Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
TO NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Αμάν!
Χειροκροτήστε τους οργανοπαίκτες
και βάλτε τα φιλοδωρήματα στο καπέλο!
Σας ευχαριστώ, κυρία μου!
Χειροκροτήστε τους οργανοπαίκτες και βάλτε τα φιλοδωρήματα στο καπέλο!
-Τρέξτε! -Σταματήστε!
-Τι έγινε; -Ελάτε εδώ! Μην τρέχετε!
Καλή μου κόρη,
τάισες τον σκύλο και θα πεινάσεις.
Μπαμπά, άσε τα καημένα τα ζώα. Άσ' τα ήσυχα.
-Είσαι καλά, μπαμπά; -Καλά είμαι.
Πνίγηκα με ένα ψαροκόκαλο.
Μπαμπά;
Ναι, αγάπη μου;
Γιατί μας διώχνουν κάθε φορά;
Επειδή φοβούνται.
Ποιον; Εμάς;
Όχι, φοβούνται τον εαυτό τους.
Φοβούνται να συνειδητοποιήσουν ότι είναι κομμάτια της ίδιας μουσικής.
Τι εννοείς;
Άκου.
Κοίτα αυτούς.
Βλέπεις;
Ο καθένας είναι μια μελωδία.
Πρέπει να μάθεις πώς να την ακούς.
Συγγνώμη, μαέστρο.
Είσαι μέρος του συνόλου, δεν μπορείς να κάνεις λάθη.
Κάνουμε πρόβες εδώ και εβδομάδες παίζοντας το ίδιο κομμάτι.
Λυπάμαι πολύ.
Ο γιος μου είναι άρρωστος. Είναι στο νοσοκομείο με τον μπαμπά του.
Αυτούς σκεφτόμουν, συγγνώμη.
-Η οικογένειά σου προηγείται πάντα; -Ναι, μαέστρο.
Την έχω πάνω από όλα.
Πολύ καλά.
Πήγαινε στην οικογένειά σου. Δεν έχεις θέση στην ορχήστρα.
Ναι. Ας συνεχίσουμε.
Για όνομα του Αλλάχ, Αλί Ριζά. Ξεποδαριαστήκαμε.
Κοίτα με, έχω συγκαεί. Περπατάω σαν να τα 'χω κάνει πάνω μου.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Καληνύχτα.
-Μπορείς να ανοίξεις; -Ναι.
Εντάξει.
Τι συμβαίνει; Με ξυπνάς πολύ νωρίς.
Μπαμπά;
Τι έπαθες εδώ;
Αυτό το έπαθα σε ηφαιστειακή έκρηξη.
Έπεσα στο ηφαίστειο ενώ έσωζα ανθρώπους.
Μη λες ψέματα!
Ο θείος σου με έβγαλε.
Είπες ότι η ουλή στο κεφάλι σου είναι από χτύπημα αεροπλάνου.
Το φτερό του άφησε σημάδι εδώ.
Και τι έπαθες εδώ;
-Μου επιτέθηκαν λιοντάρια. -Αποκλείεται. Στη γειτονιά μας;
Υπήρχαν λιοντάρια στη γειτονιά μας. Ο θείος σου κι εγώ τα διώξαμε.
Πού είναι ο θείος μου τώρα;
Πώς σου έρχονται αυτές οι ερωτήσεις τόσο νωρίς το πρωί;
Τι μυρίζει έτσι;
Το μενεμέν!
Για δες! Όλο αυτό το φαγητό!
Αγάπη μου, ποιος θα το φάει όλο αυτό το μενεμέν;
Ο Γλυκατζής τρώει πολύ, δεν χορταίνει ποτέ.
-Τέλος πάντων, πάω να τους φωνάξω. -Εντάξει.
-Μη φας πριν έρθουμε. -Εντάξει.
Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΒΙΡΤΟΥΟΖΟΣ ΔΙΝΕΙ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΗΜΕΡΑ
Να πάρει, Αλί Ριζά. Μας ραγίζεις τις καρδιές με τη γαμ…
Με την ωραία μουσική σου.
-Εδώ, κύριε Μαχίρ. -Μπορείτε να κοιτάξετε κι εσείς εδώ;
Ευχαριστώ. Πρέπει να αρκούν αυτές.
Μπράβο, Μεχμέτ Μαχίρ. Ήταν υπέροχη βραδιά.
Ο Ούλριχ Μέρτιν θα έρθει στο γραφείο μου την άλλη βδομάδα.
-Θα έρθεις; -Βεβαίως.
Τα εισιτήρια σχεδόν εξαντλήθηκαν. Θα είναι υπέροχη βραδιά.
-Θα δούμε. -Από δω η σύζυγός μου η Μέρβε.
-Γνωρίζεστε; -Έχω κακή μνήμη.
Μάλλον. Είναι η τρίτη φορά που συναντιόμαστε.
-Γνωρίζεις την κυρία Σουνά; -Ναι, φυσικά.
Μιλούσαμε για τη συναυλία του με τον Ούλριχ Μέρτιν.
Τον διάσημο βιρτουόζο από το Βερολίνο.
Είναι μεγάλη τιμή για εσάς να ερμηνεύσετε τα έργα του.
Ναι, σίγουρα. Είναι.
Αλλά θα αρχίσουμε με δικό μου έργο.
-Δεν το συζητήσαμε. -Μου αρέσουν οι εκπλήξεις.
Είστε τυχερή, κυρία Σουνά. Ο σύζυγός σας είναι μοναδικός.
Εγώ είμαι ο τυχερός. Δεν είμαι τίποτα χωρίς τη σύζυγό μου.
Λοιπόν…
-Εις υγείαν. -Εις υγείαν.
Και για μένα ήταν έκπληξη.
Η σύνθεσή σου. Είπες ότι έχεις μια έτοιμη.
Ανυπομονώ να την ακούσω.
Κάτι έχω στο μυαλό μου.
Πάντα έχεις κάτι στο μυαλό σου.
Πάντα πρέπει να είσαι ο καλύτερος, σωστά;
Αγάπη μου, Μεχμέτ Μαχίρ Καμάτσι…
Όχι τώρα, Σουνά.
Πήγαινε, θα έρθω μετά.
Απίστευτο.
Σπουδαία συναυλία, έτσι;
Ήρθες να με συγχαρείς;
Έφερα αυτήν.
Είχα την ίδια.
Την έσκισα.
Κράτησέ την.
Μεγάλωσες.
Εσύ γέρασες.
Προσπάθησα να επικοινωνήσω μαζί σου, αλλά…
-Δικαιολογίες. -Δεν είναι δικαιολογία.
Η Ιταλία είναι μακριά.
Ούτε από τη γειτονιά δεν φεύγω.
Πώς να φύγω από τη χώρα;
Αλλά τελικά τα κατάφερες.
Ο αδελφός μου είναι μεγάλος βιολιστής.
Βιρτουόζος.
Γιατί ήρθες;
Έχεις μια ανιψιά. Τη λένε Οζλέμ.
Είναι οκτώ.
Είναι πολύ ξερόλα.
Η μητέρα της πέθανε στη γέννα.
Έκτοτε δεν είμαστε ευτυχισμένοι.
Είναι έξυπνη. Όπως ήσουν εσύ μικρός.
-Παίζει βιολί… -Τι κάνεις;
Ύστερα από 32 χρόνια, μιλάς σαν να μην έγινε τίποτα;
"Μοιάζετε πολύ.
Είναι σαν εσένα".
Τότε, ελπίζω ότι δεν θα τη βάλεις κι αυτήν σε ένα πλοίο και θα το σκάσεις.
-Δεν το 'σκασα. -Το 'σκασες, Αλί Ριζά.
Έκανα τα πάντα μόνος μου.
Οπότε,
μην έρχεσαι τόσα χρόνια μετά για να μιλήσουμε για οικογένεια.
Μεχμέτ!
Πεθαίνω.
Οι γιατροί είπαν…
να αρχίσω θεραπεία αμέσως.
Μετά, να ζήσω όσο μου απομένει.
Δεν φοβάμαι τον θάνατο.
Αλλά η Οζλέμ…
δεν θα έχει κανέναν όταν πεθάνω.
Μόνο τον θείο της.
Για μένα, πέθανες προ πολλού.
Δεν έχω αδελφό ή ανιψιά.
Σουνά.
Είδα τον Αλί Ριζά.
Ποιον;
Τον αδελφό μου.
Τον μεγαλύτερο αδελφό μου.
Και τον λένε Αλί Ριζά.
Κι εγώ το μαθαίνω τώρα.
Έχει αλλάξει πολύ.
Μόνο τα μάτια του είναι ίδια.
Και οι πληγές του μάλλον.
Με κοίταξε όπως εκείνη τη μέρα.
Όπως όταν με εγκατέλειψε.
Φτάνει!
Σκάστε, κοιμούνται. Κάντε ησυχία.
Ο Καουμπόης μίλησε. Εντάξει, Σερίφη, θα κάνουμε ησυχία.
Κρατάς τη γειτονιά σε τάξη, το καταλάβαμε.
-Απλώς μη μεθύσεις, για μια φορά. -Και τι έγινε αν μεθύσω;
Τι τρέχει;
Αλί Ριζά;
Είσαι καλά;
Ναι, είμαι καλά. Δεν έχω τίποτα.
Δεν είσαι καλά, βήχεις πολύ. Δώσε να το κρατήσω εγώ αυτό.
-Περαστικά. -Είσαι καλά;
-Είσαι καλά, μπαμπά; -Ναι.
Μπαμπά, το στόμα σου μάτωσε!
Αλί Ριζά!
Τι χαζεύεις; Φώναξε ένα ταξί!
-Φίλε. -Μην κλαις, καλή μου.
Ναι; Περιμένουμε. Ναι, περιμένουμε στον δρόμο.
Κάνε γρήγορα.
-Μπαμπά! -Εντάξει.
Δεν θα πεθάνεις, έτσι;
Γρήγορα, έλα.
Ναι, περιμένουμε στον δρόμο.
Δεν θα πεθάνω, καλή μου.
Θα είμαι πάντα δίπλα σου.
Κάθε φορά που θα παίρνεις μια ανάσα,
θα παίρνω κι εγώ.
Κάθε φορά που θα φυσά ο άνεμος,
θα σου χαϊδεύω τα μαλλιά.
Κάθε φορά που θα βρέχει, θα σου φιλάω το μάγουλο.
Κάθε φορά που θα αγγίζεις το χώμα, θα σου κρατάω το χέρι.
Και κάθε φορά που θα παίζεις βιολί,
θα βάζω το κεφάλι στον ώμο σου.
Πάντα θα σε ακούω.
Θα σε ακούω όποτε παίζεις βιολί.
Να μου μιλάς.
Μη σταματήσεις ποτέ.
Θα είμαι πάντα δίπλα σου.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ
Πρέπει να τεθεί υπό κρατική κηδεμονία.
Μπορείτε να βλέπετε την Οζλέμ. Προς το παρόν, αυτό είναι όλο.
-Καουμπόη; -Ορίστε!
Να και η Κολοκύθα!
Έλα εδώ, Οζλέμ. Έλα.
Οζλέμ, ήρθε η κυρία Ίντζι…
Ήρθε να…
Ήρθε…
Ήρθαμε να σε πάρουμε, Οζλέμ.
-Δεν έπρεπε να το πείτε έτσι. -Ναι.
-Πού θα με πάτε; -Στο νέο σου σπίτι.
Δεν θέλω νέο σπίτι.
Εδώ είναι το σπίτι μου, θα μείνω εδώ.
-Μα, Οζλέμ… -Δεν σε ξέρω!
-Έξω από το σπίτι μου! -Έλα, ηρέμησε, μικρή.
-Θα ηρεμήσουμε και θα γυρίσουμε. -Εντάξει.
-Με ποιο δικαίωμα θα με πάρει; -Εντάξει.
Εντάξει, φτάνει. Έλα μαζί μου.
-Φύγε! Με ποιο δικαίωμα θα με πάρεις… -Έλα εδώ.
Κυρία Ίντζι, βλέπετε πώς κάνει.
Δεν υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος;
Υπάρχει μια εναλλακτική. Ο θείος της μπορεί να την αναλάβει,
αλλά αν δεν το κάνει, θα τεθεί υπό κρατική κηδεμονία.
Ο θείος της;
Τα αρχεία λένε ότι έχει θείο. Δεν το ξέρατε;
Ο αείμνηστος πατέρας της μιλούσε για τον αδελφό του, αλλά…
-Κάποιο άρθρο για τη συναυλία; -Μερικά.
Λένε "Ένας εξέχων βιολονίστας μας,
ο Μεχμέτ Μαχίρ Καμάτσι και η ορχήστρα του ενθουσίασαν το κοινό προ ημερών.
Ενώ η ορχήστρα είχε υπέροχη συνοχή,
ο Καμάτσι προσπάθησε να ξεχωρίσει.
Αυτή του η στάση είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο
στο να γίνει εξαιρετικός μουσικός".
-Πού δημοσιεύτηκε αυτό; -Στο Αρτ Πλας.
Αυτός ο ανίκανος θα προσπάθησε να γίνει μουσικός και απέτυχε.
Αλλά αυτό είναι σύνηθες.
Πάντα επιτίθενται στους δημιουργικούς ανθρώπους.
Παιδιά, μην τρέχετε! Το πάτωμα γλιστράει.
Μην τρέχετε!
Έλα εδώ, Οζλέμ.
-Καλώς ήρθατε. Καθίστε. -Ευχαριστούμε.
-Γεια σας. -Γεια σας.
Είμαστε φίλοι του αδελφού σας Αλί Ριζά.
Δεν είμαστε ξένοι. Είμαστε οργανοπαίκτες σαν εσάς.
-Εγώ είμαι μουσικός, όχι οργανοπαίκτης. -Ναι, μερικές φορές μας λένε κι έτσι.
Τι θέλετε;
Έχουμε νέα για σας, αλλά δεν ξέρω πώς να σας τα πω.
Πες "Ο αδελφός σας πέθανε".
Να πάρει, Καουμπόη! Δεν μπορείς να το πετάς έτσι!
-Είπες ότι δεν ήξερες πώς να το πεις. -Σκάσε.
Συγχωρήστε τον, παρακαλώ. Είναι λίγο απότομος.
Τα συλλυπητήριά μου. Ο Αλί Ριζά πέθανε.
Μάλιστα.
Αν τελειώσατε…
Έχουμε ένα αίτημα να σας υποβάλουμε.
Τι αίτημα;
Ο Αλί Ριζά είχε μια κόρη.
Την Οζλέμ.
Είναι οκτώ ετών. Την πήρε η Πρόνοια.
Θα βάλουν την καημένη σε ορφανοτροφείο, αν δεν την αναλάβετε εσείς.
Και λοιπόν;
Θέλετε να φροντίσω ένα παιδί που δεν ήξερα ότι υπάρχει;
Όχι, δεν λέμε αυτό.
Θα τη φροντίσουμε εμείς. Τη θεωρούμε κόρη μας.
Αλλά δεν μας τη δίνουν, επειδή δεν είμαστε συγγενείς.
Ως θείος της, θα μπορούσατε…
Να την πάρω και να σας τη δώσω, σωστά;
Κύριοι, μου ζητάτε να διαπράξω αδίκημα.
Όχι για εμάς, για την Οζλέμ.
Δεν είμαστε ξένοι. Την ξέρουμε από τότε που γεννήθηκε.
Την έχουμε σαν κόρη μας.
Συγγνώμη, δεν έχω χρόνο γι' αυτά. Έχω πολλές ασχολίες.
Μη με κρίνεις, Σουνά.
-Δεν το ξέρω καν το παιδί. -Είναι η ανιψιά σου.
Δεν έχω ανιψιά. Ο πατέρας της με εγκατέλειψε.
Και αποφάσισες να εκδικηθείς ένα κοριτσάκι.
-Ωραία. -Να φροντίσω ένα παιδί που δεν ξέρω;
Καταλαβαίνεις το μέγεθος αυτής της ευθύνης;
Κανείς δεν περιμένει να την υιοθετήσεις.
Έχασε τον μπαμπά της. Δεν θέλουν να χάσει κι αυτούς.
Καλύτερα σε ίδρυμα. Αυτοί δεν μπορούν ούτε τον εαυτό τους να φροντίσουν.
Πώς θα φροντίσουν ένα κοριτσάκι;
Έχω και μια μεγάλη συναυλία.
Φυσικά. Το ξέχασα, συγγνώμη.
Κάνε ό,τι σ' ευχαριστεί. Εντάξει, Μεχμέτ Μαχίρ;
Εγώ δεν λέω τίποτα.
Αλλά να ξέρεις,
κάποια πράγματα είναι πιο σημαντικά από σένα και τη μουσική σου.
Όπως ένα ολομόναχο κοριτσάκι.
ΟΖΛΕΜ ΚΑΜΑΤΣΙ ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ: ΦΙΣΤΙΚΙΑ
Συγχαρητήρια, Οζλέμ!
-Πρέπει να κάνω κάτι άλλο; -Όχι, αυτό είναι όλο.
Είναι τυχερή που έχει έναν θείο σαν εσάς.
Ευχαριστώ.
Το ήξερα ότι θα ερχόσασταν!
-Φυσικά! Δεν θα σε αφήναμε εδώ! -Έλα εδώ!
Ο Αλλάχ να σας ευλογεί, κύριε Μεχμέτ. Σας ευχαριστούμε.
Παρακαλώ.
Ελάτε απόψε στην ταβέρνα.
Ευχαριστώ, έχω ήδη χάσει πολύ χρόνο. Πρέπει να γυρίσω στις πρόβες.
-Καλή σας μέρα. -Κύριε!
Ναι;
Πρέπει να κρατήσετε αυτόν τον φάκελο.
Ο αριθμός μου είναι εκεί. Αν έχετε ερωτήσεις, καλέστε με.
Θα σας επισκεφτούμε σύντομα πάντως.
Θα μας επισκεφτείτε;
Για να δούμε αν η Οζλέμ ζει σε κατάλληλο μέρος.
Είναι τυπικό.
Εσείς αναμφίβολα θα της παρέχετε τις καλύτερες συνθήκες.
Αλλά πρέπει να το ελέγξουμε για να ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Βεβαίως.
-Βεβαίως. Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
-Καλή σας μέρα. -Καλή σας μέρα.
Δεν είστε ακόμα κηδεμόνας της.
Η παρακολούθηση ξεκινά μόλις το παιδί έρθει στο σπίτι σας.
Θα σας επισκεφτούν σε αυτό το διάστημα.
Μπορεί να σας επισκεφτούν απροειδοποίητα.
Μα γιατί;
Θα γίνετε κηδεμόνας του παιδιού μόνο αν πληροίτε τις προϋποθέσεις.
Σταμάτα να με λες "παιδί", έχω όνομα!
Μην αντιμιλάς, Κολοκύθα.
-Δεν με νοιάζει. -Πότε θα έρθουν;
Δεν ξέρουμε, αλλά θα είναι μέσα σε έναν μήνα.
Σε έναν μήνα;
-Θα τη φροντίσω για έναν μήνα. -Μπορώ να το ψάξω αν θέλετε.
Μπορώ να δω μήπως γίνεται να έρθουν νωρίτερα. Τι λέτε;
-Λέω "Ναι, μα τον Αλλάχ!" -Κάτι τέτοιο θα ήταν υπέροχο.
-Καλή σας μέρα, κα Μπερνά. -Χάρηκα.
Θα τα ξαναπούμε.
Πάμε.
Έλα.
Έλα μέσα.
Θέλω να γυρίσω σπίτι.
Άκουσες τη δικηγόρο. Θα μείνεις μαζί μου ωσότου κανονιστεί.
Δεν με νοιάζει, εγώ θα πάω σπίτι!
Εγώ θα πάω μέσα.
Έλα κι εσύ αν θες.
Έκανα ό,τι μου είπες.
Την πήρα από την Πρόνοια.
Σίγουρα θα είναι πολύ πιο χαρούμενη.
Δεν είμαι σίγουρος.
Αυτή είναι;
Προφανώς.
Και τι κάνει εδώ;
Η Πρόνοια μου έδωσε την κηδεμονία. Θα έρθουν να ελέγξουν το σπίτι.
Θα μείνει εδώ για λίγο.
Γεια σου.
Με λένε Σουνά. Κι εσένα σε λένε…
-Οζλέμ. -Οζλέμ.
Χαίρω πολύ, Οζλέμ.
Ηρέμησε. Μπορώ να κάτσω εδώ;
-Τι κάνεις εδώ; -Περιμένω ταξί.
Μάλιστα. Αλλά τέτοια ώρα, δεν υπάρχουν πολλά ταξί εδώ.
Απλώς σου το λέω.
Αν θες, μπορείς να περιμένεις μέσα.
Κι αν τυχόν πεινάς, μπορώ να σου φτιάξω φαγητό.
Και μετά, αν θες ακόμα να φύγεις, σου υπόσχομαι να σου καλέσω εγώ ταξί.
Εσύ αποφασίζεις.
Ήθελα λίγο καθαρό αέρα.
Σε αναγκάζουν να μένεις εδώ;
Όχι, εδώ είναι το σπίτι μου.
Τότε, γιατί έχεις συναγερμό;
Λοιπόν, θα κάνουμε μια συμφωνία, μικρή.
Εσύ δεν θα είσαι δύσκολη, κι εγώ θα σε πάω σπίτι το συντομότερο.
Σύμφωνοι. Είναι καλύτερο από το τίποτα.
Εντάξει. Σύμφωνοι.
Πού θα κοιμάμαι;
Ελπίζω να μη με βάλεις στον καναπέ.
Φέρε τα πράγματά σου.
Πήγαινε. Επάνω.
Το βιολί μου!
Τώρα μπορώ να κοιμηθώ.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
-Αλήθεια; -Αλήθεια.
Εντάξει, θα σου κάνω μια ερώτηση.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;
Σκέψου καλά πριν απαντήσεις.
Δεν έχω να σκεφτώ τίποτα.
-Εννοώ… -Φασολάδα με πιλάφι!
Σίγουρα.
Ο μπαμπάς μού έμαθε να τη φτιάχνω.
Μουλιάσαμε τα ξερά φασόλια, αλλά τα ξεχάσαμε για μέρες.
Αμάν!
Και βγήκε ένα δέντρο στη μέση της κουζίνας. Μια φασολιά!
Υπερβολές.
Τρώγαμε φασολάδα με πιλάφι για έναν χρόνο.
Θα ήταν δύσκολο. Ελπίζω να σου άρεσε.
Τι φασαρία είναι αυτή;
Καλημέρα.
Ετοιμάζουμε πρωινό με την Οζλέμ.
Μπορείτε να το κάνετε λίγο πιο ήσυχα;
Η μέρα μου πάει απαίσια όταν δεν είμαι ξεκούραστος.
Βεβαίως.
Ευχαριστώ.
Μαχίρ!
ΚΥΡΙΑ ΜΠΕΡΝΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
-Παρακαλώ; -Γεια σας.
Γεια σας.
Τηλεφωνώ στον κύριο Μεχμέτ Μαχίρ για την ανιψιά του.
Εντάξει.
Δεν μπορεί τώρα. Είναι επείγον;
Προσπάθησα να κανονίσω μια επίσκεψη από την Πρόνοια,
αλλά είναι πολύ ευαίσθητοι με το θέμα.
Ίσως μπλέξει ο κύριος Μεχμέτ Μαχίρ.
Αν θέλετε, θα δώσουμε το παιδί πίσω στις αρχές.
Καταλαβαίνω, αλλά…
αποφασίσαμε ότι θέλουμε να μείνει η Οζλέμ μαζί μας.
Τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε για να πάρουμε την κηδεμονία;
-Καλησπέρα. -Μια συνέντευξη;
-Φωτογραφία; -Καλώς ορίσατε.
-Καλησπέρα. -Ένα σχόλιο;
-Χαίρομαι που σας βλέπω. -Ευχαριστώ.
Τι κάνουμε εδώ; Δεν έπρεπε να έρθω.
Κοίτα τα ρούχα μου.
Είναι φρικτά. Όχι του στιλ μου.
Πρώτον, τα ρούχα σου είναι κομψά.
Και δεν βρίσκεις ότι είμαστε σε ένα όμορφο μέρος;
Δεν μπαίνω μέσα. Ο θείος μου δεν με συμπαθεί.
Γιατί το λες αυτό;
Με φωνάζει "μικρή". Δεν με κοιτάει στα μάτια.
Δεν μου μιλάει.
Κοίτα. Ο θείος σου αγχώνεται όταν δουλεύει.
Κι έχει σημαντική συναυλία την άλλη βδομάδα.
Αυτό φταίει. Δεν αφορά εσένα.
Πόσο καιρό είστε παντρεμένοι;
Δεκατέσσερα χρόνια.
Είναι πολλά.
Γιατί δεν έχετε παιδί;
Γιατί…
Αρχικά εκείνος ήθελε, αλλά εγώ όχι. Μετά ήθελα εγώ, αλλά εκείνος όχι.
Κι όταν θέλαμε και οι δύο, ο Θεός δεν μας έδωσε.
Τέλος πάντων, μην αργήσουμε. Ας πάμε μέσα. Θα είναι ωραία.
Χειροκροτήστε τους οργανοπαίκτες και βάλτε τα φιλοδωρήματα στο καπέλο!
Σας παρακαλώ, καλοντυμένες κυρίες και κύριοι.
-Τα πορτοφόλια σας! -Συγγνώμη.
-Πώς μπήκες εδώ; -Άσε με!
-Οζλέμ! -Βγες έξω.
-Ήρθα για τη συναυλία του θείου μου. -Κύριε!
-Έλα εδώ, Οζλέμ. -Συγγνώμη, κα Σουνά.
Είσαι καλά;
Μας συγχωρείτε.
Πότε σηκώθηκες;
Τι κάνει αυτή εδώ;
Τι έπρεπε να κάνω; Να την αφήσω μόνη στο σπίτι;
Πρόσεχέ τη, μη μας ντροπιάσει κι άλλο.
Ευχαριστώ.
Οζλέμ, ας πλύνουμε τα χέρια μας. Πάμε.
-Κύριε Μεχμέτ Μαχίρ; -Γεια σας.
-Συγχαρητήρια, υπέροχος όπως πάντα. -Ευχαριστώ πολύ.
Επίσης, δεχτείτε τις ευχές μου.
-Χάρηκα πολύ που το άκουσα. -Ποιο;
Ότι η ανιψιά σας θα μείνει μαζί σας.
Η κα Σουνά μού το είπε στο τηλέφωνο.
Αυτή είναι η καλύτερη απόφαση. Θα είναι υπέροχο για το παιδί.
Θα μεγαλώσει σε ένα στοργικό σπίτι χάρη σ' εσάς.
Καλέστε με όταν θα είστε έτοιμος για να κανονίσω τη διαδικασία.
Καλή όρεξη.
Ευχαριστώ. Καλό βράδυ.
Πολύ ωραία, αλλά θα σου δείξω κάτι.
Κοίτα, αν το κρατήσεις έτσι…
Εντάξει.
Καλό ύπνο.
Να πάρω το βιολί;
-Όχι. -Εντάξει.
Όπως θέλεις.
-Όνειρα γλυκά. -Καληνύχτα.
Καληνύχτα.
Στην υγειά μας.
Από πότε έχεις να παίξεις πιάνο;
Μεθυσμένος είσαι;
Αυτό το πιάνο είναι ένα τεράστιο, ανούσιο πράγμα στη μέση του σαλονιού.
Πάω να ξαπλώσω.
Καληνύχτα.
Γιατί δεν μου είπες για τη δικηγόρο;
Θα σου το έλεγα.
Αλλά είπες να το κάνεις πίσω από την πλάτη μου.
Δεν το έκανα πίσω από την πλάτη σου.
Απλώς δεν ήθελα να φύγει.
Όποιες κι αν είναι οι προθέσεις τους,
πώς θα μεγαλώσουν την Οζλέμ αυτοί οι άντρες;
Είναι κοριτσάκι. Πολύ μικρή για να τραγουδάει στους δρόμους.
Θέλω να είναι χαρούμενη.
Δεν θέλεις να είναι εκείνη χαρούμενη, αλλά εσύ.
Συγγνώμη;
Σουνά.
Έχεις ένα κενό μέσα σου
και δεν ξέρεις πώς να το γεμίσεις.
Μην εκμεταλλεύεσαι τη μικρή.
Ώστε ξέρεις ότι έχω ένα κενό μέσα μου.
Τέλεια.
Πες μου τι ακριβώς εννοείς.
Βεβαίως.
Η κακομαθημένη κόρη ενός πρέσβη, που απέτυχε να γίνει μουσικός.
Βρήκες κάτι που σε κάνει να νιώθεις ζωντανή.
Όπως κι αυτό το πιάνο.
Αγαπάς τόσο πολύ αυτές τις μικρές μανίες σου,
που γίνονται το επίκεντρο της ζωής σου.
Οι φίλοι, η οικογένεια, εγώ…
Ως και το πιάνο, το "νόημα της ζωής σου".
Αλλά τα άφησες όλα. Τι θα γίνει όταν τη βαρεθείς;
Θα τη δούμε ξεχασμένη σε καμιά γωνία;
Καλά λες.
Τα άφησα όλα.
Άφησα κι άλλα πράγματα που ξέχασες να αναφέρεις.
Για σένα.
Άλλαξα τη ζωή μου σύμφωνα με τα σχέδιά σου.
Σταμάτησα να παίζω πιάνο,
κάτι που δεν περίμενα να κάνω.
Γιατί όταν έπαιζα, με κοίταζαν, αλλά έβλεπαν εσένα.
Με άκουγαν, αλλά άκουγαν εσένα.
Δεν έχεις ιδέα πόσο απαίσιο είναι να ζει κανείς στη σκιά σου.
Δεν έχεις χώρο για κανέναν.
Δεν αντέχεις κανέναν, εκτός από τον εαυτό σου.
Παρακαλώ;
Συνάντηση;
Με τον Ούλριχ Μέρτιν;
Όχι, δεν το ξέχασα. Ναι.
Ξεκινάω.
Εντάξει.
Ωραία, ευχαριστώ.
Ναι. Είσαι κι εσύ εδώ, φυσικά.
Τι θα σε κάνω τώρα;
Συγγνώμη που άργησα.
Ναι, το παρατηρήσαμε.
Η κόρη σου είναι;
Η ανιψιά μου.
Γεια σου, νεαρή.
Παίζεις κι εσύ βιολί;
Ρωτάει αν παίζεις βιολί.
Όχι, απλώς το κουβαλάει. Είναι κληρονομιά του πατέρα της.
Ναι, παίζω.
Λέει ότι παίζει.
-Πώς παίζεις κάτι τόσο μεγάλο για σένα; -Ξέρω να παίζω. Με λες ψεύτρα;
Τώρα θα μιλήσουν οι μεγάλοι. Πας να καθίσεις εκεί;
Μπορούμε να κάνουμε ότι δεν υπάρχει;
Μπορούμε να δοκιμάσουμε.
Τα εισιτήρια έχουν εξαντληθεί. Θα είναι υπέροχη βραδιά.
Επιτέλους, αρχίζουμε να μιλάμε για το έργο.
Θέλεις να ανοίξεις τη συναυλία με δική σου σύνθεση;
Όπως είπα, αν δεν σε πειράζει.
Είμαι Γερμανός.
Δεν μ' αρέσουν οι αλλαγές της τελευταίας στιγμής. Καθόλου.
Υποθέτω ότι είναι η πρώτη σου σύνθεση, έτσι;
Ναι, είναι.
Λοιπόν, σ' αυτήν την περίπτωση,
πρέπει να την ακούσω πρώτα.
Βεβαίως. Θα κάνουμε πρόβα μαζί αύριο.
Αν θέλεις, ξεκινάμε σήμερα.
Είναι κουρασμένος από τον δρόμο. Ας ξεκουραστεί.
Αν δεν υπάρχει κάτι άλλο, θα τα πούμε αύριο στην πρόβα.
Ναι. Θα τα πούμε.
Τα λέμε τότε.
Στις δέκα. Ακριβώς.
Βεβαίως.
Κόπανε.
Γεια!
-Λέιλα. -Καλώς ορίσατε, κύριε.
-Είναι καλύτερα το στομάχι σου; -Ναι.
Μοίρασέ τα. Θα παίξουμε αυτό.
Τι είναι αυτό;
Η σύνθεσή μου.
-Συνθέσατε κομμάτι; -Γιατί εκπλήσσεσαι; Δεν μπορώ να συνθέσω;
Όχι, δηλαδή… Απλώς αιφνιδιάστηκα.
Δεν το ήξερα, κύριε.
Πρέπει να το μάθουμε ως αύριο. Ο Ούλριχ θα έρθει για πρόβα.
Εντάξει.
Η νέα μας βιολίστρια;
Όχι. Δεν είναι.
-Γιατί είσαι στη σκηνή; -Κι εγώ μπορώ να παίξω.
Δεν έχεις θέση εδώ.
Βρες μια θέση κάτω. Θα φύγουμε μετά την πρόβα.
Εγώ δεν χρειάζομαι σκηνή για να παίξω μουσική.
Εντάξει, παιδιά.
ΣΤΡΑΓΑΛΙΑ - ΚΑΣΙΟΥΣ - ΦΙΣΤΙΚΙΑ
Τι χαριτωμένη! Κοίτα την.
Αυτό είναι το πόστο μου. Δεν μπορείς να ζητιανεύεις εδώ.
Δεν ζητιανεύω.
Ναι; Τότε, δεν χρειάζεσαι τόσα λεφτά.
Δώσ' τα μου! Είναι δικά μου τα λεφτά!
Φύγε. Μην ξανάρθεις εδώ!
-Δώσ' μου τα λεφτά μου! -Άσε με!
-Φύγε, διαβόλου γέννα! -Δώσ' τα πίσω!
-Τι συμβαίνει εδώ; -Αυτή η γυναίκα πήρε τα λεφτά μου!
Με δάγκωσε! Μαζέψτε το παλιόπαιδο!
Πάρε το βιολί σου.
-Μα, θείε… -Πήγαινε.
-Συγγνώμη. -Να 'στε καλά.
Αν δεν ήσασταν εσείς, θα της έδειχνα εγώ.
Σήκωσέ το.
-Έλα. -Το τακτοποίησε.
-Βάλε τη ζώνη σου. -Την έβαλα.
Το μωρό στην αγκαλιά της είναι ψεύτικο. Κούκλα.
Αλλά δεν έπρεπε να της επιτεθείς.
Μα τα κέρδισα παίζοντας το βιολί μου.
Τι τα θες τα λεφτά;
Πεινούσα, ήθελα να φάω κάτι.
Μπορείς να μου το λες.
Αφού εσύ δεν μ' ακούς ποτέ.
Άσ' τα. Πάρε πιρούνι.
Δεν σ' αρέσουν;
Πού είναι η Σουνά; Τουλάχιστον μαγείρευε ωραία.
Μην τα φας, τότε.
Θα γυρίσει ποτέ;
Δεν ξέρω, μικρή.
Εξαιτίας μου έφυγε;
Όχι, έφυγε εξαιτίας μου.
-Ας παραγγείλουμε κάτι άλλο. -Δεν πειράζει.
Θα τα φάω. Είναι σαν ζυμαρικά. Ευχαριστώ.
Ξέρεις να λες "ευχαριστώ";
Εντάξει. Παρακαλώ.
Πρέπει να δουλέψω απόψε.
Να κοιμηθείς μετά το φαγητό.
Δεν κοιμάμαι τόσο νωρίς.
-Τι ώρα κοιμάσαι; -Γύρω στα μεσάνυχτα ή πριν ξημερώσει.
Εξαρτάται από τη δουλειά.
Γυρίζαμε από την ταβέρνα πριν από το ξημέρωμα,
αν πετυχαίναμε μεγάλη δουλειά.
Αν όχι, γυρίζαμε στις δώδεκα ή μία το πρωί.
Καλά.
Αν δεν μπορείς να κοιμηθείς, δες τηλεόραση.
Πάω πάνω για δουλειά.
Καλή σου όρεξη.
ΚΛΗΣΗ ΣΟΥΝΑ
Καλημέρα.
Το σημάδι καψίματος που έλεγε ο μπαμπάς. Είναι αλήθεια ότι το έχεις κι εσύ.
-Σου το είπε ο μπαμπάς σου; -Ναι.
Έγινε ηφαιστειακή έκρηξη.
Τι έγινε λέει;
Ο μπαμπάς έπεσε στο ηφαίστειο, αλλά εσύ τον έσωσες.
-Ναι; -Κι ένα αεροπλάνο τον χτύπησε στο κεφάλι.
Ξέρεις κάτι; Κι εμένα με χτύπησε. Κοίτα.
Έχετε κι οι δυο σας πολλές ουλές.
Κάποτε θεραπεύονται.
Δεν τις νιώθεις πια.
Πονάει όταν την αγγίζω;
Όχι.
Πονάει όταν θυμάμαι.
Τι μυρίζει;
Το μενεμέν!
Ορίστε.
Πώς είναι;
Πεντανόστιμο.
Είναι οι σημερινές εφημερίδες;
Έτσι νομίζω.
Μπορείς να τις διαβάσεις ενώ τρως πρωινό.
Ας το δοκιμάσουμε.
"Το τυρί φέτα που προκάλεσε κρίση μεταξύ των δύο χωρών
ανακοίνωσε ότι ήταν έτοιμοι να πάρουν όλη τη μαρμελάδα κεράσι, αν χρειαστεί.
Σε απάντηση, οι πράσινες ελιές…"
Δεν πέτυχε.
Δοκίμασε εσύ.
Λοιπόν…
"Στα…
Στα…
Επείγοντα".
"Στα Επείγοντα".
Πας σχολείο, μικρή;
Όχι. Ο μπαμπάς μού έμαθε διάφορα, αλλά τα ξέχασα.
Μου έμαθε και την προπαίδεια.
Εντάξει. Πόσο κάνει επτά επί οκτώ;
Εβδομήντα οκτώ.
Πρέπει να δουλέψουμε με την προπαίδεια.
-Έχεις πρόβα σήμερα; -Ναι.
-Θα έρθω, έτσι; -Ναι. Δεν έχω κανέναν να σε προσέχει.
Να πάω να ντυθώ;
Πήγαινε.
-Πώς σου φαίνεται; -Καθόλου κακό.
Αλλά το κομμάτι έχει ελλείψεις.
-Και ποιος δεν έχει; -Ναι, έχεις δίκιο.
Ζούμε για να καλύψουμε τις ελλείψεις μας. Δεν είναι αυτό το θέμα.
Το κομμάτι σου δεν μεταφέρει κανένα συναίσθημα.
Διόρθωσέ το μέχρι την επόμενη πρόβα.
Εντάξει; Τα λέμε.
Τα λέμε τότε.
Η ζωή είναι πολύ βαρετή.
Συγγνώμη;
Ξέχνα το.
Έλα, φεύγουμε.
Έχουμε χρόνο;
Μέχρι το βράδυ.
Τέλεια. Ξεκίνα να οδηγείς, καπετάνιε.
Εμπρός. Θα σου δώσω οδηγίες.
Πάτα το!
Δεν μπορείτε να παίζετε τόσο βαριεστημένα.
Ακούστε που σας λέω. Θα χρεοκοπήσετε.
Καλώς ήρθες, Κολοκύθα! Εμφανίστηκες από το πουθενά!
Σας το είπα ότι θα έρθω.
Ψυχή μου! Μας έλειψες πάρα πολύ.
-Καλώς ήρθατε. -Ευχαριστώ.
-Η κοιλιά σου μεγάλωσε, Γλυκατζή. -Βρίσκεις;
Φτάνει η κουβεντούλα. Πίσω στη δουλειά, παιδιά.
Δεν θέλουμε να πεινάσουμε.
Πάρτε τα όργανά σας.
-Πάμε. -Πάμε.
Θείε, μη στέκεσαι εκεί. Πάρε το βιολί σου.
Άντε. Οι θεατές φεύγουν.
Πώς θα παίξω το τραγούδι;
Και δύο, τρία, τέσσερα…
Χειροκροτήστε τους οργανοπαίκτες και βάλτε τα φιλοδωρήματα στο καπέλο!
Λάθος νότα.
Όχι, ήρθε η δημοτική αστυνομία! Τρέξτε!
-Θα τους μιλήσω. Αφήστε να… -Πάμε!
Τρέξτε!
Μην τρέχετε!
Βολίδα έγινες, Γλυκατζή.
Τα κατάφερα.
Ο θείος μου παίζει βιολί στη σκηνή.
Κανείς δεν τον κυνηγάει.
Το παίξιμο στον δρόμο δεν είναι το ίδιο.
Μας ξέχασες μόλις γνώρισες τον θείο σου.
-Σωστά! -Καθόλου, Γλυκατζή.
Θα γυρίσω σπίτι όταν η δικηγόρος τελειώσει τη διαδικασία.
Σωστά, θείε;
Φυσικά.
Γιατί στεναχωριέσαι; Εμπρός, πιες το τσάι σου.
Δεν στεναχωριέμαι.
Μας λείπει πολύ η Οζλέμ. Χαίρομαι που τη φέρατε.
Θα την πάω πίσω την Οζλέμ.
-Τι εννοείτε; -Μίλησα με την κυρία Ίντζι.
Θα την πάω πίσω απόψε.
Μα γιατί;
Δεν μπορώ να της προσφέρω οικογενειακή ζωή.
Δεν ξέρω τι σημαίνει οικογένεια.
Πώς να το μάθω σε ένα παιδί;
Κι εσείς δεν έχετε τα μέσα.
Δεν μπορείτε να πληρώσετε την εκπαίδευση και την ανατροφή της.
Έχετε δίκιο.
Όπως είπατε, δεν έχουμε τα μέσα.
Πήγε να πάρει τα λεφτά από το καπέλο. Δεν θα την άφηνα, φυσικά.
Είπα "Δώσε μου τα λεφτά μου, είναι δικά μου". Και μετά…
Κι αυτή είπε "Φύγε από δω".
Και ξέρετε τι άλλο;
Είπε "Διαβόλου γέννα!" Και με πέταξε από την πλάτη της.
Άρπαξα και δάγκωσα το χέρι της.
Ήταν τέλειο.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ
Μη φύγεις, μπαμπά.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
-Μενεμέν είναι; -Και είναι εκπληκτικό!
Με τηγανητό ψωμί στο πλάι.
Φτιάχναμε με τον μπαμπά σου. Αλλά μάλλον έχω σκουριάσει.
Μπορείς να στρώσεις το τραπέζι;
Μη βάλεις την εφημερίδα αυτήν τη φορά.
Πάρε τα σουπλά από το κάτω συρτάρι.
Ναι, από εκεί.
Ναι.
Μπορείς να απαντήσεις;
Πώς να απαντήσω;
Σύρε δεξιά.
Ναι, τώρα άγγιξε το μεγάφωνο. Ναι, μπράβο.
Γεια σας, κε Μεχμέτ Μαχίρ. Είμαι η Ίντζι από την Πρόνοια.
Είπατε ότι θα φέρνατε την Οζλέμ χθες, αλλά δεν ήρθατε. Όλα καλά;
Λυπάμαι, δεν είναι καλή στιγμή. Να τα πούμε μετά;
Μα είπατε ότι θα φέρετε την Οζλέμ σήμερα.
Κυρία Ίντζι… Οζλέμ!
-Εμπρός; Με ακούτε; -Οζλέμ!
Οζλέμ!
Κύριε Μεχμέτ Μαχίρ, τι έγινε;
-Η Οζλέμ το 'σκασε. -Τι;
-Δεν την πήγατε στο ορφανοτροφείο; -Τι είναι αυτά;
-Την πήγα, αλλά… -Αλλά τι;
Δεν μπόρεσα να την αφήσω. Με κάλεσαν το πρωί.
Μας άκουσε κι έφυγε από το σπίτι.
Πού να πήγε;
Εντάξει, ηρεμήστε. Θα τη βρούμε σίγουρα.
Θα πήγε σπίτι. Πού αλλού να πάει;
-Ναι. -Σωστά;
-Παιδιά, έχετε δει την Οζλέμ; -Όχι.
-Όχι; Κοίτα το σπίτι. -Χλιδάτε, έλα εδώ!
Εντάξει. Οζλέμ!
Οζλέμ!
Πού είσαι;
Οζλέμ!
-Δεν είναι εδώ. -Είναι άφαντη.
Πού μπορεί να είναι;
Πήρε μαζί της το βιολί της;
Ναι.
Ξέρω πού είναι.
Πάμε;
Ξέρεις όντως να παίζεις βιολί.
Σου το είπα.
Τι τραγούδι ήταν αυτό;
Δεν ξέρω.
Ο μπαμπάς έλεγε "Όλοι είναι μελωδία.
Αν μάθεις πώς να κοιτάς τους ανθρώπους, θα ακούσεις τις μελωδίες τους".
Αυτή ήταν η μελωδία σου;
Όχι.
Η δική σου.
Με τρόμαξες.
Μην ξαναφύγεις, εντάξει;
Εντάξει.
Όταν σου λείπουμε, δεν χρειάζεται να το σκας.
Ναι. Θα μας το λες και θα ερχόμαστε.
Μαζί δεν ήμασταν χθες;
-Βρε παιδιά, θα το 'σκαγα εγώ ποτέ; -Όχι.
Θα σας άφηνα ποτέ; Σας αγαπώ πάρα πολύ.
Κι εμείς σ' αγαπάμε, αλλά μας τρόμαξες.
Κοίτα, αναγκάστηκα να τρέχω μ' αυτήν την τεράστια κοιλιά.
Πολύ δύσκολο.
Ο μπαμπάς πέθανε όταν ήμασταν μικροί.
Μετά η μαμά παντρεύτηκε άλλον.
Το κάθαρμα μας έδερνε κάθε μέρα.
Η μαμά το αγνοούσε.
Γιατί έπινε όλη τη μέρα.
Έπινε για να μη μας βλέπει.
Ήμασταν στα χέρια μιας αλκοολικής κι ενός μανιακού.
Αλλά ο Αλί Ριζά μού υποσχέθηκε…
ότι θα το σκάσουμε.
Μετά με έβαλε στο πλοίο και γύρισε εδώ μόνος.
Είχε μόνο ένα εισιτήριο.
-Τι; -Ο μπαμπάς μού το έλεγε συνέχεια.
Θέλατε να το σκάσετε όταν ήσασταν μικροί.
Αγόρασε ένα εισιτήριο για την Ιταλία με τα λεφτά που μάζεψε.
Αλλά μπορούσε να πληρώσει μόνο ένα εισιτήριο και σου το έδωσε.
Είσαι σε όλες.
Ο ΜΕΧΜΕΤ ΜΑΧΙΡ ΚΑΜΑΤΣΙ ΕΝΘΟΥΣΙΑΖΕΙ ΞΑΝΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ
ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΩΣ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΣΗΜΟΥ ΒΙΡΤΟΥΟΖΟΥ
Ευχαριστώ.
Απόλαυσέ το.
Τι τρέχει;
Χάθηκες;
-Ήρθα να σε πάρω. -Πολύ αργά.
Άδικα έκανες τον κόπο.
Μείναμε σε αυτό το ξενοδοχείο όταν γυρίσαμε στην Τουρκία.
Θαύμαζες τη θέα του πύργου.
Φυσικά, τότε δεν ήξερα πόσο απαίσιο ήταν να θαυμάζεις κάτι.
Αποδείχτηκε ότι όταν θαυμάζεις κάτι, σε τυφλώνει.
Δεν βλέπεις τις άσχημες, εγωιστικές πλευρές αυτού που θαυμάζεις.
Η αστυνομία με κυνήγησε από τον πύργο χθες.
Τι;
Ένιωσα ωραία.
Είχα πολύ καιρό να τρέξω έτσι.
Είσαι καλά;
Δεν μπορώ να είμαι καλά χωρίς εσένα.
Αλήθεια;
Αυτός ο Ούλριχ είναι εδώ.
Πρώτη φορά γνώρισα κάποιον χειρότερο από μένα.
-Είναι η προσωποποίηση της υπεροψίας. -Μισό.
Μόνο εγώ μπορώ να αποκαλώ τον άντρα μου έτσι.
Συμφωνούμε σ' αυτό;
Είμαι πολύ χαζός.
Μόνο τον εαυτό μου έβλεπα.
Ήμουν πολύ τυφλός για να σε δω, Σουνά.
Λυπάμαι πολύ.
Δεν κατάφερα να γίνουμε οικογένεια.
Ως παιδί, είχα μόνο τον αδελφό μου να με στηρίζει.
Τελικά…
η οικογένεια απαιτεί αγάπη, φροντίδα, αφοσίωση και θυσίες.
Είναι η πιο όμορφη σύνθεση και αποτελείται από διαφορετικές νότες.
Αλλά χωρίς εσένα…
δεν υπάρχει τίποτα, Σουνά.
Καλά τα είπες, Μαχίρ.
Δεν έχει νόημα χωρίς εσένα, Σουνά.
Αλλά τώρα νιώθω πολύ μακριά σου.
Πώς τόλμησες να γίνεις αυτός που ερωτεύτηκα για να με ρίξεις;
Θυμάσαι το τραγούδι στο πρώτο μας ραντεβού;
Φυσικά.
Δεν υπάρχει καλύτερο τραγούδι για πρώτο ραντεβού, παραδέξου το.
Όχι! Μη μου πεις ότι έφερες κάποιον από την ορχήστρα.
-Δεν θέλω να δω. -Δεν είναι από την ορχήστρα.
Οζλέμ!
Μπράβο! Έλα εδώ. Μου έλειψες τόσο πολύ!
Έλα εδώ!
-Μαχίρ, αυτή η μικρή… -Ναι, ήταν μαζί μου συνέχεια.
-Ναι, αλλά αυτή η μικρή… -Αν το θες κι εσύ, θα ζήσει μαζί μας.
Ναι, σε παρακαλώ! Αλλά…
Είναι πολύ ταλαντούχα, το ξέρω.
Είναι. Αλλά αυτή η μικρή βρομάει τραγίλα.
Δεν σε έπλυνε ο θείος σου;
Μου έλειψες.
Εντάξει, αλλά πρόσεχε. Μαχίρ!
-Ναι; -Μαχίρ, η Οζλέμ είναι πια καθαρή.
-Έκανα μπάνιο. -Φαίνεσαι πεντακάθαρη.
Ευχαριστώ.
Και θα πάει για ύπνο τώρα. Εμπρός, νεαρή μου.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Καληνύχτα.
-Είναι τόσο γλυκιά! -Είναι.
Τι λες;
-Η σύνθεσή σου; -Τελείωσε.
Ενδιαφέρουσα.
Είναι πανέμορφη.
Μπράβο.
Αυτό θα είναι το πρώτο κομμάτι.
Θα το παίξουμε μαζί.
Μαζί;
Μπορείς να βγεις στη σκηνή μαζί μου.
Ωραία ιδέα, αλλά δεν μπορώ.
Καλή τύχη.
-Θα αστειεύεσαι. -Είσαι τέλεια. Μπορείς.
Βοηθήστε με, για τον Αλλάχ.
Στο όνομα του Αλλάχ. Ο Αλλάχ να σας ευλογεί, όμορφη κυρία.
Να 'στε καλά.
Γιατί γελάτε;
Δεν είναι καν αληθινό το μωρό.
-Τι; -Είναι πολύ αφελής.
Πώς το ξέρετε εσείς αυτό;
Βλέπω ότι έβαλες και πιάνο στην αρχή.
Ναι.
Η σύνθεση είναι ολοκληρωμένη.
Φαίνεται πως η σύνθεση δεν είναι η μόνη που ολοκληρώθηκε.
Εντάξει. Ας πιάσουμε δουλειά.
Ξεκινάμε;
-Θείε! -Ναι;
Μπορώ να παίξω μαζί σας;
Ναι. Θα είσαι το πρώτο βιολί.
Οζλέμ!
Ήρθε η ώρα να παίξουν οι μεγάλοι. Θα παίξουμε μαζί αργότερα.
-Εντάξει. -Πάρε λεφτά μήπως πεινάσεις.
Εντάξει.
Δύο, τρία, τέσσερα!
-Οζλέμ; -Έπεσε. Κατέρρευσε.
-Οζλέμ; -Ασθενοφόρο!
-Κάτι της συνέβη. -Οζλέμ;
Χτύπησε στο κεφάλι;
-Καλή μου, δώσε μου το χέρι σου. -Όχι, θα πάω σπίτι.
-Μα δεν θα πονέσει. -Πάω σπίτι.
Γεια σας. Πότε θα δούμε την ασθενή;
Πρέπει να μιλήσετε στον γιατρό.
Είπε ότι θα μας καλούσαν, αλλά κανείς δεν μας κάλεσε όλο το πρωί.
Λυπάμαι, πρέπει να του μιλήσετε.
Για τι; Θέλω μόνο να δω την ανιψιά μου.
Γιατί το περιπλέκετε;
Μαχίρ.
Θέλω να δω την ανιψιά μου. Είναι η ανιψιά μου εκεί μέσα.
Έχω δικαίωμα να τη δω! Δεν καταλαβαίνω!
Κύριε Μεχμέτ Μαχίρ!
Δεν μας άφησαν να τη δούμε και στεναχωριέμαι.
Το ξέρω. Είναι η διαδικασία.
Γιατί όμως;
Αποτύχατε να καλύψετε τις βασικές της ανάγκες,
με πιο σημαντική απ' όλες την υγεία της.
Οπότε, θα την πάρει η Πρόνοια.
Πώς να ήξερα για την αλλεργία της;
Θα το ξέρατε, αν διαβάζατε τον φάκελο που σας έδωσα.
Ο φάκελος είχε ιατρικά αρχεία, ψυχολογικές εκθέσεις,
ακόμα και τα αγαπημένα της φαγητά.
Προφανώς, δεν τον ανοίξατε ποτέ.
Τον άνοιξα μια φορά.
Για να βρείτε τον αριθμό μου;
Για να μου πείτε ότι θέλατε να τη φέρετε πίσω;
Τότε ήταν αλλιώς.
Τι άλλαξε;
-Τα πάντα. -Τίποτα δεν αλλάζει σε μια μέρα.
Ο πατέρας μου πέθανε σε μια μέρα. Άφησα τα πάντα πίσω μου σε μια μέρα.
Μη μου λέτε τι δεν μπορεί να αλλάξει σε μια μέρα.
Ήρθαμε για την Οζλέμ, κυρία Ίντζι.
Την αγαπάμε και θέλουμε να ζήσει μαζί μας.
Θα κάνουμε τα πάντα για να την πάρουμε.
Μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε.
Αλλά προς το παρόν, καλύτερα να μείνετε μακριά της.
Είμαι ο θείος της.
Πρέπει να με αφήσετε να τη δω.
Δεν γίνεται, κύριε Μεχμέτ Μαχίρ.
Κυρία Ίντζι, ξύπνησε.
Λέει ότι θέλει να δει τον θείο της. Αναστάτωσε τους πάντες.
Ηρέμησε μόνο όταν υποσχέθηκα να φέρω τον θείο της.
Τι να κάνουμε;
Πολύ καλά.
Γεια. Πάλι έκανες φασαρία.
Σε άκουσα από δω που φώναζες.
Έφερα αυτό.
Το βιολί του μπαμπά μου!
Κάποτε ήταν δικό μου.
-Αποκλείεται! -Ναι. Κοίτα.
Χάραξα το αρχικό μου.
Κι ο μπαμπάς σου χάραξε το δικό του όταν το πήρε.
Τώρα που ανήκει σ' εσένα…
θα χαράξουμε και το δικό σου.
Ορίστε.
Θα παίξεις με αυτό στη συναυλία;
Αν το θέλεις, γιατί όχι;
Κι ο μπαμπάς θα χαιρόταν.
Οζλέμ;
Δεν θα σε αφήσουμε ποτέ.
Θα είμαστε πάντα δίπλα σου.
Για σένα θα τα βάλω με όλους.
Τι συμβαίνει; Πεθαίνω;
Όχι, γιατί το λες;
Πεθαίνεις εσύ;
Κανείς δεν πεθαίνει. Γιατί να πεθάνει κάποιος;
Γιατί κι ο μπαμπάς κάτι τέτοια έλεγε πριν πεθάνει.
-Θα είμαι έξω, εντάξει; -Εντάξει.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ
Δεν θα δει τη συναυλία.
Είναι ολομόναχη.
Μαχίρ.
Θα το κανονίσουμε μετά τη συναυλία, το υπόσχομαι.
Κυρία Σουνά, σε τρία λεπτά. Πηγαίνετε.
Έρχομαι αμέσως.
Επίσης, η γυναίκα σου έχει τόση υπερένταση,
που θα πάθει έμφραγμα.
Τα χέρια μου είναι ιδρωμένα. Κι έχω ταχυπαλμία!
-Τι να κάνω; Θα πεθάνω. -Ηρέμησε.
-Κάνε ό,τι κάνεις πάντα. -Πάντα;
Έχω αιώνες να βγω στη σκηνή.
Η μόνη διαφορά είναι τα γεμάτα καθίσματα.
Μικρή διαφορά. Πολύ καθησυχαστικό.
Τώρα μπορώ να βγω, Μαχίρ.
Σε εμπιστεύομαι απόλυτα.
Σ' αγαπώ πάρα πολύ.
-Καλή τύχη. -Ευχαριστώ. Ας πηγαίνω.
-Ναι; -Γεια σας, κύριε Μαχίρ.
-Λυπάμαι, αλλά υπάρχει πρόβλημα. -Πρόβλημα; Τι πρόβλημα, κυρία Ίντζι;
-Η Οζλέμ έφυγε. -Τι εννοείτε;
-Πού πήγε; -Το 'σκασε. Κάλεσα την αστυνομία.
Ξέρετε πού μπορεί να είναι;
Πώς να το ξέρω;
Οι υπάλληλοί μας την ψάχνουν.
Αν μάθουμε κάτι, θα σας πάρουμε.
-Κι αν μάθετε εσείς κάτι… -Μην ανησυχείτε. Θα σας ενημερώσω.
Εντάξει.
Πού πας, Μεχμέτ Μαχίρ; Η σκηνή είναι από εκεί.
Συγγνώμη, δεν θα παίξω.
Τι εννοείς;
Η Οζλέμ, η ανιψιά μου, με χρειάζεται.
Μη γίνεσαι γελοίος. Είναι γεμάτο.
Αν δεν παίξεις, τελείωσες!
Θα τελειώσω την καριέρα σου, Μεχμέτ Μαχίρ!
Οζλέμ!
Θείε.
Γιατί με άφησες;
Δεν σε άφησα. Κοίτα, είμαι εδώ.
Φοβήθηκα.
Φοβήθηκα ότι δεν θα έρθεις.
Ποτέ δεν θα σ' αφήσω.
Είσαι πολύ κυριλέ. Γιατί ντύθηκες έτσι;
Για τη συναυλία.
Τι; Χάσαμε τη συναυλία σου! Τι θα κάνουμε τώρα;
Δεν πειράζει. Δεν χρειαζόμαστε σκηνή για να παίξουμε.
Μα ήταν μοναδική ευκαιρία.
-Τι περιμένεις; Τρέξε! -Πάμε.
Μπράβο!
Υποτιτλισμός: Ελιάνα Τσακίρη