Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Guillaume.
Stopniowo odzyskasz świadomość swojego ciała.
I wyjdziesz z tego stanu.
Zacznę liczyć od trzech do zera.
Trzy... Jesteś ze mną.
Tu i teraz.
Dwa.
Podążaj za moim głosem.
Jeden.
Otworzysz oczy.
Zero.
W porządku?
Brawo, Louise.
Doskonale. Guillaume to świetny królik doświadcz
Dobrze, dzieciaki...
Omówimy to wszystko.
Dobrze było.
MASTEMA
Najgorzej jest rano.
Odsłaniają okna i wszystko jest przede mną.
Ścieżki... góra...
W nocy, dzięki pigułom, wszystko zapominam.
Budzę się. Myślę, że jestem normalny, a tu tak...
Wiem, że nie będę chodził.
Kurwa.
Chciałem być przewodnikiem górskim...
alpinistą,
instruktorem narciarstwa. Laski lecą na takich.
Jaki ze mnie pożytek?
Wszystko, co kochałem, umarło.
Wszystko, co kochałeś? Może.
Jeszcze coś zdołasz pokochać.
Spójrz na siebie, Elias. Wciąż żyjesz.
Super. I sram pod siebie we worek.
To część życia, które na nowo wymyśli Innego życia.
- W którym nigdy już mi nie stanie? - Codziennie się odbudowujesz.
To też jakaś droga. Droga odwagi.
Uwierz mi...
Nie męczę cię już.
Do środy. Daj znać, gdybyś chciał widzieć mnie wcześniej.
Nie. Środa to Dzień Dziecka.
Dla długowiecznych prawiczków.
Przestań...
Elias raz rozpacza, raz jest pogodny
Chyba jak my wszyscy.
Wspomnienia traumy nie są już spontaniczne.
Pielęgniarki zauważyły mniej ataków paniki,
gdy się budzi i zasypia.
Ale wciąż jest reaktywny. Nie znosi hałasu na drodze.
Kilka razy musiał zmieniać salę.
To, co przypomina mu o wypadku -
dźwięki, zapachy, obrazy -
wywołuje nadwrażliwość neurowegetatywną,
silne poczucie bezsiły i wielogodzinną bezradność.
Daliśmy sobie miesiąc i proces właśnie dobiegł końca.
Nadpobudliwość i problemy ze snem powinny stopniowo ustępować.
A jeśli nie?
Jeśli nie będzie poprawy?
Będzie.
Louise!
Chciałam powiedzieć... Chcieliśmy powiedzieć...
Dzięki, że przyszłaś do szpitala. Nowa twarz dobrze wszystkim zrobi.
Ten nowy sposób pracy...
Chyba zajęłaś gabinet Loubière'a.
On odszedł już wieki temu.
Nie myśleliśmy, że znajdzie się zastępstwo.
Jak przeprowadzka?
- W porządku. - Dzwoń śmiało...
To trudna okolica, zwłaszcza dla dziewczyny w twoim wieku.
W porządku. Nie przyjechałam tu imprezować.
Laurence?
Dzięki. To miłe z twojej strony.
Cześć.
Jesteś nową psychiatrą?
Mam problem, pani doktor.
Nie chcę o tym mówić,
ale przydałoby się badanie. Rozumiesz?
- To numer prywatny? - Nie.
Do weterynarza. Bardziej ci się przyda.
Dzień dobry. Masz dwie nowe wiadomości.
Louise, mówi De Maistre.
Podwójny pech.
Odkąd się przeniosłaś, straciłem świetną asystentkę i przyjaciółkę.
Zadzwoń przy okazji.
Halo? Doktor Wilmens?
Jest tam ktoś?
Spróbuję później.
Nazywam się Liblis.
Chcę się spotkać.
François, mówi Louise.
I co? Jak tam przeprowadzka?
No... w porządku.
Przynajmniej nie ma gadania za moimi plecami.
Mogę się skupić na pracy.
Mogłabyś robić to tutaj. Przywiązujesz zbyt dużą wagę do plot
Stale będę ci to powtarzał.
Ten seans hipnozy był doskonały.
- To, co się stało... - Odpowiadam za to.
Obiecał pan, że mnie odwiedzi.
Wytrzyma pan cztery godziny jazdy?
Mam napięty grafik. Naprawdę uważasz, że...
Wszystkie ekipy są zajęte.
Proszę podać adres. Skontaktujemy się jak najszybciej.
Nie mam prądu. Mogą państwo przyjechać?
Louise Wilmens. Mieszkam przy Place des Fêtes, koło fontanny.
Dzień dobry.
Przepraszam, ale prąd wrócił w nocy.
Nie jestem elektrykiem. Nagrałem się na poczcie głosowej.
W sprawie konsultacji.
Pan Liblis, tak?
Przyjmuję tylko na zapisy.
Zapraszam po południu.
Pani doktor...
Potrzebuję tego. I to teraz.
Dobrze, ale w drodze wyjątku.
- Da mi pan chwilę? - Nie ma sprawy.
Panie Liblis?
Spokojnie, nie spróchniało.
Może to wykwit solny po wycieku. Zdarza się.
Proszę za mną.
Mieszkam wysoko w górach.
Pierres Plantées. Zna pani? Niby skąd może pani znać.
Trudny teren.
Ale mnie tam jest...
dobrze, bo...
Chwileczkę, po kolei.
Proszę.
- Dziękuję. - Mieszkam w Pierres Plantées.
Na farmie rodziców. Oni już nie żyją. Zostałem tylko ja.
Ale podoba mi się życie wśród zwierząt.
Dopiero przy ludziach...
Oni mnie stresują.
Od jakiegoś czasu...
boję się. Mam koszmary.
Chyba.
Kiedy się budzę, wydaje mi się, że wcale nie spałem.
Mam zero energii. Poza tym... w głowie widzę obrazy.
Straszne obrazy.
Mam...
schizofrenię hebe... hebo...
- Hebefreniczną? - Tak jest!
Był pan u innych terapeutów?
Może u doktora Loubière'a?
Nie, w innym mieście. To była doktor Graven.
- Ale nie chce mnie już przyjmować. - Co to znaczy?
Nie odezwała się więcej. Może straciła ochotę.
Może wystraszyła się po hipnozie.
- Po seansie hipnozy? - Tak.
Kto panu polecił mój gabinet?
Pani doktor,
chcę wrócić na terapię. To przynosi ulgę.
Po hipnozie mogę spać.
- Hipnoza niczego nie załatwia. - Nie?
To tylko środek i to dość kontrowersyjny.
Można znaleźć lekarzy
stosujących hipnoanestezję przed oper lub hipnoanalgezję na ból.
Dokucza mi ból! Tylko hipnoza na to pomaga!
Jeszcze trochę i się wykończę. Dzięki hipnozie te obrazy znikają.
- I po sprawie. - Dobrze. Ale podziałamy stopniowo.
Słowami. Jestem psychiatrą, nie magikiem.
Proponuję spotkanie w przyszłym tygodniu.
- Dzień i pora te same? - Zgoda.
Zobaczymy, co da się zrobić...
z obrazami.
Pani doktor, do piątku.
Moja matka mnie nie rozumie. Potrzebuję więcej czasu z mężem.
Ona jest miła, ale...
I tak wylądowaliśmy w łóżku...
- Bywa nachalna... - Gdy trzeba było wyjść...
- Nie chce mnie. - Stałem tam.
Tak powiedziała mi matka. Gdy wychodzę, on mnie nie poznaje.
Umarł...
I co mam mu powiedzieć?
"Cześć, tato. To ja".
Nie wyobraża sobie pani tej pustki, jaką ona zostawiła w moim życiu...
Zostawiła... pustkę.
Rozumie pani? Pustkę
Tu gabinet doktor Graven.
Proszę zostawić swoje dane, oddzwonię jak najszybciej.
Doktor Graven? Louise Wilmens.
Przepraszam, że zamilkłam.
Po naszej sesji wszystko się skomplikowało.
Dzwonię jako koleżanka po fachu.
Przyszedł do mnie pani dawny pacjent.
Chciałabym o nim porozmawiać.
Mogłaby pani do mnie oddzwonić? Dziękuję.
Ponownie Louise Wilmens.
Dzwoniłam wczoraj w sprawie braku prądu.
Nie odezwali się państwo.
Więc dzwonię znowu, żeby...
Kurwa... Zróbcie z tym coś!
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór, pani doktor.
Zapłacę przy kasie.
PUŁAPKI NA SZCZURY
Ci zaburzeni są w porządku?
- Słucham? - Ci ludzie.
Ci wariaci. Widujemy ich tutaj.
Zastanawiamy się z mężem, czy opowiedzą pani wszystko.
Tego...
nie mogę powiedzieć. Przeraziłaby się pani.
Kurde...
Co pan tu robi, François? Myślałam, że pan nie przyjedzie.
Miło pana widzieć.
Opowiedz mi o swoim nowym pacjencie.
Tu jest mało terapeutów. Nie dziwi cię fakt, że Théo...
- Liblis. - ...chodzi do tej samej lekarki co t
To tylko przypadek, że rozmawiacie o Liblisie.
Ale martwi mnie, że nie chodzisz już na sesje do Grave
Mój pacjent domaga się seansu hipnozy
Co pan radzi? To borderline z epizodami psychotycznymi.
Potrafisz przewidzieć, co dadzą hipno
leki przeciwdepresyjne i stymulanty bez psychoterapii?
Uważaj.
Śmierć Guillaume'a zaburza twój osąd.
Jako psychiatra masz pewne kompetencj
- Niewątpliwie. - Dzięki, profesorze.
Czas pędzi. Spóźnię się na spotkanie z szefem.
Dobrze go znasz.
W tych stronach świętuje się odbiór prawa jazdy.
Imprezowaliśmy w klubie Apotheose.
W dolinie. Jeździmy tam z kumplami w weekendy.
Wlałem się. I to ostro.
Clara też szybko odpadła.
Zasnęła w fotelu.
Przyszła pora zamknięcia i chcieli nas wyrzucić.
Zabrałem ją do swojego auta. I wiesz co?
Nawet pomyślałem, żeby zapiąć jej pas
Ale...
Potem ocknąłem się w szpitalu.
Nie czułem rąk ani nóg.
Nic nie czułem.
Tylko głowę.
Kiedy powiedzieli mi o Clarze... nawet nie płakałem.
Nawet to na mnie nie podziałało.
Chciałem umrzeć zamiast niej.
Ale tak się nie stało.
Clara zginęła, ty żyjesz.
- Pytanie: Co z tym zrobisz? - Co zrobię z czym?
Nie widzisz, że jestem rośliną?
Postaw się na chwilę w mojej sytuacji Śmieszysz mnie!
Za parę miesięcy odzyskasz władzę w kończynach górnych.
- Wszystko jest możliwe. - Pierdol się. Idź do diabła.
Nie znam jego numeru.
Na pewno możesz zdobyć każdy numer.
Spytam serio.
Gdybym umarł... byłbym w niebie czy w piekle?
Nie wiem.
Ale skoro pytasz, to dobry znak. Wciąż żyjesz.
A tak między nami...
Niebo tu nuda.
Dziewczyny takie jak ty tam nie trafiają.
Dobra, pani doktor.
Zatem do następnej środy.
Jest dobrze!
Facetów też tak szybko wykańczasz jak akumulatory?
Niecodziennie się uśmiechasz.
- Muszę bardzo ponuro wyglądać. - Nie... wcale nie.
Ale trochę tak.
Zjesz coś u nas wieczorem? Nie będzie to kolacja stulecia,
ale moja rodzina chętnie cię pozna, a ty się rozerwiesz.
Okej.
Pod jednym warunkiem.
Nie mogę już pić sikacza od tutejszego winiarza.
- Za chwilę go wykastruję. - Dobra.
Mieszkam wysoko w górach. Pierres Plantées. Zna pani?
Jeszcze trochę i się wykończę.
"Awarie 24".
Znowu Louise Wilmens. Co dokładnie znaczy "pilny przypadek"
Bezpiecznik automatyczny.
Trzeba go włączyć.
Wyglądam na aż tak głupią? To pierwsze, co sprawdziłam.
Dla pana.
- Dzięki, panno Wilmens. - Nie ma za co, panie...?
Guillaume.
Po prostu Guillaume.
Dzięki, Guillaume.
Jestem przeklęta.
No, pani doktor, czego szukałaś w moim domu?
- Czego? - Kim jesteś?!
To nie jest dobre pytanie.
- Spytaj, kim ty jesteś! - Wypuść mnie, psycholu!
PIEKŁO
Panie Liblis, doktor Wilmens.
- Doktor? - Nie przeszkadzam?
Mam zmiany w grafiku. Możemy przyśpieszyć nasze spotkanie?
- Seans hipnozy? - Ma pan obsesję.
- Dobrze. - Obsesje to moja praca.
- Porozmawiamy jutro. - Doskonale.
DOKTOR GRAVEN PSYCHIATRA, TERAPEUTKA
François?
- Już się niepokoiłem. - Zadzwoni pan później? Mam pacjenta.
Założę się, że to ten od hipnozy.
- Mylę się? - Muszę kończyć.
Będę pana informować.
- Przestraszył mnie pan. - A to dlaczego? Jesteśmy umówieni.
Jak się pan czuje?
Gorzej.
Co noc jest gorzej.
Te koszmary, naprawdę je widzę.
Cierpię.
Naprawdę.
Czyli nie ma granicy między koszmarami a rzeczywistością?
- Ból nie ustępuje? - Chcę hipnozy!
Jestem psychiatrą.
- Nie mogę. - Wie pani, czym jest cierpienie?
Żeby dało się o nim na chwilę zapomni zrobiłaby pani wszystko.
Po co właściwie pan do mnie przyszedł
Boi się pani?
Ja też się boję.
Ale pani mnie nie zabije.
Nie rozumiem. Czemu miałabym pana zabić?
Zabije mnie pozostawienie w tym stani Te obrazy nasuwają jedną myśl.
Wziąć strzelbę i...
Żaden obraz nie wytrzyma kalibru 12!
Rozumiem.
Proszę się położyć.
Sprawdzimy pańską receptywność.
Théo.
Odprężenie.
Proszę zamknąć oczy.
Niech pan będzie świadom każdej części swojego ciała.
Zacznę liczyć od trzech... do zera.
Trzy... Pańskie powieki są ciężkie.
Wdech.
Niech pańskie myśli płyną.
Dwa.
Wydech.
Ciało powoli zagłębia się w kanapie.
Jeden.
Wchodzi pan w głąb siebie.
Jest pan w nowym stanie.
Przyjemnym stanie. Proszę dać się ponieść...
Théo?
Théo, niech pan się obudzi.
Proszę do mnie wrócić.
Pani też widziała?
Co?
Co pan widział?
Te koszmary?
Powinna pani wiedzieć. Była pani ze mną.
I było jeszcze gorzej.
Tak. Byłam z panem. Tutaj, ale...
Jeśli nie powie pan więcej, nie pomogę panu.
Dobrze.
Opowiem jutro. Przyjdę tu jutro.
Nie. Po seansie potrzebuje pan czasu.
I ja też. Zapraszam w przyszłym tygodniu.
Dzień i godzina te same.
Pani też powinna się z tym zmierzyć.
Dzięki, że dzwonisz. Miło cię widzie
Zaniepokoiłaś mnie.
Jak przebiegła sesja z tym... Liblisem?
Mało mówi. Ma lęki inwazyjne, które go paraliżują. Myśli samobójcze
Pewnie podsycane przez jego odizolowanie.
Nawet... Jaką procedurę proponujesz?
Wie pan, że nie robię tego tylko po to, by praktykować?
Nigdy nie jestem daleko. Co tydzień dzwonię do twojego szefa.
On informuje mnie o tobie. Gdybym mi wątpliwości, podzieliłbym się nimi.
Jestem twoim sojusznikiem.
Jeśli ty masz wątpliwości, mów. Obiecujesz?
Obiecuję.
Końska dawka. Chce pani zabić pacjenta?
To ja jestem koniem.
- Bez obawy. - Przepraszam, nic nie widziałam.
Nieważne, Malika. Bardzo dziękuję.
- Łatwo znalazłaś? - Nie.
W sumie dobrze czuję się w domu.
Pilnuję dzieci, czytam, mogę odnaleźć siebie.
Oddycham.
Depresja ma też pozytywne strony.
Powrót do życia i bliskich to nie są pozytywne strony depresji.
- To światło w tunelu. - Jeśli tak, kochanie,
to sprawy nie byłyby tak mroczne.
Biedna Louise.
Próbujemy cię rozerwać, ale twoja praca zdaje się nie mieć ko
Mogło być gorzej.
Ponieważ mamy mało psychiatrów, mógł skończyć w twoim szpitalu.
Mogę zapalić?
Dziękuję.
A ty?
Czego się boisz?
Niczego.
Podłe kłamstewko.
Ostrożnie łykasz małą dawkę i zamieniasz się w warzywo.
Koniec cierpienia.
Może to złudzenie przyjemności.
Lepiej umrzeć od razu.
Kocham moje pigułki.
Pomagają mi zachować równowagę.
Nie chcę pchnąć swojego życia w pustk
Nie mam twojej siły i twojego szaleństwa.
To jest pustka.
Niech duchy nad nami zapanują.
W końcu one mogą mi też coś opowiedzieć.
Kawa? Ziółka?
Możesz zanocować. Nie musisz jechać do domu.
Miła jesteś, ale zostawię cię z tym. Chyba twój mąż musi się wygadać.
Bardzo dziękuję.
DZIĘKUJĘ WAM OBOJGU ZA UROCZY WIECZÓR
Czuje się pan dobrze.
Spokojny.
A teraz proszę opowiedzieć...
Co pan widział podczas ostatniego seansu?
Pani doktor?
Czy w młodości uczył się pan łaciny?
Nie.
A lokalnego dialektu?
Nie.
Pański przypadek jest dość zaskakując
- Czyli poważny? - Nie. Proszę się nie obawiać.
Nie spodziewałam się, że na pana trafię.
Jestem wykończona, François.
Śmierć mnie prześladuje.
W zeszłym roku Guillaume.
Teraz ta rodzina.
Jako ostatnia widziałam ich żywych.
Wiem, Louise.
Szpital mi powiedział.
Dyrektor poprosił mnie o wsparcie zespołu na psychiatrii.
Spędzę tam kilka dni.
Mąż miał depresję.
Typowy przypadek "odreagowania".
Nie miałaś z tym nic wspólnego.
To nie ty nacisnęłaś na spust.
Zatem...
Chcesz zachować pacjentów, to nie zbaczaj z kursu.
TŁUMACZ FRANCUSKO-ŁACIŃSKI
ALE ŁODYGA Z WŁAŚCIWEGO KOŃCA
JEST KOŃCEM CHWAŁY ŚWIATA
I co?
- Jak dałaś sobie dziś radę? - Dałam.
Jesteś na mnie zła?
Jest pan psychiatrą.
Ci, z którymi jadłam kolację, skończyli podczas krwawej jatki.
- Nie mam chęci na restaurację. - W porządku.
Może wykazałem się nieczułością.
Zostanę tu parę dni. Spróbujmy jakoś pogadać.
Byłaś wyjątkową asystentką.
Myślisz, że cieszy mnie to,
- że się marnujesz? - Proszę przestać.
Zginęły cztery osoby.
- Po co o tym mówić? - Straciłaś wiarę.
- Wiarę? - Tak. Nazwij to, jak chcesz.
Misją, powołaniem.
Nasza praca to mierzyć się z bólem. Wróć do podstaw, do diabła!
- Mów, słuchaj. - A co, jeśli to nie wystarczy?
Jeśli ślepa wiara w naukę i postęp jest tylko substytutem wiary właśnie?
Możemy mówić o falach, energii...
Do czego zmierzasz?
Może lepiej mówić o schizofrenii, epilepsji, dwubiegunach,
o problemach, których objawy kiedyś kojarzono...
- z opętaniem. - Co ty wygadujesz?
Masz rzut mistycyzmu?
Musisz wiedzieć, że istnienie czegoś, czy to boga, czy nauki,
nie wyklucza istnienia ich przeciwieństw.
Nie potrzeba antyboga czy irracjonalnych bredni.
A, zatem benzodiazepiny? W jakich ilościach?
Próbuję nie zwariować do końca.
Przepraszam, ale pójdę już. Muszę pobyć sama.
Nie poznaję cię.
- Nie mogę zostawić cię w tym stanie. - Może pan.
Théo...
Nie myliłaś się.
Uwolnij się od demonów...
żeby zaznać spokoju.
Dzwonię, żeby przełożyć nasze spotkanie.
Dzięki, Laura. Jeszcze raz przepraszam.
Przepraszam. Czy jest może pani zbłąkaną owcą?
Nie, psychiatrą.
Więc pracujemy w tym samy fachu. Pani daje ulgę duszom,
używając słów, ja niosąc im bożą pomoc.
Czym mogę służyć, córko?
Przygotowuję się do konferencji.
Potrzebuję pomocy w przetłumaczeniu z które chyba są po łacinie.
Oczywiście. Kiedyś uczyłem łaciny w seminarium.
Ale prawdę mówiąc, nie trafiają nam się nowi autorzy.
Zobaczę, co mogę dla pani zrobić.
Przepraszam, że nalegam, ale dla mnie to bardzo ważne.
Zajmę się tym.
Moja wizytówka.
- Dziękuję. - Proszę o telefon.
Louise? Muszę panią uprzedzić.
Ostatniej nocy Elias był bardzo rozdrażniony.
Pielęgniarki mówią, że krzyczał.
- Miał koszmary. - Typowe w stresie pourazowym.
- I co? - Mam kolegę w La Conception.
Znalazł miejsce dla Eliasa.
- W Marsylii? - Albo gdzie indziej.
Nasz szpital nie może leczyć takich przypadków.
Po ostatnim dramacie możemy się załamać.
Nie udźwigniemy tego. Ani pani, ani ja.
Dzień dobry, Elias. W porządku?
Dziś ciężki dzień?
Medytacja może ci pomóc.
Bezczynne leżenie nie.
Właśnie w takie dni nasza praca ma największy sens.
Co mam powiedzieć? Że nastraszyłaś mnie ostatniej nocy?
Zadowolona?
"Nastraszyłam"? Nie rozumiem.
Masz amnezję? Te twoje pierdoły...
"Poszłabym do raju, bo w piekle już byłam".
Już nie taka bystra?
Zwykle więcej mówisz.
Wyjdź stąd.
To ty powinnaś się leczyć.
- Panie Liblis, to nie jest dobra por - Pani doktor?
Wiem, że to, co pani dla mnie robi... jest trudne.
Wyrzeźbiłem w podzięce.
To czaszka.
Będzie pasować do biurka psychiatry.
- Dziękuję, to miłe. - Nic takiego.
Zacząłem też rzeźbić wielkie zdanie na skale, na mojej farmie.
Jak skończę, zabiorę tam panią. Zobaczy je pani.
Nie przeszkadzam już.
Kurwa...
Pomyślałam o tym. Czy inaczej bym dzwoniła?
Guillaume?
- Głupek! - Czego szukasz?
- Ciebie. - Mnie?
Pokażę ci.
Zawsze ja cię straszę.
Kurwa!
Coś pana dręczy.
Rano znalazłem moje martwe zwierzęta.
Z poderżniętymi gardłami. Nie wiem, kto to zrobił.
Ktoś musiał mieć powód.
Zgłosił pan to żandarmerii?
Przełożymy naszą sesję?
Kiedy wyjrzałem dziś rano,
wszędzie była krew. Pomyślałem...
że...
mój koszmar wciąż trwa.
A najgorsze...
jest to, co nocą dzieje się z panią.
Z początku podobało mi się to.
Nawet bardzo. Pani chyba też.
Miło było poczuć panią.
Poznać panią.
Teraz te sny bolą najbardziej.
To, co robimy w tych snach...
to już nie przyjemność. Nawet nie jest ludzkie.
Zaczynajmy.
Théo...
Czuje się pan dobrze.
Jest pan spokojny.
Proszę zamknąć oczy.
Jest pan w spokojnym, ciepłym miejscu.
Bezpieczny.
Wdech.
Głęboki.
Policzę od trzech...
do zera.
- Halo? - Dobry wieczór. Ojciec Sylvain.
Dała mi pani tekst do tłumaczenia.
Musimy się spotkać.
Mogłaby pani przyjść jutro rano? Omówilibyśmy moje ustalenia.
- Córko, jest tam pani? - Jestem.
Dzień dobry.
Dzięki, że pani doktor przyszła. Proszę za mną.
Na górze będzie spokojniej.
Mniej więcej przetłumaczyłem
te zdania, które pani mi dała.
Zanim do nich przejdę,
chciałbym poznać ich dokładne pochodzenie.
Korzystam z wielu różnych dzieł...
Rozumiem, ale...
z jakich?
Tajemnica lekarska jest podobna do tajemnicy spowiedzi.
Ale gdy chodzi o interes ogółu, każda strona powinna zgodzić się
na zaakceptowanie pewnych ustępstw. Mylę się?
Nie w tym przypadku. Niestety, nie mogę więcej powiedzieć.
Zapraszam.
To moja kolekcja komiksów. Ku uciesze skautów.
Zobaczmy.
Przyznaję, że odszyfrowanie było nie lada wyczynem.
To łacina antyczna,
której nie uczy się już nawet w Instytucie Biblijnym dominikanów.
Pierwsze słowo z pani notatek...
"Mastema".
Mastema to jedno z wielu imion
określających diabła, jak...
Lucyfer czy Belzebub.
W Księdze Jubileuszów...
na hebrajski przełożono je słowami...
"nienawiść",
"wrogość", a nawet "prześladowanie".
A w Księdze Henocha...
tłumaczenie "Mastemy" to...
"Ten, który staje się gniewny, gdyż zapiera się samego siebie".
Według tych tekstów ta zła istota pewnego dnia powoła
armię demonów,
- która zmiecie ludzkość. - Apokalipsa?
Innymi słowy ten Mastema
będzie działał w imieniu szatana. Jego ambicją będzie...
sondowanie ludzkiej wiary.
Proszę posłuchać. Myślę, że...
to zupełnie nieznany tekst.
Więc spytam jeszcze raz:
Skąd pochodzą te notatki?
Co tam jest dalej?
Appropinquavit finis. "Koniec jest bliski".
Visceribus terrae. "Wnętrzności ziemi".
Lorem ipsum. "Ja powrócę".
PILNY KONTAKT ZE SZPITALEM ELIAS
Pani doktor, wierzy pani w Boga?
Nie wiem.
Nie tak, jak naucza Kościół.
Bóg jest inny dla każdego ze swoich dzieci.
A ksiądz?
Wierzy ksiądz w Diabła?
Wie pani...
jeśli istnieje biel...
to można założyć, że istnieje też czerń.
A jeśli istnieje Bóg...
to może też istnieć Diabeł.
W środku nocy współpacjenci Eliasa zaalarmowali pielęgniarkę.
Najpierw słyszeli odgłosy walki, a potem cisza.
Nikt nic nie zrozumiał.
Elias wisiał na sznurze od żaluzji.
Jak tam się dostał?
Zauważyłaś coś niezwykłego?
Jakieś zmiany w jego terapii?
Wczoraj odbyliście sesję.
Niczego się nie spodziewałaś.
Cholera! Nie odpuszczą. Idź dalej, Louise.
Halo? Co znowu?
Dzień dobry. Uprzedzono mnie o pani wizycie.
Przywieźliśmy go tutaj przed sekcją.
Przykra historia... Taki młody.
Pani doktor?
Do czego mnie zmusiłaś?
W porządku, pani doktor?
Dobry wieczór, Louise.
Szukałaś mnie?
Tego wieczoru...
jaką ranę otworzyłaś we mnie?
Jak tamtego dnia. Zaufałem ci.
Dokładnie wiedziałaś, co robisz podczas tamtego seansu.
Co chciałaś pomścić?
Myślisz, że wiesz, czym jest cierpien Wciąż żyjesz.
Nawet śmierć jest niczym.
Moją udręką jest niekończący się ból.
Chodź tu!
Pani doktor.
Hej! Słyszysz mnie?
- Halo? - Mówi ojciec Sylvain.
Mam informacje, na które czekałem.
Obawiam się, że nie rozumie pani wyjątkowości tego odkrycia.
Dlatego nalegam. Jak weszła pani w posiadanie tego tekstu?
- Uprawiam psychiatrię, nie targuję s - Muszę to zrozumieć.
Szczerze: to odkrycie nas przerasta. Panią i mnie.
Oddzwonię do księdza.
- Halo? - Muszę się z panią zobaczyć. Zaraz.
Jestem jeszcze w szpitalu. Proszę mi dać godzinkę.
Dobrze.
Dzięki, że pan czekał.
Jest pani ranna?
Nic takiego. Niezdara ze mnie.
A więc, Théo...
- Znów koszmary? - Koszmary się skończyły!
Nie ma snu, nie ma koszmarów. Po seansie
nie zmrużyłem oka. Nigdy tak się nie czułem.
- Tyle energii... - Jak pan zużywa tę energię?
Nie wiem... Jak bym miał dziury w głowie.
Moja choroba się zaostrza. Na pewno. Odkąd poznałem panią
jest coraz gorzej.
Nie zostawię tego. Znajdę panu miejsce
w placówce specjalistycznej.
- Przepiszę tabletki na sen. - Mówiłem, że potrzebuję hipnozy.
Panie Liblis... to byłoby szaleństwo.
A pani obietnica?
Leżałem na kanapie, a pani wciskała mi kity.
I dalej obiecuje mi pani pierdoły?!
Kiedy cokolwiek panu obiecałam?
Tętno spada.
Oddech spowalnia.
Niech pan się zrelaksuje. Oddzieli ciało od umysłu.
- Teraz, proszę mi opowiedzieć... - Zawsze.
Zawsze...
robiłem to, co mi kazałeś.
- On wrócił. - Kto?
Théo, jestem pańską terapeutką. Wyjdzie pan z tego stanu.
I zapomni o tym seansie.
Proszę słuchać mojego głosu.
Nie należę do pańskich snów i fantazj
Raz. Proszę wyjść z tego stanu. Nie spotkaliśmy się.
Dwa. Proszę otworzyć oczy.
Proszę na mnie spojrzeć! Trzy!
Jestem z panem. Tu i teraz!
Jest pan ze mną!
Tu i teraz!
Nie moja wina, że czynię zło!
Théo... jestem pańską terapeutką.
Wyjdzie pan z tego stanu. I zapomni o tym seansie.
Proszę słuchać mojego głosu. Nie należę do pańskich snów i fantaz
Piekło jest puste, bo diabły są wśród nas.
Cave absum.
Jest pan ze mną! Tu i teraz!
- Tak? - Ojcze? Musimy się zaraz spotkać.
Proszę przyjechać.
Wątpię, aby...
to miłe zaproszenie na nalewkę było powodem pani telefonu.
Przyznaję, ojcze.
Zna ksiądz
jednego ze swoich parafian, Théo Liblisa?
Liblis? Liblis...
Chwileczkę, tak...
Tak jest!
Znałem kiedyś rodzinę Liblisów z gór.
Bardzo pobożni ludzie, odważni. Bo co?
Théo to ich syn.
I także mój pacjent.
Przyjechał do mnie i zażądał seansu hipnozy.
Wszystko dobrze, ale nic nie rozumiem.
Do czego mogę się pani przydać?
Muszę księdzu coś pokazać.
Théo... jestem pańską terapeutką. Wyjdzie pan z tego stanu.
I zapomni o tym seansie.
Proszę słuchać mojego głosu. Nie należę do pańskich snów i fantaz
Piekło jest puste, bo diabły są wśród nas.
Sądzę, że...
to się nazywa delirium tremens , nie?
Wtedy nie ściągałabym księdza w środku nocy.
Odprawiał ksiądz kiedyś...
nad opętanym...
egzorcyzmy?
Louise... Mogę tak do pani mówić?
Uważam, że często egzorcyzm jest symboliczną odpowiedzią
na chorobę umysłową. A...
symbole czasem, a nawet często,
są skuteczniejsze niż inne terapie.
- W tym przypadku... - Ojcze, to nie jest choroba umysłowa
Stop.
Muszę się skonsultować z hierarchią.
Zawiadomiła pani...
nie wiem... szpital?
Policję?
Nie. Niech ksiądz nikomu nie mówi. Ja też nie powiem.
Bo co ksiądz powie? Że zaburzony facet odwiedził psychiat
Cóż za zbrodnia.
Jestem taka jak ksiądz. Najpierw próbuję zrozumieć.
Panie.
Czy sprawdzasz moją wiarę...
poddając mnie tej ostatecznej próbie?
Co ksiądz mówi?
Nic.
Nic, moja córko.
Modlę się.
Ujrzałem zstępujące z nieba od Boga,
Miasto Święte...
Jeruzalem Nowe, przystrojone...
jak oblubienica dla swego męża.
Tylko trzy trumny. A gdzie jest Bruno?
Rodzina nie chciała go w jednym grobie.
Kiedy śmierć często atakuje kogoś tak doświadczonego jak ty,
to powinno to dawać do myślenia.
Dziwi mnie, że jeszcze policja się tym nie zajęła
Wystarczyłby jeden mój telefon.
...głos mówiący do mnie.
Wykorzystujesz psychiatrię wbrew wartościom, których bronimy.
Co ty knujesz?
Masz uspokajać umysły, nie bawić się jak uczeń czarnoksiężni
Ciszej, proszę. Więcej szacunku dla zmarłych.
Oto czynię wszystko nowe.
Jam Alfa i Omega,
Początek
- i Koniec. - Chciałem pomóc,
ale niestety, nie pozwolę ci działać bezmyślnie.
Ja pragnącemu dam darmo pić...
ze źródła wody życia.
I tobie dam klucze królestwa niebieskiego.
Cokolwiek zwiążesz na ziemi...
będzie związane w niebie.
Coś nie tak, córko? Źle się pani czuje?
Théo Liblis...
IBLIS: z greckiego "diablos"
Iblis... "Ten, który zapiera się samego siebie".
KARTA PACJENTA
SCHIZOFRENIA HEBEFRENICZNA OSOBOWOŚĆ WIELORAKA
Jest tu ktoś?
PIERRES PLANTÉES 25 LAT WCZEŚNIEJ
Louise, będziesz miała kolegę do zabawy.
Théo.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Grzegorz Janiak