Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΝΙΛ ΜΠΡΕΝΑΝ: ΜΠΛΟΚ
Λοιπόν, να σας εξηγήσω.
Μια φίλη μου…
Ας την πούμε "πρώην φίλη μου".
…είναι καλλιτέχνιδα.
Το θέμα της φιλίας μας είναι η μοναξιά.
Έγραψα αυτήν την παράσταση γι' αυτό το συναίσθημα,
της έστειλα το σενάριο και της είπα
να μου φτιάξει τα σκηνικά.
Μου λέει "Το 'χω".
Και προχθές, μου στέλνει αυτό.
Που δεν θυμίζει τόσο μοναξιά,
όσο γραφείο λογοθεραπευτή που ασχολείται με παιδιά.
Της λέω "Πώς θα τα οργανώσω αυτά;"
Λέει "Θα το καταλάβεις".
Οπότε, απόψε,
θα σας μιλάω…
όλη νύχτα, αλλά…
θα προσπαθώ και να την ικανοποιήσω.
Δεν ξέρω γιατί εκπλήσσομαι.
Η δική σας ζωή προχωρά ομαλά;
Πηγαίνετε από γεγονός σε γεγονός
νιώθοντας καλά για τον εαυτό σας; Εγώ όχι.
Οι περισσότερες συναναστροφές μου είναι όπως όταν πας τα σκουπίδια
και είναι από εκείνους τους κάδους με την τρύπα,
μια για ανακύκλωση, μια για κομπόστ.
Κάνεις ό,τι μπορείς, αλλά λες "Μάλλον δεν το έκανα σωστά".
Έτσι νιώθω τις περισσότερες φορές.
Ζω τη ζωή μου νιώθοντας ότι τα έκανα όλα σκατά
κι ότι θα μπλέξω.
Ανησυχώ ότι η τελευταία μου σκέψη στο νεκροκρέβατό μου θα είναι
"Μου θύμωσε η νοσοκόμα;"
Αυτοί είναι οι τομείς της ζωής μου
που με κάνουν να νιώθω ότι κάτι δεν πάει καλά.
Κάποιοι είναι πιο σημαντικοί από άλλους.
Ας ξεκινήσουμε με κάτι απλό. Με τα σκυλιά.
Δεν είχα ποτέ κατοικίδια μεγαλώνοντας.
Αλλά βλέπω βίντεο με σκυλιά και είναι αστεία κι αξιολάτρευτα.
Στρατιώτης γυρίζει από το εξωτερικό, φρικάρουν κι οι δύο,
ο σκύλος τού πηδάει το πρόσωπο.
Και λέω να πάρω σκύλο.
Οπότε, παίρνω ένα πίτμπουλ, τον Κιθ.
Όλοι μου έλεγαν "Ο Κιθ θα γίνει ο καλύτερος φίλος σου".
Και πρέπει να πω,
άντε να είναι ο ένατος καλύτερος φίλος μου.
Μια χαρά τα βρίσκουμε,
αλλά ό,τι κι αν είναι αυτό που ανοίγει μεταξύ ανθρώπου και ζώου,
απλώς δεν άνοιξε ποτέ.
Και μετά σκέφτομαι
"Μήπως δεν καταλαβαίνω τις σχέσεις ανθρώπου-σκύλου
ή μήπως είμαι ο μόνος που τις καταλαβαίνει;"
Όλοι ρωτούν το ίδιο. "Το έσωσες από τον δρόμο;"
Ναι, όπως όλα τα σκυλιά.
Κανένα σκυλί δεν τα καταφέρνει μόνο του.
"Πού βρήκες το λαμπραντούντλ σου;"
"Πήγα στην τράπεζα και ήταν η διευθύντρια.
Και τώρα είναι το λαμπραντούντλ μας".
Δεν θα λέω καν ότι το έσωσα.
Όλοι θέλουν να αυτοεπιβραβεύονται.
"Το σώσαμε, το υιοθετήσαμε". Δεν νομίζω.
Να τι συνέβη σε όλα τα σκυλιά.
Γεννήθηκε, το απήγαγαν, και σου το έδωσαν.
"Όχι, Νιλ. Δεν καταλαβαίνεις. Είμαι σκυλομαμά".
Αλήθεια; Ξέρεις ποια άλλη ήταν σκυλομαμά; Η μαμά του σκύλου.
Επειδή τους μιλάμε σαν μωρά, νομίζουμε ότι είναι μωρά.
Δεν είναι. Είναι αιχμάλωτοί μας.
Αλλά λέμε "Είσαι όμορφο κορίτσι";
Χαμηλώστε τη φωνή σας να δείτε τι τέρας είστε.
"Είσαι όμορφο κορίτσι;
Πάμε βόλτα. Πρέπει να σου βάλω αλυσίδα.
Κάνε μου ένα κόλπο και θα σου δώσω λίγο φαγητό.
Είσαι η καλύτερη φίλη μου".
Κάνουμε και ταινίες, εξιδανικεύοντας τη σχέση,
όπως το Marley & Me. Τι βλέπει ένα σκυλί στην ταινία;
Βλέπει το Η Αρπαγή, αλλά ο Λίαμ Νίσον δεν έρχεται ποτέ.
Νομίζω ότι φταίω εγώ. Ότι κάτι δεν πάει καλά μ' εμένα.
Διάβαζα βιβλία για τα σκυλιά… Απλώς…
Αυτό εδώ είναι για το αστείο μου για τη ΛΟΑΤ κοινότητα;
Ή θέλει να μου πει ότι είμαι αυτιστικός;
Ακόμη και σε ομάδες που θα περίμενε κανείς να νιώθω μέλος τους,
δεν νιώθω μέλος τους. Όπως… με τους φιλελεύθερους.
Είμαι ξεκάθαρα φιλελεύθερος.
Κοιτάξτε με. Κοκαλιάρης.
Μοιάζω με τη Ρέιτσελ Μάντοου με μούσι.
Μα δεν νιώθω μέλος της ομάδας, αφού είναι οι λιγότερο φιλόξενοι άνθρωποι.
Οι ρεπουμπλικάνοι περνάνε τέλεια. Χουφτώνουν μουνιά, πυροβολούν.
Είναι άπληστοι.
Νοιάζονται για τον εαυτό τους, για τους δικούς τους, για τους πλούσιους.
Οι φιλελεύθεροι νοιάζονται για όλους.
Όχι για τα έμβρυα. Για όλους τους άλλους.
Σωστά, φιλελεύθεροι;
Γάμα τα τα έμβρυα. Ποιος είναι μαζί μου;
Αν δω έμβρυο, θα το πετάξω στη λεωφόρο Γουίλσαϊρ.
Το πρόβλημα είναι ότι ποτέ δεν είσαι αρκετά φιλελεύθερος.
Αν κάποιος πει σε ομάδα ρεπουμπλικάνων "Είμαι κι εγώ", του λένε "Έλα μαζί".
Αν πει κάποιος σε ομάδα φιλελεύθερων "Είμαι κι εγώ",
του λένε "Θα δούμε".
Μπορεί να πιστεύεις κάτι σωστό,
αλλά αν το εκφράσεις με λάθος τρόπο, τη γάμησες. Τρομακτικό.
Έχετε μιλήσει δημόσια για θέματα των τρανς;
Ακόμη και τώρα λέτε "Δεν χρειάζεται.
Μην πέσεις σαν τον φίλο σου. Απλώς προχώρα".
Αυτό είναι το θέμα. Είναι τρομακτικό.
Σίγουρα όλοι το σωστό πιστεύουμε.
Αλλά το να μιλάς για θέματα των τρανς
είναι σαν να παίζεις Jenga συζήτησης.
Είσαι έτσι…
"Αντωνυμίες…
Εκείνος, εκείνα…"
Οι ρεπουμπλικάνοι λένε "Θα τους λέμε τραβεστί;
Τι έγινε εδώ, Jenga παίζετε;
Τέλειο παιχνίδι. Πάμε πάλι".
Ως φιλελεύθερος, αντιμετωπίζεις πολλά διλήμματα.
Ζω στο Βένις, στην Καλιφόρνια. Λος Άντζελες.
Έχουμε πολλούς άστεγους στο Βένις.
Είμαι από τη Νέα Υόρκη, δύσκολα τους παίρνω στα σοβαρά.
Μια φορά να δεις τους καλύτερους, τέλος.
Μια μέρα, λοιπόν, πάω σπίτι
και μου έχει έρθει ένα μέιλ.
Ένα χάρτινο μέιλ.
Ας το πούμε "γράμμα".
"Ανοίγουμε καταφύγιο αστέγων".
Τέλειο για φιλελεύθερους. Συνεχίζω.
"Απέναντι από το σπίτι σας". "Σκατά".
Σαν να ήμουν σε τηλεπαιχνίδι. Στο Πόσο Φιλελεύθερος Είσαι;
Έγραψα σειρά για μαύρους.
Οι γείτονές μου θέλουν να διαδηλώσουν και τέτοια.
Εγώ δεν θα το κάνω.
Θα μετακομίσω. Αλλά δεν θα…
Δεν μετακόμισα.
Το άνοιξαν το καταφύγιο. Όλα μια χαρά.
Το Πόσο Φιλελεύθερος Είσαι; θα είχε πλάκα.
"Ένας που μοιάζει μουσουλμάνος σου αφήνει τη βαλίτσα του όσο προσεύχεται.
Πόσο Φιλελεύθερος Είσαι;"
Πάσο!
Ξέρετε ποιος είναι ο ίδιος φιλελεύθερο δίλημμα;
Ο Κάνιε.
Όταν πρωτοξεκίνησε, είπε
"Ο Μπους δεν νοιάζεται για τους μαύρους".
Οι συντηρητικοί έλεγαν "Σκάσε". Οι φιλελεύθεροι, "Όχι, μίλα".
Μετά έλεγε ότι του αρέσει ο Τραμπ.
Οι φιλελεύθεροι έλεγαν "Τώρα να σκάσεις".
Οι άνθρωποι έχουν κουραστεί με τον Κάνιε.
Όλοι λένε "Ο τύπος είναι τρελός".
Ναι. Χάρηκα.
Ράπερ είναι.
Περιμένατε από ράπερ συναισθηματική σταθερότητα;
Με τι επιχείρημα; "Στις μέρες μου, είχαμε τον Flavor Flav.
Και έλεγε 'Ναι, ρε, ξέρετε την ώρα'.
Κι όντως ξέραμε. Είχε ένα τεράστιο ρολόι στο στήθος του.
Είχαμε και τον DMX που κάπνιζε κρακ και γάβγιζε.
Έκανε…
και ξέραμε τις απόψεις του.
Το γάβγισμά του ήταν σπαθί σαν τον λόγο του.
Είχαμε και τον Έμινεμ που έγραφε ότι θα σκότωνε τη γυναίκα του.
Ήταν φυσιολογικοί άνθρωποι".
Αυτό. Ίσως να της αρέσει.
Ναι, όπλα.
Τους φιλελεύθερους τους χάνω στα όπλα.
Πριν μιλήσω για αυτό, θέλω να πω ότι φοβάμαι τα όπλα,
αλλά τα φοβάται κι η αστυνομία.
Τι πρέπει να μάθουμε από το Ουβάλντε;
Από το Ουβάλντε του Τέξας. Ότι πρέπει να οπλίσουμε τους καλούς;
Μόνο έτσι θα το σταματήσουμε;
Όλη η χώρα θα έχει καλούς ανθρώπους με όπλα.
Όπου κι αν πας "Ακίνητος, μαλάκα".
"Ήδη ακίνητος είμαι!" Μόνο…
Κι αν πρέπει εμείς να σταματήσουμε τα όπλα,
τα τροχαία σκοτώνουν χιλιάδες άτομα κάθε χρόνο.
Κι αυτά εμείς θα τα σταματήσουμε;
Θα τρέχουμε πιο πολύ;
Αν δούμε αμάξι που τρέχει, "Ξέρεις τι λένε,
έναν κακό σε αμάξι τον σταματάει μόνο ένας καλός σε αμάξι".
Το πρόβλημά μου με τα όπλα είναι ότι δεν με πείθει απόλυτα καμία πλευρά.
Οι συντηρητικοί λένε ότι τα όπλα είναι στο Σύνταγμα,
επειδή οι εθνοπατέρες έλεγαν ότι αν οι πολίτες είχαν όπλα,
η κυβέρνηση θα έκανε ό,τι έλεγαν, αλλιώς ο λαός θα πολεμούσε την κυβέρνηση.
Που είναι πολύ καλή ιδέα για τον 18ο αιώνα, αλλά…
Το πρόβλημα είναι ότι κάποιοι μαζεύουν ακόμη όπλα
πιστεύοντας ότι κάποτε θα τα βάλουν με τον αμερικανικό στρατό
και ότι μπορούν να τα καταφέρουν.
Και ίσως να έχουν δίκιο,
γι' αυτό και προτείνω να εξετάσουμε τη θεωρία τους
και μία φορά τον χρόνο να έχουμε αναμέτρηση.
Εκατό μέλη της NRA, της Εθνικής Υπηρεσίας Τουφεκιών,
εναντίον κάνα δυο στρατιωτών.
Μετάδοση στο Fox τα Χριστούγεννα.
"Καλά Χριστούγεννα. Καλώς ήρθατε στην Αναμέτρηση του 2022.
Πάμε στο πεδίο της μάχης να γνωρίσουμε έναν μαχητή.
Πώς σας λένε; Τι όπλο έχετε;"
"Λέγομαι Άντι Μπέικερ
κι έχω ένα AR-15. Φοράω κέβλαρ παντού".
"Πόσο σίγουρος είσαι από το 1 ως το 10;"
"Ένα γαμημένο εκατομμύριο".
"Πάμε να μιλήσουμε με τον στρατό".
Δείχνουν έναν άντρα που κάθεται μόνος του.
"Αρχιλοχίας Τζερεμάια Γουόκερ".
"Τι όπλο έχεις, Τζερεμάια;"
"Δεν ξέρω αν είναι δίκαιο, αλλά έχω ντρόουν.
Είναι εξοπλισμένο με οκτώ πυραύλους
και κάμερα υψηλής ισχύος.
Όπως βλέπετε στο μόνιτορ, οι αντίπαλοι είναι μαζεμένοι.
Οπότε, εγώ θα…
Ξεκινήσαμε; Εντάξει.
Ναι, θα πατήσω αυτό εδώ το κουμπί.
Ναι, πέθαναν όλοι".
"Κι αυτή ήταν η μεγάλη αναμέτρηση για φέτος.
Μεγάλος χορηγός
η Whole Foods".
Φυσικά, η NRA θα έλεγε
"Του χρόνου θα τα καταφέρουμε. Θα χωριστούμε".
Αυτό είναι το επιχείρημα των συντηρητικών. Οι φιλελεύθεροι λένε
ότι τα στατιστικά περί όπλων στην Αμερική είναι φρικτά.
Και το λένε χωρίς περαιτέρω έρευνα. Φρικτό. 40.000 θάνατοι από όπλα ετησίως.
Ξέρετε τι δεν σας λένε ποτέ; Ξέρετε πόσοι θάνατοι είναι αυτοκτονίες;
Τα δύο τρίτα είναι αυτοκτονίες. Κανείς δεν το ξέρει αυτό.
Όταν γίνεται επεισόδιο με πυροβολισμούς,
κάτι τραγικό, οι φιλελεύθεροι τρέχουν να πουν
"Δεν θέλουμε ψυχική υγεία. Χρειαζόμαστε νόμους για τα όπλα". Όχι.
Μήπως και τα δύο; Έτσι;
Μία ερώτηση κατά την αγορά.
Θα μαθαίνουν ποιος έχει κατάθλιψη, και πάνε τα δύο τρίτα των θανάτων.
Έρχεται κάποιος. "Πριν σας πουλήσουμε όπλο,
να δούμε το ιστορικό αναζήτησής σας;
Όλο ακούτε Λάνα Ντελ Ρέι.
Και κοιτάτε φωτογραφίες της πρώην σας. Δεν θα σας δώσουμε όπλο,
αλλά μια σακούλα ψυχεδελικά μανιτάρια,
και την ταινία Ντετέκτιβ Ζώων.
Θα γίνετε καλά και θα μιλάτε με τα κωλομάγουλά σας στο άψε σβήσε".
Οπότε, πέφτουμε στους 13.000 θανάτους από όπλα τον χρόνο,
που είναι φρικτό.
Παρεμπιπτόντως, ξέρετε πόσοι πεθαίνουν από τη γρίπη κάθε χρόνο; 50.000.
Αν ανησυχείτε για τα όπλα, σκεφτείτε πόσο φοβάστε τη γρίπη…
Δεν φοβάστε.
…διαιρέστε το διά τρία, και θα σας βρω εκεί.
Βλέπετε πώς βάζω τον εαυτό μου σε θέσεις απομονωμένου μαλάκα;
Για τα πάντα και από πάντα.
Κι ο ίδιος ακούω τι λέω ενίοτε και σκέφτομαι "Σκάσε, ρε".
Θα είμαι ο μόνος που έχουν ρωτήσει
"Προτιμάς να έχεις δίκιο ή να είσαι χαρούμενος;" και…
Κάτι δεν πάει καλά.
Παρεμπιπτόντως, πάω ενάντια σε όλα μου τα ένστικτα.
Δίνω λεφτά σε ό,τι φιλελεύθερη ομάδα υπάρχει.
Δίνω σε τόσες…
Δίνω σε αντικαπιταλιστική ομάδα. Πόσο ηλίθιο είναι αυτό;
Και έχουν τα κότσια να ζητούν δωρεές.
"Μας δίνεις 100 δολάρια για την αντικαπιταλιστική ομάδα;"
"Ναι, αλλά ξέρετε πώς έβγαλα αυτά τα λεφτά, έτσι;"
Ναι.
Μπορεί να σκέφτεστε "Νιλ, γιατί δεν καπνίζεις λίγο χόρτο;
Να χαλαρώσεις". Αυτό δεν είναι εκεί επειδή κάνω χόρτο.
Δεν νομίζω ότι τα ναρκωτικά έχουν επίδραση σ' εμένα.
Ας πούμε το MDMA.
Μόλι ή έκσταση, ανάλογα την ηλικία σας.
Έχω δοκιμάσει επτά ή οκτώ φορές. Δεν έκανε ποτέ τίποτα.
Κάποιοι εγκέφαλοι δεν ανταποκρίνονται στο MDMA. Τέτοιον έχω.
Οι φίλοι μου δεν έχουν τέτοιους.
Πολύ άβολο.
Έτριβαν ο ένας τις ρώγες του άλλου κι εγώ έκανα…
Και ούτε το χόρτο νομίζω ότι με πιάνει.
Το χόρτο σε κάνει βίαια παρανοϊκό για πέντε λεπτά,
και μετά κοιμάσαι; Αυτό είναι;
Σ' αυτήν την περίπτωση, διάνα.
Νιώθω άσχημα, γιατί ζούμε στη χρυσή εποχή του χόρτου.
Είναι νόμιμο σε πολλά μέρη. Είναι νόμιμο κι εδώ.
Χορηγούν παραστάσεις σταντ απ,
μου δίνουν σακουλάκια, ηλεκτρονικά τσιγάρα, πίπες.
Έχω πολύ χόρτο που δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω.
Είμαι σαν γριούλα με λεμονιά στην αυλή της.
Λέω "Πάρτε λίγο χόρτο".
Το χόρτο είναι νόμιμο, λοιπόν.
Τα μανιτάρια νομιμοποιήθηκαν στο Ντένβερ, στο Όκλαντ, στο Όρεγκον.
Ναι.
Θα υπάρχουν μαγαζιά με μανιτάρια.
Μπαίνεις σε μαγαζί και λες "Είστε ανοιχτά;"
"Δεν ξέρω, εσύ είσαι ανοιχτός;"
Δεν θυμώνω με τα ναρκωτικά.
MDMA, ψιλοκυβίνη, μαριχουάνα, όλα πέρασαν τους ελέγχους ασφάλειας.
Ξέρετε, όμως, τι δεν πέρασε τους ελέγχους ασφάλειας;
Το αλκοόλ. Δεν είναι ασφαλές;
Εξέτασαν το ουίσκι σε εργαστήριο.
Εκατό άντρες κι εκατό γυναίκες, επιστήμονες σημείωναν αποτελέσματα.
"Κύριε, κάναμε το τεστ με το ουίσκι.
Στα πρώτα δύο ποτά, ένιωθαν ζεστασιά και ευφορία.
Γύρω στο τρίτο ποτό, πολλοί άντρες έγιναν επιθετικοί.
Οι γυναίκες αναστατώθηκαν, αλλά δεν ήθελαν να το συζητήσουν.
Πολλοί έκαναν εμετό και λιποθύμησαν
κι όσοι οδηγούσαν τράκαραν".
"Φρικτό". "Το ξέρω. Κι ακούστε το πιο τρελό.
Θέλουν όλοι να ξανάρθουν το Σάββατο.
Ρωτούν αν μπορούμε να πάρουμε ντι τζέι.
Δύο Ισραηλινοί θέλουν να αναλάβουν την προώθηση. Είναι…"
Προφανώς, δεν πίνω πολύ.
Η μαλακία με το αλκοόλ είναι ότι έχει καλή φήμη.
Από μικρός, άκουγα συνέχεια "Το ποτό βγάζει τον αληθινό εαυτό σου".
Που ισχύει ίσως για ένα ή δύο ποτά.
Μα ποτέ κάποιος τύφλα φίλος δεν με έκανε να πω "Ο αληθινός Τόνι!"
"Άντε γαμηθείτε!"
Η αληθινή ουσία του.
Ο αληθινός Τόνι πρέπει να κατουρήσει στον δρόμο.
Ναι, δεν πίνω πολύ. Δεν καπνίζω πολύ.
Δεν αρέσει αυτό.
Για μένα είναι καλό, όμως.
Το ξέρω, γιατί όταν το λέω σε άλλους σε πάρτι,
μου λένε "Μπράβο σου" και φεύγουν.
Δύσκολο το αλκοόλ.
Είναι δύσκολο θέμα για μένα, επειδή μεγάλωσα με αλκοολικό μπαμπά.
Οι άνθρωποι το λατρεύουν το αλκοόλ, οι γυναίκες είναι άνθρωποι.
Οπότε…
Παραδεχτείτε το.
Δύσκολα τα ραντεβού, γιατί δεν θέλω να αστυνομεύω το αλκοόλ,
αλλά μπορεί να είναι δύσκολο για μένα.
Κάποιες φορές, δεν υπάρχει πρόβλημα. Άλλες φορές είναι τραυματικό.
Αλλά δεν ξέρω τι μπορώ να ζητάω σε τέτοιες…
Απλώς δεν ξέρω τι…
Σκέφτομαι "Ποιος είμαι που θα της πω να μην πιει;
Κάποιος που προσπαθεί να προστατευτεί;
Από τι;
Μια αρνητική συναισθηματική εμπειρία; Τη μυρωδιά του αλκοόλ;
Ακόμη να το ξεπεράσεις αυτό; Πώς γίνεται αυτό;"
Οπότε, έχω μια αρνητική κασέτα στο μυαλό μου
για αυτό και για σχεδόν όλα στη ζωή μου.
Έχω πολύ κακό εσωτερικό μονόλογο.
Τον έγραψα μια φορά, και με το που τον είδα,
ήθελα να τον σβήσω.
Αν κάποιος φίλος μου μάθει ότι κάποιος μου μιλάει έτσι,
θα τα πάρει άσχημα.
Ήταν δουλειά εκ των έσω, όμως.
Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι είναι αναπόφευκτο που είστε όπως είστε;
Αν δεν ξέρετε πολλά για μένα, είμαι ο μικρότερος από δέκα αδέρφια,
που είναι πάρα πολλά.
Σωστά;
Οι γονείς μου γεννήθηκαν κατά τη Μεγάλη Οικονομική Ύφεση,
οπότε ήταν και οι δύο μες στη μιζέρια.
Και οι δύο έδωσαν τέτοια στοιχεία στην ένωσή τους,
οπότε, είχαμε πολύ χάος και αλκοόλ,
πολύ νόμο και τάξη.
Πολλή βία. Η πιο παλιά…
Μια από τις πρώτες μου αναμνήσεις είναι να βλέπω τον έφηβο αδερφό μου
να παλεύει με τον μπαμπά μου.
Εντάξει, έτσι είναι η ζωή.
Πολλοί κανόνες. Συνέχεια.
Τόσοι κανόνες, που η μαμά μου έγραψε τους σημαντικούς
και τους έβαλε στον τοίχο της κουζίνας, όπως κάνουν σε εργοστάσια.
Η φίλη μου τους έβαλε εδώ.
Θα σας πω για μερικούς.
Πολλοί κανόνες για την τηλεόραση, λογικό ίσως.
Και για το πλυσταριό. Η μητέρα μου ήταν τρελή για αυτό.
Αν άφηνες τα ρούχα σου πολλή ώρα στο πλυσταριό,
η μητέρα μου σου τα έπαιρνε.
Τα εξαφάνιζε, όπως εξαφάνιζαν οι Ερυθροί Χμερ.
Δεν τα ξαναβλέπαμε ποτέ.
Αν και κάποια Χριστούγεννα,
τα δώρα της αδερφής μου ήταν ένα μπρελόκ, ένα κερί
και μια κούτα με παλιά της ρούχα.
Καλά Χριστούγεννα, Ανν. Γιατί κλαις;
Κανόνες για σάντουιτς. Όλοι είχατε τέτοιους κανόνες, έτσι;
Έπρεπε να κάνουμε… Ήμασταν πολλοί.
Δεν γινόταν να φτιάχνουμε όλοι σάντουιτς το πρωί.
Τα φτιάχναμε όλα μαζί το Σαββατοκύριακο
και τα βάζαμε στην κατάψυξη.
Και φεύγοντας για το σχολείο, παίρναμε από ένα.
Θα σκέφτεστε ότι δεν θα ήταν πολύ φρέσκα,
αλλά ξεχνάτε κάτι πιο σημαντικό.
Δεν ξεπαγώνουν πάντα από τις οκτώ μέχρι το μεσημεριανό.
Τότε, τρώγαμε από τις άκρες, σαν αρουραίοι σε πειρατικά πλοία.
Σαν να ήμασταν η Οικογένεια Γκίλμορ, δηλαδή.
ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ
Μεγάλωσα σε καθολική οικογένεια. Κανείς άλλος;
Ναι, έκανα ό,τι κάνουν οι καθολικοί.
Βάπτιση, πρώτη θεία κοινωνία,
χρίσμα, αθεϊσμός. Σωστά;
Δεν πρέπει να δηλώνω άθεος.
Είμαι αγνωστικιστής ως προς τον αθεϊσμό μου.
Οι άθεοι είναι ψωροπερήφανοι υποκριτές.
Σου λένε "Προσεύχεσαι στον Θεό; Τι χαζό.
Κοίτα το κολάζ με τους στόχους μου".
Ξέρω πολλούς λευκούς άθεους.
Δεν ξέρω πολλούς μαύρους. Λίγους μόνο.
Έχω θεωρία γιατί δεν υπάρχουν πολλοί μαύροι.
Ακούστε.
Ο αθεϊσμός είναι το ζενίθ του προνομίου των λευκών.
Η θρησκεία λέει "Να προσφέρουμε μεταθανάτια ζωή;"
Και οι λευκοί λένε "Όχι, ευχαριστώ.
Πόσο καλύτερη να είναι;
Θα παίρνω τα συμπληρώματά μου και βλέπουμε".
Το προνόμιο των λευκών καλά πάει τελευταία, έτσι;
Ναι.
Οι λευκοί, λοιπόν.
Οι λευκοί αιφνιδιάστηκαν το 2020.
Πιάστηκαν απροετοίμαστοι, έτσι;
Μιλούσα με μια λευκή κυρία.
"Δεν ήξερα ότι τα πράγματα ήταν τόσο άσχημα μεταξύ μαύρων κι αστυνομίας".
Είπα "Ναι, πώς να το ξέρεις; Εκτός αν ακούσεις τραγούδι
που έγραψε μαύρος, οποιοδήποτε.
Για τι νόμιζες ότι γράφτηκε το 'Fuck tha Police', κυρά μου;"
"Νόμιζα ότι ήταν για συγκεκριμένο τμήμα μόνο".
"Και το 'I Shot the Sheriff' του Μπομπ Μάρλεϊ;"
"Σερίφη πυροβόλησε, όχι αστυνόμο".
Μ' αρέσει το προνόμιο που κρύβεται σε κοινή θέα.
Ξέρετε πού θα βρείτε τέτοιο;
Σε πολλά ονόματα αμερικανικών πόλεων.
Τα "Σικάγο" και "Μιλγουόκι" είναι λέξεις των ιθαγενών.
Χαμός στη Δυτική Ακτή. Σαν Φρανσίσκο, Λος Άντζελες, Σαν Ντιέγκο.
Ισπανικά ονόματα. Έχετε σκεφτεί γιατί είναι ισπανικά;
Επειδή κλέψαμε τις πόλεις από το Μεξικό κι ούτε τα ονόματα δεν αλλάξαμε.
Καθαρό προνόμιο των λευκών.
Θα ήταν σαν ο Πιτ να είχε μια κοπέλα για χρόνια.
Η κοπέλα του Πιτ. Την κλέβεις, την πας σε πάρτι και λες
"Ξέρετε την κοπέλα μου, την Κοπέλα του Πιτ;
Διψάς, μωρό; Ένα ποτό για την Κοπέλα του Πιτ.
Σου πήρα κολιέ με τα αρχικά σου. ΚΠ. Κοπέλα του Πιτ".
Ξέρετε τι είναι προνόμιο των λευκών; Τα αστεία περί φυλής.
Ως λευκός, έχεις αμέσως απάντηση. Έτσι;
Ξέρω τους πιο αστείους μαύρους.
"Οι λευκοί δεν έχουν ρυθμό για χορό".
"Τι να τον κάνω τον ρυθμό, μου ανήκει η δισκογραφική;"
Κάνω για το TikTok; Τέτοια κάνουν εκεί;
Πολλοί λευκοί με ρωτούν "Νιλ…
Είμαι καλός λευκός. Τι να κάνω;
Πώς να τα βάλω με το προνόμιό μου;" Απλώς αναγνωρίστε το όσο το βιώνετε.
Πρόσφατα μου συνέβη αυτό.
Με σταμάτησε η αστυνομία. Πήγαινα με 120 αντί για 60.
Πρόβλημα.
Λευκός αστυνομικός. Δίνω δίπλωμα και άδεια.
Ελέγχει την πινακίδα μου κι εγώ σκέφτομαι
"Μου αξίζει πρόστιμο ή κλήση.
Ό,τι κι αν μου δώσει, μου αξίζει". Επιστρέφει.
Λέει "Σε αφήνω να φύγεις με προειδοποίηση".
Όχι, χάλια φάση.
Στους μαύρους φίλους μου θα έδινε τουλάχιστον μια κλήση.
Ήθελα να πω κάτι. "Μη λες χαζά, αστυνομικός είναι.
Όχι, τώρα είναι η ώρα". Και είπα
"Ευχαριστώ για το προνόμιο".
Είπε "Δικό μου το προνόμιο". Τι σκατά;
Η φυλή είναι άλλο ένα παράξενο θέμα για μένα,
γιατί, παραδόξως, είχε μεγάλο αντίκτυπο στη ζωή μου.
Καμία σχέση με άτομα άλλων φυλών, αλλά 50 φορές όσο στον μέσο λευκό.
Γράφω καλά αστεία περί φυλής, αλλά δεν ξέρω αν πρέπει να τα λέω.
Αν πέσουν στα λάθος χέρια…
Το αστείο με τον ρυθμό θα έκανε πάταγο σε συγκέντρωση ΚΚΚ.
Πάταγο.
Σχεδόν το ακούω.
"Τι να τον κάνω τον ρυθμό, μου ανήκει η δισκογραφική.
Καλό βράδυ. Με λένε Τζεντεντάια".
Μήπως να μη λέω τα αστεία δημόσια;
Ξέρω ποιες είναι οι προθέσεις μου,
αλλά ποιος νοιάζεται για τις προθέσεις μου αν παρεξηγηθούν;
Πολύ προσιτό σταντ απ, έτσι;
Ηθικολογώ περί φυλής σε ένα μικρό θέατρο.
Ο Κέβιν Χαρτ είναι σε αρένα.
"Πήγα στην Αίγυπτο και μια καμήλα μού δάγκωσε το πουλί".
Κάτι
δεν πάει καλά μ' εμένα.
Ξέρετε κάτι;
Αυτό είναι γυναικείο παπούτσι.
Ίσως σκέφτεστε
"Νιλ, αν παντρευτείς και κάνεις παιδιά, ίσως να μειωθεί η μοναξιά σου".
Ίσως. Δεν ξέρω.
Δεν έχω παντρευτεί ποτέ. Δεν έχω παιδιά. Είμαι 48.
Δεν αρέσει πολύ αυτό.
Είναι χειρότερο για γυναίκες μιας ηλικίας.
Ελεύθερες, χωρίς παιδιά, σας λυπούνται.
Αν είσαι άντρας, όμως,
ο κόσμος γίνεται ύποπτος.
Οι γυναίκες θα με εμπιστεύονταν πιο πολύ αν είχα σκοτώσει τη γυναίκα μου.
"Μπορεί να αγαπήσει. Απλώς παθιάζεται.
Και σιγά μη σκοτώσει δεύτερο άνθρωπο".
Χαριτωμένο.
Ναι, δεν είναι… Είχα μακροχρόνιες σχέσεις.
Έχω ερωτευτεί.
Απλώς δεν έφτασε ποτέ στον γάμο.
Δεν έφτασε ποτέ.
Είναι μεγάλα ρίσκα αυτές οι σχέσεις, γιατί…
Είναι σαν να κάνεις καθημερινή άσκηση εμπιστοσύνης.
Κάθε μέρα λες "Εντάξει, σειρά σου. Πάμε, λοιπόν".
"Θεέ μου, είναι τέλειο. Σειρά μου".
"Εντάξει, πάμε. Σε κρατάω".
"Θεέ μου, νιώθω τόσο δεμένος μαζί σου. Τι τύχη.
Κάν' το ξανά".
Έχω πληγώσει κόσμο κι έχω πληγωθεί κι εγώ.
Και τα δύο είναι χάλια για διαφορετικούς λόγους.
Σε αυτές τις σχέσεις,
πρέπει να πιστεύει ο ένας τον άλλο και να διαβεβαιώνει ο ένας τον άλλο.
"Έτσι νιώθουμε κι οι δύο.
Νιώθω για σένα ό,τι νιώθεις για μένα. Είμαστε ένα".
Και μετά σε κάποια φάση σού λένε
"Εγώ έπαιζα θέατρο.
Δεν είμαστε ένα".
Και μετά πρέπει να αναλύσεις τη σχέση
για να καταλάβεις πότε ξεκίνησε το θέατρο.
Και τελικά δέχεσαι το γεγονός
ότι οι καλύτερες αναμνήσεις σου ίσως να ήταν απάτη.
Σου κόβεται η ανάσα.
Κρίνω τον εαυτό μου γι' αυτό. Λέω "Κάτι δεν πάει όντως καλά μ' εμένα".
Και με κρίνουν κι άλλοι κωμικοί. Μιλούσα με έναν φίλο κωμικό.
Είπε "Θα ήσουν πιο δημοφιλής αν είχες οικογένεια".
Ρώτησα γιατί και είπε
"Το κοινό σε εμπιστεύεται πιο πολύ έτσι, γιατί είσαι ηθικός.
Βάζεις άλλους πάνω από σένα".
Κάτι που δεν έχω κάνει ποτέ.
Έχω σκύλο.
Σκέφτεστε "Ποιον; Αυτόν που δεν αγαπάς;" Γαμιέστε.
Δεν σας ξαναλέω τίποτα.
Καταλαβαίνω ότι, ως κοινό, μας εμπιστεύεστε πιο πολύ
αν έχουμε οικογένεια. Έχω μία ερώτηση, όμως.
Πώς είναι ο γάμος του Μπιλ Κόσμπι; Μάθατε τίποτα;
Ο Λούι Σ. Κ. είναι ακόμη παντρεμένος;
Είναι ξεκαρδιστικός. Παντρεμένος θα 'ναι.
Έχω άλλη μία ερώτηση και θέλω ξεκάθαρη απάντηση.
Ο Τζον Μαλέινι;
Αφήστε τα επιφωνήματα! Εγώ πήγα και στον γάμο.
Ναι.
Εσείς δεν ξέρω τι ξοδέψατε. Εγώ πήρα αεροπλάνο, νοίκιασα αμάξι.
"Αναβάθμιση για 30 δολ.;"
"Ναι, ο γάμος του Μαλέινι είναι, δώσ' τα όλα".
Επόμενη σκηνή, οδηγώ ένα PT Cruiser και λέω "Ήταν όντως αναβάθμιση;"
Τουλάχιστον ο γάμος του Γούντι Άλεν πάει ακόμη μια χαρά.
Είδατε το ντοκιμαντέρ;
Allen v. Farrow.
Υποστηρίζουν με αρκετή σιγουριά
ότι πριν παντρευτεί τη θετή κόρη του, τη Σουν-Γι,
παρενόχλησε την άλλη του θετή κόρη.
Είναι η λιγότερο αγαπημένη μου ταινία του Άλεν.
Η αποτυχία μου στις σχέσεις δεν οφείλεται στην έλλειψη προσπάθειας.
Έχω δοκιμάσει διαφορετικές προσεγγίσεις,
γλώσσες της αγάπης, είδη δεσμού.
Ηλικία, φυλή, βάρος, δουλειά.
Τα είχα με μοντέλο. Ευχαριστώ.
Η σχέση με μοντέλο είναι σαν να έχεις γουρούνα άμμου.
Κι αυτό γιατί στην παραλία είναι τέλεια.
Μα οπουδήποτε αλλού, λες "Δεν έπρεπε να σε είχα φέρει".
Ό,τι πω αφορά ετεροφυλόφιλες σχέσεις.
Δεν έχω γκέι γνώσεις. Δεν ήμουν ποτέ γκέι.
Ελέγχω μία φορά τον χρόνο.
Αν είσαι ειλικρινής, ελέγχεις.
Μπαίνω στο Pornhub, πατάω το κουμπί "γκέι" και λέω "Τίποτα;
Πίσω στις γυναίκες".
Αν και δεν είμαι γκέι, έχω βιώσει πολλή ομοφοβία,
επειδή έχω σύστημα μπιντέ.
Οι στρέιτ άντρες φίλοι μου λένε "Δεν μπορώ.
Δεν γίνεται να εκτοξεύεται νερό στον κώλο μου". Ανησυχείς…
Αν το μόνο που σε εμποδίζει από το να είσαι γκέι είναι αυτό το νερό…
είσαι γκέι.
Να είσαι γκέι.
Πέρνα από το μπάνιο μου και ξεκίνα τη νέα ζωή.
Έτσι κατανοούν τη σεξουαλικότητά μας οι απλοί άντρες.
Λένε "Πρέπει να προστατεύσω τη σημαία.
Και όλα είναι ίδια".
Παιδιά, όχι. Είμαι 48. Η σημαία έχει πέσει ήδη.
Μου έχουν βάλει κάνα δυο δάχτυλα στον κώλο.
Γυναίκες. Δεν έγινε τίποτα.
Δεν άλλαξε τίποτα. Δεν είπα "Η ταυτότητά μου!
Ό,τι πίστευα ποτέ ότι ήμουν!
Κλείσε τον Ρόγκαν, βάλε Drag Race".
Ξέρετε τι χανόταν πρώτα στις σχέσεις μου;
Η αλληλοεκτίμηση. Όπως στις περισσότερες σχέσεις.
Χάνεται η αλληλοεκτίμηση. Οι γυναίκες σκέφτονται
"Οι άντρες είναι απερίσκεπτοι βλάκες".
Οι άντρες, "Οι γυναίκες είναι ιδιότροπες κι απαιτητικές.
Σωστά και τα δύο.
Γυναίκες, είστε ιδιότροπες κι απαιτητικές.
Αλλά είστε και σοφιστικέ, κομψές,
και δένεστε συναισθηματικά, κάνετε μέχρι και άμεση οπτική επαφή.
Το γυναικείο πνεύμα ανυψώνει.
Μεταμορφώνουν ένα δωμάτιο με την παρουσία τους.
Χαίρομαι που ήρθαν και γυναίκες.
Αν δεν είχε έρθει καμία,
κι έβλεπα μόνο άντρες να κάθονται στο σκοτάδι και να με κοιτούν,
ξέρετε τι θα θυμίζατε;
Τη νεοναζιστική οργάνωση Proud Boys.
Ένα μάτσο άντρες με γάντια με κομμένα δάχτυλα
που φορούν τα απαίσια γυαλιά ηλίου τους έτσι για κάποιο λόγο.
Γυναίκες,
μας θεωρείτε απερίσκεπτους βλάκες, και είμαστε.
Ξέρετε τι άλλο είμαστε;
Ξεκαρδιστικοί, γαμώτο.
Ναι. Είμαστε πολύ αστείοι.
Οι γυναίκες είναι υπέροχα βοηθητικές, οι άντρες, ξεκαρδιστικά καταστροφικοί.
Αν πάτε ποτέ σε εκδήλωση με μόνο γυναίκες,
θα κάνουν οπτική επαφή και θα πίνουν λευκό κρασί.
Τελικά λες "Πρέπει να φύγω από δω".
Συνήθως, όμως, οι άντρες προσγειώνουν την κατάσταση.
Προσπαθούμε πάντα να εντυπωσιάσουμε.
Σας αγοράζουμε πράγματα, χορεύουμε μπρέικ ντανς,
κάνουμε μαγικά κόλπα, κωλοτούμπες.
Λέμε ιστορίες με ηχητικά εφέ.
"Τον χτύπησα στην κοιλιά. Έβγαλε πολυβόλο".
Δεν έχω ακούσει ποτέ γυναίκα να κάνει ηχητικά εφέ.
Θορύβους που… Τιτιβίσματα, νιαουρίσματα, ό,τι μπορείτε να κάνετε.
Θέλουμε να σας κάνουμε να γελάτε.
Έχουμε αστεία ψευδώνυμα για τους φίλους μας.
"Από δω ο Μάικ. Ο Μάικ ο Στύσης.
Ο Αναλφάβητος Μάικ".
Δεν έχω ακούσει γυναίκα να λέει "Από δω η Στείρα Σάρα.
Είναι τόσο στεγνή εκεί κάτω που τη λέμε Σαχάρα".
Δεν έχω έμφυτο ταλέντο να είμαι σε σχέση.
Είμαι ευγνώμων που δεν υπάρχουν εισαγωγικές εξετάσεις
για να μπεις σε σχέσεις. Θα αποτύχαινα παταγωδώς.
Θα έφερνε κάποια τα αποτελέσματα.
"Δεν πέρασες. Θα το ήξερες ήδη.
Δεν τα πήγες καλά σε κάποιες ενότητες, όπως η ακοή.
Η ερώτηση ήταν 'Βλέπεις μπάσκετ, η κοπέλα σου θέλει να μιλήσετε,
τι κάνεις;' Θέλαμε να πεις ότι κλείνεις την τηλεόραση
και ρωτάς τι έγινε, αλλά εσύ έγραψες
'Θα δυνάμωνα τη φωνή
και θα έλεγα ότι δεν μπορώ να μιλήσω στο πρώτο τέταρτο,
που είναι από τα πιο σημαντικά του παιχνιδιού'.
Δεν τα πήγες καλά ούτε στην επίλυση διαμάχης.
Η ερώτηση ήταν 'Αν είχε πρόβλημα με κάτι που έκανες,
πώς θα το χειριζόσουν;' Έγραψες
ότι θα σκεφτόσουν κάτι παρόμοιο που είχε κάνει
και θα έλεγες 'Βλέπεις, μωρή; Είμαστε πάτσι'".
Πίσω στις εφαρμογές γνωριμιών, φίλε.
Ναι, κάτι δεν πάει καλά μ' εμένα.
Το άλλο που δεν με τραβάει στις σχέσεις είναι η δυναμική της εξουσίας.
Νιώθω ότι οι άντρες είχαν όλη την εξουσία για 400.000 χρόνια.
Πριν από έξι χρόνια, οι γυναίκες είπαν "Μπορούμε;"
Δεν είναι ότι οι άντρες δεν έχουν εξουσία.
Οι φιλελεύθεροι λευκοί άντρες δεν έχουν εξουσία.
Σε αυτήν την περίοδο της ιστορίας, ως φιλελεύθερος λευκός,
πρέπει να πηγαίνω σε διαδηλώσεις κατά του εαυτού μου.
Στις διαδηλώσεις για τον Τζορτζ Φλόιντ, είπα
"Παίρνω πλακάτ για το Women's March. Εγώ είμαι το πρόβλημα!"
Πήγα στο Women's March. Ήταν συναρπαστικό από τη μία,
αλλά είδα και ό,τι πιο αστείο έχω δει.
Συναρπαστικό, 40.000 γυναίκες,
οι σύζυγοί τους, σχέσεις τους, γιοι, μπαμπάδες, όλοι μαζί για έναν σκοπό.
Ήταν απίστευτο.
Και μετά είδα και ό,τι πιο αστείο έχω δει.
Είχαμε όλοι πλακάτ, έτσι;
Και ήταν κι ένας τύπος με πλακάτ που έλεγε
"Έτσι είναι οι φεμινιστές" και είχε ένα βελάκι προς εκείνον.
Περπατάμε, κοιτάμε ο ένας τον άλλο,
κοιτάζει το πλακάτ και κάνει…
Θα δούμε, λοιπόν.
Έχω βγει με πολλές γυναίκες που έκαναν διορθώσεις.
Είχα δύο κοπέλες που είχαν πει μπροστά μου
"Τον εκπαίδευσα.
Εγώ του έμαθα". Ναι.
Έχετε ακούσει άντρα να το λέει; Όχι, δεν ξέρετε νταβατζήδες.
Ναι.
Όντως μας μαθαίνετε πράγματα, αλλά ποτέ αυτά που θέλουμε.
Μόνο ό,τι θέλετε.
Ποτέ δεν μου είπε κοπέλα "Θα σου μάθω να πνίγεις λύκο".
Είναι πάντα κοριτσίστικες βλακείες που θέλετε να ξέρουμε,
κι εμείς κάνουμε "Ναι".
Αυτός είναι ο ήχος ενός άντρα που μαθαίνει πράγματα που δεν τον νοιάζουν.
"Ναι.
Παπλωματοθήκη, ναι.
Ναι, τα παπλώματα πρέπει να έχουν και θήκη.
Ευχαριστώ, μωρό".
Συμβαίνει σε όλους, σε όλο τον κόσμο. Ηλικία, φυλή, τάξη. Δεν έχει σημασία.
Ξέρουμε τι έγινε με τη Μέγκαν Μαρκλ και τον Χάρι Πότερ. Σωστά; Έτσι τον λένε;
Ξέρουμε. Του είπε "Είμαστε στην Αγγλία,
αλλά χάλια η βασιλική οικογένειά σου, πάμε στην Αμερική να είσαι ένας κανένας".
Κι εκείνος έκανε
"Ναι.
Γάμα τα χιλιάδες χρόνια παράδοσης. Ευχαριστώ, μωρό".
Η τύχη έχει μεγάλο ρόλο στις σχέσεις.
Δεν μιλάει κανείς για αυτήν την τύχη.
Ακούστε κάτι που έψαξα.
Υπάρχει μία στις οκτώ πιθανότητες
να παντρευτείς κάποιον σύντροφό σου.
Οι πιθανότητες επιτυχίας είναι 50-50.
Οπότε, στην ουσία,
είναι 6% οι πιθανότητες να μείνετε σε μόνιμη στοργική σχέση
με σύντροφό σας, ακόμη κι αν είστε υπέροχοι κι οι δύο.
Μόνο 6%. Αυτό είναι τύχη.
Και ξέρω ότι πρέπει να κάνω παύση
και να αφήσω τους άντρες εδώ
να πουν στην κυρία τους ότι αποτελούν εξαίρεση.
Θα φτάσετε μέχρι το τέλος. Το ξέρω.
Είναι 6%, όμως. Είναι τύχη.
Και λάθος να κάνω, άντε να είναι 9%. 6 είναι.
Είναι θέμα τύχης. Είμαστε…
Όλοι κρίνουμε τις αποτυχημένες σχέσεις.
Χρειαζόμαστε ενσυναίσθηση.
Είμαστε οπαδοί σε αγώνα NBA που ρίχνουν καλάθια στο ημίχρονο.
Όταν δεν βάζουν καλάθι, το κοινό κάνει…
Δεν λένε "Άντε γαμήσου!
Σκέψου γιατί δεν το έβαλες.
Ξεκίνα από τη σχέση σου με τη μητέρα σου και προχώρα από κει".
Και μετά είναι και τα μωρά.
Δεν είμαι κατά των μωρών.
Είμαι κατά των εμβρύων. Το ξέρετε αυτό.
Τα μισώ τα έμβρυα. Τα μισώ, γαμώτο.
Μακάρι να ζητούσε καυγά ένα έμβρυο.
Ναι, δεν έχω κοιτάξει ποτέ κάτω με τη σκέψη
"Αυτό πρέπει να το αναπαραγάγω.
Ας το αντιγράψουμε. Πάμε".
Ξέρετε ποια εκπομπή με έκανε σκεπτικό για τα παιδιά;
Έχετε δει τα βραδινά νέα;
Εφιάλτης η κλιματική αλλαγή.
Ο πληθυσμός της Γης θα έπρεπε να είναι μισός.
Δεν θυμάμαι να υπήρχε ξανά τόσος θυμός ή διχασμός.
Το να κάνεις παιδί τώρα είναι σαν να είσαι σε πάρτι,
τίγκα στον κόσμο, δεν μπορείς να κουνηθείς,
φωτιές, πλημμύρες, αστυνομία.
Αλλά εσύ λες "Να φωνάξουμε και τον Μπράιαν".
Δυστυχώς, πρέπει να λέω στις γυναίκες ότι δεν θέλω παιδιά.
Μάλλον δεν πρέπει.
Αλλά είναι πιο ευγενικό.
Γιατί οι γυναίκες δεν σκέφτονται πολύ τον χρόνο.
Είχα βγει με κάποια και είπε "Είμαι 40.
Πρέπει να αρχίσω να σκέφτομαι τα παιδιά".
Είπα "Να αρχίσεις να σκέφτεσαι;
Μπορεί να απομένουν λίγα λεπτά μόνο".
Ναι, λέω στις γυναίκες στα πρώτα ραντεβού ότι δεν θέλω παιδιά.
Δεν αρέσει πολύ αυτό.
Είναι σαν να πηγαίνεις σε συνέντευξη για δουλειά
και να λες "Να ξέρετε,
δεν χρησιμοποιώ υπολογιστές.
Πώς θέλετε να το κάνουμε;"
Ίσως να είναι θέμα τύχης, ίσως θέμα χρόνου.
Ή ίσως να είναι και τα δύο. Ίσως να φταίω εγώ.
Ίσως κάτι να μην πάει καλά μ' εμένα.
Ίσως να είμαι γκρινιάρης, πληγωμένος ή μισογύνης.
Ίσως κάτι που δεν ξέρω καν ότι είμαι.
Ξέρετε τι κατάλαβα;
Δεν φταις εσύ.
Δεν φταίω εγώ;
Ωραία. Τέλος η παράσταση. Καλό σας βράδυ.
Γυναίκες, βλέπετε τι πίστη ψάχνω;
Λίγη μόνο;
Ναι, σκέφτηκα πρόσφατα
ότι δεν μπορώ να εγγυηθώ τη συναισθηματική ασφάλεια μιας γυναίκας.
Ούτε ότι εκείνη μπορεί να εγγυηθεί τη δική μου.
Μακάρι να μην ήταν έτσι, αλλά έτσι νιώθω.
Κι ο κόσμος λέει "Δεν νιώθεις μοναξιά;"
Ναι.
Αλλά δεν έχω νιώσει μεγαλύτερη μοναξιά από όταν ήμουν
σε σχέση που δεν ήθελα.
Και μετά με τα παιδιά…
Λέω ότι φταίει η κλιματική αλλαγή.
Δεν φταίει εκείνη. Μυστικό, δεν φταίει.
Το πραγματικό θέμα είναι το συναισθηματικό δέσιμο.
Δεν θέλω να έρθει το παιδί και να μην το νιώθω.
Όλοι ξέρουμε τι έγινε με τον Κιθ.
Και το πιο σημαντικό, ο μπαμπάς μου είχε δέκα παιδιά
και δεν αγαπούσε κανένα.
Οπότε, δεν θέλω… Είμαι μισός εκείνος, μπορεί να επαναλάβω τα ίδια.
Όλοι λένε "Θα ήσουν τέλειος μπαμπάς".
Θα ήμουν και καλός πεζοναύτης. Δεν θέλω, όμως.
Μου λένε "Προσπάθησε". Μα δεν είναι…
"Πάρε το ρίσκο".
Δεν είναι δικό μου ρίσκο, δικό τους είναι.
Εκείνα ρισκάρουν.
Γιατί, αν γεννηθείς με γονιό που δεν σ' αγαπά,
όλη σου τη ζωή θεωρείς πως κάτι δεν πάει καλά.
Και μισώ την πίεση που βιώνουμε όλοι να κάνουμε παιδιά.
Τη μισώ πραγματικά.
Δεκάδες νέα φύλα και σεξουαλικοί προσανατολισμοί.
Αλλά μόνο μία κατεύθυνση για μια σχέση.
Προς τον γάμο. "Και η πολυσυντροφικότητα;"
Δεν προσφέρει φορολογικές μειώσεις.
Αλλά ο κόσμος εντυπωσιάζεται πολύ
με το "Υπογράψαμε άδεια γάμου".
"Άδεια γάμου; Πώς το κάνατε;"
Ο νόμιμος ζυγός δεν με εντυπωσιάζει και τόσο.
Με καταλαβαίνετε; Τι είναι πιο ουσιώδες;
Πουλί σε κλουβί;
Ή πουλί που πετά κάθε μέρα και γυρίζει πίσω,
επειδή του αρέσει να είναι μαζί σου;
Δεν είναι καλύτερο;
Λένε πολλά χαζά.
Βλακείες. "Αν δεν την παντρευτείς,
πώς θα την επισκέπτεσαι στο νοσοκομείο;"
Απλώς θα δώσω 40 δολάρια στον φύλακα.
Ορίστε, πουλάκι.
Ρωτάτε ποτέ τους παντρεμένους πώς είναι;
Οι απαντήσεις μπορεί να σας σοκάρουν.
Κι όχι μόνο τους άντρες.
Ρωτήστε γυναίκες πώς είναι ο γάμος.
Κάνουν σαν πολιτικούς που αποφεύγουν ερωτήσεις.
"Λίσα, πώς πάει με τον Μάικ;"
"Τα παιδιά είναι τέλεια".
Κι αν ρωτήσετε άντρες,
κάνουν σαν να διαβάζουν γράμμα ομήρου.
"Μάικ, πώς πάνε τα πράγματα με τη Λίσα;"
"Γεια.
"Είμαι χαρούμενος.
Μην ανησυχείς για μένα.
Να ανησυχείς για τον εαυτό σου
και τον βάρβαρο τρόπο ζωής σου.
Μου έχει μάθει πολλά
και με έκανε καλύτερο άντρα".
Εκείνη είναι στη γωνία σαν το ISIS.
"Πες για την παπλωματοθήκη".
"Ναι".
Ωραία περνάμε.
Ωραία δεν είναι να είσαι έξω;
Ξέρετε ποιο είναι ένα από τα θετικά της πανδημίας;
Η κατανόηση σε θέματα ψυχικής υγείας.
Όλοι ήμασταν απομονωμένοι.
Κι οι άνθρωποι δεν τα πάνε καλά με την απομόνωση.
Έχουμε ακόμη μυαλό σπηλιάς.
Αν είμαστε απομονωμένοι, θεωρούμε
ότι μας απορρίπτει η φυλή μας,
και αρχίζουμε να σκεφτόμαστε το παραμικρό
και να βρίσκουμε προβλήματα που δεν υπάρχουν…
Η ψυχική υγεία μας φθίνει.
Ελπίζω στο μέλλον να δείχνουμε κατανόηση όταν θα λένε
"Έχω κατάθλιψη ή άγχος". Θα λέμε "Ναι, το θυμάμαι αυτό".
Γιατί πολλοί νιώθαμε απομονωμένοι όλη μας τη ζωή.
Και το άλλο που θα έλεγα ότι δεν με πείραξε στην πανδημία
ήταν ότι χαλαρώσαμε λίγο σε ό,τι αφορά τη δουλειά.
Αφήναμε για λίγο το ξίφος.
Αν καταφέρατε κάτι στην πανδημία, τέλεια.
Αν όχι, επίσης τέλεια.
Για μένα, οι μόνοι που κατάφεραν οτιδήποτε
ήταν ο Μπο Μπέρναμ…
το Amazon.com,
και οι Σικάγο Μπουλς του 1998. Με κάποιον τρόπο.
Κέρδισαν πάλι, έτσι;
Ήταν ωραία που χαλαρώσαμε λίγο, αλλά με το που επανήλθαμε,
άρχισα πάλι να συγκρίνομαι με κωμικούς.
Έβλεπα ποιος πήγε σε ποιο πόντκαστ, πού είχε παράσταση
και πόσα εισιτήρια πούλησε.
Είμαι πολύ μεγάλος για το TikTok;
Μπορεί κάποιος να κάνει βιντεάκια και να παίρνει αγωγή για χοληστερόλη;
Ναι, όπως είπα, το σταντ απ είναι τόσο δημόσιο,
και μπορεί να είναι κάπως… αποκαλυπτικό.
Και, όπως είπα, υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους νιώθω
ότι δεν έχω θέση πουθενά, μα, αν και δεν είμαι πολύ καλός,
το σταντ απ είναι κάτι στο οποίο νιώθω
ότι ξέρω τι κάνω, ότι ανήκω κάπου.
Μα πάντα έρχεται υπενθύμιση ότι δεν ισχύει.
Πριν από την πανδημία, το Netflix έκανε ένα πάρτι.
Ζητώ συγγνώμη, αλλά θα ακούσετε πολλά ονόματα.
Πολλά. Ήταν εκεί μέχρι κι ο Ντι Κάπριο.
Δεν το αναφέρω καν.
Οπότε…
το Netflix κάνει πάρτι στο σπίτι του επικεφαλής του Netflix.
Του Τεντ Σαράντος.
Σπουδαίος άνθρωπος.
Είναι στο σπίτι του Τεντ Σαράντος και μπαίνω μέσα
και βλέπω τους σπουδαιότερους κωμικούς.
Βλέπω τον Μπερ,
τον Αζίζ, τον Μαλέινι, την Άλι Γουόνγκ,
τη Σάρα Σίλβερμαν, τη Γουάντα Σάικς, τον Τρέβορ Νόα,
τον Μπόρατ.
Θα λέτε "Μια χαρά. Σπουδαίο πράγμα, Νιλ. Μπράβο".
Ντέιβ Σαπέλ,
Κρις Ροκ, Κέβιν Χαρτ.
Και μετά κοιτάζω από κει,
Έλεν ΝτεΤζένερις, Έντι Μέρφι.
Να πάρει. Πρώτη φορά τους έβλεπα μαζί όλους αυτούς.
Και θυμάμαι να σκέφτομαι "Φίλε, δεν ξέρω τι έκανες
για να σε καλέσουν εδώ, αλλά θα ήταν σίγουρα καλό
και είμαι περήφανος".
Κοιτάζω όλους εκείνους τους ήρωές μου, ωραία;
Είδωλα όλοι.
Κι ο Τεντ Σαράντος, που είναι σπουδαίος άνθρωπος…
έκανε πρόποση και είπε
"Είμαι ενθουσιασμένος που είμαι στον ίδιο χώρο
με όλους τους ήρωές μου".
Κι ο Κρις Ροκ φωνάζει
"Και τον Νιλ Μπρέναν!"
Σκέφτηκα "Ελπίζω κάποτε
να εξευτελιστεί μπροστά στους συναδέλφους του".
Τέλειο αστείο, παρεμπιπτόντως.
Το κατάλληλο αστείο.
Μακάρι να ήμουν άλλος, για να το απολάμβανα περισσότερο.
"Σκατά, εγώ είμαι ο Νιλ Μπρέναν".
Όταν κάποιος νιώθει ντροπή σε ταινία,
δεν δείχνουν πλάνα σε αργή κίνηση;
Τα δικά μου πλάνα ήταν η Έλεν να κάνει…
Κι ο Μπόρατ έλεγε "Η γυναίκα μου".
Ναι, με έβαλε σε δεύτερες σκέψεις για τον εαυτό μου πάλι.
Επειδή όλοι αυτοί είναι ταλεντάρες.
Ο Ντέιβ ξεκίνησε στα 14. Ήταν καλός από τότε.
Ο Έντι ήξερε από πέντε ετών ότι θα έβγαινε στην τηλεόραση.
Η Έλεν είπε ότι θα βγει στο The Tonight Show πριν το σταντ απ.
Σπουδαίες ιστορίες, έτσι;
Εντωμεταξύ, εγώ το έκανα ανάποδα.
Ήμουν σεναριογράφος, μετά έγινα κωμικός στα τριάντα
και έπρεπε να… Δεν είμαι έμφυτο ταλέντο.
Έπρεπε να προσπαθήσω πολύ, έκανα μαθήματα φωνητικής και κίνησης.
Άκουσα πολλά ηχητικά βιβλία για το χάρισμα.
Πολλά.
Μιλώ λες και έγιναν στο παρελθόν.
Τώρα τα κάνω. Το βλέπετε αυτό;
"Δεν είναι ρολόι". Δεν είναι.
Λέγεται Pavlok.
Με ηλεκτρίζει ελαφρά
κάθε τρία λεπτά για να μου θυμίζει να χαμογελάω.
Το κάνει σε όλη την παράσταση.
Ναι, όταν είμαι με άλλους,
σκέφτομαι "Μήπως δεν πρέπει να το κάνω;"
Παρεμπιπτόντως, τι φάση αυτό;
Γιατί δεν κάνω κανονικό σταντ απ;
Την άλλη φορά είπα
"Θα χρειαστώ τρία μικρόφωνα σε ίση απόσταση".
Αυτό εδώ…
Και αυτήν τη φορά είπα "Έφερα διάφορα αντικείμενα!"
Πέρασα τα τελευταία…
δεκαπέντε χρόνια της ζωής μου ως κωμικός.
Όλοι οι κωμικοί λένε "Για σεναριογράφος μού κάνεις".
Έτσι λένε οι κωμικοί "Δώσε μου τα αστεία σου".
Και πριν όντως έγραφα και μου έλεγαν όλοι
"Για κωμικός μού κάνεις".
Έτσι λένε "Είσαι ενοχλητικός".
Οι κωμικοί από δω, οι σεναριογράφοι από δω.
Νιλ, εσύ μείνε εδώ στη μέση,
με τα σταντ απ σου για το τραύμα σου.
Ανέφερα ότι την πλήρωσα για αυτό;
Μεμονωμένα…
όλα αυτά μπορώ να τα διαχειριστώ.
Αλλά είναι…
το σύνολό τους που με δυσκολεύει. Από κει έρχεται η κατάθλιψη.
Και δοκίμασα πολλά πράγματα.
Πάρα πολλά.
Ψυχοθεραπεία, φάρμακα.
Κεταμίνη.
Δοκίμασα διακρανιακή μαγνητική διέγερση.
Αυτό ήταν καλό, αλλά πέρασε.
Πήγα στην Κίνα να κάνω μια πιο ισχυρή εκδοχή.
Δεν είναι νόμιμη στις ΗΠΑ.
Μπορεί ούτε στην Κίνα να μην είναι.
Και μετά,
πήρα 5-MeO-DMT.
Την ουσία του φρύνου του Κολοράντο. Είναι η πυρηνική βόμβα των ψυχεδελικών.
Νομίζω ότι το παράκανα…
με αυτό. Νομίζω…
Νομίζω ότι έκανα κακό στον εαυτό μου.
Ναι, αλλά μάλλον είναι λογικό.
Αν ψάχνεις μαγικό φίλτρο,
πιθανόν να δηλητηριαστείς κιόλας.
Σκεφτόμουν συνέχεια
"Πώς μετέτρεψες την αυτοβοήθεια σε αυτοβασανισμό;"
Όλο το βράδυ λέω ότι κάτι
δεν πάει καλά μ' εμένα.
Και όντως κάτι δεν πάει καλά.
Δεν δείχνω καλοσύνη στον εαυτό μου.
Δεν συγχωρώ τον εαυτό μου.
Δουλεύω σκληρά
και επιτίθεμαι στον εαυτό μου χωρίς έλεος, σαν να είναι η δουλειά μου.
Θα ήθελα πολύ να σταματήσω.
Θέλω να πιστεύω ότι όλο μου το είναι,
οι σκέψεις μου, οι συνήθειές μου,
τα συναισθήματά μου,
οι πεποιθήσεις μου…
Θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι ελαττώματα.
Θέλω να πιστεύω ότι η αλχημεία της προσωπικότητας…
το πνεύμα μου…
πρέπει να αρκούν.
Σε παρακαλώ.
Ας αρκούν.
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης