Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
FILM ZAINSPIROWANY PRAWDZIWĄ HISTORIĄ
Żabnicokształtne.
Nogopłetwe.
Sześciopary szare.
Macropinna microstoma.
Barreleyes.
Kałamarnica olbrzymia, architeuthis dux.
Wszystkie te stworzenia mogą przeżyć w głębinach
poza strefą pelagialną,
gdzie nie sięga słońce.
Jak adaptują się do takich głębokości?
To morscy wojownicy.
Na powierzchni oceanu występuje kilkumilimetrowa warstwa
między wodą a powietrzem.
Jest częścią obu, a jednocześnie żadnego.
Wszystkie formy życia są powiązane z tym obszarem.
Ponad nim mamy ląd, powietrze, światło.
Poniżej – świat wodny, głębię i ciśnienie.
Im głębiej schodzimy, robi się ciemniej. I bardziej niebezpiecznie.
Na głębokości 30 metrów pęcherzyki płucne kurczą się,
zostawiając wam tylko odrobinę powietrza z powierzchni.
Nacisk tych mas wody na płuca jest nie do zniesienia.
Jeśli zejdziecie niżej, wasze płuca przestaną pracować
i zginiecie na miejscu.
Miłego tygodnia.
WYKŁAD I KURS FREEDIVINGU
PROWADZI MISTRZ ŚWIATA Z 2015 ROKU PASCAL GAUTIER
To ty, skarbie?
Tak!
Usiądź do jedzenia.
Porzuciłaś terapię.
- Co z psycholożką? - Nie potrzebuję jej.
Kto tak mówi?
Ona czy ty?
Mamo, nie chcę o tym rozmawiać.
Nigdy nie chcesz, ale to ważne.
Później, muszę popracować…
Zawsze to samo. Później, czyli kiedy?
Daj spokój.
MAMA NIE BĘDZIE MNIE W WEEKEND.
ZOSTANĘ U KOLEŻANKI. KOCHAM CIĘ.
Przepraszam.
Pobudka.
Halo, wstajemy!
Nie możesz tu spać, to nie hotel.
Niedaleko jest hostel.
Mówisz po francusku?
Tak. Przyjechałam na kurs nurkowania z Pascalem.
Wybacz. Tyle dzieciaków sypia na plaży, pomyślałem…
W hostelu nie było miejsc?
Nie wiem. Wszystko wydałam na ten kurs.
Świetnie.
Jestem Tom. Jeden z instruktorów.
Napijesz się kawy?
Pewnie.
PORQUEROLLES, MAJ 2016
Tu nie chodzi o to, ile wytrzymacie bez oddychania
ani jak głęboko zejdziecie.
Najważniejsze jest to, co się dzieje pod wodą. Cisza.
Spokój.
Na moich zajęciach skupimy się na tym,
jak zachować trzeźwość umysłu.
Musicie być spokojni, żeby rozumieć swoje ograniczenia.
Mamy trzy złote zasady.
Pierwsza…
Ktoś wie?
Nigdy nie nurkuj sam.
Zawsze nurkujemy w parze z partnerem.
- Jasne? - Druga…
Nie próbujcie schodzić jak najgłębiej, to bez sensu.
Poza tym to niebezpieczne.
Zasada numer trzy…
Zachowajcie spokój.
Zen.
- Zaczynamy. - Dobrze.
Weźmy razem głęboki oddech.
I powoli wydychamy.
Pozbądźcie się wszelkich frustracji, gniewu i lęków.
Przed wami nasz maestro we własnej osobie.
Mistrz i rekordzista świata. Nie taki przystojny jak ja.
Panie i panowie, Pascal Gautier!
Witajcie!
Miło was widzieć.
Główną rzeczą, która dzieli was od sukcesu,
jest strach.
Będziecie musieli się nauczyć, jak nad nim zapanować.
Tylko tak będziecie w stanie przekroczyć własne granice.
Obiecuję wam, że po dzisiejszym dniu
wasza relacja z morzem całkowicie się odmieni.
To będzie nowe doznanie, nowa siła i nowa moc.
Potem będziecie chcieli wejść na następny poziom.
Obiecuję.
Dobrze, a teraz wszyscy do wody.
Świetnie. Bardzo dobrze.
Wstrzymaj powietrze przy głośni, w gardle. Nie przy ustach.
Dobrze?
Nie wypuszczajcie powietrza. Ani trochę.
Dopóki nie postanowicie wziąć następnego oddechu.
Każdy ruch zużywa energię. Nie marnujcie jej.
Bądźcie spokojni. Zaufajcie instruktorom.
Zaufajcie instynktom.
Słuchajcie, spójrzcie, jak on nurkuje. Patrzcie, jak płynie w dół.
Jak nisko schodzi?
Pascal jest wyjątkowy. Może zejść nawet na 100 metrów.
Co w nim takiego wyjątkowego?
Jego główny atut to spokój.
O tym mówiłem. Potrafi się kontrolować. Musicie zachować spokój.
Ma też bardzo wysoką tolerancję na ból.
Wybitnych nurków odróżnia od reszty to,
że mogą znieść ból.
Jak długo już go nie ma?
Dwie minuty.
Dzięki!
Dobrze się bawiliście? Widzimy się jutro?
- Do jutra. - Cześć, dzięki!
- Masz gdzie spać? - Jeszcze nie.
- Zamierzasz spać na plaży? - Może. Lubię tak pod gwiazdami.
Dziękuję za dzisiaj. Dużo się dowiedziałam.
- Prawie mnie nabrałaś. - Jak to?
- Nurkowałaś wcześniej? - Niespecjalnie.
Łowiłam harpunem z dziadkiem, to co innego.
Czyli nurkowałaś.
Próbuj dalej, masz talent.
Chciałabym, ale to nie na moją studencką kieszeń.
- Tom, dokąd idziesz? - Tu jestem!
Pomóż nam!
Już idę!
Chodź z nami wieczorem.
Znajdę ci jakąś kwaterę, mam kumpla w hostelu.
Dobra?
Napisać do ciebie?
- No idę! - A weź się…
Już!
Sześciu gości i sześć flaszek wódki.
Tacy wielcy Ruscy, jakby mieli zjazd bolszewików.
Był z nimi jeden Francuz.
Taki Asterix z wąsem, nie? Dobra, nieważne.
Pokazali mi taką Rosjankę, bez kitu…
Wy jesteście jak Liga Mistrzów, ale ona to Puchar Świata.
Weź, Pascal…
Zaczynamy imprezę, walimy szota za szotem.
Piję jeden, drugi, trzeci. Jeden gość się nie dawał.
Król stolika, król baru, całej knajpy. Niezły zawodnik.
Nie mogliśmy go pokonać, a sporo wypiliśmy.
Brytole, Skandynawowie, nikt mu się nie równał.
A wtedy…
No i? Jak to się skończyło?
Dobry wieczór.
Roxana, poznaj wszystkich.
Poznajcie Roxanę.
- Cześć! - Witaj!
- To Roxana z naszego kursu. - Widzę.
Nie widzi, nie poznaje cię.
Bez takich, przecież poznaję.
Ale masz tupet.
Jak mówiłem…
Przyprowadzają tę Rosjankę, która mnie obczajała.
Gość na mnie patrzy. Przegraliśmy.
Skupiłem się na Rosjance w rogu.
Wygrałeś czy nie?
Ci goście chlali wódę od kołyski, jak miałem to pobić?
Nie da się.
Skończyliśmy w areszcie Atenach, to był taki…
Prison Greek!
Prison Greek! Serio?
Oto czas na suche żarty.
Kocham, kiedy taki jesteś.
Za zdrowie Rosjan!
I Greków!
- Dobrze! - Zdrowie Greków!
Zdrowie Greków!
Pizda rzuciła na mnie klątwę! Spotykała się z szamaniami!
Przeklęła mnie po rosyjsku.
O stary.
Już to czuję. Aż mnie nosi. Chcę tańczyć.
Wszystko gra?
Już zaczęliście?
Chcesz?
Dupek!
- Jebany dupek. Niewiarygodne. - Ale… Anna!
Wracaj!
Nie umiesz się powstrzymać.
O czym mówiliśmy?
Cóż…
Za miłość!
I seks.
Kevin, wiesz coś o Rosji?
- Tajemnica wojskowa. - Serio?
Nic nie powie!
„Człowiek od narodzin dźwiga ciężar grawitacji.
Jest przykuty do ziemi.
Ale wystarczy, że zejdzie pod powierzchnię
i staje się wolny”.
Lubisz Cousteau?
Bardzo. To mój mentor.
Chodź.
Pokaż, czego się nauczyłaś.
Nieźle.
Co? Jak na dziewczynę?
Jak na paryżankę.
Stéphane, zajmiesz się Roxy?
Pokażesz jej co i jak.
Kurna.
- Nie chcę przeszkadzać. - Już tu jesteś.
Ja bym nowicjuszki do zespołu nie wziął,
ale nie ja decyduję.
Z nim zawsze jest tak samo.
Patrz i ucz się.
- Wiesz, co dzisiaj robi? - Tak, nurkowanie treningowe.
Co za dupek.
Treningowe…
Zanurkuje na 172 metry.
To dwa metry głębiej niż obecny rekord nurkowania swobodnego.
O kurde…
- Nikomu się to dotąd nie udało. - Nie bez łodzi podwodnej.
To niebezpieczne?
Nurkowanie No Limit? Zawsze. Zwłaszcza gdy pobijasz rekord.
- Wiesz, co to No Limit? - Nie.
Podpinają cię do windy i spuszczają w głąb.
Potem pompujesz balon wypornościowy…
I wypływasz.
Jest sporo kategorii.
CNF, CWF, statyka…
CN co?
CNF, stały balast bez płetw. WF – z płetwami.
Na tym polega różnica.
- Zejdzie pod wodę na tym? - To winda.
To ściągnie go na dół.
A to sprowadzi na górę.
Jeszcze wszystko sprawdzimy.
Butla nurkowa, butla pony.
Balon wypornościowy.
Lina opustowa. Zawór.
Wszystko sprawdzamy kilka razy.
A to…
To gwarantuje, że wypłynie. Tu nie ma miejsca na błędy.
Chyba że nas za bardzo wkurzy…
Nie, żartuję.
Podłączenie w porządku.
Wszystko gra.
Dobrze, więc…
To pomaga mu zejść w dół,
a wy tam będziecie czekać, gdyby coś się stało?
Mniej więcej.
Po dwóch asekurantów co 40 metrów. Będzie nas ośmiu.
I lekarz.
Będę najniżej. On się wynurzy, ja zostanę.
Muszę robić przystanki dekompresyjne przez trzy godziny.
Dobra.
Pół godziny do nurkowania. Słyszycie? Pół godziny.
Zrozumiałem!
A jeśli straci tam przytomność?
To się zdarza na ostatnich 10-20 metrach wynurzania.
Może dostać narkozy azotowej, jakby się upił pod wodą.
Niektórym odwala, kiedy są na dole. Pascal musi zrobić cztery rzeczy.
Pokazać okej, chwycić się balonu,
odkręcić zawór, pociągnąć i wrócić.
Tam będzie ciśnienie 18 atmosfer.
Będzie miał płuca rozmiaru pomarańczy.
Jeśli podam mu powietrze, to je rozerwie.
Zbiórka asekurantów!
Zbierzcie się.
Nurkowie, przedstawcie się i podajcie głębokość!
Jacques, asekuracja na powierzchni.
Mathieu, asekurant, 40 metrów.
Alain Calmette, ratownik. Powierzchnia.
Loïc, asekurant z trimixem, 172 metry.
Thierry, nurek głębinowy, 40 metrów.
Jest godzina 9.42!
Tom, asekurant z trimixem.
172 metry!
- Trzy minuty do zanurzenia! - Trzy minuty!
Nurkujesz za 30 sekund!
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden… start!
110 metrów!
140 metrów!
172 metry.
Wynurza się!
110 metrów!
100 metrów!
Wynurza się!
I’m okay.
- Udało się! - Tak!
Zrobiłeś to!
Byłeś świetny!
Mathieu?
O kurna, Mathieu?
Gdzie Mathieu?
Szybko!
Płyniemy!
Wzywam pomoc.
Mayday, tu Ketos. Przyślijcie pomoc medyczną.
Nurek nie wypłynął.
Podaję pozycję: 40°00'02" N, 6°13'38" E.
Szybko, wyciągnijcie go. Przytrzymajcie mu głowę. Mathieu?
Pomóżcie mi!
Mathieu! Uściśnij mi ręce! Słyszysz mnie?
Mamy nieprzytomnego nurka. Masaż serca nie pomaga.
- Potrzebujemy pomocy! - Przyjęłam.
To ty jesteś ratownikiem!
Co się stało?
Kurna!
To wstrząs kardiogenny!
- Zrób coś! - Próbuję!
- Nie oddycha. Brak pulsu. - Cholera!
- Potrzebuje szpitala! - Sacha, pierwsza pomoc!
Słuchajcie.
Musimy złożyć zeznania na komisariacie.
Dobra. I co im powiemy?
Że miał za mało doświadczenia na 40 metrów?
To czemu mu pozwoliłeś? Albo jemu?
- To był wypadek. - Właśnie.
Tragiczny wypadek.
Mogliśmy mu zapobiec.
Wszyscy znali ryzyko, jasne?
Był też moim przyjacielem.
Stéph!
Przepraszam.
To przez nerwy. Też to przeżywam. Był moim kumplem.
Był dobrym nurkiem, jasne?
Dobrym nurkiem.
Spokojnie, powiem dokładnie to, co ty.
Chciałbym coś powiedzieć.
Straciliśmy przyjaciela.
Członka rodziny.
Mathieu kochał tę pracę.
Był bardzo sumienny.
Pracowity.
Pełen pasji, jak my wszyscy.
A przy tym znał ryzyko i akceptował je.
Nie będę mówił za niego, ale chyba chciałby, żebyśmy to dokończyli.
Jeśli się zgodzicie, spróbujemy znowu.
Dla niego.
Ale nie mamy już nikogo na 40 metrach.
Kurde… Ja to mogę zrobić.
Świetnie.
Dziękuję.
Brakuje kogoś na górze.
Dobra.
Ja to zrobię.
Oszalałaś?
Jesteś niezła, ale w dwa dni nie zostaniesz asekurantką.
Co za bzdura.
Myślę, że da radę.
Ma talent.
I świetny instynkt.
Pascal…
Niech zespół się wypowie.
Zdecydujemy razem.
Myślę, że się nada.
Jest dobra.
Wytrzymywała ponad pięć minut.
Nawet nie powinna, kurwa, wchodzić do wody!
Tom!
Mylisz się, ona ma dar.
Tom…
Zna się na pierwszej pomocy. Nie będzie sama.
Ktoś jeszcze?
Pierdolcie się.
Stéphane ma rację.
- To za szybko. - Brakuje nam ludzi.
Dasz radę to szybko ogarnąć?
Tak, jeśli mi pomożecie.
Nurkuję od dziesiątego roku życia. Mam kurs pierwszej pomocy.
Dobrze.
Kto jest za?
Powinnaś wrócić na studia, do swojego życia.
Naprawdę chcę być częścią twojego zespołu.
Odciągam cię od rodziny.
Od studiów.
Zostaję.
Powinnaś wrócić na uczelnię.
Wal się, zostaję.
W porządku.
Zostaniesz na te zawody.
A potem?
To zależy od ciebie.
Widzisz, brakuje mu powietrza. Więc traci przytomność.
Mocny chwyt. Dłoń z tyłu szyi, druga przy drogach oddechowych.
Zdejmij mu maskę, spróbuj go ocucić.
Pascal, oddychaj.
Nie reaguje. Zakrywasz mu usta, robisz usta-nos.
Mocno dmuchasz. Za każdym razem odrywasz rękę.
Jak nie pomoże, podajesz tlen na łodzi.
Porządny chwyt, Roxy!
Pascal, oddychaj!
Freediving to poważna sprawa.
To po to te środki bezpieczeństwa, asekuranci, sygnały.
Trzeba mieć wszystko pod kontrolą.
- Jasne? - Tak.
Jak ci zimno, robisz tak.
- Jak jesteś zmęczona, tak. - W ten sposób.
„Koniec nurkowania, koniec próby”.
MISTRZOSTWA ŚWIATA AIDA PORQUEROLLES, SIERPIEŃ 2016
Pascal Gautier. No Limit. Próba pobicia rekordu.
172 metry.
Dwie minuty do startu.
Trzydzieści sekund.
ASEKURACJA
Trzydzieści sekund!
Zespół asekuracyjny numer trzy, schodzicie!
I’m okay.
Pascal Gautier, 172 metry!
Nowy rekord świata, 172 metry.
Mówię, że nic mi nie jest.
Kłamiesz.
Gdzie jesteś?
Poznałam faceta.
Już rozumiem.
Poznałaś faceta. I co?
Nie, mamo, to…
To poważne.
Jak to? Jesteś w ciąży?
Nie jestem w ciąży.
Ale nie wrócę na uczelnię.
Nie od razu.
A…
co to za facet?
Czym się zajmuje?
Nazywa się Pascal Gautier.
Jest nurkiem.
To mistrz świata, prowadzi kursy. Jeździ po świecie po zawodach.
I chce…
żebym mu towarzyszyła.
Więc rzucisz szkołę i porzucisz plany
dla jakiegoś nowo poznanego faceta?
Wiedziałam, że tak zareagujesz.
Ciesz się moim szczęściem!
Tego właśnie chciałam. To jest mój plan. Życie z nim.
Chcę, żebyś uważała.
I żebyś o siebie zadbała.
Muszę iść, czekają na mnie.
Czek…
- Stolica Australii? - Canberra.
- O w mordę! - A stolica…
Stéphane, graj z nami, nie wstydź się!
- Czy znasz stolicę… - Wagadugu!
Burkina Faso!
Hej, kierowco, wal w bebechy Wciskaj nam tu gaz do dechy
Hej, Stéphane, wal w bebechy Wciskaj nam tu gaz do dechy
Walcie się.
Nie słuchaj ich.
Kurde… Alexi Sobiesky pobił rekord.
Kurwa.
- Niemożliwe. - Serio.
Pokaż to.
A jednak.
174 metry.
Kto?
Sobiesky.
Odbijemy sobie, spokojnie. Po to są rekordy.
Z Rosjanami będą ładne Rosjanki.
- Podoba mi się. - Mnie też.
Wykaż się trochę.
Pokaż, na co cię stać.
PRÓBNE ZEJŚCIE NA 176 METRÓW WRZESIEŃ 2016
Minuta!
Zaczynamy!
Kamera gotowa!
Dziesięć sekund!
Idę!
Pascal! Oddychaj!
Oddychaj!
Oddychaj.
Pascal.
Pascal, oddychaj!
BIOCHEMIA, HEMATOLOGIA, FARMAKOLOGIA, TOKSYKOLOGIA
Kiedy był ostatni raz?
Ostatni raz, kiedy co?
Kiedy zemdlałeś.
Wiele lat temu.
Roxana, tak?
Twój chłopak igra z ogniem.
Nurkowanie źle się dla niego skończy.
Jeśli go kochasz, przekonaj go, żeby to rzucił.
Nie mogę tego zrobić.
To całe jego życie.
Na razie.
Takie utraty przytomności nie są bezpieczne.
Proszę, żebyś przestał.
To zbyt duże ryzyko.
Nie zgadzam się. To moje życie.
Może musisz iść do innego lekarza.
Zawsze mówi to samo. Wrócę do nurkowania, gdy zechcę.
- Mam pomysł. - Jaki?
No co?
No mów, co?
Powiedz mi!
PIERWSZA PRÓBA PORQUEROLLES, SIERPIEŃ 2016
Spokój w głowie, to spokój w wodzie.
Masz technikę i dobre płuca. Wiesz, co robić.
W dniu zawodów będzie gorzej.
Kiedy jesteś tylko ty i zespół, powietrza starczyłoby ci na tydzień.
Ale kiedy sędzia zaczyna odliczać…
Presja, zgiełk, hałas, te tłumy…
To pokazuje dojrzałych zawodników.
Gotowa?
Tak.
AIDA GRAND PRIX BARI, WŁOCHY, WRZESIEŃ 2016
Pięć, cztery,
trzy, dwa, jeden…
Official top!
I’m okay.
Roxana Aubry, 56 metrów!
Nowy rekord Francji kobiet w CWF.
Udało ci się!
Jeszcze raz gratuluję, niesamowicie nurkowałaś.
Jak się czujesz jako najlepsza francuska nurkini?
Wspaniale. To świetne uczucie.
Ale nigdy bym tego nie osiągnęła, gdyby nie Pascal Gautier.
Wiadomo, nikt nie zna głębin lepiej od Pascala Gautiera.
Dzięki, chłopaki.
- Jesteś dumna? - No tak.
Ten dziennikarz z RMC Sport to straszny nudziarz.
Pascal?
- Był jakiś dziwny. - Jestem matką Roxany.
Bardzo mi miło poznać.
- Jak podróż? - Mama?
Co ty tu robisz?
Nie wiedziałam, że to takie ważne wydarzenie.
Po co przyjechałaś? Nie lubisz plaży.
- Ani łodzi, ani morza. - Skąd ten atak?
Co się dzieje?
To nie jest dla niej zdrowe ani dobre!
- Nie znasz jej. - Mamo, przestań.
Nie możesz tak narażać swojego życia!
Mamo, dość!
Jest delikatna.
Przestań! Daj nam chwilę.
Powinnaś wrócić do domu.
Przestań, wiem, co robię. To nie wyjdzie!
Byłaś dziś niesamowita.
Naprawdę.
Świetna.
Powiedziałam dziadkowi. Nie mógł uwierzyć, ale był zachwycony.
Jak się ma?
Dobrze.
Ma słabe serce, ale jakoś się trzyma.
Tęskni za tobą.
Nie wrócę z tobą do domu.
Rozumiem.
Uważaj na siebie.
Wszystko dobrze?
Wszystko gra?
Co się dzieje?
Nie martw się. Wracaj do łóżka, zaraz przyjdę.
AIDA GRAND PRIX BARI, WŁOCHY, WRZESIEŃ 2016
DZIEŃ 2
Znalazłeś go?
Tu go nie ma. Nie wiem, czy przyjdzie.
To jedyny wywiad, na którym mamy być wszyscy.
- Jak długo jest pod wodą? - Dwie minuty pięćdziesiąt.
Wypływa!
Oddychaj!
Jest okej.
Czyli nie będzie nowego rekordu.
Ej, to ta Amerykanka?
- Tak. - Rety.
Chce zejść na 178 metrów.
Co?
Na ostatnich zawodach zrobiła 130.
No proszę…
Chce pobić rekord Alexiego? Nie pozwolą jej.
Pozwolą. Na treningu jej się udało.
Mają nagranie. Chce pobić rekord mężczyzn.
Uda się jej.
- Cześć… - Sukinsyn nie odbiera.
Pięć, cztery, trzy,
dwa, jeden…
Official top!
Dziękuję.
Gratulacje.
Chłopaki, będę nurkował.
Słyszał o rekordzie?
A myślisz, że po co tu jest?
Chce zejść na 180 metrów.
Nie będę patrzył, jak się zabija.
- Spróbuję! - Tego nie było w planie.
Nie zostawię tego tak. Muszę spróbować.
- Nie mogę patrzeć. - I tak mu nie pozwolą.
Chodźmy.
- To nonsens. - Właśnie.
Jestem gotowy. Wywalę go z listy. I ciebie też.
- Nie. - Pożałujecie.
Uspokój się.
Pierdolcie się!
- Zapamiętam to. - Spokojnie!
Idziemy stąd. Ruszaj!
Sam mam sterować?
Dziękuję bardzo.
Panie i panowie,
nowa nurkini pobiła rekord Francji.
Może to nie brzmi imponująco,
ale dla tej nowej rekordzistki
to był pierwszy start w zawodach.
A to już coś.
Panie i panowie,
nowa rekordzistka Francji
w kategorii ze stałym balastem i płetwami.
Zeszła na 56 metrów.
Przedstawiam Roxanę Aubry!
A teraz coś, co wstrząsnęło całą dyscypliną.
Po raz pierwszy w naszym sporcie
kobieta odebrała mężczyźnie rekord świata
i zanurkowała na głębokość, na jaką nie dotarł żaden człowiek.
Panie i panowie,
mistrzyni głębin,
rekordzistka, która zanurkowała na 178 metrów,
Naomi Clarke!
Wsiadamy do taryfy
Ja się przejdę.
- Serio? - Czemu?
- Bo tak. - Nie pójdziesz pieszo!
Nic mi nie będzie.
Wsiadaj!
- Jedźcie już. - Ale ona nie ma klucza!
Roxy, kochamy cię!
Roxy!
Zaczekaj!
Nie wytrzymałem tam.
Mogłeś się postarać.
To było dla mnie ważne.
To nie ja ci odebrałam rekord.
Odebrała? Jej zejście było do dupy!
- Widziałaś nagranie? - Nie.
To oszustka. Odzyskam mój rekord.
O czym ty mówisz?
Nie rzucę rywalizacji przez kilka nieudanych prób.
Daj swojemu ciału odpocząć!
Posłuchaj lekarza.
Nigdy.
Nigdy. Już wolałbym, żeby kto inny pobił ten rekord. Choćby ty.
Obserwowałem cię. Cieszy cię bycie w centrum uwagi.
To nie fair.
Nie fair? Co ty nie powiesz?
Powiem ci, co jest nie fair.
Miałem pięć lat, gdy odszedł ojciec.
Codziennie bił moją matkę.
Cieszyliśmy się, gdy zniknął.
A potem odeszła matka.
Nie mogła się mną zajmować, za dużo piła.
I spójrz na mnie teraz.
Mam 25 rekordów świata.
Niektórzy się opalają, inni sięgają po słońce.
Sam na to zapracowałem. Odbiłem sobie za wszystko i za wszystkich.
Całe życie tylko oddaję ciosy. I nie przestanę walczyć.
Jestem mistrzem.
To pewnie też jest nie fair.
- Nie to miałam na myśli. - Nieważne.
Przewietrzę się.
Wracaj do hotelu.
Tutaj Pascal Gautier. W tej chwili nie mogę odebrać telefonu.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Tutaj Pascal Gautier. W tej chwili nie mogę odebrać telefonu.
Zostaw wiadomość…
Tutaj Pascal Gautier. W tej chwili nie…
Daj mi to.
Nie, dzięki.
- Jak się czujesz? - Zmęczona.
- Widziałeś Pascala? - Nie mówił ci?
O czym?
Co tu się dzieje?
Chciał pobyć sam. Poleciał do Kalamaty.
Przez omdlenie nie pozwolą mu nurkować.
Myślałem, że ci powiedział.
Powiedział, nie myślałam, że wyjedzie tak szybko.
Léi jest smutno, że wyjeżdżasz.
A ty skąd wiesz?
- Nie. - Stéph?
Co jest z tymi omdleniami?
Nic fajnego. Pojawiają się z wiekiem u niektórych nurków.
Problem w tym, że rzadko da się ich pozbyć.
Także ten.
Zadzwonić do niego?
Nie trzeba, sama to zrobię. Jedźmy.
To jest prawdziwe nurkowanie.
Bez płetw, windy ani balona do wynoszenia na powierzchnię.
Tylko ty, twoja siła i twoja wiedza.
Masz odpowiednią technikę, płuca i talent.
Nie żartuję.
Bywa tak, że niektórzy są od razu najlepsi.
Rzadko, zwłaszcza we freedivingu, ale się zdarza.
Ty masz do tego naturalne predyspozycje.
I właśnie to…
jest twój dar.
Ale to nie wystarczy.
Najważniejsze jest odpowiednie nastawienie.
Wyobraź sobie nurkowanie, jakby to był trening.
Skup się.
Zachowaj spokój.
Właśnie tak. Zrób głęboki i powolny wdech.
O co chodzi?
Chyba nie jestem gotowa.
Pewnie, że jesteś.
Inaczej nie pozwoliłbym ci nurkować.
- Bez niego to nie to samo. - Roxy.
Nie potrzebujesz go. Ani nikogo innego.
Nie potrzebujesz nawet mnie.
Dziękuję.
GRECKI PUCHAR WE FREEDIVINGU KALAMATA, GRECJA, PAŹDZIERNIK 2016
Schodzenie tak głęboko pod wodę to rodzaj pięknej medytacji.
W żadnym sporcie nie jesteś tak samotny.
Wielu kibiców zauważyło, że ostatnimi czasy freediving
został przejęty przez piękne kobiety.
Dla mnie to nie problem,
ale co myślisz o tym,
że stałaś się jednocześnie gwiazdą sportu
i bądźmy szczerzy, symbolem seksu?
No nie wiem, to mało feministyczne,
ale dziękuję.
Nie jestem jeszcze gwiazdą sportu.
A już na pewno nie symbolem seksu.
Ależ jesteś!
Myślę, że to bardzo ciekawy moment w tym sporcie.
Zanika granica między mężczyznami i kobietami,
liczy się to, kto jest lepszy.
A może jestem naiwna.
Ani trochę.
- Jeszcze raz gratuluję. - Dziękuję.
Robisz coś wspaniałego.
Poza byciem symbolem seksu, rzecz jasna.
Naprawdę wymiatasz. Z naszej strony to już wszystko.
Dziękuję, doceniam to.
- Miło było. - Tak, dzięki.
To tyle.
- Dzięki. - W porządku.
Przyszedłeś.
W odpowiednim momencie.
O czym mówisz?
Gdzie byłeś?
Zniknąłeś, chłopcy mówili, że wyjechałeś.
Potrzebowałem przestrzeni.
Nie, miałeś się przejść.
Co to było?
Ale co?
Nie jestem tutaj od trzymania cię za rączkę.
Jesteś zawodową sportsmenką.
- Moją partnerką, częścią zespołu. - No i?
Więc się zachowuj!
Nie podniecaj się jakimś typem.
Pamiętaj, jak tu trafiłaś.
Pascal!
Wszyscy czekają.
Tak sobie myślałem.
Już czas.
Musimy pobić rekord. Nie zostawimy tak tego.
- Przestań. - Wiem, co powiesz.
Nie jestem gotowy.
Za mało trenowałem, nie jestem w formie. Wiem.
Masz rację.
Taka prawda. Nie jestem.
Ale Roxana jest.
- Co? - Stéph, wiesz, że da radę.
CWF jest bardziej skomplikowane od No Limit.
- Ty tak poważnie? - Serio?
Ona ma być gotowa na No Limit?
No dobrze.
Zapomnij.
Odchodzę.
Robiliśmy różne rzeczy, ale przeginasz.
Teraz mamy się poddać?
Ryzykuj własnym życiem, innych do tego nie zmuszaj.
- Stéph… - On ma rację.
Jaja sobie robisz.
Tym razem ci nie pomogę.
Miałbym narazić miłość mojego życia?
Naprawdę tak myślicie.
Jak chcecie.
Pan Tom i pan Stéphane odpadają.
Wy też?
Też chcecie odejść?
Naprawdę odchodzicie?
Po wszystkim, co razem przeszliśmy.
Wracacie do domu? Proszę bardzo!
Jak wam coś nie pasuje, to też wypad.
Nikogo nie potrzebuję, jasne?
Nie odchodzicie, zwalniam was! Won stąd!
Dosyć!
Wszyscy siadajcie!
Mam dosyć decydowania za mnie!
Pascal by mnie nie naraził.
Rozmawiacie, jakby mnie tu nie było.
Ja tu, kurwa, stoję!
I chcę spróbować.
Nie robię tego dla niego.
Tylko dla siebie.
- To twój ojciec? - Nie.
Wujek.
To on mnie wychował.
To on nauczył mnie nurkować.
Nie potrafiłem nawet trzymać harpuna.
Jeszcze wrócisz do sportu.
Nie wiesz tego.
Możesz masz rację, ale…
wiem, jak to jest, gdy czujesz, że to już koniec.
Byłam dziwnym dzieckiem.
Chudzielcem z aparatem na zębach.
Opowiadałam ci.
Ale nie byłam szczęśliwa.
Ojciec zabił się, gdy miałam 12 lat. Miał depresję, nie chciał się leczyć.
Był taki młody.
Moja mama się załamała.
A ja, nie wiem…
Miałam tyle pytań.
Dlaczego to zrobił?
Dlaczego nas opuścił?
Czy mogłam go powstrzymać? Czy zrobiłam coś złego?
Dostałam obsesji na punkcie śmierci.
Jak wygląda umieranie?
Aż nie mogłam tego znieść.
Pewnego dnia powiedziałam sobie…
że dzisiaj do niego dołączę.
Nalałam do wanny gorącą wodę.
I podcięłam sobie żyły.
Znalazł mnie dziadek.
Uratował mi życie.
Już taka nie jesteś.
Jesteś dla mnie ważniejszy od pucharów i rekordów. Mam je gdzieś.
Nic dla mnie nie znaczą.
Wolę zamieszkać z tobą na wyspie i założyć rodzinę.
Zapomnijmy o wszystkim.
Chcę dla nas tego, co najlepsze.
Już chcesz się poddać? My się nie poddajemy.
Teraz jesteś mistrzynią. Dzięki mnie.
Chcesz wrócić to tego nędznego życia?
W cieniu?
Po prostu się boisz, co?
Najlepsi się nie poddają.
Idę się przejść.
Cześć.
- Już jestem. - Tom!
Dobry wieczór.
- Jak się masz? - Miło cię widzieć.
Ja też się cieszę.
Dwa szoty.
Dobrze, poprosimy dwa szoty.
- Co pijesz? - Czerwone martini.
Za co pijemy?
Za nurkowanie i rekord.
- Dobrze. - Masz.
Zdrowie.
Stresujesz się?
- Chcesz… - Nie… tak…
Chcesz pogadać?
Nie denerwuję się, ale…
Ale chciałam wyjaśnić sytuację między nami, zanim zanurkuję.
O czym ty mówisz?
Chyba źle wybrałam.
Ty polubiłeś mnie pierwszy.
Nie.
Tak!
Tak, podobałaś mi się.
Ja też ci się podobałem.
Przepraszam.
Jesteś zła na Pascala.
Wiesz, że mnie zdradza.
Wolałbym się nie mieszać.
Nie proszę, żebyś go wydał. Przecież sama wiem.
Wszyscy wiedzą.
Przepraszam, bo wiem, że…
- Jestem miła, widzisz? - Tak.
Jesteś bardzo miłą dziewczyną. Bardzo.
I bardzo pijaną.
Nie winię cię.
Ale…
nie chcę, żebyś żałowała tego pocałunku.
Przejedziemy się?
- Tak! - Dobra.
I’m okay.
Mówiłem wam.
Mówiłem, że jest mistrzynią.
Wiedziałem, że dasz radę.
176 metrów, bum!
Ustaw na 180.
Co, dla niej?
- Nie dla niej, debilu. Dla mnie. - Co?
180 metrów, już.
Nic mi nie jest.
Wiem.
Wiem o tym.
Możemy porozmawiać?
Zróbmy sobie wakacje.
Miałaś się już nie martwić.
Odpoczniemy na chwilę.
Od wszystkiego.
- Od wody. - Nie!
- Na kilka… - Przestań!
Nie traktuj mnie jak dziecko.
Nigdzie nie jedziemy.
Ja się nie ukrywam, gdy jest źle.
Będziesz kontynuować trening.
Za pięć dni mamy zawody.
Weźmiesz w nich udział.
Jasne?
Co za bzdura, nie mogę.
Dobrze.
W porządku.
Trzymaj się.
Kocham cię.
Kto to był?
Nikt taki.
Koleżanka.
- Nikt ważny. - Skoro nikt, to mi powiedz.
Myślisz, że kogoś mam?
Gadałbym przy tobie z kochanką?
Dupek z ciebie.
Durne pytanie, durna odpowiedź.
Wychodzę na drinka.
Chodź tutaj.
Otwarte!
Roxy, co ty tu robisz?
Co się stało?
Co jest? Chodź tutaj.
Dłużej tego nie zniosę…
Nie wytrzymam. Odchodzę od niego.
To dobrze.
Zanurkuję ostatni raz, z tobą.
Potem to rzucam.
Dobrze.
- Dobrze? - Tak.
Dzisiaj nie jestem pijana.
Wcześniej źle wybrałam.
Gdzie byłaś?
Co ty robisz?
A jak myślisz?
Uspokój się.
Nie każ mi się uspokoić.
Nie dotykaj mnie!
Dobrze, nie dotykam.
To koniec.
Rozumiesz?
Mam dość bycia kontrolowaną.
To odejdź.
To ty się poddajesz, nie ja.
Zdradziłaś mnie? Musiałaś w ogóle?
Nie szkodzi, ja ciebie też.
To nic nie znaczyło.
Ale dla mnie, kurwa, tak!
Wszystko, co razem przeżyliśmy, miało dla mnie znaczenie!
Tylko ciebie jedną kochałem.
- Wiesz o tym. - Nie wierzę ci.
Wiem, że to trudne.
Że ja jestem trudny.
Ale my nie mamy jakiegoś przeciętnego życia.
A to, co stworzyliśmy razem…
jest wyjątkowe i wspaniałe.
To się zdarza tylko raz w życiu.
Roxana, rozumiesz?
Coś ty zrobił…
- Przepraszam… - Nie.
Nie.
Przepraszam.
Dobrze. Niezły wynik.
Jeszcze raz. Tym razem ciśnij do maksimum.
SPRAWDZAM, JAK SIĘ MASZ
Dobra, zespawałem to.
Trzymaj pręt.
Tutaj, łap.
No łap! Co ty robisz?
Pisałem wiadomość.
Do kogo niby?
TOM MYŚLĘ O TOBIE
SPRAWDZAM, JAK SIĘ MASZ
MISTRZOSTWA ŚWIATA STYCZEŃ 2017
Dziękujemy za przybycie.
Są z nami Pascal Gautier i Roxana Aubry,
tym razem w roli zawodniczki i trenera.
Odpowiedzą na wasze pytania
o jutrzejsze zawody i ich próbę pobicia rekordu.
Fabrice, Canal+.
Patrząc na was, widzę najlepszych nurków we Francji.
Żywą legendę z największą liczbą rekordów
i kobietę znikąd, która w pół roku pobiła dwa.
Nie mówiąc o tym, że jutro porywa się na 180 metrów.
Będzie pytanie?
Przepraszam. Mam dwa pytania.
Jak radzicie sobie w związku,
kiedy oboje ciągle narażacie życie?
I do Roxany: jak to jest być trenowaną przez swojego partnera?
Dziękuję.
Mówicie o niebezpieczeństwach freedivingu, ale są gorsze dyscypliny.
Wyścigi samochodowe,
narciarstwo, rugby.
Cheerleading w USA.
Wiecie, ile cheerleaderek zabił sport?
O ile to w ogóle sport.
Tak, bywa niebezpiecznie. Ale bardzo uważamy.
Mamy najlepsze zespoły asekurantów.
Co do drugiego pytania…
Dopóki łączy nas miłość i zaufanie, zawsze będę chciała iść o krok dalej.
Bez niego nie dałabym rady.
Dziękuję.
Kolejne pytanie?
Nathalie, TF1.
Dziękuję.
Roxano, zostałaś uznana za feministyczną ikonę sportu.
Chciałam zapytać jako dziennikarka
i jako kobieta,
jak się czujesz przed próbą pobicia rekordu świata…
Roxano?
Pytanie od TF1.
Mogłaby pani powtórzyć?
Mówiłam, że zostałaś uznana za feministyczną ikonę sportu.
Pytałam, jak się czujesz przed…
Bardzo was przepraszam. Dziękuję.
Kolejne pytanie! Guillaume!
PRÓBA POBICIA REKORDU 180 M W KATEGORII NO LIMIT
- Co z windą? - Jest na platformie.
Jeszcze nie na linie.
Balon?
Sprawdzony. Zbiorniki są pełne.
Co z zespołem asekuracyjnym?
- Gotowy. - Przed zejściem sprawdzimy znowu.
Jak Roxy?
Dobrze.
Zaczynajmy.
Nie widziałem cię.
Ostatnio mieliśmy trudny okres.
Chciałem powiedzieć, że wszystko gra.
Dzięki, stary.
Piętnaście minut.
Moja mistrzyni.
Platforma jeden.
Następna kategoria: No Limit. Próba pobicia rekordu świata.
Platforma jeden.
Coś nie tak?
Tylko sprawdzam.
Stéph i ja już sprawdziliśmy.
Wiem.
Można zaczynać.
Wsadźmy to do wody.
Raz, dwa.
Trzydzieści sekund.
Roxana Aubry.
180 metrów.
Dziesięć sekund.
Gotowa?
Trzy czterdzieści!
Coś jest nie tak. Winda nie wraca.
Co się dzieje?
Kurwa.
NIEBEZPIECZEŃSTWO
Przestań!
Nie, przestań!
- Puszczaj! - Nie!
Puść mnie!
- Wyciągać ją! - Szybko!
Sześć minut 50 sekund!
Wynurzają się!
Przygotować zespół!
Roxana!
Roxana, oddychaj!
Z drogi, kurwa!
Zróbcie miejsce, szybko!
Szybciej, cholera!
- Nie! - Wyciągnijcie ją!
Roxana! Szlag, szybko!
Zostań z nami. Roxana!
Szybko!
Roxana, słyszysz mnie?
Słyszysz mnie?
Kurwa!
Ona nie oddycha!
Tlen!
Pan Carole?
Mówi pan, że zbiornik napełniający balon został sprawdzony?
Tak, balon też.
Sprawdziłem wszystko ze Stéphanem Géraltem.
Był pełny?
Sprawdzamy przed każdym nurkowaniem.
Był pełny i sprawny.
A kiedy na dole pani Aubry próbowała go otworzyć?
Był pusty.
Co się według pana stało?
Z tym powietrzem?
Jesteśmy na miejscu.
Dziękuję.
PAMIĘCI AUDREY MESTRE 1974 – 2002
AUDREY ZGINĘŁA 12 PAŹDZIERNIKA 2002 NA DOMINIKANIE,
PRÓBUJĄC POBIĆ REKORD ŚWIATA NA 171 METRACH.
TEN FILM JEST FIKCJĄ.
PODOBIEŃSTWO DO PRAWDZIWYCH OSÓB JEST PRZYPADKOWE.
Napisy: Magdalena Adamus