Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Cześć, małpko!
Co to?
Dostawczak.
Nie, to drugie.
Dawny telefon komórkowy. Piękny, co?
Wystarczy.
Trzeba było wrzucić monetę, widzicie?
- Ma napis "telefon". - Tak.
Gdzie mama?
Mamo!
Możesz?
Wezmę linę.
Widzę... nieśmiałego chłopca.
Lodówkę.
Magnesy.
Rysunek.
Jego rysunek.
Miło, że wciąż tu jest.
Proszę dziś odpoczywać.
Nie mam żadnych planów.
Tak.
Miło było.
- I? - Kupiłeś farbę?
Jest piękna czy piękna?
Stara budka telefoniczna.
Rodzina van Zand, dzień dobry.
Z kim?
Zielone kalosze?
Też mogę?
Spodnie w różowe paski?
Nie wiem, o kogo chodzi.
O mnie!
Halo, telefonie. Halo?
Spakowałeś się?
Zaraz to zrobię.
Wszystko zostawiasz na ostatnią chwilę.
Obiecałeś, że obejrzysz bagażnik.
Naprawię go, gdy wrócę.
Jasne.
Pięknie się złościsz.
Pięć, cztery...
Pamiętaj, żeby...
Zachować spokój pod wodą.
To najważniejsze.
Gdy wrócę, potrenujemy na jeziorze.
Proszę. Jest twój.
- Serio? - Serio.
Wiesz, gdzie jest Boesmansgat?
- W RPA, tak? - Tak.
W krainie o nazwie Karoo.
Jest tam ogromny płaskowyż, pusty i odludny.
Ale coś jest ukryte pod spodem.
Kilka drzew otacza małą, mętną kałużę.
Taką jak po deszczu.
Ta kałuża jest wejściem do jednej z najgłębszych podwodnych jaskiń świata.
Boesmansgat.
Głębokość - 282 metry.
Ciśnienie - 30 barów. Ten zegarek...
by nie przetrwał.
Więcej osób było na Księżycu, niż na dnie Boesmansgat.
Ze sprzętem ja i Sjoerd ledwo się tam zmieścimy.
Zejdziemy... bardzo powoli.
Krok po kroku.
Metr po metrze.
Aż na dno.
Najbliżej środka Ziemi jak się da.
Zejście potrwa 13 minut.
Pięć minut na dole. Ani chwili dłużej.
Później zaczniemy wracać na powierzchnię.
12 godzin.
Dwunastogodzinne wynurzenie.
Na 150 metrach będzie na mnie czekać Sjoerd.
Zaczniemy się wynurzać razem,
aż na powierzchnię.
Tam będzie czekać nasza ekipa.
Na dnie jest ciemno?
Nie ma tam kolorów. Ani światła. Niczego.
Zamknij oczy.
- Co widzisz? - Nic.
Właśnie. Piękny mrok.
Chyba musisz iść spać.
- Nie. - Która godzina?
Tak.
Dobranoc, małpko.
Śpij dobrze.
Pa, tato.
NARKOZA
ROK PÓŹNIEJ
Mogę obejrzeć filmik?
Tylko jeden.
Dobrze, jeden.
Kto dzwoni?
Niezna...
Nieznany. Nie odbieraj.
Ale nie mogę oglądać!
Poczekaj chwilę.
Halo?
- Pani van Zand? - Dzień dobry.
Dziękuję, że pani odebrała. Dzwonię z banku SNS.
Z banku?
Teraz już nic nie obejrzę.
Chodzi o spłatę pani kredytu hipotecznego
Wiem...
Grozi pani...
Rozumiem.
Mamo, chcę obejrzeć filmik.
Halo? Pani van Zand?
Wspaniale.
Proszę o uwagę.
Poznajcie nową koleżankę, Koosje.
- Cześć, Koosje. - Świetnie.
Usiądź obok Ronji. Śmiało.
Cześć.
Rysuję niebo.
Księżyc kiepsko wyszedł, ale wymażę go później.
Mamy nową dziewczynkę w klasie.
Ma na imię Koosje i jest super.
Jesteśmy teraz przyjaciółkami.
Lubi czerwony i niebieski brokat.
Siedzi obok mnie. Ma brązowe włosy.
Jest tego samego wzrostu.
Kolacja.
Boris. Boris!
Raz, dwa, trzy,
cztery, pięć, sześć,
siedem...
Zamknij oczy.
Gotowe?
Prawie. Już.
- Możesz się obejrzeć. - Umyj zęby i do łóżka.
Mogę powiedzieć dobranoc?
Tylko szybko.
Jestem w budce telefonicznej.
Czas spać.
Borisa? Czy mamę?
Uściski czy noski?
Dobra.
Boris.
Przestań.
Szybciej!
- Cześć. - Hej.
Dzień dobry.
Dobry.
Chodź.
- Idziesz? - Tak.
Salon.
Chodź.
Spójrz, poranne słońce.
A tu huśtawka. Tutaj.
Czytanie gazety, robienie śniadania.
Tutaj szafki z blatami z granitu.
Kupisz na targu staroci.
Napijesz się kawy?
- W końcu jesteśmy w kuchni. - Mamy kawę?
Jasne.
Podwójne espresso.
Wracam do pracy, mam cały dom do zaprojektowania.
Uwaga. Kot.
Śpi.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Cześć.
Pierwszy raz?
Ja...
Nie pamięta mnie pani?
Byłam u pani w domu.
Na sesji.
No tak.
Skontaktowała się pani z moją babcią.
Powiedziała mi o jej pierścionku.
Gdzie go ukryła.
To miłe.
Wiem, że już pani tego nie robi, ale zmarł mój ojciec.
Chcę się upewnić... że nic mu nie jest.
Przykro mi.
Przestałam to robić. Całkowicie.
To teraz moja praca.
Idiotka ze mnie.
Przepraszam.
Chciałabym mieć pani dar.
Odwiedzałabym go codziennie.
Gdyby pani do tego wróciła.
Halo? Tu tata John.
Świetnie się bawimy. Więc nie możemy odebrać.
Zostaw wiadomość, oddzwonimy.
- Właśnie, pa. - Na razie!
Wow, John...
twój głos. Tęsknię za tobą, stary.
Merel. Oczywiście dzwonię do ciebie.
Tu Sjoerd.
Jak się masz? Co u dzieci?
Dawno nie rozmawialiśmy.
Chciałbym was kiedyś zobaczyć.
Obiecaj, że zadzwonisz. Na razie.
Masz trzy nowe...
Wiadomości skasowane.
Mamo, mogę się pobawić u Koosje? Proszę.
Jeśli jej mama się zgodzi.
Oczywiście.
Super.
Przyjadę po ciebie później. Pa, skarbie.
Pojedziemy na frytki?
Wiesz, że w shake'ach jest trutka na szczury?
Wezmę trutkę truskawkową. A ty?
Weź, co chcesz.
Poproszę zestaw XL z dodatkowym majonezem.
I...
krokieta, paluszki serowe
i sześć małych sajgonek.
I dużą kolę.
Duży shake czekoladowy.
Albo dwa. I lody karmelowe.
I... To wszystko.
Dla mnie to samo.
Całość?
Tak. Jesteśmy głodni.
65,70.
Mój tata jest nurkiem.
Głęboko nurkuje.
To bardzo oryginalne.
Buduje też nasz dom.
Też?
No proszę.
Jest super silny.
Serio? To przydatne.
Masz fajnego tatę.
Próbowaliśmy się z panią skontaktować.
Nie dostała pani naszych listów?
Nie. To wy jesteście mi winni pieniądze.
Popatrzmy. Tak.
Gdy nie ma ciała, musimy zakończyć dochodzenie,
zanim wypłacimy odszkodowanie.
- Ale... - To się stało rok temu?
Pani van Zand?
Będziemy w kontakcie.
"ŚMIERĆ POD WODĄ"
Padaczka?
Nie.
Astma?
Czy kiedykolwiek miał zawał lub udar?
Nie.
Był w dobrej formie tydzień przed wyprawą?
Żadnych symptomów? Duszności?
- Nie. - OK.
Dolać?
Poproszę.
Dziękuję.
OK.
Jak opisałaby pani ostatnią rozmowę?
Cóż... Była normalna.
Raczej normalna.
Jak się masz?
Dobrze. Śpieszę się na zebranie.
Zaraz schodzimy, ale chciałem cię usłyszeć.
Myślałam, że to jutro.
Ja też.
Ma się popsuć pogoda.
Zapraszamy.
Nie martw się.
Zadzwonię jutro.
Tak.
Tak?
Tak. Baw się dobrze.
Całusy?
Całusy.
Martwiła się pani?
Mówiła pani, że powinien dać sobie radę.
Co poszło nie tak?
Tu poczta głosowa Johna...
To podchwytliwe pytanie? Nie rozumiem, jaki ma cel.
Wiem, że to nieręczne, ale muszę spytać.
Nie uważam tak.
Mogę wrócić innego dnia.
Nie ma potrzeby.
Wiem, że pani mąż zmarł, że od roku jest pani wdową.
Ciało pewnie nigdy nie zostanie znalezione,
ale jakoś musimy stwierdzić jego zgon.
Halo?
Sjoerd?
Nie chcę powtarzać frazesów,
ale nie tylko pani jest w żałobie.
Od tak dawna.
W końcu i pani i dzieci jakoś sobie z tym poradzicie.
Ale nie zniknie ból, ani tęsknota.
W tej pracy poznałam ludzką wytrzymałość.
Wszystko będzie dobrze.
Skończyła pani?
Proszę wyjść.
Proszę to przejrzeć.
Walcie się.
Nie potrzebuję waszych jebanych pieniędzy. Pieprzcie się!
Znów będę pracować z domu.
Pamiętajcie o tym, jeśli ktoś przyjdzie.
Nie hałasujcie.
Zgoda?
Skończyłaś?
Jestem kapitanką, a ty...
Śmiesznie wyglądasz.
Idzie powoli.
Powoli...
Starszy mężczyzna.
Introwertyk.
Siwe włosy.
Widzę kolory.
To miejsce...
Wszystko tam jest dobre.
Jego... wnuki.
Pani dzieci.
Jest z pani dumny.
- W porządku? - Tak.
Dziękuję.
To dla pani.
Lis.
Głowa lisa.
John Lennon. Tylko bez okularów.
Nie zdejmował okularów.
Trochę markotny.
Jakoś tak.
I sowa.
Piękna jest.
A jeśli coś się stanie?
Oby. Inaczej będzie nudno.
Chcesz, żeby coś się stało.?
Chodzi o kasę z odszkodowania?
Mówię poważnie.
Odwiedzę cię w białym pokoju.
Napijemy się herbaty.
Opowiesz mi o dzieciach.
A ja ci powiem, że tęsknię.
Jeśli cię tam zobaczę...
Będę wiedzieć, że już się nie spotkamy.
Nie chcę tego.
Nie chcę.
Nie...
Nic się nie stanie. Obiecuję.
Mamo?
Tak, skarbie?
Mam pytania o nurkowanie.
Dobrze.
Niewiele o tym wiem, ale możemy się zapisać do szkółki.
- Nie... - Skoro znowu to robisz,
pomyślałem, że tu usiądziesz
i spytasz tatę.
Kochanie...
To moje pytania.
GŁĘBOKO JESTEŚ? JEST CIEMNO? WYŁOWIMY CIĘ.
Nie wiem, czy mogę.
Czy będę w stanie.
Przepraszam.
Nie mogę.
Spróbuj znowu.
Nie szukałam go wcześniej.
Za bardzo się boję.
Chodzi o pani siostrę?
Bliźniaczkę. Była małą dziewczynką.
Spróbuję się nią skontaktować.
Nigdy nie wiem, kto przyjdzie.
Idę za nimi i powtarzam, co widzę i czuję.
Może wody?
Zacznijmy.
Oczywiście.
Dobrze.
Marzycielka.
Chce się bawić.
Jest zabawna.
Lubi taniec i... muzykę.
Odejdź.
Wyjdź.
Może przestańmy.
Dzień dobry. Sander Toussaint, agent nieruchomości.
Merel van Zand, zapraszam.
- Witamy. - Dziękuję.
Można by tu zrobić coś wspaniałego.
W starym domu zawsze jest coś do zrobienia.
Powinien pan go zobaczyć, gdy się wprowadzaliśmy.
- Dobry dla dzieci? - Z pewnością.
Z pewnością. Oboje się tu urodzili.
Nie znają innego domu.
Pięknie.
Tyle światła.
Wysokie sufity.
- Mogę? - Oczywiście.
Znam kogoś, kto mógłby zrobić gładzie.
Prosta rzecz, a mocno podniosłaby wartość domu.
Zadzwonić już teraz? Będziemy wiedzieć, na czym stoimy.
Oto Johnny!
Ten Johnny.
Skarbie.
W porządku?
Tak.
Nie musi pani decydować teraz.
Chcemy się wyprowadzić.
Sjoerd!
Cześć, Ronja. Boris. Dobrze cię widzieć.
Dajcie mi się przywitać z mamą.
Cześć.
Zjesz z nami?
I masz jeden bar ciśnienia,
czy w sumie odczuwasz 3,5 bara.
Brawo.
Wspaniale.
Wiesz, jakie jest ciśnienie na 200 metrach?
20?
Blisko. 21 barów. Pomogę ci.
Nie trzeba.
- Musicie przestać rosnąć. - Chowamy się, już.
Może później.
Licz do 10.
Mamo, schowaj się.
Dobra.
Raz.
Dwa.
Trzy.
Cztery.
Pięć.
Sześć.
10! Szukam.
Merel?
Halo?
Tata jest w domu.
Tato?
Tato!
John?
Tato?
Znajdź go.
Tutaj.
W szafce.
Jesteście tu?
Mam cię.
Nasz mały sekret, dobrze?
Tak.
Halo?
Trzymaj przed sobą.
Podnieś. Opuszczając przesuń rękę.
Dobra? Nogi szeroko.
Szeroko.
Świetnie. Jednym ruchem.
Spróbujesz ten?
Sjoerd?
Kiedy go wyłowisz?
"Wyłowię"?
Wyłowisz tatę, tak?
Ostatnio byłem zajęty.
Ameryka Południowa, Meksyk, Indonezja.
Nie miałem czasu was odwiedzić.
Ale spróbujesz, prawda?
Wiesz...
Czasami mówimy rzeczy, które chcemy, żeby się sprawdziły...
ale to niemożliwe.
Rozumiesz?
Zastąpić cię?
Radzą sobie?
Tak. Całkiem nieźle.
Dobrze się trzymają.
A ty?
Też.
Miło, że pytasz.
Dobrze znowu tu być.
W aorcie Johna.
Sprzedaję dom.
Serio?
Dlaczego?
Problemy z kredytem i podatkami...
Zawracanie głowy.
Takie jest życie.
Winisz mnie?
Przestałaś odbierać moje telefony.
- Sjoerd... - Wiem, co myślisz.
Nawet on to sugerował.
Spytał:
"Nie czas, żebyś ty zszedł pierwszy?"
Na pewno ci wybaczył.
Tak powiedział?
Często z nim rozmawiasz?
Nie.
- Nie? - Nie.
Nie wierzę ci.
- Bo? - Dlaczego miałabyś nie rozmawiać?
Może to nie takie proste.
Merel...
Płatają mu figle?
Musiał wiedzieć.
I zapomniał o jedynej zasadzie: nie odwracać się.
Kątem oka widział, jak znika pod ziemią.
Biedy Orfeusz.
Więcej jej nie zobaczy. Szkoda mi go, a tobie?
Nie powinien się odwracać.
Śpij, skarbie.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Dobranoc.
Zabierzesz nas do szkoły?
Jeśli wasza mama się zgodzi.
Co chcesz...?
- Naleśnika z bekonem. - Co jeszcze?
Musi być w kształcie serca.
Naleśnik z bekonem w kształcie serca.
Talerze.
Dziękuję.
Też dostaję pieniądze od taty.
Muszę go poprosić.
84, 85,
86, 87,
88, 89,
90.
Pomyślałem, że zrobię zakupy.
Mógłbym ugotować wieczorem makaron.
Według sprzedawcy ten jest najlepszy.
Wczoraj nie mogłem spać.
Zastanawiałem się.
Wciąż tylko pracuję.
Nie mam kiedy wydawać pieniędzy.
Chcę spłacać wasz kredyt.
To zbyteczne. Ale miłe.
Proszę. Pozwól mi to zrobić. Poważnie.
Nie powinnaś sprzedawać domu.
- Potraktuj to jak pożyczkę. - Nie chcę.
Nie musisz radzić sobie sama.
Kupiłeś mleko?
- Mleko? - Tak.
Wypiłeś dziś rano. Boris nie zaśnie bez szklanki mleka.
Wybacz, nie wiedziałem.
Co zrobiłeś z moim autem?
Jak to?
Bagażnik się nie otwiera.
Wciśnij guzik.
Otwierał się automatycznie -
Boris mówił, że cię to wkurza, więc naprawiłem.
To nasze rzeczy.
Powinieneś już iść.
Jasne.
- Ja... - Spokojnie.
Słodycze. Ze sklepu. Później się bawiłyśmy.
Tato?
Dasz mi kieszonkowe?
Gdzie?
W szafce?
Mogę?
Zgadzasz się?
Gdzie jesteś?
W wodzie?
Przykro mi, tylko karty.
Ale już tu stoję.
- Merel, użyj tej. - Nie mogę.
Jasne, że możesz. Spokojnie.
Wciąż się śmieją. Zabawne.
Ronja uwielbia do was chodzić.
Zawsze opowiada o tacie. Jak ma na imię?
- John. - Wpadnijcie kiedyś na drinka.
Nie mamy tu wielu znajomych.
Chętnie.
Jesteście wolni w środę?
Ale John...
Jest na wyprawie nurkowej. W RPA, tak?
Kiedy wróci?
Nie jestem pewna.
Jeszcze zobaczymy. Na razie.
Pa.
To na słodycze. Tata mi dał.
Kim mówiła, że twój tata nie żyje.
Nic jej nie jest. Ale chce iść do domu.
Do zobaczenia.
Co się stało, skarbie?
Chodzi o tatę?
Mamo, źle się czuję.
Co?
Źle się czuję.
Nie zachowuj się jak dziecko.
Mogę zostać w domu?
Po co te nerwy? Jesteśmy za wcześnie.
Mam ważne spotkanie.
Jakie spotkanie?
Z klientem.
Z jakim klientem?
No śmiało.
Dokąd idziesz?
Płakałeś?
Przestań!
- Zaraz zaczynamy. - Dobrze.
- Witamy. - Gdzie Sander?
Agent jest w środku, odpowie na wszystkie pytania.
Skrzypiąca podłoga. Słyszysz?
Wyburzyć ścianę i połączyć...
Piękny dom.
To część jego uroku.
Przepraszam. Co się dzieje?
Zmieniłam zdanie. Nie chcę tego robić.
Ale świetnie nam idzie.
Chcę tu zostać.
- Poczeka pani na zewnątrz? - Chcę zostać.
- Nie mogę ich wyprosić. - Oczywiście, że pan może.
Zostaję. Koniec, kropka.
Przykro mi.
- Proszę... - Wychodzimy.
Proszę na dół.
Przykro mi.
Pech.
Zostaw wiadomość, oddzwonimy.
Właśnie, pa!
Rozumiem pani sytuację, ale...
Nie mogę pozwolić na takie zachowanie.
Rozumiem.
Przeprosiłeś?
Proszę to omówić w domu.
Zobaczymy się jutro.
Dziękuję.
Co się stało?
Powiedz, co się stało.
A niech to!
Mam dosyć tego zachowania. Poważnie.
Długo będziesz mnie ignorował?
Dobra. Jak chcesz.
Gdzie moje pieniądze?
Co?
Jakie pieniądze?
Skoro jesteś taki dorosły, powiedz, co planujesz.
- Ja? - Coś knujesz.
To ty sprzedajesz dom.
Co?
Nie wiesz, co się dzieje.
Nawet nas nie spytałaś.
- Nie chcę się wyprowadzać. - Dosyć.
Wszystko to robię dla was, a tylko narzekacie!
Suka.
Jak mnie nazwałeś?
Ty powinnaś umrzeć.
Boris!
Cholera.
Wiem!
A niech to!
Odbierz.
Chcę zadzwonić do taty.
Musimy pogadać o tym automacie.
- Dlaczego? - Bo tata nie żyje!
- Zostań w środku. - Zadzwonię do taty.
Nie teraz. Szukaj brata.
Zejdź stamtąd.
Przepraszam!
Mamo!
Hej.
Wszystko będzie dobrze.
Wystraszyliście się.
W porządku?
Wszystko będzie dobrze.
Trzeba uważać na złamane żebro,
żeby nie dopuścić do odmy płucnej.
Zostanie tu pani na noc.
Jeśli tak ją zostawimy, kiedyś się przewróci.
Jak drzewo.
Chcę, żeby została.
Wiem, skarbie. Ronja, czekaj.
Tato, musimy się pozbyć budki.
Jest zepsuta.
Nie możemy już rozmawiać.
Dobrze.
Boris?
Chce z tobą rozmawiać.
Chodź.
Test. Halo? Test.
Tu Boris. Halo?
Raz, dwa, trzy.
Test.
Tato.
Tęsknię za tobą.
Na razie nie mogę po ciebie przyjechać, ale ćwiczę.
Może wolisz tam zostać?
Zrozumiem.
Pa, tatusiu.
Cholera.
Odszedłeś.
To takie trudne. Ty draniu.
Żegnaj, kochanie.
Chodź.
Kici, kici.
WYSTĄPILI
SCENARIUSZ
ZDJĘCIA
REŻYSERIA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Marta Piasecka