Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
-Rocznik 2023! -Rocznik 2023!
Mamy żywą.
Po tym locie ledwo.
Nazwisko i imię?
Moore, Jasmine.
Będziesz w pokoju...
Słuchajcie.
Dostała ten pokój.
-Numer 302. -Powiemy jej?
Co się stało?
Witaj w Ancaster.
Szczęśliwy numer. 302.
Dział konserwacji?
Mówi Gail Bishop. Drzwi mi się zacięły.
Jasne, że próbowałam. Od tego...
Cholera.
-Wystraszyłaś mnie. -Wybacz.
-Jesteś Jasmine? -Tak.
Amelia.
Cześć.
-Fajnie się urządziłaś. -Dzięki.
NIECH KTOŚ TO OGARNIE.
Legendy. Ancaster College aż od nich kipi.
W szkole niemal tak starej jak nasz kraj
należy się ich spodziewać.
Pewnie słyszeliście, że nie przyjęliśmy Roosevelta,
który musiał zadowolić się drugą opcją,
Harvardem.
Tego potwierdzić nie mogę,
ale nasza uczelnia wykształciła dwóch prezydentów USA
i całą rzeszę senatorów.
Znacie legendę o Margaret Millet?
Powieszono ją za uprawianie czarów
całkiem niedaleko stąd.
To akurat prawda.
Ale wierzcie mi, że jedyne, co będzie was nawiedzać,
to dodatkowy kawałek pizzy.
To dla mnie wielki zaszczyt.
Otrzymałam stanowisko
przełożonej domu Belleville po raz pierwszy.
Przełożony to więcej niż wykładowca.
Będę waszą powierniczką,
sojuszniczką i przyjaciółką.
A gdybyście czegoś potrzebowali, mieszkam na miejscu,
łatwo mnie znaleźć.
Każdy semestr rozpoczynamy i kończymy
tak zwanym „pokojowym krzykiem”.
Rozgrzewajcie płuca.
No i ostatnia sprawa.
Nie wrócicie już do domu.
Gdy pojedziecie tam na ferie, będziecie jedynie gośćmi.
Nigdy nie będzie jak dawniej.
Mogę powiedzieć tylko jedno.
Witajcie w domu.
Krzyczymy z nimi? Kurde.
Niech to ktoś ogarnie. Tam są ręczniki.
Sprzątniesz?
Skąd się znacie?
Chodziłyśmy razem do szkoły.
Libby poszła do Dalton.
-Czemu? -Do Dwight.
Sorki.
Znam Libby z obozu.
Obóz Chappaquiddick.
Chodziłaś do Dwight? Dziwni Wielcy Idioci Gonią Hajs na Towar?
Pijemy czy nie?
Tak jest.
Nigdy nie...
pieprzyłam się w samolocie.
No co ty dajesz.
Ściema. Nie jesteś taka.
Leciałam na Birthright.
Mam coś dobrego.
Nigdy się nie poszczałam w spodnie.
Nigdy nie jest za późno.
Wyjaśnię.
To długa historia, ale czasem lunatykuję.
Ja cię. A opróżniasz lodówkę?
-Chyba nie. -Co?
Zeszłej wiosny nocowałam u koleżanki po studniówce.
To był niezapomniany afterek. Amagansett.
Potem pamiętam, jak obudziła mnie jej mama.
Siedziałam na otwartej suszarce. Leciało ze mnie szerokim strumieniem.
-Nie! -Przestań.
-Powaga? -No mówię wam.
Tak że zlałam się w kilka par spodni naraz.
Skąd ją wzięliście?
Dobra jest.
Plecy prosto.
Namalowałem dziekana Maroneya, gdy został przełożonym domu Peabody.
Fajnie.
To spory awans.
Co to za dźwięk?
I tak już czas kończyć.
Dokończymy za tydzień.
Oczywiście.
Dzięki, Josh.
SALON
Odżywcze brokuły. Chcesz makaron z serem?
-Poproszę. -Tutaj?
Cześć. Pięknie dziś wyglądasz.
Jak tam, Jacob?
-Smacznego. -Dziękuję.
Czołem.
Uśmiechnij się. Mamy piękny dzień.
-Jak tam w szkole? -Świetnie.
Dobrze?
Spoko, to było chamskie.
Wyluzuj, nic nie zrobi.
A ty to kto?
Zgadnij.
Beyoncé.
Jedna z sióstr Williams. Serena, może Venus.
Nicki Minaj?
Lizzo?
-Źle, źle, bardzo źle. -Przegraliście.
To moja współlokatorka.
Miło cię poznać.
Jestem Tyler. Cześć.
-Cześć, Tyler. -Cześć.
Ty też tu mieszkasz?
-No ba. -No.
-Tak. -To nawiedzony pokój.
Jakaś laska zmarła tutaj w latach 50.
-Pokój 302. -Tak.
-Sprawdź w necie. -Ta buda jest przeklęta.
Przez wiedźmę.
Nie słyszałaś o Margaret Millet i procesie wiedźm?
No weź.
To za mało, żeby mnie wystraszyć.
To nie ściema.
Wiedźma co roku wybiera kogoś z pierwszego roku. Może was?
Laska z naszego roku. Treasure.
O kurde, zapomniałem o niej.
Nie wytrzymała.
Skoczyła z okna.
-Z tego okna? -No.
Co się stało?
Wiedźma ukazuje się świeżakowi. A potem, pewnej nocy
równo o 3.33,
zabiera go ze sobą.
Dokąd zabiera?
Do piekła.
Okropny jesteś.
Ja pierdolę.
Ale to prawda.
Szczera prawda.
-Najprawdziwsza. -Wymiana.
Treasure!
Cicho bądź.
Narobisz nam kłopotów.
Hawthorne przesadzał.
To obiektywne.
Spójrzmy na Pearl.
Ta dziewczyna to w 90% symbolika,
a w 10% przedwczesne deklaracje.
Co o niej myślicie?
Pani profesor.
Mów mi Liv. I śmiało, nie jesteśmy w liceum.
Przepraszam.
To ironia losu, że Hester nazwała ją Pearl.
Dlaczego?
Perły kojarzą się z bielą,
a więc z czystością
oraz niewinnością.
Pearl należy odbierać jako niewinną poprzez symbolikę bieli.
Kto się zgodzi?
-Pani profesor. -Liv.
W tamtym okresie
biel kojarzono z czystością.
Ale w pewnej scenie
krzyczała do dzieci we wsi, mówiąc językami.
Widać,
że nie zawsze była niewinna.
Albo o to właśnie chodzi,
bo Pearl to dziewczyna w bieli, która ma pokonać Hester.
Hester reprezentującą nonkonformistyczne kobiety.
Brawo, Cressido. Pochylmy się nad tym.
A oto i nasza gospodyni.
Witajcie.
Cześć.
Już dotarło?
Nie spałam pierwszej nocy. Liczy się?
Niesamowite, Gail.
Pierwsza czarna przełożona.
Zajdziesz na sam szczyt.
Nowy Barack?
Szczyt szkolnej hierarchii.
-A Barack to męskie imię. -Oczywiście.
Faktycznie.
To ekscytujące.
-Zgadza się. -Owszem.
Zresztą sama piastowałaś to stanowisko.
To co innego.
Prawda.
Witaj w klubie.
Dziękuję, Brian.
Cholera.
Gail!
Idę.
-O tak. -Musiałam czarować.
Zamawiam pepperoni.
-A ja... -Padam z głodu.
-Serwetki i talerze. -O Boże.
Dziękuję.
Wyszło jakieś 20 dolców.
-Zapomniałam jak tu tanio. -Co?
Nie unikaj odpowiedzi.
-Nie unikam. -Jesteście parą?
Mówimy o Tylerze?
Jak zwykle.
Nie jesteśmy parą.
To wczesny etap.
Randki to grubszy temat.
W zasadzie wyszło 19 dolarów.
Gdybyście chciały mi oddać.
A to się w ogóle dzieli na cztery?
Jeśli się zrzucamy, to wino jest moje.
Kosztowało 8,30, jak coś.
Podziel równo.
To 8,3, ale z trójką w okresie.
Nie chciałam...
-Gail. -Cześć.
-Przepraszam. -Zaczekaj.
Gdzie byłaś? Zobaczyłaś ducha?
Przyszli do mnie inni przełożeni.
Tak wyglądasz po imprezie?
Masz rację.
Trochę przesadzam.
Czułam się...
Jak czarny niewolnik.
Nie. To...
Myślisz, że nie wiem?
Jesteśmy tu jak gatunek zagrożony.
Chodźmy stąd.
Boston.
Napijmy się, będzie fajnie.
No chodź.
Żadnego Bostonu.
Nie martw się. Do zobaczenia.
Uważaj na siebie.
Dla mnie to zakłamana sprawiedliwość.
Zawsze tak robi.
Zawsze mu szkoda białych mężczyzn.
No co ty?
Czytałeś Hańbę?
Można tu argumentować.
-No weź. -Ale...
wróćmy do lektur dodatkowych.
Dziękuję. Dobra robota.
Że też udało ci się to ogarnąć.
Dziękujemy, że przyszłaś.
-Kochamy cię. -Nie.
Jesteś naszą ulubioną wykładowczynią.
Dzięki, Sascha. Brawa za kreatywność. Do wtorku.
To Margaret Millet?
Spryciula.
Czeka nas cała seria o procesach,
trzeciego grudnia, w rocznicę.
Ponoć zmarła o 3.33.
Tak głosi legenda.
To było dawno temu.
Nie lenisz się.
Masz łeb na karku.
Może w przenośni.
Bo od targania tych książek
karku w zasadzie już nie mam.
Skoliozy się nabawiłam.
Dobre.
Krewni muszą być z ciebie dumni.
Do widzenia.
Cześć.
Ostatnio też tak miałam.
Nie wiem czemu.
Mogę cię prosić? Tylko...
Jasne.
Musimy się upewnić.
Potraktuję to jako znak.
Mogę?
Pewnie.
-Wybacz, takie mamy... -W porządku.
Rozumiem.
Jasmine! Rany, głucha jesteś?
Co ty wyprawiasz?
Pytałam z dziesięć razy.
Przepraszam.
Miałam zły sen.
Mówiłam coś?
Co?
Nie bawię się w to.
NIENAWIDZĘ CIĘ
Przeczytałam twój tekst.
Naprawdę niezły.
-Dzięki Bogu, bo nie... -Daj mi skończyć.
Widzę, że się napracowałaś.
Ale to praca nie na temat.
Nie odniosłaś się do zadania.
Bo to niemożliwe.
Krytyczna analiza rasizmu w Szkarłatnej literze.
W czym problem?
Tam nie ma żadnego rasizmu.
Jeśli czegoś nie widać, nie znaczy, że tego nie ma.
Biel nie musi być domyślnym punktem odniesienia.
Rozumiem.
To skomplikowane.
Ciężko się odnaleźć w takiej szkole.
Zwłaszcza niebiałym.
A skąd ja niby jestem?
-Nie... -Z przedmieść.
Z Tacomy. Przewodnicząca samorządu, czerwony pasek.
Nie jestem jakąś...
Nie wiesz, kim jestem.
Nie rozumiesz.
Mylisz się.
„Wybierając pierwszą czarną przełożoną, Ancaster zrobiło wielki krok”.
Lepiej zabrzmi „ekscytujący”.
No dobrze.
„...ekscytujący krok na drodze
-ku różnorodności”. -Nieźle.
„Dostąpiwszy tego zaszczytu jako kobieta”...
Czarna kobieta, podkreśl to.
„...jako czarna kobieta,
z pokorą biorę udział w ewolucji uczelni.
Mimo to
przed uniwersytetem jeszcze wiele pracy”.
To jest dobre.
„Sukces jest niemożliwy”...
Zaczekaj.
„Sukces nie będzie możliwy”...
-Lepiej. -„...bez pomocy sponsorów,
takich jak wielu z was”.
Gail? Wszystko w porządku?
Tak. Wystraszyłam się.
Dobra, kończę.
Wypocznij przed jutrem.
To spotkanie sponsorów, czyli...
Mogę jakoś pomóc?
Szukam pewnej rzeczy.
Co się stało w pokoju 302 w Belleville?
STUDENTKA SIĘ POWIESIŁA - UCZELNIA W SZOKU
„Tragedia w pokoju 302 w Belleville.
Louisa Weeks.
Rocznik 1968”.
STUDENTKA PIERWSZEGO ROKU - LOUISA WEEKS
„Jej ciało znalazła współlokatorka.
Śmierć pierwszej czarnej studentki Ancaster
odebrała jej obiecującą przyszłość”.
Niech ktoś włączy światło.
NIE ZOSTAWIAJ WŁOSÓW W UMYWALCE! FUJ!
W porządku?
Liv to kawał suki.
Zepsuła mi niedzielę. Cały dzień nad tym siedziałam.
Zaczęłaś dzień przed terminem?
O świcie byłam w bibliotece.
Chciałam dać sobie czas. Cała ta rasowa dynamika
to dla mnie obcy temat.
Co dostałaś?
Czwórkę z minusem.
Jak? O czym pisałaś?
Nie wiem, o bzdurach.
Czerwoni to Indianie. Wojna francusko-indiańska.
Dzikość uosobiona przez przyrodę.
A co, tobie nie poszło?
Przecież to łatwizna.
Chodź.
Te zajęcia są gówno warte.
A Liv pieprzy.
Czego się spodziewałaś na uniwerku?
OCENA: 1 - KONSULTACJA!
Piszesz wspaniale.
Szkoda, że to nic nie daje.
Możesz sprawdzić, czy są jakieś zajęcia za dodatkowe punkty.
Co to jest?
Zakładam spór.
To poważna sprawa, Jasmine.
Nigdy nie dostałam jedynki.
Nie bierz ocen do siebie.
To oszczędzi ci sporo żalu.
Nie chodzi o ocenę ani o mnie.
Chodzi o nią.
Chcieli go zwerbować do Dartmouth,
ale musiałby się przenieść do New Hampshire. Lubi śnieg?
Bierze dziekankę, bo pisze powieść. Trylogię dla młodych.
...atak serca, szok.
-Co? -Pośrodku sali.
Nie osądzam.
Nie wiedziałam, że to jego gatunek.
Zajął się socjoantropologią.
Uważam, że jest idealną kandydatką.
Dlaczego?
Jest popularna wśród studentów, wielu napisało jej referencje.
Piętnastu.
Bądźmy szczerzy,
Liv Beckman nie jest biała,
a to przytłaczająco biały wydział.
Taki wizerunek powinniśmy...
To nieistotne.
Musimy ustalić podstawy.
Czy profesor Beckman zasługuje na to stanowisko?
To przywilej, a nie prawo.
Na przywilejach się znasz.
Nie ma prawie żadnych publikacji.
Nieprawda, trochę napisała.
Może nie tonę, ale wystarczająco.
Gail, potrafiłabyś być bezstronna?
-Co? -To twoja koleżanka.
Próbujesz odebrać jej prawa?
Potrafię być profesjonalna.
Masz rację.
Dziwię się, że się nie zgadzasz.
Gdy dostałaś etat, miałaś dwie wydane książki
-a ile artykułów? -Zbyt wiele.
Właśnie. Tonę.
Wszyscy przez to przeszliśmy i wiemy, ile to pracy.
Zasłużyliśmy.
Możemy szczerze powiedzieć, że mamy prawo tu być.
A gdyby ktoś to zakwestionował?
No cóż, fakt,
mam wątpliwości co do Liv.
Studentka pierwszego roku chce podważyć ocenę.
Założyła spór w sekretariacie.
Przecież jęczenie o oceny to dla tych dzieciaków hobby.
Wiem, ale ona uważa, że Liv się na nią uwzięła,
więc biuro spraw studenckich oceni teraz jej pracę.
Nie wiedziałem.
To zmienia postać rzeczy.
Proponuję odłożyć tę sprawę
i wrócić do niej, gdy się wyjaśni.
Za kwadrans tańce afrykańskie,
muszą poprzestawiać ławki.
Dziękuję, że zabrałaś głos.
Potrzebowaliśmy tego.
Mówi Esther Bickert.
Chciałam porozmawiać o mojej córce Elizabeth.
Kto mówi?
Zna pani ją z uczelni.
Proszę zadzwonić do sekretariatu.
To prywatne mieszkanie.
Proszę, to bardzo ważne.
Musi mnie pani wysłuchać.
Halo?
Co za plaga.
Prawdziwa zaraza.
Na szczęście dezynsekcja zajmuje zwykle dobę.
Przenocuję cię i tyle.
W dzieciństwie nie mogłam.
Stereotypowa jedynaczka.
Ja tak samo.
Nawet moja zmyślona kumpela była do bani.
Ładne mieszkanko.
Trzecie w ciągu trzech lat.
Staram się tu zadomowić.
Nie wiem, co bym zrobiła bez ciebie.
Ja też nie.
Przepraszam.
-Moment. -Moje kumpele tam są.
Mamy komplet.
Co robisz, Jasmine?
Patrzcie na Jasmine.
LANCE KOCHA - MISS ANCASTER 2017
Sorki. Wystraszyłem cię?
Nie. Tylko...
wychodzę na dziwaczkę.
Nie przesadzaj.
Raczej na...
zdystansowaną osobę.
Może być.
Tajemniczą, można powiedzieć.
Na pewno wszystko gra?
Dlaczego nie bawisz się ze wszystkimi?
Musiałam się napić.
Szukałam tylko zapojki.
Zapojki?
Poważnie?
No nie.
Pokażę ci,
jak się wali wódę.
Studiowałem semestr w Sankt Petersburgu.
Umiem pić jak Rosjanin.
Cokolwiek to oznacza.
Weź głęboki wdech.
I wydech.
I walisz.
I tak pali.
Smaczne.
Urocza jesteś.
Nie przeszkadzam.
Zaraz wrócę.
-Jasmine. -Pani Bishop.
Co się dzieje?
-Co się stało? -Co? Kto to zrobił?
PRECZ
Jasmine.
Słyszałaś coś?
Nie.
Cześć. Wszystko w porządku?
Usiądź, Amelio.
Coś się stało?
Ktoś wyrył słowo „precz” na drzwiach i powiesił stryczek.
Dlaczego?
Słyszałaś coś, gdy wróciłaś do pokoju?
Właściwie to nie,
bo nie wróciłam.
Czy któraś z was ma z kimś zatarg?
Nie. Ja nie.
-Nie. -To pewnie głupi żart.
To ma być żart?
Nie w takim sensie. Chodzi o tę wiedźmę
i dziewczynę, która się zabiła w tym pokoju.
Nie chodzi o żadną wiedźmę, Amelio.
Jak myślisz, Jasmine?
Nie wiem.
A wy się dogadujecie?
Tak.
Nienawidzę cię.
TO WŁAŚNIE NADCHODZI
No nie wiem. Stryczek?
Nigdy czegoś takiego nie widziałam.
Na mojej uczelni wisiała na dziedzińcu.
-Był ogromny skandal. -O rety.
-Martwię się o Jasmine. -Słusznie.
Co teraz musi przechodzić?
Nic dziwnego, że zainicjowała spór.
Jak tracą kontrolę nad wszystkim, oceny wydają im się najważniejsze.
Tylko że od sporu zależy, czy dostanę to stanowisko.
Nie dramatyzuj, będzie dobrze.
Zobacz.
Nigdy nie widziałam ich tak blisko miasta.
Lepiej stąd chodźmy.
Chodź.
To jeden z najstarszych budynków kampusu. Powstał w 1801 r.
Część cegieł na jego budowę
przyniesiono z budynku sądu w Ancaster,
gdzie odbywały się słynne procesy.
Proszę tędy.
Pokażę państwu, jak wyglądają pokoje w domu Belleville.
Zwykle są dwuosobowe,
ale mamy też pokoje jednoosobowe.
Przypominam, że można zadawać pytania.
Cały ten obszar ma bogatą historię.
Uwaga, podłoga się tu wybrzuszyła.
Mamy nawet społeczność potomków pierwotnych osadników,
którzy nadal żyją i ubierają się jak w XVII wieku.
Tędy.
Zajmijcie miejsca.
No dobrze.
Jesteśmy.
Co to takiego?
Czarna studentka. Śpi.
A to co?
To właśnie nadchodzi.
Obudź się!
Nie! Obudź się!
Obudź się!
Ja nie... Chciałam tylko sprawdzić, czy wszystko gra.
Nic nie zrobiłam. Gadałaś przez sen.
Wystraszyłaś mnie.
ARCHIWUM ANCASTER COLLEGE - CMENTARZ AIKEN
AKTA - RZECZY OSOBISTE LOUISY WEEKS - 1943
KALENDARZ - 1965
chodziłam po kampusie, piękne budynki
muszę wszystkie obejrzeć!
Lunch z Alice - pyszna zupa pomidorowa!
Zero wieści z domu. Dzwoniłam cały dzień.
kolacja urodzinowa Vivian nie mam zaproszenia
Dziwne hałasy przez całą noc.
Ktoś był w pokoju.
Ktoś pukał po północy. Margaret?
WRZ–GRU - MAJ–SIE - 1965
-Dalej. -Czekaj.
Dalej.
Przepraszam.
Mam kłopoty?
Jest straszny mróz.
Co z nimi robiłaś?
Nic, siedzieliśmy sobie.
To znajomi.
W porządku.
No cóż.
Jak będziesz gotowa, zaprowadzę cię do ambulatorium.
Nie trzeba.
Piłaś alkohol.
Po prostu...
Możesz nawet nie wiedzieć, że coś sobie odmroziłaś.
Nie mogę iść.
Będzie masakra, jak się dowiedzą.
Nie będę znów przez to przechodzić.
Przeniosę się, wyjadę, ale więcej już nie zniosę.
Nie.
O nie.
Wrócimy do tematu rano.
Pójdę do twojego pokoju.
-Zgarnę jakieś ciuchy... -Nie wejdziesz tam.
Ta suka Jasmine zamknęła się od środka.
Nienawidzę tego pokoju.
Tu jest okropnie.
FORMULARZ ZGŁOSZENIA WYPADKU
BARDZIEJ NIŻ KIEDYKOLWIEK
ZWIĄZEK INKLUZYWNEJ PRZYSZŁOŚCI
Przepraszam.
Nie przejmuj się, o wszystkim pomyślałem.
Utrwalacz.
Chcieliby, żeby to było takie proste.
Jasne.
Miłego dziękczynienia.
Kiedy wylatujesz?
Zostaję tu.
Poważnie?
Szkoda.
A ty wracasz do domu?
Nie, do Nowego Jorku.
Znajomi robią kolację.
Zieleninka, bataty kandyzowane, te klimaty.
Posłuchaj.
Nie musi być między nami niezręcznie.
Z mojej strony nie jest.
Z mojej też nie.
Jak coś, jestem tu.
Co się dzieje?
Wyjeżdżam.
Na ferie?
Na zawsze.
Skarbie.
Zaraz przyjdę.
Amelia, zaczekaj.
Cześć, mamo.
Wybacz, że się nie odzywałam.
Miałam masę roboty. Uczelnia, znajomi.
Dogaduję się ze współlokatorką.
Zaprosiła mnie nawet na święta dziękczynienia.
Nie martw się.
Nie będę sama.
Halo?
Jest tam kto?
Boże jedyny!
Jasmine, wracaj.
Jasmine!
Ancaster to ja.
Ancaster nie jest jedynie dyskryminacją.
Dlatego z dumą informuję o inicjatywie mojej koleżanki.
Związek Inkluzywnej Przyszłości w Ancaster
to porozumienie studencko-uczelniane
mające na celu ochronę i promocję różnorodności.
Dzięki innowacyjnym metodom, takim jak warsztaty,
gościnne wykłady i wydarzenia wielokulturowe
ZIP utoruje szkole drogę ku radykalnej integracji.
Teraz bardziej niż kiedykolwiek pokażemy światu, kim jesteśmy.
TAK JEST WSZĘDZIE
Jasmine, prawda?
Zgadza się.
-Skąd wiesz? -Jak się masz?
Dobrze.
Wspaniale.
Nie było łatwo.
Przez pierwszy semestr nie mogłam spać.
Podczas sesji nie spałam dwie noce z rzędu.
Miałam halucynacje. Myślałam, że moja lampa to jakiś gnom.
Miewałam koszmary.
Często.
Wpadnij czasem do domu AfAm.
To świetnie miejsce dla niebiałych.
Całej ósemki.
Do zobaczenia.
Wpadłaś czy co?
Nie mylisz się.
No dobra.
Przerwałyśmy.
Znasz ją?
Nie.
Dała mi to.
Mnie też próbowali zwerbować,
ale do Chabad.
Wstyd.
Okropieństwo.
Najpierw chciałabym powiedzieć, że podobał mi się twój felieton.
W The Globe.
Bardzo dziękuję.
Naprawdę skłania do myślenia.
Czy to wstęp do kolejnych publikacji?
Książek, konkretniej.
Nie w najbliższej przyszłości.
Zaczynam gromadzić materiały.
Publikacje to jeden z czynników branych pod uwagę.
Jeśli kandydat ma niewielki dorobek,
zwiększa się waga innych czynników,
takich jak wyniki i zaangażowanie na zajęciach.
Rozumiem.
Dydaktyka to dla mnie priorytet.
Zapewne rozumiesz, dlaczego trwający spór
staje się problematyczny.
-Cóż... -Udało się go rozwiązać?
Jeszcze nie.
Mogłabyś...
nieco przybliżyć nam sytuację?
Problem...
Problem
tkwi w uczelni.
Dlaczego poświęca więcej uwagi mnie
i podważeniu moich kwalifikacji
niż poszukiwaniu rasisty, który terroryzuje studentów?
Nie rozumiem...
Tydzień temu podpalono krzyż.
To wymaga natychmiastowej reakcji.
Nie zostanę kozłem ofiarnym uczelni,
która nie chce lub nie potrafi dostrzec prawdy o sobie.
Jeśli ktoś chciałby jej pomóc,
to należałoby zakończyć kulturę nienawiści trawiącą domy,
dewaluującą pracę niebiałych wykładowców
i zmuszającą mnie do tłumaczenia się wam.
Zobaczcie, co spotkało Jasmine Moore.
To się dzieje pod waszymi nosami.
SALON - BIBLIOTEKA - SYPIALNIA
1 GRUDNIA 1965
Kolejna migrena - Nie dam rady
Uwaga. Zamykamy bibliotekę.
ŚRODA, 3 GRUDNIA
Cześć, Katie.
Nadal tu siedzisz?
Wywalili mnie z biblioteki.
Może się przejdziemy?
CZWARTEK 2 GRUDNIA
Idzie i ciągnie linę
Zabierze mnie ze sobą
Pani Bishop.
Pani Bishop, pomocy!
Błagam, proszę otworzyć!
Proszę.
Pani Bishop!
Błagam!
Ja pierdolę!
Mamy żywą.
Witaj w Ancaster.
Jasmine?
O Boże.
Twoja mama się zamartwia. Mówi, że nie dzwonisz.
Jak do tego doszło?
Ktoś cię popchnął?
Poślizgnęłaś się?
Uciekałam przed nią.
Przed kim?
Przed kim uciekałaś?
Przed wiedźmą.
Wiedźma nie istnieje.
Nie wrócę tam.
-Jasmine... -Nie wrócę.
Jasmine.
Nie możesz się poddać.
To nie duchy.
To nic nadprzyrodzonego. To...
To Ameryka.
Tutaj jest tak wszędzie.
Też przez to przeszłam.
Rozumiem cię.
Byłam jedną z trzech czarnych.
Nawet nas nie odróżniali.
To było upokarzające.
Ale trzymałam się kurczowo
i nie dałam się wypchnąć.
Muszę się stąd wydostać.
Nie uciekniesz przed tym, Jasmine.
To pójdzie za tobą.
Uwierz mi.
Ja to wiem.
Pomóż mi.
Virgie?
Za późno.
Już prawie tu są.
Zawołam kogoś.
Zabieraj to czarne łapsko.
Myślisz, że możesz mnie dotykać?
Za bardzo cię rozbestwiłam.
Gary mnie ostrzegał.
Myślisz, że możesz mnie dotykać?
Jak śmiesz?
To mój dom.
Mój dom.
To mój dom.
Jasmine?
Gail wie, że tu jesteś?
Nie.
Co zamierzasz?
Wszystko już wiem.
Rozumiem.
Nie powinnaś tu teraz być.
Mylisz się.
Nieważne, dokąd pójdę.
To jest wszędzie.
Jasmine?
Jasmine!
Nie!
Jasmine!
UNIWERSYTET ANCASTER
SZKARŁATNA LITERA - NATHANIEL HAWTHORNE
LICEUM LAKEVIEW 2019
HEJ JASMINE NAJLEPSZA PRZYJACIÓŁKO BĘDĘ TĘSKNIĆ
LHS WYMIATA W 2019 O, CZŁOWIEKU, ANCASTER, bystra zdzira
NIGDZIE SIĘ NIE WYBIERAM
Chyba się nie wyspałaś.
Jak mam spać?
To nie twoja wina.
To jasne, ale...
Nie obwiniaj się.
Wiem, że jest ci ciężko.
Zwłaszcza, że powinniśmy się cieszyć.
Udało ci się.
Prawda?
Zawsze myślałam, że to jest nagroda.
Wykazać się. Wytrwać.
Po co to robimy?
Ja wiem, po co.
Znalazłam swój cel.
Swoje miejsce.
Tyle programów i stanowisk, o które walczyłam.
Tylko tutaj zaryzykowali.
Może zawsze byłaś tego częścią.
Nie.
Nic nie przyszło mi łatwo.
-Własny brat zamykał... -Brat?
Co?
Mówiłaś, że jesteś jedynaczką.
A teraz mówię, że sierotą też.
Czasami.
To nie jest już moja rodzina.
Dlatego to dla mnie ważne.
Proszę się nie rozłączać.
Chodzi o moją córkę Elizabeth.
Pani może ją znać jako Liv.
Wydzwaniam od tygodni.
Pani Esther Bickert.
Proszę.
To jest Liv?
Elizabeth.
Jakby zmiotło ją z powierzchni ziemi.
Odeszła i nie wróciła.
To się u nas zdarza.
O tym się nie mówi.
Aż pewnego dnia ją ujrzałam.
W gazecie.
Nazywali ją Liv.
Mówili, że jest czarna.
A nie jest?
-Skądże, to moja córka. -Ale...
A jej ojciec?
Broń Boże, pokój jego duszy.
Nie. Według mnie
to sprawa między wami.
Nie rozmawia ze mną.
Opętał ją diabeł.
Powinnaś znać prawdę.
To naprawdę wiele. I...
Po co...
ETAT DLA BECKMAN SUKCESEM W WALCE O RÓŻNORODNOŚĆ
Gail, jesteś.
Całe szczęście. Urozmaicisz nam przyjęcie.
To wieczór twojej koleżanki.
Stały etat.
Cześć, Gail.
Jedna z moich ulubionych piosenek.
Gail, pomóż mi z muzyką.
-Liv... -Świetnie mi idzie.
Nie do wiary.
To wrogie przejęcie.
Brian, kocham cię, ale nie twoją muzykę.
Podkręcimy trochę temperaturę.
Liv, masz chwilę?
-Podkręcimy? W sensie? -W sensie, że będzie cieplej.
Gail, wytłumacz panu.
Musimy pomówić.
Sekundkę. Pokażę białasom muzykę.
No to ja odpadam.
Dwie lewe nogi.
Gail, umiesz do tego tańczyć?
No pewnie!
Przestań.
Dość!
Jesteś kłamcą.
Że, kurwa, co?
Rozmawiałam z twoją mamą.
Jak śmiesz...
Jesteś oszustką.
O czym ty mówisz?
Mówię, że o kulturze czarnych
uczy was biała,
która dostała etat dzięki śmierci czarnej dziewczyny.
To szaleństwo.
Nie muszę udowadniać, że jestem czarna.
Oczywiście, że nie.
I nie życzę sobie, by ta rozmowa...
Pieprz się.
Rozumiesz?
W dupie mam twoje życzenia.
No tak. Pewnie.
-Wyście... -„Wyście”?
Wyście się tak odkleili,
że nie odróżniacie już czerni od bieli.
Tak to wygląda.
To właśnie spotkało Jasmine.
Wiem o tym!
Nie ma tu białych kapturów i śpiewów, ale to bez znaczenia.
Rasizm jest jak nieuchwytny duch.
Nie mam dowodów.
Uspokój się.
Ona nie żyje!
Słyszysz? Nie żyje.
A ja mogłam jej pomóc.
Mogłam ją uwolnić.
Ale ją tu trzymałam.
Żadna ze mnie przełożona.
Zwykła niewolnica.
Sprowadziliście mnie, bym...
posprzątała.
Niczego nie zmieniłam.
Nie zrobiłam.
Tylko ją...
zawiodłam.
Będzie mnie nawiedzać.
Już do śmierci.
Co się stało?
Chciałam z tobą pogadać.
Musiałaś wybuchnąć i wyciągać moje brudy
przy tych białasach?
Też jesteś biała.
Nie jestem!
Ta kobieta
wychowała mnie wierząc,
że pójdę do piekła, bo spłodził mnie czarny.
Mówiła, że twój ojciec był biały.
Tak twierdzi?
Nie pozwolę wam na takie traktowanie.
Ani tobie, ani jej, ani Jasmine.
Powiedziałam prawdę.
To nie ma sensu.
Nie wierzę ci.
To nie musi mieć sensu.
Nie przeżyłaś tego.
To nie twoja historia.
Masz szczęście.
Sęk w tym, że uczelnia nie przejmuje się zdrowiem.
To toksyczne podejście.
Zgadzam się.
Rozumiem, co czujesz, Gail.
Pod koniec semestru wszyscy jesteśmy wyczerpani.
-Wszyscy. -O rety.
Mam jestem tak spięta, jakbym miała piłki pod skórą.
Cóż, Gail,
to był dla wszystkich trudny semestr.
Nie wiedziałem o niczym i głupio mi z tego powodu.
To przez ten cały stres.
-To kiepski moment. -Nie wątpię.
Nigdzie się nie wybieram.
Przepraszam.
Dziękuję.
To nigdy się nie zmieni.
To napięcie w pracy,
cała ta sytuacja,
odbijają się na moim ciele.
U ciebie chodzi o emocje.
Podejrzana kobieta na dziedzińcu pierwszego roku.
Sprawdź ją.
Który wydział? Proszę o dokumenty.
-Nie. -Poproszę.
-Sprawdzę tylko. -Nie w tym sensie.
Nie pracuję tu.
Właśnie wychodziłam.
Wyjście jest tam.
Pani Bishop?
ZMORA
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska