Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
WWW.MILOSNETAKTYKI.COM
Największą motywacją kobiet
jest bycie kochaną.
Pragną początkowej uwagi i namiętności.
Mężczyzn motywuje komfort.
Gdy płomień zgaśnie, zamiast go rozpalić,
zaczynają szukać czegoś nowego.
Kobiety są skrupulatne.
Badają każdą możliwość.
Nie zapomną szczegółów pierwszej randki.
Kobiety nigdy niczego nie zapominają.
Mężczyźni widzą rzeczy całościowo
i dbają o wrażenia.
Nie będą wiedzieć,
co się wydarzyło na pierwszej randce,
ale nigdy nie zapomną,
co poczuli, gdy cię zobaczyli.
Dzień dobry.
Motywem zimowej kolekcji jest infuzja.
Jak widzicie,
używamy miękkiej i luźniejszej tkaniny.
Podwajamy styl retro,
który wcześniej tylko sugerowaliśmy.
Nasze projekty będą mniej zawiłe,
ale bardziej wyraziste.
W tym roku przechodzimy do trendu
mniej inspirowanego przeszłością.
W naszej nowej kolekcji
woleliśmy koronkę i tiul.
Mniej szwów i wyraźne kształty.
Wspaniałe jak zawsze.
Gratulacje, pani Aslı. Proszę zaraz zacząć produkcję.
Jak widać, tegoroczna kampania
opiera się wyłącznie na kobietach.
Integrujemy farby i kobiety.
Rozumiem cel, panie Kerem,
ale jaki mają związek?
Jak pan ma na myśli, panie Altan?
Co malowanie ścian
ma wspólnego z makijażem?
Kobieta, panie Altan,
nie zostawia niczego przypadkowi
w kwestii zakupów.
„Przypadek” to my, mężczyźni. Tym bardziej, jeśli to zakupy dla domu.
Dom kobiety to jej świątynia.
To ona musi decydować. I słusznie.
W tej kampanii
chcemy pokazać, że kobiety powinny być
równie dokładne w doborze farby,
co makijażu.
Jeśli to do pana przemawia.
Jest tak dobry, jak o nim mówią.
Uściśnijmy dłonie za naszą nową kampanię.
Dobrze.
Ahmet.
Cześć!
Spójrzcie na naszą dyrektorkę sprzedaży.
Rozumiemy, że cię rzucił.
Odpuść sobie.
Jak mogłam się tak pogrążyć?
Naprawdę chcesz wiedzieć?
Tak.
Poznałaś faceta.
Tej samej nocy zjadłaś z nim kolację i spałaś z nim.
To był pierwszy…
Chwila.
Nie wie, że to pierwszy raz.
Myśli, że zawsze tak robisz
i nie możesz go za to winić.
Nigdy do ciebie nie zadzwonił.
Nie tylko to. Dzwoniłam do niego
co najmniej dziesięć razy dziennie.
Nie oddzwaniał.
To coś nowego.
Chciałaś pogorszyć sprawę?
Fantastycznie!
Nie rozumiem.
Telefon to najlepsze narzędzie tortur.
Torturujesz się, nie dzwoniąc albo ciągle dzwonisz.
Jeśli nie dzwoni pierwszego dnia,
myślisz, że to taktyka i luz.
Drugiego dnia
zaczynasz się martwić.
Trzeciego dnia
zakochujesz się.
Albo robisz akcję na jedną noc,
a on ciągle dzwoni.
Przytłacza cię tak bardzo,
że nawet jeśli chcesz go zobaczyć,
nie robisz tego.
Czyli zgadzasz się z nim, Aslı?
Ani trochę. Wyjaśniam ci jego zachowanie.
Jest typowy, przeciętny, żałosny, bezduszny, tępy, zły…
- Zgubiłam się po „bezduszny”. - …wredny, obrzydliwy!
„Obrzydliwy”.
W skrócie, to facet.
Oby ktoś kiedyś sprawił,
że zapłaci za to, co ci zrobił.
Oby.
Mężczyźni rządzą światem.
Kobiety mężczyznami.
A kobietami hormony.
Może dlatego świat jest tak skomplikowany jak kobiety.
Dziewczyny, przestańcie czekać na księcia
i nauczcie się kontrolować
szalejące hormony.
Wymieniasz taktyki, ale czy sprawiły,
że facet się w tobie zakochał?
Masz rację.
Może fajniej będzie to pokazać.
Do następnego postu
rozkocham w sobie mężczyznę
i opiszę wam każdy krok.
Dobrze słyszałem?
Oddał pan komuś kampanię, na którą ciężko pracowałem?
Teraz możesz się skupić
na kampanii z farbami.
Kampania, którą prawie przegraliśmy
przez twoją arogancję i ego.
Dostał pan tę kampanię dzięki mnie.
Dzięki mojej arogancji i ego.
Wie pan o tym.
Nie, Kerem.
Mamy tę kampanię, bo miałeś szczęście.
Jeśli tak dalej pójdzie,
to kiedyś przegrasz.
Tak się nigdy nie stanie.
Proszę mi ją oddać, a to udowodnię.
Koniec dyskusji. Teraz kolej Tuny.
Tuny?
Tuna!
Co z nim?
Nie wiem. Podobno kajdanki ich połączyły.
Zostawiła go i zakuł się w kajdanki.
Coś w tym stylu.
Jestem żonaty.
Nigdy nie widziałem kajdanek ani bata.
Spójrz na mój tyłek. Ani śladu.
A dlaczego?
Bo ani razu nie dostał klapsa.
Nie widzę w tym sensu.
Ciągle powtarza to samo.
Stary! Znowu cię rzuciła?
Co za niespodzianka.
To co trzy miesiące. Nie przywykłeś?
Wstawaj!
Musimy pomówić.
Nie zrozumiesz, Kerem.
To niemożliwe! Nie ty.
Dlaczego?
Musiałbyś się spotkać z dziewczyną
co najmniej dwa razy.
Ty sypiasz z nimi tylko raz.
Rzadko się zdarza, ale ma rację.
- Nie zmienisz tego. - Zamknij się, mężusiu.
Jesteś w dużym błędzie.
Jestem mężczyzną, który rozgryzł kobiety.
Jak przystało na kogoś,
kto rozgryzł facetów,
rozkochanie kogoś w sobie
to dla mnie bułka z masłem.
Super.
Też chcę się zakochać.
Chcesz się zakochać?
Zakochujesz się w każdym gościu, Cansu.
Nie o to mi chodzi.
Nagle kręci ci się w głowie.
Masz motyle w brzuchu.
Robi ci się gorąco.
- Zaczynasz się trząść. - Tak!
To nie miłość.
To grypa.
Poderwanie dziewczyny w barze
to nie rozkochanie jej w sobie.
Ja nie rozkocham w sobie kobiety?
Dokładnie.
Nie mam takich obaw.
Romans sromans. To nie dla mnie.
Nawet się nie przyzna, że nie umie.
Zgadzasz się z nim?
Nie wiem. Jestem żonaty.
I najwyraźniej tego żałujesz.
Jak to się stało?
Dlaczego postanowiłem się ożenić?
Co sobie myślałem?
Widzisz? To rezultat miłości.
Rozkochanie ich jest proste.
Są zaprogramowane na zakochiwanie się.
Najtrudniej jest żyć
i nie zostać stłamszonym.
Zgadzasz się?
Udowodnij to.
Rozkochaj w sobie dziewczynę.
Zrób to!
- Zrób to. - Proszę.
Wszystko wrzucę na bloga.
A jeśli on też to przeczyta?
Kto oprócz nas wie,
że Aslı prowadzi Miłosne Taktyki?
Zrobię to.
Pod jednym warunkiem.
Jeśli wygram, oddasz mi moją kampanię.
Nie…
Nie ma mowy.
To dla mnie wielka szansa.
Poproś o coś innego.
Coś nie tak?
Byłeś pewien, że nie dam rady.
Czego tak się boisz?
Jestem pewien. Nie dasz.
Więc?
Umowa stoi.
Dwóch singli i żonaty. Co teraz robimy?
Potrzebujemy ofiary.
Mężczyźni są prości. Nie rozwijają się ani niczego nie uczą.
Jak używać nocnika to szczyt ich rozwoju.
Kobiety są skomplikowane.
Ich percepcja jest złożona.
Mężczyznom trudno je zrozumieć
i kobiety oskarżają ich o gruboskórność.
Wewnętrzne piękno jest najważniejsze,
„wewnętrzne” czyli twoje majtki,
a nawet to, co w nich jest.
Jest!
Ich jedyny cel to znaleźć bogatego głupka, najlepiej przystojniaka,
który będzie znosił ich fanaberie.
Prawdziwy cel elegancji
to wzbudzenie ich ciekawości co do reszty.
Wbrew pozorom skąpe ubranie
nie przyciąga ich bardziej.
Zaimponować kobiecie
to jak sprzedać jej produkt.
Łatwizna.
Ty jesteś produktem.
Musisz być produktem,
jakiego pragną kobiety.
Mężczyźni nie lubią makijażu.
Chodzi o naturalny wygląd.
Są zorientowane na detale,
więc czerpią o nas informacje
z naszych akcesoriów.
Szykowny i drogi zegarek powie im,
że nie jesteśmy skąpi.
Obrączka? Żonaty.
Panowie, idziemy dziś na polowanie.
To ta noc.
Idziemy po naszą ofiarę, dziewczyny.
Wybierajcie.
Jaka pewność siebie.
Mógłbyś chociaż wybrać.
Nie. Razem wybierzmy.
Ta nie.
Nie. Ta nie.
Błazen! To nie rynek mięsny.
Trochę jest.
Ta.
Daj spokój!
A tamten przystojniak?
Przygląda się ci.
Dziewczyny, do gry!
Chodźcie.
To wyższa półka.
Jest w tym niezły.
Co teraz?
Zastawiamy pułapkę i czekamy na ofiarę.
Co teraz? Podejdziesz do niej?
Nigdy.
Czekamy.
Nie przyjdzie.
To go przyprowadzimy.
- Idzie gorąca czekolada. - Nie patrz.
I polowanie kończy się, nim się zaczęło.
Noc jest młoda.
- Cześć. - Cześć.
- Mojito proszę. - Robi się.
Jestem Metin.
Chyba się już gdzieś spotkaliśmy.
Tak.
Dlatego już tam nie poszłam.
Uwielbiam zabawne kobiety!
Ale tu głośno.
Pójdziemy w jakieś ciche miejsce?
Na przykład… do mnie?
Co pani na to?
O czym ty mówisz?
Jakiś problem, skarbie?
Nie, kochanie. Pan zadał pytanie.
Dostał odpowiedź.
W porządku.
Jestem Kerem.
Asli.
Aslı? Naprawdę?
Nie żartuj sobie z Kerema i Aslı.
Nie. Nie zamierzałem.
Super.
Powinnam wrócić do koleżanek.
Dzięki. Dobrej nocy.
Zostań jeszcze.
Wciąż na nas patrzy.
Niech minie zagrożenie.
Poznaj Tunę i Emira.
Aslı.
Rany! Jak Aslı i Kerem!
Tak, chłopie.
Skąd jesteś, Aslı?
Dlaczego? Zaproś ją do swojej wioski.
Wygląda jak z moich stron.
Twoi przyjaciele mogą tu przyjść.
Zagrożenie minęło.
Pójdę do koleżanek.
Miło było poznać. Dobranoc.
Bawcie się dobrze.
Dlaczego wróciłaś?
Zmieniłaś zdanie?
Spokojnie, dziewczyny, przyjdzie.
Wątpię. Dałaś mu kosza.
Co tam, Casanova?
Wygląda na twardą sztukę.
- Idzie. - Co?
Przysięgam!
Naprawdę idzie.
Zapomniałaś drinka.
Baw się dobrze.
Odszedł!
Jest uroczy.
I taki uprzejmy!
Kim jest ten fajny facet obok niego?
Hej!
Jestem Tuna.
Co? Jak ten instrument?
Nie, ten instrument to „tuba”.
No tak.
Jestem Cansu.
Miło cię poznać.
Ciebie też.
Tuna był uroczy, prawda?
Ten, kto chce, nie zawsze jest tym, który dostaje.
Musisz znaleźć innego, bo poszedł.
Nie poszedł.
Wszystko idzie zgodnie z planem.
Coś przegapiłam?
Nie. Nic ci nie umknęło.
Stary, porzuć tajemniczy ton i opowiadaj.
Nie rozumiem.
Ja też nie.
Nie patrzyłaś na niego, nie dałaś mu swojego numeru.
Jak chcesz się z nim spotkać?
Nie uwierzysz,
ale ty się do tego przyczynisz.
Ja?
Aslı Yıldırım.
Ma 28 lat.
Główna projektantka mody w Glamour.
Kerem Aksoy, 30 lat.
Geniusz reklamy.
Lew.
Nic dziwnego, że zarozumiały.
Jest z Izmiru. Studiowała projektowanie mody w Mediolanie.
Współczesny Don Juan.
Biega za wszystkim, co się rusza.
Nie lubi mediów społecznościowych.
Nie jest aktywna.
Nie wygląda na zbyt towarzyską.
Używa mediów społecznościowych
do podrywania kobiet.
To jego teren łowiecki.
Zaczniemy od zbiegu okoliczności.
Jesteśmy gotowe.
Zbieg okoliczności wprawi wszystko w ruch.
Pan Hakan chce panią widzieć wieczorem na wystawie.
Nie chcę tam iść.
Mam ważną sprawę służbową.
Pan Hakan mówi, że ma pani to odwołać.
Jak to? Nie mówiła mu pani.
Oczekiwał takiej odpowiedzi, więc zadziałał zapobiegawczo.
Dostałam kilka alternatywnych wersji.
Czy nie chodzi o sprzedaż marki?
Po co mam tam być?
Jest pani naszym największym atutem. Wspomniano o pani w kontrakcie.
Ma pani poznać naszego nowego partnera.
To też działanie zapobiegawcze?
Jest dalekowzroczny. Podziwiam go.
W takim razie muszę iść.
Kiedy by się z nim spotkać i go urzec?
Cholera.
Kerem, nie wycofuj się.
Chcą sprzedać jeszcze dwie marki.
Jeśli nie pójdziemy,
ktoś inny go przekona.
Dobrze.
- Czekam. - Dobrze.
Stanowczo czekam.
Już dobrze. „Stanowczo”, jak mówi.
Kiedy by się z nią spotykać?
To ważne, Kerem.
Potrzebujemy tego kontraktu.
Dobra, stary.
SERVET KORAL, GALERIA SZTUKI WYSTAWA OBRAZÓW I RZEŹB
Proszę.
Chłopaki, tutaj.
Drodzy przyjaciele,
dziękujemy, że jesteście z nami
w tak radosnej chwili.
Dziękuję wam osobiście
i w imieniu Koral Enterprises.
Witamy na wystawie w Fişekhane.
Mam nadzieję, że wam się spodoba.
Miłej zabawy.
- Poznała pani panią Lale? - Nie.
Tam jest. Przedstawię panią.
- Jak życie? - To moja siostrzenica.
Właśnie wróciła z Londynu.
Między nami.
Wyjechała, bo miała złamane serce.
Biedaczka ledwo co doszła do siebie.
To ona.
Pani Lale, muszę odebrać.
Tak mi przykro. Naprawdę…
O nie!
Niegrzeczna. Mogła choć przeprosić. Katastrofa.
- Proszę! - Nie ma mowy.
Proszę wyjść.
Mam ważną sprawę do załatwienia.
Normalnie bym wyszedł, ale muszę się stąd wydostać.
Jak widzisz, to jedyna taksówka.
Mamy dwie opcje.
Albo znajdziesz inną taksówkę,
albo jedziemy razem.
Dziwny zbieg okoliczności.
Jesteś głodna?
Tak.
Umieram z głodu. Nie odmówię.
Do Beylerbeyi poproszę.
Służę.
Naprawdę musieliśmy jechać aż tutaj?
Myślałem, że ci się spodoba.
Banał.
Banał?
- Witamy, panie Kerem. - Dzięki.
Tędy.
Znają cię tu.
Droga, elegancka restauracja nad morzem.
Pewnie przyprowadzasz tu każdą.
Banał.
Zbliżasz się?
Proszę. Banał!
Co?
Co? To…
ma nic wspólnego ze mną.
Nigdy go nie widziałem.
Umrę ze śmiechu!
Pewnie zawsze tu jest.
Super. Dziękuję. Wystarczy!
Dziękuję.
Oczywiście, panie Kerem. Smacznego.
Mówiłeś, że go nie widziałeś,
ale on widział ciebie.
Na to wygląda.
Czy…
dziewczyny się na to nabierają?
Umrę ze śmiechu.
To był miły wieczór.
Dziękuję.
E tam…
Dobrej nocy.
„E tam?”
Nie dowiesz się, skąd ten cios, babsztylu.
Będziesz pragnął śmierci,
tak cię załatwię.
Zarozumiały palant.
Niezła sztuczka.
Jedziemy.
Powiedz, gdzie byłeś.
Byłem z Aslı.
Zbieg okoliczności, przysięgam.
Drodzy czytelnicy,
w końcu mieliśmy pierwszą randkę.
Niespodziewaną. Zupełny przypadek.
Uciekałem przed tą wariatką,
a Aslı wskoczyła do mojej taksówki.
Jeśli chodzi o ten wieczór…
Będę go nazywać „Panem K”.
Jest banalny.
Używa oklepanych sztuczek.
To arogant. Frajer, który uważa,
że każda kobieta jest łatwa.
To babsztyl.
Arogancka, trudna do zadowolenia.
Choć go nie lubię, dotrzymam słowa
i sprawię, że się we mnie zakocha.
Próbuje to ukryć, ale mnie lubi.
Jestem pewny.
Ale nie wiem, jak ją zniosę.
To niezła sztuczka.
Za pierwszym razem. Niesamowite!
No nie?
Oportunista niedługo tu będzie.
To pewnie on.
Proszę.
Co ma na sobie?
Aslı Yıldırım?
Tak?
Dostawa.
Pan Kerem chciał, żebym to pani wręczył.
Dużo bym dał, żeby zobaczyć jej twarz.
Oszalałeś? Co ty robisz?
Mogłeś ją zobaczyć,
ale wolałeś skorzystać z kuriera.
Tak.
Zobaczy, że nie korzystam z każdej okazji,
a w brzuchu zacznie mieć motyle.
No i?
Co teraz?
Czekamy na telefon.
Zadzwoni?
Minęło 15 minut.
Czemu gapimy się w telefon?
Jak nie wiesz czemu,
to po co na niego patrzysz?
Myśli, że zadzwonię.
Jeśli nie, sam zadzwoni. Na pewno.
W końcu to zrobi.
Co mamy robić?
Nie mam pojęcia.
Może ty zadzwoń?
Tak, stary.
Zrób to.
Jeśli zadzwonisz pierwszy,
ona przejmie kontrolę
i nigdy jej nie odzyskasz.
To koniec.
Cierpliwości. Zadzwoni.
Halo?
Kapadocja?
Po co?
Lecisz do Kapadocji.
Nasi nowi partnerzy chcą cię poznać.
Dlaczego Kapadocja?
Chcą cię tam ugościć na ranczu.
Dobrze.
Pan Servet chce porozmawiać o kampanii.
Nie zepsuj tego, Kerem.
Dobrze?
Do diabła!
Kerem?
Aslı?
Trudno uwierzyć, że to przypadek.
Zgadzam się.
Jadę do Kapadocji do pracy.
Z pewnością.
Ja też.
Skoro tak mówisz.
To prawda.
Cześć, dziewczyny. Zgadnijcie, kto siedzi obok mnie.
Oczywiście Pan K.
Nie zadzwonił, ale śledził mnie.
To koniec, dziewczyny.
Ryba złapała haczyk. Nie ma odwrotu.
Uważasz to za normalne? Tyle zbiegów okoliczności.
Za dużo nawet jak na filmy.
Jeśli to przypadek.
Czyli w końcu się przyznajesz.
Ty mi powiedz.
Zaraz.
Myślisz, że lecę z twojego powodu?
Daj spokój!
A może jest na odwrót?
Naprawdę? Nie biegam za facetami,
nie mówiąc o lataniu.
Filmów się naoglądałeś.
Dlatego jesteś fanem banałów?
Ma szczęście.
Kto?
Facet, za którym nie biegasz.
Ciekawe, co by z nim było.
Zabawne.
- Wybacz… - Chciałbym.
PORT LOTNICZY W KAPADOCJI
W co ja się wpakowałem?
Co się tu dzieje?
Pani Aslı, panie Kerem, witamy. Wezmę je.
Samochód jest tam. Za mną.
Witajcie!
Dziękuję.
Aslı, prawda?
Pan Servet?
Może pominiemy „pan” i prostu „Servet”?
Jak pan sobie życzy.
Oczywiście.
- A pan? - Jestem Kerem.
Ten…
chłopak od reklam.
Może pani iść do swojego pokoju.
Proszę odpocząć.
Porozmawiamy przy obiedzie.
Oczywiście, proszę pana.
Więc to był przypadek.
Cholera. To był przypadek.
Ale jak?
Trudno uwierzyć, ale to też był przypadek.
Ale teraz mam broń,
która rzuca mężczyzn na kolana.
Zazdrość.
Mężczyźni kierują się instynktem,
postrzegając innych mężczyzn
jako zagrożenie.
Chcą rywalizować tak bardzo, że kobieta,
na której nawet im nie zależy,
staje się cenna.
Aslı, skarbie!
Naprawdę miło się na ciebie patrzy.
Niech spojrzę.
Pokażę ci moją kolekcję win.
Spodoba ci się.
To tutaj.
Większość z nich jest starsza od ciebie!
Ale zanim zaczniemy degustację,
proszę kogoś poznać.
Oto moja śliczna córka.
Meltem, kochanie!
Niespodzianka.
Poznaj panią Aslı.
Jest główną projektantką marki,
którą właśnie przejęliśmy.
Meltem to nasza nowa menadżer.
Miło mi poznać.
To gość z agencji.
Chciałaś z nim współpracować.
Jak się pan nazywa?
Kerem!
Oprowadzę cię.
Zdziwisz się.
Panie Servet!
Boże!
Co za erupcja.
Dziękuję.
Smacznego.
Moja córeczka.
Proszę, synu.
Śmiało, nalej sobie.
Za nowe i piękne początki!
- Za sukces i fortunę. - Nie!
Och, wy młodzi!
Za młodzi jesteście,
by wiedzieć, za co należy wznosić toasty.
Myślicie tylko o pracy i karierze.
A należy je wznosić za piękno i miłość.
Za ciebie, droga Aslı.
Jest pan zbyt miły, panie Servet.
Dziękuję.
Zaraz zapuka do moich drzwi
i zacznie błagać.
Proszę bardzo.
Zaskoczony?
Wszyscy myślą, że z tobą skończyłam.
Nigdy cię nie przekreśliłam.
Ani na moment.
Wszystkich oszukałam.
Wróciłam.
Wymyśliłam idealny plan, by z tobą być.
Wiem, że też chcesz być ze mną.
Tylko jeszcze o tym nie wiesz.
Poddaj się temu.
Niedługo powiem tacie.
Nie mogę.
Dlaczego? Robiliśmy to już.
Nie mogę, nawet gdybym chciał.
Meltem.
Muszę ci coś powiedzieć.
Wiesz…
Co się stało?
Koń.
Koń?
Koń mnie kopnął.
Dokładnie tam?
Jak to się stało?
Nie każ mi opowiadać. To okropne. Dobrze?
Dobrze. Nie martw się.
Czy…
tak już zostanie?
Kto wie?
Tylko Bóg.
Przejdziemy przez to. Nie opuszczę cię.
To nasz stolik, Aslı.
Chodźmy do baru.
Jasne.
- Gin z tonikiem. A ty? - To samo.
Chce wzbudzić we mnie zazdrość.
Nim noc się skończy, zobaczymy,
kto jest szalenie zazdrosny.
Przepiękne miejsce. Uwielbiam je.
Och, Aslı.
Wszystko jest takie zwyczajne i przyziemne
w pobliżu twojej urody.
Przy tobie czuję się młodszy.
Zobaczmy, jak się wijesz.
Może bardziej się postaramy?
Może tak go wyleczymy.
Cieszę się, że Meltem mnie przekonała
do kupna twojej firmy.
Inaczej bym cię nie poznał.
Ja też się cieszę!
Chyba trochę pan wypił.
Pił pan dużo do kolacji.
Tak. Jestem odurzony twoją urodą.
Usiądźmy z nimi.
Nie chcę, żeby przesadził.
Czujesz już drinka?
Jak tam? Dobrze się bawicie?
Wszystko w porządku?
Tak.
Za ciebie!
Już późno. Pójdziemy?
Proszę! Nie ma mowy.
Panie Servet, pije pan powoli.
Pija pan tylko wino?
Co? Oczywiście, że nie.
Zamów coś. Piję dużo rzeczy.
- To! - Kelner!
Tutaj!
Musicie tego spróbować.
- Dzięki. - Na pewno już to piłem.
- Dawaj. - Lecimy!
- Proszę. - Polubisz to.
- Proszę. - Zdrowie!
- Mówi, że nie mam pić. - Do dna!
Męski napój! Taki jak ja!
Śmiało, Aslı.
Dalej! Nie przestawaj.
- Zdrowie! - Lecimy!
Może zachorować. Jest stary.
Nic mu nie będzie.
Wstawaj. Chodźmy potańczyć.
- Gdzie jesteś? Chodź tu. - Panie Servet!
- Chodź tu. - Spokojnie, panie Servet.
Wystarczy!
- Dalej! - Dobrze.
Jak nam idzie?
Nie za dobrze.
Usiądziemy?
Usiądźmy.
Nie! Nic mi nie jest.
Chodź, skarbie.
- Tutaj. - Co się dzieje?
- Dokąd idziesz? - Tutaj.
- Proszę. - Proszę, wystarczy.
- Chodź. - Co? Dokąd?
Masz dwie opcje.
Zostać tu i zabrać ich do domu
albo pójść ze mną.
Opcja B.
Tu chyba nie jest w twoim stylu.
Nieznajomość kelnerów może cię zgubić.
Kogo my tu mamy?
Czekaj! Nie ruszaj się!
Za wcześnie się odezwałam.
W każdym mieście
można zaimponować dziewczynom.
Chodź tu!
Semih.
No proszę. Zapraszam.
Jak się masz?
- Dobrze, dzięki. A ty? - Dobrze.
Wciąż powtarzasz, że jesteś zajęty.
Cieszę się, że znalazłeś czas.
Nie gniewaj się, ale jesteśmy tu służbowo.
Ważne, że jesteś.
Przedstawię was.
Aslı, Semih. Semih, Aslı.
Witaj, Aslı.
Przepraszam. Kerem zwykle przyjeżdża sam.
Nie sądziłem, że jesteście razem.
Witam.
Miło mi.
Czekaj. Pójdę po Sevinç.
- Dobra. - Sevinç! Patrz, kto przyjechał.
Świetnie.
Nic nie mów.
O czym?
Że jestem osądzająca.
Wysłuchaj mnie.
Kłótnie, walki, uprzedzenia…
Zwał jak zwał.
Odłóżmy je na później.
Witaj, łajdaku!
Sevinç.
Kopa czasu, przystojniaku!
Też tęskniłem.
Witam.
Sevinç.
Aslı. Miło mi poznać.
- Jak hotel? - Przyjeżdżasz, to jest lepiej.
Nie trzymajmy ich tu, chodźmy na górę.
Pięknie tu. Urocze miejsce.
Kerem się tu urodził.
Co? Jesteś stąd?
Dorastałem tutaj. Byłem tu do studiów.
Mogę tu?
Śmiało.
Jakie macie plany?
Sevinç ma dużo pracy.
Może rozpoznasz tego przystojniaka.
Patrz, kto tu jest.
To ty?
No proszę.
A to kto?
Mój tata.
Dwa lata przed śmiercią.
Prawda?
- Przykro mi. - Dzięki.
A twoja mama?
Pójdę po coś do picia.
- Powiedziałam coś nie tak? - Nie.
To drażliwy temat.
Zajrzę do niego.
Jego mama też zmarła?
Żyje, ale zostawiła ich,
gdy miał dziesięć lat.
Naprawdę?
Zawsze mówię Semihowi,
że Kerem ma problemy z przywiązaniem.
Musi odnaleźć mamę i wybaczyć jej.
Tylko tak może znów pokochać.
Przynajmniej tak myślałam do dziś.
Nie, proszę pani.
Myślała pani, że…
To nie tak. Nic nas nie łączy.
Skoro tak pani mówi.
Mówi to pani z tak… Nie wierzy mi pani.
Wiesz, co to jest?
Kubek łez.
Kobiety zbierały w nich łzy,
gdy były z dala od ukochanych.
Im więcej łez kobieta uzbierała,
tym bardziej on był pewien jej miłości.
Ja go zrobiłem.
Weź go.
Umiesz lepić garnki?
Nie znajdziesz tu żony, jeśli nie umiesz.
Kolejna wyuczona sztuczka,
by zrobić wrażenie na dziewczynach.
Ojciec nauczył mnie, a dziadek jego.
Chcesz spróbować?
Naprawdę?
Najpierw pchnij glinę w dół.
Trochę mocniej.
Więcej wody.
Czy ja to robię?
Musisz być cierpliwa.
Weź oba kciuki
i uciskaj.
Wydrąż wgłębienie.
Jesteś w tym lepszy.
Nie umiem. Dokończ.
Prawie świta.
To dobra godzina…
na bardzo popularną tu rzecz.
To znaczy?
To śmieszne. Co robisz?
Zaufaj mi.
Nie pożałujesz.
Dość tego, Kerem. Nie dotarliśmy jeszcze?
Dotarliśmy.
Podniosę cię na chwilę. Nie bój się.
Kerem, proszę…
Nie. Cierpliwości. To jest tego warte.
- Chodź. - Dobrze.
Stań tutaj.
Czekaj.
Co to, do diabła?
- Co to? - Wszystko dobrze. Spokojnie.
Coś się tu dzieje. Puść mnie!
- Czekaj. - Co to jest?
Będzie dobrze. Cierpliwości.
Coś jest nie tak! Boję się!
Nie ma czego.
Proszę! Jestem przerażona.
- Puść mnie. - Uspokój się. Proszę.
Jesteśmy w balonie?
- To balon! - Uspokój się!
- Przestań! - Zginę!
Co robisz?
- Niedobrze mi. - Przestań!
Kręci mi się w głowie!
Uspokój się!
- Muszę na dół!. - Spokojnie. Co robisz?
Uspokój się.
Nie! Proszę.
Muszę…
Czuję się…
- Uspokój się. - Mam akrofobię.
Co? Tak? Aslı!
- Czekaj… - Niedobrze mi!
Źle się czuję!
Leciałaś samolotem!
Nie było problemu.
Bo wzięłam pigułkę!
Muszę na ziemię.
Muszę!
Aslı, uspokój się.
Zaraz zemdleję. Źle się czuję.
Trzymaj się. Zaraz.
Spójrz na mnie, Aslı.
Zamknij oczy.
Było dobrze, gdy miałaś zamknięte
Nie mogę patrzeć. Nie wiedziałam!
Spróbuj zapomnieć. Już.
Będzie dobrze. Zamknij oczy, Aslı.
Weź głęboki oddech i zamknij oczy.
Uspokój się. Zapomnij, że tu jesteś.
Już dobrze.
Uspokój się.
Wszystko jest dobrze.
Tak? Uspokój się.
Spokojnie.
Uspokój się.
Nic ci nie będzie.
Uspokój się. Już dobrze.
Jesteś bezpieczna.
Powoli otwieraj oczy.
Czyż to nie piękne?
Tak.
- Chcę… - Chcę…
Mów.
Nie, ty mów.
Dziękuję.
To była wspaniała noc.
Moja akrofobia trochę namieszała, ale…
Było cudownie.
Cudownie.
Dobranoc…
Już rano.
Powinieneś się przespać.
Śpij dobrze.
Ty też.
Co z tobą?
Będzie po wszystkim, jak zapukasz.
Nie wolno ci.
Weź się w garść. Co ty robisz?
Aslı, dziękuję za przybycie.
Za kilka dni podpiszemy umowę.
Firma jest w rękach mojej córki.
I twoich.
Młody człowieku, dostałeś kontrakt
dzięki mojej córce.
Powiedzcie szefom, że będziemy współpracować.
Wierzcie mi, oboje są szaleni.
Czyżby?
Ledwo uciekłem.
Ale mamy kontrakt.
Czemu się śmieje?
Z czego się śmiejesz?
Z pewnego frajera, Pana K.
Pana co?
Pana K.
Dziewczyna prowadzi blog Miłosne Taktyki.
Zmanipulowała pana K.,
żeby się w niej zakochał.
Codziennie postuje. Idiota nic nie wie.
Co za kretyn.
Mowa.
Próbuje na niej najtańszych sztuczek.
Jest też arogantem
i zachowuje się jak Casanova.
Myśli, że nią manipuluje,
ale to ona to robi.
Ucz się. Nie rób tego, co on.
Emir, nie wiem, czy zauważyłeś,
ale Kerem nie dotknął żadnej innej,
odkąd poznał Aslı.
Fakt. Widać może żyć bez seksu
jak normalny człowiek.
Nie było okazji, stary.
Umiesz tworzyć okazje.
Nawet w przerwie na lunch.
Gdybym cię nie znał,
pomyślałbym, że się zakochałeś.
Pan K. bardzo mnie zaskoczył.
Po raz pierwszy nie był podrywaczem.
Nie jest taki zły, gdy jest sobą.
Zakochałaś się, próbując go zmanipulować?
Jutro kolacja, jeśli masz czas?
Zakochałaś się, próbując go zmanipulować?
Właśnie napisał Pan K.
Chce się jutro spotkać.
Większość odpowiedziałaby od razu, ale ja nie.
Wie, że widziałam jego wiadomość.
Jego rasa szczyci się zmanipulowaniem cię,
jeśli uważają cię za inną.
Dlatego odpowiem dopiero za godzinę.
Nie umiałabym się oprzeć. Podziwiam cię!
Damy radę, dziewczyny.
Nie mogę.
DOBRZE
O 19.00 u mnie.
Ugotuję coś.
U niego?
Zgoda.
Zapraszam.
Dzięki.
Wejdź.
Sprawdzę jedzenie. Rozgość się.
Jego dom jest równie elegancki jak on.
Do tego gotuje.
Ciekawe, ile dziewczyn tu było.
Nie ma mowy, że wyszły bez niczego.
To jest ta noc, dziewczyny.
Noc naszego pierwszego pocałunku
i noc, gdy utraci kontrolę.
Wszystko jest pyszne.
Dziękuję.
Smacznego.
Dziękuję.
Proszę.
Zaczyna się.
To szaleństwo. Ludzie są tacy wścibscy!
Pierwszy pocałunek jest kluczowy. Lepiej nie robić pierwszego kroku.
Wiecie, jacy są mężczyźni.
Wykorzystują sytuację.
To dlaczego on nie?
Jeszcze jeden?
Jasne.
Chodź.
Usiądź wygodnie.
Jasne.
Chyba spodoba ci się film.
Mam rację?
To mój ulubiony.
Obejrzyjmy go razem.
ŚNIADANIE U TIFFANY’EGO
Ja sama.
- Nie mogłem zdać się na szczęście. - Jesteś niesamowity!
Nie. Ty jesteś niesamowita.
KONIEC
Kerem.
- Kerem. - Tak.
Muszę się napić.
Poważnie?
Naprawdę?
W tej chwili?
Poważnie. Natychmiast.
Proszę.
Dzięki.
Wystarczy.
Masz dość.
Wystarczy ci.
Kerem.
Tak?
Robisz to z każdą?
Uprawiałeś seks z wszystkimi?
Co?
Dziewczyny? Seks? Co?
O czym ty mówisz?
Powiedz mi coś,
o czym nie wie żadna inna dziewczyna.
Pianino na dole.
Należało do mamy.
Nauczyła mnie grać.
Nikt go nie tknął po jej odejściu.
Ani ja, ani nikt inny.
Zadowolona?
Nikt?
Nikt.
Nie umiem go wyrzucić.
Czułbym, że skazuję ją na zapomnienie.
Ale gdybym go dotknął,
czułbym, że jej wybaczam.
Chcemy wszystko wiedzieć!
Czemu nie mam normalnych przyjaciółek!
Nie tylko my, Aslı.
Pan K. był wczoraj na topie.
Połowa kobiet w Turcji chce wiedzieć, czy się całowaliście.
I czy się w tobie zakochał.
Powiedz nam, jak było.
Nic nie było.
Rozmowa, kolacja.
To wszystko.
Moment.
Zaprosiłeś dziewczynę
i wyszła bez robienia tych rzeczy?
Nie ma mowy.
Oczywiście!
Powiedz! Pocałował cię?
Napisz o tym. Wszyscy czekają.
Dziewczyny…
Nie chcę już tego robić.
Co masz na myśli?
Nie bądź śmieszna.
Czemu tak się zachowujesz na samym końcu?
Nie rozumiem.
Ja tak.
Zakochałaś się w nim!
Zakochałeś się w niej!
Zakochałeś się w niej.
Zakochał się w niej. Wygrałem zakład.
Więc to moja kampania.
Tak! Zakochałaś się!
Ma rację, prawda?
Zaciekawiłaś mnie. Masz jego zdjęcie?
Ja mam. Pokażę ci.
Coś nie tak, Hande?
To on.
To ten gnojek, który mnie unieszczęśliwił.
Jak to on?
O czym ty mówisz?
Przykro mi, Aslı.
To on.
Jak mogłam się dać nabrać?
Obwiniałam się nawet o krytykanctwo.
Jestem idiotką.
Największą idiotką na świecie.
Skąd mogłaś wiedzieć?
Hande.
Tak mi przykro. Byłam protekcjonalna.
Jakbym mogła cię uczyć, jak traktować mężczyzn.
Co za ironia losu.
Udzielałam ludziom rad,
jakbym była najmądrzejsza.
Co mam im powiedzieć?
Wygląda na to,
że zabawił się nami ten sam facet.
Nie, skarbie.
Nikt nie bawi się naszymi uczuciami.
Zapłaci za to.
Jesteś piękna.
Fajnie, że zadzwoniłaś.
Zadzwoniłbym, ale mnie ubiegłaś.
Witam. Zapraszam.
Dziękuję.
Wszystko dobrze?
Tak.
Dobrze. Dlaczego?
MILOSNETAKTYKI - NA ŻYWO
Wydajesz się nieobecna.
Chodzi o wczoraj?
Nie.
Bo jeśli tak
i jeśli się zastanawiasz,
czy cieszyłem się chwilą
lub czy coś do ciebie czuję…
Dla mnie to nie było przelotne.
Słuchaj.
Nigdy nie byłem zakochany.
Nie wierzyłem też, że miłość istnieje.
Uważałem ją za niedorzeczną.
Przyznaję,
że się myliłem.
Czuję rzeczy, których nigdy nie czułem.
Nie chcę, żeby to się skończyło.
Kocham cię, Aslı.
Szaleńczo.
Nic nie powiesz?
Jasne, że powiem.
Po pierwsze, cieszę się,
że wyznałeś mi miłość.
To był mój cel. Rozkochać cię w sobie.
Słucham?
Co?
Próbuję ci powiedzieć,
że to była gra.
Zaplanowana, by pokazać tobie
i innym podłym facetom, czym jest złamane serce.
Cały czas?
To…
było kłamstwo?
Ty i inni tobie podobni
sypiacie z kim popadnie,
dobrze się bawiąc,
a kobiety przez was cierpią.
Chełpiłeś się przed kolegami, a zranione kobiety płakały
w ramionach przyjaciółek. Dlatego to zrobiłam.
Na moim blogu wszystkim się dzielę,
podając ciebie jako przykład.
A teraz tysiące ludzi ogląda
twoje wyznanie miłości.
Witam wszystkich.
Oto niesławny Pan K.
Dotrzymałam obietnicy.
Zakochał się we mnie.
Zadanie wykonane.
Nie spędzę tu ani sekundy dłużej.
Aslı…
Jestem zwolniona?
Przykro mi.
- Dlaczego? - Powiedzmy, że musiałem.
To dla pana takie proste?
Latami pracowałam dla tej marki.
To moje życie.
Jak śmie mnie pan wyrzucać
bez wyjaśnienia?
Dalsza dyskusja niczego nie zmieni.
Mogę?
Koń, co?
Meltem, ja naprawdę…
Tylko pięć minut.
Nie spodziewałam się tego.
Jesteś zdolny do miłości.
Skoro umiesz kochać,
możesz też kochać mnie.
Mam propozycję.
Wiem, że nie chcesz tu być.
Jedźmy Londynu.
Wyjazd dobrze nam zrobi.
Wrócimy
i zaczniemy tam, gdzie skończyliśmy.
Jeśli to wszystko, Meltem,
chciałbym zostać sam.
Zrobię wszystko, byś o niej zapomniał.
Nie znoszę cię w takim stanie.
Zapłaci za to, co zrobiła. Obiecuję ci.
Już ją zwolnili. A to dopiero początek.
Została zwolniona?
Oczywiście.
Dzięki mnie.
Ktoś musiał sprawić, że za to zapłaci.
JEŚLI CHCESZ ZROBIĆ DOBRE PIERWSZE WRAŻENIE,
ZAŁÓŻ ODPOWIEDNIĄ ZBROJĘ W ODPOWIEDNIM CZASIE.
Drodzy czytelnicy.
Jak wiecie, zamknęłam blog,
ale dodam ostatni post.
Dobrze słyszałam?
Mam wrócić?
Dokładnie.
Tak się nie stanie.
Co tu robicie?
Musimy porozmawiać.
Coś się stało?
Zwrócili ci stanowisko?
Chcieli, ale odmówiłam.
Nie jestem zabawką.
Skąd wiesz?
To dzięki Keremowi.
Dowiedział się, że to robota Meltem.
Zgodził się jechać z nią do Londynu, jeśli cię ponownie przyjmą.
Nic nie zrobisz?
On naprawdę cię kocha.
Proszę.
Co ważniejsze, ty też go kochasz.
Aslı, mam gdzieś Kerema.
Zawsze miałam.
Ale…
Jestem zadowolona, skarbie.
Ty też masz być.
Nie chcę przeszkadzać,
ale odlatuje za dwie godziny.
Biegnijcie!
Musimy zdążyć.
- Osoba, do której dzwonisz… - Wyłączył telefon.
Ezgi, czekaj! Ja pierwsza.
To takie romantyczne! Jak w filmach.
Zaraz się rozpłaczę.
Wygodnie ci?
Jak nigdy przedtem.
LONDYN
ODLOTY MIĘDZYNARODOWE
Hej!
Może pan zjechać na bok?
Mamy nagłą sytuację.
Nie skończymy pracy,
jeśli dla każdego będziemy zjeżdżać.
Dalej.
Nie zdążymy.
To sprawa życia i śmierci.
Musimy połączyć kochanków.
Jeśli się kochają, w końcu się połączą.
Poczekajcie.
Czy może pan zjechać,
zamiast używać wielkich słów?
Odmówiłem, paniusiu!
Poczekajcie chwilę.
„Paniusiu?”
Sam jesteś paniusią!
Bezduszny drań!
Wepchnę ci te meble w dupę!
Wyrucham cię tymi deskami, fiucie!
Miłego dnia, proszę pani.
Jedziemy.
Bardzo panu dziękuję.
Skarbie, powiedz Emirowi, żeby dodał gazu.
Emir.
Jedziemy.
Jest taki ruch.
- Może powinniśmy jechać drogą E. - Też zakorkowana. Nie odbiera?
Ma wyłączony telefon.
Co robimy?
To niemożliwe!
- Dziękuję. - Mam nadzieję, że zdążysz.
- Módl się za mnie. - Jasne.
Przepraszam.
- Miłego dnia. - Dzięki.
Proszę położyć laptopy i tablety osobno.
Jestem na lotnisku. Ile mam czasu?
Pewnie wsiadają.
Nie złapiesz go przy bramie.
Cholera!
Słuchaj.
Cansu kupiła ci bilet. Już się odprawiłaś.
Wysłała ci dane. Idź prosto do samolotu.
Kocham was, dziewczyny!
Jesteście mega. Dziękuję.
Przepraszam, ale zaraz mam lot.
Mogę? Dziękuję.
Powiedziano mi,
że człowieczeństwo nie umarło.
Nie wierzyłam w to, ale teraz wierzę.
Dzięki. Miłego lotu.
Miłego dnia.
Dzięki.
To Pan K.
To naprawdę on.
Szok.
Dzień dobry.
Miłego lotu, Panie K.
Miłego lotu.
Dzień dobry.
Miłego lotu.
Przepraszam.
Drodzy pasażerowie, witamy na pokładzie.
Patrz, kto tu jest.
Jest nowy post na Miłosnych Taktykach.
Szokujący.
Muszę przeczytać przed startem.
MIŁOSNE TAKTYKI
Drodzy czytelnicy.
Jak wiecie, zamknęłam blog,
ale dodam ostatni post.
Muszę coś wyznać.
Kocham Pana K, a raczej Kerema.
Mimo tego, co mówiłam i robiłam,
kocham go.
Żałuję tego, co mu zrobiłam.
Powiecie, że na to zasłużył i że krzywdził kobiety,
ale każdy popełnia błędy. To, co mu zrobiłam, było błędem.
Czym właściwie zawinił?
Że się we mnie zakochał?
Złamałam mu serce.
Co ważniejsze, zrujnowałam sobie
jedyną szansę na szczęście,
bo byłam uparta i dumna.
Przerwałam potencjalnie piękną historię.
Nie śmiem do niego iść i przeprosić.
Nie wybaczyłby mi.
Ale gdybym miała odrobinę odwagi czy nadziei,
rzuciłabym wszystko i poszła do niego.
Dzielę się tym,
żebyście uniknęli moich błędów.
Jeśli macie choć trochę nadziei,
starajcie się o ukochaną osobę.
Pamiętajcie:
prawdziwa miłość zdarza się raz.
I nie bójcie się przyznać, że to ona.
To będzie oczywiste.
Serce wam to powie, tak jak moje mnie.
Jestem!
Nie! Jestem.
Dokąd idziesz?
Nie! Proszę!
To mój lot. Proszę.
To niemożliwe. Wszyscy są na pokładzie.
Nie. To mój lot.
Muszę wysiąść.
Kerem, wracaj. Wszystko psujesz.
To na następny lot.
Następny lot?
Cholera, Cansu!
Proszę. Muszę lecieć.
Błagam.
Muszę wysiąść, proszę.
Właśnie startujemy.
Proszę wrócić na miejsce.
Nie może zmusić mnie pani do lotu, prawda?
Będę musiała wezwać ochronę lotniska,
jeśli się pan uprze.
Proszę wzywać, kogo pani chce.
Proszę stać! Wezwij ochronę.
- Przepuśćcie mnie. - Proszę pani!
Muszę przejść.
Proszę stać!
Powodzenia!
Aslı?
Kerem?
- Ja… - Ja…
Nie chcę, żebyś wyjechał.
Dlaczego?
Bo jeśli wyjedziesz…
to nie pomieści moich łez.
Kocham cię, Kerem.
Chodź tu.
Panie Kerem.
POLICJA
Chyba muszę cię puścić.
Najpierw muszę ci coś powiedzieć.
Przepraszam.
Ja też.
Założyliśmy się z chłopakami…
Zakład. Wiem.
Jesteśmy siebie warci.
Myślałem, że nie pobiegniesz za żadnym facetem,
a co dopiero polecisz.
Nie wierz w każde słowo kobiety.
Banał.
Pragnę z tobą wszystkich banałów.
Ja też.
Napisy: Anna Izabela Wiśniewska