Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
W ZAMIERZCHŁYCH CZASACH SĄDZONO, ŻE STARCÓW OPANOWUJE MŚCIWY DUCH.
MROCZNA SIŁA, PRZEJMUJĄCA KONTROLĘ NAD NAJSŁABSZYMI CZŁONKAMI KLANU
I WPĘDZAJĄCA ICH W ŚLEPĄ FURIĘ.
…z Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej,
niosący ciepłe, morskie powietrze.
Gdy opadnie poranna mgła,
będzie słonecznie i sucho, a temperatura wzrośnie.
Temperatury w większości kraju sięgną granicy 30 stopni Celsjusza.
Na północnym wschodzie będzie to nawet 40 stopni.
Wieczorem do kraju dotrze północny wiatr.
Wtorek będzie pochmurny, z przelotnymi opadami deszczu.
OPIEKA24
- Tego się nie spodziewał, co? - To znaczy?
Mówiłeś mu, że nie lecę na stopy.
- Miał to w profilu. - Wiem!
- Przynajmniej tak mówiłaś. - Wiem!
Kończę. Zastępuję Jule i idę do kolejnego mieszkania.
Co? Myślałem, że już wracasz. Pewnie teraz żałujesz.
Nie wygłupiaj się.
Szkoda mi ich, wiesz?
Cały budynek się sypie. Ani jednej rodziny z dziećmi.
Muszę kończyć. Stary pan Reincke na mnie czeka.
No wiesz, ten smutny. Na wózku.
Halo?
Panie Reincke?
SAMOTNOŚĆ LOSEM STARSZYCH
Panie Reincke?
Pomocy.
Panie Reincke?
Pomocy.
Co się stało?
To ja, Melissa.
Mógłby pan…
Nie!
Proszę…
Nie, błagam!
Kilka tygodni przed pierwszymi zabójstwami
rozmawialiśmy w szkole o drastycznym starzeniu się społeczeństwa.
O tym, że w najbliższych latach zawali się system opieki społecznej.
Konflikty międzypokoleniowe będą narastać.
Ale patrząc wstecz,
nikt naprawdę nie wie,
co rzeczywiście wywołało zdarzenia tamtych ostatnich letnich dni.
To nie szaleństwo Skazuje młodą noc
Dalej, Laura, śpiewaj!
Nie.
Laura jest za stara na śpiew. Prawda?
To była nasza rodzinna piosenka. Tata zawsze śpiewał ją z nami i dziadkiem.
Zanim mama się z nim rozwiodła.
Noah, odbierzesz? To Sanna.
- Hej, ciociu! - Cześć! Jak się masz?
- Dobrze. Mama prowadzi. - Nie mogę się was doczekać.
- Kiedy będziecie? - Za 11 minut.
Stresuję się, ale z Malickiem jest gorzej. Skarbie!
Jak sukienka?
Jest śliczna. Chyba będę w niej chodzić do pracy.
W sukni ślubnej?
- Jak tam Aike? - Tak, co u dziadka?
UTRACONO POŁĄCZENIE
Urwało się.
Spokojnie, już niedaleko. Wszystkiego się dowiemy.
Chcę już zobaczyć dziadka.
I tatę też.
- Dalej. - Lukas!
Przypilnuj krów. Zaraz wracam.
Jasne.
Muszę jechać. Linda dzwoniła.
Niektórzy nie chcą jeść.
Więc zadzwonili do ciebie?
To pewnie przez pogodę.
Może nie pójdziemy na wesele? Moglibyśmy…
Przegapiłbyś wesele Sanny? Ella przyjedzie z Laurą i Noah.
- Nie chcesz zobaczyć dzieci? - Jutro też jest dzień.
Nie jestem zazdrosna. A przynajmniej nie bardzo.
Chcę cię zobaczyć w białej koszuli. Wiesz, jak na to lecę.
- Na mnie czy na koszulę? - Jedno i drugie.
Ella!
Hej, panno młoda!
Już do was schodzimy!
Malick, Ella przyjechała!
- Hej! - Malick!
Sanna!
- Jak się jechało? - Dobrze. Od kiedy tu jesteście?
To trzeci tydzień. Sprzątaliśmy i stroiliśmy dom.
- Gdzie będzie ślub? - W kościele.
- A wesele tutaj. - Będziecie nocować w pokoju rodziców.
- A pozostali w wiosce. - Są tu jeszcze hotele?
Został jeden. Świetnie, że pobieramy się tutaj, co?
Patrz, Noah. Zawsze bawiliście się na skraju lasu.
Na starej huśtawce. Ty i Laura.
Tata ją dla nas zrobił.
Zobacz, jak Malick odnowił chatkę.
Jeszcze nie skończył, ale na górze mamy sypialnię,
piec na drewno, wannę i łóżko z baldachimem.
Chyba zaplanował coś na wieczór.
Rozumiem.
Miłosne gniazdko.
Wiesz, że oba domy łączy podziemne przejście?
Naprawdę?
Bogacze przyjeżdżali tu na wakacje.
Dziadek mi mówił. Tam mieszkali kolaje.
- Kolaje? - Odwalali całą robotę.
Sprzątali i gotowali.
Lokaje?
Przenosili tunelem to, co ugotowali.
Dziadek ci to powiedział?
Ale to było ze sto lat temu.
Gdzie jest tata?
W domu opieki Saalheim.
Co? Myślałam, że mieszka w wiosce.
Nie, jest w domu spokojnej starości.
W ogóle nie rozmawialiście?
Na pewno żałuje swoich słów.
O rozwodzie, Lukasie i…
o tym, że odeszłaś.
Dziadek przyjedzie na wesele?
Oczywiście, że tak.
Oby był w dobrej formie.
Mocno podupadł na zdrowiu.
Cześć, Alex.
Kojarzysz mnie jeszcze?
Zejdziesz tu?
Puk, puk.
Mama i ja jedziemy po dziadka z ciocią Sanną. Chcesz jechać?
Muszę dokończyć coś do szkoły.
Zaczekaj!
Zapomniałeś inhalatora.
Wyluzuj trochę.
Bo będziesz padnięty na weselu.
Noah!
Już idę!
Czas jechać!
Na czym skończyliśmy?
Popływamy trochę?
Spróbujesz?
Jasne! Ty i twój wujek robiliście to przy mnie setki razy.
Nie tak szybko!
Nie marudź, tylko się trzymaj!
Patrz, kto tam jest.
Tata?
Cześć, tato!
Jak się masz, olbrzymie?
Tak się cieszę!
Nie chcesz z nim pogadać?
Jasne, że chcę.
Wiedziałem, że to wy.
Gdzie Laura?
Została w domu. Pewnie wymknęła się z Alexem.
Nierozłączki. Co u was?
Jak się masz, Ella?
Dobrze.
A ty?
Muszę znaleźć białą koszulę, ale nie wiem gdzie.
Ja taką mam. Mogę ci pożyczyć.
Nie, sam ją włożysz.
Tata i tak by się w nią nie wcisnął.
A ty dokąd? Nie masz dzisiaj ślubu?
Jedziemy po Aikego.
Kim was zaprowadzi. Jest na miejscu.
Pewnie z waszym tatą.
Świetnie. Dzięki.
No dobrze. Widzimy się w kościele.
- Na razie, mały! - Sam jesteś mały!
Gdzie są wszyscy ludzie?
Jak to? Pełno tu ludzi.
Wszyscy są starzy.
Okolica opustoszała.
Został tylko dom starców.
DOM OPIEKI SAALHEIM
Nie musimy się do kogoś zgłosić?
Gdzie są wszyscy?
Pojęcia nie mam.
Chodź, Noah. Poszukajmy dziadka.
Hannah!
Moje dziecko.
Hannah.
Ratuj mnie!
Przykro mi, ale nie jestem Hannah.
- Co się dzieje, mamo? - Nie wiem.
Boże, pani Kirschner.
Zaprowadzę panią do łóżka.
Słucham?
Jest tutaj Kim?
Tak, w biurze. Chwileczkę.
Moment.
Kim, klientki!
Sanna!
Cześć, Kim. Jesteś zajęta?
Skąd. Czułam, że przyjedziecie.
Do Aikego, tak?
Chcę, żeby dziadek był na ślubie!
Ucieszy się.
Dawno nie było tu żadnej imprezy.
Ella.
Miło cię znowu widzieć.
Cześć, Kim.
No dobrze, olbrzymie. Chodźmy do dziadka.
Co tu się dzieje?
Jak to?
- Ci ludzie zawsze się tak zachowują? - Brakuje personelu.
Nie mamy czasu dla wszystkich.
Nikt się tym nie przejmuje. Jest coraz gorzej.
Są przywiązani.
Unieruchomieni, tak.
Inaczej by uciekali, upadali, robili sobie krzywdę.
Wiem, jak to brzmi. Ale co zrobić? Jest nas o wiele za mało.
Niektórzy godzinami leżą w odchodach. Gdybym mogła to zmienić…
Dzień dobry.
Dziadku?
To ja, Noah.
Chcemy, żebyś pojechał z nami na wesele.
Nie poznajesz mnie?
Noah?
Synku, znalazłeś dziadka.
Cześć, tato.
To ja, Ella.
Jak się masz?
- Czemu tak na mnie patrzą? - Rzadko widują gości.
Dzieci i wnuki odwiedzają ich raz na kilka lat.
Albo wcale.
Przepraszam.
- Ty taka nie jesteś. - Nie.
Mogłam przyjechać już dawno temu.
Tato.
- Myślisz, że będzie dziś burza? - Możliwe.
Pokazać ci coś?
Jasne. Co?
- Dokąd idziemy? - Chodź.
Byłaś tu kiedyś?
Co to jest?
Grób?
Pomnik.
Duchów naszych przodków.
Ten kamień ma prawie 2000 lat.
Ma chronić rodziny, by trzymały się razem
i szanowały starszych.
Jakie rodziny?
Nasze.
Ktokolwiek je skrzywdzi, jest przeklęty.
Zobacz.
„E” i „L”?
Ella i Lukas.
Moi rodzice.
Twoja mama i Lukas przyszli tu, gdy byli nastolatkami,
i zostawili wieczny ślad.
A potem i tak się rozstali.
Ja niedługo też wrócę do Berlina.
Ja też chcę wyjechać z tej dziury.
Do miasta.
Jak ty.
- Sanna! - Gratulacje!
Sanna!
Malick!
- Czas do łóżka. - Wcale nie jestem zmęczony.
Jeszcze jeden kawałek!
Dobrze, tylko jeden.
Super!
- Upór ma po matce. - Ja tam uważam, że po ojcu.
- Zawsze byłeś uparciuchem. - Różniliśmy się.
Ty zawsze marzyłaś o mieście i własnej kancelarii.
Tutaj byłaś samotna.
Żałujesz czasem?
Tego, że wyjechaliśmy?
Mamo! Tato!
- To nasza rodzinna piosenka! - Tak!
Przynajmniej dzieci nam wyszły.
Raz poznane
Wieczne stają się te dni
Noc wypełnia zmysły Choć panuje cisza
Kolor blaknie I zanika płomień świecy
Gdzieś umyka Gdy nadchodzi świt
Raz złapana Pozostaje w twojej krwi
Moja chwila Lecz tylko z tobą dzieje się
Nie pomoże Dotyk chłodnej szyby
Gęsta mgła wciąż Otacza wszystkich nas
DOM OPIEKI SAALHEIM
Co jest?
Halo?
Jest tam ktoś?
Czemu tu wszyscy siedzicie?
Słuchacie muzyki?
Podoba wam się?
Halo?
Macie ochotę wystroić się przed lustrem?
Włożyć fajne ciuchy i pójść na imprezę?
Cóż, nie zaprosili was.
Poza tym czas spać.
Co pani robi?
Jazda, wiara! Do łóżek!
To kabel elektryczny!
Proszę odłożyć ten kabel!
Nie! Zaraz panią…
Jeszcze trochę.
Pozwól nam jeszcze posiedzieć
i posłuchać muzyki.
No już, wstajemy. Pora do wyrka.
Nie!
Nie mam czasu na dodatkowy stres.
Kurwa!
Boże!
Proszę usiąść.
Kazałem ci usiąść!
Nie!
PRZYJĘCIE WESELNE
DOM OPIEKI SAALHEIM
Nie!
Do jutra!
Kocham was!
Jedźcie ostrożnie!
Popływamy jeszcze jutro?
- Obiecaj. - Obiecuję.
Jedźmy już!
Wszystko w porządku. To twój dzień.
- Kocham cię, siostro. - Ja ciebie też.
- Widzimy się rano? - Tak.
Chodź pod parasol.
Nadal ją kochasz?
Nie, Kim.
Gdzie tata?
Śpij, skarbie.
Najlepsze było to, że znów razem tańczyliście.
Do naszej piosenki.
Szybciej!
Czekaj. Zamknij oczy.
Co?
No już, zamknij oczy.
Nie przesadziłeś? Wiesz, że nie jestem romantyczką.
Tak, wiem.
Możesz już otworzyć oczy.
Kochanie.
Boję się…
że kiedyś nie będzie tak idealnie jak dziś.
Hej.
Zawsze będzie idealnie.
Wiesz, skąd to wiem?
Bo…
jesteś miłością mojego życia, Sanno Marie Wagner.
On jest z domu opieki.
To dochodzi z wioski.
Boże!
Laura?
Na zewnątrz stoi mnóstwo ludzi.
- Jakich ludzi? Z wesela? - Nie, nie z wesela.
To starcy.
Co dokładnie widziałaś?
Nie wierzysz mi?
To…
To dziadek.
Co chcesz nam powiedzieć, Aike?
Zaczekaj tu.
Wszystkie linie alarmowe w okolicy są obecnie zajęte.
Nie rozłączaj się.
Kim! Wsiadaj!
Do auta, szybko!
Co się dzieje?
Mamo, nie.
Nie.
Halo?
Nic panu nie jest?
Hannah.
„Szanuj starszych,
albowiem jest ich wielu, a kiedyś sam do nich dołączysz”.
Mamo, spójrz!
Co się stało?
Boże!
Lauro, wejdź do domu i pozamykaj drzwi i okna.
Zostań przy Noah, jasne?
Zrozumiano?
Sanna?
Ella!
Co się stało?
Słyszysz, co mówię?
Laura!
Nic ci nie jest?
Co się dzieje? Co jest z tymi ludźmi?
Nie wiem. Gdzie jest Noah?
Nie mogę się dodzwonić do Alexa.
Nic mu nie jest, jest z wujkiem. Gdzie jest Noah?
Gdzie twój brat?
Chcieli się dostać do domu, więc zablokowałam okna.
- Dobijali się. - Noah!
Gdzie jest Aike?
Nie wiem!
Noah, gdzie jesteś?
Noah?
Noah!
Noah?
Znalazłeś go?
Nie widziałeś, co zrobili Sannie i Malickowi.
Widziałem, co zrobili w wiosce.
- Przepuść mnie! - Ella!
- Daj mi przejść! - Ella!
Ella!
Puść mnie albo sam weź broń!
Zostań tu!
Niech idzie! Ty nie wychodź.
Gdzie moje dziecko?
Gdzie jest mój syn?
Jeśli mnie kochasz, zostań tutaj.
Zaraz wrócimy, obiecuję.
Nie! Zostań tu!
Gdzie jest moje dziecko?
Noah!
Aike?
Gdzie jest Noah?
Coście z nim zrobili?
Czemu nic nie mówisz?
- Co tak stoisz? Odezwij się! - Ella, przestań! Nie!
- Ella, przestań! - Nie!
To twój wnuk!
To twój wnuk, tato!
Ella!
Noah!
Ktoś jest w domu.
Gdzie jest moje dziecko?
Noah!
Kim?
Nigdy wam nic nie zrobiłam.
Jeśli chcecie kogoś skrzywdzić, to nie mnie.
Laura!
Wynocha stamtąd!
Odejść od drzwi!
…jako i my odpuszczamy naszym winowajcom…
Gdzie jest Laura?
Hej!
- To twoja wina. - Co?
Zostawiłeś mnie samą.
Coś ty zrobiła?
To nie moja córka.
…i nie wódź nas na pokuszenie…
Dziecko, proszę, ratuj mnie!
Hannah.
Laura!
Pomóż mi.
Kim, poświeć na piekarnik.
Dobra.
Znasz go?
Z domu starców?
Jak się nazywa?
Nie wiem.
Nazwisko?
Może pan…?
Chcę tylko znaleźć chłopca.
Gdzie nasze dziecko?
Dlaczego to robicie?
Co my wam zrobiliśmy?
Nie skrzywdziliśmy was.
Nie wiem, na kogo się tak wściekacie,
i kto was tak źle potraktował,
ale na pewno nie my.
A już na pewno nie nasz syn.
Gdzie moje dziecko? Nic wam nie zrobił.
Gdzie jest moje dziecko?
Ella, przestań.
- Ella, dość! - Nie!
Przestań!
Ella!
Gdzie moje dziecko?
Co widzisz?
Człowieka
czy zwierzę?
Nie wiecie, co widzieliśmy
w naszym krótkim życiu.
Śmiało.
Zabij mnie.
Wolę umrzeć niż żyć jak zwierzę.
Noah!
Gdzie byłeś, skarbie?
Dziadek zabrał mnie na strych, żeby nic mi się nie stało.
Kazał mi tam zostać.
Potem wyszedł do pozostałych.
Zrobiłem, co mi kazał.
Gniewasz się?
Nie.
Nie, aniołku, nie gniewam się.
Dobrze się ukryłeś.
Spisałeś się na medal.
Co?
Co ci jest?
- Noah! - Dusi się!
- Noah. - Inhalator.
Uspokój się, Noah. Oddychaj powoli.
Nie bój się. Oddychaj powoli.
- Uspokój się. - Noah.
Noah!
Posłuchaj, weź głęboki wdech. Oddychaj ze mną.
Tak jak ćwiczyliśmy. Wdech…
I wydech.
Jeszcze raz. Wdech…
Słuchaj siostry.
I wydech.
Oddychaj.
- Jesteśmy. - Powoli.
Tata jest z tobą, mama też. Wszyscy jesteśmy przy tobie.
Wszystko będzie dobrze.
Będzie dobrze.
Jest za słaby.
Zanieśmy go do salonu i poczekajmy na świt.
- Wtedy uciekniemy. - Zaniesiesz go?
Tata cię poniesie.
Kim.
Idziesz?
Siostro!
SZANUJ STARSZYCH…
Siostro!
Podziwiam cię, Ella.
Czasem Lukas wciąż wypowiada twoje imię we śnie.
Twoje imię
i imiona waszych dzieci,
a ja leżę obok i tego słucham.
Wiesz, czemu nigdy nie pokocha mnie tak jak ciebie?
Bo odeszłaś.
Porzuciłaś go.
Tak łatwo kogoś porzucić.
A ja tu zostałam.
W tej…
cholernej dziurze.
Zajmowałam się nawet twoim tatą.
Kim.
Nie chcę odebrać ci Lukasa.
Nigdy nie miałam problemów ze starcami.
Zaczęły się z twoim przyjazdem.
Dlaczego drzwi są otwarte?
Przepraszam.
Co?
Lukas!
Mamo, musimy uciekać!
Noah mówił nam o tunelu do chatki!
Na pewno wciąż tu jest!
Noah, ty pierwszy.
Wyjdziemy tędy.
Będzie dobrze, aniołku.
Biegnijcie!
Dalej!
- Noah! - Nie!
- Musimy tam wejść. - Nie!
- Noah. - Nie!
Dasz radę, skarbie.
Brawo, Noah! Idź dalej!
Mamo!
Daj mi rękę!
Kocham cię!
OGŁOSZONO STAN WYJĄTKOWY RZEŹ W DOMU OPIEKI
NIEODEBRANE POŁĄCZENIA
Alex.
Laura!
Laura, to ty?
Alex… Noah i ja przeżyliśmy, ale rodzice…
Boże. Moja rodzina też nie żyje.
Gdzie jesteś? Spotkamy się?
Nad wodą. Idźcie przez las, obok pomnika.
Pospieszcie się! Starcy są wszędzie!
Szybko!
Alex?
Alex!
Kurwa!
Noah.
Wstawaj.
Chodź.
Dziadek?
Nie patrz, Noah! Odwróć się!
- Dalej, Laura, śpiewaj! - Nie.
Raz poznane
Wieczne stają się te dni
Piosenka mamy i taty.
Nasza rodzinna piosenka.
Noc wypełnia zmysły Choć panuje cisza
Ten, kto rozbija rodziny, jest przeklęty.
Kolor blaknie I zanika płomień świecy
Ktokolwiek ich broni, uśmierza gniew duchów przodków.
Gdzieś umyka Gdy nadchodzi świt
Co widzisz?
Człowieka
czy zwierzę?
Raz złapana
Pozostaje w twojej krwi
Moja chwila Lecz tylko z tobą dzieje się
Przepraszam, tato.
Ptak wydaje jęk Na złamanych skrzydłach łka
Deszcz i wiatr Niosą mnie przez świat
Nie skrzywdzisz nas. Prawda, dziadku?
Nigdy bym tego nie zrobił.
Tak bardzo was kocham.
Przez ostatnie noce śniłam o płonącym świecie.
O wielkim pożarze, który pochłania wszystko.
Im więcej myślę o tym, co się wydarzyło,
tym jaśniej widzę,
że to, co mój młodszy brat Noah i ja
przeżyliśmy tego lata,
wkrótce obejmie cały świat.
Przemieniamy dusze samotnych
w coś mrocznego.
I ostatecznie tylko miłość
może przezwyciężyć smutek i strach.
Aż w końcu…
wreszcie sobie zaufamy.
Pewnego dnia spytałam dziadka,
czy kiedykolwiek było tak,
że młodzi potrafili uśmierzyć gniew, jakim pałali do nas starsi.
Dziadek uśmiechnął się i powiedział, że jest już wątłym staruszkiem,
i nie sięga pamięcią tak daleko.
Ale kiedyś był taki czas.
Dawno temu.
Był taki czas.
NIE ZAPOMNIJ PRZYTULIĆ RODZICÓW, DZIADKÓW I PRADZIADKÓW.
MIŁOŚĆ JEST WSZYSTKIM.
Napisy: Aleksandra Basińska