Downloaded from YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Official YIFY movies site: YTS.MX
"Tanrılar bizi dualarımızı kabul ederek cezalandırır."
Oscar Wilde yazmış.
O kitabı okumadık.
Belki de okumalıydık.
Harlow bir kasabadan ziyade köydü aslında,
hâlâ da öyle ama artık orada yaşamıyorum.
Köyde altı sınıflı bir ilk ve ortaokul var.
Howie's Market var.
Gıda ürünleri ve Red Devil kazıkazanı satıyor.
Komşu kasaba Gates Falls, Harlow'dan büyük.
Babamın favori restoranı Mondello's orada.
Ayın elemanı seçildiği zamanlar hep giderdik.
Artık eskisi kadar sık olmuyor bu.
Annem ölünce azaldı.
Harlow'daki Castle Lake ve Ledges'taysa
çamlar sarp kayalıklarla buluşuyor.
Bir New England klasiği.
Ama büyük ödüllü kazıkazan biletinden,
Kenny Yankovich rezaletinden ve herkesin ölümünden önce
Bay Harrigan'a çalışmaya nasıl başladım anlatayım.
Kilise vesilesiyle oldu.
İkinci Samuel, bölüm bir, 19'uncu ve 20'nci ayetler.
"İsrail'in gözdeleri tepelerde katledildi.
Güçlüler yere serildi!
Gat'ta ağzınızı açmayın, Aşkelon sokaklarında duyurmayın.
Filistlerin kızlarını sevindirmeyin.
Sünnetsizlerin kızları zafer naraları atmasın."
Sağ ol Craig.
Ne hoştu.
Bu sabah sizleri burada görmekten…
O günden beri düşünmeden edemiyorum.
Ya reddetseydim?
Hem niye ben?
Niye beni seçti?
John Harrigan, Maine'in en zengin adamıydı.
Milyarderdi.
Oğlanla bir konuşabilir miyim?
Gözleri iyi görmüyordu, ona kitap okuyacak birini tutacaktı.
Daha büyük çocuklar vardı, daha güzel okuyacak çocuklar.
Kasvetli evinden kaçmak için fırsat kollayan bir çocuğun
saatte beş dolara hayır diyemeyeceğini bildiği için mi?
Yoksa çözmem gereken…
…başka planları mı vardı?
-Merhaba, ben… -Kim olduğunu biliyorum.
En dipte, sağda.
"Yalnızca tutkuyla can bulur güzelliği.
Oysa tutku yokken
o vurucu güzellik de anlamını kaybeder,
hatta çirkinleşir.
Dokunuşun sıcak ve canlı güzelliği, akıl güzelliğinden daha derindir."
"'Para nedir ki?
Neye yarıyor baba?'
Bay Dombey sandalyesini eski yerine çekti
ve oğlunun başını okşadı.
'Zamanla anlayacaksın evlat' dedi.
'Paranın açamayacağı kapı yoktur.'"
Annemi çok özlüyordum
ama babam daha da çok özlüyordu.
Onun yokluğunda üzgün ve boş bakar olmuştu.
Saçma, çocuksu bir düşüncem vardı.
Annem benim yüzümden öldü diyordum.
Kendimi sorumlu tutuyordum.
Benim kontrolümdeydi.
Yani ölmesine…
…engel olabilirdim.
Ne yapıyorsun?
-Hiç. Affedersiniz. -Seni ilgilendiren bir şey yok.
Neyi merak ettin?
Söylersen yardımcı olayım.
İçeride ne var?
Sırlar.
Korkunç sırlar.
"Tüm arzuları gözlerinin önünden film şeridi gibi geçti de
her şeyin aydınlığa kavuştuğu o ana teslim mi oldu?
Bir hülyaya, bir görüntüye fısıltıyla bağırdı.
İki kez bağırdı.
Birer nefesten farksızdı bağrışları.
Dehşet. Dehşet."
"Dehşet.
Dehşet."
Bu okuduğunu anladın mı?
Conrad'in yazdıklarını anladın mı?
Anladım galiba.
Bugün paranı alıyorsun Craig.
Teşekkür ederim.
Ben yokken okuyor musunuz?
Evet, bunları okuyorum.
Sıkıcı değil mi?
Sıkıcı mı?
Bence finans dünyası heyecan verici.
-Dombey ve Oğlu'nu hatırlıyor musun? -Okuduğumuz ikinci kitap. Okuduğum.
Dombey oğluna paranın asıl değerinin ederiyle ölçülmediğini
anlatmaya çalışıyordu.
Paranın asıl değeri
güçle ölçülür.
Ama oğlu Paul ona "Para annemi niye kurtarmadı?" diye sordu.
"Para bu kadar gaddar mı?" dedi.
O amaca uygun kullanılırsa gaddar olabilir.
ZALİM VE BENCİL
John Harrigan pek sevilmiyordu.
Hiç evlenmemişti, çocuğu yoktu.
Sağ olan akrabası varsa da hiçbiriyle bağı yoktu.
Belki de bu yüzden yalnız görünüyordu.
HARRIGAN CORP'TA YİNE İNTİHAR
Yalnızlığının acısını da başkalarından çıkardı.
HARRIGAN DOKUNDUĞUNU ÖLDÜRÜYOR
Anlayabiliyordum.
İYİ DİLEKLERİMLE, JOHN HARRIGAN
Annen piyangoya kumar gözüyle bakardı.
O adama çalışmana, Red Devils oynamana göz yumduğumu bilse
mezarında ters dönerdi.
Kazı hadi.
-Nereye? -Şans paramla kazıyacağım.
Bu aldığım ilk zarftı.
O günden itibaren
her yıl adıma dört zarf gelecekti.
Sevgililer Günü'nde, eylülde doğum günümde,
Şükran Günü'nde ve Noel'de.
Karavana.
Adam ucuzcu. Düşük ücret ve ucuz bir ikramiye veriyor.
Marketten bir dolarlık Red Devils bileti!
Annemle ilgili bir şey demiştin ya?
Ne demek o?
Ne demişim?
Mezarında ters dönermiş.
Deyim işte.
Toprağa verdiklerimizin, yaşadığımız dünyada olup biteni
artık dert edinmemesi gerektiği anlamına geliyor herhâlde.
Anladım.
"'Hadi bakalım' dedi Rocky mikrofona,
'Bir de tempolu dans edelim.'
'Çalın!' dedi orkestraya.
Alkışlayarak ve ayağını yere vurarak müziğin ritmine eşlik etti.
Seyirciler de el ve ayaklarıyla aynı şekilde tempo tuttu.
Dans pistinin ortasında tepinirken
hepimizin gözü yelkovandaydı.
Derken 18 numaralı çiftin erkek dansçısı Kid Kamm
partnerini tokatlamaya başladı.
Kızı sol eliyle tutuyor,
sağ eliyleyse gelişigüzel tokat savuruyordu.
Kız tepkisizdi. Dünyadan kopmuştu.
Bir iki anlamsız ses çıkardı, sonra yere kapaklandı.
Hakem düdüğünü çaldı,
seyirciler heyecanla ayağa fırladı.
Maratona gelen seyircilerin normalde…"
Yeterli.
Buna başladığımızda kitabın adını anlamamıştım.
Şimdi ne anlıyorsun?
Acı çeken atların ızdırabına son verebiliyorsak
insanlara niye aynı şans tanınmıyor?
Ölüm şansı.
Acı, keder ve tasa
son bulsun.
Beş yıldır haftada üç kez ona kitap okuyordum,
sadece bir kez ağır grip geçirdiğimde gitmemiştim.
Aksatmak istemiyordum,
bu aktivitemiz onun için haftanın en güzel saatleriydi belki de.
İple çekiyor, yaşama bununla tutunuyor olabilirdi.
Harlow'lu çocuklar ergenliğe adımlarını Gates Falls'daki lisede atar
çünkü Harlow'da lise yok.
Billy Ueberroth'un abisi Mike, namıdiğer Über,
bu çukura bizden önce düşüp yara almadan kurtulmuştu.
Ona para verirsek kurtuluş yolunu bize de gösterecekti.
ÖĞRENCİLERİMİZE TEKRAR MERHABA
Güzel.
Evet hanımlar ve beyler, şimdi tüm sırları önünüze sereceğim.
Bir dakika durun.
Dikkatinizi bana verin. Tehlikelerle karşılaşacağız.
Solunuzda…
Bakmayın.
Morarmış bir göz, akciğer kanseri veya dövme istiyorsanız başka tabii.
Gates Falls Lisesi'nde yenilere eziyet yasak
ama olmayacak diye bir şey yok.
Kendinizi hazırlayın. Soğuk ve acımasız görünün.
Saçma sapan tavırlara taviz vermeyin, burası cehenneminiz olur.
Hapishanede nasılsa öyle. Göze batmadan cezanızı çekin.
Sağ ol Über.
Hepsi senin için de geçerli Margie.
Son sınıftaki kızlar yılandan farksızdır.
Anında saldırmazlar,
iliğini yıl içinde yavaş yavaş kurutmaktan zevk alırlar.
Buraya gireyim demeyin.
Turun son durağı.
-Kantin. Popüler tipler burada takılır. -Hepsinin akıllı telefonu var.
Motorola Razer. Öteki masa Samsung'cuların.
Şu da Apple masası.
-iPhone daha yeni çıktı. Nasıl almışlar? -Onlar popüler oğlum.
Telefon almamız lazım.
Küçük bir kasabada büyüyüp birden yabancı bir dünyaya düştüğünüzde
evreniniz genişler.
Garip ve farklı yüzler görürsünüz.
Bazıları dostça bakar,
bazılarıysa size düşmanca kilitlenir.
Sebepsizce sevmezler sizi.
Selam! Ne haber? Seni daha önce de gördüm Minibüs.
Al şunu.
İçine bak.
Ayakkabı boyası.
Her çömez gibi seni de tuvalete bekliyorum.
-Dersim var. -Önce botlarımı boyayacaksın.
-Hayır. -Reddetmen büyük hata olur.
-Ya boyarsın ya da boyayı sana yediririm. -Çocuklar?
Bir sorun mu var?
Hayır. Bir şey yok.
Ne var onun içinde? Arkadaşına eziyet etmiyorsun umarım.
Hiç de bile.
-Derse gitmeliyim. -Bekle.
-Adın ne senin? -Craig.
Poşette ne var Craig?
Şey…
Yarım sandviç. İster miyim diye soruyordu.
Öyle olsun.
Pişman olacaksın.
Kıçını kurtardım. Bir şey değil.
Siktirtme belanı.
-Tanışmıyoruz bile. Neyimi gördün? -Beni utandırdın.
Boyayacaktın Minibüs.
Boyayacaktın.
Kimler gelmiş!
E, lisenin ilk günü nasıldı?
Güzel.
Güzel mi? Bu kadar mı?
Süperdi gerçekten.
Eksiğin gediğin yok ya?
Yok.
-Öğretmenlerin nasıl? Sevdin mi? -İyi. Her şey iyi.
Peki.
Bir şeye ihtiyacın olursa…
Tamam.
-Baba. -Efendim?
Bana telefon alsak?
Ne gerek var?
Yardıma ihtiyacım olabilir, ambulansı aramam gerekebilir.
Küçücük bir yerde yaşıyoruz, bağırsan yardıma koşarlar.
Peki.
"Jurgis yeterince kaldığı takdirde tüm bunları kendi de görecekti.
Bütün pis işleri bu işçiler yapıyordu,
onların aklına giremezdi.
Ortama ve diğerlerine ayak uyduruyorlardı.
Jurgis buraya bir işe yarayacağı, yükseleceği,
ustalık kazanacağı umuduyla gelmişti
ama yanıldığını görecekti.
Yükselmek iyi iş çıkarmakla olmuyordu."
Yeter! Okuma!
Bu sosyalist martavalların beni ne kadar illet ettiğini unutmuşum.
Sinclair'e katılmıyor musunuz yani?
İyi iş çıkarıp kurallara uyarak yükselmek mümkün mü sizce?
Craig.
Yanlış anlama.
Sıkı çalışmayı takdir ederim.
Akıllı çalışanları severim.
Ayakta kalmak için çok rekabetçi olmak lazım.
Ancak cesurlar birinci gelir.
Zalim olmak gerek.
Kimseden bir şey rica etme.
Rica minnetle iş yürümez.
Ne istiyorsan talep edeceksin.
-Bay Harrigan. -Söyle.
Sizi hiç ezmeye ya da kullanmaya çalıştılar mı?
İş hayatınızda yani.
Hem de her gün.
Nasıl baş ettiniz?
Acımasızlıkla.
Bu neymiş!
Gerçekten…
Nasıl? Mondello's'a bir dahaki gidişimizde bunu giyeceğim.
Sana da iki hediye var.
Önce küçük olanı aç. Benimkini sona sakla.
-Bay Harrigan'dan. -Acaba ne?
Büyük sürpriz.
-Geliyorum. -Tamam.
Kazandım!
-Sahi mi? Ne kadar? -İnanamayacaksın.
Bir milyon mu?
Üç bin dolar!
Bu sağlam hediye oldu.
Benim hediyemi gölgede bırakacak.
Önce benimkini mi açtırsaydım?
-Gördüğün gibi. -Baba.
Gel bakalım.
Güle güle kullan.
Mağazadaki kız yardımcı oldu. Kuruldu, şarj edildi, kullanıma hazır.
İlk kim aranacak?
Alo?
Mutlu Noeller Bay Harrigan.
-Craig? -Evet, benim.
Neredesin? Sesin bir garip geliyor.
-Cep telefonumdan aradım. -Yapma. Radyasyon saçıyor onlar.
Bir şey mi istedin?
Hediye ettiğiniz kazıkazanı tutturduğumu söylemek için aramıştım.
-Üç bin dolar kazandım. -Çok güzel.
O biletlerden biri sonunda bir işe yaradı demek.
Teşekkürler.
-Hediye etmeniz büyük incelikti. -Lafı olmaz.
Dostlarıma dağıtıyorum öyle.
-Başka diyeceğin yok galiba. -Evet, galiba.
Mutlu Noeller.
Size de mutlu…
Abi ya, tatil bitmese olmaz mıydı?
-Bu ne acele Craig? -Nereye harbi?
Nasıl?
-Şaka! -Hayır.
İnanılmaz.
Bir süre sonra Margie, Billy ve Über'in de telefonu oldu
ama tek iPhone'lu bendim,
Billy ve Über'se Razer'ı ortak kullanıyordu.
Teşekkürler.
Craig, seninle bir şey konuşacaktım.
Oldukça uzun bir süredir gelip gidiyorsun.
Görüyorum ki ilk zamanlara göre çok değiştin,
bambaşka biri oldun.
Şunu sormak istiyorum,
niye hâlâ geliyorsun?
-Gelmeyeyim mi? -Ondan değil.
Ne peki?
Sporla uğraşarak, kulüplere girerek, kızlarla takılarak
daha güzel vakit geçirirsin eminim.
Yine de haftanın üç günü geliyorsun hâlâ.
Niye?
Kendini buna mecbur mu hissediyorsun?
Hayır, alakası yok.
Niye o zaman?
Keyif alıyorum.
Niye?
Geliyorum çünkü…
Kitaplarınızın kokusunu seviyorum.
Sohbetlerimizi seviyorum.
Size kitabı sesli okuduğumda
elime bu odanın dışındayken bulamadığım bir güç geçiyor sanki.
İstediğim için geliyorum.
Görüşürüz.
-Parayı ne yapacağımı buldum. -Anlaşmıştık, üniversite paran o.
Paranın çoğu için öyle konuştuk. Kırk yılda bir bir şey alıyorum zaten.
O bile yok.
Kalanını neye harcayacağımı buldum.
-İyi günler Pete. -İyi günler.
-Merhaba Edna. -Merhaba.
Sağ ol.
Geldin mi?
-Bay Harrigan, size bir şey getirdim. -Hiçbir eksiğim yok.
Sağ ol.
Düşündüğün için minnettarım.
Ama alamam.
-Babana ver. -Böyle diyeceğinizi söylemişti.
Akıllı adammış.
Henry David Thoreau'nun bir sözü vardır,
"Mal mülk sahibi değil, kölesiyiz."
Televizyonum yok.
Olsa bütün vaktim televizyon izlemekle geçerdi.
Arabamda radyo var ama evde yok.
Oysa arada bir country müzik dinlemeyi severim.
Evde radyo olsaydı vaktimi daha da boşa harcardım.
-Önce bir… -Hayır.
Keşke kazıkazanı tutturamasaydın diyeceğim neredeyse.
Bunlar var ya?
Bunlara ikon deniyor.
Bu ikon borsayı simgeliyor.
Wall Street Journal aboneliğim var.
Wall Street Journal'da bu yok ama.
-Bu rakamlar gerçek zamanlı mı? -Evet.
Bir iki dakika geriden geliyor olabilir tabii.
Şaştım kaldım.
Kodamanların eskiden
malikânelerinde kendilerine ait borsa takip ekranı olurdu, onun gibi.
Evet. İsterseniz Journal veya Forbes falan da okuyabilirsiniz.
"Barton Instruments bazı dükkânlarını kapatıyor."
Burada yazmıyor.
Dünün haberleri onlar çünkü.
Haberleri bir gün gecikmeli alıyorsunuz. Ama buradakiler bugünün.
Küstahlık etmişim Craig.
Bunu geri vermeyeceğim galiba.
-En azından şimdilik. -Sevindim.
Masadan telefonu getirir misin?
Bununla telefon açabilirsiniz.
-Öyle mi? -Evet.
Asıl işi o.
Parmakla dokunup istediğiniz numarayı yazın.
-Dört çubuk gösteriyor. -Çubuk mu?
Yeni baz istasyonu sayesinde. Boş verin.
-Bu iyi bir şey mi? -Evet, iyi bir şey.
Chick.
Ben John Harrigan.
Artık bir cep telefonum var.
Portföyümde değişiklik yapmak istiyorum.
Evet.
Hoşuna gitti mi bari?
Hayır.
Uyarmıştım.
Bayıldı.
Alarm kurup…
Her gidişimde kitaptan önce ona telefon kullanmayı öğretiyordum.
Ona interneti, Yahoo'yu ve Google'ı öğrettim.
Mesajlaşmayı ve sesli mesaj bırakmayı da.
Şu an telefona bakamıyorum.
Uygun görürsem sizi ararım.
Şu an telefona bakamıyorum.
Uygun görürsem sizi ararım.
-Aramasanız daha iyi sanki. -Harika.
Telefonunu kişiselleştirmeyi bile.
-Size kullanıcı adı bulalım. -O nedir?
Lakap gibi yani.
Aradığınızda veya mesaj attığınızda telefonumda o isim görünecek.
Kendime lakap mı takacağım?
İnsanların size taktığı bir isim de olur. Yazın.
Zamanında gazetelerde böyle anılırdım. İltifat olarak kullanmadılar.
Korsan Kral. Fena. Hiç arayan oldu mu?
Hayır. Reklam ve yanlış numara sadece.
O ksilofon sesi beni deli etti.
Başka zil sesi ayarlayalım.
-Daha iyi sanki. -Öyle.
Yine de açmam.
-Ben arıyorsam bile mi? -Sen olduğunu ne bileyim?
-Country seviyordunuz, değil mi? -Evet.
-En sevdiğiniz şarkı ne? -Çok var.
Tammy Wynette. "Stand By Your Man".
Zil sesleri.
Bu mu?
Evet. Çok hoş.
Dinlesene.
Yaparım.
İşte, "Stand By Your Man". Oldu, hazır.
Şimdi beni arayın. Favorilerdeyim.
Artık birbirimizin aradığını anlayacağız.
Evet.
Güzel.
Ne okuyalım bugün?
İyi misiniz?
Hayır.
Canımı sıkan bir şey var. Belki sen açıklayabilirsin.
Bir aydır bu telefondan makaleler okuyorum.
Hepsi de bedavaydı.
-Ne olmuş? -Olmaz.
İnsanların iyi para ödediği şeyleri bedavaya okuyorum.
Süper, değil mi?
Hayır, değil!
Bilgiyi böyle dolaşıma açmak
kafamdaki başarılı iş modeli konseptiyle tamamen çelişiyor.
İnternet, patlak bir su borusuna benziyor.
Su yerine bilgi fışkırtıyor her yere.
Kafam almıyor. İnsanları böyle mi çekiyorlar?
Sana soruyorum Craig.
Fryeburg Panayırı'ndaki gibi işte.
Orada da ilk oyun genelde bedavadır.
Burada ilk oyun hiç bitmiyor ama.
Fryeburg Panayırı, ha?
Bu sitelerde hiç reklam da yok üstelik.
Gazetelerin can damarı reklamlardır.
Yoksa nasıl ayakta kalacaklar?
İnsanları çekmiyorlar.
Bağımlı ediyorlar.
Google arama sonuçlarımın
genelde finans içerikli olduğunu fark ettim.
Ne istediğimi biliyor.
Boruyu vanadan kapattıklarında ne olacak? Beleş içeriğe son.
Hem bu şekilde yanlış bilgiler de yayılır ve doğru kabul edilir.
Saçmalığa doymuşuz zaten, daha da fazlasını yaymak için
bu aleti kullandıklarında ne olacak?
Gazeteler, gazeteciler, siyasiler…
Bu zımbırtı hepimizi korkutmalı.
Pete'e yardım edeyim.
Telefona sihirli küreymiş gibi bakıyordu.
Bay Harrigan o gün saniyeler içinde
geleceği görmüştü.
İnternetin, haberlerin, yalan haberlerin,
sosyal medyanın, paywall'ların, spam'lerin,
Julian Assange'ın, Edward Snowden'ın, kısacası dünyanın geleceğini.
Günaydın Craig.
Günaydın Bayan Hart.
KAZAĞIN GÜZELMİŞ
SAĞ OL
Akıllı telefon mu o?
Evet, iPhone.
Bak sen, zengin çocuk.
-Benimkini göstereyim mi? -Olur.
Acayip iyi. Kocaman bir…
Tabii ya, benim yok ki.
iPhone'a baksam?
Peki.
Sağ ol.
Vay!
İyiymiş.
Geliyor.
"Ama bu yeni bir hikâyenin başlangıcı.
Bir adamın dönüşümünün hikâyesi.
Yeniden hayat buluşunun,
bir dünyadan diğerine geçişinin,
yeni ve bilmediği bir yaşama adım atışının hikâyesi.
Yeni bir hikâyenin konusu bu, bizim hikâyemizse burada bitiyor."
Pardon.
Aklımı çelme şeytan.
Ağzına sağlık.
Arada böyle kasvetli Rus romanlarını da dinlemeyi seviyorum.
Masamın orta çekmecesinden çek defterimi getirir misin?
Sağ ol.
Buldun mu?
Teşekkürler.
Bu tüpü ilk kez görüyorum. İyi misiniz?
Genelde geceleri kullanıyorum.
Size bir şey sormak istiyordum.
Niye buraya taşındınız?
Harlow'a.
Onca yer vardı.
Hayatım boyunca şehirde yaşamıştım.
Artık kırsalda yaşayayım istedim.
Bir sürü yeri değerlendirdim, sonunda burada karar kıldım.
Görülecek şeyler var
ama hiçbiri öyle aman aman değil.
Nerede görülecek harikalar varsa orada insan vardır
ve ben insan sevmem pek.
Kimse benden bir şey istemiyor.
İstediğim buydu.
İnsanlar benden bir şey istemesin.
Çünkü istediklerinde
neredeyse hiçbir zaman kayıtsız kalmam.
Peki sen nerede yaşamak isterdin?
Los Angeles olabilir.
Senarist olabilirim.
O işi de birileri yapacak tabii.
Evini özlemez misin?
Babanı görmek, annenin mezarına çiçek bırakmak istemez misin?
Arada bir gelirim.
O sevimsiz yere gider
ve çalışma hayatına orada atılırsan
bil ki zorlanacaksın, adaletsizliklere tanık olacaksın
ve düşman edineceksin.
-Ben az yaşamadım bunları. -Biliyorum.
Craig, bana bir söz vermeni istiyorum.
Peki.
Karşına çıktıkları anda
derhâl bertaraf edeceksin.
O düşmanları.
Bertaraf.
Derhâl.
Ve bunun için zerre suçluluk duymayacaksın.
Söz ver bana.
Söz ver!
Tamam.
Söz veriyorum.
Güzel.
Sağ olun Bay Harrigan.
Benim için zevkti Craig.
Hepsi.
Hem ürkütücü hem ilginç biriydi.
Zayıf düşmüşken bile güç sahibiydi.
Belki de tehlikeli biriydi.
Ama ben onun dostuydum. Kendi demişti.
Çekmecesindeki kazıkazanlara bakılırsa
fazla dostu da yoktu.
KARTLAR VE KAZIKAZANLAR İÇİN SAĞ OLUN
YANINIZDA ÇALIŞMAK BİR ŞANS
Bay Harrigan?
KORSANKRAL
Bay Harrigan?
Efendim?
Müsaadenle. Oğlum arıyor.
Craig?
Bay Harrigan galiba…
Galiba ölmüş.
-Nefes almıyor. -Hizmetçiler nerede?
Bugün salı.
Evde değiller.
Tamam, beni dinle.
Sen bekle.
Dışarıda bekle. Ambulans çağıracağım.
"En güzel zamanlarımızdı.
En kötü zamanlarımızdı.
Hem akıl çağıydı hem aptallık çağı.
Devir inanç devriydi.
Devir kuşku devriydi.
Aydınlık ve karanlık bir aradaydı.
Umudun baharı, çaresizliğin kışıydı.
Ya her şey önümüze seriliydi ya önümüzü göremiyorduk.
Ya doğruca cennete gidecektik
ya da tam tersi yöne."
Ben yatıyorum.
Siktir.
ÖĞLEDEN SONRALARIMIZI ÖZLEYECEĞİM
"Her tür kötü niyetten, kinden, gazaptan, öfkeden,
isyandan ve iftiradan uzak durun.
Birbirinize karşı nazik,
merhametli ve bağışlayıcı olun.
Tanrı da Mesih uğruna sizleri bağışlamıştı."
Son kez gör istersen.
Bekleyip en son gideceğim.
Acelemiz yok. Ben dışarıdayım.
Ona yeni bir takım giydirip
sağlıklı görünsün diye biraz da makyaj yapmışlardı.
Hoş, sağlıklı insanlar bir tabutta gözleri kapalı yatmaz ya.
Ta uzaklardan gelip
John'a saygılarını…
Bay Harrigan annemin yakınına gömüldü.
Anneme bir kez gitmiştim.
Babam her hafta gitse de ben yanaşmazdım.
Mezarına gitmeye başlasam…
…onu yitirdiğimi bilecektim.
John Harrigan kolay biri değildi ama iyi bir adamdı.
Bugün burada bulunanları görse şaşırır mıydı acaba?
Bakar mısın? Craig, değil mi?
Evet.
Ben Chick Rafferty.
John Harrigan'ın hesap kitap işlerine bakıyorum. Bakıyordum yani.
Biraz konuşabilir miyiz? Bay Harrigan'dan bir şey almışsın.
Şey…
-Avukatları bir haftaya falan arar. -Başım belada mı?
-Konu nedir? -Merak etmeyin. İyi bir şey.
Bunu okuyunca anlarsınız.
İki ay önce aldım,
bu durum yaşanana kadar saklamam söylendi.
Size iyi günler.
Ne oldu?
Vasiyette adın var galiba.
Açayım mı?
"Craig, bunu okuyorsan ben ölmüşümdür.
Sana…
…yatırım fonunda 800.000 dolar bıraktım.
Fonun idaresi babanda ve Charles Rafferty'de.
Menajerim bundan böyle vasim olacak.
Üniversitedeki dört senenin
ve seçeceğin lisansüstü programın masrafı…"
…bu parayla karşılanabilir.
Kariyerine adım atmana kolaylık sağlayacak paran da kalacaktır.
Senarist olmak istiyordun.
Gönlünden geçen buysa ne yap et ol tabii ki.
Ama onaylamadığımı da bil.
Senaristlerle ilgili çok edepsiz bir şaka var.
Burada yazmayacağım
ama telefonundan aratabilirsin.
Anahtar kelimeler "senarist" ve "genç yıldız".
Filmler gelip geçicidir, iyi kitaplarsa ölümsüzdür.
"Bana bir sürüsünü okudun, daha niceleri yazılacak.
O kadarını diyeyim.
Bu 800.000, okul masrafların düşüldüğünde bile
sen 26 yaşına gelip fonun idaresini devralana kadar bir milyonu bulabilir.
Kalan parayla dilediğin harcamayı veya yatırımı yaparsın.
Not: Öğleden sonralarımızı ben de özleyeceğim."
Ne oldu?
Hayalet görmüşe döndün.
ÖĞLEDEN SONRALARIMIZI ÖZLEYECEĞİM
Şu an telefona bakamıyorum.
Uygun görürsem sizi ararım.
Sizi özlüyorum Bay Harrigan.
Para için çok sağ olun ama dönmeniz için
hepsini geri verebilirdim.
Sallıyorum gibi görünebilir ama ciddiyim.
Gerçekten.
Uyandın mı?
-Evet. -Kahvaltı hazırlıyorum.
KORSANKRAL
Baba!
Ölmemiş. Bay Harrigan'dan gece iki buçukta gelmiş bu.
-"C, C, C." -Onu çıkarmalıyız.
-Canlı gömmüşüz. -Nasıl?
Birini gönderelim, buldozerle falan girişsin.
Bir soluklan. Ne oluyor?
-Telefonunu tabuta koymuştum. -Niye koydun ki?
Garipti ama yaptım bir hata ve gece bu mesaj geldi.
Mutlaka bir açıklaması vardır.
Telefonu hack'lenmiş veya klonlanmıştır.
Biri seninle dalga geçiyordur.
Dalga olsa komik bir şey yazarlardı.
-"İmdat, kutuda kapalı kaldım" falan. -Komikti cidden.
İki tane "A", üç tane adımın baş harfi. Çok saçma.
Gidip bakmamız lazım.
Hayır. Niye bakmayacağız söyleyeyim.
-Otur. -Hayır.
Craig, otur.
John Harrigan evde tekken öldü.
Bu yüzden ona otopsi yaptılar.
Kalbi yüzünden öldüğünü öyle öğrendiler.
Onu kesip açtılar mı?
Evet.
Bunu söylemek hoşuma gitmiyor. Kafanda dönüp dursun istemiyorum.
Ama diri diri gömüldüğünü sanmandan iyidir herhâlde.
Yaşamıyordu. İmkânsız.
Öldü.
Anladın mı?
Evet.
Niye geldin evladım?
Teşekkürler.
İyi misin Craig?
Evet.
Sana bir şey bırakacaktı.
-Bırakmış mı? -Evet.
Çok cömertlik etmiş.
Beni ve Pete'i de düşünmüş.
Düşünmüştür. İyi…
İyi bir adamdı, değil mi?
Hakkaniyetliydi.
Zıtlaşmaya gelmezdi ama.
-Nasıl yani? -Dusty Bilodeau'yu hatırlar mısın?
Black Bear Karavan Parkı'nda yaşıyorlardı.
Görmüştüm. Ne olmuş ona?
Pete'ten önce bahçıvan oydu ama sekizinci ayı dolmadan
hırsızlık yaparken yakalanıp kovuldu.
Dusty özür dilemeden çekti gitti.
Mesele kapandı sandı.
Kapanmamıştı.
Ne oldu peki Dusty'ye?
Diyeceğimi dedim.
Evden istediğin bir şey var mı? Onu hatırlatacak bir şey belki.
Bilmem. Bir orkide alabilirim belki.
Tabii.
Al bir orkide.
SATILIK
Chick, evle ilgilensinler diye Edna ve Pete'e dokunmadı.
Girişe emlakçının "satılık" tabelası kondu ve birkaç kişi evi görmeye geldi.
Hack'lenen telefon muhabbetinden sonra sular biraz duruldu.
Okul iyi gidiyordu, derslerle aram iyiydi.
Fen derslerine Bayan Hart giriyordu, okulun en iyi öğretmeniydi.
Peki bu oksijenin çoğu nereden…
Craig.
Oksijenimizin yüzde 70'i denizlerde üretiliyor.
Aynen öyle.
Çok doğru söyledin.
Kenny Yankovich ot sattığı için okuldan atıldı.
Ben ispiyonladım sansa da ben değildim.
Onu artık görmeyeceğime seviniyordum gerçi.
Gates Falls Lisesi'nde etkinlikler de oluyordu.
İlk dönemin bitişi şerefine düzenlenen kış dansı gibi.
Birlikte dans etme teklifini kızlar yapıyordu, gelenek öyleydi.
Bana teklif bence Margie'den gelecekti
ama ondan o şekilde hoşlanmıyordum.
Başka bir teklif bekliyordum.
BENİMLE DANS EDER MİSİN?
OLUR
-Tuvalete gitmeliyim. -Eşlik edeyim.
Sizlere iki şarkımız daha var.
Bekliyorum.
Öldün oğlum sen.
Ne yapıyorsun?
-Bıraksana. -Geberteceğim seni.
-Sen gammazladın, biliyorum! -Hayır.
Niye böyle bir şey yaptın, niye?
Mecburen sıçacağım ağzına.
Canını yakmak istememiştim ama ne yaparsın?
Bundan birine bahsedersen öldün say.
Craig!
Tamam, işte oldu.
Regina, Bay Taylor'a on dakikaya döneceğimi söyle.
Craig'in babasını arasın.
Bunu bildirmem gerekiyor. Yankovich mi yaptı?
Kenny yapmadı.
Neyse ki.
O olsa kesin tutuklanırdı çünkü.
Okuldan zaten atıldı.
Duruşma olurdu, mahkemeye çıkmam gerekirdi,
herkes öğrenirdi.
Ya başkasını da döverse?
Tut.
Şu iş bitsin yeter.
Bitecek Craig.
Evet, dudağına bakalım.
Gel.
Buralı…
Affedersin.
Buralı değilsiniz, değil mi?
Boston'lıyım.
Aslında Lowell'lıyım ama üniversiteyi Boston'da okudum.
Nerede?
Emerson'da.
Ne oldu?
Hiç. Güzel kokuyorsunuz da.
-Sabundan. -Anladım.
Booth Bay sabunu. Gates Falls'da bulabilirsin.
Çok hoş bir sabun. Annene…
Sevdiklerine alabilirsin.
Sağ olun.
Elimi yüzümü sildiniz, benimle sohbet ettiniz…
…liseyi biraz olsun çekilebilir kılıyorsunuz.
-Size çok şey borçluyum. -Hayır, değilsin.
Öyleyim.
Gerçekten.
Kim yaptı Craig?
Bunu konuşmasak baba?
İyiyim ben.
Tamam da…
Birileriyle konuşman gerek Craig.
Bay Harrigan, ben Craig.
Bunu dinleyemezsiniz biliyorum ama bu akşam bir şey oldu.
Ben de…
Biriyle konuşma ihtiyacı hissettim.
Biri beni çok fena dövdü.
Kenny Yankovich denen aptal hırbo.
Ama size verdiğim sözü tuttum.
Onu…
Onu bertaraf ettim.
Yani en azından denedim diyelim.
Güçlü bir yumruk savurdum.
O kadar güçlüydü ki yine peşime düşeceğinden korkuyorum.
Bu iş bitmeyecek diye çok korkuyorum.
Keşke burada olsaydınız da bana tavsiye verebilseydiniz.
ÜBER YANKO ÖLMÜŞ
Bilinen bir gerçektir
ama ben herkesin, şerefsizlerin bile,
onları özleyen, arkalarından ağlayan aileleri olduğunu
o gün anladım.
Yalnız ben yas tutabilirim sanırdım.
Kenneth James Yankovich'in ölüm ilanı
Gates Falls Gazetesi'nde salı günü yayımlandı.
Yazan tek şey şuydu.
"Trajik bir kaza sonucu ansızın vefat etmiştir."
İyi günler hocam.
Craig.
Yok, bekle biraz.
Dersim vardı zaten.
İzin yazarım.
Kafan nerede senin?
Burada.
Pek değil.
Kenny'de mi?
Craig.
Ölümünden kendini sorumlu tutuyorsan
dosyalarına baktım.
Kenny maalesef ciddi sorunları olan bir çocuktu.
Evde, okulda…
Psikolojik sorunları vardı.
Ne oldu bilmem
ama seninle alakası yoktu.
Git hadi. Derse yetişirsin.
Craig.
Bir çocuğun ölümüne sevinemem.
Ama şükür sana bir şey olmadı.
Bayan Hart, hayaletlere inanır mısınız?
Bilim insanısınız, inanmazsınız.
Öğretmenim, bilim insanı değilim.
Evet de anladınız işte.
Böyle şeyleri düşünmekten hoşlanmam.
Cadı tahtasıyla falan
ruh çağırma olaylarına girmem mesela.
Neden?
Büyükannem hep
"Bir cevap istemediğin sürece kimseyi çağırma.
Her ruh kutsal olmuyor" derdi.
Craig, dersine git artık.
BLACK BEAR KARAVAN PARKI
Evde değiller.
Bilodeau evi burası mı?
Öyle herhâlde.
Ne zaman dönerler peki?
Kim bilir ne zaman.
Dusty Bilodeau'ya bakmıştım.
Onu burada buldular.
Buldular mı?
Zengin bir şerefsizin yanında çalışırken işinden oldu.
Kovuldu. İşsizlik yardımı aldı mecburen.
Bir yıl iş aradı, sonra kamyonu harman makinesinin olduğu garaja sürdü,
kapıyı indirdi ve makineyi çalıştırdı.
SİKİK H
Garaja girmeden bunu yazdı.
Anlayan olmadı.
Şarjı biten bir telefon çalmaz, sesli mesaj açmaz.
Mesaj da atamaz.
Ama oldu işte.
Siz yaptınız.
Bir şeyi bilmeliyim Bay Harrigan.
Kenny Yankovich'in ölümüyle bir ilginiz var mıydı öğrenmeliyim.
Korktuğumu söyledim ama ölmesini istememiştim.
Manyakça bu.
Ölümüyle bir ilginiz varsa
duvarıma vurun.
Duvarıma üç kez vurun.
Craig.
Size bir şey söylesem ama kimseye söylemeseniz?
Kural olarak yasak zaten herhâlde, değil mi?
Baban doğru söylüyor.
Telefonun hack'lenmiş. Biri seninle kafa buluyor.
Öğretmenin de haklı.
Peder Ingersoll arkadaşımdır.
Gates Falls'da görevli, Kenny'nin vaftiz edildiği kilisede.
Kazanın detaylarından bahsetti.
Kenny gece ikinci kattaki odasından kaçmaya çalışmış.
Çok içmiş.
Muhtemelen çatıda kayıp düşmüş.
Trajik bir kaza yaşanmış, o kadar.
Yere çarpınca boynu kırılmış.
Bence telefonunu biraz elinden düşür artık.
Matta 5:30'da ne diyordu?
"Sağ elin seni günaha sokuyorsa bedeninden sök at.
Bedeninden bir parçanın yitmesi…
…bütün bedeninin cehennemlik olmasından iyidir."
-Buyurun? -Telefonumu elden çıkaracağım.
Tamam.
Buna bayılacaksın.
Sırf garip mesajlar aldığım için telefon değiştiriyorum.
-Göndereni biliyor musun? -Evet ama artık aramızda değil.
İlk iPhone'lar aceleye getirilmiş, hatalar var.
Yazılım muhtemelen mesajları o an iletmemiş,
sonradan geliyorlar.
-İçine ruh kaçmış gibi. -Kutsal ruh olmadığı kesin.
-Hiç. -Numaran değişmeyecek.
Eski telefonundaki rehberi ve bilgileri buna aktardım.
-Hepsini mi? -Evet.
-İhtiyacın olmayanları silersin. -Tamam.
Eski telefonunu bağış programımıza alabiliriz.
Telefonu tamamen boşalttıktan sonra
ihtiyacı olup da alamayanlara bağışlıyoruz.
Anladım.
Yok, ben kendim bağışlayayım onu.
-Kardeşime lazımdı zaten. -Tabii.
KORSANKRAL ARANIYOR…
ARAMA BAŞARISIZ OLDU
Çok şükür.
Gözden uzağa kaldırsak da
kurtulamıyoruz bazı şeylerden.
Peşimizden geliyor, kulağımıza fısıldıyor, "Unutma" diyorlar.
"Sorgulamaya devam et."
Yankovich ailesi nereye taşınmıştı?
Hâlâ yas tutuyorlar mıydı?
Kimse yokken o eski evden sesler yükseliyor muydu?
Birini soran sesler, yankılar.
Bay Harrigan beni özlüyor muydu?
Nasıl biri olacaktım?
Yaptığım şey bende bir iz bırakacak, karakterime yön verecek miydi?
Kabul edilmişim.
Bir gün bir öğrenen olacak mıydı?
Umarım olmaz.
-Sigorta kartını aldın mı? -Evet.
Yeni adresini mutfak masasına bıraktın mı?
Evet.
Kitapçıda bir an önce kayıt açtır,
stokları çok çabuk tükeniyor.
Tamam.
-Kalın mont aldın mı? -Hayır, kışa kadar döneceğim baba.
-İdare edersin, değil mi? -Tabii ki.
Senin adına çok seviniyorum.
Teşekkürler baba.
Seni seviyorum.
Ben de seni oğlum.
Hadi.
-Bir ihtiyacın olursa ara. -Ararım.
İnsan yerini yurdunu arkasında bırakmaz,
gitse de beraberinde götürürmüş.
Bunun doğru olmadığını umuyordum.
Bazı şeyler bıraktığım yerde kalsın,
benimle kilometrelerce uzağa,
iki saatlik mesafedeki Boston'a gelmesin istiyordum.
Emerson'dan burs almıştım, gazetecilik programları çok iyiydi.
-Gel. -Selam.
Craig sen misin?
İlk yıl oda arkadaşım Los Angeles'tan Julian Summers'tı.
Tiyatro okuyordu. Film yıldızı olmak istiyordu.
…dikkat etmeniz gereken en önemli şeydir.
Çok sıkı çalıştım.
Babama borcumdu bu.
Tabii Bay Harrigan'a da.
Craig, şuna bir bakar mısın? Fotoğraf ismin altında mı olsun?
Üstte daha profesyonel duruyor sanki.
-Öyle galiba. Sağ ol. -Evet.
-Bu müzik ne ya? -Bir arkadaşım alıştırdı.
Arkadaşa bak. Değiştir şunu.
-Selam baba. -Selam.
-Hayırdır? -Çok kötü bir haberim var.
Manşet şuydu, "Sevilen öğretmen Vermont'ta can verdi."
İlk cümle de şöyleydi,
"Victoria Corrales Hart,
Gates Falls Lisesi'nin biyoloji öğretmeni,
iki aracın çarpıştığı kazada can verdi."
Yokluğumda Bayan Hart nişanlanmıştı.
O gün yanında nişanlısı vardı.
Hafta sonunu Chester'da bir kulübede geçirip
sonbaharın tadını çıkarmışlardı.
Dönüş yolundaydılar. New Hampshire sınırı yakınlarında
Waltham, Massachusetts'de yaşayan Deane Whitmore'la karşılaştılar.
Nişanlısı nerede?
Hâlâ hastanede. Uzun süre orada kalacak.
Çarpan şerefsiz aşırı sarhoşmuş, yara almadan yürüyüp gitmiş.
Sarhoşken dört kez tutuklanmış, ehliyeti alınmış.
Yanına kâr kalmaz umarım.
Kalmayacak.
Sanık altı ay rehabilitasyon görmeyi kabul ederse
dört yıllık hapis cezası ertelenecektir.
Ama kaldı.
Yanına kâr kaldı.
Gönderildiği rehabilitasyon merkezi hapisten çok golf kulübüne benziyordu.
KORSANKRAL ARANIYOR…
Bay Harrigan.
Deane Whitmore diye bir adam
lise öğretmenimi öldürdü.
Sarhoştu.
Bayan Hart'a ve nişanlısına çarptı.
Bayan Hart iyi biriydi.
İhtiyacım olduğunda elimden tutmuştu.
O adam hak ettiğini bulmadı.
Ölmesini istiyorum.
Telefonu kapatır kapatmaz aradığıma pişman oldum.
Suçlu hissettim.
Suçluydum da.
Düşünmen bile delilik, dedim kendime.
İmkânsız, dedim.
Deane Whitmore'a bir şey olmayacak,
sal gitsin, dedim.
KASABA SAKİNİ ÖLÜ BULUNDU
DETAYLAR AÇIKLANMADI. SORUŞTURMA SÜRÜYOR.
Merhaba.
Ne istiyorsun?
Gazetede çalışıyorum.
Burada kalan biriyle ilgili bilgi alacaktım.
Ön tarafa sor.
Deane Whitmore.
Devam et.
Nasıl öldü?
Karşılığında 100 dolar veririm.
İki yüz.
İntihar etti.
-Nasıl? -Duşta.
Ama nasıl?
Duymak istiyor musun?
Evet.
Herkesin odası, özel banyosu var.
Epey lüks yani.
-Benim eve bin basar. -Nasıl oldu?
Kendini boğmuş.
Kahvaltıdan önce
şampuanı kafaya dikerek açılışı yapıp
sonra pahalı bir sabunu ikiye kırmış.
Yarısını yere düşürmüş, diğer yarısını boğazına tıkmış.
Pahalı sabun mu?
-B'yle başlayan bir şey. -Booth Bay mi?
Evet. Nereden bildin?
İntihar notu bırakmış mı?
Bir nevi. Bir satırlık bir şey.
Ne peki?
Hoş bir cümle. Dua gibi.
"Bütün sevgini…"
"…ver çekinmeden." Dua değil.
Değil mi?
Şarkı sözü.
Olacakları önceden sezmiş
ve kendiniz kaşınmış da olsanız
düşünce afallarsınız.
Çukurun dibi yoktur.
Sonu yoktur.
Düşmeye devam edersiniz.
"Dehşet.
Dehşet."
Siz öldükten sonra o küçük odaya baktım.
Gizli odaya.
Korkunç falan değildi. Anılarınız vardı, o kadar.
Aynı sırları paylaşıyoruz.
O yüzden beni seçtiniz.
Anneniz siz küçükken ölmüş.
Benimki gibi.
Yalnızlık nedir biliyordunuz.
Bu hissi biliyordunuz.
Tıpkı benim gibi.
O yüzden iletişimimiz sürsün istediniz.
Biraz uzun sürdü ama sonunda anladım Bay Harrigan.
Mesajlarınızı anladım.
C, C, C,
D, U…
…"Craig, dur" demek.
Değil mi?
Sizi üzdüğüm için mi
durmamı söylüyorsunuz?
Üzüldüğünüz içinse özür dilerim.
Çok özür dilerim.
Yoksa kendime zarar verdiğim için mi dur diyorsunuz?
Bana değer verdiğiniz için beni kollamaya mı çalışıyorsunuz?
Öyleyse…
…sağ olun.
Teşekkürler.
Artık huzurla uyuyabilirsiniz.
EVLAT, EŞ, ANNE 1969-2001
Özür dilerim anne.
Çok özür dilerim.
Şu 21'inci yüzyılda bizi dünyaya telefonlarımız bağlıyor bence.
Durum buysa bunun sağlıklı bir bağ olduğu söylenemez.
Artık birçok şeyden kuşku duyuyorum.
En başta da gerçeklikten.
Ama New England'ın kayaları kadar sağlam olan şu gerçeği biliyorum.
Öldüğümde,
vaktim geldiğinde…
…ceplerim boş gömülmek istiyorum.
STEPHEN KING'İN KISA BİR HİKÂYESİNDEN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Ece Nihal Karluk