Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Taong 2015 na, at umaarte pa rin ang tao na ang kasal
ay parte ng tagumpay ng isang babae.
Isa iyong patibong na 'di ako nahulog.
…gusto ng taong maramdamang may hawak silang kutsilyo sa kamay.
Sumisid akong una ulo.
Kadalasan sa mga chef, ang gusto…
'Di ako mahilig sa mga kubyertos,
pero malapit na akong ikasal, kaya ito na tayo.
-Ibig sabihin mas matalas? -Sobrang talas.
At 'di siya mura, pero siya ang pinakamagandang kutsilyo.
Mahal ko, 'di tayo puwede magsimula sa mababang kalidad na kutsilyo.
Kaya pipili ka ng kutsilyong komportable sa kamay mo.
Ano tingin ninyo sa Zwilling?
Umayos ka, baliw.
Mas mabigat siya.
Marunong siya kumilatis.
Tingin ko dahil payat ka, mas okey sa iyo ang Miyabi.
Anim na taon ako 'di kumain ng tanghalian para lang tawaging payat nito.
Petite ang tawag sa pandak na matabang babae.
Alam ko kasi ganoon ako dati.
I-text mo si mama.
-Sabihin mo nakarehistro na. -Okey.
Naglaro si Luke Harrison IV ng D1 lacrosse sa Colgate,
nag-kite surf sa Nantucket, at nag-ski sa Vail kasi puro mayayaman sa Aspen.
Tinatawag niya akong "babe" sa sinserong paraan.
-Tara, babe. -Sige.
Kaya, karapatan niyang pakasalan ang isang blond na Norwegian
na may nakakalitong pangalan, gaya ng Landry o Devon,
na makakakita ng panloloko ko sa malayo.
Uy, bili tayo ng pizza?
Sino ka at anong ginawa mo sa nobya ko?
'Di ako pinanganak na mayaman
pero mayroon akong 'di mabibili ng tiwala,
ang kaibahan.
Madali lang sa mundo ni Luke.
Mahalin ang trabaho, umayaw sa bata kahit nakakatuwa,
magtago ng sikreto,
at magpasalamat kasi alam ni Luke lahat iyon at mahal pa rin niya ako.
Tinatanong ni mama ang imbitasyon.
'Pag okey na ako sa font.
-'Pag okey ka na sa font? -Oo.
-'Pag okey na kay Ani ang font. -Salamat.
Sabi niya, dapat daw mailabas ito anim na linggo bago ang kasal.
-Grabe, anim na linggo na ba? -Oo.
Anim na linggo na pala.
Tapos ka na?
-Oo, pahingi ng kahon. -Sige.
-Banyo lang ako. -Okey.
May tumawag na sa aking hayop.
Isang maling hakbang at makikita rin ni Luke.
Pakikuha na lang iyan. Salamat.
Anong nangyari?
Natapunan ng serbedora ng inumin ang pizza at damit ko.
Naku.
Ayos lang iyan, babe. Okey?
Tutulungan kita.
Mahal kita.
-Grabe. Busog na busog ako. -Kaunti nga lang ang kinain mo.
Okey, may mga sikreto nga ako sa kanya,
pero wala pang nagparamdam sa akin na ligtas ako.
Buti kumain ka ng carbs.
Gusto kong makita ang bawat isa sa inyo na pawisan.
Walang mahirap na 'di ninyo kayang gawin nang mas matagal.
Labing siyam na minuto? May trabaho pa ang mga tao.
Hindi ako, pero iyong ibang tao.
Dapat maaga ako ngayon.
-Makikipagkita ka ba sa direktor ngayon? -Oo.
Kung ganoon, 'di ka mahuhuli sa relo ko.
Inaalagaan ako ni Nell Rutherford simula noong kolehiyo.
-Alam ko 'di ka nadaan dito. -Naku, hindi. Ayaw ko talaga rito.
Okey. Nasa tabi mo lang ako.
Si Nell ay blond na may trust fund.
Ako ay dating umasa sa tulong pinansyal. Ayaw namin sa pinanggalingan namin.
Pupunta ang mama mo, 'di ba?
Oo.
Tatlong beses na siya sa TJ Maxx
sinusubukang humanap ng susuotin ko sa Saks Fifth Avenue, doon sa 5th Avenue.
Ano ang kabaligtaran ng alamat?
Okey, tingin ko ikaw talaga ito.
Ano? Only You Pro?
Pipiliin mo iyan?
'Di ako ikakasal hangga't 'di babae ang presidente,
kaya saka na natin malalaman.
Takot pa rin ako baka mali ang gagawin ko.
Sa pagpapakasal?
Hindi. Only You Pro kasi ang font ng isang malandi
na 'di marunong magpasa ng asin at paminta.
Diyos ko, walang malanding font. Walang ganoon.
'Di ako makahinga.
Diyos ko po.
Ayos lang iyan.
Diyos ko po.
Normal lang ito. Lagi ito nangyayari.
Natatagalan tayo dahil sa trapiko ng tren sa unahan natin.
Salamat sa pag-unawa.
Ayos ka lang? Ayan na. Kita mo?
-Sunod ay 34th Street-Herald Square. -Gumagalaw na tayo.
-Diyos ko. -Okey.
Eleanor Whitman. Mula sa The Atlantic
para itaas ang pahayagang pinagtatrabahuhan ko.
Kumusta naman?
Parang tumakbo ako sa Williams-Sonoma.
-Williams-Sonoma? -Oo.
Dapat tumingin ka sa Scully & Scully. Magugustuhan ng pamilya ni Luke iyon.
Anong Scully & Scully?
Adik sa Scully & Scully.
Doon galing ang dekorasyon ko.
Mabibigat na paksa ang sinusulat ni Eleanor,
tulad ng pagkakaiba ng sahod at babae sa Afghanistan.
Ibang importanteng paksa naman ang sa akin.
Ang boses mo, Bb. FaNelli,
ay walang katulad.
Sumakit ang panga ko pagkabasa ko.
Dito kumikita ang pahayagan namin.
Napaka-importante pala ng kasiyahan ng mga lalaki.
Ayon sa American Journal of Public Health,
noong isang taon, 30% ng nakaligtas sa sekswal na pang-aabuso
ay nagbayad ng $940 para sa kanilang rape kits.
Buong suweldo na iyon.
Tama. Naisip ko
"Tunay na Gastos sa Pang-aabuso" ang linya ng pabalat.
Lavender. Nakakasuka.
Ito kaya, "Mas Mahal ang Panggagahasa Kaysa sa Upa"?
Dadalhin tayo niyan sa The Today Show.
Bb. FaNelli, bigyan mo ako ng kakaiba na makakakuha ng atensyon.
Sige.
Tingnan natin, ang kakaiba…
Okey, may bagong pag-aaral sa Journal of Kinesiology
na ang paghinga sa ilong ay nakatutulong sa pampalakasan
at gamit iyon ng magagaling na atleta.
Kaya, "Limang Linggo ng Olympian Blow Job:
Huminga na Parang Atleta
para Mas Tumagal at Lumalim kaysa sa Dating Nobya."
'Pag nagbibilang ako ng biyaya, laging dalawa ka.
-Pakita mo sa akin ang magagawa mo? -Sige.
Salamat sa inyong lahat.
Sumunod ka.
Pangalan mo ang nasa taas ng The New York Times Magazine.
Mababa sa akin, pero talo ang Cuisinart na panregalo sa kasal.
Malapit na ako maging Ani Harrison,
senior editor sa The New York Times Magazine,
na rerespetuhin ng mga tao.
'Di ako nakain ng tanghalian kaya nakaka-iskuwat ako sa opisina ni Eleanor.
Balang araw, magkakaron ako ng opisina na may sariling palamuti
ng mga nakatayong prestihiyosong parangal.
Ngayon, magpapanggap muna akong importante.
Sa lola ni Luke ang alahas.
Pasensya na, sa Nana niya pala.
Puwede ko raw ilagay sa dyamanteng singsing,
gaya ng ginagawa ng marami ngayon.
Kaya 'di ko gagawin iyon.
Gusto ko magpadala ng malinaw na mensahe.
Pamana ito.
'Di lang pera ang mayroon tayo. Galing tayo sa pera.
Sulitin mo na.
-Ani. Nakakatuwang makita ka. -Pasensya, dumayo pa kayo sa Midtown.
Katie, maraming salamat.
Pasabi kay Benjamin kailangan ko ang disenyo para sa kwento ng suweldo?
Kwento ng ano?
Iyong kwentong ginawa ko para nakakahanga.
Tanungin mo si Penelope.
-Maupo kayo. -Salamat sa pagbibigay ng oras.
Alam kong sabi mo na 'di dapat ngayon ang dokumentayo,
pero malaki na ang pagbabago simula noong nag-usap tayo.
Ang dati mong kaklase, si Dean Barton, pumayag makipanayam.
Umayos ka, FaNelli.
'Di nakakagulat kasi may bagong siyang libro.
Napanood mo siguro ang talumpati niya.
Mga 200 beses lang naman.
Hindi.
Pakiusap iyon para higpitan ang mga baril sa Pennsylvania.
Ang singsing. Ipakita mo ang singsing.
Naging abala kasi ako ngayon sa pagplano ng kasal
at ang pagsuporta ng pahayagan sa kampanya ni Hillary.
'Di ko maisip kung paano ka ginigisa ng tao
pagtapos ng ilang taon.
Nakaligtas ka sa delikadong barilan sa paaralan.
At ang dahilan kaya interesado pa rin ang publiko
kasi marami pang tanong na 'di mo sinasagot.
Gusto nila malaman kung bayani o kasabwat ka ba?
Wala akong kinalaman.
-Bakit sabi ni Dean mayroon? -Ewan.
Ayaw mo ba magkwento?
Bb. FaNelli. Nandito ka pala.
Kailangan ko ng mga pamagat sa kwento ng orgasm pagbalik ko.
LoLo Vincent, editor-in-chief ng The Women's Bible.
Aaron Wickersham, nagawa ng pelikula.
Oo nga. Napanood ko ang gawa mo sa Toronto Film Festival.
Ikaw ba ang tampok ngayong Disyembre?
May ginagawa akong dokumentaryo ng barilan sa paaralan.
Gusto ko makausap si…
'Wag mo sabihin.
…TifAni.
Iyon nga pala ang pangalan mo.
Matalino si Ani.
Isang taong nanaliksik ang grupo ko sa naganap sa paaralan mo.
Ayaw kitang inisin kapag sinabi ito,
pero iba ang natuklasan naming kwento sa nangyari.
Pangako, katotohanan lang ang pakay ko.
Nangangako akong 'di ka namin ipapahamak.
Basta makuha ninyo ang kwento.
Pasensya na, pero 'di ninyo kayang ipangako iyan.
Paano kung sa iyo ako naniniwala?
Salamat.
MGA IMAHE NI DEAN BARTON
INAKUSAHAN NI DEAN BARTON SI TIFANI FANELLI NA SANGKOT SA BARILAN
TUNGKOL KAY DEAN BARTON
DEAN BARTON BIO - MAY-AKDA - AKTIBISTA
DEAN BARTON - NAKALIGTAS SA BARILAN SA BRENTLEY NOONG 1999
Oh, parang kastilyo, TifAni.
Akala ko mas maganda ang kotse sa Main Line.
Mayabang ang lugar na ito.
Mama.
Isang daang porsyento ng mga estudyanteng nakatanggap ng pensiyon sa pag-aaral--
Napupunta sa magandang unibersidad.
Parang sirang plaka na ako, pero sa kolehiyo mo makikilala
ang mga taong magtatagal sa buhay mo, TifAni,
at iba ang kalibre ng mga lalaki kaysa sa iba.
Sige, Mama.
Ito na. Ito na ang simula.
Paalam.
Ikaw ang pinakamaganda sa paaralan.
Ma!
Ilang linggo kong nilibot ang mga grupo sa magandang paaralan ng Brentley.
Andiyan ang mga sikat…
-Kumusta?
…mga matatalino,
at ang iba pa.
At ang gurong napansin agad ang talento ko.
"Holden ang tawag sa 'di maaasahang tagasalaysay,
iyong 'di mapagkakatiwalaan ang sasabihing katotohanan."
Linya iyan mula sa magaling na sanaysay ni TifAni FaNelli.
Maligayang pagdating sa Brentley.
Siya ay isang matalinong babae
Tumigil ka.
Salamat.
Ang bagay na mayroon lahat na wala ako?
Mga ninuno.
Uy, Hilary.
-Uy, Dean. -Ikuha mo ako ng Swedish Fish.
Ayos lang, ako na.
'Wag ka gumamit ng trey.
-Salamat. -Sige.
Okey.
Halika, dito ka na umupo.
Liam.
Peyton, kunin mo ito.
-Uy.
-Kumusta, TifAni? -Naku, pinormahan na si Ani.
Tinuro ko sa kanya ang isang silid, tanga.
-Anong utang ko sa iyo, Finny? -Finny?
Tif-Finny.
Hayaan mo na.
Si Dean lang ang nagpapalibre sa kapos na bata.
Paaral sa pagsusulat iyon.
Mahihirap na estudyante lang ang puwede.
Liv…
Pero, ikaw ang malayong apo ni John D. Rockefeller,
pero natalo ka pa rin sa Salinger Essay Award kay--
Okey.
Pinalitan ni Olivia ng Kaplan ang apelyido niya
dahil sa banta sa kanya.
-Mahirap iyon para sa kanya. -Naku.
Finny, mag-ingat ka sa baliw na ito.
Mabulunan ka sana diyan, Dean. Loko ka talaga.
…kontrol sa baril. At akala nila aalisan sila ng baril.
At katulad nila ako dati, Rachel,
hanggang napagtanto ko ang isinusulong namin
ay 'di apektado ang karapatan ko.
Pero masisiguro na ang baril na tumama sa gulugod ko
ay nakarehistro, at nakatago
at wala sa kamay ng delikado at wala sa tamang pag-iisip na tao ang…
-Ba't natin pinapanood ito? -Nagpapasalamat kami sa iyo--
Lumapit na naman ang direktor.
Ano gusto niya?
Payag na si Dean sa dokumentaryo.
Ayos.
Huling pagsisikap para pumayag ka.
Ikaw ang kwento. Ikaw ang 'di pa naharap.
Kailangan ka niya.
Hoy.
Gawin mo kung kailangan mong gawin.
'Di mo kailangan ipagtanggol ang sarili mo sa akin o sa kahit sino.
Sino may pakialam sa iisipin ng iba?
Madali sabihin 'pag mahal ka ng lahat, Luke.
-Gusto mo ng magandang balita? -Sige.
Gusto nila magustuhan natin ang alok sa London.
Gusto siya bayaran ng malaki para lumipat sa London,
na nakayapak ako at buntis na.
Sabi ni John pang-anim ito sa mundo pagdating sa MFA.
Luke naman.
Alam mong para lang sa puti ang MFA na 'di mabayaran para sumulat.
Akala ko matutuwa ka.
Nabanggit kasi ni LoLo na nasa huling yugto na siya
sa pagsuri ng kontrata sa The New York Times Magazine.
Pasensya na, Ani, pero ilang beses mo na iyan narinig?
Hangga't wala pang alok, wala pang totoo diyan.
Totoo ang London.
Pagkakataon ito para sa iyo.
Okey, pag-iisipan ko.
-Pag-isipan mo. Tatakbo muna ako. -Sige.
Isipin mo bagong simula, babe.
MALIGAYANG PAGDATING SA BRENTLEY SCHOOL DANCE FALL 1999
-Sige. -Ganyan nga.
Panoorin mo ito.
Diyos ko.
Parang nang-aakit ang sayaw ni Liam.
Ang sarap niya ngayon.
Galaw-galaw!
Peyton, panoorin mo ito.
Hoy.
-Ano ba? -Kalma.
Baliw ka. Lumayo ka sa akin.
-Kalma, pare. -Loko 'to.
-Tara. -Papatayin ko siya.
Hoy.
Nakakatuwa siya!
Arthur, buntis yata ako.
Kailangan ng anak ninyo ng magtuturo.
Bakit pakiramdam ko may ginawa kang masama?
Nangako kang walang kalokohan.
Nakatakdang masira ang pangako, mahal ko.
May lalagyan siya. Tara.
Arthur.
Arthur, tumigil ka.
Sumama ka sa akin ngayon.
Halika.
Hilary!
Tara.
'Wag ka titigil.
Uy. Kung aalis kayo sa paaralan, tatawag ako sa magulang ninyo.
Alam ni mama pupunta ako kina Dean. Kaibigan niya si Gng. Barton.
-Oo. -Sa amin siya matutulog.
-Tawagan ninyo pa ang mama ni Hilary. -Sige.
Sige, tawagan mo si mama.
-Oo, nandito ako. -Bilisan ninyo. Dali.
Kumusta?
-Kumusta, G. Larson? -Huwag!
'Wag mo gawin iyan! Tatawag siya sa mama ko.
Gusto ko ang kantang ito!
Bagay ang halter sa kanya.
Bagay kahit ano.
Kahit bawasan ang dibdib, malapad pa rin ang balikat.
Pakasalan mo ako.
Sinturon kaya?
Kailangan mo ng disenyo kasi masyadong simple.
Kung naghintay ka ng limang segundo, 'di mo kailangan insultuhin ang damit ko.
'Di ko ininsulto ang damit niya. Narinig mo bang ininsulto ko?
-Gusto mo lang litaw siya. -Naiintindihan ni Nell.
Nanood ako ng Say Yes to the Dress noong isang araw,
at ang babae doon
ay may tulle na palda na puwede mo ilagay o hindi.
'Di nagsuot ng tulle si Kate Middleton sa kasal niya.
Kahit ang mga ikakasal na buntis sa Ohio.
Salamat.
Oo, anim na buwan na siya.
Pero, tingin ko ipapatong ko iyan dito. Iyong bolerino.
Bolero.
Iba pa.
Ani.
Paumanhin kung pinagdiriwang ko ang importanteng araw ng buhay mo.
Titingin lang ako sa itaas.
Bawal ang baso sa labas ng bilihan pangkasal, ma'am.
Sige, 'wag mo ako patayin, pero sang-ayon ako sa kanya.
Mas nakakaakit ka rito, 'di ba?
Ikakasal ako sa sentro ng whale print ng mundo.
Ayaw ko mapahiya si Luke sa mumurahing damit.
Mapahiya si Luke? Ano ka ba, Ani.
Nell, limang linggo na lang.
Ba't ngayon mo iyan sasabihin sa akin?
Hindi, 'di mali. Walang mali sa iyo.
Diyos ko. Kumalma ka nga, okey?
Oo, kaso, imposible iyan
kasi nandito ang may bahay ng Pennsyltucky.
Magpakabait ka sa mama mo.
Bagay sa iyo ang gupit.
Mas maganda sa gitna kaysa ibang mga gamit mo.
Ang direktor. Si Aaron.
Hayaan mo na sa voicemail.
Akala ko umayaw ka. Bakit tinatawagan ka pa?
Oo nga,
pero gusto ko lang malaman kung nagbago ang isip ko,
kung kailan dapat nandiyan ako.
Ay, naku.
-Ani. -Ayos ba?
Ilantad mo kung gaano kaloko ang Dean Burton na iyan.
Napakalaking bagay nito.
Magandang gawin.
Hindi ko alam. 'Di ako handa.
Ano pang kailangan?
Tingnan natin. Sikat ang mga talumpati niya sa Kongreso,
may ipapasa ako sa Lunes tungkol sa pagpapasaya ng supot.
Mas sensitibo sila kaysa sa walang balat,
ayon sa eksperto.
Walang naniwala noon, kasi isa akong mahirap na may Wet Seal.
Kung gagawin ko ito, dapat matatag ako.
Dapat masabi kong nagtatrabaho ako sa The New York Times,
nakatira ako sa may pintong elevator sa Tribeca,
at ngayon Ani Harrison na ako kasi kinasal ako sa kapitan ng Nantucket.
At bakit may maniniwala sa sinabi ni Dean
na ginawa ko habang nagpupunas ng patak ng luha.
Apat sa lima.
'Di sa kailangan mo iyon para paniwalaan ka.
Sa iyo hindi,
pero sa akin oo.
Kailangan ko.
Diyos ko, may ugali sila rito.
Parang mumurahin kayo.
-May tatawagan lang ako. -Sige.
-Ayos ka lang. -Salamat.
Ito ang lisensya ko.
Kumusta, Ani? Buti tumawag ka.
'Di ako ayos sa usapan natin sa opisina mo.
Pumayag ang punong-guro na kunan namin ang paaralan sa Setyembre.
Inaayos namin ang iskedyul. Sasama ka ba?
-Ang cute, Spencer. -Tawagan mo ulit ako.
Paumanhin. Kamukha mo talaga ang anak ko.
Lagi akong napagkakamalang ibang tao.
Habang nandiyan ka…
Iyang isa.
Mahusay.
Uy, Aaron?
Sa Ritz-Carlton ako namamalagi.
Ayos.
T-MINUS 30 ARAW BAGO KO TAWAGING ASAWA ANG HALIMAW NA ITO
'WAG MO PAKASALAN ANG MALANDING BALIW NA IYAN
MALIGAYANG KAARAWAN SA PAMANGKIN KONG SI LIAM ROSS, 32 NA NGAYON
Mahal, ito na!
Tagay!
Tara!
Ayos!
Gusto ko rin niyan.
-Sige, tara. -Hilary.
-Hilary, ang mama mo. -Nandito ang mama ko!
-Tif, sama ka ba? -'Di siya sasama.
Pasensya, sa akin lang siya!
Tif!
Ayaw niya akong bitawan.
Finny, inom. Tara na.
Bahay ko, batas ko.
Ani?
BURAHIN ANG POST
Buwiset na korporasyon.
Okey, bawal daw natin sabihin ang clit, pero puwede ang clitoris.
Okey.
Pero 'di mo na dapat malaman iyon, kasi 'di ka na nagtatrabaho rito.
Pupunta tayo sa The New York Times.
Ayos!
Salamat.
Pinareserba para sa apat ni Harrison.
Pang alas otso.
-Uy.
Kumusta?
-Mukhang ayos ka. -May magandang balita ako.
Nasa bar ang isang kasama ninyo.
Sige, sasabihin ko pagtapos.
Heto. Maraming salamat.
Ayun siya. Siya-- Siya ang asawa.
Okey.
Whitney.
-Luke. Kumusta? -Masaya ako nagkita tayo.
Mahuhuli si Andrew.
-Si Ani, nobya ko. -Kumusta?
-Nagagalak akong makilala ka. -Ako rin.
Pasensya, pero nakulong ako sa bahay kasama ang 16-buwang-gulang.
Isang 16-buwang-gulang?
Ang ganda mo.
Taga-bulong ang tawag sa akin.
May litrato ka ba?
Akala mo mahirap.
Umaarte ka lang na parang alam mo lahat.
Ilipat mo pakanan.
May lugar sa impyerno ang babaeng 'di mapakita ang litrato ng anak.
Diyos ko. Tingnan mo ang batang ito.
-Mahal, tingnan mo. -Ang cute. Isang beer nga?
Asawa mo ba ito?
Sa pagkakaalam ko.
Pasensya na. Ang daming sasakyan sa 5th.
-Ayun siya. -Luke.
-Kumusta ka?
-Mahal ko. -Uy.
Ito si Ani.
Kinagagalak ko. Ako si Andrew.
G. Larson, ako ito.
TifAni.
TifAni?
"G. Larson?" Guro mo ba siya?
TifAni.
'Di kita nakilala. Parang--
Parang walang nangyari.
Makakaupo na kayo.
Teka, pasensya na. Nagpalit ka ba ng pangalan o…
Hindi, si TifAni ito noong umalis ako sa Brentley.
Diyos ko.
-Diyos ko. Pasensya-- -Diyos ko.
-Alam mo, sa lahat. -Ayos lang.
-Ang nangyari sa iyo-- -Naiintindihan ko.
Patigilin mo siya, Luke.
Pasensya na--
Kung pampalubag loob,
dahil sa iyo, napunta sa credit derivatives ang asawa ko.
Si TifAni ang pinakamagaling magsulat sa klase ko.
-Senior editor siya ng The Women's Bible. -The Women's Bible?
-Ang galing. -Oo. Salamat.
Tinago ko iyon sa mama ko noong kabataan ko.
"'Di namamatay ang nakaraan. 'Di nga iyon nakaraan."
Ika nga ni Confucius.
Ni Faulkner kasi.
-Tagay.
Tagay.
Ani, ikwento mo sa amin
ang tingin mo sa direktor na masikip ang pantalon?
-Ginagawa mo ang dokumentaryo? -Kinuha ka rin nila?
Sabihin mo oo.
Oo.
Ang tagal na rin noon.
Buti puwede na ngayon. Baka lumipat kami sa London pagtapos ng kasal.
-London? -Oo.
Kay Luke pinapamahala ang BlackRock sa Europa.
-Luke, binabati kita. -Salamat.
-Nakakatuwa. -Inaalam pa namin ang detalye.
Makakapagsulat ka ba para sa pahayagan kung nandoon ka?
Kakatanggap lang sa akin
sa programa ng MFA ng Goldsmiths
sa Unibersidad ng London.
Para magturo, sana.
Tama na, G. Larson.
Minsan pakiramdam ko manika ako.
Ikutin ang susi, at sasabihin ko ang gusto mo marinig.
Para sa taong kaya gawin iyon,
'di ako pinahiya ni G. Larson kahit kailan.
Uy.
Kumuha ng taksi ang mga asawa natin.
-Puwede ba akong magsabi sa iyo? -Oo.
Inalok ako ng trabaho ng The New York Times Magazine.
Magaling.
Wala akong kinalaman doon, pero natutuwa ako para sa iyo.
Salamat.
Paano ang London at MFA?
Iisipin ko pa.
Tif, alam ko ang nangyayari sa ganito.
'Wag ka pumayag.
-Buti ginagawa mo ang dokumentaryo. -Tinitimpla ko pa siya.
'Di siya nagtitiwala sa direktor.
Kaya pumayag ka?
-Puwede na ba kita tawaging loko ngayon? -Gawin mo ang kahit anong gusto mo.
Okey.
Hanggang sa muli.
Uy, pare, bukas ba ang AC?
Dapat lumalamig na.
Totoo ba sinabi mo tungkol sa London?
Minsan, para akong kahon na kailangan mo itsek
para mukhang okey ang ginawa mo.
'Di ko binabastos ang trabaho mo dahil lang maliit ang kita mo.
Alam mo iyon, 'di ba?
Tingin ko talentado ka at malikhain,
at gusto ko iyon sa iyo.
Kaya gusto ko pumunta sa London.
Tingin ko nalilimitahan ka ngayon, at mas magaling ka pa diyan.
Siyam na taon akong nagsulat
tungkol sa 15,000 paraan sa paghawak ng ari.
'Di ako aalukin ng The New York Times kung 'di nilakad ni LoLo.
Inalok ka?
Oo.
Ano?
Tama ba ito?
-Oo. -'Di nga 10% ang tinaas.
New York Times iyon. 'Di lang sa pera.
Parang 'di ka nila pinahahalagahan.
'Di sa personal. Wala nang pera sa pamamahayag.
Tama ka.
Kumuha ka ng MFA sa London. Magsulat ka ng libro.
Iyong sa iyo, na may pag-aari ka.
Ayaw mo ba makilala dahil sa nagawa mo kaysa sa nangyari sa iyo noon?
Ayoko.
Gusto kong maalala dahil sa totoong nangyari sa akin.
Gusto ko maghiganti. Iyon lang ang iniisip ko.
Alam ko pinag-isipan mo ang dokumentaryo, at 'di ko sinasabing 'wag mo gawin, pero…
ginamit ni Dean ito para sa kanya
at ginamit sa ikabubuti niya. Nirerespeto siya dahil doon.
Alam mo iyan.
Oo.
Manunulat laban sa nagsulong ng kaligtasan sa baril.
Hindi, syempre.
Kung puwede lang ako magsulat ng mas importanteng paksa
para maka-impluwensya at makilala,
siguro, baka,
respetuhin ako ng tao gaya ni Dean.
Kung puwede lang ako magtrabaho sa lugar na ito.
Galit na galit ka. 'Di kita makausap kapag ganyan.
Napakainit dito.
Maglalakad na lang ako.
Ser, puwede magmaneho ka lang?
Naku, Peyton.
Uy, ginagawa ninyo pa rin? Anong--
Umalis ka, Liam.
Magkita tayo, okey?
Ano?
'Di ko kayang panoorin.
-Kumilos kayo. -Sa iyo iyan, pare.
-Wasak siya. -Peyton.
Grabe.
Naku.
Ingatan mo ang babae mo, pare.
Uy.
Uy. Tara, ako bahala sa iyo.
-Dean, kailangan ko ng tubig. -Ikaw--
Kailangan mo pa matulog.
Oo, nauuhaw lang talaga ako.
Dean!
Teka, tumigil ka!
Teka! Tigil!
Tigil! Teka.
Dean, teka. Tigil! Maawa ka.
Tigil! Teka, 'wag!
Parang awa mo na!
Pakiusap, tumigil ka! Tigil!
Lintik!
Loko.
Finny!
Bwiset!
Finny.
Naku! Baliw kang babae! Alis!
Ang init! Sira ulo ka!
Ano? Baliw kang babae! Labas!
-Ilabas mo siya! -Mahal, labas!
'Wag mo akong hawakan!
Loko!
'Wag mo akong hawakan!
Baliw ka talaga.
Puwede magtanong?
Paano pumunta sa Brentley mula rito?
TifAni?
Uy.
Uy. Anong nangyari?
Uy, anong nangyari?
TifAni, anong nangyari?
Puwede ka ng pumasok.
Medyo malaki, pero malinis.
Puwede ba kitang,
dalhin na sa ospital ngayon?
-Tatawag ako sa mama mo. -'Wag.
'Di ka puwede rito.
Hindi sa--
Mapapahamak ako.
Salamat.
Gusto kang makita ni Dean.
Ayaw ko.
-Makinig ka lang. -Hindi.
Gusto niya bawiing sangkot ka sa pamamaril.
Babawi siya sa iyo, Ani.
Gusto niya humingi ng tawad sa harap ng kamera.
Naiinis talaga ako sa boses mo.
Pasensya na.
Ano--
Bakit?
Baka maunawaan mo?
Naku naman, puwede bang 'wag na pahirapan ang lalaking ito?
May ginahasa ang grupo.
Ayan. Nasabi ko na. Wala nang atrasan.
Sa pagsasaliksik ko, nalaman kong sangkot ka sa pangyayaring iyon.
Pasensya na, Ani. Grabe iyon.
Walang parangal sa pagsali para sa akin.
TifAni-- Ani pala,
kung gusto mo gawin ito, puwede tayo magdagdag ng araw sa iskedyul.
Ihihiwalay kita hangga't bigyan mo ako ng permiso.
Ikaw bahala.
Ano'ng punto ng timbang mo ngayon kung 'di ka lalaban?
Sige.
At ang kapakanan mo ang prayoridad namin.
Ayaw naming bumalik ang trauma mo.
Susuportahan ka namin bilang biktima.
Pasensya na, ano ba ang gusto mo, "nakaligtas" o "biktima."
Alam ko malaking bagay na iyon.
Nakaligtas? Kadiri.
Biktima na lang?
Oo.
Biktima.
Ito talaga.
Kaunti ang oak. Ayaw ko ng oak.
Naku, Ma, 'di ko naisip na ampon ako.
Alam ninyo bang broo-SKET-ta, at 'di broo-SHET-ta?
Turo ni TifAni iyon. Matagal sila tumira ni Nell sa Roma.
Umayos ka, FaNelli.
Magandang karanasan iyon para sa inyo.
Mahal ko ang Italya.
Saglit lang ang biyahe doon mula London.
'Di mo ako sinabihan. Nagdesisyon ka na sa London?
'Di pa kami nagdedesisyon, 'di ba?
Pasensya na. 'Di ko naintindihan.
Saglit lang. Babalik ako agad.
Okey.
Ayos ito. Tagay.
Magbibigay ng pahayag ngayon si Dean Barton.
Bawat araw na 'di nagkakaisa ang Kongreso para suriin ang pinagmulan
ay nasa panganib na naman ang estudyante na gusto lang mag-aral.
TifAni?
Kapabayaan iyon.
Ano ginagawa mo?
-Unahin ang mga bata. -Tiningnan lang kita.
Bakit?
Munti kong bambina.
Kinakabahan na ako kay Dean.
Kaya nga.
Paano kung makita ko siya at 'di ko na kayang magalit?
Ayoko maawa sa kanya.
Mas maayos kung maiinis lang ako.
Umalis tayo rito at magpakalasing.
Tara. Ilalantad mo na ang kalokohan ni Dean Barton.
Saan irerehistro iyan?
Nasaan ang ikakasal?
Paano ko ba malalampasan ito?
Ito na ang ikakasal. Sa wakas.
Uy, kumusta?
Si Hallsy ang 'di naalagaang tiyahin ni Luke
na ayaw magpakababae dati bago ang ilang ari ng lalaki.
Bakit maraming ayaw ang oak ngayon?
May masarap na alak ako para sa iyo.
Kung saan lang kilala ang California.
At pagbigyan mo ako, 'wag mo ako itabi sa mga Gilmartin.
-Anong ginawa mo? -Wala akong ginawa.
Apektado sila masyado sa bagong parke.
-'Wag ninyo masamain. -Maingay iyon para sa kanila.
Pumayag sila maglagay ng soundproof buffer.
Anong parke ang may soundproof buffer?
Parkeng barilan, Dinah.
'Di masisi ang may mga baril kung gusto nila magsaya.
Bilang babae, malakas ako kapag bumabaril
kaysa magreklamo sa maliliit na bagay.
Papasok ako. May gusto ba ng tubig?
Ako. Walang yelo.
Hayaan mo, 'di kita itatabi sa mga Gilmartin.
Sa lamesa 12 ka kasama ang mga gaya mong mahilig sa bata.
-TifAni. -Naku.
Diyos ko po.
Naku.
Ano--
Pagod lang siya.
Abala siya buong linggo, kaya…
Ani!
Tigil!
Ani.
Ano ba naman!
Ani!
Tumigil ka nga!
Kainis.
Gusto mo ba ng buhay mo, TifAni?
Oo, Ma, gumawa ako ng magandang buhay para sa sarili ko.
Magkano kinikita mo sa isang taon?
Ano?
Magkano kinikita mo sa isang taon, anak?
80K.
Minsan mas malaki kapag may iba akong gagawin, okey?
Sige, lakihan natin. Sabihin nating 90K.
Magkano ang relong iyan? Akala mo 'di ko nakitang bumili ka ng Cartier?
Tingin mo 'di bastos magtanong ng halaga ng bagay, Ma?
Alam ko. Iisipin mong wala akong ginawa sa buhay ko.
Pero alam mo, kung gagastos ka ng $1500 kada buwan sa pag-eehersisyo,
at $12,000 ang sangla mo…
Itong 90K na nakukuha ko sa kabayaran sa paghihiwalay
para kasama kita sa bahay at 'di na magbayad sa pag-aalaga?
Pinampaaral ko sa iyo,
kaya mo nakilala ang tulad ni Luke.
At ginagawa ko ang makakaya ko
para makasundo ang mga Harrison. Hindi madali.
Tapos itong dokumentaryo?
-Anong kinalaman noon dito? -Lahat.
Lahat, TifAni. Lahat.
Nahihiya ka sa akin ngayon, 'wag mo itanggi,
isipin mo ang mangyayari kapag nalaman nila iyon.
May mga lalaki sila.
Wala silang babaeng nahubog
at malakas ang loob.
'Di nila maiintindihan iyon.
Ginawa ko ang makakaya ko para protektahan ka.
Ginawa ko.
Kaya may ganoong mga patakaran ako.
Pero 'di mo sinunod. Desisyon mo iyon.
Kaya, sige?
Basta--
'Wag mo idamay ang pangalan ko.
Ginawa ko ang gagawin ng kahit sinong ina.
Ginawa ko.
Malalaman mo rin balang araw.
Malalaman mo kung gaano kahirap.
Okey.
Pero kung papalayuin mo si Luke, baka hindi.
At wala kang gagamiting pera ng iba habang tinatawag mo akong bastos.
Aalis na ako.
TifAni.
Saglit nga.
Pasensya na.
Tinanong ako ni mama kung ano ang cougar.
Okey.
-Mahal? -Bakit?
Puwede ba ayusin natin?
Sige.
Okey.
'Di ko kaya. Umalis ka.
Umalis ka. Pasensya na. 'Di ko--
Diyos ko.
Baka 'di ko masabi nang ayos,
pero 'pag sinusubukan kong maging mabait, parang 'di mo kaya.
Salamat sa pagsundo.
Mga 30% ang tyansang mabuntis ka, pero mabuti nang mag-ingat.
'Di ko iyan alam.
Liam?
Gusto kong malaman mo, 'di ko ginusto makasama ang iba.
Wala lang iyon.
Pero pakiramdam ko--
Tingin ko ginahasa ako.
Baliw ka ba?
Baliw ka ba talaga? Parang--
Alam mo ba kung ano ang gahasa?
Bakit mo nasabi sa akin?
Pasensya na. 'Di ganoon ang tingin ko sa iyo.
-Finny! -Ayun siya.
Finny, may tama pa ako, malamang pati ikaw.
Uy, tara na. Dali.
Binibini.
Hayop ka, FaNelli.
Hoy, galingan ninyong dalawa.
-Talo kayo. -Talo?
-'Di iyan ang ginawa mo kagabi. -Nanalo ka ba?
-Oo, dalawang beses. -Parang hindi naman.
Kung natalo ako gaya mo, dapat umalis na agad ako.
Ano ka ba?
Luke?
"Mahal, bakit may hiwa sa labi mo?"
"Kasi kakaiba sa kama ang nobya ko, Mama."
TifAni, sinabi ko kay Punong-Guro Mayer
ang kinasangkutan ng tatlong lalaki.
Gusto mo bang isumbong, TifAni?
Paano iyon? Anong mangyayari?
Tatanungin sila ng pulis.
Dapat makita iyon sa mga aplikasyon nila sa kolehiyo.
Kung pipiliin mo iyon,
dapat sigurado ka sa sasabihin mo,
at mahirap iyon matukoy kung marami kang nainom.
Malabo na ang pangyayari.
Walang pagkalito, Punong-Guro Mayer.
Umayaw siya.
Totoo ba iyon? Umayaw ka?
Hindi ko alam.
Ayaw ko.
Sabi ko, "Ow."
Naalala ko puro ako, "Ow."
Alam ko sinigawan ko si Dean.
Tinulak ko paalis si Liam,
akala niya hinawakan ko ang mukha niya kaya hinalikan niya ako.
Lasing na rin siya.
-Anong ginagawa mo? -Tinatawagan ko ang mama mo.
Sa batas, 'di ko puwedeng isumbong ang bata sa pulis
hangga't 'di alam ng magulang.
'Wag.
Hindi.
Nagbago na ang isip ko.
Natanggal si G. Larson.
Sabi nila dapat 'di niya tayo pinaalis.
Siya ang nasisi. Walang makagalaw kay Dean.
Pasok ka.
-Uy! -Sa tatay niya iyan.
Legasiya sa Columbia at siguradong pag-alis dito lang
ang binigay niya.
-Gusto mo? -Ayoko.
'Di ako makahinga.
Sabihin ba natin sa kanya?
Ang ano?
-Arthur, 'wag na. -Magkakaibigan tayo.
Dati, dumating si Dean at Peyton
sa selebrasyon ni Kelsey Quick. Nasa 16 gulang sila noon at wala sa--
-Akala ko mabait sila. -Hindi sila mabait.
Gusto humithit kasama kami.
Lagi mo iniiwan iyan para mukha akong tanga kasi sumama ako.
Sumama saan?
Sa gubat, kung saan dinaganan ni Peyton si Ben,
at tumae si Dean sa dibdib ni Ben.
Kumain pa siya ng burrito para doon.
Loko, Arthur! Wala ka talaga sa ayos, pare.
At tumakbo siya pa-Suburban Square,
sa Rite Aid bumili ng pang-ahit, at naglaslas sa banyo.
Totoo ba iyan?
Oo.
Ano? 'Di masyadong malalim ang hiwa niya.
Nilayo siya ng magulang niya buong bakasyon.
Bakit ganoon ka sa kanya? Parang galit ka sa kanya.
-Galit talaga ako sa kanya. -Bakit?
Wala siyang ginawa.
Krimen iyon, biyolohikal na digmaan iyon.
Ayaw niyang ilaban.
At ito nangyayari na naman,
at ito ka,
hinahayaan siyang nakalaya para maulit pa.
'Di puwede malaman ni mama.
Magagalit siya.
Oo. Ganoon ang iisipin ng lahat.
Nasuspinde ako pero mahal pa rin ako ng mama ko.
Hindi. 'Di mo siya kilala.
Oo, hindi nga.
Anong klaseng ina ang 'di pinasok sa panlamig ang anak?
Mahal, tingnan mo ito.
Naku, panlamig na naman.
Gusto mo ba ito sa sayaw?
-'Di ba? -Hindi.
-Akala ko nagkasundo na tayo? -Hindi.
-Oo kaya. -Diyos ko!
Pinag-usapan na natin ito. Diyos ko!
Diyos ko. Sige, anong sunod?
Okey, ito ang listahan.
-Wedding Playlist Party. -Okey.
'Wag mo patugtugin.
-'Wag? -'Wag iyan.
'Wag mo patugtugin iyan.
-Ayaw mo ng kanta? -Kasi--
Gusto ko ang kanta, pero pedophile ang lalaki.
-Puwede mo pa rin magustuhan ang kanta. -Gusto ko nga.
Anong 'di mo maintindihan?
Tingin mo may katuturan ba ang sinabi mo?
-Patayin mo. -Hindi.
Patayin mo--
Luke, patayin mo ang kanta!
Sige.
Masaya ka na?
BASURA MALANDI
Ang dalawa kong paboritong tao.
Sinabi mo sa Punong-Guro na nagustuhan mo?
Nakakatuwa naman.
Ang laki nga ng puwit mo.
Salamat, nag-iiskuwat kasi ako.
Tama na. tara na.
-Naku. -Nakakatuwa kapag galit ka.
Suntukin mo ako. Wala namang pipigil sa iyo.
Bugbugin mo!
Kasalanan mo lahat!
Bwiset.
-Dean, alis. Umalis ka na rito. -Alis.
Lintik.
-Dali. Labas na. -Anong nangyayari?
'Di mo alam na si Gng. Hurst iyon. Humingi ka ng tawad.
Tulad ng ginawa mo? Tapos ayos na lahat sa iyo ngayon?
Mas ayos iyon kaysa mapatanggal.
-Tingin mo makakapasok ka pa sa Columbia? -Okey, ayusin mo ang tono mo, binibini.
Pinagtanggol ko ang kaibigan ko.
Alam ko.
Salamat.
Ayaw kong pasalamatan mo ako,
gusto kong kumilos ka na parang may dignidad ka pa.
Kahit sobrang liit lang.
Dapat mayroon ka kahit ganoon kaliit, 'di ba?
'Wag ka magalit. 'Di kita pinilit.
Magalit ka sa sarili mo.
Puwede mo siya pabagsakin, pero 'di mo ginawa
kasi desperada kang bawiin ang sarili mo.
-Ang tanga mo ngayon. -Oo, ako na ang tanga.
'Di ko pababagsakin si Dean. 'Di iyon ganoon.
Humingi ka ng tawad kay Liam, ano ba.
Humingi ka ng tawad sa gumahasa sa iyo.
Seryoso, paano mo kinakaya iyon?
Loko ka.
TifAni, saglit.
TifAni, saglit. TifAni.
Ito. Wala kang kuwenta.
Uy, mahal, galingan mo ha.
Alam ko kabado ka, pero ayos lang iyan.
Kailangan mo na wakasan ito.
Mahal kita. Paalam.
Ani, handa ka na?
Dito sa taas.
Kung may kailangan ka, sabihin mo lang.
-Ayos? -Ayos.
Simula na.
Okey, Ani, handa ka na?
Puwede mo ba ikwento ang naranasan mo noon?
'Pag handa ka na.
Malalaman mo ang kahinaan ng tao 'pag nasa likuran ka.
Parang, puwede mo i-autopsy ang bawat butas, bawat buhok,
nang 'di sila lumalaban.
Akala ko nakakatuwa
na may blonde na buhok sa may batok si Dean
tapos itim na ang lahat, kapag tumalon siya.
Tif!
Halika!
Olivia!
Tara!
May baril siya. Nakita ko.
-Sige, kunin mo ang lamesa. -Sinong may telepono?
Telepono? Teka.
Walang signal!
Malungkot ka dahil doon.
Magmukhang malungkot.
'Di dapat nangyari iyon.
Sabi ng saksi na si Ben--
Uy, Tif.
Parang magkasundo kayong dalawa.
Totoo ba?
Oo.
Anong kasunduan iyon?
Gusto ko rin maghiganti.
Na biktima rin siya.
Uy, Peyton.
Gusto mo pumunta sa gubat?
-Hithit tayo, pare? -Ben.
Ben, pasensya na--
Ben?
Ben!
Ano naramdaman mo noong pag-alis niya?
Nakahinga ka ba talaga ng malalim?
Lahat kami lumapit noong puntong iyon,
kasi dapat namin tulungan si Peyton.
Diyos ko.
-Uy. -Hindi.
Bakit nangyari ito?
Lumabas na tayo.
Anong magagawa niyan?
Umalis na tayo rito.
-Taas o baba? -Sa taas ang mga lumang kuwarto.
Umakyat kaya siya?
Sa baba tayo.
-Dalian ninyo! -Takbo!
Dali, halika na!
'Di mo binuksan ang pinto para kay Liam Ross.
Hahayaan kitang magpaliwanag.
Kasi 'di ko ipapahamak ang buhay ko para sa gumahasa sa akin.
Siguro dahil duwag ako.
Diyos ko. Dean!
Dean.
Mga babae.
Ayan pala kayo.
Arthur.
Beth. Lumabas ka rito. Gusto kita.
Ikaw, duwag na babae.
Alam mong gusto mo.
Masama ba ang ginawa ko?
Maawa ka.
Alam mo, iyong itsura niya, parang… nagtataka,
na parang sa maling tao ko ginagawa.
Hanggang ngayon, 'di ako makahawak ng kutsilyo nang 'di siya naaalala.
Naku, Ani.
Salamat.
Ayos lang iyan.
Matapang ang ginawa mo, TifAni.
'Wag mo sabihin iyan.
'Di ako makapaniwalang dumating siya. Kadiri.
Maniniwala ka ba?
'Di ko alam na nakipaglibing ako nang ako ang sinisisi.
'Di tugma ang salaysay ni Dean sa sinabi ko.
At ang salaysay niya ay?
Na ayaw niya maging nobyo ko
noong may mangyari sa amin ng mga kaibigan niya.
Na iniwan ako.
Dahil may relasyon si TifAni sa higit isa sa mga lalaki…
Na nakaganti ako kasi tumulong ako kay Ben at Arthur sa plano.
Walang mas galit sa babaeng niloko sa pag-ibig.
Ihahatid ko na kayo sa kotse.
Beth?
Para sa wakas, babarilin namin ang mga sarili namin.
Kaso si Ben lang ang nakagawa noon.
'Di na ulit makalakad si Dean,
sinong 'di maniniwala sa kanya?
Totoo ba?
-'Di ko alam na may gagawin si Arthur-- -Iyong tungkol sa mga lalaki!
Ayaw ko, Ma.
-Lasing ako. Nagsisinungaling sila. -Diyos ko, TifAni.
Kaya sabi ko 'wag iinom!
Tatawag ako ng abogado pag-uwi ko.
Anong sasabihin ng mga tao?
'Di ka nakasuhan bilang kasabwat. Paano iyong mga lalaki?
Bakit 'di mo kinasuhan?
Akala ko walang katuturan.
Ma.
-Ma-- -Hindi, TifAni.
Hindi.
Nandidiri ako sa iyo.
Patawrin mo ako.
'Di ikaw ang anak na pinalaki ko.
Suwerte ka may ina kang kumuha ng abogado at sinuportahan ka. 'Di lahat may ganoon.
Tama.
Napakasuwerte.
Pinakasuwerteng babaeng nabuhay.
Kulang pa ba ang ginawa ng mama mo?
Sana 'di niya ako tinrato na parang wala lang.
Gusto mo pa ba dagdagan o itutuloy ko na?
-Aaron, ano ito? -Uy, Finny.
'Di siya dapat nandito.
-Umalis ka. -Teka.
Finny, saglit. Limang minuto lang.
Ba't ka narito? Nag-usap na tayo.
Ani, teka. Ani, 'wag ka umalis. Siya dapat ang umalis.
-Finny. -Hindi. Hayaan mo na.
-Ani. -Sige na.
Ani, saglit.
Ani, teka. Ani. 'Wag mo hayaang paalisin ka ni Dean dito.
Isipin mo ang mga babaeng matutulungan ng kwento mo.
Para rin sa kanila ito.
Ayos lang naman sila.
Pinilit ni mama na manatili ako sa Brentley.
Dalawang malungkot na taon.
Nakaligtas kami ng mga kaklase ko sa pangyayaring
ilan lang ang makakaintindi.
Nagdamayan sila.
Pero wala akong katuwang.
Sa huling taon ko, namasyal kami sa New York City,
kung saan… naranasan ko ito.
'Di ko siya kailangan pabilibin.
Alam mo kailan ang dating ng mga sample?
-Ayos ka lang? -Pasensya.
Dapat nandoon na iyon sa Biyernes.
Oo, Biyernes. 'Di mo ba na-iskedyul?
Ngayon lang ako nakakita ng ganoong babae.
Isang babaeng tinatakot ang tao sa telepono,
na kayang bumili ng mamahaling bagay,
na iniiwasan ng mga tao sa New York City
kasi parang marami pa siyang pupuntahan kumpara sa iba.
Kailangan ko marating ang ganoon…
at wala nang mananakit sa akin.
Ano ka ba.
-Sinong gusto ng isa pa? -Ako.
Isa, dalawa, tatlo, apat pa?
-Oo, ser. Salamat. -Ito na, mga pare.
Ayun. Sabi ko sa iyo.
-Nakauwi ka na. -Ayos!
Oo.
Umalis ako.
Tapos na ako.
Ano lang--
Parang 'di tama.
Alam mo, iniisip kong magsulat.
Malabas ko lang sa sistema ko.
Mahusay iyan.
Gusto mo ng inumin?
Martini, talong olive, walang vermouth.
-Vodka, ollive, saglit lang. -Okey.
Salamat sa serbisyo mo.
'Wag ka magalit, pero tingin ko lilipat na ako sa London.
Tingin mo?
Alam mo? Galit ako, kaya tanggapin mo.
Ano iyon?
May sinulat ako.
Gusto kaya ng The Times?
Alam mo ang hiling ko 38 taon na nakalipas?
Mas madali magalit sa lalaki.
Ang nobyo ko noon…
puwede siyang malikhain.
Pasensya, LoLo.
Ayos lang. 'Di kailangan umeksena.
Iyong mga lalaki mo, mabubulok iyon sa lupa,
pero ang mga nagmamahal sa iyo,
na labis kang binigo,
'wag mo sila protektahan sa sinulat mong ito,
at baka may makuha ka pa.
Sa ngayon, lilinawin ko muna,
ang katotohanang hindi buo
ay 'di papasa sa The New York Times.
Kaya, subukan mo ulit.
Isulat mo na parang walang babasa.
'Di si Luke o mga biyenan mo, at lalong 'di ang magulang mo.
Ganoon magsulat ng kabasa-basa.
Wala namang nagsabing isulat mo iyon.
Pumunta ka sa London at mamuhay kasama si Luke. Pero magdesisyon ka.
Desisyon.
Sinusubukan ko.
Papadaliin ko para sa iyo.
Sabihin mo lang kung anong gusto mo,
'di ang gusto ng iba,
tapos gawin mo iyon.
-'Pag sinabi mo sa iba ang sinabi ko… -Hindi.
Tungkol sa 38 taon simula noong kabataan ko.
…hahanapin kita at papakainin ng carb.
"Kailangan ko magdesisyon noong araw na iyon."
Puwede ko sisihin ang mundo sa nangyari sa akin,
o humanap ng pagkakataon.
Bawat pagsubok, bawat pagkabigo,
bawat trahedya sa buhay
ay pagkakataon para gumawa ng kakaiba,
para magpakabuti.
Sabi ko sa iyo. Nakakapukaw, 'di ba?
Wala akong narinig sa kanya.
…walang makakakuha ng desisyong iyon.
Kaya kong aminin na nagsinungaling ako sa pagkasangkot mo sa barilan.
Bata pa ako at takot, nalilito.
Maiintindihan ng tao iyon.
Pero… 'di ko alam kung paano ko ipapaliwanag ang nangyari sa atin.
May asawa ako.
Isa, dalawa--
Mga anak na babae.
Sakto sa bilang.
At masasaktan sila nito.
Pero ako, ayos lang?
Sinubukan lang kitang isahan.
Natakot ako baka isumbong mo ang nangyari sa bahay ko.
At saka, nagkaganito ako, ikaw hindi.
Kaya galit ako sa iyo.
Alam mo ba ang pagkakaiba ko at ng katulad mo, Dean?
Sa amin ni Arthur?
Kasi galit din ako, sobrang galit na 'di ka maniniwala.
Pero parang carbon monoxide ang galit ko.
Walang amoy, lasa, kulay, at nakakalason
pero sa akin lang.
'Di ko nilalabas ang galit ko sa iba kung 'di sa sarili ko lang.
'Di ko ginustong ganoon ang mangyari.
Lasing ako, 'di ba?
'Di ko nga alam na ganoon ang ginagawa ko.
Kahit noong umiiyak ako?
Noong nagmakaawa akong maghintay ka,
maghintay na parang pag-uusapan natin at ayusin.
Alam mo tuwing maganda ang mararamdaman ko sa sarili ko,
naaalala kong nagmakaawa ako…
at ayun na.
'Pag binanggit mo ang gabing iyon, itatanggi ko…
at igigiit ko na pinlano ninyo iyon ni Arthur at Ben.
At maraming tao ang maniniwala sa akin.
Tinatakot mo talaga ako ngayon?
Inaalok kita ng kasunduan.
Okey?
'Wag mo banggitin ang nangyari noong gabing iyon.
Sasabihin ko wala kang alam sa barilan.
Ayun na.
Alam kong loko ako dati,
pero ginawa kong misyon na bumawi araw-araw.
Baliwala lang ba iyon?
Salamat.
Biktima rin ako…
pero 'di ako tinrato na ganoon.
Kaya tama na ang pagpapaawa mo.
Alam mo kung ilang beses ko sinabi ang "gahasa" sa buhay ko?
Ayaw ko rin ng salitang iyan. Parang gusto kong balatan sarili ko.
Ginamit mo ba iyon,
kahit isang beses?
Siguro hindi.
Kaya uupo ako at papanoorin kang mamilipit habang sinasama mo iyon sa bokabularyo mo.
Sige.
Panalo ka na.
Ako--
Ginahasa kita.
Okey?
Kinagagalak kong makilala ka.
Maraming salamat. Isa kang inspirasyon.
Kaya uupo ako at papanoorin kang mamilipit habang sinasama mo iyon sa bokabularyo mo.
Sige.
Panalo ka na.
Ako--
Ginahasa kita.
Tulungan kita?
Paalam, TifAni FaNelli,
ito na si Ani Harrison.
Dito ka nabibilang.
Dito.
Pasensya na. Saglit lang.
Oo. Syempre naman.
Okey.
Sige. Salamat.
Diyos ko!
-Susunod ako. -Sige.
Uy.
Puwede tayo mag-usap?
Nasa The New York Times ito?
Oo.
Bakit 'di mo sinabi?
Pasensya na.
'Di ko lang siguro maintindihan.
Akala ko tapos ka na sa lahat ng ito.
Nagustuhan kita dahil doon. Akala ko ang tatag mo.
Sobrang tatag na sinubukan kong 'di masaktan dito?
Hangga't ganoon, manloloko lang ako.
Pero 'di mo ba puwede ayusin patago?
Kailangan mo pa ba idetalye sa buong mundo?
Nagtatawanan ang mga lalaking iyon sa hugis ng bulbol ko.
Pinagtatawanan nila ang ginagawa kong tunog.
-Kaya oo, mahalagang detalyado sa akin. -Patay na sila.
Isa lumpo. 'Di pa ba bayad ang pagkakamali nila?
-Pagkakamali? -Oo, nagkamali sila.
Hindi. Ang nagkamali ay iyong tinakas mo ang sasakyan ng magulang mo
tapos nagasgasan mo.
'Di lang sila nagkamali sa nagawa nila sa akin.
Ani, hapunan ng pag-eensayo natin. Bakit natin ito pinag-uusapan ngayon?
Grabe, iba ka na. Masaya ka kasama dati.
-Masaya? -Oo, masaya.
Masaya tayo dati. Gusto ko ulit ng ganoon.
'Di ko alam kung masaya ako.
'Di ko alam kung sino ako
at ang parteng inimbento ko para magustuhan ako ng tao.
Pinagmamalaki ko iyon dati.
Akala ko itong hunyango ay mas matalino kahit kanino.
Sa sobrang talino wala ako alam sa sarili ko.
'Di ako naniniwala diyan.
Bumalik tayo doon. Tahan na.
Babalik tayo doon.
Mahal kita. Mahal mo ako. Ayusin natin ito.
Hindi.
Naaalala mo ba noong sabi mo parang kahon ka
na tsinek ko?
Mahal kita…
pero ginagamit lang kita.
Galit ako sa iyo.
Parang-- Hindi iyon patas.
'Di ikaw ang nanakit sa akin, pero sa iyo ko binubuhos.
-'Di ko naramdamang galit ka. -Para akong manika.
Susian mo ako at sasabihin ko ang gusto mong marinig.
Tinatanggihan ko ang sarili ko.
Ayos lang ako.
'Di ako nasasaktan.
At namuo ang galit sa loob ko.
Dapat hinarap ko na ito agad dati pa.
Parang dapat gawin ko ito ngayon
nang 'di inaalala ang sasabihin mo o ng ibang tao.
Ngayon talaga ito nangyayari?
Gaya ng sinabi ni LoLo,
ang katotohanang hindi buo ay 'di sapat.
At iyon ang sa amin ni Luke.
Ayaw ko siyang saktan,
pero dito ako nabibilang.
Ito ang matagal ko nang gusto.
Sinungaling ako kung 'di ako hirap
sa 'di malalang phantom limb syndrome.
Pero mas maayos siguro kung wala akong ganoon.
"Kung may binasa ka ngayon,
dapat iyong sanaysay ni Ana FaNelli sa New York Times Magazine.
"Pinadala ko sa bawat babaeng kilala ko, kaya ikaw rin!"
Lagot si Dean Barton!
Diyos ko.
-Tayo. -Nakatayo na.
Sikat ka na!
-Diyos ko. -May OJ ka ba?
Oo, nasa gilid ang Sunny D.
Nakakatawang manunulat.
BIKTIMA RIN AKO
Tingnan mo!
-Tingnan mo ito! -Ang ganda mo.
Masaya ako para sa iyo.
Kakabasa ko lang sa sinulat mo at minumulto ako.
Salamat sa pagtindig.
Mula sa isang pakiramdam ay walang makikinig sa kanya.
Umiyak ako habang binabasa ito.
Salamat sa pagbahagi mo sa mundo.
Binastos din ako ng lalaking akala ko ay kaibigan ko.
Nagkaron ako ng pag-asang maibahagi rin ang kwento ko.
Ginahasa ako nang walang malay.
Ang mga linyang ginamit mo
ay bumaon sa akin.
Wala akong sinabihan,
kahit sa asawa ko.
KARUNUNGAN AT KAALAMAN DAPAT ANG SALIGAN NG TIMES
Noong umupo ako para isulat ito, gusto ko lang ibalik ang reputasyon ko,
para ipakita sa mga nanakit sa akin.
Pero higit pa doon ang nangyari.
-Ani. Kinagagalak kong makilala ka. -Higit sa akin.
Oo naman. Salamat.
Binasa ko ang op-ed mo…
Tungkol sa halaga ng malayang paghahayag,
kahit gusto nila tayong patahimikin.
Para hangaan tayo ng mga sarili natin noong kabataan.
Lumalapit ang mga babaeng 'di nagbabahagi ng kwento,
mga babaeng dinadala lang ito
nang mag-isa sa loob ng 38 taon,
at sana wala na ulit gumawa ng ganoon.
Sana mas magbahagi pa ng kwento ang mga tao,
pag-usapan ang nangyari sa kanila,
at malamang wala kang dapat ikahiya.
Ani, salamat kasi nandito ka.
-Oo naman. -Isang inspirasyon.
Salamat.
TifAni FaNelli, tama?
Oo.
Sarah Gardener. Manunulat ako ng Bloomberg.
Okey.
Hawak ko ang kontrol sa baril.
Nasubaybayan ko ang kwento ni Dean Barton.
Marami siyang natulungang tao.
Sana pati ang 15 minutong kasikatan mo.
-Kinagagalak kong makilala ka.
Teka. Pasensya na.
-Pero nalimutan ko agad ang pangalan mo. -Sarah Gard--
Hayaan mo na. Aalalahanin na lang kita bilang babaeng sinagot ko sa 5th Avenue.
Galingan mo pa, FaNelli, pero ang sarap noon sa pakiramdam.
ISANG PRESENTASYON MULA SA NETFLIX
KUNG IKAW O ANG KAKILALA MO AY NAKARANAS NG PAMBABASTOS
O MAY PINAGDADAANAN SA KANILANG PAG-IISIP,
MAY MGA IMPORMASYON SA WANNATALKABOUTIT.COM