Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Popyt skoczył - 14,2%.
Spoko, pracuję nad tym.
- O proszę, nasza gwiazda! - Cześć!
Łapy, Jiu-Jitsu.
Widziałeś, jaką kurteczkę se kupiłem?
Nie przepuszcza wiatru, ale skóra oddycha i się człowiek nie poci.
Mistrzo świata, ty.
Szef czeka.
- Jiu-Jitsu! - Łoł!
Co tam?
Widział szef moją nową furę? V8, 500 koni?
Chce się szef przejechać?
Może będzie okazja kiedyś.
No to co? Dobrze ci się powodzi u mnie w pracy?
- No nie narzekam.
- To jest dla mnie towar? - No dla ciebie.
A co ty taki nerwowy jesteś?
Nie no jak szef chce, to możemy gadać.
No chcę, wiesz.
Dowiedziałem się, że mam kreta. W drużynie.
Będzie miał przejebane. Wiadomo kto?
Tak. Mój najlepszy pracownik.
Ambitny, bystry skurczybyk.
Ubiera się na sportowo. Ale z klasą.
Szef myśli, że ja?
Damian Nowicki.
Psy też wołają na ciebie, Jiu-Jitsu.
O martwych mówimy dobrze albo wcale. Ja wybieram wcale.
- Zdychaj, psie! - Rób, nie gadaj.
Jesteś zatrzymany.
Dowiedziałem się, gdzie mieszkasz.
Ty i twoja żona.
Karolina.
Piękna kobieta.
- Dzień dobry państwu. - Dzień dobry.
Nie tracimy czasu. Sprawdzam listę.
Kto nie podniesie ręki, tego nie ma. Paula?
Jest. Liosza?
- Ja obecny . - Jest.
Jasiek? Znowu go nie ma?
Niedobrze. No to kolejna nieobecność z rzędu.
- Piąta. - Tym to się już raczej nie martwi.
Panie Makowiecki, bo… bo Jasiek płynie.
Ostro…
- Mordo! - I… nie chodzi o zioło.
Ej, a on był z nimi pod mostem?
Próbowaliśmy mu jakoś pomóc… Ja, Harry i Kamil.
Mówiłam mu, jakie to gówno.
No i w końcu go odkleiło. Nic do niego już nie dociera.
Jego matka dzwoni.
No to odbierz.
Halo?
No cześć, byku. .
Nie oddzwaniasz, nie otwierasz kumplowi.
Wiem, że jesteś u siebie. Przecież słyszałem kroki, słyszałem telewizor.
Dobra, dziwnie to brzmi, ale dawno się nie widzieliśmy.
Wpadnij na kolację, co?
My tu mamy niezły sajgon.
Musisz mi pomóc w czymś.
Ale Jasiek to nie była pierwsza ofiara w szkole.
No to jest…
tylko wierzchołek góry lodowej.
Ochrona sprawdza dzieciaki.
Znajdują fentanyl, dezomorfinę,
jakieś… yyy… speedujące dopalacze.
Gang tym handluje.
Właściwie się nie kryją.
Macie w szkole gang?
Takie… dzieciaki. Z klas maturalnych.
Zostawcie, jutro się posprząta.
Ja się już żegnam.
Wpadaj do nas częściej, dobrze?
Postaram się.
Pytanie tylko, kto im to dostarcza?
Bo ja nie wierzę w to, żeby paru nastolatków ogarniało taki temat.
To nie jest takie proste. I kosztuje.
Więc tak, musisz mieć kapitał, musisz mieć dostęp do laboratorium
i musisz znać procedury.
Powiedz mi jedną rzecz. Ty prowadzisz śledztwo?
Myślę, że wiem, gdzie to jest.
A jak znajdę towar? To dowiem się do kogo należy.
Ela ma rację, zostaw to ludziom, którzy się na tym znają, co?
Okej… okej…
Ale ty się znasz?
Pomożesz mi? Pójdziemy tam razem?
A ja nie mogę. Nie mam czasu.
A czym ty jesteś zajęty? Chlaniem?
Daj sobie spokój, stary.
I tak nic nie zmienisz.
Jak ja mam ci pomóc, jak ja sobie nie potrafię pomóc?
- Oddaj to. - Co? To?
- To se weź. Dawaj go.
- Zła decyzja.
Ej, kurwo!
Mówiłem ci, oddaj.
Ochłoń troszeczkę, chłopaku.
Co ja chciałem… A, tego łyskacza.
- Nie podoba mi się to.
Chciałem tylko zakupy małe.
Co?
Myślę, że ci już wystarczy.
Ale to twoja wątroba, mordo.
Wiadomości z kraju.
Policja znalazła ciało domniemanego producenta fenatylu.
Ten silnie uzależniający narkotyk
stał się w ostatnich miesiącach prawdziwą plagą w polskich szkołach.
Według niepotwierdzonych jeszcze informacji
mężczyzna odpowiedzialny za jego produkcję
popełnił samobójstwo we własnym laboratorium.
Szczególną sensację może wywołać fakt,
że, jak ustalił nam reporter, producent narkotyków to Szymon M.,
do niedawna nauczyciel historii w liceum im. Jana Sobieskiego.
Być może do decyzji o targnięciu się na własne życie przyczyniła się
niedawna śmierć jednego z jego uczniów, w wyniku której…
Pan zmierza do domu Szymona M.?
Znaliście się?
Wiedział pan o jego przestępczej działalności?
Jak uznany nauczyciel historii radził sobie z tym faktem,
- że truł… - Damian…
…niszczył… młodzież, oraz… proszę skomentować.
- Oni myślą, że Szymon… że to on… - Ja wiem…
- Cicho…
- Ciii…
Fajnie mieć tatusia dealera, co?
Co ja chciałem…
Zostaw go, człowieku. Puść go.
Damian…
Przecież on napadł na funkcjonariusza.
Nie napadł na funkcjonariusza, jest w szoku. Zostaw go.
- Jego ojciec nie żyje.
Zostaw go.
Teczka gratis.
To zadziała, tak?
Ta.
No chyba, że ktoś będzie szukał dziury w całym. To nie. Wtedy nie.
Nie znasz mnie i nie widziałeś.
Pan w sprawie pracy?
Tak, zgadza się.
Dyrektor zaraz pana zaprosi.
Nie wie pani, czy jest duża konkurencja?
Konkurencja?
A to mnie pan rozbawił. Konkurencja…
Proszę pana, to, że ktokolwiek się zgłosił, to jest cud.
Są wakaty w innych szkołach, lepszych.
Taki młody, przystojny człowiek… Po co to panu?
- To pan? Już? - Yy, chyba tak.
Świetnie. Witam, Leszek Zamoyski.
- Damian Nowicki. Dzień dobry. - Dzień dobry, dzień dobry.
Pani Krysia zdążyła już powiedzieć o nas parę miłych słów?
Widzi pan…
Niektórzy źle mówią o naszej szkole.
I ja nie mówię, że nie mają racji,
bo w każdej plotce jest trochę prawdy, ale też bez przesady.
Wszystko w porządku?
- Mhm.
Bo widzi pan…
to prawda, mieliśmy…
mamy…. znaczy mieliśmy problemy z narkotykami.
Ale producent, jak to się mówi, tego szajsu już nie żyje, więc…
teraz to się uspokoi.
Zatrudniłem ochronę, nie wiem, czy pan słyszał. Chmielski, jego ludzie?
Najwyższa półka.
Z polecenia. Także będzie pan tutaj bezpieczny.
O, to pani wicedyrektor, Agata Kierska.
Nasza gwiazda języka ojczystego, znaczy polonistyki.
No albo po prostu Agata.
Damian, cześć.
Pan Damian będzie uczył u nas historii.
Tak? Zdecydował się pan, mimo…?
Proszę nie straszyć. Było, minęło.
Czyli kiedy mogę zaczynać?
No i to ja rozumiem, panie Damianie.
Zacznie pan od jutra. Wpiszemy w grafik.
Witamy na pokładzie i do boju husarze!
Do boju!
- … jak tamtego, tak?
Bo… dzwoniłam do ciebie i… yyy…
- Ej! - Pomyślałam, że… no że, że…
że wpadnę?
Do… ciebie?
Wiesz…
na noc?
Masz, Dycha.
Te... przynajmniej żyją.
- Odłóż to.
A ty to kto?
Chłopakowi się należy szacunek. Odłóż to.
- Słyszycie go?
Mamut!
Chcesz być z nami?
Spokój ma być. Co to jest? Ej, spokój. Do dyrektora.
- Chodź. - A wy to zostawiacie, albo za nim.
Chmielski, na żartach się nie znasz?
- A ty kim jesteś? - Damian?
- Dziennikarzem? - Cześć.
To nasz nowy nauczyciel historii.
Dzień dobry.
Chodź.
Oprowadzę cię.
Miło poznać, pranie profesorze!
Jasiek to był naprawdę fajny chłopak.
Widocznie sytuacja życiowa go przerosła.
Potem jeszcze okazało się, że to Szymon produkował.
Makowiecki. Ten od historii, za którego wchodzisz.
- Mhm. - Będziesz uczył jego syna, Kamila.
Dzisiaj jeszcze go akurat nie będzie.
Wiesz, minie chwila, zanim będzie gotowy wrócić do szkoły.
Kochani, poznajcie, Damian Nowicki, nasz nowy nauczyciel historii.
Edyta Mazur. Odważny pan.
Lubisz wyzwania, co? Witek.
Julia.
Damian, cześć.
- Chodź. - Miło mi.
Stefan, chodź. Poznaj Damiana. Wchodzi za Szymona.
No to po- po- po-potrzymaj.
- Po-po-po-possij. - Wojtek!
P-p-p-przepraszam.
Z-z-z-zobaczymy na-na-na niezapowiedzianej ka-kartkówce.
Dz-dzień dobry.
- Widzisz jak to u nas jest? - Normalnie.
No… ja nie-nie wiem.
Chodź, pokaże ci twoją klasę.
A w-wszystko.
Moje też sprawdź, stary!
Już ci sprawdzę. Co jest?
Piszą, że jesteśmy jednym z najgorszych liceów w Polsce.
Gratulacje, wszyscy!
Dobra robota! Trzymamy poziom, nie?
Do odebrania po lekcji.
To jest ten nowy.
O kurdę, to już znaleźli zastępstwo?
Kurde, tak.
Nazywam się Damian Nowicki, będę was uczył historii. Dzień dobry.
A pan to… też narkotyczny baron? Jak ten poprzedni?
Hej, Kamil cię zabije za takie teksty.
Hej, przede wszystkim Makowiecki nie był żadnym baronem.
Na czym skończyliście z poprzednim nauczycielem?
- Na Zygmuncie Starym. - Twoim starym.
- Który to jest wiek, kto wie? - XVI, proszę pana.
Zostaw, mówiłem, że nie mogę!
Jak Jarek się o tym dowie…
Halo! Panowie! Wszystko w porządku tam?
Tak, proszę pana.
Nic się nie dzieje.
Nic? A kolega co myśli?
Co kolega myśli?
Tak, wszystko dobrze.
Żaba to kumpel i tak się wygłupiamy.
- A kumpel ile ma lat?
Powinieneś być w tej klasie?
Jego to już dawno nie powinno być.
- Wyleciał z trzy lata temu. - Morda!
Posiedzę sobie z wami chwileczkę.
Yyy, uwielbiam historię.
Wzruszające. Wyjdź!
- To mnie wyrzuć. - Żaba!
- Ile razy? Wyprowadź go, proszę. - Dawaj, Żaba.
W podskokach!
Masz się tu więcej nie pojawiać.
A u ciebie w domu? Dalej mogę?
Sprawdźcie, czy ma coś przy sobie, i zabierzcie go na policję.
Dobrze, szefowo.
Pani profesor, jeszcze się widzimy!
Pan jeszcze tutaj?
Tak, bo nie znam tego podręcznika. Chciałem sobie zrobić notatki.
Przed zajęciami.
Mogę?
WPROWADZENIE; CO TO JEST EPOKA NOWOŻYTNA?
ODKRYCIE AMERYKI PRZEZ KOLUMBA 12.10.1492
I co pan myśli?
No, to jest…
dużo zdjęć, ilustracji.
Także myślę, że młodzież lubi takie rzeczy,
więc można na nim pracować spokojnie.
A jak pierwszy dzień?
Słyszałem o…
incydencie z naszym absolwentem.
Co ja mogę powiedzieć, panie Damianie.
Takie czasy. Brak autorytetów.
To nie przeszkadzam. Do miłego.
Pani profesor?
Tego pani szuka?
Błąd początkującego.
Kadra parkuje na podziemnym parkingu. Tam jest bezpiecznie.
Chodź, podwiozę cię.
Taka ładna polonistka sama o tej porze? Bach!
Pani Agatko, przyznam, to nie było miłe.
Dlatego muszę się zrelaksować.
Nie!
- Stój! - Pomocy!
- Morda! Morda powiedziałem! - Żaba!
Pani się już dzisiaj z tobą raz grzecznie pożegnała, tak?
A co? Pobijesz mnie? Ty? Pan od historii?
Ty zaraz będziesz historią.
- Cicho. - Uważaj!
- Cicho…
Ciii….
Cicho…
- Damian! Co to było?
Łał.
Jak się tego nauczyłeś?
Taka pasja.
Nie lubisz za dużo o sobie mówić, co?
No już, sobie zrobię. Dzięki.
Stań przede mną.
Chcę ci pokazać, jak się uwolnić z takiej sytuacji.
Tak?
Jak on cię trzymał? Czekaj. Tak, tak?
Złap mnie tutaj dwoma rękami. I teraz…
W tej sytuacji uderzasz delikwenta w brzuch.
Jak nie działa, to poprawiasz na twarz.
Trzymaj tą rękę. Zejdź na nogach.
Tak jest. Wykręć ją za plecy. Dobrze.
I popychasz…
i uciekasz.
To jest proste?
Dobra.
Damian, mogę ci się jakoś odwdzięczyć?
Możesz mnie podrzucić? Do domu?
Przebili mi opony.
Nie, proszę! Nie!
Nie! Nie!
Chłopaki! Chłopaki, nie!
Nie! Nie!
Jaro!
Przyjacielu!
Nie mam za co życ, rozumiesz?
Co miałem zrobić?
- Zostało mi trochę towaru i… - Ciiii.
„Przyjacielu”?
Tłumaczysz się przed kim innym.
Co?
Jaro! Dogadamy się jakoś!
Ej, no przestań!
Nie! Przecież on mnie zabije,
- Jaro! - Morda!
Nie, szefie! Przepraszam!
Ja nie chciałem! Proszę!
Ja nie chciałem! Proszę, to się więcej nie powtórzy!
Błagam!
Prawie dzisiaj wpadłeś!
Ale nic na sobie nie miałem.
Nie jestem głupi!
Chciałem tylko dorobić, szefie! Proszę cię!
Już nie będę, obiecuję!
Proszę, puśćcie mnie! Błagam!
Błagam, puśćcie mnie! Szefie! Błagam!
Proszę, puśćcie mnie! Błagam!
Będziesz przykładem dla innych.
- Nie! Nieee! - Mamuta weź!
- Nie! - Niech się wykaże.
Mamut.
Raz, a porządnie.
- Nie! - Ciii… No!
Zostawcie mnie, błagam!
- Nie! - Mamut.
Dobra, Mamut.
Jeśli chcesz być z nami…
Chcę.
…będziesz posłuszny.
Mistrzu, gdzie mi go pan zabiera?
- Halo? - Czekaj, czekaj.
Do wulkanizacji.
A kto pan kazał?
Dyrektor.
A-a-a-ale urwał!
Gdyby to moja ż-żona widziała…
O, łał!
O! Jest nasz bohater!
Panie Damianie…
Dzień dobry wszystkim.
Yyy… słuchaj, moje auto jest na lawecie. Wiesz coś o tym?
Ale tym się w ogóle nie przejmuj.
Wróci do ciebie jak nowe, przed końcem lekcji.
Chociaż tak mogę ci podziękować za uratowanie naszej Agatki.
Coś trzeba było robić, nie?
Do boju, husarze!
Damian!
- Damian. - Prze-prze-przewiń!
Ładnie ich załatwiłeś. Kim ty w ogóle jesteś?
O… P-partnerzy .
Jeszcze wyżej! Jeszcze musisz! Nie weszłeś!
Jak Chuck Norris. Prawie.
Wracamy do Jagiellonów! Makak!
Do siebie, Makak!
A może najpierw wytłumaczy nam pan to?
A co mówiłem o komórkach na lekcji?
Yyy, jest pan mordercą?
Jak się nie zaczniesz uczyć, to może tak.
A mógłby pan walczyć MMA?
No właśnie, to jest jakieś karate?
- Ile pompek pan robi? - Kung-fu?
Prosty, prosty, sierp?
- Taekwondo? Aikido? Czy jakaś krav maga? - Ilu może pan pokonać? Tak mniej-więcej?
Dobry wojownik czerpie ze wszystkich stylów. Dopasowuje się.
Do przeciwnika, do okoliczności. Jest jak woda, którą się wlewa do naczynia.
Wiesz, kto to powiedział?
Bruce Lee?
Dobrze.
Internety.
Ale mi chodzi o walkę. Okej?
Takie konkretne… naparzanie się, no.
I po co ci to „naparzanie się”?
No jak to po co? Żeby skopać tyłki tym, co zasługują.
I jak ci idzie?
- A tak ogólnie, to jest okej. - A może
lepiej pokazać?
Jak dasz radę, to nie będzie klasówki.
Harry!
Jesteś gotowy? O, dobrze!
Dasz radę!
Dawaj, dawaj, dawaj! Chcę piątkę!
- Tu, za tobą. Dawaj. - Szybciej, szybciej! Idziemy! No, dawaj!
Żyjesz?
Harry, opieprzasz się!
- Jedziesz. - Dawaj, Harry!
Skup się!
- Sygnalizujesz. Cofnij i jeszcze raz.
- No dalej! Do przodu!
Lecisz, Harry! Lecisz!
Harry, czemu ty leżysz?!
Dawaj, dawaj!
- Dalej! No dalej!
- Po prostu musisz wygrać!
Nie, nie daj mu się!
- Dobrze, wstawaj.
- Ducha ma! Dobrze!
Dołożysz technikę, będzie okej.
Nauczycie się jednak troszeczkę historii.
- Chodź, Makak. - Kamil!
Próbowałem.
Kamil…
Kamil, wrobili go. Wiem o tym.
Serio? Sam na to wpadłeś?
Chcę to udowodnić.
- Mmm? - On cię prosił o pomoc,
a ty mu odmówiłeś!
Tam się popisujesz?!
A co, jak cię mój tata prosił, to gdzie byłeś?
- Masz rację. Masz rację. - Odmówiłeś mu!
- Gdyby nie ty, teraz by żył!
To wszystko twoja wina!
Wiem!
- Myślisz, że nie myślę o tym codziennie?!
Jesteś taki sam jak on, wiesz o tym?
On nienawidził przegrywać.
Po prostu.
Jak graliśmy w bilard na przykład.
On się tak strasznie wkurwiał, jak przegrywał,
że musiałem się nauczyć grać do dupy.
Wiesz o czym mówię. Hmm?
Grałeś z nim.
Żenada.
Ale chodziliśmy do Championsa co tydzień.
Przez ponad rok.
I co tydzień musiał wygrywać, bo tylko wtedy się nie bał zagadać do barmanki.
Aż się z nim umówiła w końcu.
Wiem, jak poznali się moi rodzice.
No widzisz. Jego upór cię stworzył.
I dlatego tam poszedł, bo chciał załatwić sprawę do końca.
Co ty tu w ogóle robisz?
Hmm? Gówno jesteś, nie historyk.
Dobrze powiedziane.
Tylko jakbyś się mógł tą wiedzą raczej nie dzielić z nikim, proszę cię.
Bo?
Chcę udowodnić, że był niewinny.
Mój tata nie żyje. Jest za późno.
Ale żyjesz ty i twoi przyjaciele.
Dlatego nikt nie może się dowiedzieć po co tu jestem, dobrze? Pomożesz mi?
Jak ja mam ci pomóc, jak sobie nie potrafię pomóc? Hmm?
Zamoyski się postarał?
Na to wygląda, no.
A jak tam… kolejny dzień?
Słyszałam, że zdobyłeś trochę zainteresowania.
Tak, niestety nie za bardzo historią.
Mmm.
Dojdziesz i do tego.
Wątpię.
Idziemy na piwo?
Tam obok?
Poczytamy wypracowania. Pogadamy…
Czyje teraz?
Teraz Emilia.
Napisała o swoim ojcu, który sam ją wychowuje.
Emm…
Pisze tak:
„Pomagał mi, kiedy wpadłam w fentanyl.
Nie odpuszczał, nawet jak go wyklinałam i zachowywałam się po prostu okropnie”.
No a potem opisuje to,
jak bardzo docenia to, jak on ciężko dla nich pracuje.
A co on robi?
On ma taki zakład.
Dorabia klucze, ostrzy noże, naprawia zegarki.
Różne takie.
No a jak ręka?
Dobrze.
Pokaż.
Aj.
- No ale do wesela się zagoi.
Czyjego? Planujesz ślub?
- Nie, dziękuję. - Nie, no co ty.
- Nie chcą się z nami napić. - Mówiłam ci, zostaw ją.
Wezmę nam jeszcze po piwie, dobra?
Okej.
Dajesz, Marian.
E, lezby!
Pan ma jakiś problem z dziewczynami?
Może porozmawiamy o tym?
A co ty się… wtrącasz, leszczu?
- Co ty jadłeś, stary? Flaki?
Muszę zrzucić kilka kilo.
Jeszcze?
Wyżej ręce.
No dawaj.
Mówiłem ci, wyżej ręce.
- Uważaj!
Wzięłaś wszystkie wypracowania?
I co? Dobrze je ocenisz w tym stanie?
No rzeczywiście,
jeszcze ktoś by przypadkowo dostał czwórkę zamiast trójki plus.
- No to by była tragedia.
A rzeczywiście, może lepiej.
Trochę wytrzeźwieję.
Przy herbatce.
Zapraszasz mnie?
Na herbatkę.
Czekaj.
Wina?
- Mhm. - To naleję.
Nie zamykamy drzwi?
Po co? Z tobą jestem bezpieczna.
Z tobą jestem bezpieczna. Bezpieczna.
Ty i twoja żona…
- Karolina.
- Ała! Puszczaj! - Bo?
Wiesz, z kim ja trzymam?
Z nimi się nie zadziera!
Tak? A co ja robię?
Nie pasujesz do nich. Masz coś, czego oni nie mają - rozum.
Oni to wykorzystują, ale jak się zrobi gorąco, to cię zostawią. Zaufaj mi.
Pieprz się, kurwa!
Już dzisiaj próbowałem. Od kogo mają towar i kto produkuje?
Tylko ty człowieku nie rozumiesz,
że ja ci nic nie mogę powiedzieć!
Cześć, Justyna. Co tam?
- Nic, dobrze. - Dobrze?
- Kupujesz coś? - A tobie co do tego?
Pokaż ręce.
Co się czepiasz? Tęsknisz za hajem?
Mogę ci pomóc. Za jeden uśmiech.
Justyna.
Justyna, proszę cię.
Poćpasz tydzień, będzie zajebiście, a….
potem nie, że będziesz musiała, tylko…
będziesz tego chciała.
A ten człowiek…
stanie się najważniejszą osobą w twoim życiu.
- Stul ryj! - Chcesz tego?
Emilka… jakiś problem?
Nie, gadam z Justyną, a co?
A po co te emocje?
Przecież tutaj nikt nikogo do niczego nie zmusza. Prawda Bigos?
Prawda.
Widzisz?
Wpieprzacie ludzi w nałóg.
A ty mówisz, że nikt nikogo do niczego nie zmusza?
Idź sobie pobiegaj.
Odpocznij sobie. To chyba zdrowe, nie?
Spieprzaj. Nie dotykaj mnie.
- Nie dotykaj mnie, rozumiesz?
E!
Zostawcie ją!
Japa!
Kamilek?
Nie rób tego. Twoja mama ma już tylko ciebie.
Kto następny? Ty?
Łu!
Ktoś jeszcze ma jakiś problem?
- Dawajcie śmiało!
Tak myślałem.
- Makak! Piłeczka! I japa!
Cześć.
Zamoyski mówił ci o nowym dzienniku?
Co?
Że przechodzimy na elektroniczny?
Jakbyś miał jakieś problemy, to zgłoś się do Witka Mroza
od informatyki.
On ci wszystko wyjaśni.
- Okej. - Agata!
No to cześć.
Gotowi na dawkę historii?
Czemu tablica jest niezmyta? Gdzie jest dyżurny? Gdzie jest Harry?
Spóźnienie.
No to powiedzcie mi, co się stało.
Nie ma o czym mówić.
Jest o czym mówić, Harry. Kto to zrobił?
Kamil.
Potknąłem się.
O kogo? O gang?
Dowiem się, co się stało?!
Panu to łatwo mówić, a potem my dostajemy.
- Was jest więcej. - I co z tego? Jesteśmy do dupy.
Jak tak myślicie, to jesteście.
Ale jeżeli, powiedzmy, nie do końca wam to odpowiada
i nie chcecie być tak całkiem do dupy
to musicie przestać tak o sobie myśleć.
A pan to jest od historii czy od coachingu?
Muszą wiedzieć, że się ich nie boicie.
Zajebista rada. Są silniejsi?
To bądźcie sprytniejsi!
Szybsi.
Lepiej przygotowani.
Dostosujcie się. Jak woda, Harry.
Ta…
„Jak woda”… A może pan nam jakoś z tym pomóc?
Dobrze… ale pod jednym warunkiem.
Ooo. I to jest całe wasze to niby dojo?
No jest. A co, nie widzisz?
Tu będą maty. Pod ścianami się postawi ławeczki.
A tam się zrobi szatnię.
W kanciapie. Wszystko jest.
No to ma pan wyobraźnię.
No ta, i treningi zaczniemy za dwa lata.
Nie, przepraszam was. Wybaczcie, ale nie na to się do końca pisałem.
Co to w ogóle jest?
I co, wyremontujemy gang Jarka na śmierć?
Pan wybaczy, ale to jest… słabe.
Nikt nikogo na siłę nie trzyma.
Potencjał jest.
Kiedy zaczynamy?
Halo! Franek! To będzie na teście!
Wszystko widzę!
Stój! Policja!
Ej, czekajcie! Ej, dziewczyny, nie idźcie!
Mamy pecha do typów od historii.
Szymon był problemem, a ten jest…
Dobrą dupą?
Psuje robotę.
Wiecie, czemu nie ma z nami Koksu i Bigosa?
Nowicki ich znalazł, wyjebał towar i wezwał psy.
Dostaną prawnika, nie będą gadać, ale straciliśmy hajs.
Bardzo dużo hajsu.
Ktoś musi się tym zająć.
Arigato Sensei. Ej, czekajcie!
Do zobaczenia, cześć! Dobry trening.
Orientuj się!
Przed wejściem na matę zmieniamy buty, panowie.
- Rozgrzaliście się?
Możemy zacząć trening?
Wypadek pod prysznicem?
Ominęła cię impreza.
Ale możesz wpaść następnym razem.
Nowicki nieźle wygląda.
W przeciwieństwie do twoich ludzi.
To nie jest zwykły nauczyciel.
Dzisiaj są lepsze sposoby na zniszczenie człowieka.
Dzień dobry!
Czego chcecie?
Porozmawiać o naprawie zegarka.
Nie mogę tego przyjąć. Mam za dużo zleceń.
A potem się dziwią, że drobne interesy upadają.
Wyjdźcie.
Nie chcę was tu widzieć.
Dilerzy, bandyci.
To przez was Emilka ćpa to gówno.
Naprawdę?
A ja myślałem, że po prostu jej się podobało.
Won! Bo zadzwonię po policję!
Tato, poczekaj!
Tato! Tato, tato proszę cię!
Czekaj! Ja z nimi pogadam.
Okej?
Będę na zapleczu.
Cześć!
Czego chcesz?
Zegarek naprawić.
Rzucisz okiem?
Zobacz…
Tykał…
tykał…
nagle przestał tykać.
SZYMONOWI Z OKAZJI 18. URODZIN, RODZICE
Zegarek Makowieckiego…
Kochasz tatusia?
Mordercy!
To teraz słuchaj.
Nie no, właśnie dźwig jest spoko. Tylko nie obliczyli balastu.
Gdyby troszkę fizyki dodali, obliczyli to…
- Przepraszam… - …to by to podnieśli.
Pan profesor…
Damian…
Emilia właśnie nam zgłosiła, że…
dopuściłeś się…
znaczy że…
Molestowałeś ją, kiedy byliście sam na sam w tym waszym dojo.
No i w głowie mi się to nie mieści, więc powiedz coś…
Emilia…
Zrobiłeś to, nie kłam…
Prosiłam…
A ty pchałeś te swoje łapy…
Będziesz musiał opuścić budynek i muszę cię zawiesić.
Do wyjaśnienia sprawy.
Ochrona cię wyprowadzi.
Ja tego tak nie zostawię.
Ej, Kamil!
Kamil, zostaw go!
Zaufałem ci! Zaufałem ci! Rozumiesz?
- Uspokój się. - Kurwa, zaufałem!
A ty?
To jest nieprawda.
No gadaj, gadaj! W tym jesteś dobry!
- Do widzenia, panie profesorze!
Do widzenia, to dla pana!
Mocarz.
Fajnie, co?
Musiałam.
Pokazali mi zegarek Makowieckiego.
I powiedzieli, że zabiją mojego starego.
No… i tak.
Chcesz sobie zniszczyć życie fentanylem?
To jest moja wina.
Oddaj.
Nie mogę.
Dawaj!
Emilka?
O Jezu…
Wyjdź stąd! I zostaw moją córkę!
Ale najpierw ją niszczysz?
A teraz przychodzisz tu, żeby ją zastraszyć?
- Człowieku, proszę stąd wyjść! - Chciałem pomóc…
Wyjdź, wyjdź stąd!
- Córeczko…
- Córeczko, dlaczego?
Dzień dobry, profesorku.
Przyszedłeś poprawić?
Dawaj.
Żaba…
Znam lepsze zajęcia w piątek wieczór.
To po co przylazłeś?
Żeby cię pocałować, żebyś został księciem.
Pracowałeś u Chmielskiego. Skąd narkotyki biorą się w szkole?
Widzisz, jak wyglądam?
Wiesz, dlaczego?
Bo chciałem sprzedać grama na boku.
Wzruszające.
- Popatrz.
- Widzisz te oczy?
- Oczy ofiary. Zaszczutego zwierzęcia.
Chcesz być ofiarą do końca życia?
Możesz to zmienić?
Skąd narkotyki trafiają do szkoły?
Zaskoczę cię. One tam nie trafiają.
Agata!
Nie mamy sobie nic do powiedzenia.
Dobrze, wiem, co o mnie myślisz.
- Możesz mnie posłuchać? - Wiesz?
Jakbyś wiedział, to byś tu w ogóle nie przychodził.
Umiesz w życiu cokolwiek, poza biciem ludzi?
Idź stąd, albo zadzwonię na policję.
Wiem, gdzie produkują narkotyki.
Dzwonię.
Gówniany telefon.
Ej!
Nie ruszaj się!
Zadzwoniliśmy po policję.
- Chyba że lubisz, jak cię boli. - Można się przyzwyczaić.
Zwłaszcza, gdy boli innych.
Teraz zobaczymy, czy masz jaja!
Co za badziew.
Agata…
Daj mi dojść do słowa, proszę cię.
Wziąłem klucze. Musiałem, posłuchaj.
Narkotyki powstają w szkole. Idziorek je produkuje.
Gang współpracuje z tą… yyy… z tą firmą cateringową.
Z Foodie Maxem?
- Przecież to jakaś bzdura.
A co to jest? Przecież tutaj nic nie widać?
Dlatego ci powiedziałem,
że nie mam dowodów i przychodzę do ciebie, a nie na policję.
Mam nadzieję, że mi uwierzysz.
Meliska, panie dyrektorze.
- Pani Krysiu? - Tak?
Proszę poprosić Stefana Idziorka i… ochronę.
Przezornie już to zrobiłam.
Pan Nowicki twierdzi, że współpracujecie…
z gangiem przy produkcji tego… fentylu.
F-fe-fentanylu.
Tak, dobrze, właśnie. Dziękuję.
Mówi, że widział…
jak transportujecie…
świeży towar… z pracowni chemicznej do…
furgonetki Foodie Max,
Byłeś tu dzisiaj w nocy, widziałem cię.
Do ciebie mówię.
B-byłem.
Bo…
m-musiałem…
p-posprzątać. Trzeba było w-wszystko…
Pomagałem panu Idziorkowi.
Zgłoszone to było. W sekretariacie.
Byliśmy przy tym.
W-w-właśnie.
Damian…
wszyscy jesteśmy zmęczeni tematem tych narkotyków ale…
trochę cię poniosło, no.
Ma-m-makowiecki…
Zgadza się. Producentem był Szymon Makowiecki.
Zamknij ryj.
Wiem, że go wrobiliście.
Mocne słowa jak na zboka.
Spokój! Panowie, wyprowadźcie go.
Sam wyjdę.
Córeczko…
Córeczko, masz gościa.
Tak mi wstyd…
Ty nic nie zrobiłaś.
To Nowicki powinien się wstydzić.
Ty jesteś niewinna.
Prawda?
Umiesz w życiu cokolwiek poza biciem ludzi?
Jest za późno…
Producentem był Szymon Makowiecki.
On cię prosił o pomoc, a ty mu odmówiłeś!
- Gdyby nie ty, teraz by żył!
My tu mamy niezły Sajgon. Musisz mi pomóc w czymś.
Damian? Rozmawiałam z Emilką.
Przepraszam.
Powinieneś być na mnie wściekły.
No może tak. Może tak.
Co to?
Najtańsza łycha. Ohyda, co?
Ja ją uwielbiam.
Monitoring ze szkoły?
Tak, ale przemontowali.
Nic tam nie ma.
Dobrzy są.
Co robiłeś, zanim do nas trafiłeś?
Byłem psem.
Rozpracowywałem gang narkotykowy.
Tylko wtedy miałem za sobą wsparcie państwa.
Tak mi się wydawało, w każdym razie.
Jakiś debil nie potrafił zabezpieczyć bazy danych i znaleźli Karolinę.
Moją żonę.
Jechałem do niej, ale nie zdążyłem.
A ten gang?
Nie istnieje.
I co z tego, skoro są inni? Jest Chmielski z Idziorkiem.
To dlatego trafiłeś do naszej szkoły?
Szymon był moim przyjacielem.
Zatrudniłem się, by udowodnić, kto to zrobił i się zemścić.
Tylko mi nie wyszło.
A po tym, w jaki sposób mnie wyrzucili, i tak nikt mi już nie zaufa.
G-g-grozili, że zabiją mi ro-rodzinę!
- Kto? - J-ja tylko go-go-gotuję!
Dla kogo? Dla Chmielskiego?
Mów.
D-dla s-s-siebie!
Dla m-mojej M-moniki!
Wreszcie jestem kimś!
To nie czas na teorie spiskowe. Ja się tym zajmę.
Pani Moniko, ja…
Naprawdę nie wiem, co powiedzieć.
Straszna tragedia i…
Stefan był z nami od lat. Świetny pedagog.
Prawdziwy pasjonat chemii.
Ja myślę, że dzieciaki drugiego takiego nie będą miały.
Gdybym mógł w czymś pomóc…
Dziękuję.
Myślałem, że może czas już…
- żeby opróżnić… szafkę Szymona. - Mhm.
Był jaki był, ale wdowie należy się szacunek.
Jakby pani była tak dobra i przekazała rzeczy Eli, będę wdzięczny.
Oczywiście.
Przepraszam, dyrektor ma gościa. To ważne.
Emilka, cześć.
Jak ty się czujesz? Jak się masz? Wracasz do szkoły?
Chciałabym poprosić, żeby…
pan Nowicki został wrócony.
Po tym, co ci zrobił?
No bo ja skłamałam. Damian mnie nawet nie dotknął.
- Przepraszam. - To… to po co to wszystko?
Nie wiem, no…
Przyszli tam do mojego ojca. Zagrozili mu.
No i mnie do tego zmusili.
Usiądź, proszę.
Zapomnieliśmy o jednej rzeczy.
Naoliwić drzwi.
Emilia nam o wszystkim powiedziała.
No spieprzyliśmy to.
Halo?
Hej, hej! To nie bieżnia!
Emi!
Co jej jest?
Miała krwotok wewnętrzny.
Ale udało się go na szczęście zatamować.
Teraz jest w śpiączce farmakologicznej.
To moja wina.
Przestań. Nie możesz tak myśleć, to nie jest twoja wina.
Zabiję ich! Kurwa, przysięgam!
Uspokój się.
Zostań z nią, ona cię potrzebuje. Ja się tym zajmę.
Damian, musimy pogadać.
Nie chciałem przy nich, ale Kamil ma rację.
Musimy znaleźć towar w magazynie.
Znaleźć towar w magazynie?
Byłaś tam? To jest gigantyczny teren.
- Wiem, ale mam to. Zobacz. - Co to jest?
Znalazłam to w szafce Szymona.
Po wejściu w prawo, rząd „H”, kartony Foodie Max.
Produkty mleczne.
Długo będziemy czekać?
Psst.
O nie, proszę!
Ciii…
To jest tylko drzemka. Co ty tu robisz?
Idę z tobą.
Jestem twoją przełożoną. Więc masz się mnie słuchać.
Agata!
- Odradzam.
Dobry wieczór, pani profesor. I panie profesorze.
Będę musiał zatrudnić nową polonistkę.
A wie pani, jak trudno znaleźć kogoś do roboty w tej szkole?
Jak dzieci.
Wystarczyło powiedzieć, że mam małe kotki w piwnicy i zostawić uchylone drzwi.
Notatnik Szymona…
Po co ci to?
Ale ja kiedyś naprawdę próbowałem.
To miała być szkoła na światowym poziomie.
Husaria Sobieskiego. Do boju, husarze!
Stypendia, lepsza kadra…
I co? I gówno, nie wyszło. A dlaczego?
No bo woleli ćpać, pieprzyć się po kiblach.
No to dostali taką szkołę, jakiej chcieli.
No przecież to jest sukces?
Zniszczę cię, wiesz?
Acha… Szymon dokładnie powiedział to samo…
Spokój, ty!
A… proszę.
Zostaw!
Nawet pamiątki po nim noszę!
Kurwa, nie działa coś.
Ale to nic. Na was już czas.
Nie!
A ty kurwa kto?
Chodź tu, rusku! Chodź, chodź!
I co, Mamut?
No, Mamucik. Co się patrzysz, co?
Jestem z Ukrainy,
mij dorohyj druzhe.
Sława Ukrajini!
Gonzo, chodź do lustra!
- To za Emilię, śmieciu.
Bijesz się jak baba.
Dziwne znasz kobiety.
Za krótki kabel?
Shaolin? Służby? Skąd ty jesteś?
- Rabka Zdrój! - Co?
Piękna miejscowość uzdrowiskowa.
Kamil!
Nie wytrzymał napięcia.
Czekaj.
Damian, idioto, ty nic nie rozumiesz?
Przecież to przez ciebie dziewczyna jest w śpiączce!
- Przez ciebie nie żyje Idziorek!
Agatkę też chcesz teraz ratować? Cofnij się!
A tak cię kurwa lubiłem, jak cię zatrudniałem.
Myślałem, że byłem jedynym kandydatem.
- A to swoją drogą.
Dobrze to zrobiłam? Widziałeś, tak?
Jesteście dla mnie za mali!
- Rozumiecie?
Jesteście tacy malutcy!
Chodź!
Zostaw mnie!
Nie ruszaj się!
Dobra, dobra, dobra.
Ale ty, stary, jak Tytusa załatwiłaś!
Nie gadaj!
Ale no ty też! Ty też.
No jak się na niego rzuciłyście z dziewczynami.
No należało mu się.
Gdyby nie ty…
Myślę, że chciałby, żebyś go miał.
Kamil!
Kochanie.
Krzysztof Ciunel