Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
INIHAHANDOG NG NETFLIX
"Pagkatapos ng sayawan,
panonoorin ko siya,
at, ang mahawakan ang kamay niya
ay biyaya sa magaspang kong kamay.
"Nagmahal na ba ako bago ito?"
"Isinusumpa ko, napakaganda!"
"Sapagkat 'di pa ako nakakakita ng tunay na ganda
bago ang gabing ito."
Kaya Romeo and Juliet
ang pinakaromantiko
at pinakamalungkot na kwento ng pag-ibig.
May tanong?
-Cindy? -Pwede na bang pakainin 'yung ahas?
Sige.
Tapos magbabasa tayo, okay?
Bilis!
Ang buhay ay paligsahan.
Nagustuhan nila ang Romeo and Juliet?
Wala palang laban si Shakespeare sa alagang ahas.
Magandang pinalalawak mo ang isip nila,
pero maliban kung may gutom na higad sa kwento, malabo 'yan.
Gustong malaman ng mga bata ang bakasyon ko,
at 'di ko maikukwento ang Verona nang 'di nababanggit ang Romeo and Juliet.
'Di ka makaorder ng pizza nang 'di nababanggit ang Romeo and Juliet.
Bakit ba? Fan ako.
Oo, kagaya ni Kathy Bates sa Misery, fan din siya.
Dahil nabanggit na ang bakasyon,
may hihingin akong pabor.
-Hindi ko kukunin si Beatrice. -'Di mo siya kukunin.
Mabuti. Ayaw ko sa ahas.
Pakakainin mo lang siya.
-Pakakainin? -Oo.
-Ng ano? -Daga.
-Pass. -Frozen naman.
-Lalong kadiri. -Please. Isang linggo lang.
-Ewan ko. -Sige na, tapos…
Baka pwede mo siyang i-uwi kasi nade-depress siya…
Oo na, sige na.
-Pero utang 'to. -Ipapa-mani-pedi kita.
-Du'n sa Korean? -Sige.
Okay. Umo-oo lang ako dahil pupunta ka na sa Verona.
Ilang taon mo na 'tong pinaplano.
Mabuti at naghintay ako. Ngayon, may makakasama na ako.
Naku, baka mag-propose na si Brandon.
Sa tingin mo?
Oo. Alam niyang mahalaga ang bakasyong 'to sa 'yo.
May mas gaganda pa ba sa City of Love?
Medyo kakaiba nga ang kilos niya ngayon.
Parang 'yung sinabi ni Shakespeare,
"Kung gusto mo, lagyan mo ng singsing."
Si Beyonce 'ata 'yun.
Fiancee.
Kaya naisip ko,
bakit ako tumitingin sa Trip Advisor para sa inirerekomendang restawran?
Kaya sinulatan ko si Silvio…
Sino si Silvio?
-'Yung host natin sa House 'n Host. -Okay.
Tapos binigyan niya ako ng listahan ng mga lugar na alam lang ng tagalokal.
Pwede na tayong magkaroon ng tunay na karanasan sa Italy
sa halip na sa pakulong panturista ng Lonely Planet.
-Astig. -May malaking wine festival sa Verona.
Kaya halos lahat ng restawran ay fully booked na.
Nagpa-reserve na ako para sa tanghalian at hapunan
ng araw-araw na nasa Verona tayo.
-Ano? Nag-book ka ng 14 na reservation? -Oo.
Bakit?
-I-book ko na rin ba ang agahan? -Ah…
Dahil naisip kong mag-aagahan tayo sa villa
para 'di na maghintay ng bill at baka mahuli pa sa mga tour.
Ano 'yung mga tour?
Lahat ng tour!
Okay.
-Naka-laminate pa 'to. -Oo nga.
Kaya naisip kong magsimula sa Casa di Giulietta
mula 10:00 a.m. hanggang 12:30,
tapos susundan ng tour sa Club di Giulietta nang 12:45,
kung saan pwede tayong, hulaan mo…
Okay?
Manood habang sinasagot ng mga sekretarya
ang mga love letter na ipinadala kay "Dear Juliet."
Teka, pie chart ba 'to?
Oo, ayaw ko ng bar graph.
Hindi ba pwedeng hayaan lang natin ang mangyayari?
PAGIGING ISPONTANYO 7%
-Ayos. -'Wag kang mag-alala. Sa Verona lang 'to.
Hiwalay ang itinerary para sa wine tasting sa Bardolino.
Julie…
Naisip ko, sa halip na umupa ng kotse,
mas sulit kung sasakay tayo ng tren.
-Hindi uubra 'to. -Uubra 'to.
Tapos na ang rail strike. Nag-book na ako ng dalawang fast pass,
para makasakay tayo buong linggo!
Hindi, hindi uubra 'to!
Julie,
napakabait mo.
Napakabait mo, at 'yung panahong magkasama tayo,
sobrang
ano…
-Ayos? -Oo.
Pero sa tingin ko, kailangan kong mag-isip
dahil napakabilis ng naging takbo.
-Apat na taon na tayo. -Wow.
Ganu'n na katagal 'yun?
Hi. Kumusta kayong lahat?
Welcome sa La Sorte.
Ako si Blake. Ako ang waiter ninyo.
Mukhang ayos na po ang inumin ninyo. Gusto niyo bang pag-usapan ang specials?
-Nakikipaghiwalay siya sa akin. -Magdadala ako ng tinapay.
Paano ang Verona?
Ituloy mo pa rin.
Matagal mo na 'tong hinihintay, 'di ba?
Baka pwede nating pag-usapan 'to pagkabalik mo.
Alam ko na kung ano 'to, kaya…
LA VILLA ROMANTICA TANAW ANG BALKONAHE NI JULIET!
-Hi. -Uy, Jules.
Kumusta ka na?
Katulad pa rin nu'ng huli mo akong kinumusta
five minutes ago.
Eh kasi nag-aalala ako sa 'yo.
-Pinakamasakit 'pag nabigo sa pag-ibig. -Oo nga.
Gaano na ba kasakit?
Sa sukatang isa hanggang Adele?
Ayos lang ako. Seryoso.
-Basta, tawagan mo ako anumang oras, ha? -Sige.
Love you.
Mas love kita.
Bye.
Hiniwalayan siya ni Brandon. Akin na ang limang dolyar.
ISALIN L'AMORE TROVA UNA VIA
NAGHAHANAP NG PARAAN ANG PAG-IBIG
KUMPIRMADO!
Welcome sa Minneapolis International Airport.
Bilang mahalagang paalalang panseguridad…
Ayos lang.
Attention, boarding na ang Amore Airlines flight 816 papuntang Verona.
Tayo 'yun!
BAKASYON NI JULIE SA VERONA!
Sorry.
Mukhang tayo na lang.
PARA SA NAGMAMAHALAN ANG ITALYA
Taxi.
Taxi! Hi!
Taxi!
Senyorita.
Uber ka ba?
Ako si Uberto.
Pwede na rin.
-Unang beses mo sa Italya, ganda? -Oo.
At umasa akong lalampas sa airport ang bakasyon ko.
Taga-saan ka?
-Minneapolis. -Mini Naples.
Hindi, Minneapolis.
Oo nga. Mini Naples.
-Hindi Mini Napoli? -Oo na. Sige na.
Sige na. Oo. Mini Naples na lang.
Uberto!
May kotse!
Iwas!
Nakatikim ka na ng cannoli, ganda?
-Pwedeng tumingin ka sa kalsada? -Gawa 'to ng nanay ko.
Uberto!
Resipi ng nanay ko 'to, pinakamasarap na cannoli sa Veneto.
Nasa Ricotta ang sikreto.
Salamat.
Bye, ganda.
Oo naman.
Excuse me.
Uy, excuse me.
Kalma lang. Mabait na pusa 'yan.
-Lintik na 'yan! -Sino ka?
-Sino ako? -Ano'ng ginagawa mo?
Sorry. Baliw ka ba? Basta ka na lang pumasok.
Teka. Diyos ko, ano'ng…
Hindi. Inupahan ko ang villa na 'to nang isang linggo.
Tingnan mo. Patutunayan ko. Kita mo?
Julie Hutton, House 'n Host.
Confirmation code, HZ4RB6.
La Villa Romantica.
April 9 hanggang April 16.
Ikinagagalak ko. Charlie Fletcher.
Vacay-n-Stay.
Confirmation Code, 214TRSP.
La Villa Romantica.
April 8 hanggang April 15.
Sige. Malinaw na may error ang booking mo.
Ikinalulungkot ko 'yun.
Kadarating ko lang mula Minneapolis.
Pagod na pagod na ako,
kaya kung pwede kang umalis sa villa
hanggang maiayos natin 'to, maganda sana 'yun.
Okay. Sige ba.
Pahingi lang ng ilang minuto.
Mag-iimpake lang ako, at aalis na agad.
Salamat.
Hindi niyo alam ang sarcasm sa Indianapolis, 'no?
Minneapolis.
Pareho rin 'yun.
Okay, tatawagan ko lang si Silvio para maiayos 'to
at maipaliwanag na nagkamali ka.
Sige na nga. Sandali. Paano ka nakatiyak na ako ang nagkamali?
Kasi hindi ako 'yun.
-Paano mo nalaman? -Hindi ako nagkakamali.
Hindi naman sa perpekto ako. Talagang maingat lang talaga ako.
Masaya ka sigurong kasama.
At least hindi ako naka-panty at naligo sa alak.
Barolo 'yun.
Sobrang sarap.
Magandang umaga. Ako si Silvio D'Angelo.
Mag-iwan ng mensahe, tatawagan kita agad.
Bye.
Hi, Silvio. Si Julie Hutton 'to.
Uy, nai-book ko ang villa mo para sa linggong 'to,
tapos may nakakainis na lalaking macho rito, si Charlie Fletcher,
at sabi niya, inupahan niya raw ang villa
sa parehong panahon?
Kaya baka pwedeng tawagan mo ako agad,
salamat.
Ayos na ang lahat?
Nag-iwan ako ng mensahe, siguradong tatawag 'yun mamaya-maya.
Ano?
Unang beses mo sa Italya, 'no?
Oo. Ano ngayon?
'Yung mga Italyano, ayaw nilang nagmamadali.
Suwerte mo kung magpaparamdam si Silvio ngayong linggo.
Ang totoo, anim na taon ko nang inuupahan ang villa na ito.
Ni hindi ko pa siya nakikita.
Kaya kung ako ikaw, babalik na lang ako ng Michigan.
-Minnesota. -Pareho lang 'yun.
Tingnan mo kung pwedeng mag-iskedyul ng ibang araw.
Mag-iskedyul?
Buong buhay kong hinintay ang bakasyong 'to.
Okay? Baka may hotel sa malapit.
-Oo, fully-booked na para sa Vinitaly. -Vinitaly.
-Pinakamalaking wine expo sa Europe. -Oo nga.
At kung 'di ka nag-book ng hotel isang taon bago ito,
ikaw 'yung tinatawag ng mga Italyano na nella merda, ibig sabihin…
Oo nga. Alam ko ang ibig sabihin ng merda.
-Okay. Sige. -Salamat.
Hindi ka ba marunong makiramdam man lang?
Nakiramdam ako last week.
Grabe 'yun. Sayang, 'di mo nakita.
Kailangan kong matulog, okay?
Kailangan kong matulog.
Dalawampu't dalawang oras na akong gising…
Ganda ng kwento. Gusto kong marinig ang wakas.
-Babalik na ako sa buhay ko. -Pwedeng makitulog?
Please? Isang gabi lang, hanggang maiayos natin 'to kay Silvio.
Wala akong mapupuntahan. Wala talaga, literal.
Please?
Sige na nga.
Salamat.
Pero dahil lang masyado kang kaawa-awa.
Dahil diyan, saan mo ba nabili 'yang jologs mong sweatshirt?
-Sa gift shop sa airport. -Oo nga.
Okay. Nasaan ang kwarto?
Ah, iisa lang ang kwarto ng villa.
Doon ka
sa sofa.
Welcome sa Villa Romantica.
Bye.
Buongiorno, Silvio!
Kumusta?
Buongiorno, Silvio!
Hi, Giovanni!
Buongiorno!
Ako si Silvio D'Angelo ng House 'n Host.
Marami akong dalang regalo mula sa palengke.
Parmigiano,
prosciutto.
Olio d'oliva.
Charlie!
-Buongiorno, Silvio. -Buongiorno, Charlie.
Akala ko ba hindi mo pa siya nakikita.
Nagsinungaling ako. Gusto lang kitang paalisin.
Palaging dumaraan si Silvio.
Senyora, bakit nasa sahig ka?
Please.
Salamat.
Senyora Hutton, ikinalulugod kong i-welcome ka sa Verona,
ang City of Love.
-Sige. -Nag-aaksaya ka ng oras sa kanya.
Yelo 'yan.
-Hindi. -Oo.
Parang gelato.
Hindi ako parang gelato.
Dismayado lang ako sa double-booking,
na siguradong lilinawin naman ni Silvio.
Oo naman.
Kaya, pakiusap, pakipaliwanag
kay G. Fletcher na akin ang La Villa Romantica ngayong linggo?
Walang problema.
Salamat.
Senyor Fletcher,
inupahan ni Senyora Hutton ang villa ngayong linggo.
Sige. Pakipaliwanag kay Ms. Hutton
na inupahan ko ang La Villa Romantica hanggang Biyernes.
Sige.
Salamat.
Senyora Hutton,
ikinalulungkot ko, pero inupahan din ni Senyor Fletcher…
Hindi.
Ano'ng nangyari?
Nagkalituhan.
'Yung asawa ko ang nag-aasikaso ng House 'n Host listing.
Hindi siya nagkakamali.
Kahit minsan.
-Pero 'yung girlfriend ko… -Naku po.
Siya ang nag-aasikaso ng villa sa Vacay-n-Stay. 'Di siya ganu'n katalino.
Kita niyo? Nagkalituhan.
Nagkalituhan?
Oo, sayang at 'di magkasundo ang asawa at girlfriend mo.
Oo. Pero ang tanong ay, ano'ng gagawin natin?
Baka pwedeng
i-share ninyo.
Sa wakas, magkakasundo kami riyan.
-Hindi. -Bibigyan ko kayo ng discount.
Ayaw ko ng discount. Gusto ko ang villa ko.
Ayaw kong mag-share.
Lalo na kay Bigfoot.
-Tama siya. -Salamat.
Ibigay mo na sa kanya. Kung hindi, hindi niya maaabot.
Bangungot 'to.
O baka tadhana?
Gaya ng sinabi ko sa listing,
"L'amore trova una via." "Naghahanap ng paraan ang pag-ibig."
Parang galing sa Jurassic Park 'yun.
Ninakaw mo sa Jurassic Park 'yun?
Hindi.
Wala ka bang magagawa?
Magtiwala ka, Senyora Hutton.
Palaging nagkakaigi ang sitwasyon sa Verona.
Oo naman. Itanong mo kina Romeo and Juliet.
'Wag kalimutan ang five-star rating sa House 'n Host.
Five, ha.
Mag-enjoy kayo. Bye.
Five-star rating?
Pero masarap nga 'yung prosciutto na dala niya.
Naku po.
Uy, bago mo simulan 'to, babalaan lang kita.
British ako, okay?
Kaya hindi ko kaya 'pag may nagpapakita ng matitinding emosyon.
-Okay. -Kaya papayuhan na kita.
Okay.
Pigilan mo lang.
'Yang nararamdaman mo?
Ilagay mo sa kahon.
-Okay. -Ibaon mo sa pinakailalim.
-Pinakailalim. -Itapon mo.
Hindi.
Sorry.
-Parang hindi salita 'yan. -Sorry.
Nakakasiwa 'to para sa ating dalawa.
Pinapalala lang nito ang sitwasyon…
-Sorry talaga. -Para nang daga.
-Hindi ako parang daga. -Para ngang daga.
-'Di ako daga. -Okay.
Okay, sige na. Makinig ka.
Pwede tayong
mag-sh…
share dito.
-Talaga? -Oo, talaga.
Heto na, uy… Heto na.
Pamunas mo, nasisingahan mo na 'yung sweatshirt mo.
Madalas din naman akong nasa Vinitaly.
Kung susuwertehin tayo, ni hindi nga tayo magkikita.
Okay, kaya, paano natin ise-share?
Hatiin natin.
Dito ka lang sa parte mo,
doon ako sa akin.
Okay.
Charlie?
Ano?
Salamat.
Sige, oo na.
I-flush mo nang dalawang beses 'yung inidoro.
Mula pa noong ika-16 siglo ang villa. Pati siguro 'yung mga tubo.
ARAW 1 CASA DI GIULIETTA, 10:00 A.M.
Bwisit.
Sorry.
Sorry
Merda!
Excuse me! Sorry.
Uy! Hi! Hello! Ciao!
Sandali!
Para!
Hindi.
Sige na nga!
Oo na!
BAKASYON NI JULIE SA VERONA!
-Hello. -Uy.
Sira 'yan.
Walang air-con?
Wala, fan lang.
Okay.
Ay, oo. Sira rin 'yan.
Siyempre.
May problema?
Ayos lang ako.
-Tinawagan ka ng boyfriend mo? -Wala akong boyfriend.
Okay?
Hiniwalayan ka niya bago ang bakasyon niyo sa Verona?
Hindi, grab…
Grabe naman 'yan.
Gusto mo ng payo?
Ayaw. Pero magpapayo ka pa rin naman.
Gusto ng lalaki ang 'di nila makuha. Likas 'yun.
Kaya i-block mo ang tawag niya, burahin ang messages niya,
at 'pag nakita niyang wala ka nang pakialam, babalikan ka niya.
Ilagay mo sa diary mo.
Journal 'yun, at wala akong pakialam.
Tapos na 'yun.
Pero wala ka namang pakialam du'n.
Mabuti. Dahil 'pag bumalik ka sa ex,
para kang naligo tapos nagsuot ng maruming underwear.
Kadiri.
Minsan, kadiri ang katotohanan.
BURAHIN
Kung eksperto ka sa relasyon, bakit mag-isa ka sa City of Love?
Sinabi ko na. Nagtatrabaho ako.
Magre-report ako sa boss ko sa London
kung aling wine ang gusto naming kunan ng eksklusibong karapatan sa UK.
Trabaho mong uminom ng wine?
Hindi. Ah, oo. Bahagi 'yun ng trabaho ko.
Pero maniwala ka, negosyo ang wine.
Kapag maling wine ang napili ko, ilang milyon ang mawawala sa kumpanya ko.
Ano'ng masasabi mo riyan?
Matapang.
Bata pa ang tannin.
Matapang ang acidity, kaya 3 hanggang 5 taon pa bago ito maihanda.
Hindi pwede, 'no?
Hindi, maganda nga 'yun.
-'Di ko maunawaan. -Ah, sige.
Maliit na vineyard sa burol ng Valpolicella ang winery na 'to.
Bangkarote na.
Kung agresibo kami,
pwede naming pakyawin ang vintage nila sa presyong bultuhan
bago pa makapag-bid ang kakumpitensya.
Gaya ng sinabi ko, negosyo 'to.
Pero wine ang pinag-uusapan dito. Nasaan ang passion?
Masyadong minamalaki ang passion.
Para lang sina Romeo and Juliet.
Hindi ka pa siguro nakakasama sa tour?
Ng Casa di Giulietta?
-Oo. -Hindi pa.
Ibig sabihin, anim na taon mo nang inuupahan ang villa na 'to,
pero 'di ka pa tumatawid sa kabila ng piazza?
Hindi pa.
Okay. Nasaan ang mga maleta ko?
Ngayon dapat ide-deliver 'yun.
Sawa ka na sa "Para sa nagmamahalan ang Italya"?
Baka oras na para bumalik sa airport
at bilhin 'yung "Leaning Tower of Pizza" shirt.
-Ano? -Wala.
Hindi, sabihin mo na. Dali.
Biro lang naman 'yun.
Bahala na. Naiinitan ako.
Para nang pugon dito.
-Ano'ng ginagawa mo? -Para magkahangin. Ayos lang?
-'Wag mong buksan 'yan! -Bakit?
Palabasin mo sila!
Hello.
Shoo!
Labas!
Shoo! Tara na.
Bilis. Shoo. Bilis na.
Sige na. Shoo.
Okay.
Sige.
Hayan.
Oops.
Diyos ko po. Sorry. May allergy ka pala sa pusa.
Alam mo na ngayon.
Nagkalat ang mga pusang 'yun sa piazza.
Hinahayaan ng mga tagalokal na parang mga baka sa New Delhi.
Sorry talaga. Hindi ko alam…
Uy, diyan ka na lang sa parte mo ng villa
at 'wag bubuksan ang bintana.
'Yun lang ang gagawin mo.
At 'wag kang pakalat-kalat para 'di kita maapakan.
Ano?
Pinaghatian ninyo?
Oo. Pero hindi talaga hati. Sa sofa ako natutulog.
Literal na doble ang laki niya sa akin. Sakop niya ang kalahati ng kwarto.
Ano'ng hitsura niya?
Pakialam ko sa hitsura niya?
May pakialam ako.
Ibinabahug ko si Stewart Little sa slime monster.
Kailangan ko ng pampakalma.
Gulong ng buhay.
Thor.
Sorry. Ano 'yun?
Oo, mukha siyang si Thor.
Literal na diyos ng kulog?
Hindi na masama 'yan.
-Maniwala ka, hindi ganu'n kasaya. -Hindi mo alam.
Nasa City of Love kayo. Baka matulad kayo kay Romeo and Juliet.
Parehong magpapakamatay?
Mangyayari ba 'yun?
Siya ang pinaka-sarcastic at pinakamakitid mag-isip na tao.
Masaya siya 'pag miserable ako.
-Galit siya sa akin kahit walang dahilan. -Kaya bigyan mo siya ng dahilan.
-Ano? -Bigyan mo siya ng dahilan.
Ano ang unang sinasabi natin sa mga grade three?
Maging mabait at palaging mag-share.
Kung hindi, ano'ng ginagawa natin?
Gusto mong parusahan ko siya?
-Pauwiin mo siya. -Paano ko gagawin 'yun?
Hindi naman sa pang-aano, Jules,
pero mahusay kang magpaalis ng lalaki.
-Nang-aano ka. -Para kang man repellent.
Kapag nag-camping tayo, pwede kang ilagay na parang citronella.
-Para lumayo ang mga lalaki. -Kuha ko na.
Paano? Paano ko gagawin 'yun?
May kahinaan ang lahat.
May Achilles' heel.
Sa akin, itim na lampara.
Hanapin mo lang ang kanya.
Halos hindi ko siya kilala. Paano ko…
Ano?
-Wala. -Jules.
Hindi pwede.
Pwede. Kalimutan mo muna ang pagiging mabait.
Parang 'yung sinabi ni Michelle Obama,
"Kung masama sila, kumuha ng pala."
-Mali 'ata 'yan. -Makinig ka.
Mula nang makilala kita,
sinasaktan ka na ng mga lalaki.
Oras nang wakasan ang pangongontrol
ng mga Brandon at Charlie sa naratiba.
Tama ka.
Si Charlie Fletcher
ay tapos na.
Gusto ko siya. 'Wag mo siyang paalisin.
Buongiorno.
-Ito nga. -Si.
Sige.
-Dalawang euro. -Sige pa.
-Apat na euro. -Sige pa.
Akin na ang buong basket.
Hayan.
Perfetto.
Maraming salamat.
Buon appetito.
Buongiorno, Charlie.
Buongiorno, Julie.
Galit
ka ba?
Hindi.
Inisiip ko lang.
Akala mo, aalis ako sa villa ko
dahil sa ilang pusa?
Villa ko 'to.
At saka 20 pusa 'yun.
Tungkol diyan.
Paano mo napapunta ang napakaraming pusa sa kwarto?
Green olives.
-Ano? -I-Google mo.
"Gusto ng mga pusa ang green olives
dahil may isoprenoids ang mga ito,
na may kaparehong kemikal ng mga sangkap ng catnip."
Oo nga.
May tatlong pusa at olive tree 'yung lola ko.
Nakikita kong naloloka ang mga pusa noong bata ako.
Hanga ako sa 'yo.
Ibig sabihin ba, aalis ka na?
Naku, Julie.
Julie.
Sinimulan mo ang giyerang 'di mo mapapanalunan.
May nakaligtaan ka.
Baka gusto mong itsek.
Sige na.
Ano 'to?
Nakikipag-toast ang mga sinaunang Romano sa mga kaaway nila bago magdigmaan.
Malas daw kapag 'di iginalang ang kalaban.
Okay.
-In bocca al lupo. -Ano'ng ibig sabihin nu'n?
Ganu'n ang good luck ng mga Italyano.
Pero ang literal na pagsasalin ay
"pasok na sa bunganga ng lobo."
-Mag-enjoy ka sa araw mo. -Salamat.
Mag-e-enjoy ako.
'Wag kang pakasigurado.
Kay Julie Hutton ba 'yan?
Oo. Hutton.
Sorry, pero umalis na si Ms. Hutton.
Oo. Bumalik na ng Amerika.
Hindi. Ito ang ibinigay niyang address.
Kita mo? Pirma niya 'yan.
-Oo nga, siya 'yan. -Oo.
Kawawa. Nabaliw talaga siya.
Oo. Dinala nila sa mental hospital.
Sa mental hospital?
Oo, ganu'n nga.
Sa mental hospital.
Kaya 'di na kailangan ni Julie ang mga damit niya
dahil mula ngayon, jumpsuit na lang ang isusuot niya,
pati mga sapatos na walang sintas.
'Sus Maria.
Oo nga. Pero ang sabi niya, i-donate ang lahat ng maiiwan niya
sa lokal na bahay-ampunan.
Sige.
Salamat.
Mental hospital?
Sandali, ano?
Ibinigay mo ang mga damit ko sa mga ulila?
Si, senyora.
Ganu'n ba ako kaliit?
Okay, hindi ko maunawaan.
Bakit mo ibinigay sa bahay-ampunan?
Sabi sa amin, dinala ka raw sa mental hospital.
-Mental hospital? -Opo.
-Ganu'n ba. -Sinabi ng roommate mo.
Talaga, ha?
Sabi niya, gusto mo raw i-donate ang damit mo sa ampunan.
At idinetalye niya pa nga.
Salamat.
Walang anuman.
Okay, Charlie.
Gusto mo ng kalokohan?
Ipapakita ko sa 'yo ang kalokohan.
Ano 'yan?
Matalino.
Julie!
Madali lang 'to.
Naku!
Diyos ko! Mali 'to!
Diyos ko po!
Hindi umubra!
Naku po!
Julie!
Ano ba!
-Hello? -Tingnan mo nga naman.
Hindi!
Hello, Pulis 'to.
Hello. Nagsasalita kayo ng Ingles?
-Oo. -Hindi!
May ire-report akong panloloob.
Tigil!
Huwag kang gagalaw.
Huwag kang magpaputok!
British ako!
British?
Sige na, Fletcher.
Grazie.
Walang anuman.
Paalam, "British".
Baliw nga, 'no?
Pero para siyang si Mr. Bean, 'no?
-"British ako." Bye, British. -"British ako."
Bye. Good night.
Mga tangang pusa!
Buonasera.
Tigilan mo ako.
May problema ka ba, Charlie?
Bueno,
ilang oras lang naman ako sa kulungan
kasama ni Antuking Giuseppe
at 'yung parang si Santa-Manson.
-Ano sa tingin mo? -Naku po.
Ano'ng nangyari?
Nakakatawa nga.
Parang may
nagpalit ng kandado ng villa natin.
Tapos,
pag-akyat ko sa balkonahe,
may tumawag ng pulis para mag-report ng panloloob.
Nakakalungkot 'yan.
'Di ba?
Nakakalungkot.
Pinalitan ni Silvio ang kandado kanina.
Baka barado o kung ano.
Oo nga.
O kung ano.
Sinabi niya na sa akin.
Ibinigay niya ang bagong susi ng villa.
Mukhang sunud-sunod ang malas mo ngayon.
Hindi kita masisisi kung gustuhin mong umalis.
Julie.
Hindi na ako nagugulat sa 'yo.
Sa tingin mo talaga,
aalis ako sa villa ko
dahil sa allergy sa pusa at kaunting pagkakakulong?
-Medyo. -Dahil kaya ko 'tong tiisin buong linggo.
Ikaw, kaya mo?
Sweet dreams.
Mga tangang pusa.
-Honey! -Ano?
Diyos ko, siya nga! Si Julie!
-Kilala kita? -'Wag kang sumuko sa pag-ibig.
-Oo nga. Hindi siya nararapat sa 'yo. -Ano?
Hindi.
Paano mo nagawa 'yun?
Sorry, pero binalaan kita.
Isa pa, akala ko suwerteng maglagay ng sulat sa pader ni Juliet.
Mga love letter.
Hindi 'yung diary ko.
Sabi ko na, diary 'yun.
Sobra na 'yun.
Kahit pa ikaw 'yan.
Oo nga.
Alam ko.
Sorry na.
-Ano'ng gusto mong palabasin? -Wala.
Hindi ko na kaya 'to.
Itong digmaan natin. Nakaka…
-Pagod? -Oo.
-Sobra. -Kaya sumusuko ka na?
Hindi.
Gusto ko lang ng truce.
Bakit nagbago ang isip mo?
Mukhang nabalitaan
ng isa sa mga potensyal naming kliyente ang pagkakaaresto ko kagabi
at lumalabas
na ayaw pala ng mga tao na makanegosyo ang mga kriminal.
-Naku. -Oo.
Kaya dahil doon, hindi natuwa ang opisina sa London.
At kapag 'di ko naisara ang deal namin ni Carlo Caruso,
malamang na masisante ako.
Charlie, sorry na.
Oo na.
Kaya. Karaniwan, 'pag naii-stress ako nang ganito,
nagbubuhat ako para mailabas ang galit.
-Mukhang lagi kang stressed. -Hindi mo lang alam.
Kapag 'di ako makapagbuhat, nagluluto ako.
Ang sarap ng amoy.
Nagluluto ako ng sikat na putahe sa Verona.
Pastissada de caval.
Naniniwala ako na kung gusto mong makita ang kultura ng isang lugar,
-kumain ka tulad ng tagalokal. -'Yan ang lagi kong sinasabi kay…
-'Yan din ang tingin ko. -Gusto mo akong saluhan?
Niluluto ang ganitong putahe para pagsaluhan ng magkakaibigan o pamilya.
Hindi mag-isa.
-Magkaibigan na tayo? -Malapit nang maging magkaibigan.
Pwede na ba 'yun?
-Kaya sasaluhan mo ako? -Maliligo muna ako.
Perpekto.
-Grazie. -Prego.
-Grabe, ang sarap ng amoy. -Salamat.
Sandali.
Seryoso?
Mabuti na 'yung sigurado.
"'Wag kakalaban ng Sicilian kung nakasangkalan ang kamatayan."
-Mula 'yun sa… -Princess Bride.
-Tama. -Sige. Kuha ko na.
Sigurado ka?
Masarap?
Walang lason.
At masarap.
-Buon appetito. -Buon appetito.
-Charlie, sobrang sarap nito. -Uy, grazie.
Baka ito ang calling mo.
-Talaga? -Oo naman.
Dapat nag-aral ka ng culinary.
Makakakuha ka ng Michelin star dito pa lang.
Gaya ng sinabi ko,
sikat ang Verona dahil sa pastissada de caval.
Wow. Ano ba 'to?
Ah, nasa pangalan na.
Limitado kasi ang alam kong Italyano.
Sayang.
Ano 'yung lumang kasabihan?
"Ang pagkakaroon ng ibang wika ay pagkakaroon ng pangalawang kaluluwa."
Charlie?
Ano 'yun, Julie?
Ano ang pastissada
de caval?
Kabayo.
Na ibinabad sa wine.
Alam mo, sikreto riyan ang wine.
Maraming mas batang chef ang gumagamit ng Chianti bilang base.
Pero ang mga totoong chef
ay alam na marone della Valpolicella
ang totoong naglalabas ng…
lasa ng kabayo.
Pinakain mo ako ng kabayo?
Aba, habang nasa Roma, 'di ba?
Verona 'to!
'Wag kang gagalaw.
Pasta.
Huwag.
Huwag 'yung Pecorino.
Halimaw ka!
Ipinakulong mo ako!
Ipinamigay mo ang bagahe ko!
Na naman.
Ano ba'ng problema ninyo?
Ipinagdiriwang natin si Romeo and Juliet.
Hindi ang mga Montague at Capulet.
-Opo, sir. -Sige po.
Kapag nakita ko pa kayo,
doon kayo sa villa ko matutulog.
At hindi romantica 'yun.
-Kulungan ang ibig niyang sabihin. -Alam ko.
Unawa?
Opo, unawa. Sige po.
Oo, unawa.
Pastissada de caval?
-Pastissada de caval? -Si.
Bravi.
Grazie.
Okay.
Hindi.
Hindi rin.
Ano'ng ginagawa mo?
Naghahanap ako ng perpektong wine para sa paghingi ko ng tawad.
Heto na.
Heto. Subukan mo.
Ano'ng maipapares dito? Labrador retriever?
Okay.
Lilinawin ko lang nang husto
ang dalawang bagay.
Una, ang pastissada de caval
ay totoong sikat na pagkain sa Verona.
Ayos.
Ikalawa,
kapag ibinabad sa amarone,
naglalasang karne ang portobello mushroom.
-Mushroom 'yung karne? -Oo.
Pero lahat ng iba pa roon ay totoo…
Sabi mo, kumain ako ng kabayo.
Oo nga.
-Grabe ka. -Alam ko, 'di ba?
-'Di ka talaga nagsisisi? -Hindi.
Uy, makinig ka, kung may magagawa pa,
sorry talaga sa ginawa ko.
Hindi lang 'yung pekeng kabayo.
O 'yung diary.
O 'yung bagahe.
Kundi sa pagiging gago
buong panahong 'to.
At hindi ako karaniwang ganoon.
Pero kung tatapatin ko ang sarili ko,
ganu'n nga ako madalas.
Ibig sabihin…
Gago ka.
-Oo, gago nga ako. -Kaunti.
-Akalain mo 'yun? -Inakala ko nga.
Uy, ano'ng bagay sa wine na 'to?
Ang wine na ito ay bagay na bagay
sa bote ng wine na nainom na natin.
Hindi masarap, dahil hindi kailangang masarap.
-Ayos. -Oo nga.
Gusto ko na 'to.
Para sa pag-asang hindi maaga ang lakad mo bukas.
Uy, libre ako hanggang 7:00 p.m.
May reception sa vineyard sa Valpolicella na sinabi ko sa 'yo.
Maraming oras para mawala ang hangover.
Charlie.
Ano?
Salamat.
Sa hindi pagpapakain ng kabayo?
'Yun. At pakikipag-share ng villa.
Alam mo, sa tingin ko, disente ka. 'Wag kang mag-alala. Hindi ko ipagsasabi.
-Salamat. -Sige.
At sa tingin ko, kloseta kang romantiko.
Sige, ituloy mo. Ayos 'to. Paano ako naging klosetang romantiko?
Sige.
Pwede kang tumuloy kahit saan sa Verona.
Pero taun-taon, pinipili mong tumuloy rito
sa La Villa Romantica.
Sinabi ko na sa 'yo. Malapit 'to sa Vinitaly.
Hindi ganu'n kalapit.
Tsinek ko.
Gusto mo 'yung pader ng love letters at lovers' locks.
At 'yung mga romantikong naglalakbay
papunta sa balkonaheng nag-umpisa ng lahat.
Alam mo namang idinagdag lang
ang balkonahe noong 1930s para sa turismo, 'no?
At hindi nakarating si Shakespeare sa Verona.
Ayos ka lang?
Oo. Magandang balita nga.
Nag-labor na ang asawa ni Devin, 'yung isang sales rep namin.
Kaya available na ang kwarto niya sa Due Torri.
Oo.
Kaya ibig sabihin, sa 'yo na ang kama ngayon.
Sigurado ka?
Oo naman. Sigurado.
Due Torri ang pinakamagandang hotel dito.
At batay sa pagkakaunawa ko, walang pusa roon.
Bueno, tapos na ang digmaan ng villa.
Si Julie, magaling na kakumpitensya.
Grazie.
Alam mo?
Medyo mami-miss ko 'to.
Ngayon lang ako nag-enjoy sa Verona.
O kahit saan.
Ako rin.
Ako 'yung babaeng palaging may plano.
Pero nawala na 'yun nitong mga nakaraan, at nawalan ako ng kontrol.
Pero medyo…
Masaya?
Oo.
Ang weird 'no?
Siguro tugma ang pagka-weird natin.
Alam mo, Charlie,
medyo masungit ka.
Oo nga.
Pero
mabait ka rin.
Kaya masubait ako?
Oo. Ganu'n nga.
-Talaga? -Masubait.
Aba, ikaw rin.
Para sa masusubait.
Sa masusubait.
Pag-aangkat ng wine.
Parang ang saya ng trabaho mo.
Oo nga, 'no?
Pero halos buong araw akong nasa telepono
sa maliit na six-by-six na cubicle,
na tinatawag kong practice kabaong ko.
Ang totoo, nakakadurog ng kaluluwa ang trabaho ko.
Pero natitikman ko ang ilan sa pinakamasasarap na wine sa mundo,
kaya pwede na rin.
Kaya ano'ng gagawin mo?
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Ano'ng gagawin mo, Charlie?
Kung pwede mong gawin ang kahit ano.
Sige.
Bibili ako ng vineyard.
Sa Tuscany.
'Yung mura lang.
Maliit lang.
Okay.
Pero magiging akin 'yun.
Bakit 'di mo gawin?
Hindi.
Masamang pamumuhunan 'yun.
At ayaw ko talagang sumusugal.
Eh ikaw?
Ano'ng gagawin mo?
Ano? Ginagawa ko na.
Pangarap mong maging English teacher ng grade 3?
Oo.
Mahal ko ang pagtuturo sa mga bata. 'Yung hitsura nila
kapag may natututunan silang bago.
'Yung pagliwanag ng mukha nila kapag may kwentong nagustuhan.
Kaya oo.
Gusto ko ang ginagawa ko.
Literal na nagtatapon ka ng pera. Alam mo 'yun, 'di ba?
Baka.
Pero baka hindi.
Ano'ng wish mo?
-Hindi pwedeng sabihin. -Ano ba.
Sige na.
Pero may gagawin ka muna para sa akin.
Ano 'yun?
Sorpresa.
-Ayaw ko ang tunog niyan. -Magtiwala ka lang.
'Wag mo akong madaliin.
Sige na.
Ang daming mikrobyo rito.
Gawin mo na lang.
Nakakatakot.
Tradisyon 'yan.
Hawakan mo ang kanang suso, at mag-wish ka para sa pag-ibig.
At kung totoong romantiko ka, ibibigay 'yun ng kaluluwa ni Giulietta.
-13 taon lang siya nu'n. -'Wag mo ngang gawing weird?
Hindi, ah. Weird na talaga 'to.
Gawin mo na lang.
Sige.
-Sorry. -'Yun ang weird.
Malamig.
Okay, sige na. Ikaw na.
-Hindi ko gagawin 'yun nang mag-isa. -Okay. Sige.
Kailangan mong mag-wish.
Okay.
Sige.
Tapos na.
Ako rin.
Kaya…
Pupunta ka pa sa hotel?
Gabi na ako,
at medyo lasing na.
Sandali.
Sa sofa na lang ako, kung ayos lang.
Dapat lang din 'yun.
Buona notte, Charlie.
Buona notte,
Juliet.
Magandang umaga.
Diyos ko. Bakit ka sumisigaw?
Heto.
Uminom ka ng kape. Bubuti ang pakiramdam mo.
Salamat.
Lintik.
Sinira mo ang lugar.
Halika na.
May mga plano tayo.
Sandali, ano'ng sinasabi mo?
-Anong plano? -Unang araw mo sa Verona.
Okay. Ano'ng ibig sabihin nu'n?
Anim na beses ka nang nandito, pero 'di mo pa nililibot ang lugar.
Kailangan mo ng tour.
At ako ang iyong tour guide.
Okay.
Paano ang Vinitaly?
Sabi mo, libre ka
hanggang sa reception sa Bardolino mamaya,
na madaraanan natin mula sa Lake Garda, na titingnan natin,
kaya nandoon tayo nang 7:00 impunto.
Tayo?
Hindi ko palalampasin ang tsansang makakita ng vineyard.
Okay. Sige ba.
Ikutin natin ang Verona.
Pwedeng maligo?
-Magandang ideya 'yan. -Sige.
Ano 'to? Parang pagawaang Italyano?
Sila ang mga sekretarya ng di Giulietta.
Mahigit 15,000 love letter ang natatanggap nila kada taon.
Ang bawat isa ay para kay "Dear Juliet."
At sinasagot nila ang bawat isa.
Hindi ko maunawaan.
Bakit may magsusulat nang buong araw
para sa babaeng kathang-isip na 700 taon nang patay?
Dahil sa pag-ibig, 'di ba?
May pag-asa ka pa, Fletcher.
Lima pala ang kapatid mong lalaki?
At ikaw, lumaking mag-isa.
Ano'ng pakiramdam nu'n?
Napakamarubdob ng mga magulang ko.
Baliw na baliw sila sa isa't isa.
Palaging…
Naglalambingan?
Nakakahiya.
-Ipaliwanag mo, please. -Palagi silang naghahalikan.
Sa tingin ko, sweet 'yun.
At nakakadiri pala.
Pinataas nila ang pamantayan ko.
Pero sigurado ako noon na kung maghihintay lang ako,
nakatadhana ako sa buhay ng pag-ibig.
Okay.
May sasabihin ako.
Ang tadhana
ay isang pantasya.
At maraming naloloko riyan.
Pakipaliwanag.
Okay, sabihin na nating
may makikilala akong babae sa Verona,
tapos magkakagsutuhan kami.
Sasabihin mong tadhana 'yun, 'di ba?
Tama.
Okay, ibig sabihin, wala akong kinalaman doon.
Na nakatakda na 'yung magiging resulta, 'di ba?
Ganu'n ang tadhana.
Kaya ano'ng romantic doon?
Dahil 'pag inalis mo sa kwenta ang pagpili,
para na lang tayong mga papet na kinokontrol ng kalangitan
at pinagagalaw para sa nakatakdang katapusan.
Pero kung may
apat na bilyong babae sa mundo?
Tapos pinili ko 'yung isa sa lahat ng 'yun…
aba,
'yun ang romantic.
Oo nga.
-Sasakyan natin papuntang Lake Garda. -Tumawag ka ng Uber?
Mas maganda pa.
Lintik na 'yan.
Tikman mo 'to.
Oo nga, Charlie, resipi ng nanay ko 'yan.
-Mia mamma. -Uberto!
Nasa ricotta ang sikreto.
Okay, naikwento ko na ang mga magulang ko
at ang nakakahiya nilang paglalambingan.
Eh ikaw?
Normal lang ang mga magulang ko.
Ayaw nila sa isa't isa. Hindi totoo 'yun.
Minahal ng tatay ko ang nanay ko.
Sobrang in love siya sa kanya.
Napakaganda ni Mama.
Sabi ng iba.
Pero nakakatawa.
Ramdam ko talagang desperado si Papa dahil sa kanya.
Takot na takot na mawala siya.
Nawala ba siya?
Oo.
Nawala nga siya.
At hanggang ngayon,
ewan ko kung tama siya mula umpisa
o napagod lang si Mama sa kakahintay ni Papa na mangyari 'yun.
Parang tinupad niya na 'yung propesiya.
Doon ko natutunan na ang kapangyarihan sa anumang relasyon
ay nasa taong walang gaanong pakialam.
Napakalungkot ng pag-iisip na 'yan.
Siguro nga, oo.
Welcome sa Castelo di Caruso.
-Ang ganda rito. -Oo, pero 'wag kang magpaloko.
Baon sa utang si Carlo Caruso.
Kawawa naman. Sana makaahon siya.
Oo. Nakakalimutan mo 'ata kung bakit tayo nandito.
Hayun na siya.
-'Yan ang may-ari? -Oo.
Napakahusay gumawa ng wine.
Pero hindi marunong magnegosyo.
Senyor Fletcher.
Sorry, guys.
Kumusta, Carlo.
-Buonasera. -Buonasera.
Carlo, kaibigan kong si Julie.
--Buonasera, senyorita. --Buonasera.
-Napakaganda ng vineyard mo. -Grazie.
Oo, at magastos patakbuhin.
Hirap na kami sa gastusin namin.
Gaya ng sinabi ko,
kailangang itaas ang presyo namin, kung hindi, magtatanggal kami ng tao.
Napag-isipan mo na ba 'yung alok?
Uy, humihingi ng sagot ang mga boss ko bukas.
Pinalilipat nila ako kay Marco Petrucelli.
Ni hindi Superiore DOC ang amarone ni Petrucelli.
Oo nga, sang-ayon ako, Carlo.
Kaso ikaw ang inaalok nila.
Okay?
Fletcher!
Naku. Babatiin ko muna sila.
Sige, ililibot ko muna si Julie, kung…
Sige.
-Grazie. -Salamat.
Sorry, pero buwaya ang boyfriend mo.
Si, pero hindi ko siya boyfriend.
May nakakatawa ba?
Ah, wala lang, kasi minsan, hindi lang natin alam.
Please.
Halos 800 taon na itong vineyard sa pamilya namin.
Ipinanganak kaming may dumadaloy na ubas sa dugo.
Magsasaka lang ako, Julie.
Alam mo na, gusto kong ipagpatuloy ang legasiya.
Uminom tayo para sa suwerte. Kailangan ko 'yun.
Masarap, 'no?
Parang langit.
Parang langit sa 'yo, pero kay Charlie, halagang 18 euro lang.
Ano? Kalokohan 'yan.
Oo nga. Hindi ko na alam ang gagawin.
Pwede akong maging sigurista, tanggapin ko na ang alok.
O isugal ko ang lahat
at sundin ang puso ko.
Kung may natutunan man ako sa pagpunta ko sa Verona,
'yun ay l'amore trova una via.
Maganda talagang makakita ng dating master sa ganitong event.
Okay. Grazie, Charlie.
Magkita tayo next year.
Grazie. Kita tayo next year.
Ang ganda, 'di ba?
Oo. Sobra.
Nandito ka pala. Akala ko nagtanan na kayong dalawa.
Pinatikim ni Carlo ang amarone niya.
Masarap, 'di ba?
Sobra.
Ewan ko kung sobra, pero…
Hindi. Sobra nga.
Julie, may sinindihan kang apoy sa puso ko.
Pinakamasarap sa Verona ang amarone ko. Hindi, sa buong Veneto nga.
-Carlo, 'wag masyadong magpadala. -Hindi.
Julie, grazie.
-Charlie? -Ano 'yun?
-No deal. -No d…
-Bye. -Sandali.
Ano?
Oo.
Ano'ng sinabi mo?
Sinabi ko ang totoo.
Bakit mo ginawa 'yun? Pero…
Naku, magagalit ang mga boss ko.
Tingnan mo ang positibo. Hindi ka nagsamantala.
Maganda sa pakiramdam, 'di ba?
Oo.
-Gusto mong sumayaw? -Sumayaw?
Oo.
Hindi pwede.
Okay.
Sorry. Kasi…
'Wag ka nang magpaliwanag.
Ayos lang.
Okay, Julie, heto kasi 'yun.
Sorpresa!
Cassie?
OMG. Dapat makita mo ang hitsura mo.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Naisipan kong dumaan bago magpunta ng Paris. Gulat ka?
Paano ka nakapasok dito?
Umakyat lang ako sa balkonahe. Napakadali lang.
Ako si Cassie. Ikaw si?
Julie.
Hi.
Na-double-book ni Silvio ang villa,
kaya pinaghatian namin.
Grabe naman 'yun.
Kasi, OMG. Sobrang nakakaloka.
Oo nga.
Bueno, sigurado namang naikwento na ako ni Charlie.
-Kami ay… -Naghiwalay.
'Yun ang sinabi mo noong nagpunta ka ng New York.
-Matagal na 'yun. -Two weeks ago pa lang 'yun.
O 'di bago lang. Kahit pa.
Ang totoo, may mga drama rin kami ni Charlie.
Nahihiwalay, pero nagkakabalikan din.
Engaged na kami.
Ang ganda, 'di ba?
Congrats sa engagement niyo.
Kaya ngayon dalawa na ang roommate mo.
Paalis na rin si Charlie.
Oo nga.
Nanganak 'yung asawa ni Devin,
kaya lilipat ako sa kwarto niya sa Due Torri.
Sa Due Torri. Pinakamagandang hotel sa Verona.
'Di ko talaga maunawaan kung bakit inuupahan ni Charlie ang basurang 'to
taun-taon.
Uy, dumaan ka para makapag-inom tayo.
Naku, maaga pa ang tour bus ko bukas.
OMG.
Tour bus?
Ang cute mo.
-Ikinatutuwa kong makilala ka. -Ako rin.
Bye, Charlie.
Tour bus daw? Naisip mo 'yun?
Charlie?
Julie!
Julie, sandali.
-Sandali! -Ano?
Sasabihin ko talaga sa 'yo ang tungkol sa kanya.
Uy. Kumplikado ang relasyon namin.
Wala kang kailangang ipaliwanag.
Walang kabuluhan 'yung buong linggong dumaan.
-Hindi ka naniniwala riyan. -'Di mo alam ang pinaniniwalaan ko.
Wala kang alam tungkol sa akin.
Julie, please naman.
Ayaw na kitang kausapin.
'Wag mo akong tawagan. O i-text.
Sa susunod na hindi mag-ring ang telepono mo? Ako 'yun.
Mas maganda 'yun sa isip ko.
Heto. Sa 'yo na 'to.
-Grazie, senyore. -Grazie.
'Yan ang gusto ko.
Charlie, pwede kang magpa-reserve para sa hapunan natin bukas?
Charlie.
Magpa-reserve para sa hapunan. Sa Yard.
Oo nga. Sige. Oo naman.
Pwede mong imbitahan ang roommate mo, kung gusto mo.
Ah, malabong pumunta 'yun.
Crush ka 'ata niya.
Kawawa naman.
Mukha siyang nabigong tuta kanina.
Prosecco pala 'to.
Pwede kang magpaakyat ng champagne, kung gusto mo.
Hayaan mo na. Maliligo muna ako.
Sorry.
Walang olives ngayon.
Charlie?
Hi, Julie.
Brandon.
Ah, hindi…
Hindi ako makapaniwalang nandito ka. Ano'ng nangyari sa espasyo?
Ah, kasi…
Nagkaroon na ako ng espasyo.
At nang mangyari 'yun,
gusto ko lang punan ng ikaw.
Julie, natakot ako.
Natakot ako, at nagpakatanga ako.
Ituloy mo lang.
Kaya mo 'yan.
Pagkatapos kong makapag-isip-isip,
luminaw ang lahat, alam mo 'yun?
May saysay 'pag ikaw.
At gusto ka ng mga magulang ko. Gusto ka ng kapatid ko.
Lahat sa trabaho, lagi nilang itinatanong,
"Nasaan si Julie? Kumusta si Julie?"
Eh ikaw?
-Ano? -Ikaw, Brandon?
Ano'ng pakiramdam mo sa atin?
Nandito ako, 'di ba?
May potensyal 'to kung mapapatagal pa.
Malapit nang magbukas. Dalawang taon na lang.
Bueno, magkita tayo sa loob ng dalawang taon.
-Grazie. -Salamat. Alam mo kung nasaan ako.
Okay.
Julie, tama ka kahit noon pa.
Napakaganda ng Verona.
Nasaan tayo?
Number one 'to sa Trip Advisor.
Magugustuhan mo 'to.
Hi.
May booking kayo?
Sorry?
Nagpa-reserve kayo?
Oo. Hindi pala.
Sorry, senyore, pero puno kami ngayon.
Hindi, nakita kong may lamesa pa sa labas.
Baka pwede kami roon?
Puno na kami.
Baka pwede mong subukan 'yung mga nagtitinda sa forum.
Ayos lang. Sige, salamat.
Julie?
Diyos ko.
OMG!
-'Di ako makapaniwala. -Uy.
Sino naman 'to?
Ito ang aking…
Brandon.
O Brandon, for short.
-Magugulat talaga siya. -Tulong.
Hulaan mo kung sino'ng nandito. Sina Julie at Brandon.
Ikaw si Brandon?
Oo.
At ikaw si?
Ito si Charlie.
Ako si Cassie. Naghapunan na ba kayo?
Hindi, wala na raw lamesa.
Oo nga, kaya…
Dito na lang kaya kayo?
-Hindi na. -Hindi na.
Ano ka ba. Pang-apat ang lamesa natin, dalawa lang tayo.
-Ayos lang ba? -Halika na.
Maupo kayo.
Okay.
Paano kayo lahat nagkakilala?
Napilitan sina Charlie at Julie na maghati ng villa.
Nakakaloka 'di ba?
Ano? Hindi mo nasabi 'yun.
'Di ba, isipin mo 'yun?
Isang linggo kang may kasamang 'di mo kilala.
-Grabe. -'Di ko kaya 'yun.
Gusto niyong makita ang wine list?
-Sige. -Sige.
May nauuhaw, ha.
Kaya sinorpresa mo siya?
Oo. Katulad mo.
OMG. Nakakaloka, 'di ba, Charlie?
Sinorpresa rin ni Brandon si Julie.
Maraming sorpresa ngayon.
Para kang naligo tapos nagsuot ng maruming underwear.
Ano'ng trabaho mo, Brandon?
Ah, district attorney ako ng Lungsod ng Saint Paul.
Abogado pala. Kahanga-hanga. 'Di ba, Charlie?
Akala mo lang ganu'n ka-exciting.
Nasa 90% ng trabaho ko ang papeles.
Ah, alam ni Charlie 'yan. 'Di ba, mahal?
Nagtatrabaho siya sa pinakamalaking wine importer sa London.
Aba, 'yan ang gusto kong trabaho.
Buong araw kang umiinom ng wine.
Pero madalas siyang nasa maliit na cubicle niya na…
Ano 'yung tawag mo roon?
Practice kabaong niya.
'Yun nga.
Eh ikaw? Ano'ng trabaho mo, Julie?
Teacher siya ng grade three.
OMG. Ang cute naman.
Anong edad na 'yun?
Lima?
Hindi, kinder 'yun.
Ang grade three ay
nasa walo hanggang siyam na taon na.
Hindi na cute 'yun, 'no?
Nakakaasiwang edad 'yun.
Puro walang ngipin.
Pero baka may ilang cute din.
Cute nga sila.
'Wag mong ibuhos nang ganyan ang wine.
Kailangang huminga ng wine.
Kung may… Alam mo?
Sige. Oo na. Ibuhos mo lahat.
Bakit hindi? Maganda rin 'yan.
Go, Julie.
-May gusto pa ba kayo? -Oo.
Pwedeng isa pang bote at isang straw?
-Nagbibiro lang siya. -Hindi siya nagbibiro.
Uy, Cassie,
ano'ng trabaho mo?
Hindi. Huhulaan ko. Modelo ka.
Dati akong modelo.
Oo naman.
Pero nakakainip kasi 'yung puro runway at haute couture.
Kaya nagpasya akong gumawa ng sarili kong disenyo.
Ilalabas namin ang bagong line namin sa Paris Fashion Show sa weekend.
Ilang taon pa lang kami, kaya medyo nahihirapan pa.
Pero 'pag sinuwerte, sana kumita na kami sa susunod na taon.
Mapagkumbaba lang si Cassie.
Lumabas na sila sa Vogue noong nakaraang buwan.
Congrats.
Sa Australian Vogue 'yun.
Hindi nga. May Aussie Vogue pala?
Naku, hindi naman… Maliit na bagay lang 'yun.
Malaki 'yun.
Halata namang
over-koala-fied ka.
Mapagkumbaba rin si Brandon.
Siya ang pinakabatang DA
sa kasaysayan ng Twin Cities.
Ikalawang pinakabata.
At sikat siya sa football noong college.
-Go, Gophers. -At…
May…
Audi siya.
-Bueno, congrats kay Brandon. -Oo nga, congrats, Brandon.
-Salamat. -Akala ko Volvo ang sa 'yo.
-Congrats kay Brandon. -Ayos.
Excuse me, ikaw ba si Julie?
-Sabi sa 'yo, siya 'yan. -Sorry sa abala.
Gusto lang naming sabihin na inspirasyon ka namin.
Hiniwalayan din ako, at sobrang sakit.
Pero nabasa ko ang diary mo sa pader ni Juliet, at parang kinakausap mo ako.
Kung 'di ka sumusuko, hindi rin ako.
Ayos 'yan.
At gago si Brandon.
-Ano? -Sobrang gago.
Mahabang kwento.
-Pakatatag ka, Julie. -Para sa amin.
-Cheers. -Bye.
-Ano'ng sinasabi nila? -Tungkol sa akin?
-Paano ka nila nakilala? -Bakit gago raw ako?
-Nailigtas ng straw. -Diyos ko.
Pasok na sa bunganga ng lobo.
Huwag.
-Medyo… -Okay.
Okay, 'yan na ang hudyat natin, 'no?
Huwag. Akin na. Okay.
Sobrang saya ng hapunan natin.
Aalis na kami.
-Cassie, good luck sa show mo. -Salamat.
Good luck… Good luck diyan.
Okay. Tara na.
Ayos ang maging masubait 'no?
Diyos ko.
Sobrang weird niya.
Oo nga.
Weird nga siya.
Medyo lasing ako.
Alam ko. Ayos lang 'yun. Ako ang bahala.
Okay.
'Yan ba 'yun? 'Yang nasa likod natin.
Oo.
Diyan tinatawag ni Giulietta ang Romeo niya.
Ano na 'yung sinasabi niya?
Matatawa ka lang.
Hindi.
Pangako.
"Romeo,
Romeo…
nasaan ka Romeo?"
"Itakwil ang iyong ama…
at tanggihan ang iyong pangalan."
"O kung hindi,
pangako, mahal ko…"
…nakakainip na Verona.
Cassie?
Ayaw ko na.
Paano 'yung tiramisu ko?
Hindi.
Ayaw ko na.
Teka, seryoso ka ba?
Oo.
-Sorry. -Hindi, sorry.
Nakikipaghiwalay ka sa akin?
Nakakagulat, 'di ba.
Walang kabuluhan 'yan.
Wala ka nang makikitang tulad ko, Charlie.
Kaya nga.
Sasabihin kong ako ang nagpasya.
Ako ang nakipaghiwalay.
Siyempre. Sino'ng magdududa roon?
Na nainip ako sa 'yo at kinailangan ko ng mas nakakaengganyo.
At walang kwenta ang trabaho ko. Miserable ako palagi.
-Ayos 'yan. -Gusto mo pa ng dahilan? Marami ako niyan.
Hindi na. Kaya ko na 'to. Salamat.
Okay.
Kaya ano na'ng gagawin mo?
Iniisip kong bumili ng maliit na lupa sa Tuscany.
Gagawa ako ng alak.
Uubusin ko ang pera ko at magpapakasaya, sa wakas.
Bueno…
Good luck, Charlie.
Kailangan mo 'yan.
Okay, bye.
Julie?
Mga lintik na pusa.
Julie Hutton, pakakasalan mo ba ako?
Brandon?
Ano 'yun, Julie?
Tingin mo, weird ba ako?
Ano?
Ayos lang naman.
Lahat naman may sariling pagka-weird.
Kailangan mo lang hanapin 'yung tutugma sa 'yo.
-Oo naman. -Alam mo 'yun?
Oo.
Hindi.
Sorry, Julie.
Hindi ko alam ang sinasabi mo.
Oo nga.
Alam ko.
Akala ko ito ang gusto mo?
Akala ko rin.
Hindi… Ano'ng ginawa ko?
Wala kang ginawa.
Ako ang may ginawa.
"ISANG LIBINGAN? HINDI, ISANG LAMPARA…"
"PAGKAT NAKAHIMLAY SI JULIET,
AT DAHIL SA KANYANG GANDA, NAPUPUNO NG LIWANAG ANG BIGANG ITO."
Cassie?
Brandon.
OMG.
-Hi. -Hi.
Kumusta? Nasaan si Julie?
-Naghiwalay na kami. -'Di nga.
Tumindi pa pala.
Nag-propose ako sa kanya, tapos tinanggihan niya ako.
Tinanong niya ako kung weird ba siya.
Kaya sa tingin ko, ako na ang pinakakaawa-awang tao sa Verona.
Aba, makikipagpustahan ako.
Ano?
-'Di nga. -City of Love nga.
Bakit pinakawalan ni Charlie ang kagaya mo?
Alam ko. 'Di niya ako kalebel.
Iba ang laro mo.
Iinom ako bago pumunta sa airport.
Gusto mong sumama?
Sige. Gusto ko 'yan.
Ayos.
Okay.
Aba, alam mo na ang kasabihan.
'Wag kang umiyak dahil sa nangyari. Ngumiti ka dahil tapos na.
Ano'ng order niyo?
Dalawang prosecco, please.
Charlie.
-Charlie! -Kumusta, Silvio.
Kumusta?
Ah.
Kumusta ang pagtuloy mo sa La Villa Romantica ngayon?
Magnifico.
Sabi sa 'yo, tadhana.
Oo nga.
Pero hindi.
Dumating ang boyfriend ni Julie kahapon at
naging fiance niya na kagabi.
-Sorry. -Oo nga.
-Ano na'ng gagawin mo? -Ano'ng ibig mong sabihin?
Charlie, wala ka bang natutunan sa La Villa Romantica?
L-amore trova una via.
Pauwi na?
Si, Uberto.
Kumusta ang bakasyon mo?
Gaya ba ng inaasahan ang Verona?
Higit pa.
May… May nakalimutan ako.
Okay.
"Magsalita ka ulit, maliwanag na anghel!"
Charlie.
"Sapagkat ikaw ay
kasingluwalhati ng gabing ito,
nilalang na nasa isipan ko,
na tila anghel mula sa langit
kung saan nililipad niya ang mga ulap
at nilalayag ang dibdib ng hangin."
Ano'ng ginagawa mo rito?
Hiniwalayan ko si Cassie.
In love kasi ako sa iba.
Alam mo,
sa tingin ko, tama tayong dalawa.
Sa tingin ko, meron ngang tadhana.
Pero…
kailangan mo pa ring pumili kung tatanggapin mo o hindi.
At pinipili kita, Julie.
Bakit?
Dahil na-miss kong tumawa kasama mo.
At makipag-away sa 'yo.
Na-miss kong kumain ng pekeng kabayo kasama mo.
At…
Alam kong engaged ka na.
Nakita ko kagabi,
at alam kong huli na ako.
Pero…
kung iba ang nararamdaman mo…
Mukhang mas malala pa 'to sa trahedya nina Romeo and Juliet.
Hindi tugma ang pagka-weird namin.
Tama si Silvio.
Oo nga.
Naghahanap ng paraan ang pag-ibig.
Isang bagay ang sigurado.
May five stars siya mula sa akin.
Brava, bella.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Ivee Jade Tanedo