Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Гијом.
Полека ќе ти се врати свестта за твоето тело
и ќе излезеш од оваа состојба.
Ќе бројам од три до нула.
Три, со мене си.
Токму тука, токму сега.
Два.
Следи го звукот на мојот глас.
Еден, ќе ги отвориш очите.
Нула.
Се е во ред?
Одлично, Луис.
Тоа беше апсолутно совршено.
Гијом е одлично заморче.
Во ред, деца,
Ајде да привршиме.
Добро сработено.
МАСТЕМА
Искрено, утрата се најтешки.
Кога ќе ги отворат ролетните и ќе видам се пред мене,
патеките, планината.
Ноќе, со вашите проклети апчиња, заборавам се.
Се будам, мислам нормален сум, а потоа сум ваков.
Знам веќе никогаш нема да одам.
Срање.
Сакав да бидам планински водич или нешто.
Планинар.
Не знам, инструктор по скијање, тоа е добро за фаќање девојки.
Од каква корист сум сега?
Се што сакав е мртво.
Се што си сакал? Можеби.
Има уште нешта за сакање.
Погледни се, Елијас. Уште си жив.
Да, одлично. Какам во пелена.
Тоа е исто така делот од животот што ќе го промениш, поинаков живот.
Живот во кој веќе нема да ми се дига?
Секој ден се градиш одново.
И тоа е патека исто така. Храбро искачување е.
- Верувај ми... - Бла бла бла.
Добро, нема веќе да ти додевам.
Се гледаме наредната среда. Кажи ако сакаш да се видиме пред тоа.
Не, во ред е. Среда е ден за децата.
За сите доживотни девици.
Ох, ајде...
Расположението на Елијас се менува меѓу вознемиреност и смиреност.
Како на сите нам, мислам.
Спомените на траумата веќе не се спонтани.
Сестрите забележале помалку панични напади
кога се буди и кога легнува.
Сепак, останува реактивен.
Не може да ја поднесе бучавата од патот.
Мораше да менува соби неколкупати.
Тоа што го потсетува на несреќата, како звуци, мириси, слики,
веднаш предизвикува невровегетативна хиперреактивност
и длабоко смисла на немоќ оставајќи го Елијас беспомошен со часови.
Си дадовме себеси еден месец и процесот заврши до крај.
Хипербудноста и проблемите со сонот би требало да исчезнуваат полека.
А ако не исчезнат?
- Што ако нема подобрувања? - Ќе има.
Луис!
Сакав да ти кажам, сакавме да ти кажеме,
ти благодариме што дојде во болницава. За сите е добро да се има ново лице.
Нов начин на работа е.
Ја доби канцеларијата на доктор Лубиер изгледа.
Отиде во пензија пред 1000 години.
Мислев никогаш нема да најдеме замена.
Како оди преселбата?
- Добро оди. - Јави се ако сакаш.
Знам дека регионов може да биде тежок, особено за девојка на твоја возраст.
- Во ред е. Не дојдов да се забавувам. - Секако.
Еј, Лоренс.
Благодарам. Убаво од тебе.
Здраво.
Значи ти си новиот психијатар.
Имам проблем, докторке.
Не сакам да зборувам за тоа,
но би сакал да ме прегледаш. Знаеш на што мислам?
Ова е твојот личен број?
Не.
Од ветеринар е. Повеќе ќе ти одговара.
Ајде, Френки, нели гледаш дека се преправа дека е друга некоја?
Здраво, имате две нови пораки.
Луис, Де Маистр е.
Лоша среќа ме удри двапати.
Откако се отсели, изгубив брилјантен асистент и пријател.
Јави ми се кога ќе можеш.
Ало? Ало, доктор Вилменс?
Има некој?
Ќе се обидам подоцна тогаш.
Се викам Либлис.
Сакам да те видам.
Франсоа, Луис е.
Па? Како оди селидбата таму?
Па, во ред е.
Барем не морам да го трпам шепотењето зад мојот грб.
Можам да се фокусирам на работата.
Можеше и тука. Не мора да добрнуваш внимание на озборувањата.
Луис, ќе продолжам да ти го кажувам ова.
Сесијата со хипнозата ја изведе совршено.
- Што се случи беше... - Беше моја одговорност.
Франсоа, ми вети дека ќе ме посетиш, така?
Мислиш ќе успееш да возиш четири часа?
Имај го на ум мојот распоред, Луис.
Дали навистина мислиш дека јас...
Сите наши екипи се зафатени.
Оставете порака со вашата адреса. Ќе ви се јавиме веднаш.
Здраво, немам струја. Може да дојдете веднаш?
Се викам Луис Вилменс. Живеам во последната куќа
на Плас дес Фетес, до фонтаната. Ви благодарам.
- Здраво. - Здраво.
Извинете, струјата се врати во текот на ноќта...
Јас не сум електричар.
Ви оставив порака на говорната пошта.
За консултација.
Господин Либлис, така?
Се извинувам, но примам луѓе со термин само.
Јавете се попладне, добро?
Докторке,
ми треба ова. Сега.
Во ред. Но ова е исклучок.
- Дајте ми неколку минути. - Нема проблем.
Г. Либлис?
Не е суво гниење, па не грижете се.
Можеби е шалитра ако тече однекаде. Можеби...
Г. Либлис, следете ме.
Доаѓам од место на високите планини.
Пјер Планте. Го знаете?
Знам, нема како да знаете.
Сурово е таму горе.
Но за мене, таму, јас,
ми одговараше...
Чекајте, г. Либлис. Едно по едно.
Ве молам.
Благодарам.
Како што реков, живеам во Пјер Планте. На фармата на моите.
Па, мртви се. Само јас сум таму горе.
Но да се биде сам со животните,
ми се допаѓа тоа. Кога има други луѓе тогаш...
луѓето ми прават стрес.
Веќе некое време,
се плашам. Имав кошмари.
Мислам дека.
Нешта се случуваат ноќе. Кога се будам, како да не сум спиел.
Имам нула енергија.
Потоа, гледам слики во главата.
Ужасни слики.
Имам, како,
имам шизофренија. "Хебе", "хиби"...
- "Хебефренична"? - Тоа е тоа! Хебефренична!
Сте биле на други терапевти пред мене?
Мојот предходник можеби? Д-р Лубиер?
Не, друг, во градот. Доктор Гравен, така се викаше.
- Но таа не сакаше да се гледаме веќе. - Како мислите?
Никогаш не ми одговори. Како да не сакаше да ме види веќе.
Како да ја исплашив, по хипнозата...
- По сесија хипноза? - Да.
Г. Либлис, кој ве прати кај мене?
Докторке.
Го сакам тој третман пак.
Ми олеснува.
Бидејќи по хипнозата можам да спијам ноќе.
Извинете, хипнозата ништо не решава. -Така ли?
Само алатка е. Во психијатријата е контроверзна.
Секогаш има практиканти
што користат хипноанестезија пред операции или хипноаналгезија за болка.
Така е! Ме боли. Само со хипнозата запира. Ако продолжи вака,
ќе се уништам себеси. Хипнозата ги растерува сликите.
- Крај. - Во ред.
Ајде да продолжиме чекор по чекор.
Со зборови. Психијатар сум, не сум магионичар.
Предлагам да се видиме наредната недела.
- Ист ден, во исто време? - Тоа е во ред.
Во ред?
Ќе видиме што можеме околу,
овие слики.
Докторке, се гледаме в петок.
Мајка ми не разбира дека ми треба повеќе време со сопругот.
Мила жена е, но...
И потоа, завршивме во кревет...
- Знае да биде нападна... - Кога беше време да заминам...
- Тој не ме сака. - Само стоев таму.
- Мајка ми ми кажа. - Кога одам, не ме препознава...
- Не можам... - Тој умре...
Па што да му кажам?
"Здраво тато, јас сум"...
Толку сум празен. Не можеш да замислиш. Остави огромна дупка во мојот живот...
Остави, празнина...
Докторке, можете да сфатите празнина?
Здраво, ова е клиниката на д-р Гравен.
Ве молиме оставете податоци за контакт. Ќе се јавиме подоцна.
Д-р Гравен? Овде е Луис Вилменс.
Извинете, требаше да ви се јавам.
По нашата сесија, се беше малку матно.
Сега се јавувам како колешка и како терапевт.
Еден од вашите бивши пациенти дојде кај мене.
И би сакала да го продискутираме.
Може да ми се јавите, ве молам? Благодарам.
Здраво, пак е Луис Вилменс.
Оставив итна порака синоќа поради снемување струја.
Не добив одговор.
Па обидете се да ми се јавите или...
срање, само направете нешто.
- Добар ден. - Добар ден, докторке.
Ќе платам на каса.
Добри ли се тие? Лудаците?
- Извинете? - "Оние" луѓе.
Лудите што доаѓаат кај вас. Ги гледаме тука.
Со мажот ми се прашувавме дали ви кажуваат се.
Тоа...
не можам да ви кажам. Би биле преплашени.
Срање...
Зошто си тука, Франсоа? Мислев не можеш да дојдеш.
Мило ми е што те гледам.
Кажи ми, Луис, да се вратиме на твојот нов пациент.
Со оглед на недостигот на терапевти овде, не те изненадува што Тео...
Либлис. -...се гледа со истиот психијатар како и ти?
Чиста случајност е тоа што
го дискутирате случајот на г. Либлис.
Сепак, загрижен сум што веќе не присуствувате на
сесиите на Гравен.
Во однос на барањата на мојот пациент за хипноза,
што советувате? Типот е на граница, прикажува напади.
Навистина можеш да видиш користење хипноза,
лекови за анксиозност, стимуланти,
без воопшто да почне терапија?
Внимавај.
Смртта на Гијом ти го заматува расудувањето.
Како терапевт, имаш талент, Луис. Никогаш не сомневај се во тоа.
Благодарам, професоре.
Лета времето! Ќе доцнам на состанокот со твојот шеф.
А ти го знаеш добро.
Видете, докторке,
овде, се слави добивањето возачка дозвола.
Славевме во Апотеоз ноќниот клуб.
Во долината е. Одиме таму за викенд со пријателите.
Се напив. И тоа многу.
Само така, Клара згасна како свеќа.
Заспа на столчето.
Дојде време за затворање, сакаа да не исфрлат.
Па ја внесов во мојата кола. И знаете што?
Дури и помислив да и го врзам појасот.
Но,
се разбудив во болницата.
Не ги чувствував рацете. Не ги чувствував нозете.
Не чувствував ништо.
Само главата.
Кога ми кажаа за Клара,
не ни плачев.
Ни тоа не успеав.
Само сакав да умрам наместо неа.
Но тоа не се случи.
Клара е мртва, но вие сте жив.
Единственто прашање е, што ќе правите со тоа?
Што ќе правам со тоа? Не гледате дека сум проклета билка?
Обидете се да одите со моите чевли малку! Ме насмевате.
Видете, за неколку месеци ви се врати употребата на рацете.
- Се е возможно. - Сеедно.
Еби се. Оди во пеколот.
Би сакала. Но немам број оттаму.
Сеедно. Сигурно може да добиете сечиј број.
Навистина, докторке.
Да умрев,
- дали ќе бев во рајот или во пеколот? - Не знам.
Но ако се прашувате тоа, значи дека уште сте жив.
Но, меѓу нас,
рајот звучи здодевно, нели?
Девојки како вас не завршуваат таму.
Во ред, докторке.
Се гледаме во наредната среда на мојата пауза за чај.
Делува!
И твоите луѓе? Дали ги трошиш брзо како акумулаторот?
Не се смееш секој ден.
Сигурно изгледам злобно.
Не, не злобно,
но не си многу далеку.
Сакаш да дојдеш на вечера некогаш? Нема да биде којзнае што.
Моето семејство сака да те запознае.
Ќе ти го оттргне умот малку.
- Да, добро. - Супер.
Под еден услов. Најди ми вистинско вино.
- Не можам да пијам веќе евтино. - Во ред.
- Ако го стори тоа пак, ќе го кастрирам. - Во ред.
Имам куќа на планината.
Пјер Планте. Го знаеш?
Ако продолжи вака, ќе се убијам.
24-часовна служба, добар ден.
Луис Вилменс пак. Знаете што значи "итно"?
Осигурувачите.
Треба да ги вклучите.
Мислите дека сум глупава?
Тоа е првото што го проверив.
Еве, за вас.
- Благодарам, г-ѓо Вилменс. - Нема за што, господине...
Гијом.
Само Гијом.
Па,
благодарам, Гијом.
Мора да сум проколната.
Кажете ми, докторке, зошто ме шпионирате?
- Што сакате? - Кој си ти по ѓаволите?
Тоа не е вистинското прашање.
- Треба да прашаш која си ти! - Пушти ме, психопате!
- Да? - Г. Либлис. Овде е д-р Вилменс.
- Докторке? - Се надевам ова е во ред.
Ми откажаа некои термини. Да ја поместиме нашата средба?
- За мојата хипноза? - Опседнат сте...
- Па, да. - Одлично. Опсесиите ми се работа.
- Ќе зборуваме за ова утре. - Совршено.
Франсоа?
- Луис! Почнував да се грижам. - Можеш да се прејавиш? Имам пациент.
Се обложувам дека е пациентот за хипноза.
- Грешам? - Морам да одам сега.
Ќе те известувам.
- Г. Либлис, ме исплашивте! - Зошто, докторке?
Имаме закажано термин.
Како сте утринава?
Најлошо.
Секоја вечер, полошо е.
Кошмарите, навистина ги гледам.
Во агонија сум.
Права агонија.
Мислите нема граница меѓу кошмарите и стварноста?
- Болката е трајна? - Ја сакам мојата хипносесија!
Психијатар сум. Не можам.
Знаете што е болка? Знаете?
Ако може да се ослободите од неа,
би направиле се.
Г. Либлис, зошто точно дојдовте кај мене?
Се плашите?
Да ви кажам, и јас се плашам.
Но не би ме убиле.
Не разбирам. Зошто би ве убила?
Ако ме оставите вака, ќе ме убиете.
Со сите овие слики, имам една желба.
Да го земам пиштолот и,
ниту една слика не може да преживее куршум!
Сфаќам.
Па,
легнете.
Ајде, легнете.
Денеска, да видиме дали сте веќе рецептивен.
Тео.
Ослободи се.
Затвори ги очите.
Стани свесен за секој дел од твоето тело.
Ќе бројам наназад од три до нула.
Три, капаците на очите ти се тешки.
Вдиши.
Остави ги мислите да пловат.
Два,
издиши.
Твоето тело бавно тоне во каучот.
Еден,
навлегуваш длабоко во себеси.
Во нова состојба си.
Мирна состојба. Дозволи си да лебдиш.
Тео?
Тео? Тео, разбуди се.
Врати ми се.
Дали и вие ги видовте?
Што да видам?
Што виде, Тео?
Кошмар беше?
Треба да знаете. Бевте со мене.
Бевте со мене и полошо беше.
Да, бев со вас, тука.
Но,
ако не ми кажете повеќе, не можам да ви помогнам.
Во ред.
Ќе ви кажам утре. Утре, ќе се вратам.
Не, г. Либлис. По оваа сесија, ви треба време.
И мене ми треба. Па дојдете пак наредната недела.
Ист ден, во исто време.
Би требало да се справите со ова.
Фала што се јави. Убаво што те гледам!
Ме загрижи утринава.
Како помина сесијата со тој Либлис?
Не зборува многу. Нападни стравови.
Го онеспособуваат. Самоубиствени нагони.
Дефинитивно влошени од социјална и емотивна изолација.
Чекај, каков протокол предлагаш?
Сигурен си дека не го правам ова за да продолжам да вежбам?
Луис, никогаш не сум далеку.
Се слушам со твојот шеф секоја недела.
Ме информира за тебе.
Ако имам сомнеж, ќе ја споделам.
Сојузник сум ти.
Ако имаш сомнежи, кажи ми. Ветуваш?
Ветувам.
Ова е доволно за коњ. Се обидуваш да убиеш пациент?
Јас сум коњот.
- Не грижи се. - Извинете, докторке. Ништо не видов.
Нема врска, Малика. Фала многу.
- Лесно го најде? - Не.
Се на се, добро се чувствувам дома.
Ги гледам децата, читам, се пронаоѓам себеси.
Можам да дишам.
Депресијата има и позитивни страни.
Поврзувањето со животот и саканите не се позитивни страни на депресијата.
Тоа е светлото на крајот на тунелот.
Ако е така, љубов моја, не би било толку мрачно.
Кутрата Луис,
се обидуваме да ти го оттргнеме умот,
но работата како да не ти завршува.
Може да биде и полошо.
Бидејќи има малку психијатри тука, можеше и како твој пациент да заврши.
Може да пушам?
Благодарам.
А ти?
Од што се плашиш?
Ништо.
Сега тоа е валкана мала лага.
Ќе ја пиеш дозата многу внимателно
и ќе се претвориш во билка.
Нема веќе патење.
Можеби илузија на задоволство.
Подобро веднаш да умреш.
Си ги сакам апчињата.
Како мали помошници ми се, ме држат во рамнотежа.
Не сакам да си го фрлам животот во амбисот.
Ја немам твојата сила. Ниту твоето лудило.
Ова е амбисот.
Нека не нападнат духовите.
На крајот, можеби имаат и мене нешто да ми кажат.
Кафе? Чај?
Преноќи тука, ако сакаш. Така не мора да возиш до дома.
Тоа е љубезно, но ќе те оставам.
Мислам дека на сопругот му треба да зборува.
Ти благодарам многу.
Лоренс Болница Благодарам за прекрасната вечер.
Се чувствуваш удобно.
Смирено.
Сега, Тео, кажи ми,
што виде за време на нашата последна сесија?
Докторке.
Г. Либлис, дали учевте латински кога бевте помлад?
Не.
Ниту локалниот дијалект?
Не.
Вашиот случај изненадува, благо кажано.
- Дали тоа значи дека е сериозно? - Не, не грижете се.
Само значи дека не очекував да ве сретнам.
ПОЛИЦИСКА СТАНИЦА
Истоштена сум, Франсоа.
Смртта е насекаде, ме прогонува.
Гијом лани.
Сега, семејствово.
Бев последната што ги виде живи.
Знам, Луис.
Ми кажаа од болницата.
Директорот побара од мене да водам психијатриски оддел за неговиот тим.
Ќе останам неколку дена.
Сопругот навидум имаше депресија.
Типичен случај на "глумење".
Ти немаше ништо со ова.
Не беше ти таа што го повлече чкрапецот.
Мислам,
сакаш да ги задржиш пациентите? Тогаш продолжи така.
ЛАТИНСКО-ФРАНЦУСКИ ПРЕВЕДУВАЧ
МОЕТО СТЕБЛО, ПОЧНУВА ОД КРАЈОТ НА НЕКОЕ ДОБРО,
СИЛА ЈА РАБОТИ ЗЕМЈАТА, ЛОВОРОТ СЕБЕ
Па?
- Како помина денеска? - Се снајдов.
Лута си ми, Луис?
Психијатар си, нели?
Луѓето со кои вечерав
завршија со крвопролевање.
Не ми се оди во ресторан.
Во ред.
Можеби беше бесчувстително од мене.
Овде сум неколку дена. Да се обидеме да зборуваме.
Беше исклучителна. Мислиш дека сум среќен што те гледам
- како скапуваш тука? - Престани.
Четворица беа убиени со пушка.
- Зошто го споменуваш тоа? - Си изгубила верба.
- Верба? - Да, верба. Како сакаш наречи го.
Твојата мисија, твојата вокација.
Тоа ни е работа, соочување со болка.
Врати се на почеток, по ѓаволите.
- Зборување, слушање. - Што ако тоа не е доволно.
Што ако слепата верба во науката и напредокот
е само замена за вербата?
Можеме да зборуваме за бранови, енергии, духови...
Кон што целиш?
Можеби е подобро да зборуваме за шизофренија, епилепсија
и биполарност, проблеми што покажуваат
симптоми што некогаш биле асоцирани со,
опседнатост.
За што зборуваш?
Имаш наплив на мистицизам?
Би требало да знаеш
дека постоењето нешто, дали е бог или наука,
не го исклучува постоењето на спротивното.
Нема потреба за антибог и ирационални дребулии.
Ах, значи полудуваш! Бензодијазепини? Во тие количини?
Се обидувам да не полудам целосно.
Извини, Франсоа, но заминувам. Треба да бидам сама.
Веќе не те ни препознавам.
- Не можам да те оставам вака. - Можеш, Франсоа.
Тео...
Не згрешивте, докторке.
Ослободете се од демоните,
за да најдете мир.
Да, се јавувам да ја презакажам нашата следна средба.
Благодарам, Лора. Уште еднаш, извинете.
Извинете.
Дали случајно сте изгубена овца?
Не, јас сум психијатар.
Во иста дејност сме. Вие сакате да олесните на душите
со своите зборови, а јас со помош на бога.
Што можам да сторам за тебе, чедо?
Оче, се подготвувам за конференција.
Ми треба помош да преведам некои фрази што верувам се на латински.
Секако. Порано предавав латински на семинари.
Но да ти кажам право,
нема многу нови автори, знаеш?
Ајде да видиме. Ќе видам што можам да сторам.
Се извинувам што инсистирам, но ова ми е многу важно.
Ќе го средам.
Ова ми е картичката.
- Благодарам. - Јавете ми се кога ќе можете.
Луис?
Сакав да те известам.
Сестрите велат дека Елијас бил многу вознемирен синоќа.
Според нив, врескал.
- Имал кошмари... - Типично за посттрауматски стрес.
- И? - Имам колега во Ла Концепсион.
Имаат место за него.
- Во Марсеј? - Таму, или на друго место.
Но болница како нашата не може да лекува ваков случај.
Со се друго што се случува, може да имплодираме.
Не сме дораснати, Луис. Ниту ти ниту јас.
Здраво, Елијас.
Добар си?
Имаш лош ден?
Знаеш, Елијас, медитацијата може да помогне.
Седењето не помага.
На вакви денови нашата работа е најзначајна.
Што сакате да кажам? Дека ме исплашивте синоќа?
Задоволни сте со себе?
"Ме исплашивте"? Не разбирам.
Имате амнезија? Срањето што го направите,
"Ќе одам во рајот затоа што веќе бев во пеколот."
Не сте толку паметна сега, а?
Обично позборлеста сте.
Ајде, излегувајте.
Вие сте таа што треба да се лекува.
- Г. Либлис, сега не е добро време. - Докторке,
знам што правите за мене.
Дека е комплицирано.
Сакав да се заблагодарам. Го издлабив.
Череп е.
Би изгледало добро на биро на психијатар.
- Благодарам, љубезно. - Не, тоа не е ништо.
Патем, почнав да гравирам зборови во карпа на моето земјиште.
Кога ќе биде готово,
ќе ве одведам, ќе видите.
Нема да ве задржувам.
Срање.
Помислив на тоа веќе. Зошто инаку би се јавила?
Гијом?
Многу си глупав!
Што бараш?
- Тебе. - Мене?
Ќе ти покажам.
Секогаш јас те плашам.
Ох срање!
Нешто ти тежи.
Утрово ја пронајдов стоката мртва.
Со гркланите пресечени. Не знам кој бил.
Никој не би го сторил тоа без причина.
Го пријавивте ова во полиција?
Да ја презакажеме сесијата?
Утрово, кога ги видов надвор,
имаше крв насекаде, и направи да...
мислам,
како да не ми заврши кошмарот.
И најлошо од се,
е тоа што се случува ноќе со вас.
На почетокот уживав во тоа.
Дури многу. И вие мислам дека.
Убаво беше што ве почувствував.
Навистина да ве запознаам.
Сега тие соништа ме болат најмногу.
Она што го правиме во тие сни...
не е задоволство. Не е ниту човечки.
Добро, да почнеме.
Тео.
Се чувствуваш удобно.
Смирено.
Затвори ги очите, Тео.
На спокојно, топло место си.
Безбеден си.
Вдиши.
Длабоко.
Ќе бројам од три,
до нула.
- Ало? - Овде е отец Силван.
Ми дадовте превод, паметите?
Мора да се сретнеме.
Може да дојдете утре наутро?
Да дискутираме што открив.
- Чедо, таму си? - Да, тука сум.
Здраво.
Благодарам што дојдовте, докторке. Ве молам, следете ме.
Ќе биде поудобно горе.
Успеав да преведам, горе-долу,
некои од фразите што ми ги дадовте.
Но пред да продолжиме,
би сакал да го знам нивното потекло.
Знаете, моето истражување се базира на многу книги.
Да, разбирам, но,
кои?
Оче, медицинската доверливост е како исповед, нели?
Но кога се работи за општото добро,
обете странки мора да се спремни
да направат некои прекршоци. Дали грешам?
Не во овој случај. Извинете, но не можам да ви кажам повеќе.
Влезете.
Ова ми е колекцијата на стрипови.
Да ги занимава извидниците.
Сега, да видиме.
Морам да признаам, не беше лесно да се преведат стиховите.
Древна форма на латински се
која веќе не се учи
на библискиот институт.
Првиот збор во вашите белешки,
"Мастема".
Мастема е едно од многуте имиња
што му се припишуваат на ѓаволот,
како Луцифер и Белзебуб.
И во Книгата на Јубилеите,
на еврејски,
се преведува како "Омраза",
"Непријателство" или дури...
"Прогонство".
А во Книгата на Енох,
преводот на Мастема би бил,
"Оној што станува гневен
бидејќи се негира себеси."
Според овие текстови,
ова зло битие еден ден ќе крене
армија демони да го уништат човештвото.
Апокалипсата?
На некој начин. Со други зборови, овој Мастема
ќе работи за сатаната,
со единствена амбиција
да ја тестира човековата верба.
Слушајте, мислам дека,
овој текст е без преседан.
Па ве прашувам уште еднаш, докторке.
Од каде ви се овие забелешки?
Што вели натаму?
"Апропинквавит финис." Крајот е блиску.
"Висцерибус терае." Во длабочините на земјата.
"Лорем ипсум." Ќе се вратам.
Јави се во болница итно Елијас
Докторке, верувате ли во бога?
Јас, не знам.
Во секој случај, не како што учат в црква.
Но бог е поинаков за секое едно од неговите чеда.
А вие, оче?
Верувате во ѓаволот?
Знаете,
Ако постои белата боја,
може да се претпостави дека постои и црната.
А ако постои бог,
истото важи и за ѓаволот.
Сред ноќта соседите на Елијас ја известиле сестрата.
Слушнале насилна борба, а потоа ништо.
Никој не може да сфати.
Се обесил со јажето од ролетните.
Како успеал да се качи таму?
Некој забележал нешто невообичаено?
Промени во неговиот третман?
Имавте сесија вчера.
Не го предвиде, Луис.
Проклетство! Не попуштаат. Продолжи напред, Луис.
Ало? Што сега?
Не воопшто!
Здраво, докторке. Ни рекоа дека ќе дојдете.
Го доведовме овде, пред аутопсијата.
Колку тажна приказна!
Толку млад!
Докторке?
Што ме натеравте да сторам?
Нешто не е во ред, докторке?
Добровечер, Луис.
Ме бараше?
И вечерва,
каква рана ми разрани повторно?
Исто како тој ден. Ти верував.
Точно знаеше што правиш за време на таа сесија.
За што сакаше да се одмаздиш?
Мислиш дека знаеш патење? Уште си жива.
Дури ни смртта не е ништо.
Моето патење е бескрајна болка.
Ајде! Дојди ваму!
Докторке.
Докторке! Ме слушате?
Ало? Овде е отец Силван.
Ги добив информациите што ги чекав.
Стравувам дека не ја разбирате целосно уникатната природа на ова откритие.
Па ве молам, инсистирам. Како дојде во ваша сопственост овој текст?
Практикувам психијатрија, не ценкање.
Морам да сфатам, докторке.
Да бидам искрен, вашето откритие е поголемо од нас.
Од обајцата.
Почекајте, оче, ќе се прејавам.
Докторке,
морам да ве видам, сега.
Во болницата сум.
Дајте ми околу еден час.
Во ред.
Благодарам што ме почекавте.
Повредена сте?
Ништо не е. Малку сум трапава.
Па, Тео, повторно кошмарите?
Нема веќе кошмари!
Нема спиење, нема кошмари. Од нашата последна сесија,
немам склопено око. Не сум се чувствувал вака.
Енергијава, мислам.
Како ја користите оваа енергија?
Не знам, јас,
има дупки во мојот мозок.
Болеста ми се влошува.
Мора да е така. Откако ве сретнав,
се влоши.
Не можам да ве оставам вака. Дозвлете да ве сместам
во специјализирана установа.
- Ќе ви препишам апчиња за спиење. - Ви реков! Ми треба хипноза.
Г. Либлис, тоа би било лудило.
А вашето ветување?
Лежењето на вашиот кауч додека ми го полните умот со срање?
Уште ми ветувате глупости?
Кога? Кога ви ветив нешто?
Пулсот ти паѓа.
Дишењето ти забавува.
Опушти се, Тео. Оддели го телото од умот.
- Сега, Тео, кажи ми... - Секогаш.
Секогаш.
Секогаш правев како што ми велевте.
- Тој се врати. - Кој се врати?
Тео, јас сум терапевт. Сега ќе ја напуштиш оваа состојба.
Ќе ја заборавиш целава сесија.
Слушај го мојот глас и врати се.
Јас не сум дел од твоите соништа или фантазии.
Еден. Излези од оваа состојба. Не сме се сретнале вон клиникава.
Два. Слушај го мојот глас. Отвори очи.
Тука сум. Погледни ме, Тео. Три.
Тука сум со тебе, ти си со мене. Овде, сега.
Тео, со мене си.
Овде, сега!
Не е моја вина што правам лоши дела!
Тео.
Тео, јас сум твој терапевт. Сега ќе излезеш од оваа состојба.
Слушај го мојот глас и врати се. Јас не сум дел од твоите соништа
и фантазии...
Пеколот е празен бидејќи демоните се меѓу нас.
Со тебе сум, ти си со мене. Овде, сега...
- Да? - Оче? Морам да ве видам, веднаш.
Ве молам, дојдете.
Се сомневам
дека вашата љубезна покана за преноќевање
беше мотивот за повикот.
Признавам, оче.
Дали случајно познавате
еден од вашите парохијани, Тео Либлис?
Либлис? Либлис.
Чекајте, да,
ох, да, тоа е тоа.
Го познавав семејството Либлис, од горе на планините.
Многу верни луѓе. Издржливи. Зошто?
Е па, Тео им е син.
Исто така ми е пациент.
Дојде да ме види, бараше сесија хипноза.
Да, се тоа е убаво, но не разбирам.
Како точно можам да ви бидам од корист?
Морам да ви покажам нешто.
Тео,
јас сум твојот терапевт. Сега ќе излезеш од состојбава.
Ќе ја заборавиш целава сесија.
Слушај ми го гласот и врати се.
Јас не сум дел од твоите соништа...
Пеколот е празен бидејќи демоните се меѓу нас.
Верувам,
ова се вика лудило на пијаниот, не?
Да беше така, немаше да ве дигнам од кревет.
Дали некогаш сте извеле,
за опседнатост,
истерување?
Слушај, Луис, може да те викам Луис, нели?
Мислам дека многу често, истерувањето е симболичен одговор
на душевно растројство.
И симбол понекогаш, дури и често,
може да биде поефикасен од каков било третман.
- Во овој конкретен случај... - Оче.
Ова не е душевно растројство.
Запри.
Морам да се консултирам со надлежните.
Дали ја информиравте,
не знам, болницата?
Полицијата?
Не, оче. Не кажав никому. А нема ни вие.
А што би им кажале?
Дека нестабилен човек бил на терапевт?
Злосторство на векот!
Јас сум како вас. Се обидувам да разберам прво.
Боже.
Дали ја тестираш мојата верба,
со тоа што ме соочуваш со крајниот тест?
Што рековте, оче?
Ништо. Ништо, чедо мое.
Се молам.
"Видов како се спушта од небесата на бога,
Светиот Град,
новиот Ерусалим, подготвена како невеста
убаво облечена за нејзиниот сопруг."
- Само три ковчега? - "Паднав пред неговите нозе...
Што е со Бруно?
Семејството одби да го остави да почива во истиот гроб.
"...како смртта.
Ја подаде својата рака..."
Луис, кога смртта чука упорно околу некој што е растроен како ти,
се поставуваат прашања.
"Секое око ќе го види..."
Зачуден сум што не е заинтересирана полицијата.
Еден повик од мене би бил доволен.
"...гласот што ми зборува."
Изгледа користиш психијатриски алатки против се за што стоиме.
- "Од неговата уста, остар меч..." - Какви шеми матиш?
"И неговото лице беше како блескавото сонце..."
Те обучив да смируваш умови, а не да глумиш вештерка...
Тишина, ве молам. Имајте почит за мртвите.
"Гледајте, ги правам
сите нешто одново.
Јас сум Алфа и Омега.
Почетокот,
- и крајот." - Дојдов да ти помогнам, но жал ми е.
Нема да дозволам да правиш што сакаш во твојата непромисленост.
"Кој е жеден, ќе му дадам да пие
од изворот на водата на животот.
Ви ги давам клучевите до царството небеско.
Што и да сврзете на Земјата,
ќе се појави веќе сврзано во небото."
Во ред си?
Не ти е добро?
Тео Либлис.
ИБЛИС: од грчкиот збор "дијаболос"
Иблис...
"Тој што се негира себеси".
Хебефренична шизофренија Дисоцијативен идентите
Има некој таму?
Пјер Планте ОВДЕ, ОДМОР НА ФАРМАТА
ПЈЕР ПЛАНТЕ Дваесет и пет години претходно
Ох види, Луис. Ќе имаш пријател да си играш.
Тео.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС