Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[vapur düdüğü çalar]
[Altın Gün - "Goca Dünya" çalar]
♪ Dünya handır han içinde Yaşar o ruh can içinde ♪
♪ Rüya gibi gelir geçer İnsanoğlu gam içinde ♪
♪ Dertli ağlar, dertsiz ağlar Dünya içinde ♪
Allah!
♪ Hey gidi koca dünya Gam yükü müsün? ♪
♪ Söyle, söyle fâni dünya Dert küpü müsün? ♪
♪ Hey gidi koca dünya Gam yükü müsün? ♪
♪ Söyle, söyle fâni dünya Dert küpü müsün? ♪
Alkışlar çalgıya,
paralar şapkaya!
Var olalım ablam!
Alkışlar çalgıya, paralar şapkaya!
♪ Hey gidi koca dünya Gam yükü müsün? ♪
♪ Söyle, söyle fâni dünya Dert küpü müsün? ♪
-♪ Hey gidi… ♪ -[klarnetle siren sesi yapar]
-[erkek] Koş, koş! -[erkek 2] Koş! Kaç! Ya koş!
-Ne oldu şimdi? -[polis] Gelin buraya, kaçmayın!
[müzik arka planda devam eder]
[zabıta] Durun!
♪ Hey gidi koca dünya Gam yükü müsün? ♪
♪ Söyle, söyle fâni dünya Dert küpü müsün? ♪
♪ Dünya handır han içinde Yaşar o ruh can içinde ♪
♪ Rüya gibi gelir geçer İnsanoğlu gam içinde ♪
♪ Dertli ağlar, dertsiz ağlar Dünya içinde ♪
[anlaşılmayan konuşmalar]
-[müzik biter] -Oy, oy.
Ah be kızım.
Hayvanı doyurdun, kendin aç kaldın.
Ya baba ya! Hayvancıkları bir sal ya.
-Onlar da rahatlasın. -[güler, öksürür]
-İyi misin babam? -İyiyim, iyiyim.
Boğazıma kılçık kaçtı.
[vapur düdüğü çalar]
[baba nefes verir]
Baba?
Söyle nar tanem.
Niye bizi her yerden kovuyorlar?
Korkuyorlar.
[gülerek] Kimden, bizden mi?
[babası güler]
Yok be kızım, kendilerinden.
Aynı müziğin bir parçası olduklarını fark etmekten korkuyorlar.
Nasıl yani?
Bak şimdi.
[giderek hızlanan melodi çalar]
Siz de beni biliyorsunuz, ben bir şey yapmıyorum ama…
[gülerler]
Şunlara bak.
Hayır, yani…
[yüksek tempolu dramatik melodi çalar]
[gülerler]
Gördün mü?
Her insan bir melodidir.
Sen yeter ki dinlemesini bil.
[orkestra görkemli müzik çalar]
[orkestra durur, keman solosu başlar]
[orkestra eşlik eder]
[yanlış nota çalar]
-[iç çeker] -[müzik durur]
[kadın] Özür dilerim maestro.
Eğer bu sahnede bütünün parçasıysan hata yapmaya hakkın yok.
Haftalardır prova yapıyoruz, defalarca aynı parçayı çalıyoruz.
Çok özür dilerim.
Oğlum hasta.
Şu an babasıyla beraber hastanedeler.
Aklım onlardaydı, kusura bakmayın.
-Aile senin için her şeyden önce mi gelir? -Evet maestro.
Aile her şeyden önce gelir.
İyi.
O zaman git ailenin yanında ol. Bu orkestrada yerin yok.
[iç çeker]
Evet. Devam edelim lütfen.
[orkestra görkemli müzik çalar]
[orkestra durur, keman solosu başlar]
["Arabaya Taş Koydum" çalar]
-[ortam gürültüsü] -[alkış sesleri]
♪ Arabaya taş koydum civanım ♪
♪ Arabaya taş koydum ♪
♪ Ben bu yola baş koydum civanım ♪
♪ Ben bu yola baş koydum ♪
♪ Seni gelecek diye civanım ♪
♪ Seni gelecek diye ♪
♪ Sol yanımı boş koydum civanım ♪
♪ Sol yanımı boş koydum ♪
♪ Kekliğim vak vak Ufak, ufak ufak bas ♪
[kadın] Allah!
♪ Aç kolların, sar boynuma ♪
♪ İster öldür ister as ♪
♪ Aç kolların, sar boynuma ♪
♪ İster öldür ister as ♪
[müzik azalarak biter]
Ya Ali Rıza, kurban olayım ya. Ayaklarıma kara sular indi.
Hadi onu geçtim. Baksana şu hâlime, pişik oldum ya.
-Sünnet çocuğu gibi yürüyorum oğlum. -[erkek kıkırdar]
[oflar]
-Hadi Allah rahatlık versin. -İyi geceler.
Hadi iyi geceler.
-Açabildin mi kapıyı? -Açtım açtım.
Tamam.
[duygusal müzik çalar]
[öksürür]
[horoz öter]
♪ Tin, tin, tini mini hanım ♪
♪Tin, tin, tin, tin, tini mini hanım ♪
♪ Seni seviyor canım ♪
[kız güler]
Ya kızım, ne oluyor?
Sabah sabah tünedin tepeme.
-Babacığım? -Hım?
Burana ne olmuştu senin?
Yanardağ patlamasında oldu.
İnsanları kurtarayım derken içine düştüm.
Atma baba ya!
Amcan çekip kurtarmıştı beni.
Ona bakarsan
kafandaki yara izi için de "Uçak çarptı" demiştin.
Bak, burada hâlâ kanadının izi duruyor.
Burana ne oldu peki?
Aslanlar saldırdı.
Yok artık, bizim mahallede?
Eskiden bizim mahallede hep aslanlar vardı.
Amcanla beraber kovaladık.
Amcam nerede peki şimdi?
Ya sabah sabah nereden buluyorsun
-bu ahretlik soruları? -[kız güler]
[Ali Rıza öksürür]
[koklar]
Ne kokuyor böyle?
Hii! Menemen!
["Tin, Tin, Tini Mini Hanım" çalar]
Vay vay vay, sofraya bak.
Ya kızım, kim yiyecek bu kadar menemeni?
[güler]
Macuncu çok yiyor ya, doymuyor hiç.
-Neyse, ben gidip çağırayım bizimkileri. -Tamam.
-Şş, biz gelmeden sakın yeme ha. -Tamam!
Hop!
-Bıt! Bıt! -Bıt! Bıt!
-[şakayla azarlar] Hımm. -[taklit ederek] Hımm.
-[iç çeker] -[müzik biter]
[soft enstrümantal müzik çalar]
[güler, öksürür]
[nefes nefese]
[müzik yükselir]
[Ali Rıza eşliğinde müzik devam eder]
Ulan Ali Rıza, aldın kemanın yayını, gö…
Göğsümüze göğsümüze soktun be.
[oflar]
[duygusal müzik çalar]
[Monti Vittoria - "Csárdás" çalar]
[müzik biter]
[tezahürat sesleri]
[arka planda tekno ambiyans müziği çalar]
-[muhabir] Mahir Bey, bu tarafa lütfen. -[muhabir 2] Buraya da bakar mısınız?
Teşekkürler. Yeter herhâlde bu kadar, değil mi?
[deklanşör sesleri]
Geçmiş olsun Mehmet Mahir. Harika bir geceydi.
Ha, bu arada, hafta başı Ulrich Mertin benim ofise gelecek.
-Sen de katılacaksın, değil mi? -Hayhay.
Konserin biletleri tükenmek üzere. Harika bir gece olacak.
-[Mahir] Göreceğiz. -Merve, eşim.
-Tanıştınız mı? -Hafızam kötüdür.
[Merve] Öyle olmalı çünkü bu aslında üçüncü tanışmamız.
-Suna Hanım'la tanışıyor musunuz? -Evet, tanışıyoruz tabii ki.
Biz de Ulrich Mertin'le birlikte vereceği konserden bahsediyorduk.
Berlin'den çok ünlü bir keman virtüözü.
Onun bestelerini çalacak olmak çok büyük bir gurur olmalı sizin için.
Yani, evet. Evet, öyle.
Ama tabii konseri benim bestemle açacağız.
-Bunu daha evvel konuşmamıştık. -Sürprizleri severim, bilirsin.
Suna Hanım, ne kadar şanslısınız. Kocanız eşsiz bir yetenek.
Asıl şanslı olan benim. Eşim olmasa hiçbir şey yapamazdım.
[Suna hafifçe güler]
O zaman…
-Sağlığa. -[Merve] Sağlığınıza.
Sürpriz oldu bana da.
[Mahir] Hı?
Besteni diyorum. Hani beste yapmışsın ya?
Dinlemek için sabırsızlanıyorum.
Vardı kafamda bir şeyler.
Çünkü senin her zaman vardır kafanda bir şeyler.
Her zaman en mükemmeli, en şahanesi olmalısın, değil mi?
-[duygusal müzik çalar] -[Suna] Sevgili Mehmet Mahir Kamacı.
Şimdi sırası değil Suna.
Sen git, ben geliyorum.
[araba kapısı açılır, kapanır]
[araba motoru çalışır]
[müzik durur]
Vay be.
Büyük konserdi, ha?
Tebrik etmeye mi geldin?
[duygusal müzik devam eder]
Bunu getirdim.
Vardı bende de aynısı.
Yırtıp attım.
Sende kalsın.
Büyümüşsün.
[müzik durur]
Yaşlanmışsın.
Ben daha önce sana ulaşmaya çalıştım ama…
-Bahanen neydi? -Vallaha bahane değil.
İtalya çok uzak.
Ben semtten zor çıkıyorum.
Ülkenin dışına nasıl çıkayım?
Ama sonunda başarmışsın.
Kardeşim büyük bir kemancı olmuş.
Keman virtüözü.
[duygusal müzik devam eder]
Neden geldin?
Bir yeğenin var, adı Özlem.
Sekiz yaşında.
Görsen, nasıl bilmiş bir şey.
Annesini doğum sırasında kaybettik.
Sonra da yüzümüz gülmedi zaten.
Çok zeki. Aynı senin küçüklüğün.
-Bir keman çalışı var… -Ne yapıyorsun?
32 yıl sonra karşıma çıkıp
hiçbir şey olmamış gibi kızını mı anlatıyorsun?
Bana çok benziyormuş,
aynı benim gibiymiş…
[müzik durur]
Onu da bir gemiye bindirip
arkana bakmadan kaçmazsın umarım.
-Kaçmadım. -Kaçtın Ali Rıza.
Tek başına her şeyi başardım.
O yüzden,
sakın yıllar sonra karşıma çıkıp bana "aile" deme.
[Mahir nefes alır]
Mehmet!
Ölüyorum ben.
[hüzünlü müzik çalar]
Doktorlar…
…önce "Acil tedavi" dedi.
[burnunu çeker]
Sonra "Git yaşamana bak" dedi.
Ölmek mesele değil de…
…Özlem…
Ben öldükten sonra kimsesi kalmayacak.
Amcasından başka.
Sen benim için yıllar önce öldün Ali Rıza.
[gök gürler]
Kardeşim yok ki yeğenim olsun.
[yağmur sesi]
[gök gürler]
Suna.
[iç çeker]
[nefes verir]
[Mahir nefes verir]
Ali Rıza'yı gördüm.
Kimi?
Abimi.
Abimi gördüm.
Adı da Ali Rıza.
Ve ben bunu şimdi öğreniyorum.
Çok değişmiş.
Bir tek gözleri aynıydı.
Bir de yaraları aynıdır.
Bana son gün baktığı gibi baktı.
Beni terk ederken baktığı gibi.
[hüzünlü müzik çalar]
[hep bir ağızdan] ♪ Sakın geç kalma, erken gel ♪
♪ Aman geç kalma, erken gel ♪
Şş, artık!
Bir susun ya, millet uyuyor ya.
-Hah. -Bir sessiz.
Hah, Kovboy da konuştu.
-Ne? -Tamam Şerif, susuyoruz.
Bu mahalledeki bütün huzur senden sorulur, anladık.
-Ulan, şu mereti bir ağzınızla için be. -Ne var ya, ne var?
[Ali Rıza öksürür]
Ne oluyor ya?
[Kovboy] Ali Rıza?
İyi misin?
[zorlanarak] Evet, iyiyim.
İyiyim, yok bir şey. [öksürür]
Nasıl iyisin ya? Köh köh öksürüyorsun. Ver şunu, ben tutayım, ver.
Ha, Ali Rıza? İyi misin?
-İyi misin baba? -İyiyim.
[öksürükle beraber tükürür]
Baba, ağzın kanıyor!
[Kovboy] Ali Rıza.
Oğlum, ne bakıyorsunuz? Gidip araba bulun ya!
[Özlem ağlayarak] Ağzın kanıyor.
-[Kovboy] Abi. -Ağlama kızım.
[Ali Rıza burnunu çeker, inler]
[Kovboy] Abi, bekliyor… Aynen, sokaktayız abi. Bekliyoruz.
Abi, çabuk. Çabuk.
-[burnunu çeker] Baba. -[Kovboy] Tamam abi.
Ölmeyeceksin, değil mi?
[Kovboy] Acele et abi, hadi.
[Özlem burnunu çeker, ağlar]
[Kovboy] Aynen abi. Bekliyoruz, sokaktayız.
-[hüzünlü müzik çalar] -[Ali Rıza nefes verir]
[Ali Rıza ağlar]
-[Özlem ağlamaya devam eder] -[Ali Rıza] Ölmeyeceğim kızım.
Ben hep senin yanında olacağım.
[hüzünlü müzik çalar]
Sen her nefes aldığında
ben de alacağım.
Her rüzgâr estiğinde
saçlarını okşayacağım.
Her yağmur yağdığında
yanağından öpeceğim.
Toprağa her dokunduğunda
elini tutacağım.
[müzik devam eder]
Ve her keman çaldığında
başımı omuzuna koyacağım.
Hep dinleyeceğim seni.
[müzik devam eder]
Sen keman çaldıkça ben seni dinleyeceğim.
Konuş benimle.
Hiç susma.
Ben hep senin yanında olacağım.
-[müzik biter] -[sokak gürültüsü]
[kadın] Bu süre zarfında devlet korumasına almamız gerekiyor.
Görüş günlerinde gelip görebilirsiniz Özlem'i
ama şimdilik durum bu.
-Kovboy? -[Kovboy] Hah!
Çitlembik de geldi.
Gel bakalım Özlemciğim, gel.
Iı… Özlemciğim, İnci Hanım şey… Iı…
Şeyden dolayı…
Kendisi… Iı…
Seni götürmeye geldik Özlemciğim.
-Onu öyle demeseydiniz iyiydi ya. -[Kovboy] Yani…
-Nereye? -Yeni evine.
Ben yeni ev istemiyorum.
Burası benim evim, burada kalacağım.
-Ama Özlemciğim, bak… -[Özlem] Seni tanımıyorum!
-Çık git! Git evimden çabuk. -Özlem…
-Sakin ol şampiyon. -Özlem!
-[İnci] Tamam, sakin… -Biz sakinleşip gelelim, olur mu?
-[çalgıcı 1] Tamam. -Hadi gel.
-[Özlem] Kim beni bu evden götürebilir? -[Kovboy] Tamam, tamam.
Tamam artık!
Gel bir ya.
-[Özlem] Gidin! -[Kovboy] Gel.
[Özlem] Sen kim oluyorsun da beni…
İnci Hanım, kızın durumunu görüyorsunuz işte.
Yani bunun daha başka bir yolu yok mu?
Yani aslında tek bir alternatif var.
Amcası gelip vesayetini alabilir ama almadığı müddetçe
devlet koruması altında olmak durumunda.
Amcası derken?
Kayıtlara göre Özlem'in bir amcası var. Bilmiyor muydunuz?
Bir kardeşi olduğundan bahsediyordu rahmetli ama…
-Var mı konserle ilgili bir yazı? -[Suna] Var bir şeyler.
"Ülkemizin sayılı keman virtüözlerinden olan
Mehmet Mahir Kamacı ve orkestrası,
geçen hafta izleyicilere müzik ziyafeti sundu.
Orkestra, Nil Nehri misali akıp giderken
Kamacı'nın kendini ön plana çıkarma gayreti,
üst seviye bir müzisyen olabilmesinin önündeki
en büyük engel" demiş şair.
[güler]
-[nefes alır] Kim ki bunu yazan? Ha? -Artı Sanat.
Müzisyen olmaya çalışmış ama becerememiş bir yeteneksiz olduğu o kadar belli ki.
[iç çeker] Ama genel sorun bu.
Her zaman üreten insana saldırılır.
[Mahir iç çeker]
["Air From The Suite In D Major" çalar]
Çocuklar, koşmayın. Yerler kaygan.
Koşmayın!
Gel bakalım Özlemciğim.
[müzik durur]
Hoş geldiniz, buyurun.
Hoş bulduk.
-Merhaba. -Merhabalar.
Abiniz Ali Rıza'nın arkadaşlarıyız biz.
Yabancı değiliz.
Yani biz de sizin gibi çalgıcıyız.
Çalgıcı değil, müzisyenim ben.
Bize de öyle diyorlar bazen, evet.
Ne istemiştiniz?
Aslında bir haber getirdik ama işte bu nasıl söylenir bilemiyorum ki.
"Abiniz rahmetli oldu" diyeceksin abi.
Allah belanı vermesin Kovboy ya. Böyle pat diye söylenir mi oğlum?
-[Kovboy] Ne? "Nasıl söylenir?" deyince… -[çalgıcı 1] Konuşma lan!
Siz onun kusuruna bakmayın, biraz patavatsızdır.
Başınız sağ olsun.
Ali Rıza'yı kaybettik.
[hüzünlü piyano müziği çalar]
Peki.
Başka söyleyecek bir şeyiniz yoksa…
Iı… Şey, aslında sizden bir ricamız olacaktı bizim.
Nasıl bir rica?
Ali Rıza'nın bir kızı var.
Özlem.
Sekiz yaşında.
Sosyal Hizmetler'den gelip aldılar.
Eğer vesayetini almazsanız yetimhaneye yerleştirecekler garibi.
Ne yani?
Şimdiye kadar varlığından bile haberdar olmadığım bir çocuğun
bakımını üstlenmemi mi istiyorsunuz?
Yok, yanlış anladınız.
Biz bakarız Özlem'e. Bizim de kızımız sayılır o.
Ama şimdi aramızda kan bağı olmadığı için vermiyorlarmış.
Biz de düşündük ki siz amcası olarak…
Ben sizin yerinize alayım, sonra da kızı size vereyim, öyle mi?
Beyler, sizin için suç işlememi istiyorsunuz benden.
Bizim için değil, Özlem için.
Yabancı değiliz ayrıca.
Özlem elimize doğdu bizim.
Bizim de kızımız sayılır o.
Kusura bakmayın, benim böyle şeylere ayıracak vaktim yok.
Ben biraz yoğunum.
[iç çeker]
Beni yargılamaya hakkın yok Suna.
Çocuğu tanımıyorum bile.
-Çocuk dediğin senin yeğenin. -Benim yeğenim yok.
Babası yıllar önce yarı yolda bıraktı beni.
Sen de bunun acısını
küçük bir kız çocuğundan çıkarayım dedin. Güzel.
Hiç tanımadığım çocuğun bakımını mı üstleneyim?
Ne kadar büyük bir sorumluluk olduğunun farkında mısın Suna?
Kimse senden evlatlık falan edinmeni beklemiyor.
Kızın babası ölmüş. Bu insanlardan da ayrılmasın, mesele o.
O insanlarla yaşayacağına yetimhanede büyüsün daha iyi.
O insanların kendine bakacak hâlleri yok.
Küçücük bir kız çocuğunun ihtiyaçlarını nasıl karşılarlar?
[iç çeker]
Hem önümde büyük bir konser var Suna.
Tabii ki konser var. Ben unutmuşum, kusura bakma.
İçin nasıl rahat ediyorsa öyle yap, tamam mı Mehmet Mahir?
Ben de sana hiçbir şey söylemedim.
Bak, şunu bil ki
bu dünyada senden ve senin müziğinden çok daha önemli şeyler var.
Yalnız kalmış bir kız çocuğu.
[kapı kapanır]
[duygusal müzik çalar]
[derin nefes alıp verir]
[İnci] Gözün aydın Özlemciğim.
-Yapmam gereken başka bir şey var mı? -[İnci] Yok, hepsi bu kadar.
Sizin gibi bir amcası olduğu için çok şanslı.
Teşekkür ederim.
[giderek hızlanan neşeli müzik çalar]
[kıkırdar]
[sevinç nidası] Geleceğinizi biliyordum!
Geleceğiz tabii kız!
-Bırakır mıyız seni hiç buralarda? [güler] -Gel buraya, gel.
Ay…
[sessizce] Gel böyle.
Allah sizden razı olsun Mehmet Bey.
-Yani ne kadar teşekkür etsek az. -Ne demek.
Misafirimiz olun bu gece.
-Meyhanede ağırlayalım sizi. -Teşekkürler.
Ben yeteri kadar vakit kaybettim. Benim provalara dönmem lazım.
-İyi günler. -İyi günler.
-[İnci] Mehmet Mahir Bey. -Buyurun?
Bu dosyanın sizde kalması gerekiyor.
İçinde numaram da var, bir sorunuz olursa beni arayabilirsiniz.
En yakın zamanda da ziyaretinize geleceğiz zaten.
Ziyaret?
Özlem'in yaşadığı ortamın uygun olup olmadığını denetleme amaçlı.
Tamamen prosedür aslında.
Yanınızda en iyi koşullarda yaşayacağından hiçbir şüphemiz yok
ama yine de sürecin tamamlanması için gelip bir kontrol etmemiz gerekiyor.
-Tabii. -Hıhı.
-Tabii. Çok teşekkürler. -Rica ederim.
İyi günler.
[Mahir] İyi günler.
Hım. Vasisi değilsiniz şu an.
Küçüğün yanınıza yerleşmesinden sonra izleme süreci başlıyor.
Bu süreçte evinize ziyaretler olacaktır.
Bu ziyaretler haberli olabildiği gibi habersiz de olabilir.
İyi ama neden?
Gerekli şartları yerine getirebiliyorsanız
ancak o zaman vasisi olabileceksiniz küçüğün.
"Küçük" deyip durmasana ya, adım var benim!
Şşt. Çitlembik, ne yapıyorsun? Taşkınlık yapma.
-Bana ne ya! -[Mahir] Ne zaman gelirler peki?
Yani onu bilemeyiz. Bir ay içinde herhangi bir gün olabilir.
Bir ay mı?
Bir ay ben bakacağım.
[avukat] Iı… İsterseniz ben bir araştırayım.
Daha erkene çekebilme şansımız var mı, bir bakarız.
-Ne dersiniz? -Vallaha, "Allah!" deriz.
Öyle bir şansımız olursa çok seviniriz.
-Kolay gelsin Berna Hanım. -Rica ederim.
Görüşmek üzere.
Hadi bakalım.
[hüzünlü müzik çalar]
Hadi.
Hadi gel.
-Ben eve gitmek istiyorum. -[Mahir] Avukatı duydun.
Bir yolunu bulana kadar benimle birlikte kalacaksın.
Bana ne! Ben kendi evime gideceğim.
Ben içeri gidiyorum.
İstersen gelirsin.
[Mahir nefes verir]
Dediğini yaptım.
Sosyal Hizmetler'den aldım çocuğu.
Emin ol şimdi çok daha mutludur.
Bundan o kadar emin değilim.
Yeğenin mi o?
-[Mahir] Öyleymiş. -Ne işi var burada peki?
[Mahir] Sosyal Hizmetler vasisi olarak atadı beni.
Eve kontrole geleceklermiş.
Anlayacağın bir süre bizimle.
Merhaba.
Ben Suna. Sen de…
-Özlem. -Özlem.
Memnun oldum Özlem.
Tamam, sakin. Oturabilir miyim?
[Suna burnunu çeker]
-Ne yapıyorsun burada? -Taksi bekliyorum.
Hım. Taksi…
Bu saatte pek taksi geçmez ama buradan.
Ben sana söylemiş olayım.
İstersen gelip içeride bekleyebilirsin.
Hem karnın acıktıysa sana bir şeyler hazırlarım belki.
Eğer sonra hâlâ gitmek istersen de
araba çağırırım, söz.
Sen bilirsin.
[soft piyano müziği çalar]
[iç çeker]
[müziğe keman eklenir]
[müzik biter]
[iç çeker]
[soft enstrümantal müzik çalar]
[müzik biter]
[alarm çalar]
[alarm sesi uzaktan duyulur]
[alarm çalmaya devam eder]
[alarm durur]
[Mahir iç çeker]
[Mahir derin nefes alır]
[Mahir nefes verir]
Hava almak istemiştim.
Zorla mı tutuyorlar seni burada?
[güler]
Burası benim evim, niye zorla tutsunlar?
Niye alarm var o zaman evinde?
Bak çocuk, gel seninle bir anlaşma yapalım.
Bana zorluk çıkarma,
seni evine en kısa sürede ulaştırmanın bir yolunu bulayım, anlaştık mı?
Peki, anlaştık.
Hiç yoktan iyidir.
Pekâlâ, anlaştık.
Ee, nerede yatacağım ben?
Koltukta yatmamı beklemiyorsun herhâlde.
Al eşyalarını.
[Özlem] Hım.
Düş önüme, yukarı.
Kemanım!
Şimdi uyuyabilirim.
-İyi geceler. -İyi geceler.
[Suna güler]
-Gerçekten mi? -Gerçekten.
Peki, peki. Sana şimdi bir soru soruyorum.
Senin en sevdiğin yemek ne?
Bana düşünüp iyi cevap vermeni istiyorum.
Bunun düşünmesi olur mu ya?
-Yani… -Kuru fasulye pilav.
Ha, tabii.
Babam öğretmişti bana.
Biz kuru fasulyeyi ıslattık, günlerce unuttuk.
[Suna] Hii!
Mutfağın ortasında ağaç oluşmuş.
-Kuru fasulye ağacı oluşmuş. -Hayır, abartıyorsun.
[Özlem] Kuru fasulye pilavla beslendik. Bir sene boyunca.
Uf! Bayağı zormuş.
Afiyet olsun, ne diyeyim?
Bu ne gürültü böyle?
Günaydın.
Hiç, biz Özlem'le kahvaltı hazırlıyoruz.
Biraz daha sessiz hazırlayabilir misiniz?
Sabahları uykumu alamayınca günüm berbat geçiyor, biliyorsun.
Tabii ki.
Teşekkür ederim.
[Suna güler]
Şş. [boğazını temizler]
-[telefon titrer] -Mahir!
-Alo? -[Berna] Merhabalar.
Merhaba Berna.
Mehmet Mahir Bey'i yeğeniyle ilgili aramıştım da.
Evet?
Iı… Şu an müsait değil, acil mi?
Sosyal Hizmetler'den gelmeleri için birilerini ayarlamaya çalıştım
ama bu konu hakkında çok hassaslar.
Mehmet Mahir Bey'in başını belaya sokabilir bu durum.
Dilerseniz yol yakınken yetkililere teslim edelim küçüğü.
-[Özlem şarkı mırıldanır] -Anlıyorum da… Iı…
Biz aslında Özlem'in artık bizimle yaşamasına karar verdik.
-Şimdi bizim vesayetini almamız için… -[uzaktan keman sesi gelir]
…nasıl bir yol izlememiz gerekiyor tam olarak?
[takırtı sesleri]
[iç çeker]
[hüzünlü müzik çalar]
[deklanşör sesleri]
-İyi akşamlar. -Suna Hanım, röportaj yapsak?
-Fotoğraf alabilir miyiz? -Hoş geldiniz.
-Bir şey diyecek misiniz? -[fısıldar] Merhaba, hoş bulduk.
-Kolay gelsin. -Teşekkür ederiz.
Niye geldik ki buraya? Ben gelmeyecektim işte.
Şu üstümün başımın hâline baksana.
-Hiç benlik değil, berbat. -[oflar]
Üstünün başının hâli çok güzel bir kere.
Ayrıca baksana, güzel bir yerde değil miyiz sence de?
[oflar] Ben içeri girmeyeceğim.
Hem amcam da beni sevmiyor.
O nereden çıktı?
Üf. "Çocuk" diyor bana.
Gözlerime de hiç bakmıyor.
-Hım. -Konuşmuyor benimle.
Bak, amca çalışırken biraz gergin olabiliyor.
Ayrıca önümüzdeki hafta çok önemli bir konseri var.
O yüzden. Seninle hiçbir ilgisi yok.
Peki amcamla kaç yıldır evlisiniz?
[fısıldar] 14 yıl.
[Özlem şaşırarak güler]
Ne çok.
Niye çocuğunuz yok peki?
Çocuğumuz…
Önce o istedi, ben istemedim.
Sonra ben istedim, o istemedi.
Sonra ikimiz istediğinde de tanrı bize vermedi.
[iç çeker]
Neyse, çok oyalandık. Hadi, içeri giriyoruz.
Çok eğleneceksin.
[Georges Bizet - "Habanera" çalar]
[müziğe eşlik eder]
[Özlem oflar]
Sunacığım, her zamanki gibi olağanüstüydü.
-Bayıldık. -Çok sağ olun.
Alkışlar çalgıya,
paralar şapkaya!
Hadi güzel giyimli bey abiler, hanım ablalar.
-Ceplere girsin o eller. -[görevli] Pardon.
-Ne yapıyorsun? Nasıl girdin? -[Özlem] Bıraksana.
-[Suna] Özlem? -[görevli] Dışarı.
-Amcamı dinlemeye geldim. -[Suna] Beyefendi!
Özlem, gel.
Affedersiniz Suna Hanım.
İyi misin?
Kusura bakmayın ne olur.
[konuklar aralarında fısıldaşır]
[Suna] Ne zaman kalktın yanımdan?
Ne işi var kızın burada?
Ne yapsaydım, evde mi bıraksaydım yani?
En azından göz kulak ol da daha fazla rezil olmayalım.
[yapmacık bir şekilde güler]
[arka planda opera müziği çalar]
Teşekkürler.
Özlemciğim, biz gidip elimizi yıkayalım, olur mu?
Gel.
Mehmet Mahir Bey?
-A, merhaba. -Tebrikler, yine muhteşemdiniz.
Çok teşekkürler.
Bu arada hayırlı olsun.
-İnanın çok sevindim. -Neye?
Yeğeninizin sizinle birlikte yaşayacak olmasına.
Suna Hanım telefonda söyledi.
Yani bence en doğru karardı.
Küçük için de iyi olacak.
Sizin sayenizde sımsıcak bir yuvada büyüyecek.
Siz hazır hissettiğinizde beni arayın, ben bütün işlemleri hallederim.
Afiyet olsun.
Teşekkürler, iyi akşamlar.
Çok güzel ama bir şey göstermek istiyorum.
Bak, şöyle tutup…
[Suna] Hadi bakalım.
İyi uykular.
Kemanı kaldırmayalım mı?
-I-ıh. -Tamam.
-[uzaktan piyano sesi gelir] -Öyle olsun.
-Tatlı rüyalar. -İyi geceler.
[fısıldar] Sana da.
[öper]
[Eric Satie - "Gnossienne No. 1" çalar]
Şerefe.
Ne kadardır çalmıyorsun bu piyanoyu?
-[derin nefes alır] -[gergin bir şekilde güler]
Sarhoş musun sen?
Salonun ortasında duran koskoca, manasız bir aksesuar bu piyano.
Ben yatıyorum.
[fısıldar] İyi geceler.
Avukatla konuştuğunu neden söylemedin bana?
Tabii ki söyleyecektim sana.
Ama arkamdan iş çevirmeyi tercih ettin.
Arkandan iş falan çevirmedim ben senin.
Gitmesini istemedim sadece.
O adamların niyeti ne olursa olsun,
sence nasıl bakacaklar, nasıl büyütecekler Özlem'i?
Küçücük bir kız çocuğu o,
sokaklarda şarkı söyleyip para toplayacak yaşta değil.
Mutlu olmasını istedim.
[alaycı bir şekilde güler]
Sen çocuğun değil,
kendi mutluluğunu istedin.
-Pardon? -Suna.
İçinde o kadar büyük bir boşluk var ki
onu neyle dolduracağını şaşırdın.
Buna sakın çocuğu alet etme.
Demek sen benim içimde bir boşluk olduğunu biliyordun.
Ne güzel.
[nefes alır] Tam olarak ne demek istiyorsun, bir anlatsana bana.
Tabii.
[derin nefes verir]
Müzisyen olabilmenin hayaliyle ezilmiş…
["The Four Seasons No. 2 - Summer" çalar]
…bir büyükelçinin şımarık kızı.
Hayata tutunmak için sarıldığın geçici bir heves o da.
Tıpkı bu piyano gibi.
[nefes alır] Bu küçük heveslerine o kadar büyük anlamlar veriyorsun ki
onları alıp hayatının merkezine koyuyorsun.
Arkadaşların, ailen, ben.
Hatta "hayatımın anlamı" dediğin piyanon.
[alaycı bir şekilde güler]
Hepsini bıraktın. Bu hevesini aldıktan sonra ne olacak?
Çocuğun bir köşede tozlanmasını mı seyredeceğiz?
Doğru söylüyorsun.
Hepsini bıraktım.
Aslında senin saymayı unuttuğun birçok şeyi daha bıraktım ben.
-Senin için. -[alaycı bir şekilde güler]
Senin kariyer planına göre düzenledim hayatımı.
Piyanoyu da bıraktım,
ki bunu ben de beklemezdim hiç kendimden,
çünkü ben çalarken insanlar bana bakıp seni görüyorlardı.
Beni dinlerken seni duyuyorlardı.
Senin gölgende olmak ne korkunç bir şey bilemezsin sen.
[burnunu çeker]
-Sen yeterince kalabalıksın. -[müzik durur]
Kendinden başka kimseye de tahammülün yok senin.
[müzik tempolu yerinden devam eder]
[müzik biter]
-[cep telefonu çalar] -[nefes alır]
[uykulu bir şekilde inler]
[cep telefonu çalmaya devam eder]
Alo?
Toplantı mı?
Ulrich Mertin mi?
Iı… Yok yok, unutmadım, unutmadım. Evet.
Iı… Yoldayım ben, geliyorum.
Tamam.
Tamam, teşekkürler.
[nefes verir]
Ee? Sen de buradaydın, değil mi?
Ne yapacağız seni şimdi?
[İngilizce] Üzgünüm, geciktim.
[erkek iç çeker]
[İngilizce] Evet, fark ettik.
[fısıldar] Otur.
[İngilizce] Kızınız mı?
Yeğenim.
Merhaba küçük hanım.
Sen de mi keman çalıyorsun?
[Türkçe] Keman çalıyor musun diye soruyor.
[İngilizce] Yok, sadece taşıyor.
Babasından miras kaldı.
[Türkçe] Evet, çalıyorum.
[alaycı gülüş]
[İngilizce] Çalıyorum, diyor.
[Türkçe] Nasıl çalıyorsun kolun kadar kemanı?
[fısıldar] Çalıyorum işte. Yalancı mı diyorsun bana?
Biz büyükler iş konuşacağız şimdi. Sen şurada biraz oturur musun?
[şarkı mırıldanır]
[Mahir, İngilizce] Yokmuş gibi davranabilir miyiz?
[İngilizce] Deneriz.
[erkek, İngilizce] Biletler tükendi.
Harika bir gece olacak.
Nihayet projeyi konuşmaya başladık.
Açılışı kendi bestenizle yapmak istiyormuşsunuz.
[erkek] Sizin için sakıncası yoksa.
Alman'ın ben.
Son dakikada değişiklik yapmayı sevmem.
Hem de hiç.
Bu ilk besteniz herhâlde?
-Değil mi? -Evet, öyle.
Şey, madem öyle,
karar vermeden önce bir dinlemem gerek.
Elbette. Yarın provaya başlarsınız.
[Mahir] Dilerseniz bugün başlayalım.
[erkek] Yoldan geldi, yorgundur. Bugün dinlensin.
Başka bir şey yoksa yarın provada görüşürüz.
Evet. Görüşürüz.
[Mahir] Görüşürüz.
Sabah tam saat 10.00'da.
Elbette.
[Türkçe] Yavşak herif.
Hey, hey.
[Özlem mırıldanır]
[İngilizce] Güle güle.
[Özlem güler]
-Leyla. -Hoş geldiniz hocam.
[müzisyenler aralarında konuşur]
Dağıtırsın, bunu çalıyoruz.
[Leyla] Bu nedir hocam?
Benim bestem.
-A-aa, beste mi yaptınız? -Niye bu kadar şaşırdın? Yapamaz mıyım?
Yok, yani…
Öyle birden görünce ben, hani…
Daha önce haberim yoktu ya, o bakımdan hocam.
Yarına kadar çıkarabilmemiz lazım. Ulrich de katılacak provalara.
Oo, hadi bakalım.
A-aa! Arkadaş yeni kemancı mı?
Yok, değil.
-Ne işin var sahnede? -Ama ben de çalabilirim.
Ama senin bu sahnede yerin yok.
Aşağı bir yerlere otur, prova bitince çıkarız.
Benim çalmak için sahneye ihtiyacım yok ki zaten.
Evet arkadaşlar.
[soft piyano müziği çalar]
[müziğe keman eklenir]
♪ Tin, tin, tini mini hanım Tin, tin, tini mini hanım ♪
♪ Seni seviyor canım Seni seviyor canım ♪
♪ Tin, tin, tin, tin, tini mini hanım Tin, tin, tin, tin, tini mini hanım ♪
♪ Seni seviyor canım Seni seviyor canım ♪
-Ay, ne tatlı! Baksana! -♪ Şeftali ağaçları ♪
♪ Şeftali ağaçları ♪
♪ Türlü çiçek başları Türlü çiçek başları ♪
Şş, burası benim mekânım! Dilenemezsin burada.
Dilenmiyorum ki ben.
[dilenci] Öyle mi? Bu paralar da sana lazım değil o zaman.
Ya bıraksana ya! Benim param onlar.
Git kız şuradan. Bir daha da görmeyeyim seni buralarda.
-[Özlem] Paramı ver! -[dilenci] İn üstümden, in!
Allah'ın cezası, in üstümden.
Bırak ya!
Şş, ne oluyor burada? Ne oluyor?
-Paramı çaldı bu kadın! -Şş!
Isırdı her yanımı! Şikâyetçiyim bu veletten!
Şş!
Git kemanını topla lütfen, hadi.
-[Özlem] Ama amca! -Yürü hadi.
-Kusura bakma. -Allah razı olsun abi senden.
Sana dua etsin, yoksa ben bilirdim ne yapacağımı.
[Mahir] Al onu.
Şş! Şş!
-Hadi, yürü. -[erkek] Baksana, nasıl ilgilendi!
-Emniyet kemerini takar mısın? -Taktım bile.
Kucağındaki bebek gerçek bile değil, oyuncak.
Bu kavga etmeni gerektirmez ama, değil mi?
Ama keman çalarak kazanmıştım ben o parayı.
Niye ihtiyacın vardı ki senin paraya?
Karnım acıkmıştı, doyuracaktım.
Bana söyleseydin ya.
Sen beni hiç dinlemiyorsun ki.
[duygusal müzik çalar]
Uğraşma, çatalla ye.
Sevmedin mi?
Suna nerede? En azından güzel yemek veriyordu o.
Beğenmiyorsan yemezsin.
-Bir daha gelmeyecek mi hiç? -[müzik biter]
Bilmiyorum çocuk.
Benim yüzümden mi gitti?
Hayır, benim yüzümden.
-Gel sana başka bir şeyler söyleyelim. -Yok ya, gerek yok.
Ben bunu yerim. Hem makarna gibi de.
Teşekkürler.
Sen teşekkür etmeyi de biliyor muydun?
Peki. Rica ederim.
Benim bugün çalışmam lazım.
Sen yemeğini yedikten sonra yatarsın.
Ben hiç bu saatlerde yatmam ki.
Ne yaparsın peki?
Gece yarısı, sabah karşı falan işte.
Yani işin durumuna göre.
Eğer büyük bir fasıl yakaladıysak
meyhaneden anca sabaha karşıya doğru gelebiliyorduk eve.
Bulamazsak da gece 12.00, 01.00 falan işte.
Peki.
Eğer uykun gelmezse televizyon falan seyredersin, olur mu?
Ben çalışmaya çıkacağım.
Afiyet olsun.
[org çalar]
[çalmayı keser]
[keman çalar]
-[müzik durur] -[iç çeker]
[piyano ve keman çalar]
[müzik durur]
[monoton ton çalar]
[piyano çalar]
[iç çeker]
[derin nefes alır]
[nefes verir]
[piyano durur, keman duyulur]
[müziğe orkestra katılır]
[alkış ve tezahürat sesleri]
[irkilerek nefes alır]
Günaydın.
Babamın anlattığı yanık izi.
Aynısı sende de varmış gerçekten.
-Baban anlattı mı? -Anlattı, evet.
Yanardağ patlamasında olmuş.
[Mahir güler]
Ne olmuş, ne olmuş?
Hatta babam yanardağın içine düşmüş de
sen kurtarmışsın babamı.
-Öyle mi yapmışım? -Kafasına da uçak çarpmış.
O aynı uçak bana da çarptı, biliyor musun?
-Bak. -Oo.
İkinizin de ne çok yara izi varmış.
Zamanla geçiyor.
Artık hissetmiyorsun.
Dokununca acıyor mu peki?
Yok.
Hatırlayınca acıyor.
[duygusal müzik çalar]
[koklar]
Bu koku ne böyle?
Hii, menemen!
[Özlem] Hoppa.
Nasıl olmuş?
Gayet leziz.
Bir şey soracağım, bu gazeteler bugünkü gazeteler mi?
Iı… Şey, galiba.
Hem gazete okuyup hem de kahvaltı edebilirsin.
[Mahir] Hım.
Deneyelim bakalım.
[Mahir] "İki ülke arasında krize yol açan beyaz peynir,
'Gerekirse tüm vişne reçellerini almaya hazırız' diye konuştu.
Bunun karşılığında yeşilzeytin…"
-[Özlem kıkırdar] -Pek olmuyor galiba.
Sen dene bakalım.
Iı… [boğazını temizler]
Şey…
"A-cil…
Acil…
Ser-vis."
"Acil servis."
Sen okula gidiyor musun çocuk?
Yok, babam öğretmişti ama unuttum şimdi.
Çarpım tablosunu da öğretti, inan.
Pekâlâ. Yedi kere sekiz?
-Yetmiş sekiz! -[Mahir güler]
Biraz çalışmamız gerekecek galiba çarpım tablosuna.
-Bugün de prova var mı? -Var, evet.
Ben de geleceğim, değil mi?
Görünüşe göre evet, seni bırakacak kimsem yok.
-Ben gidip giyineyim o zaman, ha? -Peki.
[keman çalar]
-[İngilizce] Beğendin mi? -[Ulrich] Fena değil.
Ama hâlâ eksikleri var.
-Kimin yok ki? -[hafifçe güler] Evet, haklısın.
İnsanlar eksiklerini tamamlamak için yaşar.
Ama mesele bu değil.
Sorun şu ki
bestende duygu yok.
Umarım sonraki provaya kadar düzeltirsin.
Tamam mı? Görüşürüz.
Görüşürüz.
Üf, hayat çok sıkıcı.
-[Türkçe] Pardon? -Yok bir şey.
Hadi gidiyoruz, gel.
Vaktimiz var mı?
Akşama kadar var.
Süper, o zaman çek bakalım kaptan.
Sen devam et, ben sana tarif ederim yolu.
Hadi bas gaza.
["Esmerim, Güzelim" çalar]
[çalgıcılar] ♪ Esmerim, güzelim, tuti dillim ♪
♪ Ben yanıyorum Aman Allah, çok seviyorum ♪
♪ Esmerim, güzelim, tuti dillim ♪
♪ Ben yanıyorum Aman Allah, çok sevi… ♪
-Oho, böyle ruhsuz çalınır mı gençler ya? -[çalgıcılar güler]
-Batarsınız ha, diyeyim size. -Aa!
[güler]
Hoş geldin kız Çitlembik. Nereden çıktın sen böyle, ha?
[Özlem] Ee, geleceğim demiştim.
Kurban olurum ben sana. Çok özlettin kendini ha.
-Hoş geldiniz Mehmet Bey. -Hoş bulduk.
-[çalgıcı 2] Hoş geldiniz. -Hoş bulduk.
-Göbeği büyütmüşsün ha Macuncu. -Büyümüş mü?
[Macuncu ve Özlem güler]
Hadi bırakın muhabbeti de işimize bakalım beyler.
Aç kalırız sonra ha!
Hadi alın bakalım elinize çalgıları.
[çalgıcı 2] Hadi.
Amcacığım, sen de ne duruyorsun? Alsana eline kemanını.
Hadi al eline, müşteri kaçıyor bak.
Ben nasıl çıkartacağım şarkıyı?
Son, iki, üç, dört!
["Esmerim, Güzelim" çalar]
♪ Darıldın mı cicim bana? ♪
♪ Hiç bakmıyorsun bu yana ♪
♪ Darıldıysan barışalım ♪
♪ Kumru gibi koklaşalım ♪
♪ Esmerim, güzelim, tuti dillim ♪
♪ Ben yanıyorum Aman Allah, çok seviyorum ♪
♪ Esmerim, güzelim, tuti dillim ♪
♪ Ben yanıyorum Aman Allah, çok seviyorum ♪
Alkışlar çalgıya,
paralar buraya!
♪ Darıldın mı cicim bana? ♪
♪ Hiç bakmıyorsun bu yana ♪
-♪ Darıldıysan… ♪ -[Macuncu yanlış nota çalar]
Yanlış nota oldu.
Ya ne yanlış notası, zabıta geliyor!
Kaç, kaç, kaç!
-Ben konuşurum. -[çalgıcı 2] Hadi.
[Mahir] Konuşsaydım ben…
-[zabıta] Yine bunlar, koşun! -[müzik devam eder]
[zabıta] Durun, kaçmayın!
♪ Darıldın mı cicim bana? ♪
♪ Hiç bakmıyorsun bu yana ♪
♪ Darıldıysan barışalım ♪
♪ Kumru gibi koklaşalım ♪
♪ Esmerim, güzelim, tuti dillim ♪
♪ Ben yanıyorum Aman Allah, çok seviyorum ♪
♪ Esmerim, güzelim, tuti dillim ♪
♪ Ben yanıyorum Aman Allah, çok seviyorum ♪
Ne koştun be Macuncu.
[gülüşürler]
Koştum, doğru.
Amcam sahnede keman çalabiliyor.
Kimse kovalamıyor onu ki.
Ee, sahne başka, sokak başka Çitlembik.
Sen de bakıyorum amcanı bulunca bizi unuttun ha.
-He. -Yok be Macuncu.
Avukat işleri halledince
dönecekmişim ki mahalleye, değil mi amca?
Hı hı.
Ne düştü yüzün kız? Hadi, içsene çayını.
[Özlem] Yok be abi.
Çok özlemişiz Özlem'i. Ne iyi oldu getirdiğiniz.
Ben geri götüreceğim Özlem'i.
-"Geri götüreceğim" derken? -İnci Hanım'la konuştum.
Bugün akşamüzeri geri götüreceğim.
Ama neden?
Bir çocuğun ihtiyaç duyduğu aile ortamını sağlayamam ben.
Aile olmanın ne demek olduğunu bilmiyorum ki.
Onu nasıl öğreteceğim bir çocuğa?
Sizin de hâliniz ortada.
Onun eğitimine, kendini geliştirmesine olanaklarınız yetmez.
Doğrusunuz.
Dediğiniz gibi,
hâlimiz ortada.
[Özlem] Şapkadaki paraları almaya çalıştı. Tabii ben durur muyum?
"Paramı geri ver, onlar benim param" dedim.
Görüyor musun?
[Özlem] Sonra işte… O da "Git kız şuradan" dedi.
Sonra ne oldu, biliyor musun?
Bu gidiyor, "Allah'ın cezası" diyecekti ki…
Beni attı. Ben de kolunu aldım, ısırdım mı?
Vallahi çok iyi oldu.
[hüzünlü müzik çalar]
Gitme baba.
[Carlos Gardel - "Por Una Cabeza" çalar]
Günaydın.
-Menemen mi o? -Hem de ne menemen.
Yanında da
pişi var.
Babanla birlikte çok yapardık.
Ama biraz paslanmışım galiba.
[iç çeker]
-Sen de sofrayı hazırlar mısın bu arada? -Hıh.
[gülerek] Bu sefer gazete kâğıdıyla olmaz, lütfen.
[Özlem güler]
[gülerek] Şu alt çekmecede servisler var, onları kullan.
-Şurası, aynen. -Hım.
Evet.
-[cep telefonu çalar] -Telefona da bakar mısın?
Nasıl açacağım bunu?
O şeyi sağa çevir.
Aynen. Bir de orada bir tane hoparlör… Aynen öyle, bravo.
[İnci] Mehmet Mahir Bey, merhabalar.
Sosyal Hizmetler'den İnci ben.
Dün akşam Özlem'i getirecektiniz.
Siz gelmeyince merak ettim, her şey yolunda mı?
İnci Hanım, ben pek müsait değilim. Daha sonra konuşsak olur mu?
Ama Özlem'i bugün getireceğinizi söylemiştiniz.
İnci Ha… Özlem!
-Alo? -Özlem!
Alo, orada mısınız?
[Özlem burnunu çeker, ağlar]
[hafif gerilim müziği çalar]
[Mahir] Özlem.
Özlem.
Özlem! Özlem!
[nefes verir]
Oy. [güler]
[Mahir nefes nefese]
Mehmet Mahir Bey? Hayırdır, ne bu hâliniz?
-Özlem yok. -[çalgıcı 2] Nasıl yok?
Sosyal Hizmetler'e bırakmadınız mı dün?
Hayda, o nereden çıktı şimdi ya?
-Götürdüm ama… -[Macuncu] Ee?
Bırakamadım.
Sabahtan aradılar.
Onlarla konuşmamızı duydu, sonra çıkıp gitti evden.
Nereye gider bu çocuk?
Tamam, sakin olun siz.
Buluruz elbet.
Eve gitmiştir canım, başka nereye gidecek ki?
-Yani. -[çalgıcı 2] Değil mi?
-Çocuklar, Özlem'i gördünüz mü? -Görmedik.
-[Kovboy] Eve git. -Yok mu?
-[Macuncu] Sosyete, gel. -İçeri bak.
-[Sosyete] Tamam. -[Kovboy] Özlem!
Özlem!
[duygusal müzik çalar]
[Kovboy] Özlem?
-Özlem! -[Macuncu] Özlem!
[Kovboy] Özlem!
-[Macuncu] Özlem! -[Kovboy] Özlem!
Neredesin?
Özlem!
-Burada yok. -Hiçbir yerde yok.
Ya nereye gitmiş olabilir ki bu kız?
Kemanı yanında mıydı?
Evet, yanındaydı.
-Ben galiba nerede olduğunu biliyorum. -Gidelim.
[kemanla hüzünlü parça çalar]
Gerçekten keman çalabiliyormuşsun.
Demiştim sana.
Neydi bu çaldığın?
Bilmem.
Babam, "Her insan bir melodidir.
Eğer insanlara bakmayı bilirsen
melodilerini duyarsın" derdi.
Senin melodin miydi bu?
Hayır.
Senin.
[hüzünlü müzik çalar]
Çok korkuttun beni.
Bir daha kaçma, tamam mı?
[ağlamaklı] Tamam.
[enstrümantal müzik çalar]
Bizi özlediysen kaçmana gerek yoktu Çitlembik.
Evet, söylesen biz geliriz.
-Hem dün beraber değil miydik zaten, ha? -[Kovboy güler]
-[Özlem] Ben hiç kaçar mıyım gençler ya? -[Sosyete] Tabii.
[Özlem] Sizi bırakır mıyım? Sizi çok seviyorum ya.
[gülüşürler]
[Macuncu] Biz de seni çok seviyoruz ama çok korkuttun bizi Çitlembik.
Ya bak, bu kocaman göbeğimi taşımak zorunda kaldım ya.
Haberin var mı senin?
[duygusal müzik çalar]
[çocuk kahkahaları]
[ses yok]
[Mahir] Babam biz daha çok küçükken ölmüştü.
Sonra annem başka bir adamla evlendi.
Pislik herif, her gün döverdi bizi.
Annem de görmezden gelirdi
ve kendini içkiye verirdi.
Görmesin diye daha çok içerdi.
Anlayacağın bir alkolikle bir manyağın eline kalmıştık.
[müzik biter]
Ama Ali Rıza söz vermişti bana.
Kaçacaktık buralardan.
[derin nefes alır]
Sonra beni o gemiye bırakıp tek başına geri döndü.
Tek bileti varmış.
-Ne? -Babam anlatırdı bana hep.
Siz küçükken kaçıp gidecekmişsiniz buralardan.
Küçükken biriktirdiği paralarla İtalya'ya bilet almış
ama tek bilete yetmiş parası,
onu da sana vermiş.
[duygusal müzik çalar]
[Özlem zorlanarak] Ah.
[burnunu çeker]
[Özlem] Hepsinde sen varsın.
[ağlar]
Teşekkür ederim.
Afiyet olsun.
[hafif ambiyans müziği çalar]
Hayırdır?
Yolunu mu kaybettin?
[nefes alır]
-Seni almaya geldim. -Aa, geç kalmışsın.
Boşuna zahmet ettin.
Türkiye'ye döndüğümüzde bu otelde kalmıştık, hatırlıyor musun?
Kulenin manzarasını gördüğünde hayran olmuştun.
Ve o zaman
hayran olmanın ne kadar berbat bir şey olduğunu
bilmiyordum tabii.
Meğer hayran olunca kör oluyormuş insan.
Hayran olduğu kişinin çirkin, egoist taraflarını görmüyormuş.
Dün kulenin altında zabıtalar kovaladı beni.
Ne?
[güler] İyi geldi ama.
Uzun zamandır böyle koşmamıştım.
İyi misin sen?
Sen olmayınca ben iyi olamıyorum ki Suna.
Bak sen.
Ulrich denen şu herif geldi.
[güler] Uzun zamandır benden daha berbat bir adamla tanışmamıştım.
[Suna güler]
-Adam yürüyen kibir. -Bir dakika, bir dakika.
Ben asla "yürüyen kibir" unvanını kocamdan başkasına veremem.
Bu konuda anlaşabilir miyiz?
O kadar aptalım ki.
Kendimden başka kimseyi göremez oldum.
Seni bile göremeyecek kadar kör olmuşum Suna.
Çok özür dilerim.
Aile olmayı beceremedim.
Küçükken, bana destek çıkan abim dışında kimse yoktu yanımda.
Aile olmak
sevgi, ilgi, özveri,
fedakârlık istiyormuş.
Farklı notaların bir araya gelip de oluşturduğu
en güzel besteymiş aile dediğin.
-[Suna nefes alır] -Ama sen yokken
hiçbir şey olmuyor Suna.
Ne güzel söyledin Mahir.
Sen olmayınca hiçbir şeyin anlamı yok Suna.
Ama ben senden bu kadar uzaklaşmışken
ilk âşık olduğum adama dönüşüp benim aklımı çelmeye hakkın yok senin.
[gülerler]
İlk buluştuğumuzda çalan parçayı hatırlıyor musun?
Tabii ki hatırlıyorum.
Bir ilk buluşma için daha iyi bir parça düşünülemez, kabul et.
[Özdemir Erdoğan - "Pervane" çalar]
Ay, hayır! Sakın bana orkestradan birini çağırdığını söyleme.
Görmek istemiyorum.
Merak etme, orkestradan biri değil.
[şaşırma nidası]
Özlem!
[Suna alkışlar] Bravo! Çabuk gel buraya, çok özledim seni ben.
Çabuk gel!
Gel buraya ya!
-[Suna] Hımm. -[Özlem] Hımm.
[Özlem kıkırdar]
Mahir, bu çocuk…
Evet, bunca zamandır benimle beraberdi.
[Suna] Evet ama bu çocuk…
Eğer sen de istersen bundan sonra bizimle birlikte kalacak.
-Ne olur bizimle kalsın ama bu çocuk… -Çok yetenekli, biliyorum.
[fısıldar] Çok yetenekli ama bu çocuk teke gibi kokuyor.
Amca seni hiç yıkamadı mı?
[Mahir ve Özlem güler]
[Suna] Çok özledim.
[gülerler]
[Suna güler] Tamam ama dikkat et yine de.
-Mahir! -[Mahir] Efendim?
Mahir, Özlem tertemiz oldu.
-Ben banyo yaptım. -Sıhhatler olsun.
Teşekkürler.
Ve şimdi de uyumaya gidecek kendisi. Buyurunuz küçük hanım.
-İyi geceler. -İyi geceler.
-[öperler] -[Suna] İyi geceler.
-Çok tatlı. -Öyle.
-Bakalım nasıl bulacaksın. -Besten mi?
Bitti.
[piyanoda notaları çalar]
Enteresan.
-[çalmaya devam eder] -[Suna mırıldanarak eşlik eder]
Çok güzel.
-Bravo. -[Suna güler]
Konserin açılış parçası bu olacak
ve beraber çalacağız.
"Beraber" derken?
Sen de benimle birlikte sahnede olursun diye düşündüm.
Çok güzel düşünmüşsün ama ben yapamam.
[piyano müziği çalar]
Kolay gelsin.
-Mahir, şaka yapıyorsun herhâlde. -Harikasın, yaparsın sen.
Allah rızası için bir sadaka.
Allah rızası için.
Allah razı olsun güzel ablam.
Allah razı olsun.
-Hayırdır, ne gülüyorsunuz siz? -[Suna kıkırdar]
Elinde tuttuğu bebek gerçek bile değil.
-Ne? -Saf işte ya.
Siz nereden biliyorsunuz?
[hepsi gülüşür]
[piyano çalar]
[İngilizce] Başlangıca piyano eklemişsin.
[İngilizce] Evet.
Bence beste tamamlandı.
Görünüşe göre tamamlanan tek şey
beste değil.
[Ulrich güler]
Tamam. Hemen provaya başlayalım, olur mu?
-Amca! -Hı?
Ben de sizinle çalabilir miyim?
Tabii, geç başkemana.
[Özlem hafifçe güler]
[Mahir] Özlem!
Büyükler şimdi prova yapacaklar. Sonra beraber çalarız.
-Tamam mı? -Tamam.
Eğer karnın acıkırsa bununla kendine bir şeyler al.
[Ulrich, İngilizce] Pekâlâ. İki, üç, dört!
[piyano çalar]
[müziğe keman katılır]
-[müzik biter] -[müzisyen] Aa!
-Özlem? -[müzisyen] Kız düştü.
-[Mahir] Özlem. -[müzisyen 2] Bir şey oldu kıza.
[Mahir] Özlem?
[müzisyen 3] Başını mı çarptı yoksa?
[hemşire] Hıh. Canım, uzatır mısın kolunu?
Ya bırak, eve gideceğim ben.
-[hemşire] Tatlım, acımayacak ama. -Eve gideceğim ben.
[kapı açılır]
Merhaba, hastamızı ne zaman görebiliriz acaba?
Doktor beyle konuşmanız gerek.
Doktor bey "Arkadaşlar size haber verecek" dedi
ama sabahtan beri kimsenin bize haber verdiği yok.
Üzgünüm ama doktor beyle görüşmeniz gerekiyor bunu.
Ne görüşeceğim doktor beyle? Ben yeğenimi görmek istiyorum.
Bu işi neden bu kadar karmaşıklaştırdığınızı anlamadım.
Mahir.
Yeğenimi görmek istiyorum sadece. İçerideki benim yeğenim!
Onu görmek benim en doğal hakkım! Neden bu iş bu kadar büyüdü anlamıyorum!
Mehmet Mahir Bey!
[Mahir iç çeker]
Sabahtan beri göstermediler Özlem'i, o yüzden gerginim biraz.
Biliyorum, prosedür böyle.
İyi de neden?
Özlemin bakımını ve gerekli temel ihtiyaçlarını,
ki bunların en başında sağlık geliyor, karşılayamadığınız için
bundan sonra devlet korumasında olacak Özlem.
Fıstığa alerjisi olduğunu nereden bilecektik?
Size verdiğim dosyaya baksaydınız bilebilirdiniz Mehmet Mahir Bey.
İçinde Özlem'in tıbbi kayıtları,
psikolojik durum raporları,
sevdiği yemekler bile vardı
ama belli ki siz bu dosyaya bir kez olsun bakmamışsınız.
Baktım aslında, bir kez baktım.
Telefon numaramı almak için galiba, değil mi?
Hani beni aramıştınız, geri getirmek istediğiniz söylemiştiniz.
-O zaman durum farklıydı. -Şimdi ne değişti?
-Her şey değişti İnci Hanım. -Hiçbir şey bir günde değişmez.
Benim babam bir günde öldü.
Ben her şeyi bırakıp bir günde çekip gittim.
O yüzden sakın bana
bir günde neyin değişip değişmeyeceğini anlatmaya kalkmayın.
İnci Hanım, biz Özlem için buradayız.
Özlem'i çok seviyoruz ve bizimle birlikte kalmasını istiyoruz.
Bunun için de ne gerekirse yapacağız.
Tabii ki istediğinizi yapabilirsiniz
ama şimdilik Özlem'den uzak durmanız herkes için en iyisi.
Amcasıyım ben onun.
Özlem'i bana göstermek zorundasınız.
Maalesef bu mümkün değil Mehmet Mahir Bey.
İnci Hanım, çocuk uyandı.
"Amcamı görmek istiyorum" diyor.
Ortalığı birbirine kattı, ne yaptıysak durmadı.
"Amcanı getireceğim" dedim de
anca sakinledi.
Nasıl yapalım?
Peki.
Hey. Ortalığı karıştırmışsın yine.
Senin de sesin buraya kadar geliyordu.
Bak sana ne getirdim.
[şaşırma nidası] Babamın kemanı!
Aslında bu keman benimdi eskiden.
-Hadi canım! -Evet.
Bak.
Buraya baş harfimi kazımıştım.
Ondan sonra baban benden alınca o da buraya ismini kazımış.
Artık bu keman senin olduğuna göre…
…senin de baş harfini kazıyabiliriz.
[sürtünme sesleri]
Al bakalım.
Konserde de bunu çalsan olur mu?
Eğer çok istiyorsan neden olmasın?
Hem babam da çok sevinirdi ki.
Özlem.
Biz seni hiçbir zaman bırakmayacağız.
Her zaman yanında olacağız.
Ben senin için herkesi karşıma almaya hazırım.
Ne oluyor ya? Ölecek miyim ben?
Yo, neden ölesin?
Yoksa sen mi ölüyorsun?
Kimsenin öldüğü yok. İlla birinin ölmesi mi gerekiyor?
Babam da ölmeden önce böyle şeyler demişti de.
[hüzünlü müzik çalar]
Ben dışarıdayım, tamam mı?
Tamam.
[öper]
[müzik biter]
["Air From The Suite In D Major" çalar]
[müzik biter]
["The Four Seasons No. 4 - Winter" çalar]
[müzik biter]
[Mahir hafifçe güler]
Konseri izleyemeyecek.
Yapayalnız bir çocuk o.
Mahir.
Konserden sonra söz, halledeceğiz.
[çalışan] Suna Hanım? Son üç dakika, sizi alabiliriz.
Geliyorum, hemen geliyorum.
-[kapı kapanır] -Ayrıca… Ayrıca şu anda senin karın
kalp krizi geçirmek üzere heyecandan.
Ellerim falan terliyor.
Kalbimin atışına bak istersen.
Şş.
-Ne yapacağım? Heyecandan ölebilirim. -Sakin ol.
-Her zaman yaptığın şeyi yapacaksın. -Her zaman mı?
Çok uzun zamandır sahneye çıkmayan birine?
Tek fark koltukların dolu olması, o kadar.
Gerçekten çok küçük bir farkmış, çok rahatladım.
Şimdi artık o zaman gidebilirim ben Mahir.
[Mahir derin nefes alır]
Sana çok güveniyorum.
Seni çok seviyorum.
[öper]
-Bol şans. -Teşekkür ederim, gidiyorum o zaman.
-[cep telefonu çalar] -[hafifçe güler]
-Alo? -Merhaba Mahir Bey.
-Kusura bakmayın ama bir sorun var. -Sorun mu?
Ne sorunu İnci Hanım?
-Iı… Özlem yok. -Ne demek yok?
-Nerede peki? -Kaçmış. Polise de haber verdik.
Nerede olabileceğiyle ilgili bir fikriniz var mı?
Nasıl olsun İnci Hanım?
Arkadaşlarımız arıyor şu anda.
Bir haber alırsak sizi ararız mutlaka.
-Sizin de haberiniz olursa… -Tabii, merak etmeyin.
Ben de size haber veririm.
[soft enstrümantal müzik çalar]
Tamam.
Mehmet Mahir, nereye? Sahne bu tarafta.
Üzgünüm ama sahneye çıkamam.
Ne demek "çıkamam"?
Özlem, yeğenim.
Bana ihtiyacı var.
Mehmet Mahir, saçmalama. İçerisi seyirci dolu.
Çıkmazsan senin hayatını bitiririm!
Mehmet Mahir, kariyerini mahvederim senin!
[alkış sesleri]
[gerilim tonları çalar]
-[alkışlar devam eder] -[ıslık sesi]
[alkış durur]
[piyano çalar]
[müziğe keman katılır]
[müzik durur]
Özlem?
[ağlamaklı] Amca?
[müzik devam eder]
Niye bıraktın beni?
Ben bırakmadım seni. Bak, buradayım işte.
Çok korktum.
Bir daha gelmeyeceksin diye çok korktum.
Ben asla bırakmam seni.
[Özlem ağlar]
Çok şık olmuşsun.
Niye böyle giyindin?
Bugün konser vardı ya?
Ne? Konserini kaçırdık! Ne yapacağız şimdi?
Olsun.
Çalmak için sahneye ihtiyacımız yok ki.
-Ama bu senin hayatının fırsatıydı. -[müzik durur]
-Ne bekliyorsun? Koş hadi! -Hadi.
[gülerler]
[müzik yükselerek devam eder]
[alkış ve tezahürat sesleri]
[keman çalar]
[ritmik keman çalar]
[müziğin temposu artar]
[alkış ve tezahürat sesleri]
Bravo!
[ıslık sesleri]
[alkış ve tezahürat devam eder]
[tempolu müzik çalar]