Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
TO NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
ΠΑΛΙΑ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΟΤΙ ΕΝΑ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ.
ΜΙΑ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕ ΤΑ ΠΙΟ ΑΔΥΝΑΜΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ.
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΜΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ ΤΥΦΛΗ ΟΡΓΗ.
…ο καιρός στη Γερμανία από την Ανατολική Ευρώπη,
φέρνοντας ζεστό αέρα από τη θάλασσα.
Μετά την πρωινή ομίχλη,
θα έχουμε ηλιοφάνεια με αύξηση της θερμοκρασίας.
Το Σαββατοκύριακο η θερμοκρασία θα φτάσει στους 30 βαθμούς.
Στα βορειοανατολικά ίσως φτάσει στους 40 βαθμούς.
Το απόγευμα θα σημειωθούν βοριάδες.
Την Τρίτη θα επικρατεί συννεφιά με σποραδικές βροχές…
ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ 24
-Δεν το περίμενε, έτσι; -Τι εννοείς;
Του 'πες ότι δεν μ' αρέσουν οι πατούσες.
-Το 'χε στο προφίλ. -Το ξέρω!
-Τουλάχιστον, έτσι μου 'πες. -Το ξέρω!
Κλείνω. Πήρα τη βάρδια της Γιούλε, πάω στο επόμενο σπίτι.
Τι; Νόμιζα ότι θα ερχόσουν σπίτι. Νιώθεις άσχημα τώρα, ε;
Μη λες βλακείες.
Τους λυπάμαι.
Όλο το κτίριο πάει κατά διαόλου. Ούτε μία οικογένεια με παιδιά.
Πρέπει να κλείσω. Με περιμένει ο κύριος Ράινκε.
Εκείνος ο θλιμμένος, θυμάσαι; Με το καροτσάκι;
Με ακούτε;
Κύριε Ράινκε;
Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ
Κύριε Ράινκε;
Βοήθεια.
Κύριε Ράινκε;
Βοήθεια.
Τι συμβαίνει;
Εγώ είμαι, η Μελίσα.
Λοιπόν, αν εσείς…
Όχι!
Σας παρακαλώ…
Σας παρακαλώ, μη!
Λίγες βδομάδες πριν σκοτωθούν οι πρώτοι, μιλήσαμε στο σχολείο
για το ότι η κοινωνία μας γερνάει δραματικά.
Το κοινωνικό μας σύστημα θα καταρρεύσει τα επόμενα χρόνια.
Οι συγκρούσεις μεταξύ των γενεών θα κλιμακωθούν.
Αλλά αναπολώντας σήμερα,
κανείς δεν ξέρει πραγματικά
τι πυροδότησε αυτό που συνέβη εκείνες τις τελευταίες, ζεστές καλοκαιρινές μέρες.
Δεν είναι η μέθη Αυτό που καταδικάζει τη νύχτα
Έλα, Λάουρα, τραγούδα!
Είναι λίγο μεγάλη γι' αυτά; Σωστά;
Ήταν το οικογενειακό μας τραγούδι. Το λέγαμε με τον μπαμπά και τον παππού.
Πριν τον χωρίσει η μαμά.
Νόα, το σηκώνεις; Η Σάνα είναι.
-Γεια, θεία! -Γεια σου, θηρίο. Πώς είσαι;
-Ωραία. Η μαμά οδηγεί. -Ανυπομονώ να σας δω.
-Πότε θα είστε εδώ; -Το GPS λέει σε 11 λεπτά.
Έχω τρελό άγχος, αλλά ο Μαλίκ ακόμα περισσότερο! Μωρό μου!
Το φόρεμά σου;
Είναι πανέμορφο. Θα το φοράω και στη δουλειά.
Το νυφικό σου;
-Πώς είναι ο Άικε; -Ναι, τι κάνει ο παππούς;
ΑΠΩΛΕΙΑ ΣΥΝΔΕΣΗΣ
Σταμάτησε.
Μην ανησυχείς, Νόα. Φτάνουμε σε λίγο. Θα δούμε τότε τι κάνει.
Ανυπομονώ να δω τον παππού.
Και τον μπαμπά.
-Κουνηθείτε. -Λούκας!
Πρόσεχε την Τάλαν. Έρχομαι.
Εντάξει.
Πρέπει να γυρίσω. Πήρε η Λίντα. Κάποιοι τρόφιμοι αρνούνται να φάνε.
Και παίρνουν εσένα αμέσως;
Μάλλον θα φταίει ο καιρός.
Θες να μην πάμε στη δεξίωση απόψε; Μπορούμε…
Να χάσω τον γάμο της Σάνα; Έρχεται η Έλα με τα παιδιά.
-Δεν θες να δεις τα παιδιά σου; -Θα τα δω αύριο.
Δεν ζηλεύω, Λούκας. Τουλάχιστον, όχι πολύ.
Θέλω να σε ξαναδώ με λευκό πουκάμισο. Ξέρεις πόσο με ανάβει.
-Εγώ ή το πουκάμισο; -Και τα δύο. Ο συνδυασμός.
Έλα!
Γεια, όμορφη νύφη!
Περίμενε! Κατεβαίνω.
Μαλίκ, ήρθε η Έλα!
-Παιδιά! -Μαλίκ!
Σάνα!
-Πώς ήταν το ταξίδι; -Καλό. Πόσο καιρό είστε εδώ;
Δύο βδομάδες περίπου. Καθαρίζουμε και στολίζουμε.
-Πού θα γίνει η τελετή; -Στην εκκλησία.
-Και η δεξίωση εδώ. -Θα μείνετε στο δωμάτιο των γονιών.
-Οι άλλοι στο χωριό. -Υπάρχουν ακόμα ξενοδοχεία;
Ένα μόνο. Αλλά ήταν φοβερή ιδέα να παντρευτούμε εδώ.
Κοίτα, Νόα. Πάντα έπαιζες εκεί, στην άκρη του δάσους.
Στην παλιά κούνια. Εσύ κι η Λάουρα.
Ο μπαμπάς μάς την έβαλε.
Να δεις τι έκανε ο Μαλίκ με το σπιτάκι.
Ακόμα το φτιάχνουμε, αλλά μας έφτιαξε δωμάτιο πάνω
με ξυλόσομπα, μπανιέρα και κρεβάτι με ουρανό.
Νομίζω ότι κάτι έχει ετοιμάσει για απόψε.
Κατάλαβα.
Μια ερωτική φωλιά.
Ήξερες ότι υπάρχει ένα υπόγειο πέρασμα που συνδέει τα δύο σπίτια;
Αλήθεια;
Έρχονταν διακοπές οι πλούσιοι εδώ.
Μου το είπε ο παππούς. Κι εκεί έμεναν οι μπλάτερ.
-Μπλάτερ; -Ναι, έκαναν τις δουλειές.
Καθάρισμα, μαγείρεμα κλπ.
Οι μπάτλερ!
Έφερναν το φαγητό που 'χαν μαγειρέψει από τη σήραγγα.
Ο παππούς σού τα είπε όλα αυτά;
Αυτό έγινε πριν από 100 χρόνια.
Πού είναι ο μπαμπάς;
Στο Γηροκομείο Σάλχαϊμ.
Πού;
Νόμιζα ότι έμενε στο χωριό.
Όχι, είναι σε γηροκομείο.
Δεν έχετε μιλήσει από τότε;
Θα έχει μετανιώσει για ό,τι είπε.
Για το διαζύγιό σου με τον Λούκας
και για το ότι έφυγες.
Θα έρθει ο παππούς στη δεξίωση απόψε;
Φυσικά και θα έρθει. Εσύ τι λες;
Ελπίζω να είναι σε καλή κατάσταση. Η υγεία του έχει επιδεινωθεί.
-Γεια, Άλεξ. -Ώστε ξέρεις ακόμα ποιος είμαι;
Λοιπόν, θα κατέβεις;
Θα πάμε να πάρουμε τον παππού με τη μαμά και τη θεία. Θα έρθεις;
Πρέπει να τελειώσω κάτι για το σχολείο.
Περίμενε!
Οι εισπνοές σου.
Και μην κουραστείς, εντάξει;
Για να μην είσαι κομμάτια στη δεξίωση.
Νόα!
Περιμένετε! Έρχομαι.
Ώρα να φύγουμε!
Πού είχαμε μείνει;
Πάμε βόλτα με τη βάρκα;
Θα δοκιμάσεις;
Αμέ. Έχω δει εσένα και τον θείο σου να το κάνετε άπειρες φορές.
Λάουρα! Όχι τόσο γρήγορα!
Σταμάτα να ανησυχείς και κρατήσου γερά!
-Για δες ποιος είναι. -Ο μπαμπάς είναι;
Γεια σου, μπαμπά!
Γεια σου, μεγάλε, τι κάνεις;
-Είμαι πολύ χαρούμενος! -Δεν θα του μιλήσεις;
Ναι. Φυσικά.
Σκέφτηκα ότι θα ήσασταν εσείς. Πού είναι η Λάουρα;
Έμεινε στο σπίτι. Μάλλον θα βρεθεί κρυφά με τον Άλεξ.
Τα πιτσουνάκια. Εσείς πώς είστε;
Πώς είσαι, Έλα;
Καλά.
Εσύ;
Θέλω ένα λευκό πουκάμισο, αλλά δεν ξέρω πού να βρω.
Έχω εγώ ένα. Θα σ' το δανείσω, αν θέλεις, μπαμπά.
Όχι, φόρεσέ το εσύ, μεγάλε.
Δεν θα μου έκανε, έτσι κι αλλιώς.
Πού πάτε; Νόμιζα ότι θα παντρευόσουν.
-Να πάρουμε τον Άικε από το γηροκομείο. -Θα σας βοηθήσει η Κιμ. Μόλις πήγε.
Θα είναι με τον πατέρα σας.
Τέλεια. Ευχαριστούμε.
Εντάξει, κυρίες μου. Τα λέμε στην εκκλησία.
-Τα λέμε αργότερα, μικρέ! -Είσαι μικρός!
Πού είναι όλοι;
Τι εννοείς; Εδώ είναι.
Μόνο ηλικιωμένοι.
Δεν έχουν απομείνει πολλά στην περιοχή. Μόνο το γηροκομείο, τίποτα άλλο.
ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ ΣΑΛΧΑΪΜ
Δεν πρέπει να πούμε ότι ήρθαμε;
Πού είναι όλοι;
Δεν έχω ιδέα.
Έλα, Νόα. Πάμε να βρούμε τον παππού.
Χάνα.
Παιδί μου.
Χάνα.
Σώσε με.
Λυπάμαι,
δεν είμαι η Χάνα.
-Τι συμβαίνει, μαμά; -Δεν ξέρω.
Θεέ μου, κυρία Κίρσνερ.
Πάμε πάλι στο κρεβάτι.
-Εντάξει; -Ψάχνουμε την Κιμ. Είναι εδώ;
Ναι, είναι στο γραφείο. Μια στιγμή.
Περιμένετε. Κιμ, πελάτες!
Σάνα.
Γεια σου, Κιμ. Ενοχλούμε;
Καθόλου. Σκέφτηκα ότι θα ερχόσασταν. Θέλετε να δείτε τον Άικε;
Θέλω να έρθει ο παππούς στον γάμο!
Θα του άρεσε. Έχει πολύ καιρό να γίνει πάρτι εδώ.
Έλα.
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.
Γεια σου, Κιμ.
Λοιπόν, έλα μαζί μου, μεγάλε. Πάμε να δούμε τον παππού σου.
-Τι συμβαίνει εδώ; -Τι εννοείς;
-Οι ηλικιωμένοι. Είναι πάντα έτσι; -Είμαστε πολύ υποστελεχωμένοι.
Έρχονται κι άλλοι και δεν τους προλαβαίνουμε.
Και δεν ενδιαφέρεται κανείς. Πάμε από το κακό στο χειρότερο.
Μα είναι δεμένοι.
Ακινητοποιημένοι, ναι.
Πρέπει, αλλιώς θα σηκωθούν, θα πέσουν και θα χτυπήσουν.
Ξέρω πώς ακούγεται. Αλλά τι να κάνουμε; Είμαστε πολύ λίγοι.
Κάποιοι κάθονται ώρες στα κόπρανά τους. Μακάρι να το άλλαζα.
Γεια σας.
Παππού;
Εγώ είμαι, ο Νόα.
Θέλουμε να έρθεις στη δεξίωση του γάμου απόψε.
Δεν με αναγνωρίζεις πια;
Νόα;
Γλυκέ μου, βρήκες τον παππού.
Γεια σου, μπαμπά.
Εγώ είμαι, η Έλα.
Πώς είσαι;
-Γιατί με κοιτάζουν έτσι; -Σπάνια βλέπουν επισκέπτες.
Τους περισσότερους τους επισκέπτονται τα παιδιά τους ανά δύο χρόνια,
και αν.
Συγγνώμη.
-Μ' εσένα είναι αλλιώς. -Δεν είναι.
Έπρεπε να 'χα έρθει καιρό τώρα.
Μπαμπά.
-Λες να έχουμε καταιγίδα σήμερα; -Ίσως.
-Θες να σου δείξω κάτι; -Αμέ, τι;
-Πού πάμε; -Έλα μαζί μου.
Έχεις έρθει ποτέ εδώ;
Τι είναι αυτό;
Τάφος;
Ένα μνημείο
για τα πνεύματα των προγόνων μας.
Αυτή η πέτρα είναι σχεδόν 2.000 ετών.
Προστατεύει τις οικογένειες για να 'ναι ενωμένες.
Να τιμούν τους ηλικιωμένους.
Τις οικογένειες ποιων;
Όλων μας.
Όποιος τους πληγώνει είναι καταραμένος.
Και κοίτα εδώ.
Ε+Λ
Ε και Λ;
Έλα και Λούκας.
Οι γονείς μου.
Ήρθαν εδώ ως έφηβοι κι άφησαν το σημάδι τους για πάντα.
Και μετά χώρισαν έτσι κι αλλιώς.
Θα γυρίσω στο Βερολίνο.
Κι εγώ θέλω να φύγω από το σκατομέρος.
Να πάω στην πόλη,
όπως εσύ.
-Σάνα. -Συγχαρητήρια!
Σάνα!
Μαλίκ!
-Ώρα για ύπνο. -Μα δεν είμαι καθόλου κουρασμένος.
-Ένα τραγούδι ακόμα, σε παρακαλώ. -Εντάξει, ένα.
Τέλεια!
-Σαν τη μητέρα του. Εξίσου πεισματάρης. -Σαν τον πατέρα του θα έλεγα. Σωστά;
-Εσύ ήσουν ο πεισματάρης. -Δεν πήραμε πολλά ο ένας από τον άλλο.
Πάντα ακολουθούσες το όνειρό σου, να έχεις γραφείο στην πόλη…
αντί για τη μοναξιά της εξοχής.
Το μετανιώνεις ποτέ;
Το ότι φύγαμε;
Μαμά! Μπαμπά!
-Ελάτε! Το οικογενειακό τραγούδι! -Ναι!
Τουλάχιστον, τα παιδιά βγήκαν καλά.
Αν το μάθεις μία φορά
Το ξέρεις για πάντα
Δεν είναι η μέθη Αυτό που καταδικάζει τη νύχτα
Τα χρώματα δεν ματώνουν Το φως των κεριών δεν τρεμοπαίζει
Διωγμένος προ πολλού Από το γκρίζο του πρωινού
Μόλις το καταλάβεις Το νιώθεις βαθιά στο αίμα σου
Αυτό είναι δικό μου μόνο μέσα από σένα
Να μη δροσίζεις το μέτωπό σου στο παράθυρο
Μια βαριά ομίχλη περνάει πάντα
ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ ΣΑΛΧΑΪΜ
Τι διάολο;
Παρακαλώ;
Είναι κανείς εδώ;
Γιατί κάθεστε όλοι μαζί εδώ;
Ακούτε τη μουσική;
Σας αρέσει;
Με ακούτε;
Θέλετε να στολιστείτε μπροστά στον καθρέφτη, ε;
Να βάλετε ωραία ρούχα και να πάτε στο πάρτι;
Δεν είστε καλεσμένοι.
Άλλωστε, είναι ώρα για ύπνο.
Τι κάνετε εκεί;
Πάμε, συμμορία! Ώρα για ύπνο!
Είναι καλώδιο.
Σας παρακαλώ, σταματήστε. Αφήστε το καλώδιο.
Σταματήστε! Είναι ηλεκτρικό…
Λίγο ακόμα.
Άσε μας να μείνουμε λίγο ακόμα
και να ακούσουμε μουσική.
Πάμε, ώρα για ύπνο.
Όχι!
Δεν έχω χρόνο για τέτοια.
Γαμώτο!
Θεέ μου.
Καθίστε πάλι κάτω.
Σας είπα να καθίσετε!
Όχι!
ΔΕΞΙΩΣΗ ΓΑΜΟΥ
Όχι!
Τα λέμε αύριο!
Σας αγαπώ, παιδιά!
Προσοχή στην επιστροφή στο χωριό!
Ας ξαναβγούμε στη θάλασσα αύριο πρωί.
-Το υπόσχεσαι; -Ναι.
Πάμε!
Καλά είμαι. Η αποψινή βραδιά είναι δική σου.
-Σ' αγαπώ, μεγάλη αδερφή. -Κι εγώ.
-Τα λέμε το πρωί; -Ναι.
Μπες κάτω από την ομπρέλα.
Την αγαπάς ακόμα;
Κιμ, όχι.
Πού είναι ο μπαμπάς;
Κοιμήσου, γλυκέ μου.
Η καλύτερη στιγμή
ήταν όταν χορέψατε ξανά μαζί.
Στο τραγούδι μας.
Πιο γρήγορα!
Περίμενε. Κλείσε τα μάτια.
Τι;
Έλα, κλείσ' τα.
Ελπίζω να μην είναι κιτς. Ξέρεις ότι δεν είμαι ρομαντική.
Ναι.
Εντάξει, μπορείς να τα ανοίξεις τώρα.
Μωρό μου.
Φοβάμαι πως…
κάποια μέρα δεν θα 'ναι τόσο τέλεια όσο τώρα.
Θα είναι πάντα τέλεια.
Και ξέρεις πώς το ξέρω;
Γιατί εσύ…
είσαι ο έρωτας της ζωής μου, Σάνα Μαρί Βάγκνερ.
Είναι τρόφιμος.
Από το χωριό ακούγεται.
Θεέ μου.
Λάουρα;
Είναι πολλοί άνθρωποι απ' έξω.
-Τι άνθρωποι; Από τη δεξίωση; -Όχι από τη δεξίωση.
Ηλικιωμένοι.
Τι ακριβώς είδες;
Δεν με πιστεύεις;
Είναι
ο παππούς.
Τι προσπαθείς να μας πεις, Άικε;
Περίμενε εδώ.
Όλες οι γραμμές έκτακτης ανάγκης είναι κατειλημμένες.
Παραμείνετε στη γραμμή.
Κιμ! Μπες μέσα!
Έλα, μπες στο αμάξι! Μπες μέσα!
Τι συμβαίνει;
Μαμά, όχι.
Παρακαλώ;
Γεια σας.
Είστε καλά;
Χάνα.
"Να τιμάς τους ηλικιωμένους.
Γιατί είναι πολλοί, και μία μέρα θα γίνετε όλοι σαν αυτούς".
Μαμά, εδώ.
Τι είναι;
Θεέ μου.
Μπες στο σπίτι και κλείσε τα παράθυρα και τις πόρτες.
Και μείνε με τον Νόα. Με κατάλαβες;
Σάνα;
Έλα!
Τι έγινε;
Μ' ακούς που σου μιλάω;
Λάουρα!
Λάουρα, είσαι καλά;
Τι έχουν πάθει οι ηλικιωμένοι;
Δεν ξέρω! Πού είναι ο Νόα;
Παίρνω τον Άλεξ, δεν τον βρίσκω.
-Είναι με τον θείο του. Πού είναι ο Νόα; -Πού είναι ο αδερφός σου;
Προσπάθησαν να μπουν στο σπίτι, αμπάρωσα τα παράθυρα, όπως είπες.
-Δεν σταμάτησαν. -Νόα!
Πού είναι ο Άικε;
Δεν ξέρω.
Νόα! Πού είσαι;
Νόα;
Νόα!
Νόα;
Τον βρήκες;
Δεν είδες τι έκαναν στη Σάνα και στον Μαλίκ.
Είδα τι έκαναν στο χωριό.
-Άσε με να περάσω. -Έλα.
-Λούκας, άσε με να περάσω! -Έλα!
Έλα!
Άσε με ή πάρε το όπλο!
Μείνε εδώ! Άφησέ την. Μη βγαίνεις εκεί έξω.
Πού είναι το παιδί μου; Πού είναι ο γιος μου;
Αν με αγαπάς, μείνε εδώ.
Σ' το ορκίζομαι, επιστρέφω αμέσως.
Όχι! Μείνε εδώ!
Πού είναι το παιδί μου;
Νόα!
Άικε;
Πού είναι ο Νόα;
Τι του κάνατε;
Γιατί δεν μιλάς;
-Γιατί στέκεσαι έτσι και δεν λες τίποτα; -Έλα, σταμάτα! Όχι!
-Έλα, σταμάτα! -Όχι!
Είναι ο εγγονός σου!
Είναι ο εγγονός σου, μπαμπά!
Έλα!
Νόα!
Κάποιος μπήκε μέσα.
Πού είναι το παιδί μου;
Νόα!
Κιμ;
Δεν σας έκανα ποτέ κακό.
Αν είναι να βλάψετε κάποιον, μη βλάψετε εμένα.
Λάουρα!
Φύγετε από εκεί!
Φύγετε από την πόρτα!
…ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών…
Πού 'ναι η Λάουρα;
-Εσύ φταις. -Τι;
Με άφησες μόνη.
-Τι έκανες; -Δεν είναι κόρη μου.
…και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν…
Παιδί μου, σε παρακαλώ, σώσε με.
Χάνα.
Λάουρα!
Βοηθήστε με. Κιμ, πάρε τον φακό και φώτισε τον φούρνο.
Εντάξει.
Τον γνωρίζεις;
Από το γηροκομείο;
Πώς τον λένε;
Δεν ξέρω.
Πώς σας λένε;
Μπορείτε να…
Θέλω μόνο να μάθω πού είναι το αγόρι.
Πού είναι το παιδί μας;
Γιατί το κάνετε αυτό;
Τι σας έχουμε κάνει;
Δεν σου κάναμε τίποτα.
Δεν ξέρω με ποιον έχετε τσαντιστεί τόσο
και ποιος σας φέρθηκε τόσο άσχημα…
αλλά σίγουρα δεν ήμασταν εμείς.
Και ειδικά ο γιος μας.
Πού είναι το παιδί μου; Δεν σας έκανε τίποτα. Πού είναι;
Έλα, σταμάτα.
-Έλα, σταμάτα! -Όχι!
Έλα!
Πού είναι;
Τι βλέπεις;
Έναν άνθρωπο
ή ένα ζώο;
Δεν ξέρεις τι έχουμε δει
στις πολύ σύντομες ζωές μας.
Κάν' το.
Σκότωσέ με.
Προτιμώ να πεθάνω παρά να συνεχίσω να ζω σαν ζώο.
Νόα!
Νόα, γλυκέ μου, πού ήσουν;
Ο παππούς με πήγε στη σοφίτα για να μην πάθω τίποτα.
Είπε "Μείνε εκεί".
Μετά πήγε έξω μαζί με τους άλλους και έκανα αυτό που μου είπε.
Μου έχεις θυμώσει;
Όχι.
Όχι, άγγελέ μου. Δεν σου έχω θυμώσει.
Κρύφτηκες πολύ καλά. Τα πήγες τέλεια.
Τι;
Τι συμβαίνει;
-Νόα. -Δεν παίρνει ανάσα.
-Νόα! -Τις εισπνοές του.
Νόα, ηρέμησε. Ανάπνεε αργά.
Μη φοβάσαι. Ανάπνεε αργά.
-Ηρέμησε. -Νόα.
Νόα!
Νόα, άκουσέ με. Πάρε βαθιά ανάσα. Πάμε μαζί.
Όπως έχουμε μάθει. Εισπνοή.
Εκπνοή. Εντάξει, πάλι. Εισπνοή.
Όπως σου λέει η αδερφή σου.
Εκπνοή.
Πάρε ανάσα.
-Είμαστε εδώ. -Αργά.
Ο μπαμπάς, η μαμά είναι εδώ. Είμαστε όλοι δίπλα σου.
Είμαστε όλοι εδώ.
Όλα θα πάνε καλά.
Είναι πολύ αδύναμος.
Θα τον πάμε στο καθιστικό μέχρι να ξημερώσει.
-Μετά φεύγουμε. -Μπορείς να τον πάρεις;
Θα σε πάρει ο μπαμπάς.
Κιμ.
Θα έρθεις;
Αδελφή!
ΝΑ ΤΙΜΑΣ ΤΟΥΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ…
Σε θαυμάζω, Έλα.
Ξέρεις, ο Λούκας λέει ακόμα το όνομά σου στον ύπνο του.
Το δικό σου και των παιδιών σας,
κι εγώ είμαι ξύπνια δίπλα του.
Ξέρεις γιατί δεν θα με αγαπήσει ποτέ όσο εσένα;
Επειδή εσύ έφυγες.
Επειδή τον εγκατέλειψες.
Είναι πολύ εύκολο να εγκαταλείψεις κάποιον.
Και εγώ έμεινα εδώ, σ' αυτό…
το σκατομέρος.
Ακόμα και τον πατέρα σου φρόντισα.
Κιμ.
Δεν θέλω να σου πάρω τον Λούκας.
Ποτέ δεν είχα πρόβλημα με τους ηλικιωμένους.
Όλα αυτά ξεκίνησαν με το που ήρθες.
Κιμ, γιατί είναι ανοιχτή η πόρτα;
Συγγνώμη.
Τι;
Λούκας!
Μαμά, πρέπει να φύγουμε!
Η σήραγγα που βγάζει στο σπιτάκι που μας είπε ο Νόα!
Πρέπει να υπάρχει ακόμα!
Νόα, εσύ πρώτα. Θα βγούμε από εδώ. Όλα θα πάνε καλά, άγγελέ μου.
Τρέξτε!
Συνεχίστε!
-Νόα. -Όχι!
-Πρέπει να μπούμε. -Όχι!
-Νόα! -Όχι!
Μπορείς να το κάνεις, γλυκέ μου.
Μπράβο, Νόα! Συνέχισε!
Μαμά!
Δώσε μου το χέρι σου!
Σ' αγαπώ!
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΜΑΚΕΛΕΙΟ ΣΕ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ
ΑΛΕΞ 19 ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΕΣ
Άλεξ.
Λάουρα!
Λάουρα, εσύ είσαι;
Άλεξ. Ο Νόα κι εγώ είμαστε καλά, αλλά οι γονείς μου…
-Θεέ μου, κι οι δικοί μου πέθαναν. Πού είσαι; Μπορούμε να βρεθούμε;
Στη θάλασσα. Διασχίστε το δάσος, μετά το μνημείο.
Βιαστείτε! Είναι παντού ηλικιωμένοι! Ελάτε γρήγορα!
Άλεξ.
Άλεξ!
Γαμώτο.
Νόα.
Νόα, έλα.
Παππού;
Μην κοιτάς, Νόα! Κοίτα αλλού!
Έλα, Λάουρα, τραγούδα!
Αν το μάθεις μία φορά
Το ξέρεις για πάντα
-Το τραγούδι της μαμάς και του μπαμπά. -Το τραγούδι μας.
Δεν είναι η μέθη Αυτό που καταδικάζει τη νύχτα
Όποιος διαλύει οικογένειες είναι καταραμένος.
Τα χρώματα δεν ματώνουν Το φως των κεριών δεν τρεμοπαίζει
Όποιος τις υπερασπίζεται κατευνάζει τα πνεύματα των προγόνων.
Διωγμένος προ πολλού Από το γκρίζο του πρωινού
Τι βλέπεις;
Έναν άνθρωπο
ή ένα ζώο;
Μόλις το καταλάβεις
Το νιώθεις βαθιά στο αίμα σου
Αυτό είναι δικό μου μόνο μέσα από σένα
Συγγνώμη, μπαμπά.
Ένα πουλί θρηνεί Προσέχει τα φτερά μου
Μέσα στη βροχή πετάω σε όλο τον κόσμο
Πετάω σε όλο τον κόσμο
Δεν θα μας κάνεις κακό. Σωστά, παππού;
Ποτέ δεν θα σας έκανα κακό.
Σας αγαπώ τόσο μα τόσο πολύ.
Τα τελευταία βράδια ονειρευόμουν ότι ο κόσμος καιγόταν.
Μια τεράστια φωτιά που κατακαίει τα πάντα.
Και όσο πιο πολύ σκέφτομαι όσα συνέβησαν,
τόσο πιο πολύ συνειδητοποιώ
ότι αυτό που ζήσαμε
εγώ κι ο αδερφός μου
σύντομα θα συμβεί σε όλο τον κόσμο.
Πώς μετατρέπουμε τις ψυχές των μοναχικών
σε κάτι σκοτεινό…
και πόσο, εν τέλει, μόνο η αγάπη
μπορεί να ξεπεράσει τη θλίψη και τον φόβο.
Μέχρι που, τελικά, μεταξύ μας
να υπάρχει εμπιστοσύνη.
Κάποτε ρώτησα τον παππού
αν υπήρξε ποτέ μία στιγμή
που οι νέοι θα μπορούσαμε να αποτρέψουμε τον θυμό των ηλικιωμένων απέναντί μας.
Ο παππούς χαμογέλασε και είπε ότι ήταν ένας αδύναμος γέρος
και δεν μπορούσε να θυμηθεί τόσο παλιά.
Αλλά αυτή η στιγμή υπήρξε.
Κάποτε.
Αυτή η στιγμή υπήρξε.
ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΝΑ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΤΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΠΠΟΥΔΕΣ ΣΑΣ.
Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
Υποτιτλισμός: Άκης Παπαβασιλείου