Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Annem İtalya'da söylenen bir sözden bahsetmişti.
"Il primo amore si scorda mai."
İnsan ilk aşkını asla unutmaz.
İşin ironik yanı,
son dakikaya kadar
hayatındaki aşklardan
ya da İtalya'dan hiç bahsetmedi.
Sanki her şey
büyük bir gizemmiş gibi.
Görünüşe göre
gerçekten de öyleymiş.
En baştan başlamalıyım
ki buna pek başlangıç denemez.
Annem tipik çılgın kurallarını ortaya koymuştu.
Birincisi, kimse üzülmeyecekti. İkincisi, kimse siyah giymeyecekti.
Sadece koyu bal kabağı rengi. En sevdiği renk.
Çok garip biriydi.
Onun bu yönünü çok seviyordum.
Üçüncüsü, cenazesinde Fleetwood Mac çalacaktı.
Ya da yerel cover grubu
Fleetwood Zach.
Cidden mi anne?
-Zach seksiymiş. -Addie!
-Doğru. Üzgünüm. Yas tutuyorum. -Tamam.
Ve dördüncüsü,
Roma'daki anne-kız mezuniyet gezisine gitmemi şart koşmuştu.
Sanırım benim yaşımdayken oraya gittiğinde hayat amacını bulmuştu.
En iyi dostum Addie'yle birlikte gitmek istedim
ama kabul etmedi.
Yalnız gitmem gerekiyordu,
zaten tam olarak öyle hissediyordum.
İyi misin?
Yani bok gibi hissetsen de.
Peki. Hey.
Dikkat dağıtmaca! Tamam.
Hangi fotoğrafı koyayım?
Başlıyorum. Tamam.
A fotoğrafı, çok seksi mayolu pozum.
Ya da B fotoğrafı, daha seksi mayolu pozum.
Burası neresi?
McKearney Kalesi. İrlanda'da.
Addie, sen hiç İrlanda'ya gitmedin ki.
Photoshop seninle aynı fikirde değil. Gördün mü?
-Ne tatlı. -Vay be.
İşte bu yüzden sosyal medya kullanmıyorum.
Peki, inek.
İşte bu yüzden hiç sosyalleşmiyorsun.
En son ne zaman bir partiye gittin?
Yani münazara partileri, gerçek parti sayılmaz.
Ama İtalya'da…
Cidden, o lanet uçağa binip
çılgın, seksi bir İtalyan'la dönmezsen
seninle bir daha konuşmam.
Yazık. Seni çok sevmiştim.
Lina! Okuldaki son senende bir kişiyle bile çıkmadın.
Ne yapsaydım? Flörtümle kemoterapiye mi gitseydim?
Haklısın. Saçmaladım.
Yarın gideceğime inanamıyorum.
-Tek başına gideceğine inanamıyorum. -Evet.
Büyükannem ve büyükbabam da öldü.
Ailemden neredeyse kimse kalmadı.
Annen hiç babanı bulmaktan bahsetti mi?
Dalga mı geçiyorsun?
Onu bir daha görürsem kesin hapsi boylarım, demişti.
Lanet olsun.
Cidden harika biriydi.
-Bu kitapların hepsine ihtiyacın var mı? -Okul başlamadan çalışmam lazım.
Evet, profesör. Doğru.
Cidden gitmek bile istemiyorum.
Hayatıma devam etmek istiyorum.
Lina.
Kıtalar arası uçuşların yüzde 0,4'ünde bakım sorunu olduğunu biliyor muydun?
Tamam, biraz sakin olur musun?
İtalya'ya gidiyorsun salak şey!
Harika zaman geçireceksin.
Benden sonra tekrar et.
İtalya'da harika zaman geçireceğim!
Söyle.
İtalya'da
harika zaman geçireceğim.
İşte böyle.
Seni özleyeceğim Adds.
Gitmek istemediğimden değil.
Onsuz gitmek istemiyordum.
Hayatım boyunca
her şeyi birlikte yaptık.
Artık tek başıma kaldım.
Lise yıllarımı
hastalığı yenecek diye kendimi kandırarak ve saklanarak geçirdim.
Kim olduğumu bilmiyordum.
Ve onun son arzusu olmasaydı
böyle devam etmesinden çok mutsuz olurdum.
ROMA-FIUMICINO ULUSLARARASI HAVAALANI
Buradayım!
-Küçük hanım, taksi? -Hayır.
-Emin misiniz? -Evet.
Lina! Buradayım!
Lina! Bella! Francesca.
Pekâlâ, sadede gelelim.
İtalyancam mükemmel, demiştin.
Üniversite sınavında yüksek puan mı aldın?
-Öyle mi? -Evet. AP testi.
İtalya'da hız limiti nedir?
Benim limitim yok. Hadi İtalyanca konuşalım.
Annen hakkımda neler söyledi ve bana anlatma diye tembihledi?
Her şeyi anlat bakalım.
İkinizin hoşça vakit geçirdiğini, mesut olduğunuzu söyledi.
Eski dilde çok kelime kullanıyorsun.
Araba! Eski bir araba geliyor!
Hadi!
Aman tanrım!
Geri zekâlı! Ne yapıyorsun?
Geldik. Roma'ya hoş geldin.
-Burada mı yaşıyorsun? -Tanrım, hayır!
Kuzenim özel okulda resim dersi veriyor.
Mezunlar için kokteyl veriyorlar. Yaşıtlarınla tanışman iyi olur.
İyi hissetmiyorum.
Ruj ve makyajın düzeltemeyeceği bir şey yok.
Umarım.
Peki.
Gidelim.
O gözlükleri de çıkar.
Bu arada
Floransa'daki seçmelerde harika olduğunu duydum.
Son bir sınav daha var.
Ama sadece Michelin şeflerinin çocuklarını
ya da ailesi zengin olanları aldıklarını duydum.
Buradaki gibi.
-Hepsi kendini beğenmiş bir göt mü? -Evet.
Kendini hafife alma Lorenzo.
Yıllardır gördüğüm en iyi öğrencisin.
O üzgün, mütevazı bakışların ardında inanılmaz bir yaratıcılık var, unutma.
Onu serbest bırakmaktan korkma.
Onu rahat bırakalım. Yeni mezun oldu.
Lorenzo, git sarhoş ol.
Teşekkürler.
Hoşça kalın.
Lina! Tanıştırayım.
Baş belası sevgili İrlandalı kuzenim Howard.
Merhaba.
Tanrım!
Üzgünüm Lina.
Annene olan benzerliğin inanılmaz.
Howard Riley.
Merhaba. Yani…
Onu tanıyor muydun?
Ben…
Fran'le kaldığı yaz
burada üniversiteye gidiyordum.
Duyunca yıkıldım.
Üzgünüm, bunu duymaktan bıkmış olmalısın.
Önemli değil.
En sevdiği yeri
görmek ister misin? Fran?
Siz birlikte gidin. Birbirinizi daha iyi tanırsınız.
Tamam o zaman.
Gidelim.
Mercati di Traiano.
Trajan Pazarı.
M.S. 100 ile 110 yılları arasında Şamlı Apollodorus tarafından yaptırılmış.
Dünyanın ilk alışveriş merkezi sayılıyor.
Şurası imparatorun ofisiymiş.
Yani… Burası Brooklyn değil.
Annen harabelerde dolaşmayı severdi.
Hastalanana kadar İtalya'dan hiç bahsetmemişti.
Yani…
Sanırım yüzündeki kırışıklıklar arttıkça
geçmişi daha fazla düşünmeye başlıyorsun.
Buraya gelmenin hayatını değiştirdiğini söyledi.
Nasıl olduğunu biliyor musun?
İtalya insanı bambaşka birine dönüştürür.
Buraya üniversite için gelmiştim. 20 yıl sonra hâlâ buradayım.
Howard, ukalalık yapma. Saklanmayı bırak.
Bir saniye gelir misin? Sana ihtiyacım var.
Hemen geliyorum.
Evet. Müdürüm.
Gidip yağ çekmeye başlayayım.
Annenin…
…ayak izinden yürümenin tadını çıkar.
Burası çok güzelmiş anne.
Öyle, değil mi?
Amerikalı mısın?
-O kadar belli mi? -Kazağından anladım.
-MIT'ye mi gidiyorsun? -Yani gideceğim…
Seneye. Evet
Ben de Boston'da olacağım.
Harvard.
Vay canına.
Alessandro Albani.
Memnun oldum.
Lina Emerson.
Memnun oldum Lina.
Merhaba.
Hangi bölümü seçeceğini biliyor musun?
Bilmiyorum.
Ne zamandır Roma'dasın?
Beş dakikadır.
-Hoş geldin. -Evet.
İtalyancan ne kadar iyi?
Şey…
AP testinden beş aldım.
Hiç fena değil.
Şehrimize bakışın
çok güzeldi.
Manzara harika.
Gerçekten öyle.
Ale.
Gidelim.
Gitmeliyim.
Ama umarım yakında görüşürüz.
-Peki. -Hoşça kal.
Görüşürüz.
Evet, eğer istersen… Ben de istersem…
İkimiz de istersek kesinlikle…
Olmasa da olur. Sorun değil.
Evim güzel evim!
Annenle ben bu odada saatlerce oturup
hayatımızda neler yapacağımızı konuştuk.
Birbirimizin en iyi dostuyduk. Bir anda bitti.
Kuzenimin her şeyi biraz dramatiktir.
Her neyse.
Evdeki en iyi oda.
Güzelmiş.
Howard. Eve git.
Kız kıza konuşacağımız şeyler var. Git, sıkıcı erkek işlerini yap!
Tamam. Numaramı mesaj atarım.
-Peki. -Ne lazımsa istediğin an ara.
Teşekkürler Howard.
Hoşça kalın.
Otur bakalım.
Bu,
annenin eski günlüğüydü.
Öncesinde gönderdi…
Öyle mi?
Sana vermemi istedi.
Buradayken yazdığı günlük. Okumadım
ama o zamanlar biraz kıskanıyordum.
Ben…
İstemiyorum.
Anlıyorum ama annen bunu almanı istedi.
Peki.
Spagetti yaptım. Verandaya bırakacağım.
Ve güzel bir Chianti, jet-lag'e en iyi gelen şey.
Ben dışarı çıkıyorum.
Pavarotti gibi şarkı söyleyen biriyle buluşacağım.
Neyse ki ona benzemiyor.
UÇAK BİLETİM
Merhaba günlük. Bir soruyla başlayacağım.
Hemşirelik okulundaki kayıt memuruyla görüştükten sonra
panikatak mı geçirirdin?
Ebeveynlerine okulu dondurduğunu söyleyip mezuniyet paranla uçak bileti mi alırdın?
Günlük mü alırdın?
Yoksa saydıklarımın hepsini mi yapardın?
9 Haziran.
Güneş battı ama Roma hâlâ canlıymış gibi
gevezelik ediyor.
Garip siren sesleri duyuyorum ve her yerde cıyaklayan martılar var.
Bu şehirde açıklayamadığım bir şey var.
Belki de…
Bilmiyorum, kalıcılığındandır.
Harika bir aileyle kalıyorum.
Kızları Francesca benim yaşımda
ve benim yerime Amerikalı bir çocuk gelmediği için üzgün.
Annesi spaghetti alla puttanesca yaptı.
-Şimdiye dek yediğim en güzel şeydi. -Tanrım.
Al benden de o kadar!
Vay be!
İtalya, buradayım
ve bana göstereceklerini sabırsızlıkla bekliyorum.
Buraya gelmem gerektiğini hissettim.
BU BENİM
Belki de evden ve kendimden uzaklaştığımda kim olduğumu görmek istedim.
Omuz hizan hâlâ bozuk.
Temelin sağlam olmadığı için güç kaybediyorsun.
Milano Bankası'nı aradın mı?
Baba, bu benim son yazım. Milano'ya gitmek istemiyorum.
Üç yazdır hiçbir şey yapmıyorsun. Bu da mı boş geçecek?
Evet. Sana göre hiçbir şey yapmıyorum.
Dinle Alessandro.
Seninle gurur duyuyorum.
Ve seni seviyorum.
Ama bu mülakatlara girmen için nüfuzumu kullandım.
Gitmezsen boş yere uğraşmış olurum.
Senden yardım istemedim ki.
Yardımım olmasa ne olurdun sence?
Hiçbir şey.
Bankayı ara.
Bugün.
Alo?
-Uyuyor muydun? -Ne…
Alessandro?
Ale.
Herkes bana Ale der. Uyandın demek.
Numaramı nereden buldun?
Dün gece.
Sosyal medya hesabından sen verdin ya.
Hayır, bu mümkün değil.
-Sosyal medya hesabım yok. -Anladım.
Amerikalı kızların oyun oynamayı sevdiği doğruymuş.
Sana olmayan hesabının linkini göndereyim.
Hayır. Oyun oynamıyorum, yemin ederim. Benim…
Aman tanrım…
Hayır. Bu ben değilim!
Kayak yapmayı bile bilmiyorum ki.
Yelkenkanatla uçmayı, paraşütle atlamayı bilmiyorum…
Ve kesinlikle amigo kız değilim!
Seni sonra ararım.
O zaman
ikizin mi var?
Hayır.
Photoshop'tan anlayan bir arkadaşım var.
Eski arkadaşım. Onu öldürmem gerek.
-Hoşça kal Alessandro. -Hayır, bekle.
Babam her yıl Opera'ya bağış toplar. Gelmek ister misin?
Ne? Operaya mı?
Bilmiyorum, ben…
Orada görüşürüz.
Saat dokuzda La Nuvola'da. Tamam mı? Şık giyin.
-Hayır. Bekle. Ale… -Hoşça kal.
Seni geri arayacağım. Hoşça kal. Tamam.
Bunu yaparken ne düşündün tam olarak?
Hiç düşünmedim. Arada bir senin de denemen gerek.
Yakışıklı ve hesabına baktı. Bu devasa bir şey.
Hesap benim değil ki.
Sil hemen!
Ama şimdiden 500 takipçin var.
İğrenç. Sen ne yapıyorsun?
-Ne zamandan beri Brooklyn'de plaj var? -Bu mu?
-İnsanlara istediklerini veriyorum. -İnanılmazsın.
Lina, marka elçin olarak
hayatın anlamını ifade etmene yardımcı olmalıyım.
Çünkü senin bir hayatın yok!
Bilgin olsun, o benim tipim bile değil.
Üstün başarı burslu bir öğrenci,
tenis takımının kaptanı, karun gibi zengin
ve İtalyan!
Senin tipin değil mi kadın?
Hesabı sil.
Biraz düşüneyim.
Olmaz!
Güçlü bir hamle yap Leen.
Hawaii'de sörf yapıyorum.
Görüşürüz!
O partiye gideceksen alacağın ilk ders,
belki de bu akşam için alman gereken tek ders,
yürüme dersi.
Bir kadın bir amacı varmış gibi,
haysiyetli ve kalçasını sallayarak yürür.
Kalçasını fazlaca sallayarak.
Sen dene.
Bilmiyorum.
Huysuz Amerikalı kız olmayı bırak.
Ben moda danışmanıyım.
Bu benim mesleğim.
Bana güvenebilirsin Lina.
Lütfen yürüyüşünü göster!
Göster…
Tamam.
Amanın.
Yavaşla. Keyfine var.
Dik dur.
Başını kaldır.
Bacağını uzat.
Ayağınla kavis çiz. Topuktan başparmağına kadar.
Tanrım…
Babet giysem olmaz mı?
Babet mi? Oldu olacak terlikle git.
-Terlik de severim. -İğrenç!
Yani…
Bir kadının topuklu giymek zorunda olması biraz eski moda değil mi?
Evet.
Bak, mesele aslında ne giydiğin değil.
Önemli olan ne hissettirdiği. Zarafet, kadınsılık, cesaret.
Ben
onların hiçbirini hissetmiyorum.
İtalyan vaftiz annen bunun için burada.
Yeniden.
Yeniden mi?
Böyle dur.
Gülümse.
Arada nefes de al.
Annene kötü bir örnek olacağıma dair söz verdim.
Bir kez olsun çılgınlık yapman için.
Her şey zaten çılgınca, teşekkürler.
-Francesca. -Evet.
Erkekler konusunda…
…ne yapacağımı hiç bilmiyorum.
Tatlım.
Güzeller güzeli anneni kaybettin.
Ama tek kaybettiğin şey bu değildi.
Yani…
Onun suçu değildi.
Hastane dışındayken sadece ders çalıştım.
Tabii ki canım. Bir şeyi kontrol edebilmek istiyordun.
Dinle. Karşı cinse gelince…
Fellini'nin çok güzel bir sözü var.
"Bir şeyden etkilendiysen açıklamaya gerek yok.
Etkilenmediysen hiçbir açıklama seni etkilemez."
İçgüdülerine güven.
…sonra çifte ihtisas, Ekonomi ve Uluslararası İlişkiler.
Önce Harvard, sonra Oxford,
ondan sonra da Lloyds of London'da staj.
-Babasının oğlu. -Aynen öyle.
-Haksız mıyım oğlum? -Haklısın.
Tebrikler. Harika bir fırsat.
-Muhteşem. -Kadeh kaldıralım.
Bence Abu Dabi'de olmalı
çünkü aile işimizin çoğu orada.
Ama biliyorsunuz,
gençlerin zamana ihtiyacı var.
O zamana dek reşit olmuş olacak…
Lina sen…
Komik görünüyorum, biliyorum. Kıyafet ödünç aldım…
İnanılmaz görünüyorsun.
-Gel. -Öyle mi?
Teşekkür ederim.
Parti dediğinde bu kadarını beklemiyordun.
Evet, ailem bunun hayır işi için olduğunu söylüyor
ama aslında ünlülere yağ çekmek için.
-İçki ister misin? -Hayır, sağ ol.
Aslında isterim. Hadi
içelim.
Peki.
-İki kadeh şarap. 2001, Sangiovese. -Tabii.
Ailemin de ortağı olduğu Toskana'daki bir şaraphaneden.
Ne güzel… Evet, ben de
San Joveene'ye bayılırım.
Topraksı ve sek.
-Operayı sever misin? -Evet.
-Bugün Puccini gecesi var. -Harika.
Şerefe.
Yanlış bir şey mi söyledim?
Biliyor musun…
Aslında hiç San Joveeno şarabı içmedim.
Bunu neden söyledim bilmiyorum.
Umurumda değil.
Ve opera hakkında da hiçbir şey bilmiyorum
çünkü hiç operaya gitmedim.
Çılgın bir sosyal hayatı olan,
çok zengin ve insanları etkileyen süper popüler biri olduğumu
düşünmeni istemiyorum.
Yani…
Evet.
O zaman
ilklerin şerefine.
Evet.
Şerefe.
Hiç anlattığım gibi değil.
Evet.
Ponte Vecchio'ya
Giderdim
Kendimi Arno Nehri'ne
Atmak için
Hasretinden ölüyorum
Azap çekiyorum
Tanrım
Ölmek
İsterdim
-Benimle gel. -Ne?
Bana güven, çok eğleneceğiz.
Nereye?
Hadi.
Ne yapıyoruz?
Başımızı belaya sokuyoruz.
Bu arada ebe sensin.
Ne?
Ne? Alessandro, geri gel!
Ne yapıyorsun?
-Gel de beni yakala! -Hayır! Oynamıyorum!
Önümüzdeki beş yıl İtalya'da hapis yatmak istemiyorum!
Alessandro, dur. Ciddiyim.
Olma.
Tanrım, Ale!
Ne?
Merhaba.
-Şunu görüyor musun? -Evet.
Binadaki tüm ışıkları kapatıyor.
Yapmalı mıyım?
Hayır!
Şaka yaptım. Hadi.
Hadi!
Yavaşla!
Aman tanrım!
Alessandro! Bekle!
Kıyafetim buna hiç uygun değil.
Hadi ama!
Aman tanrım!
Ne halt ediyorsun?
Nasıl gidiyor?
Hemen oradan inmelisin!
-Sanırım beni yakaladın. -Cidden mi?
-Ale… -Sen kazandın.
Ya da ben kazandım.
Hemen içeri girmeliyiz.
Neden? Neden bu kadar korkuyorsun?
Birçok şeyden.
İlk olarak yükseklikten.
Güvenlik görevlisinden.
Uçaktan, yılandan, kalabalıktan…
Senden…
Siz ikiniz! Hemen içeri girin.
Endişelenme. Kim takar? Cidden.
-Ben bir içki alacağım. -Tamam.
Teşekkürler, harika bir geceydi.
Ne oldu?
Babam.
Aileni utandırma yeteneğin beni şaşırtmaya devam ediyor.
Ceketini ilikle, Komite Üyesi Grillo'yla tanıştıracağım.
Hayır.
Arkadaşımı bırakamam. Bu Lina.
Merhaba.
Yarın adını bile hatırlamayacağın bir kızı niye umursayayım?
Hemen gel.
-Üzgünüm. Onu dinleme. -Hayır. Geç oldu.
Eve gideceğim.
-Bekle. -Sen gidip komite üyesiyle tanış.
-Yani… -Bekle Lina.
Sonuçta yarın adımı hatırlamayacaksın, değil mi?
Lina.
-Lina, lütfen. -Alessandro!
Pardon!
Aman tanrım! Çok özür dilerim! Benim suçum…
Sana yardım edeyim.
Biliyor musun?
Neyi?
Buna gelmek istemediğimi söyledim.
Ve radyoaktif bir sardalya gibi giyinmek istemediğimi de söyledim. Al.
Topuklu giymek ya da şarap içmek istemediğimi de söyledim.
Alınma ama İtalya…
Vay canına. Bu çok güzel görünüyor.
Şarap bence biraz fazla abartılıyor ve ben…
Özür dilerim.
Sen bana aldırma.
İyi değilim.
Dün Profesör Riley'yle mezuniyet partisinde miydin?
Evet.
-Peki! -Tanrım!
Bu olamaz!
-Nereden çıkabilirim? -Evet…
-Şurada bir çıkış var. -Tamam.
Ama Profesör Riley'ye borçluyum ve vardiyam bitmek üzere.
Seni eve bırakayım mı?
Kıyafet de verebilirim.
-Gerçekten mi? -Evet, istersen.
Olur. Evet.
-Olur mu? -Teşekkürler.
Rica ederim. Bu taraftan.
-Orada bırak. -Tamam.
Kıyafet için çok teşekkürler. Çok naziksin.
Artık MasterChef'e hazırım.
Sana benden daha çok yakıştı.
Kaskın.
Bir dakika. Şu İtalyan ölüm motoruna
binmemi mi bekliyorsun?
Yani…
Motor kazalarının,
ferdî kaza davalarında başı çektiğini biliyor muydun?
Bu bildiğin bir şey miydi?
Kötü gidebilecek her şeyin istatistiğini biliyorum.
Misal yüksek topuklular seni ömür boyu sakat bırakabilecek
Haglund hastalığına neden olabilir. Bu bir gerçek.
Tamam.
O zaman eve yürümek çok daha tehlikeli görünüyor, değil mi?
Haklısın. İyi.
Gelmedik mi hâlâ?
Roma'daki tüm yollar bu kadar inişli çıkışlı mı?
Gözlerini açabilirsin.
Yola bak, kapalı gözlerime değil.
Peki.
Pardon. Neredeyiz biz?
Bu bir sır.
Şimdiden söyleyeyim, uyuşturucu kullanmıyorum.
-Kim o? -Lorenzo.
Lorenzo demek.
-Selam Greta. Nasılsın? -Kötü.
Çok kötüyüm.
Hem de çok.
Söylemeyi unuttum.
Floransalılarla mülakatın olduğunu biliyorum.
Evet.
Bilmiyorum. Bakalım nasıl olacak.
Orada kimi görüyorum? O kim?
Yardımcı şefin mi?
Hayır. O bir turist
ama hiçbir şey bilmiyor.
İtalya'nın en iyi maritozzi'sini denemesi için buraya getirdim.
Çok yalakasın.
Geliyorlar.
Hiçbir şey bilmiyor muyum?
Hayır. Burayı kastettim.
Roma'daki birçok restoran çörek yapmıyor.
Burası gibi satış izni olmayan yerlerden alıyorlar.
Gizli bir fırın.
Harika. Buradan biri gibi hissettim.
İşte burada.
Fırından yeni çıktı.
Teşekkürler.
Cuisine Royale'deki kendini beğenmişleri görürsen
selamımı iletirsin.
Senin gibi birine sahip oldukları için şanslılar.
Teşekkürler. Hoşça kal.
-Peki. Hazır mısın? -Evet.
Gidelim.
-Bunları yemeyecek miyiz? -Hayır. Burada yememiz uygunsuz olur.
Göbek adım.
-Yavaş gidebilir miyiz? Tanrım. -Hayır.
Hazır mısın?
Buna bayılacaksın. Umarım.
Aman tanrım!
Greta'nın sırrı soğuk eller.
Hamuru yoğurmadan önce parmaklarını buz kovasına sokuyor.
Belli oluyor.
Öyle yaptığı belli.
Vay canına.
Greta'nın soğuk ellerine bayıldım.
-Biliyorum. Çok iyi, değil mi? -Harika.
Bıraktığın için sağ ol Lorenzo. Üstümü değiştirip bunları getireyim.
Hayır. Başka zaman alabilirim. Belki lazanya falan yaparsın.
Yapacağım.
Alessandro?
Selam.
Buradaymışsın.
Lorenzo?
Gizlice partime mi girdin?
Bu yapacağım son şey olurdu.
Söyleyeceğin bir şey varsa söyle.
Ne söyleyeceksen söyle. Yetti artık…
Bütün gün çalıştım. Çok yorgunum.
Ben gidiyorum.
-Tekrar sağ ol Lorenzo. -Rica ederim. Görüşürüz.
Çok tuhaftı.
Evet.
Üzgünüm. Lorenzo'yla aramızda sorun var.
Burada ne işin var? Adresimi nereden öğrendin?
Addie'ye bayılıyorum.
Evet, ben de.
Yarın telafi etmeme izin verir misin?
Alessandro, ben…
Söyleyeceklerim için özür dilerim, yanlış anlama
ama kötü bir itibarın var gibi.
Evet, belki vardır.
Arkamdan konuşan insanların çıkardığı dedikodular yüzünden.
Öz babam da onlardan.
İnan bana, kimse beni gerçekten tanımıyor.
Sen de kendi kararını verebilecek zeki birisin.
Hadi ama. Bu gece eğlenmedin mi?
Son an hariç diyelim.
Çünkü benim için uzun zamandır geçirdiğim en iyi gecelerden biriydi.
O zaman anlaştık.
Yarın saat 12'de benim evimde. Adresi gönderirim.
-Mayo getir. -Alessandro…
Olmaz. Mayo mu?
Hayatım ders çalışmakla geçti. Mayoyla iyi görünecek bir vücudum olmadı.
Bırak da ona ben karar vereyim.
Çok güzelsin.
19 Haziran.
Bir sırrım var.
Bir fotoğraf kursuna kaydoldum
ve biriyle tanıştım.
Sanırım benden gerçekten hoşlanıyor.
Peki.
Acayip.
Şu anda çıldırıyorum. Çok kültürlü,
çok zeki ve taş gibi bir vücudu var.
Anne, iğrenç!
Neyse, ona "X" diyeceğim
çünkü meraklı Francesca bunu okuyor olabilir.
X bunu çok duyurmamamı istedi. Garipleşmesini istemiyor.
Açıkçası Franny'nin sessiz kalacağını sanmıyorum.
Howard, şehirdeki en ünlü restoratörlerden biri.
Rönesans ressamlarını onlardan daha iyi tanıyor. İnan bana.
Resim yapıyor mu?
Eskiden yapardı ama artık yapmıyor.
Selam Howard.
Günaydın.
Merhaba kuzen.
Günaydın. Nasıl gidiyor?
Selam kuzen.
Lina, seni bugün buraya çağırdım
çünkü sana vermek istediğim
bir şey var.
Annen,
bu olmadan
hiçbir yere gitmezdi.
Doğruyu söylemek gerekirse en yakın arkadaşı ben değildim, oydu.
Çok sıra dışı bir gözü vardı.
Tanrım.
Bazılarını bizim evde çekmiş.
Bundan hiç bahsetmemişti.
Anlamıyorum.
Fotoğraf çekmeyi neden bırakmış?
Müşteriyle görüşmeme geç kaldım. Bay Albani'yle iyi eğlenceler diliyorum.
Ama eğlence işini çok da abartmayın. Tamam mı?
-Hoşça kal. -Tamam. Güle güle.
Bunları sakladığına inanamıyorum.
İstifçilik.
Sana müsaade edeyim.
23 Haziran.
Bugün bitpazarına gittim ve bir fotoğraf makinesi aldım.
Vay canına. Bu, hayatımı tamamen değiştirebilir gibi hissediyorum.
Objektiften baktığımda
dünyam kayboluyor sanki.
Birine odaklandığımda
sanki onun içini görüyormuşum gibi geliyor.
Belki aslında kendi içimi görüyorumdur.
Merhaba.
Günüm şu anda güzelleşti.
Vay canına.
-Birini seç. -Tanrım.
-Ailen ne iş yapıyor? -Mafya.
Ne?
Şaka yapıyorum. Bankacılar.
-Hangisi? -Ailen umursamaz mı?
Babam beni öldürür ama bu hep yaptığı bir şey.
İstediğini seç.
Bu.
Buna bayılıyorum.
Geldik.
Nereye?
Göreceksin.
Hadi, yüzmeye gidiyoruz.
Hadi!
Hazır mısın?
Neye hazır mıyım?
Buna mı?
Hayır!
Hayır, olmaz!
Bunu yapmam. Hayır.
Muhteşem. Bunu milyonlarca kez yaptım.
-Hız treninden daha iyi. -Hayır. Anlamıyorsun.
Hız trenindeki kaza oranını biliyor musun?
-Öldürmese de sakat bırakabilir… -Düşünme, yapacağız.
-Üç deyince. -Dur!
-Bir, iki, üç! -Hayır. Tanrım!
Yaptım!
-Güzel, değil mi? -Aman tanrım.
İnanılmazdı.
Ne kadar yüksek olduğunu biliyor musun?
-Başardım, atladım! -Söylemiştim, inanılmaz.
Bunu yaptığıma inanamıyorum.
Başardım!
Harika değil miydi?
Burayı çok seviyorum.
Her şeyden uzakta.
-Bu son yaz. Sonra her şey sona erecek. -Sona mı erecek?
Ne demek istiyorsun?
Harvard'a gideceğin için nasıl heyecanlanmazsın?
Çünkü babam pisliğin teki.
Babası finans işindeymiş,
onun babası da öyle.
Heyecanlı olsam da olmasam da bu işi yapacağım.
Seçeneğin olsaydı ne yapmak isterdin?
-Bir şeyler inşa etmek istiyorum. -Tamam.
Sadece alıp satmak için değil.
Mimar olmak istiyorum.
Babanla konuşamaz mısın?
Bu senin hayatın.
Onun değil.
Şu anda seninle daha çok ilgileniyorum.
Alessandro…
Annem uzun zamandır hastaydı.
Dur, ne?
-Üzgünüm. -Hayır. Sorun değil.
Sorun değil.
Demek istediğim…
Çok fazla
erkek arkadaşım olmadı.
Aslında hiç olmadı.
Lina.
Sen farklısın.
Ve bir şekilde beni de değiştiriyorsun.
İstersen sadece ikimiz olabiliriz.
Sevgili oluruz. Oyun, numara olmadan…
İnan bana, bu benim de yaptığım bir şey değil…
Bekle, tam olarak ne oldu? Tüm detaylarıyla.
-Muhteşemdim. -Tamam.
Ellerini nerene koydu? Kuzeye mi, güneye mi?
Tanrım. Addie, bilmiyorum. Kalp krizi geçirmemeye çalışıyordum.
Kiminlesin?
Selam Lina! Arrivederci!
Fleetwood Zach mi?
Spaulding.
Adım Zach Spaulding.
Addie!
"Uno questiono" Lina.
Öpüştükten sonra gözlerine baktı mı?
Duygusal bir biçimde.
Galiba.
-Harika bir işaret. -Kesinlikle. İkinci soru.
-Gelecek planı yapıyor musun? -Neredeyse her gün.
Çok romantik.
Hesabına bakayım.
Bekle.
Sosyal medyasında niye senin hiç fotoğrafın yok?
Ne olmuş? Daha yeni tanıştık.
Dur. Bir dakika önce bir şey paylaşmış.
Alttan alta şarapla mı övünüyor?
Bu gece babasıyla içki içecek.
-Kim babasıyla içki içer? -Aynen.
Parmigiana diye bir yeri etiketlemiş. Hemen o etiketlere bakıyorum.
Ne? Ne etiketi? Neden?
O makarnacı pislik!
Bana tatlı yalanlar söyle
Ne?
Bir sürtüğün gönderisini yolluyorum kızım.
Gördün mü?
Aman tanrım.
Şaka yapıyor olmalısın!
Benimle uğraşma! Hadi!
Üzgünüm.
Kusura bakmayın.
Çok güzel bir bebek!
Cidden mi? "Sen farklısın."
"Beni de değiştiriyorsun."
-Palavraya bak! -Lina, burada ne işin var?
Ne işim mi var?
Asıl senin ne işin var?
Belli ki babanla değilsin.
-Nasıl göründüğünü biliyorum… -Ben söyleyeyim.
Gerçek olamayacak kadar iyi, yalancı
ve kadınlara karşı sıfır,
hatta sıfırdan da az saygı duyan birine benziyorsun!
Ve o yüzden… Evet!
Ale, gerçekten mi?
Hep pisliğin tekiydin.
7 Temmuz.
İnanamıyorum. Bunu cidden yazıyor muyum?
Ama galiba ilk aşkımı buldum.
Hem de İtalya'da.
Aferin sana anne.
X'le tüm hafta sonunu birlikte geçirdik
ve dün akşam yemekten sonra
beni sevdiğini söyledi, hâlâ inanamıyorum!
Yalan söylüyor!
Şerefe.
Merhaba.
Fırıncı kadın! Orada olduğunu biliyorum!
-Kim o? Hayır. -Hayır…
Hayır, lütfen.
Hey.
Kim o?
Malum şey için gelmedim.
Anlarsın ya.
Hayır!
Bekle.
Geri gel.
Lütfen! Buna ihtiyacım var.
Birazcık. Bir lokma. Olur mu?
Yani yaptığın çörek
yalan söylemiyor.
Güzel bir şelalenin altında çaktırmadan ellemeye çalışmıyor.
Ve insanlarla dolu bir restoranda
inanılmaz çekici ve seksi bir İtalyan mankenle içki içerek
insanı küçük düşürmüyor. Çünkü…
Yaptığın çörek
çok iyi.
Çünkü çöreğimin
penisi yok.
Seni seviyorum fırıncı kadın!
20 Temmuz.
X'le muhteşem romantik bir gece geçirdiğimi sanıyordum
ama artık emin değilim.
İki gün oldu ama hâlâ aramadı.
İşte bu.
Sanki bunun olacağı belli değildi. Şok oldum.
Böyle olacağını biliyordum.
23 Temmuz.
Kaç kere beni sevdiğini söyledi
ama hâlâ aramadı.
Kafam karışık, öfkeliyim
ve üzgünüm.
Anne.
Ben de öyleyim.
Seni anlıyorum.
Sonunda!
Harabelerin arasında olacağını biliyordum.
Fran çok endişelendi.
Kendimi kaptırmışım.
Çörekli bir gece, öyle mi?
Konuşmak ister misin?
Aptalca olduğunu biliyorum,
bana bir şey vadetmedi.
Sadece ondan…
Hoşlandın mı?
Evet.
Al.
Bir kez olsun normal hissetmek güzel bir şey.
Aman tanrım!
Bu maritozzo nefes kesici.
Pardon.
Seni dinliyorum.
Howie, işin sırrı soğuk eller. İnsanlara söyleme.
Kimin aklına gelirdi?
Bak.
Bence aşk, yürümeye benziyor.
Küçükken nasıl yapacağını bilmiyorsun.
Dört ayak üstünde sürünüp,
bir şeylere çarpıp ağlıyorsun.
Hem de çok.
Tecrübe konuşuyor.
Peki hiç gerçekten âşık oldun mu?
Bir kere.
Hislerin karşılıklı değil miydi?
Karışık.
Kalsın o zaman.
Her şey yeterince karışık zaten.
Havlu atmayı deneyebilirsin.
Ama havlu biraz kafasına göre hareket ediyor.
Çalıştığım tüm sanat eserleri
sadece aşkla ilgili.
Ya da nefretle.
O da aşkın ters gitmiş hâli.
Howard…
Annem buradayken kiminle çıkıyordu, biliyor musun?
Ben…
Emin değilim.
Tam bir pisliğe benziyor.
Uyan bakalım!
Uyan uykucu!
Yeni bir sayfa açma zamanı.
Howard'ın bir meslektaşı bizi öğle yemeğine davet etti. Hadi!
Hayır!
Söz veriyorum.
Mükemmel bir ev yemeği sana o aptalı unutturacak.
Güven bana.
Ne oldu?
Kahve ister misin? Kahve yapacağım.
Sen de kalk.
Peki.
"Sono incinta."
Bu ne demek oluyor?
Selam Siri.
"Sono incinta"yı tercüme et.
İnternette bu sonucu buldum.
HAMİLEYİM
Ne?
11 Ağustos.
Sürekli ağlamak istiyorum.
X hâlâ beni aramadı
ve Bolonez sosundan üçüncü kâsemi yerken Fran'e yakalandım.
Mecburen her şeyi anlattım.
Harika değil mi Lina?
Tabii.
Yeni doğmuş bir bebek kadar harika.
Günlüğü gördüm. Malum olayı yazmış.
Bildiğim şeyi biliyor mu?
Onu bilip bilmediğini bilmiyorum.
19 Ağustos.
Bugün olanları cidden açıklayamam.
Sanki bambaşka biri kapıma geldi,
konuşmak istedi.
-Bunu Howie'den beklemezdim. -Howie mi?
-Howie mi?
Onunla konuşmalısın.
Ben mi? Neden ben?
Sence?
Daha önce gelmediği için özür diledi.
-Bebekten de korkmuyor. -Ne?
-Ne?
Keçi!
Tanrım.
Teşekkürler baba.
Merhaba Franco. Merhaba Martina.
Selam Franny. Howard!
Nasılsın?
-Howard. -Seni görmek güzel.
Seni de öyle.
Bu Lina, onu vaftiz kızım gibi görüyorum.
Selam Lina.
Vaftiz kızı.
Çok uygun.
İşte geliyor.
Karım Chiara.
Merhaba Chiara.
Merhaba aşkım.
Sen Lina olmalısın.
-Memnun oldum. -Ben de.
Lore mutfakta.
Yarın son sınavı var.
Bize aldım.
Teşekkürler. Gelin lütfen.
Vay canına.
Harika kokuyor.
Demek şef olduğun doğruymuş.
İtalyancan hiç fena değil.
Teşekkürler.
Evet, birkaç yeni şey deniyorum…
-Aşçılık okulu için mi? -Evet.
Yarın Floransa'da son sınava gireceğim.
Gördüklerime bakılırsa başaracağına eminim.
Sen. Genç elleri olan. Gel de yardım et. Yapacak iş var.
-Tamam. -Lo, sen de acele et.
-Çabuk. -Tamam.
Ve Lina…
Bu nonna. Nonna, Lina.
-Memnun oldum. -Merhaba.
Bu,
nonna'nın
meşhur fıstıklı gelato'sunun özü.
-Vay be. -Evet.
Efsanevidir.
Gelato sever misin?
Tabii, dondurma severim.
Dondurma mı?
Michelangelo basit bir ressam mı?
Caravaggio bir çizer mi?
Nonna, sakin ol.
-Özür dilerim. -Hayır. Önemli değil.
Sorun değil, sadece gelato'da katkı maddesi yok.
Bu yüzden donmadan çok sert ve hızlı şekilde karıştırmalısın.
-Denemek ister misin? -Tabii.
İsteyerek yap.
Tutkuyla.
İşin güzel yanı,
gelato'muzda sadece beş malzeme var.
Krema, süt,
şeker, fıstık ve beşincisi de…
Beşincisi bir sır.
Evet, biliyorum.
-O zaman? -Ona söylemeyecektim.
Tadına bakabilir miyim?
Tahmin edeyim…
Vanilya.
-Hayır. -Tamam.
Tarçın mı?
Peki.
Denedim.
Peki.
Böyle.
Ve… Tamam. Daha derinden karıştır.
Unutma Lorenzo.
Bu, iki partner arasındaki bir dans.
Birbirinizin sunduklarına saygı duymalısınız.
Evet.
Daha iyi.
Tanrım.
Bölüyor muyum?
Tanrım.
Hayır. Selam Gio. Sadece gelato yapıyorduk.
Evet. Görüyorum.
Tahmin edeyim…
Tutkuyla mı?
Hep tutkuyla!
Niye ben karıştırmıyorum?
Hep karıştırmaktan nefret edersin.
Nefret mi? Bunu da ilk kez duydum!
Bunu başkalarının önünde söylemen hoş değil Lorenzo.
Niye öyle patates gibi duruyorsun?
Ne?
Pardon.
Ben gideyim.
Kusura bakmayın.
Şimdi kim karıştıracak?
İşte geldim.
Bu fesleğen soslu arpa salatası.
Tabağınızda küçük lazanya kekleri var.
Bu da yer mantarı ve kebere soslu kızarmış kabak.
Ve tabii ki tatlı olarak büyükannemin meşhur fıstıklı gelato'su var.
Şerefe.
Bize.
Ve benim yaşlanmama.
-Bize. -Sana büyükbaba.
Bize.
Onunla konuşmalısın.
-Sen de daha az belli etmelisin. -Yapma.
Niye sürekli arkamdan fısır fısır konuşuyorsunuz?
Arkamdan ne işler çevirdiğini bilmediğimi mi sanıyorsun?
Ne işler çeviriyormuşum?
Yarışlar nasıl Giorgia?
Giorgia, MotoGP'de yarışıyor. Dünya sıralamasında.
Geçen hafta ikinci oldum.
-Vay canına! -Tebrikler!
-Tebrikler. -Harika.
Kaybetmek kaybetmektir.
Ve ben asla kaybetmem.
Lo.
Çam fıstıkları nerede?
Onun yerine makademya fıstığı kullandım.
Anne!
Jüriyi etkilemesi lazım.
Birkaç yenilik getirmesi lazım.
Royale'den bahsediyoruz. Klasik tarifler istiyorlar.
Profesör, Lorenzo kendini ifade ederken daha cesur olmalı, dememiş miydiniz?
Anne, cidden mi?
Lorenzo'nun içinde bir asi yattığına yürekten inanıyorum.
Fesleğen sosu çok lezzetli!
İnsanın içinde bir yalancı da yatabilir mi?
Fesleğen sosunu çok sevdim Lorenzo.
Benim onu sevdiğim kadar olamaz.
Restoran açıp adını "Tersten" koyacak. Çünkü her şey tersten servis edilecek.
Önce tatlılar, en son aperitifler.
Anne, göreceğiz.
-Göreceğiz. -Lorenzo.
-Kalbinin sesini dinle. -Teşekkürler anne.
-Buna kadeh kaldıralım. -Kalbe.
-Tutkuya. -Kalbe.
Ne yazık ki bazılarımızın kalbi yok.
Lina, tanrım! Bunu yemekten sonra konuşabilir miyiz?
Hayır, konuşamayız.
Üzgünüm.
Asla bu güzel aileyi
incitecek bir şey yapmam.
Ama benim artık güzel bir ailem yok.
Bu yüzden tüm hayatım boyunca ortaya çıkma zahmetine girmeyen,
sevdiğini söylediği kadın öldüğünde bile gelmeyen bir adam
nasıl babam olabilir, anlayamıyorum. Ben…
Kusura bakmayın. Afiyet olsun.
Git.
Gitsene!
Peki. Gidiyorum.
Kusura bakmayın.
Anlamıyorum.
Bana nasıl söylemezsin?
Çünkü…
…ben senin baban değilim.
Cidden inkâr mı edeceksin?
O günlükte ne yazdığını bilmiyorum ama bana inan,
bunun fiziksel olarak gerçek olması
mümkün değil.
Ama daha önce gelmediğin için ondan özür dilemişsin.
Kahretsin. Hayır.
Hayır, özür dileme sebebim…
Ondan özür diledim
çünkü onu seviyordum.
Geldiği anda âşık olmuştum ama…
Ne yazık ki çok geç olana kadar bu konuda bir şey yapmaya
cesaret edemedim.
O zaman…
-X dediği kişi sen değilsen… -Adı…
Matteo Fossi.
Fotoğraf profesörüydü…
Bunu söylemekten nefret etsem de
Lina, sen…
…onsuz daha iyiydin.
Daha önce söylemediğim için özür dilerim.
Ama annen Fran'i aradı
ve nedense bunu kendi başına keşfetmeni istedi.
Onu korkutmamı ister misin? Birçok yeteneğimden biri.
Hayır, ben hallederim.
Alessandro.
Evine git.
Lütfen.
Lütfen Lina, bir şey söyleyebilir miyim? Eski bir dostumdu. Önceden plan yapmıştık.
-Nasıl iptal edeceğimi bilemedim. -İptal ettim de, bitsin.
Evet ama aramızda bir şey yok.
İşi batırdım ama bir daha yapmayacağım.
Hayır, şu an
uygun bir zaman değil.
Peki.
Ya şimdi?
Şimdi uygun mu?
Lina, bana güvenmeme konusunda haklıydın.
Belki de bana güvenecek kimsem olmadığı içindir.
Özür dilerim.
FOTOĞRAFÇI
FLORANSA DE FOSSI SANAT GALERİSİ
ROMA TERMİNALİ
-Merhaba. -Selam.
Ne?
Floransa'ya mı gidiyorsun?
Evet. Son anda çıktı.
Güzel.
-Bugün seçmeler var, değil mi? -Evet.
Annemler götürecekti ama nonna da gelmek istedi, onu bilirsin…
Kafamda çok fazla ses vardı.
Evet.
Dün için özür dilerim.
Yemeğin inanılmazdı.
Fena değildi.
Nonna haklıydı. Bugün klasik tarif yapacağım.
Baksana. Sen iyi misin?
Sana ondan hiç bahsetmedi mi?
Hayır.
Sanırım şimdi nedenini biliyorum. Onu öylece ortada bırakmış.
Bir şey sorabilir miyim?
Onunla konuştuğunda ne yapmasını bekliyorsun?
Bilmiyorum.
Belki insanlar değişebilir.
Belki de ulaşmak istemiştir.
Annem buraya geldiğinde
tüm hayatının değişeceğini düşünmüş.
Ama sonra
sevdiği her şeyden
vazgeçmek zorunda kalmış.
Benim yüzümden.
Hayır.
Ondan emin değilim.
Ondan bahsetme şekline bakılırsa
sevdiği her şey senmişsin.
Seçmelere önceden hazırladığımız bir yemek getirebiliyoruz sadece.
Al. Gelato.
-Ne? Hayır! Alamam. -Alırsın.
-Kaşık da olması lazım. -Ne…
-Kaşık da burada. -Ben…
Sorun değil. Bir tane daha var.
Lorenzo, hiç havamda değilim.
Evet, olay o zaten.
Güven bana.
Gelato'dan sonra her şey daha iyi olacak.
Peki, iyi.
Biraz tadına bakayım.
Vay canına.
Çok lezzetli.
Tanrım.
-İyi mi? -Tanrım.
Gizli malzeme ne?
Nonna "Vakti gelince anlarsın" der.
Gelecek durak: Floransa.
Baksana…
Benim işim öğleden sonra.
Seni galeriye götürmemi ister misin?
Ya da sana Floransa'yı gösterebilirim.
Evet. Bunu erteleyecek her şey olur.
Tamam. Bu taraftan.
Değil mi?
-Tanrım! -Biliyorum.
Sfogliatella.
Tanrım!
Floransa'daki en sevdiğim yer burası.
Tüm bunlar yöredeki çiftçilerden geliyor.
-Öyle mi? -Bu çok önemli.
Görüşmeden kaçmak için geziyordum
ama çok eğlendim.
Evet.
Bir şey sorsam…
Giorgia'yla aranızda tam ne var?
Bunu görmelisin.
Mutfağın pırlantaları.
Yer mantarları. Bunlar çok nadirdir.
Bu ufaklığın büyümesi
altı yıl sürüyor.
İğrenç.
Mantar sporlarına maruz kalmak solunum yolu hastalığına neden olabilir.
Haberin olsun.
Bilmek istemiyorum, tamam mı? Bu bir sanat.
Sözüne güveneceğim.
Her neyse…
Giorgia'yla çocukluğumuzdan beri arkadaşız.
İki yıl önce çıkmaya başladık.
-Bu kadar. -Peki.
Okulda hep birlikteydik
ama Bolonya'da bir yarış programına katıldı
ve uzun mesafe ilişkisi çok zor olduğundan
yaz sonunda…
Özür dilerim.
Alessandro'yla sizin aranızda ne var?
Ben…
Aramızdaki…
Aramızda bir şey yok.
Birbirinizden hiç hazzetmiyorsunuz, değil mi?
Evet.
Dinle, özür dilerim.
Sinir bozucuyum.
Hayır. Kusura bakma. Sadece…
Ortaokulda arkadaştık ama…
Lisenin ilk yılında Marco Ricci diye biri vardı.
Ale'nin yeni arkadaşıydı,
tam bir pislikti, bir gün kafeteryadaydı.
Annem orada çalışıyor,
ona yüzüne bakıp
lezbiyen dedi.
Ale öylece durup bana baktı
ve hiçbir şey yapmadı.
-Tanrım. -Yani…
Onun çevresine pek uyum sağlayamıyorum.
Lina, çok geç oldu.
İkimizin de gitmesi gerek.
Galeri, şu sokağın bir sokak aşağısında.
Vazgeçtim. Gitmeyeceğim.
-Ne? Hayır! -Gidemem.
-Aptalca. -Hayır.
Beni dinle.
Önemli olan gitmen çünkü…
Çünkü sana sahip çıkmazsa
bu muhteşem, şapşal,
duygusal, neşe dolu Lina'yı tanıyamamak
onun kaybı olur.
Peki.
Tren istasyonunda görüşürüz.
Tamam.
-İyi şanslar Lorenzo. -Sana da.
Lorenzo.
Evet.
Howard haklı.
Kendin olmaktan korkma.
Bir çevreye uyum sağlayamıyorsan ne olmuş?
Bahane uydurma.
Farklı ol. Tersten davran.
Yemeklerin o kadar iyi ki
trende senin yüzünden gelato orgazmı oldum.
Çok tuhafsın.
Hepsini görmedin bile.
Söz mü?
Söz.
Git hadi.
Merhaba.
Hoş geldiniz.
Fotoğraf kursuna yazılmak için mi geldiniz?
Hayır.
Ben…
Buraya gelme sebebim…
Pardon hanımefendi.
Her şey yolunda mı?
Ben…
Bay Fossi'yle görüşmek istiyorum.
Peki. Kim diyeyim…
Kızı.
Sırada Lorenzo Ferrazza var.
Tünaydın şef.
Tünaydın Bay Ferrazza.
Bu aşamaya kadar geldiniz, tebrikler.
Önceden hazırladığınız yemeğiniz nedir?
Ev yapımı gelato yapıp getirmiştim
ama şu anda yanımda değil.
Ama burada doğaçlama ve tahmin edilemez bir şey yapmak istedim.
Tersten bir şey yapacağım, tarzım bu.
Sadece bugün burada olan malzemeleri kullanarak.
Neden? Mutfağımızın nesi var? Tahmin edilebilir mi?
İyi ki buradasınız Bay Ferrazza.
Yemekleri tersten hazırlayıp bizi kurtaracaksınız.
Şef, tabii ki hayır. Sadece…
Hayır, lütfen. Doğaçlama yapın.
Süreniz başladı.
Biliyorum.
Ama dediniz ki…
Hayır, dedim.
-Bay Fossi… -Hayır.
Üzgünüm.
Bay Fossi burada sanıyordum ama toplantıya gitmiş.
Sizi aramasını söylerim.
Ne yapıyorsunuz? Giremezsiniz!
Üzgünüm, onu alamazsınız.
İzle de gör.
Selam.
Ona ne dedin?
Çok aptalcaydı.
Çok üzgünüm.
Anlat.
Seçmede neler oldu? Nasıl geçti?
Lorenzo, hayır. Sadece…
"Canları cehenneme" nasıl denir? Hepsinin canı cehenneme.
Canları cehenneme.
Hepsinin canı cehenneme.
Seçmede olanlar için üzüldüm.
Ana yemeğime "sağlam ama sıradan" dediler.
Haklıydılar.
Korktum. Tavsiyene uymadım.
Hayır, yanılıyorlardı. Görecekler.
Hayır, mahvettim ama…
Lina, bunu mahvetmek istemiyorum.
Aramızdaki şeyi.
Bence
ikimiz de…
Bu bir hataydı.
-Kız arkadaşın var. -Biliyorum.
-Burada yaşamıyorum. -Biliyorum.
Durum daha karışık olamazdı.
Ama aşk öyle bir şey değil mi?
Bugün çok fazla şey yaşadım.
Sadece…
Sorun değil.
-Gelebilir miyim? -Evet.
Floransa'ya gittiğini duydum.
Berbattı. Pisliğin tekiymiş.
Artık iyiyim.
Annemin aklından ne geçiyordu ki?
Hepimiz hata yaparız.
Ama
sen buradasın.
Olmasaydın asıl bu büyük bir hata olurdu.
Pazartesi gidiyorum.
Hâlâ sömestire erken başlayabilirim.
Güz döneminde öne geçmiş olurum.
Lina…
Her şey harikaydı
ama hayatıma devam etmek istiyorum.
Bunu verdiğin için teşekkürler ama geri alabilirsin.
Bu kadar mı?
Gitmesine izin mi verdin?
Onu kalmaya zorlayamam.
Annesinin gitmesine de izin verdin ve son 18 yılını pişmanlıkla geçirdin.
Kendini sorumlu hissettiğin için
başka kadınlarla çıkmayı,
resim yapmayı, yaşamayı bıraktın.
Önümüzdeki 18 yılı da böyle geçiremem.
Anlamıyor musun?
Hadley, Lina'yı o korkağı değil, seni bulması için gönderdi.
Francesca.
Peki.
Geliyorum.
Kim o?
Affedersin.
Seksi İtalyan erkekleri nerede bulabilirim?
Addie!
Aman tanrım!
Tanrım.
Nasıl… Neden…
Burada ne işin var? Nasıl…
"Nasıl?" doğru soru.
Bu adam sayesinde.
Adamınız burada.
Beni arayıp gitmeyi düşündüğünden bahsetti.
Annen Francesca'ya acil durum numaraları vermiş.
Acil durum numaran benim.
Tanrım.
Çocuklar… Ama neden?
Çünkü hiçbir yere gitmiyorsun.
Peki.
Bana hemen pizza, cannoli ve seksi İtalyanlar lazım!
Onu seveceğim.
Bravo.
Annenin yaptığına bak. Hepimizi bir araya getirdi.
Bir aile olduk.
Ve Howard sayesinde.
Doğru söyledin.
Benimle yüzleşmeye bile cesareti yoktu.
Öz babam…
İki şeyden eminim.
Birincisi bu cannoli inanılmaz.
Ve ikincisi onu ipleme.
Evet. Lorenzo da öyle dedi.
Lorenzo'yu sevdim!
Onu kaçırma derim.
Ama kız arkadaşı var.
-Kız arkadaş gelir geçer. -Hayır, acınası bir durum.
Aklım daha birkaç saat önce Alessandro'dayken öpüşüp oynaştık…
Alessandro'ya bayılıyorum!
Yardımcı olmuyorsun.
-Çok seksi. -Addie.
Bak Lina. Tamam.
Birini seçmelisin. Tamam mı?
Seçmezsen bu gece çok garip olacak.
Addie, bu gece mi?
Alessandro'nun evindeki mezuniyet partisi. Bana mesaj attı. Aslında sana attı tabii.
Tanrım. Seni gerçekten öldüreceğim.
Hayır, gitmiyorum.
Bir saniye.
Sence bunca yolu gelip
kültürel bir kaynaşma ortamı yaratacak
bir grup seçkin İtalyan'la parti yapma fırsatını kaçırır mıyım?
Lina.
Evlenmeyeceksin. Tamam mı? İkisinden birini seç gitsin!
Karar ver artık.
Bunu yapamadığımı biliyorsun Addie.
Lina.
Seni ne zaman yüzüstü bıraktım? Ne zaman?
-Hiçbir zaman. -Hiçbir zaman.
Düşersen seni yakalarım.
Tamam, gideceğiz.
Evet! Şehirde çılgıncasına eğleneceğiz.
Sabırsızlanıyorum. Cannoli, makarna, pizza…
-Bir sürü erkek! -Aklına geleni söylüyorsun.
24 Ağustos.
Bir süredir yazmıyorum
çünkü bir kez olsun eğlenmeye çalışıyordum.
İtalya'ya bayıldım.
Yerel kültürü kucaklayarak
buradaki son günlerimin tadını çıkarmaya çalışıyorum.
Ve bunu başardım.
Özellikle biri sayesinde.
Howard.
Tam bir aptal gibi davranmışım.
Tatlı, nazik, komik
ve son derece zeki biri.
Ama Roma'da olağanüstü bir kariyer onu bekliyor.
O yüzden burada kalmalı.
İtalya'da bir gelenek var.
Köprülerden birine asma kilit takıp
anahtarı Tiber'e atarsan
sevgin hiç bitmezmiş.
Howard'ı geride bıraksam da anahtarı saklayıp
daima yanımda taşıyacağım.
Sonsuza dek.
Burada mı yaşıyor?
Evet. Gerçekten burada yaşıyor.
Vay canına! Lorenzo iyi biridir, eminim ama bu, olayı değiştirir.
Söylemiş olayım.
Baksana. İyi misin?
Evet, iyiyim. Ben…
Seçimimi yaptım.
Bu…
Evet.
Evet, kızım. Evet!
Gelmene sevindim.
Ben de öyle.
-Alessandro, seni tanıştırayım… -Tahmin edeyim. Addie mi?
Evet. Lina'nın korumasıyım,
bir daha kızıma yamuk yaparsan
seni mahvederim. Anladın mı?
Seksi arkadaşların nerede bakalım?
Dans pistinde.
Onlara nazik davran. Olur mu?
Teşekkürler!
Selam.
Ale, ben…
Biraz düşünecek zamanım oldu ve şunu fark ettim.
-Senden gerçekten hoşlanıyorum. -Orada durduralım mı?
Alessandro.
Çılgınca davranıyorsun
ve her zaman mutlusun.
Bence ikimiz de farkındayız.
Bu doğru değil.
Yargılamıyorum
ama istediğin yere gidemiyorsan biz nasıl ilerleyebiliriz?
Yani ailem…
Bir şeyleri değiştirmek kolay değil.
Ve açıkçası
bunu bizim için bir şart hâline getirmen hiç adil değil.
İkimizi kastediyorum.
Neye ihtiyacın olduğunu biliyorum.
Hayatına devam edip geçmişi unutmak istiyorsun.
İkimiz de aynıyız, inan bana.
Bakın burada kim varmış!
Giorgia, Lorenzo'yla mı geldin?
Artık burada olmadığı için bu imkânsız.
-Onun yüzünden. -Ne?
-Dur, ne? -"Dur, ne?"
Bu sürtük gizlice Floransa'ya gidip onunla takılmış.
Ne? Lorenzo'yla mı?
Hayır! Bu doğru değil.
Kısmen doğru ama tam öyle olmadı. İkimiz de üzgündük, bir kez öpüştük.
Hadi oradan. Senin yüzünden gitti.
Amerikalılardan nefret ediyorum!
Gitti mi? Nereye?
-Paris'e. -Paris'e mi?
Evet. Oradaki akademiye başvuracak.
Artık risk alacakmış, öyle dedi.
Ne zaman gitti?
Az önce çıktı, tren istasyonuna gidiyor.
Anlamıyor musun?
İkimiz de altüst olmuşuz, birbirimiz için mükemmeliz. Biz aynıyız.
Böyle mi ikna edeceksin?
Ben… Tamam.
Merhaba.
Taksiye ihtiyacım var. Lütfen.
Lina! Ne oluyor?
-Lorenzo trene binmek üzere! -Lorenzo, İtalya'nın yarısına sahip değil!
Addie, hadi!
İyi.
Tren istasyonuna gitmem gerek.
-Ben hallederim. -Ne?
Addie, hayır.
Olmaz.
Bu berbat bir fikir.
Roma, daha çok bağırışın olduğu bir yarış pisti gibi.
Lina.
Aşk söz konusu olunca kırığı göze alacaksın.
Atla, gidiyoruz.
İyi.
Ama ben süreceğim.
Kraliçe enerjisi. Bayıldım.
Tanrım.
Addie, yolu tarif etmen gerek.
Tamam. Bilmiyorum…
Ne yapıyorsunuz?
Aman tanrım, öleceğiz!
-Düz git. -Göbekten dönüyoruz.
Nasıl düz gidebilirim?
Delirdiniz mi? Dikkat edin!
Ehliyeti nereden almış bunlar?
-Sağa dön! -Tamam, dönüyorum!
Bunu nasıl kapatacağım?
Ayağı nerede?
Kusura bakmayın.
Teşekkürler.
Lorenzo!
-Lina? -Lorenzo!
Burada ne yapıyorsun?
Selam.
Seni burada görmek ne güzel.
Gerçekten çok tatlıymış.
Evet, biliyorum!
Bu…
Bu, Lorenzo.
-Addie, Lorenzo. -Selam.
-Senin uğruna az daha ölüyorduk. -Doğru.
Neden?
Ben gideyim.
İkiniz biraz konuşun.
Halledin.
-Neyi? -Evet…
-Hoşça kalın. -Güle güle.
Neler oluyor?
İyi misin?
İyi miyim?
Hakkımda hiçbir şey öğrenmedin mi?
İyiyim. Paris'e gittiğini duydum.
-Evet. -Vay canına.
Bu kez kendi yöntemimi deneyeceğim.
-Vay! -İyi, değil mi?
Evet! Tüm o orospu çocuklarının canı cehenneme!
Tanrım.
Vay canına. Çok özür dilerim.
Bu nereden çıktı, bilmiyorum.
Şu anda vücudum adrenalin pompalıyor. O yüzden…
Lorenzo.
Seni öpmem
ya da senin beni öpmen…
Hangisi önce oldu bilmiyorum…
Demek istediğim
bu bir hata değildi.
Gerçekten değildi.
Yani senle ben…
Demek istediğim…
Annem öldükten sonra şunu fark ettim…
Yanlış şeye kapılmak,
hatta yanlış zamanda doğru şeyin peşinden gitmek
geri alabileceğin
bir şey değil. Yani…
Seninle Alessandro arasında
bir seçim yapmam gerektiğini sanıyordum
ama aslında annem kendimi bulmam için buraya gelmemi istedi.
O yüzden…
Şu anda
kendimi seçmeliyim.
Böyle berbat bir haberi verirken bile harika olmayı başarman
cidden çok sinir bozucu.
İyi şanslar.
Sana da.
Ama ihtiyacın olmayacak.
Teşekkürler.
27 Ağustos.
Bugün gidiyorum.
Dürüst olmak gerekirse çok korkuyorum.
Ama hazırım.
Ve kızım, senin için
tüm kalbimle şunu diliyorum:
Umarım gerçek bir İtalyan kadını gibi
hayatını dolu dolu ve cesurca yaşarsın.
Deneyeceğim anne.
Teşekkürler İtalya.
Bana yeni bir hayat
ve yeni bir amaç verdin.
Seni asla unutmayacağım
ilk gerçek aşkım.
Sana aldım.
İyi misin?
Sanırım annemin
neden kimseyle çıkmadığını şimdi anladım.
Çünkü aradığı kişiyi bulmuştu.
Seni çok özleyeceğim Lina.
Howie.
Annem kendimi bulmam için buraya gelmemi istedi ve…
Sanırım hâlâ bulmaya çalışıyorum.
Okulu bir yıl donduracağım.
Burada kalacağım.
Lina.
Baba olmak sadece biyolojik bir şeyse…
Ama senin hakkında mantıksız bir şekilde sürekli endişelenmek,
senin için en iyisini istemek
ve seninle çıkmak isteyen erkekleri dövmeyi istemekse
beni evlatlık baban olarak görmeni
çok isterim.
Teşekkürler
baba.
Annemin son dileğinin
bana yeni bir hayat sunacağını hayatta tahmin edemezdim.
Bir yılın sonunda her şeyi çözmüş değilim.
Ama hayatımda ilk defa bunu sorun etmiyorum.
Çünkü çılgın vaftiz annemin verdiği
eski bir fotoğraf makinesiyle
ben de İtalya'da bir şey buldum.
Gerçek bir baba
ve kendimi buldum.
Haklıydın anne.
İnsan ilk aşkını asla unutmaz.
Greta!
Olamaz.
Söylentilere göre
Amerikalı bir kız sürekli gelip onları ifşa edince
kapatmak zorunda kalmışlar.
Lorenzo! Ne…
Vay canına! Şu hâline bak!
Greta emekli oldu.
Burayı başka birisi devraldı.
Olamaz! Burayı çok seviyordum.
Çok üzücü.
Ben devralıyorum.
TERSTEN
Tanrım.
Mezun olduğumda açmak için çalışıyorum.
Lorenzo, bu inanılmaz.
Senin adına çok sevindim.
Teşekkürler.
Ya sen? Ne…
Bunca zamandır burada mıydın?
Evet. Bir sene ara verdim.
Burada birkaç ders alıyorum.
Peki…
Seni görmek harikaydı.
Evet. Seni de öyle.
Güle güle.
Hoşça kal.
-Lina! İyi misin? -Evet.
Bazı şeyler hiç değişmiyor.
Güzel.
Seni olduğun gibi seviyorum.
Dinle…
Nonna akşam yemeği hazırlıyor.
Gelato yaptı. Gelmek ister misin?
Ama İtalyan ölüm motoruma binmemiz gerek.
Üzgünüm Lorenzo. Olmaz.
Peki.
Benimkine bineceğiz.
Bu arada gizli malzemeyi buldum.
Geç olsun güç olmasın.
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı