Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRESENTA
Matar ou morrer, esa é a lei.
A piedade só e un sinal de debilidade.
JACK LONDON - A CHAMADA DA SELVA
É unha lección que preferiría esquecer.
Estás ben?
Vamos, non nos rendemos!
Pasa!
- Pasa! - Axiña, vamos!
Veña!
- Vamos, Sofía! - Dálle!
Acouga, Sofía. Non te metas, tranquila!
Sesenta e cinco,
sesenta e tres… Fóra!
Non entendo por que o fai.
Se te atacan, debes defenderte.
- Sofi! - Vamos!
Abur, mozas.
Abur, Sofía.
Abur, grazas.
Ola!
- Abur. - Deica, Sofía.
Ola, pequena.
Ola.
Ben feito.
Gústache Hakim?
É bo rapaz.
E se a fai sufrir, terá que lidar comigo.
Santo, por favor.
- Despois falamos? - Claro.
- Vale. - Abur.
Abur.
Quen é a campioa? Ben feito, corazón.
- Amor, fixéchelo xenial. - Grazas.
- Ás.
Sube, axiña.
Sube. Vamos, entra.
Cumprirás a promesa?
Cal? Non me lembro.
Déixate de chanzas, pa!
Pero de que falades?
Prometeume algo.
Se gañabamos e entrabamos nas eliminatorias.
Entón?
Está ben.
Como lle prometiches iso?
Ten case dezaoito, pronto vai sacar o carné.
- Son unhas prácticas. - Sabes que é perigoso.
Queredes que sempre estea a…
Está ben.
Abur, meu amor. E tranquila, é unha crack.
Abur, mamá.
Lémbraste disto? Dálle.
Seguro?
Vamos.
Dálle, Sofi, vamos!
Coidado coa pedra da dereita.
Marcha atrás.
Písalle, vamos!
Xa está!
Mi madriña, conseguino!
Perdón.
Xa nos preocuparemos.
Vale.
Non, grazas.
O domingo que vén traemos a mamá
ou coidas que lle vai dar algo?
Ai, si,
a propósito do domingo que vén.
Hakim e eu organizamos unha fin de semana fóra.
Unha viaxe en moto, algo tranquilo.
Veñen máis amigos, non imos sós.
Poderías convencer a mamá tamén?
De acordo.
Mimá! Grazas!
Mira que marabilla.
As montañas de Calabria son así?
Había o mesmo silencio.
Por que te mudaches aquí de mozo?
Por amor.
A mamá ten sorte.
Veña, hai que moverse.
A ver se chegamos antes de que escureza.
Podemos tirar unha foto?
Non, sabes que non me gustan.
Só unha, para lembrar este día.
Non cómpre unha foto para lembrármolo.
Veña, papá, vamos.
Un segundiño.
Debería aguantar até a casa.
EN TODO TERREO CO CRACK DE MEU PAI
DATOS FACIAIS
Confirmado, coinciden os valores biométricos.
Atopámolo.
Ben!
Para! Algo vai mal.
Que pasa?
Non corta recto.
Será por medio milímetro, como moito.
Veña, rematamos e mañá arranxámolo.
Quero facelo agora.
Podes recoller ti a Sofía do adestramento?
- Abofé. - Grazas.
Ola, mamá.
Ola, Sofía! Que tal o adestramento?
Ben.
XOVES 20 SETEMBRO
EN TODO TERREO CO CRACK DE MEU PAI
Axúdasme coa cea?
Claro, poño a camiseta a lavar e vou.
Grazas.
Ola, irmanciña.
Ola.
E logo Santo? Chameino como cen veces.
Está a arranxar a serra.
A estas horas?
Eu xa llo dixen,
pero o teu marido éche ben teimudo, sabes?
Chegou.
Estará cheíño de graxa.
Pois dille que quite a roupa fóra.
Patrick! Acúdeme!
Socorro! Patrick!
Onde vas?
Patrick! Socorro!
Non!
Mamá?
Como cona a imos atopar?
Atoparemos esa puta.
Vamos, aquí non podemos estar. Merda.
RECENTES
AMOR
Ingrid.
Meu Deus, Sofía.
Sofía!
Papá.
Papá!
Hai que marchar.
- Chama unha ambulancia. - Marchamos.
- Sóltame! - Están mortos, hai que marchar.
Estás a mancarme! Mamá!
Mamá!
Por que escapamos?
Por que deixamos a mamá?
Agora non, Sofi.
Dimo!
- Agora non. - Que mo digas!
Sofi!
Quero saber que pasa…
Dixen que agora non, hostia!
As novas son boas ou malas?
Por desgraza, a rapaza escapou.
Pero polo resto, son todo boas novas.
Véxote na casa.
Chegarei tarde.
Non te preocupes.
Os vellos durmimos pouco.
Até logo.
Que é este sitio?
Onde estamos? Non quero ficar aquí.
É só esta noite, mañá buscamos outro sitio.
Papá, chama a policía.
- Non podemos. - E logo?
Arrestaríanme.
Por que? Non fixeches nada.
Basta.
Agarda.
Non ves que corremos perigo?
- Querían matarnos. - Déixame en paz.
Basta!
Agora, a calar.
E para quieta.
Boa noite, Don Angelo.
Boa noite.
Dálle a pausa.
Merda, ese non é.
Como cona é posible? É cuspido ao da foto.
Arranxa esta desfeita.
Don Angelo quéreos mortos.
Cago na cona, que desfeita.
E faino axiña.
Ou vainos matar a nós, si?
De acordo. Estou de camiño.
E dillo a Vituzzo.
Dille que o cabrón segue vivo.
A CHAMADA DA SELVA
Papá?
Rógocho, non podo máis.
Dime que facemos aquí.
Responde!
- Non podo. - Abonda.
Está ben.
Antes de coñecer a túa nai…
tiña outra vida.
- Era outra persoa. - Cal?
Non era unha boa persoa.
Coñeces a Ndrangheta?
É como a mafia siciliana.
Os lazos de sangue son moi fortes e se naces nunha familia afiliada…
non podes escapar.
Póñenche unha pistola na man e dinche que dispares ás familias rivais.
Ou morres ti ou morren eles.
Non me chamo Santo Romeo.
O meu nome real é Domenico Franzè.
Por iso non querías saír nas fotos.
Mi madriña.
Tirei…
Tireiche unha foto.
- Non importa. - Claro que si.
Sempre me mentiches, a mamá morreu pola túa culpa.
Que vas facer?
Sofía, preciso que confíes en min.
Non o uses para nada, agás se te chamo eu.
Prométesmo?
Espérame aquí.
Volvo axiña.
Mírame.
Non nos vai pasar o mesmo.
Xúrocho.
- Hakim. - Sofía.
Venme buscar, por favor.
Que pasou? A policía búscavos.
- Estás ben? - Estou, tranquilo.
Vou por ti, dime onde estás.
Estou no hotel abandonado, pasando a curva de Speikboden.
- Sabes cal digo? - Sei. Estás con teu pai?
Nin sei onde está nin me interesa.
Xa non é meu pai, non quero saber nada del.
Ven, por favor.
Tranquila, xa vou.
Bule, por favor.
Como que non era el? Tiñan unha foto.
Coñecíano.
E que fago eu co aviso?
Tedes que me axudar.
Ola?
Quen foi?
Non teño nada que ver, xúrocho.
Chegaron onte ao mediodía e quedaron media hora.
Non sei nada.
Desta mátanme.
Mátote eu agora, mais antes sufre coma un porco.
Cóntame o que quero saber e igual chegas ao hospital.
Mandounos Don Angelo.
Iso non facía falta que mo dixeses ti, chaíñas.
Quero saber quen foi.
Marino Gallo.
Por favor, morro.
Sigue, sei que eran dous.
A miña filla viunos.
Por favor, chama unha ambulancia.
O nome!
Rudi Crisarà…
O novo brazo dereito de Don Angelo.
Deus, vou morrer.
Tes un xeito de salvarte.
Rezarlle a Deus.
Hakim!
Veña, bule! Marchamos.
Sofía?
Sofía!
Agárrate ben, Sofi!
Baixa a cabeza!
Hakim!
Escapa, Sofía!
- Que escapes! - Deus! Non!
Onde carallo vas? Eh?
Calma.
Se non paras quieta, non dou. Entendes?
Que carallo fas? Ven aquí.
Que veñas.
Téñoche un agasallo.
Onde vas?
Entra.
Esta rapaza de merda…
Non, Franzè.
- Vírate, Sofía. - Non fagas parvadas.
Non fagas…
Hai que marchar.
O de Alto Adige…
por que non se me avisou antes?
Estamos a construír esta cidade.
Podemos dicir que é nosa.
Pero evitemos os escándalos.
Cómpre ser invisible, para os bancos tamén.
Que a vaian rañar os bancos.
Temos unhas 40 obras en todo o norte de Italia.
Non imos arriscalo todo por vinganzas de merda.
Por…
- …vinganzas de merda? - Perdoa.
Franzè asasinou o teu irmán.
Deberías despezalo coas túas mans.
En troques, quedas aquí sentado a contar cartos no escritorio.
Todas as voltas que ollo para ti…
Que? Que pensas?
Que Franzè levou o fillo equivocado.
Non podes seguir así.
É unha ferida superficial, non podemos parar.
Papá!
Está ben.
Hai roupa no maleteiro.
Despois cámbiate.
- Vémonos alí. - Está ben.
Sofi!
…na provincia de Bolzano.
Son 17,30 euros.
…atoparon os corpos de Ingrid e do seu irmán neste casarío
onde a muller vivía co marido e a filla, dos que non hai rastro.
Non se descarta ningunha hipótese, témese…
Papá, son eu.
- Bule. - Si.
Non dás. Ti tamén o sabes.
Onde imos, logo?
A Milán.
Canto vai durar todo isto, papá?
Durará até que non remate o que comecei hai 20 anos.
Matou a Vituzzo.
O que tiña o restaurante en Bolzano.
Sabía que era un dos nosos.
Merda.
A situación é cada vez máis merda.
Vainos vir buscar?
Ese…
non che é un home que escapa.
É un home de honra.
E dálle co conto do "home de honra".
Papá, de verdade queres arriscalo todo
só por un home?
Michele,
desculpa por tratarte mal antes,
mais haiche cousas que ti non podes entender.
Confías en min?
Claro, papá.
Vai máis amodo.
Para alá.
Hai que facer algo antes de chegarmos.
Vamos.
Dr. Ferrario,
aínda non lle agradecín o traballo da cara.
O recoñecemento facial, non si?
Atoparon o seu coñecido?
Atopamos, si.
Pero volveu desaparecer.
Seica está en Milán.
E anda enfadado con nós.
O recoñecemento que fixo en Internet,
pódeo facer no mundo real coa axuda de cámaras?
Cámaras de vixilancia?
Si, por todo Milán.
De ter acceso á rede pública, poderíamos ampliar a busca.
Pode facelo?
Traballei para o estado antes de ir por libre.
Conservo algúns contactos.
Estaremos moi agradecidos.
Búsquea tamén a ela.
De acordo.
Crece o rego de sangue tras Domenico Franzè,
o asasino da Ndrangheta en fuga.
Outros tres mortos conectados con el,
que é o máis buscado no norte de Italia.
MILÁN
A súa filla foi vista nunha gasolineira próxima a Merano.
A policía cre que Franzè vai armado e que é moi perigoso.
VÉNDESE
Para o coche.
Espérame aquí.
VEN AQUÍ
Papá, dóeche moito?
Non, só teño que respirar un pouco.
Papá?
Papá!
Papá, responde! Óesme?
Meu Deus.
Merda.
Abride, por favor.
Necesito axuda.
Onde hai un médico?
Non podemos axudar, marcha.
- Un médico. - Non queremos leas.
- Preciso un médico axiña. - Fóra de aquí.
Queredes isto?
Coidado, amodo.
Papá, todo vai ben.
Agora, respira.
Moi ben.
Xa está aquí.
Velaquí está.
Moi ben.
Ola, amor.
Se estás a ler esta carta é que estou morto.
Non me importa.
Porque se podo dicir que vivín,
é grazas a ti.
Salváchesme a vida, amor meu.
Unha vida que non merecía salvación ningunha,
porque non había nela nada máis que crueldade
e violencia.
Non coñecía o amor
nin a ledicia de que te amen.
Vivía para matar e mataba para vivir.
Só agardaba o momento de morrer,
porque xa non sentía a diferenza entre vida e morte.
Xa non contaba coa salvación,
mais estaba equivocado.
Porque mesmo eu,
que viña do fondo do inferno,
aínda podía recibir unha beizón.
Non sabía nada da vida
nin de min
até que chegaches ti.
A miña beizón foi o teu nacemento.
Sofía.
Amor meu.
Que pasa?
Tiña razón vostede.
Seu pai retoma a busca de Franzè.
Xa sabía eu, carallo.
Desta quere unha busca máis extensa.
Complexa, ilegal.
Moi cara.
Moitísimo.
Sobre todo, pola xente que hei amolar nas institucións.
Podo non buscalo.
Non, decataríase.
Sempre se decata de todo.
Fai o seguinte, logo.
Dálle o que quere, mais tenme ao corrente.
Sinto que che pasase a ti tamén.
Vivir este tipo de vida.
Pásame unha desas.
Hai que marchar de aquí.
O antes posible.
Temos algunhas posicións de onte á noite.
Todas entre Quarto Oggiaro e Bovisa.
Atopámolos.
Localizamos a moza nunca zona industrial alí cerca.
Un antigo almacén onde fan abortos clandestinos.
Vas traballar?
Déixocho para ti.
Move iso antes de eu marchar.
Teño présa.
Xa vou, fágoo agora mesmo.
Pecha a porta e vamos.
CHAVES BATERÍA - CENTRAL
Onde están o italiano e a moza?
Onde carallo están?
Voute matar, como fixen coa túa muller.
Quieta aí!
As mans arriba.
Agora que nos atoparon non pararán até matarnos.
SULFURO
Por iso temos que actuar nós primeiro.
Non temos outra opción.
Matar para que non nos maten.
É unha lección que preferiría non aprenderche.
Teño un plan, mais non podo facelo só.
Cómpreme a túa axuda.
Toma isto.
Como se empuña?
Decídeo a túa man.
Debe ser parte do teu puño, non un corpo estraño.
Se usas a navalla, é porque tes preto o inimigo,
o perigo,
a morte.
O medo ha quedar de lado para facerlle sitio á acción.
Non hai tempo, a primeira puñalada ha ser letal.
Veña, proba unha posición.
Non.
A navalla sempre diante.
Atacas e protéxeste coa navalla.
En diagonal, non ofrezas o corpo ao adversario.
Móvete sempre e busca o equilibrio co outro brazo.
Se lle dás nun costado…
sentirá unha dor fortísima, mais sobrevivirá.
Se lle dás aquí, no corazón…
perde o sentido de inmediato,
morto en tres segundos.
Se lle dás aquí, no pescozo…
ten 30 segundos antes de morrer afogado no seu propio sangue.
E a última cara que verá non é a da persoa que ama,
senón a túa.
A vinganza máis cruel.
Atopeina.
Quadra Capital.
Os mapas e o esquema do edificio.
Estaban na páxina do estudo que proxectou os interiores.
Ben feito.
Sairá ben, non si?
Claro.
E despois?
Despois, teño un amigo en Suráfrica.
Ao primeiro, quedaremos alá.
Ti e mais eu.
Estraño a mamá.
Non debín tirar aquela foto.
É todo culpa miña, Sofía.
Da vida que levei.
Perdóame.
Non te sintas culpable.
Só tentabas sobrevivir.
Como Buck.
A CHAMADA DA SELVA
Líchelo?
Fixéronnolo ler na secundaria.
Era o teu libro preferido.
Compreino nunha feira.
Gustábame a portada.
Confío en ti, vai saír ben.
Aquí non se pode estar.
Que fas co móbil?
Desculpe, perdinme.
O que?
Vou ao centro, pero o mapa está mal.
Dáme igual.
Tes que marchar. Fóra, marcha.
Desculpe, xa marcho.
Bon, logo cóntasme.
Pon as mans no volante e vai ao garaxe.
Torce á esquerda.
Aparca ao fondo á esquerda.
Baixa.
Ven aquí.
Veña.
Ven, dá a volta.
O código.
Mimá! Que foi iso?
A ver?
Todo o mundo quieto!
Facede o que vos di.
Quieto! Sóltao! - Se disparas, mátoo.
Deixa a pistola.
Sóltao.
Non fixen nada.
Se me matas, a túa filla é a seguinte.
Deixa a pistola.
Sóltao!
Frea!
Abaixo!
Vamos!
Veña! Vai!
Por aquí!
Arranca, vamos!
Cara atrás!
Todo á esquerda.
Agora!
Coidado!
Manteno recto!
Agora!
Acabará todo axiña.
Chegou isto hoxe de Michele.
O carallo atrapouno.
A foto viña con mensaxe.
Grandísimo fillo da puta, tes unha hora para entregáreste
e confesares os crimes destes 30 anos.
Dá o nome de afiliados e protectores políticos, as probas
e os números de todas as túas contas
e inversións en Europa, Londres e América do Sur.
Se non, vasme obrigar a matarche outro fillo.
Quero velo no telexornal antes de mañá á medianoite.
Ou acabo con Michele.
Se fas o que pido,
dígoche onde atopalo, aínda vivo.
Chama a Ferrario.
É unha estación abandonada.
O móbil conectouse un intre a esa antena,
enviaron a foto e apagárono.
Mais temos a posición.
Rudi, esta volta non podedes fallar.
Baixade aquí.
De acordo.
Velaí a furgoneta.
Baixamos aquí.
Mino, adiante.
Michele.
Sonche eu, Rudi.
Voute liberar.
Está detrás da furgoneta!
Desde onde carallo dispara?
Retrocedede!
- Xa o vexo! - Onde está?
Acaba con ese fillo da puta!
Merda.
En serio?
Pensabas que Don Angelo
ía mandar o seu imperio ao carallo polo fillo?
A miña familia non tiña nada que ver.
A xente coma nós
non debería ter familia.
Por favor!
Por favor.
Por favor, un pouco de auga, morro de sede.
Grazas.
Sinto o que che pasou, é horrible.
Non pasou.
Fostes ti e a túa familia de mafiosos de merda.
Foi meu pai, Sofía.
Chámaste Sofía, non si?
Xúroche que só o souben cando xa o fixera e de o saber…
Non sabías que teu pai era mafioso?
E para ti?
Como foi descubrir quen era teu pai?
Eu sei quen é meu pai.
Non sei que che contou, mais sonche todo sécolas.
Cala a boca.
Escóitame, non sabes nada.
Cres que teu pai fai xustiza, mais as vítimas somos os Lo Bianco.
Caralladas.
Teu pai matou o meu irmán.
Matou decenas de persoas, Sofía.
É un ser inhumano, un criminal.
Non tes nin idea do que fixo.
Ti es distinta.
O teu futuro aínda non está escrito.
O mesmo co que soñabas até hai tres días.
Queres perdelo para sempre?
Non é a túa guerra, ti non es unha Franzè.
Teu pai non tivo elección.
Ti si, mais has facelo agora.
Por favor, libérame… E ti escapa, sálvate.
Por favor, libérame.
Sofía?
Sofía, por favor.
Por favor, libérame!
Sofía, por favor!
Canta xente máis ha morrer? Sofía, por favor.
Diga?
Ola, pequecha, son eu.
Onde estás, tes a voz rara.
Non saíu ben, síntoo.
O noso plan non funcionou.
É Franzè.
A chamada sae da antena de Agrate Brianza.
Está a se mover.
Que significa?
Papá, que pasou?
Estás ferido?
Que tal estás?
Voz feminina.
Localizada en posición estática.
É a filla.
En marcha.
Dous equipos, un para cada un.
Fala comigo, papá.
Estou ben.
Pero non teño alternativa.
Volve, papá.
Non marches, por favor.
Non podo, Sofi.
Sabías que non funcionaría.
Pero tiña esperanzas, por ti.
E agora que facemos?
Ti non tes que facer nada máis.
Esperaba que houbese outra posibilidade.
Equivocábame.
Agora o único xeito de estarmos seguros
é que Don Angelo desapareza definitivamente da face da Terra.
Teño que atacalo agora.
Papá, que dis? Non o entendo.
Eu cambiara, Sofía.
Cambiara.
Quérote moito.
E sei que sairás adiante sen min.
Sabes o que pasa se me matas, non?
Sabes que a túa filla vai ao carallo?
Non debiches tocar a miña familia.
Por favor, papá.
Pídocho por favor.
Tiñamos que ir a Suráfrica, lémbralo? Prometíchesmo.
Os dous xuntos.
Por favor.
As mans onde as vexamos!
Foron anos marabillosos.
Tiven unha familia.
Tívente a ti.
Un milagre.
Mans arriba!
Dixen que mans arriba!
Mais é xusto que todo acabe aquí.
Papá!
Mans arriba!
Dixen que mans arriba!
- Despexado! - Despexado!
Ola, Sofía.
Érguete.
Tranquila, acabouse.
Franzè, ven comigo.
Non me gusta o chocolate, grazas.
- Como te tratan? - Que queres?
Falei co maxistrado.
Non hai nada contra ti.
Vante absolver no xuízo.
E eu alédome.
Estiveches a mercé dun tolo.
Sufriches abusos.
Ti e mais eu tivemos o mesmo destino.
Pagamos polas culpas dos nosos pais.
Mais agora somos libres.
Vés para dicirme isto?
Non.
Vin dicirche que, polo que a min respecta,
a guerra entre Lo Bianco e Franzè
rematou para sempre.
Estamos en paz.
Fáltache pouco para seres maior de idade.
Sairás de aquí
e poderás comezar de cero.
Se precisas axuda,
por que non me fas unha visita?
De verdade que che quero botar unha man.
Que pensas facer?
Non estou tranquilo.
Facédea desaparecer cando saia.
Quero que morra cunha corda apertada ao pescozo,
coma meu pai.
"Semellante ás visións,
era a chamada que resoaba nas profundidades da selva.
Enchíao dun gran desacougo e desexos estraños."
"Causáballe un vago pracer doce
e era consciente do seu degoxo e estímulos salvaxes
por algo que non coñecía.
Acazapábase durante horas, coma quen se agocha,
tras troncos cubertos de fungos ou árbores caídas,
cos ollos e as orellas ben abertos
a todo o que se movía e resoaba ao redor del.
Se cadra, ao ficar así tombado
esperaba sorprender aquela chamada que non daba entendido.
Mais non sabía por que facía todo isto.
Sentíase inclinado a facelo…
e non o cuestionaba."
Dime.
A moza marchou.
Como que marchou?
Dixen que a quería morta.
Non está, debeu escapar.
Está ben, chámote logo.
Sofía.
Que pasa? Pareces tenso.
Como entraches?
Coa túa tarxeta de visita e un sorriso.
Non son a primeira que fas vir aquí, non si?
Supoño que vés pola axuda que che prometín.
Entón?
Hai un problema coa paz, Michele Lo Bianco.
Cal?
Cómpre estarmos de acordo os dous.
E os Franzè seguimos en guerra.
Matar ou morrer, esa é a lei.
A piedade só e un sinal de debilidade.
Subtítulos: Jeiry Castellano