Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
„Świat to paskudne miejsce.
„Ja nie jestem lepszy. Ale należy go naprawiać.
„Po to jestem: żeby coś zrobić”.
Agent Walt Breslin (DEA)
AFRYKA PÓŁNOCNA TUBKAL, AL HAOUZ
Co robiłeś w ambasadzie?
Co powiedziałeś policji?
Nic.
Mów, albo zabiję twoją matkę, żonę i dzieci.
Gadaj, sukinsynu!
Z kim rozmawiałeś?
Gadaj!
Z kim rozmawiałeś?
Widzieli go. To był on!
Nie!
Sukinsynu! Nie rozumiesz?
Giń, gnido!
WIĘZIENIE ALCAZAR DE SAN JUAN CIUDAD REAL, HISZPANIA
Igor!
Jakim cudem cię wypuścili?
Co, straciłeś głos?
Tak głośno krzyczałeś, gdy cię cwelili?
-Nie. Wiesz czemu? -Czemu?
Bo jestem twój, przyjacielu.
Wiem. To Vanessa.
Moja przyjaciółka. Należy do nas.
Miło poznać.
Cześć.
W aucie będzie ci wygodniej.
Mam dla ciebie prezent.
Spodoba ci się.
Drink powitalny.
Dziewczyny,
zajmijcie się moim kolegą.
Tylko ostrożnie, nie ciupciał przez trzy miesiące.
Hej, dziewczyny!
Nie bój się.
Wsiadaj do auta.
DOM ALFONSA CASTROVIEJA AIGUABLAVA - SA TUNA, KATALONIA, HISZPANIA
I co?
Podobało ci się?
Przedstawię cię pozostałym.
Dobrze sobie poradziłeś. Bardzo.
Castroviejo chce z tobą pogadać.
Lemas. Będzie jechał z tobą.
Willy de Berg, były rajdowiec.
Złapali go na dopingu. Wykryli koks.
Dyskwalifikacja. Stracił prawko.
Mimo to jest dobry.
Będzie jechał za wami. Za nim jedzie Saïd.
On będzie miał towar. Ja na końcu.
Czemu Saïd?
On wszystko spierdoli.
Wiesz o tym.
Chris nalegał. Zazwyczaj współpracują. Chodź.
No, no!
Igor!
Co u ciebie?
Świetnie, dzięki.
Chyba dobrze cię traktowali.
Mogło być gorzej.
Chciałem wyciągnąć cię wcześniej, ale prokurator...
Straszny służbista.
Musieliśmy wywołać seks skandal z jedną z dziewcząt.
By chwycić go za jaja.
Posłuchaj...
Naprawdę musiałeś pobić gliniarza?
Mogliśmy mieć duże problemy.
Tu policja nie jest jak we Francji.
Mam to gdzieś. Był na haju i sam się prosił.
Dzięki, że byłeś cicho. I za cierpliwość.
Wiesz, gdzie jest twój pokój. Weź prysznic,
bo strasznie cuchniesz.
Wyjeżdżacie za dwa dni.
Dzięki.
Jak było w więzieniu?
W porządku? Musiałeś się wypinać?
Zamknij mordę. Daj mi telefon.
Strażnicy zabrali mój.
Żadnych telefonów do wyjazdu.
Te są do pracy.
Zapytaj tego pseudo Escobara.
Wie, że tak go nazywasz?
Nie mów mu, proszę.
Mam to w dupie! Serio!
Nie jest moim ojcem.
Pieprzyć go i jego kowbojki.
Do kogo dzwonisz?
Do narkotykowych, matole. Niech wiedzą.
No weź, powiedz.
Do dziewczyny. Minęły trzy miesiące.
Zgłupiałeś czy co?
Po prostu mnie zapytaj.
Byłem z nią co noc.
Leïla. Jest z Paryża.
Jedzie ze mną.
By przejść przez odprawę?
Z daleka widać, że to ćpunka.
Masz jakiś problem? Nie znam cię.
Daj spokój, nie zaczynaj.
Nie martw się, znam ją.
„Nie martw się”.
Idź sobie zwalić.
Ten gość to wariat.
A ty przestań marudzić.
SZPITAL DZIECIĘCY, PARYŻ
Ofiary to Jérôme Bannel
i Ali Ben Hamid. Trzynaście i 15 lat.
Leżeli w szpitalu od dziesięciu dni,
jeden z powodu problemów z sercem,
a drugi czekał na przeszczep.
Dzwoniliśmy do rodziców Jérôme'a. Są w Marsylii.
Nie znaleźliśmy rodziców Alego.
Ojciec zaginął miesiąc temu.
Po matce słuch zaginął.
Witam, doktorze.
Cześć, Richard.
Szukacie dwóch podejrzanych.
Ktoś przebił serce Bannela szpikulcem do lodu,
a jego kolega ma poderżnięte gardło,
to był nóż myśliwski lub wojskowy.
Pójdę już. Zobaczymy się na autopsji.
Ty to zrobisz?
A jest inna opcja?
Dzieci to nie twoja działka.
To niczyja działka.
W porządku... Powodzenia.
PLAŻA SAVINOSA TARRAGONA, POŁUDNIOWA KATALONIA
MIASTO VERDUN-SUR-GARONNE SKRZYŻOWANIE DRÓG D6 i A62
Co jest?
Blokada, alkomat.
Tony nie umie jeździć.
Mamy martwego informatora, a Prat chce z tobą porozmawiać.
Nie brzmi to dobrze.
Czekamy na śledczych.
Nie wiem.
Powiedzmy...
za godzinę. Oddzwonię.
Na razie.
Jasne. Cześć.
I?
I co?
Sara...
Choć raz uwierz w mój rozum i umiejętności.
Kierowca był twoim informatorem.
Meble i kosztowności, które znaleźliśmy z tyłu,
skradziono temu dupkowi, Deruisseau. Temu, z którym ty i twoi ludzie
-spotykali się wielokrotnie. -No i?
I...
Wiem, że ty i twój kumpel Fontana
obserwowaliście wtedy jego dom.
TULUZA PONT DES DEMOISELLES
Bob do Sary. Jesteś tam?
Jestem.
W twoją stronę jedzie radiowóz.
Zrozumiano.
Kapitan Bellaïche, oddział narkotykowy.
Jesteśmy na obserwacji.
Nic nie widziałaś?
Zbieg okoliczności.
To koniec, spadamy.
Kryminalni coś podejrzewają.
Jeśli cię znajdą, mamy przerąbane.
Rób, co chcesz, ale komisja dyscyplinarna
nie kupi twoich bajeczek.
Rozłożą cię na kawałki
i przeanalizują, rozumiesz?
Rozumiem tylko,
że mamy martwego kierowcę i 300 kilo zmarnowanej kokainy.
Co?
Zwariowałaś.
-Zostało mnóstwo rzeczy. -Ja?
-Powinieneś mi dziękować. -Nie, ty powinnaś.
Uważaj na siebie.
Jasne.
Zdam ci dziś raport.
Wiesz, co oznacza ukrywanie napadu dla informacji.
Jeśli się dowiedzą, jesteś skończona.
Z kim handlowali?
Z Ninem Braghantim.
Wielka dostawa.
Trzysta kilo koksu z Maroka.
Jakieś wieści od Reynalda?
Jeszcze nic.
Minęły trzy miesiące. Wciąż jest po naszej stronie?
Co mówią federalni?
Mają to w dupie.
On dla nich nie istnieje.
Może siedzi sobie w burdelu w Maladze,
a jakaś dziwka robi mu gałę.
Pójdę zapłacić, jest późno.
Jak leci?
Dobrze. Ładują towar.
Ruszacie jutro o 8. Jesteście gotowi?
Dokąd mamy to zawieźć?
Najlepszą wycieczką jest ta, o której tylko marzysz.
Jutro dowiecie się więcej.
Muszę wiedzieć, dokąd jadę.
Widzisz tego byka?
Największego.
To mój najlepszy byk.
Za dziesięć dni będzie walczył w corridzie.
-Nazywa się Flamma. Wiesz czemu? -Nie.
Flamma był syryjskim niewolnikiem.
Został gladiatorem. Wiemy o nim,
bo czterokrotnie odmówił rudisa,
drewnianego miecza zwycięzcy,
który dałby mu wolność.
Oczywiście zmarł w wieku 30 lat.
Wolał walczyć.
Był odważny lub próżny.
Ta historia mówi nam,
co czeka niewdzięczników.
Lub ludzi nierozsądnych.
Chcę wiedzieć, z kim i dokąd jadę,
kiedy mam wyruszyć
z prochami wartymi sześć milionów euro.
To zdrowy rozsądek.
Albo mi ufasz,
albo odchodzę.
Jedziecie do Carcassonne.
Połowa trafi do Paryża, a połowa do Tuluzy.
-Zadowolony? -Może być.
Dziękuję za lekcję historii.
Co myślisz?
Pyskuje jak Francuz,
ale ma jaja jak Meksykanin.
A twardy jest jak Hiszpan!
-Możesz go sobie wziąć. -Nie!
Igor!
Chodź!
POLICJA KRYMINALNA W TULUZIE
SIEDZIBA KOMISARZA GENERALNEGO WYDZIAŁU DO SPRAW NARKOTYKÓW
Proszę.
Reynald przysłał wiadomość.
Wyjeżdżają jutro.
-Wiemy dokąd? -Do Carcassonne.
Ostatni raz widziano dzieci około 15.40.
BATIGNOLLES
Wciąż żyły.
Ciała znalazł stażysta
około osiemnastej.
Jedynym odwiedzającym była matka Ben Hamida.
Co z nią? Wciąż ani śladu?
Jej kuzyn, Tarik Badoumi,
wynajął jej pokój nad sklepem.
Widziano ją kilka dni temu około południa,
od tamtej pory nic.
Coś jeszcze?
Trzy dni temu spotkał się z dwoma osobami z ich wioski.
Opis pasuje do pary z kamer szpitalnych.
Lucie to zauważyła.
Na nagraniu widziałam furgonetkę,
przyjechała pod szpital o 17.09.
Zaparkowali na zewnątrz,
tam, gdzie znaleźliśmy ciała.
Dwoje ludzi. Mężczyzna z Afryki Północnej
w fartuchu pielęgniarza, czapce i okularach.
I kobieta w burce.
Weszli do budynku,
a po 30 minutach wyszli w pośpiechu.
Nie widzieliśmy ich twarzy, ale to pasuje.
W porządku.
Franck, załatw nakaz,
chcemy mieć dostęp do billingów.
-Jasne. -Szukajcie pasujących numerów
w szpitalu lub w pobliżu.
Lucie, skup się na pani Ben Hamid.
Roześlij powiadomienie o zaginionej osobie.
A co z furgonetką?
Fałszywe tablice,
czarny citroën jumpy, ale to wszystko, co mamy.
Wyślij opis wozu i fałszywe numery,
daj znać, że są niebezpieczni.
Jak skończysz, wróć do domu odpocząć.
Przed nami dużo pracy.
-Do dzieła. -Jasne.
KOMISARIAT POLICJI WYDZIAŁ KRYMINALNY PERPIGNAN
Narkotykowi z Tuluzy.
-Komisarz Molins nas oczekuje. -Pewnie.
Narkotykowi z Tuluzy.
Przyszli zobaczyć się z Molinsem.
Z Molinsem?
Już jest pijany. Przyjdźcie jutro. Dziś jest z dziwkami.
Będzie w łóżku do późna.
Żartowałem. Czekaliśmy na was. Zrobiliśmy paellę.
Charles!
-Co? -Są narkotykowi z Tuluzy.
Możesz iść.
-Wiking, miło mi. -Sara.
Bob.
Co masz na twarzy?
Numer twojej żony.
Dobre.
Szybka reakcja.
Charles Molins.
Szef wydziału narkotykowego. Witajcie.
Sara Bellaïche. Bob Fontana, mój zastępca.
-Cześć. -Wybaczcie bałagan.
Świętujemy awans na kapitana.
Victor Picmal, druga osoba w wydziale,
ale możecie nazywać go Wikingiem.
Poznaliśmy się.
Co powiecie na aperitif?
Pewnie.
Przesłałam procedury. Rzuciłeś okiem?
Tak.
Nie jest dobrze. Nie mamy wiele.
Będzie trudno.
Czemu nie rozmawialiście z Hiszpanami?
Castroviejo przekupuje miejscową policję.
Niektórzy kryją dostawy. Chcemy być dyskretni.
Jeśli on ma prochy, czemu nie pójdziecie do niego?
Chcemy dostać odbiorcę.
Nina Braghantiego.
Wiecie, co zrobił?
-No co? -Powiem krótko.
Ukradliśmy milion.
Zarezerwował loty.
Tajlandia. Chciał pozwiedzać Tajlandię?
Nie, chciał zamoczyć.
Tak!
Nawet nie zatrzymał się w hotelu.
Pojechał prosto do Patong,
znalazł pierwszą lepszą dziwkę...
i posuwał ją całą noc.
Rano zapalił szluga.
Panna przez pół godziny bawiła się jego jajcami.
Spytał ją:
„Podoba mi się to, ale czemu bawisz się moimi jajami?”.
„Przed operacją miałam takie same”.
Draniu!
-Tak! -No nie!
Możecie być ciszej?
Słucham?
Słyszał pan. Jestem tu z rodziną.
Nie chcemy tego słuchać.
-Nino! -Dziękuję.
Daj spokój. Nie warto.
Daj spokój.
Nie.
-Nie dziś. -Wal się.
Kuźwa.
Za kogo ty się uważasz?
-Już dobrze. -Bawi cię to?
Mam poderżnąć ci gardło?
-Już dobrze. -Gnoju jeden!
Na co się gapicie?
Jedzcie.
Jedzcie!
Umyj włosy, frajerze.
Chodźmy stąd.
Czas śmierci, 48 godzin temu.
Mniej więcej w tym czasie zaginęła.
Ktoś poderżnął jej gardło,
a ciało wrzucił do wody.
To prawdopodobnie ten sam nóż, którym zabito jej syna.
Podobne rany,
te same blizny wokół gardła i chrząstki.
Więcej dowiem się po autopsji.
Ale to prawdopodobne, że to ten sam zabójca.
Jakieś tropy?
Para w czarnej furgonetce.
Rozumiem.
O ile to coś zmieni, u dzieciaka nie było
żadnych śladów walki.
U matki najwyraźniej też nie.
Żadne z nich się nie bało,
więc musieli znać napastnika.
Zostawię cię z patrolem przybrzeżnym.
W porządku. Możecie wziąć ciało.
Dzięki.
Dzwonili z laboratorium w sprawie próbek z sali szpitalnej.
Dwa różne DNA, ale do niczego nie pasują.
A nad rzeką?
Kamery zarejestrowały czarną furgonetkę
dwa dni temu, nad rzeką,
przy wiadukcie Austerlitz.
Para wrzuciła ciało do wody.
Opis się zgadza. Dostaniemy nagranie.
W porządku.
Użyłam specjalnego programu
i znalazłam jeden numer telefonu,
który był w trzech różnych miejscach.
Szpital dziecięcy,
dom Tarika Badoumiego,
kuzyna pani Ben Hamid,
i ulica przy wiadukcie, gdzie zrzucili ciało.
Sprawdziłaś numer?
Tak, ktoś kupił kartę
w sklepie przy Rougemont w Sevranie.
Ale karta wciąż jest aktywna.
Co to znaczy?
W ciągu ostatnich dwóch dni ktoś dzwonił z Hiszpanii.
-To ta sama karta? -I ten sam numer.
Skąd w Hiszpanii?
Z małej wioski w Aiguablavie w Katalonii.
Zaraz wyjeżdżają.
Skąd znasz Reynalda?
Ze szkolenia cztery lata temu.
Czemu nie wyszło?
Przez narkotyki. Nie dał rady.
Polubił produkt.
A ty?
Nie tykam tego świństwa.
Ty?
Kiedy zaczynałem. Szuflady były tego pełne.
Aż zobaczyłem 15-latkę po przedawkowaniu.
Pomyślałem o mojej córce. Było mi wstyd.
Jeśli coś się wydarzy, daj znać.
Na autostradzie trzymaj się 500 metrów
od aut i motorów Igora i Lemasa.
Będą jechali przed nami.
Komunikujemy się przez SMS-y.
Dzwońcie tylko w nagłych przypadkach.
Jeśli ktoś zadzwoni z innego powodu,
zabiję go. Czy to jasne?
Ruszaj się.
Spóźniłaś się.
Nie mogę nawet siku?
Saïd.
Ty tu rządzisz. Wiesz, co to znaczy?
Oczywiście.
-Szerokości. -Dzięki, szefie.
Do zobaczenia w Carcassonne. Powodzenia.
Znaleźliśmy go pod koniec zmiany.
Sprawdziliśmy zawiadomienie.
To samochód, którego szukacie.
-Długo tu jest? -Nie mamy świadków.
Nie znajdziecie tu żadnych.
Pewnie tak.
Sprawdźcie okolicę. Ja rzucę okiem na ich kontakty.
Jasne.
Ostrożnie. Nie wiemy, co czeka nas za drzwiami.
Kto tam?
Policja. Mamy kilka pytań.
O co chodzi?
Przez drzwi będzie trudno.
-Proszę. -Dziękuję.
Zdejmij to. Tu jesteś bezpieczna.
Napijesz się czegoś?
Piwa, wina, kawy? Kieliszek białego wina?
Nie, dziękuję.
Jak chcesz.
Daniel.
Mój mąż. Też był gliniarzem.
Nie musisz się bać.
Gdzie teraz jest?
Na cmentarzu.
Postrzelili go 20 lat temu podczas napadu. Zmarł.
Zginęła też młoda policjantka. W twoim wieku.
Jak mogę pomóc?
Usiądź.
Chodzi o podpaloną furgonetkę na parkingu.
Widziałam ich. Dwoje ludzi.
Podpalili auto i uciekli.
Widziała ich pani?
Było ciemno.
Ale to byli Arabowie.
Która była godzina?
Trzecia lub czwarta rano.
Mało sypiam.
Lubię obserwować, co się dzieje za oknem.
Daniel mnie tego nauczył.
Wszystko zapisywał. Też tak robię.
Proszę.
Wszystko tu jest.
Przejrzyj sobie.
Mam tu wszystko. Nazwiska, daty...
numery rejestracyjne,
dowody, numery telefonów...
Mam podsłuchy.
W skrzynkach pocztowych i w piwnicy.
Co za idioci!
-Pani to wszystko spisała? -Tak.
Tu wiecznie się coś dzieje.
-A zdjęcia? -Też są moje.
Używam tego.
Mój zięć je drukuje. To jego hobby.
Kiedy nie mam czasu,
robię zdjęcia telefonem.
A ci, którzy podpalili furgonetkę?
Ich też mam.
Choć nie są wydrukowane.
Kiedy mój zięć je wydrukuje, dam ci je.
Kim jest „Chris”?
Chris Rehlinger, miejscowy gangster.
Jest odpowiedzialny za handel narkotykami.
Mieszka w budynku D na samej górze.
Nie idź tam. To straszny człowiek.
Mów.
Gliniarze zrobili nalot.
Rozmawiali z tobą?
Nie, zaraz sobie pojadą.
Więc po co mnie nękasz?
Gnojek, rozłączył się.
Pierdol się, fiucie!
Pieprzony gnojek.
Możesz przestać to brać?
Mówię do ciebie.
Czemu jesteś taką frajerką?
Bez powodu.
Jesteś żałosna.
Szybciej.
Pamiętajcie o radarach.
Co jest?
Radar przy 110. kilometrze.
Powiem reszcie.
Zwolnij, gliny.
-Dostaliśmy wiadomość. -Nie przeczytam.
Chcesz, żebyśmy zginęli?
Co? Masz mnie słuchać.
Jestem za ciebie odpowiedzialny.
Zamknij się i rób, co mówię!
Co ci jest?
Wszystko gra?
Co jest?
Ja pierdolę!
Kurwa mać!
Spójrz na mnie. Wszystko gra?
Hej!
Odpowiedz!
Szlag.
Kurwa.
Kurwa mać.
Wkurzasz mnie.
Co wzięłaś?
Mówię do ciebie.
Co za porażka.
Nie mam na to czasu.
Dlaczego dzisiaj?
Leïla, słyszysz mnie?
Szlag.
Jakiś problem?
Skąd.
Moja żona... chora.
Moja żona.
Wszystko gra. Dziękuję.
-Proszę odejść od auta. -Odejść?
-Odejdź od auta! -Nie rozumiem. Wybacz.
Rejestracja?
-Odejdź od auta. -Chwileczkę.
Skurwysyny.
Leïla!
Co jest?
-Nie żyje. -Zostaw ją tu.
-Eduardo... -Wypierdol ją tu!
Czemu tu się zatrzymałeś?
Był pewien problem.
Problem?
Przysięgam, Eduardo!
Przysięgam! Nie!
-Nie! -Wybierz oko, gnido.
Lewe czy prawe?
To nie moja wina, naprawdę!
Wsiadaj do auta.
Wsiadaj, kurwa!
Bierzemy pierwszy zjazd.
Mamy problem.
Zjeżdżamy z autostrady.
Szlag.
Mamy problem. Zjechali z autostrady.
Pojechali RN9 do Figueres.
Że co?
Strzały przy Villa Delmus.
To wasi. Zabili trzech hiszpańskich gliniarzy.
Jedziemy tam?
-Tak. -Jedźmy.
Jedźmy.
-Znasz ją? -Nigdy jej nie widziałam.
Rozmawiałem z szefem operacji.
Mają świadka.
Ćpuna.
Widział dwa czarne samochody. Dwóch zabójców.
Opis pasuje do Garcii i Masriche'a.
Pojechali bez dziewczyny.
A ona?
Nic. Nie ma dowodu ani telefonu.
Dowiemy się więcej, jak zbadamy DNA i odciski palców.
Co macie?
Pojechali w głąb lądu.
Będą chcieli się ukryć.
Czekamy, by ich aresztować?
Capniemy ich w Carcassonne.
Muszą dostarczyć towar.
A twoje źródło?
Na razie nic nie ma.
DROGA SANTA CÉCILIA GIRONA, KATALONIA
Dzień dobry.
Co się dzieje?
Musieliśmy się zatrzymać przez pogodę.
Chcielibyśmy spędzić tu noc.
Cześć, mistrzu.
Jak masz na imię?
-Pablo. -To mój syn.
Pablo.
Ile masz lat?
-Powiedz. -Osiem.
Posłuchaj, Pablo.
Chcielibyście spędzić tę noc na zewnątrz?
Nie, prawda?
Powiedz tacie, by nas ugościł.
Tak będzie łatwiej.
Nie bój się. Chodź.
-Richard. -Co?
Odciski palców,
mamy zgodność.
Kobieta, której DNA znaleziono w szpitalu,
i ciało znalezione na drodze w Hiszpanii.
Leïla Hamoudni. Z Maroka.
Pytałem o szczegóły strzelaniny, ale Guardia Civil jest w stanie gotowości.
Zginęło trzech gliniarzy,
a jej wspólnicy odjechali.
Ilu?
Ponoć dwóch.
Dwoma samochodami.
Czy to mogą być nasi zabójcy?
Co robiliby w Hiszpanii?
Nie wiem.
Jeśli jej DNA pasuje do tego ze szpitala,
nasz drugi zabójca pewnie był z nią.
Dałem znać narkotykowym.
Tuluza i Perpignan chcą ich złapać na granicy.
Może powinieneś tam pojechać.
Pyszne.
Dziękuję. Miło mi.
Drobiazg.
Co sprawia, że ktoś jest zły lub dobry?
Ich czyny?
Myśli?
Czy los?
Boisz się burzy?
Nie ma czego się bać, Pablito.
Wiesz, co mówiła moja ciocia?
Że za każdym razem, kiedy jest burza, Bóg obiera ziemniaki.
Wrzuca je do wielkiego żelaznego gara.
A każdy grzmot
to jeden z tych ziemniaków.
Złego diabli nie biorą.
Stary.
-Tak? -Cześć, Eduardo.
Co jest?
Chwila.
Powiedziałem tym z Paryża i Tuluzy o naszym problemie.
Dostarczymy towar jutro rano.
Napiszę ci, gdzie macie być.
W porządku.
Po wszystkim zabij tego pieprzonego Saïda.
LOTNISKO W RIVESALTES PERPIGNAN
-Cześć. -Cześć.
-Komisarz Cross, Paryż. -Sara Bellaïche.
Mój zastępca, Bob Fontana.
Cześć.
Wsiadaj. Jedziemy na komisariat.
Co łączy te sprawy?
Ci dilerzy nigdy nie zabijali dzieci.
Wiem.
Szukam odpowiedzi.
A jeśli jej nie znajdziesz?
Zawsze znajduję.
Przepraszam.
Halo?
Richard, mam coś dla ciebie.
Mów.
Leïla Hamoudni
jest z tej samej wioski w górach Rif co Ben Hamid.
Mamy wyniki.
Zaginiony ojciec też może już nie żyć.
Albo to on jest zabójcą.
No nie wiem. Opis nie pasuje.
Mógł komuś zapłacić.
Mnie to wygląda na zemstę lub wyrównanie rachunków.
Co wiesz o Hamoudnich?
Dilerzy od pokoleń,
region Chefchaouen na granicy gór Rif.
Głównie konopie i kif.
Ostatnio, przy współpracy z Europą, zajęli się kokainą.
Rozumiem.
Chcę dostać akta każdego z nich, a ojca dalej szukajcie.
Zadzwonię, jeśli będę coś miał.
-Dobrze. -Cześć.
Cześć.
Wyjechałem z Paryża w pośpiechu.
Mogę skoczyć po przybory toaletowe? Macie tu jakiś sklep?
Tak, my też myjemy zęby.
Poradzimy sobie.
Dobrze.
Zasłoń uszy, Pablito,
bo narobimy trochę hałasu.
Proszę.
Zabierz ich do piwnicy.
Chodź.
Ty też.
Gdzie są teraz?
Na farmie
w Santa Cécilia w Gironie.
Wysłałem tam zespół. Nie damy rady ich obserwować.
Od razu by nas zauważyli.
Możemy ich śledzić tylko dzięki namierzaniu?
Dostawa jest w Carcassonne,
muszą przekroczyć granicę.
Jeden zespół będzie na granicy w Puigcerdzie,
a drugi w Bourg-Madame.
Kiedy przekroczą granicę, będziemy ich śledzić
z brygadami z Montpellier, Bordeaux i Tuluzy.
Wszyscy są w gotowości.
A jak to ma się skończyć?
Spotkają się z Braghantim, a my ich przymkniemy.
Miejmy nadzieję, że wasz zabójca też tam będzie.
A co z bossem w Paryżu?
Zabili trzech gliniarzy w Hiszpanii.
Są zbyt niebezpieczni.
-Masz jakiś pomysł? -Być może.
Zidentyfikowaliśmy Chrisa Rehlingera.
To kuzyn Saïda Masriche'a. I były Leïli Hamoudni.
Kontroluje handel narkotykami
w okolicy, w której znaleźliśmy furgonetkę zabójców.
Reszta towaru musi być dla niego.
Skąd wiesz?
Na miejscu mamy specjalnego świadka.
Starszą panią, mieszka w jednym z budynków.
Cały czas wszystkich obserwuje.
Widziała, jak Rehlinger szykuje auto.
Gadałem z tym fiutem. Jutro o 18.
Wyślę ci adres dostawy.
Jasne.
Do roboty. Miłej wycieczki, przywieźcie towar.
BMW X6, fałszywe tablice, w środku dwóch bandziorów.
Wyjechali godzinę temu.
Powinniśmy ich spotkać w Carcassonne.
Mam zdjęcia w telefonie.
Powiedz swoim na granicy,
by ich oczekiwali
i pojechali za nimi do Carcassonne.
Już jadą.
Tam zaatakujemy razem.
Cześć, słonko. Mówi tata.
Chciałem tylko powiedzieć, że myślę o tobie.
I...
kocham cię.
Kim jest ten świadek?
To wiarygodne źródło, które chronimy.
Dobra robota.
Jak na glinę z Paryża?
Tak.
Terenówka nie rzuca się w oczy.
Spotykamy się w Carcassonne.
FRANCUSKI ODDZIAŁ CELNY
Idę się odlać.
Halo?
O 20. Fortyfikacje Carcassonne.
Ruchy!
Fortyfikacje Carcassonne, 20.
Do roboty!
Ruchy!
Pamiętajcie, że to banda gnojów,
bądźcie ostrożni. Nie jak ostatnio.
Wszyscy mają wrócić.
Chodź, Wiking.
Co jest? Byłeś sikać czy walić gruchę?
Ruchy!
Przejechali przez granicę.
Śledzimy ich, jedziemy w waszą stronę.
CYTADELA W CARCASSONNE
Szef do Sary. Nasi przyjaciele są w mieście.
Przestajemy ich śledzić, zaraz powinni u was być.
Zrozumiano. Sara.
Charles do Sary. Widzimy ich, jadą w waszą stronę.
Zatrzymali się obok naszego kolegi.
Czekaj na sygnał.
Spotykają się w dzień, na parkingu w centrum miasta?
Coś jest nie tak.
Uwaga.
Przyjechał konwój. Powtarzam, przyjechał konwój.
Jadą w waszą stronę.
Właśnie.
Wycieczka. Wszystko zaplanowali.
Mamy problem.
Szkolny autobus.
Schowają się za dziećmi.
W środku dnia.
Pieprzone gnidy!
Don Bruno.
-Co słychać? -Wszystko gra.
Żadnych problemów?
Żadnych.
Drobna obsuwa.
-Chodźmy. -Dzięki.
Jadą. Puścimy range rovera i motocykle, resztę zgarniamy.
-Policja! -Policja! Wysiadać!
Nie ruszać się!
Wysiadać!
Już!
Wysiadać!
Ręce!
-Już! -Ręce!
Wysiadaj!
Już!
-Ręce! -Jestem niewinny!
Morda w kubeł!
-Nie ruszać się! -Nie!
-Ręce. -Skuj go.
Franck. Co jest?
Chodzi o dziewczynę, Leïlę Hamoudni.
Szukałem wszędzie. Rodzina, przeszłość, przyjaciele.
Nic. Dopiero przyjechała do Francji.
Żadnych znajomych.
Czekam na wieści z departamentu bezpieczeństwa Maroka.
A co u ciebie?
Zgarnęliśmy część zespołu.
Brakuje jednego, Saïda Masriche'a.
Może być naszym drugim zabójcą.
Myślą, że zabili gliniarzy z Guardia Civil.
Facet prowadził
range rovera 4x4 zarejestrowanego na Santiego Camaro.
Dostał strzał w głowę.
Ciało znaleziono na jego farmie, sam rozumiesz.
To wariaci.
Poproszę o próbki DNA
wszystkich aresztowanych.
Może szef pozwoli ci pomóc tym z biura.
Jutro chcą aresztować Alfonsa Castrovieja w Hiszpanii.
On jest bossem. Zna wszystkich.
DNA, którego szukamy, może tam być.
Cześć. Powodzenia.
Dzięki. Pogadamy później.
DOLINA LA LERGUE OKOLICE HÉRAUT
Ej!
-Co to było? -Nikt nie odbiera.
-Dzwoń dalej! -Myślisz, że co robię?
Gliniarze go dorwali.
Mówię ci.
-Widziałeś ich? -On mi powiedział.
-Serio? -Na parkingu.
Że co, kurwa?
Było już za późno.
Co za debil.
Halo?
Saïd, co jest?
Mamy przerąbane.
Gdzie jesteście?
Nie wiem. W lesie, nad jeziorem. Nie o to chodzi.
Pojawiły się gliny.
Co takiego?
Nie wiem. Już tam byli.
Gdzie towar?
Ze mną.
Hossam i Marley są z tobą?
Nie, kurwa, w Dallas. Jasne, że tu są!
Nie pyskuj i posłuchaj.
Włóż wszystko do BMW.
Zmień tablice i jedź do miasta. Bocznymi drogami.
W porządku.
Saïd, masz w ekipie kreta.
Co takiego?
Ktoś wydał cię glinom.
Kto z tobą jest?
Igor i Lemas.
To jeden z nich.
Co powiedział?
Saïd!
Który jest kretem?
-Fiuty! -Co z tobą?
Myślisz, że mamy kreta?
Tyle byśmy ryzykowali?
Zamknij mordę.
To nie ja ani oni.
Saïd, nie wariuj.
Sukinsyn.
Szukamy dwóch aut,
którym udało się uciec.
Kierowcy, Saïda Masriche'a.
Jest podejrzany o zabójstwo naszych kolegów z Hiszpanii
i zamieszany w podwójne zabójstwo w szpitalu.
Prowadzący, komisarz Cross,
z paryskiej policji kryminalnej. Dziękuję.
Pozostali dwaj mężczyźni z BMW
nie zostali zidentyfikowani,
ale wiemy, że robią interesy z miejscowym dilerem.
Chrisem Rehlingerem.
Ustawiliśmy punkty kontrolne w strategicznych miejscach,
uruchomiłem też operację Krogulec,
by znaleźć auta jak najszybciej.
Na jutro rano planowana jest też operacja
ujęcia Alfonsa Castrovieja
w jego domu w Katalonii
z pomocą tamtejszych narkotykowych. Pytania?
Jakieś wieści od kolegi na motorze?
Nie. Nadajnik wciąż był na samochodzie,
a on sam nie odbiera telefonu.
Może niech ktoś obserwuje Rehlingera.
Przyłapie go przy dostawie.
To niemożliwe. Są wszędzie, zauważą nas.
Gliniarze są uziemieni. Musimy zmienić plan.
A twoje źródło?
Mamy zespół w jej mieszkaniu. Będziemy wiedzieć, czy coś się dzieje.
Zabierzemy Braghantiego, Garcíę
i pozostałych do Tuluzy.
Sędzia ich przesłucha.
Tymczasem my ich przemaglujemy.
Zostawimy to wam.
Co z bronią, którą znaleźliśmy w twoim aucie?
To też na wycieczkę?
Broń nie należy do mnie.
Podobnie jak auto. Wynająłem je.
Nie wiem, skąd wzięła się tam broń.
Ktoś musiał ją tam zostawić.
Musisz zmienić taktykę, García.
Sędzia nie zniesie twojej arogancji.
Jeśli macie więcej pytań,
porozmawiajcie z moim adwokatem.
On odpowie na wszystkie pytania.
A teraz może się zabawimy?
Możesz mi possać, brudna kurwo.
Co?
Uważaj sobie.
Zamknij mordę, gnido.
Willy, siedzisz po uszy w gównie.
Handel narkotykami, przestępczy spisek,
współudział w morderstwie.
To dużo jak na faceta,
który po wyścigu stawał na podium
i rozlewał szampana w towarzystwie lasek.
Jakim cudem tak skończyłeś?
Nie będę udawał dobrego gliny.
Raczej nie przeżyjesz w więzieniu.
Ale możesz nam pomóc, a sędzia to zapamięta.
Mam dziesięcioletnią córkę.
Jeśli coś powiem, zaczną od niej.
Ale mogę powiedzieć ci jedno.
Leïla, ta, którą zostawiliśmy, zrobiła w Paryżu coś strasznego.
Podsłuchałem jej rozmowę z Eduardem.
Musiało chodzić o tych chłopców.
Był z nią facet o imieniu Waheeb.
Jeśli to pomoże...
Czemu mi to mówisz?
Odpowiadam za narkotyki.
Ale nigdy nie skrzywdziłbym dzieci.
Hej.
Masz fajki?
Zawodowo nękacie ludzi.
Pieprzone nieroby.
Biżuteria i rzeczy osobiste, pewnie...
Chcesz do mnie wpaść?
Masz mi coś do powiedzenia?
Nie musimy rozmawiać.
Możemy tu robić wiele rzeczy.
Tak? Na przykład co?
Jeśli masz zamiar przeszukać mi tyłek, dzwoń po karetkę.
Użyj wyobraźni.
Dziwki i patusiary mnie nie kręcą.
Taka jest procedura.
Mam gdzieś procedurę!
Ale ona może mnie pomacać.
Będą pana macać w pace, panie Braghanti.
Chciałabyś, suko. Wyjdę, zanim zdążą o tym pomyśleć.
Pamiętaj, by zamykać drzwi.
Bo co?
-Nie rozmawiam ze zdzirami. -Bo co?
Twój pysk i dupa
-nie wystarczą, by... -Dość!
Sukinsyn!
Już ja ci pokażę procedurę!
Nic mi nie jest.
Koniec z tym albo połamię ci ręce.
Zamknij się.
Taka jest procedura.
Zamknij się!
Dzięki za pomoc.
Nie tylko ja pomogłem.
Ale ty dostałeś.
Pasuje ci.
Wyróżnia się na tle krawata i spinek.
Już nie wyglądasz jak laluś. Czad.
Jak tam życie? Masz żonę?
Tak.
Od dawna?
Tak.
Masz dzieci?
Tak, 15-letnią córkę.
Czemu pytasz?
Poznaliśmy się dwa dni temu. Możemy się już nigdy nie zobaczyć.
Nie musimy się znać, żeby wykonać dobrą robotę.
Chciałam po prostu pogadać.
Chcesz porozmawiać?
Nie pytam cię, czemu pozwoliłaś Reynaldowi jechać.
Wolałaś chronić przyjaciela niż aresztować
mordercę ze 150 kilogramami koksu.
A co ty byś zrobił?
Podjąłbyś ryzyko?
Cóż.
Widziałeś wiele śmierci.
Mnóstwo krwi.
To zatruło ci serce i umysł.
Przepraszam. Rzadko mówię o sobie.
Żona odeszła trzy miesiące temu.
Córka pojechała z nią, ignoruje mnie.
Więc wróciłeś na rynek.
Halo?
Daj znać, kiedy będą wyniki.
Co jest?
Patrol znalazł motocykle i auto
spalone nad jeziorem dwie godziny drogi stąd.
W aucie było ciało.
Nie zidentyfikowali go.
Policja!
Na ziemię!
Nie ruszać się!
Policja!
Ręce do góry!
Spokojnie.
No i?
Szukali wszędzie. Ani śladu Castrovieja.
Ktoś mógł go ostrzec.
Znaleźliśmy jakieś 20 milionów euro w gotówce
za fałszywą ścianą w piwnicy.
Nie zostawiłby kasy.
Nic nie wziąłeś?
-Po co? -Nie wiem.
Mógłbyś mnie gdzieś zaprosić.
Musisz sobie zasłużyć.
Ej!
Stój, gnoju!
Rzuć broń!
Na ziemię!
Ręce do góry!
Rzuć broń!
Na ziemię!
-Rzuć broń! -Ręce do góry!
-Na ziemię!
Rób, co mówię!
Rzuć broń!
Pójdę tam.
Miał miejsce wypadek.
Nie ma innej drogi?
Niestety. Będę informował.
Sara do wszystkich. Utknęliśmy z powodu wypadku.
Obyście mieli o czym gadać. Trochę to potrwa.
No i? Słucham.
Ty i twoi przyjaciele
musicie znać mnóstwo ciekawych historii.
Nasze historie są dla dzieci.
Nie dla takich dupków jak ty.
Prat, mamy czas na papieroska.
Zamknij się. Nie jestem w nastroju.
Muszę siku.
Nie ma mowy.
-Wytrzymasz. -Nie.
Co?
Ej!
Rzuć broń!
Wiking zmarł podczas operacji.
A Bob?
Wciąż pod obserwacją.
Tak.
Cóż.
Rozmawiałem z kapitanem Darchevillem.
DNA znalezione w domu Castrovieja
zgadza się z próbkami.
Ale ciało znalezione w spalonym aucie
nie było Reynalda.
To był niejaki Lemas Abramczik.
Były najemnik z kartoteką.
Handel narkotykami, napad z bronią...
Poradzisz sobie?
Tak.
Więc do roboty. To jeszcze nie koniec.
Proszę!
Panie Deruisseau!
O co tu chodzi?
Deruisseau. Adwokat Braghantiego.
Zadzwonił po nich.
-Gdzie ten fiut? -Za tobą.
I chciałby jak najszybciej porozmawiać ze swoim klientem.
Musi zaczekać, aż któryś z funkcjonariuszy
będzie mógł go zamknąć.
Pana Braghantiego aresztowano ze 150 kilogramami kokainy w aucie.
Jeśli chce go pan wyciągnąć,
proszę zamienić togę na łopatę.
Bo to będzie ciężka robota.
Coś od Reynalda?
Nic.
Przynajmniej żyje.
W BMW z resztą dupków.
Jadą do Paryża.
Kamera uchwyciła ich o 18 w pobliżu Dijon.
Drogówka dostała list gończy,
zadzwonili do nas.
Ale nie wiemy, gdzie będzie dostawa.
Mogą zmienić auta.
Co proponujesz?
De Berg dał mi imię. Waheeb.
Może być zamieszany w podwójne zabójstwo.
Kryminalni go sprawdzają, to może być trop.
Ktoś widział faceta z Afryki w aucie z Rehlingerem.
Próbujemy znaleźć właściciela. Na razie nic.
Marnujemy czas. Dostawa będzie w Paryżu.
Zgadzam się. Saro,
jedź do Paryża z Crossem. Molins, ze mną.
Zajmiemy się De Bergiem i Braghantim.
Oraz żoną i dziećmi Wikinga.
Proszę.
Świadkowie już są.
Pod eskortą hiszpańskich gliniarzy.
Jak tu weszli?
Głównym wejściem.
-Czy ktoś ich widział? -Nie wiem.
Zaprowadź ich do socjalnego. Nikt nie może ich widzieć.
De Berg mówił, że Reynald miał ich zabić.
Jeśli to wycieknie, to po nim.
Rozmawiał pan z klientem?
Tak.
Jak się czuje?
Dobrze.
Wiedział pan, że handlował narkotykami?
To uczciwy, starszy człowiek, to nie wiek na handel narkotykami.
Jest ofiarą spisku pewnych policjantów,
którzy próbują oczyścić swój wizerunek
przed komisją dyscyplinarną
po serii podejrzanych przypadków,
takich jak ten.
Nie mam nic do dodania, ale wiedzcie,
że rozbiorę tę sprawę na czynniki pierwsze
i ujawnię prawdziwe motywacje tych,
którzy za tym stoją.
-Dziękujemy. -Dziękuję.
Okazuje się, że policja w Tuluzie
od dawna współpracowała w tej sprawie
z policją hiszpańską.
W Hiszpanii sprawa ta
pochłonęła wiele ofiar. Myśleliśmy też, że wszyscy członkowie
rodziny Camaro zginęli,
jednak właśnie dowiedzieliśmy się, że Guardia Civil
znalazła matkę i jej syna żywych.
Sukinsyn!
-Franck Darcheville. -Sara.
-Wezmę torby. -Dzięki.
Dziękuję.
Juliette Dazin zrobiła te zdjęcia.
Rehlinger z kimś, kto przypomina naszego zabójcę
widzianego przez kamery w okolicy rzeki i w szpitalu.
Mercedes klasy E.
Sprawdziliśmy numery.
Rehlinger wynajął go kilka tygodni temu.
Prowadzi go niejaki „Dandys”.
Lucie sprawdziła archiwum mandatów.
Znalazłam dwa mandaty
dla Rehlingera, oba wysłane pod inny adres.
Rue de l'Université 13 w Paryżu.
Przeszukaliśmy budynek,
znaleźliśmy mieszkanie wynajęte SCI Nabrebi.
Daj mi telefon.
To ja.
Zmiana miejsca dostawy.
Jedźmy.
Przeszukaliśmy to miejsce,
ale wszystko posprzątali.
Pytaliśmy dozorczynię, nie wiedziała, kto to.
Jakiś problem?
Nie, nie martw się.
Rehlinger się niecierpliwi.
Znaleźliśmy DNA na szczoteczce do zębów
w łazience. Czekamy.
Willy De Berg doniósł na Waheeba Nawabiego.
Willy jest aresztowany.
Jeśli DNA się zgadza, będziemy mieli zabójcę.
Został zidentyfikowany
przez kogoś ze szpitala.
Był za niego odpowiedzialny, kiedy ten był stażystą.
Pracował, kiedy chłopcy zostali zabici.
-A co z Nawabim? -Nic na niego nie mamy.
Kiedy badaliśmy to po raz pierwszy,
odkryliśmy, że on i Leïla są z tej samej wioski.
Nasi koledzy z Maroka potwierdzili,
że ich rodziny się znają. Obie handlują konopiami.
Może to jakaś wojna o teren.
Dlatego zabijają dzieci?
A co z Jérômem Bannelem?
Nie chodziło o niego.
Może to była zemsta.
Albo zginął przy okazji.
Powinniśmy obserwować okolicę.
Wewnątrz sprawa wymknie się spod kontroli.
Umieścimy zespoły przy drodze 93.
Niech pojawi się tam więcej patroli,
złapią ich, kiedy znajdziemy auto.
Reynald nie może tam dotrzeć,
zważywszy na to, co mówią media.
Wiadomość od Dazin.
Rehlinger wyjechał na skuterze
z innym facetem. Wysłała nam numery.
Wyślij to do sztabu generalnego, niech to roześlą,
a zwłaszcza niech mają oko na Sevran.
Ten skuter
może doprowadzić nas do miejsca dostawy.
Idziemy.
Halo?
Jak się trzymasz?
Czuję się, jakbym miał kaca.
A co u ciebie i tego ciacha z Paryża?
Robimy postępy.
Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też.
Zmienił ci się głos.
Wszystko gra?
Saro, to było w samoobronie. Musiałaś.
Skopali nam tyłki. Dorwali Wikinga.
-To był twój obowiązek. -Wiem.
Uważaj na siebie.
Ty też.
Zgarnij ich i wracaj do mnie.
Kocham cię, siostrzyczko.
Trzymaj się.
Wszystko gra?
Zarezerwowaliśmy hotel. Odprowadzę cię.
W porządku.
Gdzie on jest?
Nieźle mnie wyruchałeś, gnoju.
Jestem zmęczony.
Do piwnicy z nim.
Ty nie, czekaj.
-Co jest? -Chodź.
Wiesz, że to wszystko,
cały ten burdel,
to twoja wina.
Dobranoc.
Spróbuj się przespać.
Nie wiem, czy dam radę.
Wejdziesz?
Chodź.
Zaczekaj.
Czy to nie ten skuter, którego szukają?
-Ten? -Tak.
Sprawdź komunikat.
Masz rację.
Ci skurwiele są tutaj.
Co teraz?
Jedź tam. Ja zadzwonię.
Halo?
Zbierz ludzi, zaraz tam będę.
Znaleźli ich. W opuszczonym budynku w Aubervilliers.
Policja tu jest!
Do środka!
Ostrożnie!
Na górę!
Za późno!
Idziemy, ruchy!
-Szybko! -Kontakt po prawej!
Kontakt po prawej!
Ruchy!
García.
Uciąłem mu uszy i język,
ale możesz pobawić się jego jajcami.
Sara.
Nie.
Nie rób tego.
Nie.
Nie rób tego.
Ja to zrobię.
Chował się w piwnicy.
Wszystko gra?
Leïla i ja pochodzimy z wioski Ben Taïeb w Maroku.
Nasze rodziny mają tam większość ziem.
Najlepsze zioło w Rif.
Nasze rodziny walczyły o nie przez lata.
Pewnego dnia nasi rodzice
postanowili się dogadać.
Poszerzyć działalność.
Zwiększyć zasięg i zacząć handlować kokainą.
By to zapieczętować, Leïla i ja mieliśmy wziąć ślub.
Mieszkałem już we Francji.
Studiowałem medycynę.
Musiałem wciąż rekrutować nowych ludzi.
Tak wkręciłem mojego kuzyna Saïda.
On przedstawił mnie Rehlingerowi.
Zadzwonił do mnie ojciec.
Powiedział mi, że...
ktoś w wiosce ich zdradził.
Spytałem kto.
Powiedział: „Tarik Ben Hamid”.
Ojciec małego Alego.
Spytałem, czy jest pewien.
Powiedział, że tak.
Że taksówkarz widział, jak Tarik rozmawia z gliniarzem
przed ambasadą francuską w Maroku.
Powiedział, że kiedy ktoś cię zdradzi, zabij jego i jego rodzinę.
Że Leïla mi pomoże.
Zemsta na rodzinie Ben Hamida miała stać się...
fundamentem współpracy i naszego małżeństwa.
Miałeś zabić Alego.
Ale dlaczego Jérôme?
Tamtego dnia mieli go leczyć.
Ale pielęgniarka miała innego pacjenta.
Leïla była naćpana, spanikowała.
Dźgnęła Jérôme'a.
Ja zająłem się Alim. Tak, jak chciał ojciec.
Opowiedz mi o pani Ben Hamid.
Znalazłem jej adres w aktach medycznych Alego.
Odwiedziliśmy ją.
Powiedzieliśmy, że nasze rodziny chcą jej pomóc.
Daliśmy jej zaprawione ciastka.
Poszliśmy sobie.
Wypiliśmy herbatę.
Ona zjadła ciastka.
Zabiłem ją w nocy.
Włożyłem ją do furgonetki, którą znaleźliście.
I...
Poderżnąłem gardło.
Wrzuciliśmy ją do Sekwany.
Dobry plan.
Kiedy cię widzę i słucham,
nie wyglądasz mi na głupka. Dlaczego to zrobiłeś?
Tradycję należy szanować.
Jestem jedynym spadkobiercą ojca.
Musiałem uszanować jego wolę.
Zadzwoniła do nas marokańska policja,
znaleźli ciało Tarika Ben Hamida.
Ojca Alego.
Nosiło ślady tortur i okaleczeń. Wrzucono je w krzaki.
Tak skończył „zdrajca”.
Był w ambasadzie francuskiej,
by dowiedzieć się, kiedy jego syn może trafić do szpitala.
Był bardzo chory.
Świadek tamtędy przechodził.
Widział, jak rozmawia z glinami.
Niewłaściwy czas i świadek.
Zwykłe nieporozumienie.
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger