Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ISANG COMEDY SPECIAL MULA SA NETFLIX
Kamusta!
Denver!
Diyos ko!
Kamusta. Salamat.
Salamat.
Diyos ko!
Oo!
Maraming salamat sa inyong lahat sa pagpunta ngayong gabi.
Uy, napilayan ako.
Oo.
Ganoon ko sinimulan ang taon ko. Napilay ako.
Nangyari ito sa dalawang parte.
Sa ikalawang parte nadulas ako sa gilid ng bangketa,
at mali ang pagbagsak ko. Iyon ang ikalawa.
Ang una at pinakamahalagang parte ay noong mag-53 ako.
Iyon ang pinadelikadong parte.
Kapag lumagpas ka sa 50,
lahat ay mapanganib.
Noong ako ay nasa twenties, papasok ako sa mga elise
at maglagay dito ng Bactine.
Ayos lang ako noon.
Pag may mahulog ngayong pine cone malapit sa akin, sasabog gulugod ko. Ewan ko…
Parang ganoon.
Napilay ako, at kinabukasan…
Magsasabi ako ng pangalan. Ayos.
Kinabukasan matapos mapilayan, si Glenn Howerton, ang kaibigan ko,
na halos 50 na, pero dito higit 50 na siya.
Guys, kailangan ko… Ano ba, hayaan na yang lohika.
Nabali ang collarbone niya.
Kaya, tinawagan ko siya, nakiisa ng konti, konting suporta,
"Uy pare, napilay ako." "Anong nangyari?" Iniisip ko,
"Baka mali ang pag-abot niya sa bag ng Sunchips,
at nabali ang collarbone niya o anuman."
Sabi niya, "Oo, nag-snowboard ako. Mali ang pagbagsak ko."
Sige.
Teka lang.
Di mo kailangang maghirap pa. Oras na nagkaedad ka,
hindi mo na kailangan… Tingin ko iba nangyari.
Palagay ko nagsisinungaling siya. Tingin ko sinarhan siya ng pinto,
at ang collarbone niya tumama sa pwet niya.
At sinabi niya sa asawa niya,
"Itali mo ko sa snowboard, at itulak mo ko pababa, sige na."
"Bigyan mo ko ng dangal ano ba."
May isa pa kong pangalan.
Isang buwan matapos akong mapilayan, si Tony Hawk
nabali ang kanyang
buto sa hita sa dalawa.
Paw!
Namali ng pagtalon.
Sa kanyang bodega na tumatalon, namali ng bagsak. Nabali ang buto.
Pinadala sa akin ang X-ray.
Parang siya, "Tila pareho tayo, pare." Ako naman,
"Hindi, hindi yata."
Ikaw
nag-Jackie Chan ka para mas astig.
Nakahanap siya ng ibang kaastigan.
Nadulas ako sa bangketa tulad ng tita ng iba na nakakita ng ibon.
Ganoon ako napadapa.
Nadapa ako sa pinakanakakahiyang posibleng paraan.
Ang isang kakaibang nangyari, nang ginawa ko ito
Nasa 23-taong-gulang pa rin ako na tinatangging,
"Natapilok lang. Magmaneho ko pauwi." Sa trabaho ko.
"Magmaneho ko. Ayos ako."
Habang nagmamaneho pauwi, mas masakit ito, "Heto yata ang totoo."
Umuwi ako. Hindi ako halos makababa ng sasakyan.
At papilay-pilay ako patawid sa bahay ko.
At talagang sumasakit, at biglang may humintong kotse,
itong dalawang babae,
binaba ng drayber ang bintana at sinabing, "Ayos ka lang?"
Para akong, "Natapilok ako. Nakatira ako dito. Papasok na ako,
lagyan ng yelo ito." Tapos, ito bumabagabag sa kin,
sabi niya, "Wag kang susuko."
Na… Sandali.
Ano? Tangina!
Anong itsura ng mukha ko?
Ano ang ginawa ko… Siya ba, "Magpapakamatay siya. Itabi mo."
"Uy, wag kang susuko."
"Patugtugin ko itong Peter Gabriel awit ni Kate Bush."
"Pakinggan natin ito."
Baka iyon na lang natira sa mukha ko mula sa shutdown at pandemic.
Ganito na ang mukha ko sa ngayon
dahil hindi ako naging maayos noong shutdown.
Nagkamali ako sa shutdown. Nagplano ko ng maayos na shutdown.
Nagplano ko ng magandang byahe. Tanda ninyo ng mag-shutdown?
Dapat sa bahay lang, at may naaalala ka
sa lahat ng mga sinabi mo,
"Kung makapagpahinga lang ako ng isang buwan, maaayos ko lahat."
"Maaayos ko buhay ko… Isang buwan lang na pahinga."
Nagplano ko ng maayos na shutdown. Ginawa ko ang pinakamasama.
Grabe, ang listahan na ginawa ko.
Listahang ginawa natin. Pareho mga listahan natin? Oo.
Lahat ng magagandang aklat na babasahin mo. Lahat ng kasanayan na matututunan mo.
Grabe. Di na tayo makapaghintay na ayusin buhay natin.
Kung sinunod ko talaga ang ginawa kong listahan,
may ibang lalakeng nakatayo sana sa harap ninyo ngayon.
Mas magaan siya ng 30 libra.
Mahusay sana siyang mag-Italian.
Pag pasok ninyo,
meron sanang sariling-gawang raspberry almond crumble na tart
sa upuan ng lahat, sa bawat upuan.
Nagiling ko sana ang arina kaninang umaga.
Kakainin ninyo sana sa isang origaming plato.
Kapag tapos mo ng kainin, ibabato ninyo ang plato at magiging palaka. Diyos ko!
Lahat ng binalak ko!
Wala kong ginawa sa mga iyon.
Doritos ang inalmusal ko,
at dalawang beses kong pinanood ang Deadwood hanggang matapos.
Pinanood ito.
Tinapos ito.
Balik sa unang yugto. Pindutin ang play.
Iyon lahat ang ginawa ko.
Mas naulol pa ako sa kamalig na puno ng bulbol ng payaso. Iyon ang ginawa ko
noong shutdown.
Makinig, nang ako…
Nang sinabi kong "mas ulol pa sa kamalig na puno ng bulbol ng payaso,"
Hindi ako nanghihiya. Hindi ako nanghuhusga.
Ang mga payaso ay may karapatan din na magkaroon ng iba't iba at sumubok
ng mapangahas sa sex.
Ang sinasabi kong dahilan ng ulol hindi ang mga bulbol ng payaso.
Ito ay ang pag-iisip at kasunod ang pagtatapos
ng "Pupunuin ko itong kamalig…
ng b…" Gusto ko lang linawin yan.
Na ang dahilan ng ulol ay ang kamalig. Na di nakakaloko ang kamalig na puro bulbol.
Ito ay ang pagpupuno sa kamalig ng…
Makinig, kung ikaw…
kung napuno mo ang kamalig ng bulbol, minarkahan mo ang kahon ng baliw.
Pero ang taong ito pag, "Maglalagay ako ng mga sagabal."
"Gagawin ko lang
kolektahin ang bul…"
Saka, walang paraan na malaman. Hindi iba ang itsura ng mga payaso.
Hindi sila matingkad na kahel. Di sila kulay-bahaghari. Tignan.
Ang ilan ay, pero sila ay parang… Makinig.
Merong…
Maraming bulbol na matingkad na kahel at kulay-bahaghari na di sa payaso.
Hindi iyon ang sinasabi ko rito. Ang sinasabi ko ay
hindi pwede
na… Sige, heto ang sinasabi ko.
Teka. Puta.
Sige.
Kung ikaw…
parang, kung naglalakad ka,
at may kamalig, at binuksan mo ang pinto, at may pader ng bulbol,
at ikaw, "Aba, may baliw na gumagala sa nayon."
Pag may nagsabi,
"Bulbol lang 'yon ng mga payaso." At ikaw, "Naku! Tawag tayo ng National Guard."
Sandali lang. Ano?
Dahil walang makapagpapatunay noon.
Sige, teka. Magagawa mo ito, sa tuwing,
sa tuwing mangolekta ka,
huwag…
Wag isang kumpol, kadiri 'yon.
Wag kumpol na… Hindi.
Kakadiri ang kumpol.
Malago? Hindi.
Masyadong pambayan.
Iyon ang iba…
Tulad ng, pag si Cracker Barrel nagbukas ng isang tindahang BDSM.
tatawagin nila itong Malagong Bulbol. Iyon ang itatawag dito.
Bumaba ka sa Ma… malamang konektado ito sa Cracker Barrel. Pumasok ka,
mag-almusal at tapos, "Saglit lang. Pupunta ako sa Malagong Bulbol."
"Bayaran mo. Magkita tayo sa harap."
Malagong Bul…
Malagong Bulbol.
May pang-ipit kami sa utong at mabangong pampadulas.
Mayroon kaming
mga latigo, at mga pamalo at mga dildo. Hay naku!
At isang tore ng mga butt plug na humahalik sa langit.
Sabihin pinadala ka ni Petunia ang pube na baboy.
Oink. Sige.
Sandakot ng bulbol ng payaso. Iyon ay
kahit anong kasarian,
tuwing mangolekta ka ng sandakot na bulbol,
kuha ka ng Polaroid.
May Polaroid ka, nakaluhod. Kinokolekta mo ang mga bulbol. Naka-baggy ka.
Itodo mo na. Dalhin mo na ang buong payaso doon.
Dapat naka-wig siya, naka-kolorete… Hawak ang pahayagan sa araw na 'yon,
kaya alam mo.
Pagkatapos kuha ka ng pambutas, magbutas sa Polaroid,
kuha ka ng laso, ipasok mo sa butas,
itali ang kabilang dulo ng laso sa sandakot na bulbol,
ihagis ito sa kamalig…
Bawat sandakot na bulbol ay mahalaga.
Ayan na. At ganyan mo…
Puta hindi. Hindi, di pwede.
Alam mo bakit?
Hindi, di iyon uubra kasi dapat may pupunta,
"Sa teknikal, di mo napuno ang kamalig ng bulbol kasi ang laso sa Polaroid kumuha…"
Hindi, dapat lubos na bilib sa nagsasalita
at buong tiwala sa nakikinig.
Pag sinabi mong kala ko… Ito nangyayari ngayon, ayos?
Simulan nating ayusin ito. Maglakbay tayo sa susunod na oras.
Mapilit ako sa umpisa. Tingin ko.
Nakuha ko naman tiwala ninyo, pero alam ninyo? Di mo dapat 100 porsyento… Di pa.
Dahil ang meron ka… Makinig. Ang nagawa ko, na nakakatawa,
na malikhain, binuksan ko ang kamalig.
At may pader ng bulbol.
Oo, nakakabilib, pero kayong bahala, "Alam mo?
"Pusta ko iyong pader, Tiyak kalahating-pulgada kapal."
May malaking tabla sa likod, at walang laman ang natitira sa kamalig.
"Naloko na ko…" Tama kayo para isipin 'yon. Ito ang ginagawa ko.
Bilang komedyante, yayayain kita…
Sinasabi ko na gusto kitang tumakbo hangga't kaya mo
sa pader ng mga bulbol,
tapos, gusto kong lumaban ka pabalik,
lumaban ka lang papunta sa likod ng kamalig
hanggang mabalot ka ng mga bulbol.
Alam mo yun? Sa likod. At pag tumama ang kamay mo sa pader na 'yon,
iisip mo, "Nakilala ko ang marangal na tao." iyan ang iisipin mo.
Iyan ang gusto ko para sa atin.
Hindi ako, hindi ikaw. Tayong lahat.
Iyon ang gusto ko.
Iyon ang mga nilista ko noong shutdown.
Walong magkakasunod na araw akong nagigising…
Lima sa umaga,
hindi naman gumagana ang gagong Polaroid!
Lintik!
Bumili ko ng trampoline.
Di para sa malaking bakuran, isa sa mga pang-ehersisyo.
Oo. Maliit na munting trampoline.
Tawag dito rebounder. Kahanga-hanga.
Sasampa ka dito. Tumalon ka taas at baba, Ituloy lang,
"Heto na. Labas, pasok. Pasulong, pabalik. Padulasin mo."
Magandang workout.
Nakuha ko ito ng tama sa umpisa ng pandemic.
Magpapalakas ako, pare. Nakuha ko rebounder ko,
galing sa kahon, walang kahit anong dumi dito.
Naku, nasasabik na ko. Ramdam ko kung gaano kasabik ang rebounder.
Para siyang, "May babaguhin ako sa bahay na ito."
"Kabilang ako dito. Babaguhin ko sa ikabubuti."
Para akong, "Tama, munting rebounder. Pasok ka na?"
"Gusto mo sa gym?" Siya, "Oo, may gym kami sa bahay."
"Silid na may elliptical. Gym tawag namin."
Dinala ko siya sa loob. Nasasabik na siya.
Binaba ko siya. "Kita tayo bukas, munting rebounder." Siya, "Oo".
Napatingin kami
sa elliptical.
Nakasandal sa pader.
Sinasabitan ng mga damit.
Natatakpan ng alikabok.
At ramdam ko ang pagkadurog ng puso ng rebounder.
Ramdam ko sakit niya… Alam mo pakiramdam?
Parang baguhang pulis na kalalabas sa academy.
Parang, "Ibigay mo sa akin ang pinakamasamang presinto. Aayusin ko!"
"May maayos na diskarte ako sa pagpupulis, pagtulong."
"Magkakaroon ng kaibhan."
Unang araw niya, malaking termos ng berdeng tsaa,
keto sa tanghalian, kakatuwa.
Tumingin sa sulok, "Sino ang nasa mesa?"
Ang dating pulis sa homicide.
Walong butas ng bala doon.
Labing-isang mga colostomy bag.
Pampitong Viceroy niya ng umaga.
"Iyan ang elliptical."
Masdan mo ang munting rebounder,
"Matuto ka bata."
"Akala mo wala kong pangarap ng pumunta ako rito?"
"Nangunguna ako noon!"
"Pwede mong stream mga pelikula ko, mga show sa TV, programa sa bundok, lahat!"
"O! Babaguhin ko ang mga matataba sa bahay na ito."
"Iyong taong nagbaba sa'yo, kasama ko siya ng unang araw."
"Cute, munting pang-workout."
"Munting iPhone. Nag-download siya ng mga podcast dito."
"Nag-iisip"!
"Bumangon siya, inunat ang munting matatabang hita,
binobomba taas at baba."
"Akala ko lalayo siya."
"Hindi niya nalampasan ang unang BLue Apron."
"Bumaba sa akin."
"Nagpunta at sinuri ang teks niya sa banyo."
"D na siya bumalik."
"Pupunta siya bukas. Nakasuot ng munting pang-workout."
"Marahil maglalagay ng mga kanta sa kanyang iPhone."
"Oo".
"Isa siyang Gen X-er sa kanyang 50s. Pusta ko mga nasa 1980s New Wave pop ito."
"Ganyan siya magpapayat. Alaala."
"Sasampa siya sa'yo,
magsimulang tumalon na parang gibon na puno ng Skittles."
"Ano kaya unang pakikinggan niya? Masasabi ko agad."
"Our lips are sealed" ng Go-Go.
"Iyon ang unang kanta."
"At matutuwa kayong lahat. Buong oras niyang gagawin ito!"
"Hindi siya makakalampas sa tulay."
"Pag kanta ni Jane Weaver ng 'Hush my darling',
aalis siya. Titignan niya teks niya sa banyo."
"Hindi na siya babalik."
"Pawiin na ang galak sa loob mo, at wala ng mananakit pa sa iyo muli."
Nagbigay lang ako ng pinakamalungkot na pelikula ng Pixar na nasa…
pag gagawa sila ng pelikula kasama Safdie brothers, kanilang pelikula iyon.
Si Harvey Keitel ang elliptical.
Si Timothée Chalamet ang rebounder.
At si Francis McDormand ang bolang pang-ehersisyo.
Nabaliw ako noong shutdown.
Pinakamalungkot, psychologically, noong mangyari ang shutdown
sa parehong araw din ng asawa at anak ko. Tinamaan kami lahat ng kalungkutan
sabay-sabay. Araw ng linggo ito.
Nasa bahay kami, nasa loob. Ginagawa ang bahagi namin.
Matigil pagkalat.
Nasa kusina ang anak ko, bigla na lang, sabi niya,
"Uy, may weird na tao sa bakuran natin."
Anong kalokohan? Tumakbo ko palabas, "Ano"?
Nagmamasid, "Wala akong makita. May nakita ka?"
Sabi niya, "May weird na taong naglakad sa bakuran
at pumunta sa likod. Nandiyan na siya uli."
Ako parang, "Naku"!
May mga kamera kami sa buong lugar.
May app ako sa phone ko. Makikita mo kung anong nakikita ng kamera.
Hinihintay ko ito. Babalik ako para harapin siya.
Gusto ko lang malaman kung ano ito.
Ewan ko anong naroon. Paano kung hippie na nawawala gustong makipag hacky-sack.
"Maghahacky-sack sa'yo."
Baka baliw, hubo, na may balde ng manok sa titi, may tabak.
Ewan ko anong naroon. Gusto ko lang maghanda.
Pero ayaw mag-load ng kamera, inaantay ko ito. Tangina.
At ang asawa ko
tinulak kami,
walang sinasabi
at humahakbang sa likod ng damuhan.
Nakasuot siya ng puting bestida na hinahangin, nakayapak.
At may hawak siyang pink, bakal na pamalo ng baseball.
At may seryoso siyang Manson na enerhiya na lumalabas sa binti niya.
Tignan mo itong, hot, hippie na babae na gusto kong iyutin at mapatay lang. Hay.
Kaya,
siya…
Ilang minuto bago ko maunawaan ang ginagawa niya, tapos sinundan ko siya,
sa tsinelas at cargo pants, pero nasa sulok siya,
pinupuntirya na niya ang taong ito.
Bago ko makaliko, narinig kong tumili siya,
"Sino ka? Umalis ka sa bakuran ko!"
"Hahatawin kita."
Kaya…
Ako…
Lumiko ako.
Nakaposisyon siya.
parang si Uma ng Kill Bill, nakahanda na siya.
Ang taong tinitilian niya,
medyo magulong tignan, mukhang matino, mukhang maayos,
hawak cellphone,
medyo natulala, at sinisigawan niya siya,
"Anong ginagawa mo dito?"
Ngayon hihinto ko ang kwento
at sasabihin ko ang nangyayari.
May problema sa aircon namin. Ako…
Tinawag ko kontraktor namin,
sabi ko, "Pwede ka bang padala ng mag-aayos ng AC?"
Di sinabi sa amin,
binigay niya tirahan at code ng gate namin at pinapunta siya sa bahay.
Kaya, matinding di pagkakaintindihan.
Sinisigawan siya ng asawa ko, at para siyang…
nagliliyab na Valkyrie,
sumisigaw ng sobra sa taong ito, "Sino ka ba?"
Ngayon, sa kanyang pabulaanan,
kapag may nagliliyab na matang Valkyrie,
may hawak na piraso ng bakal na kulay puki,
nagbabantang patayin ka,
sagutin sa maikli, paturol na pangungusap.
Itong tao,
itong tao sinasabi, "Sino ba talaga, pare? Parang…"
"Araw-araw ay… ang gulong sa langit…"
Hay, lintik.
Ngayon nakahawak na parehong kamay niya sa pamalo. Ipapalo na niya sa lalake,
tumingin siya sa akin at ng tumingin siya, doon siya natakot.
Sinasabi niya, "Ako si Michael."
"Pinadala ako ni Steve dito para alamin…"
Ang asawa ko, "Diyos ko, di niya sinabi. Pasensiya na."
"Diyos ko, tatawagan ko siya."
"Hindi na ito maganda. Kung alis ka na kaya…"
Maayos namang umalis ang lalake.
Tiyak noong nagmamaneho siya pauwi, "Kawawa naman 'yon. Diyos ko."
"Siguro hanep ang sex pero…"
Maririnig mo ang kwentong, "Parang di ka lalake."
"Hinayaan mo asawa mo… Kung may mangyari!"
Kabaligtaran ito.
Sinasabi ko na ang tyempo at pagkakalagay namin
ay mas naging epektibo sa paghadlang sa akyat-bahay.
Dahil tandaan mo di siya natakot ng tinitilian siya?
Patuloy lang siya, "Ako…"
Alam mo bakit? Di niya maproseso ang nakikita niya.
Magandang Valkyrie, kulay puking bakal, tumitili. Sobra, Sobra talaga.
Hindi ito maproseso.
At saka ang enerhiya na binibigay niya
kalawakan, papatayin ka ng sex vixen.
Hindi ito maproseso.
Alam mo kung ano kaya niyang iproseso? Ako.
Nakatayo ng limang talampakang layo sa kanya, dahil ang enerhiya ko,
"Wala kong magagawa pag naging ganito siya."
"Tinangka kong dahil siya sa ospital ng kabado, kita mo?"
"Sabi niya susunugin nya ang bahay."
"Pumatay na sya ng mga taga-deliver ng Amazon."
"Hindi na ako makapaghukay pa sa disyerto. Takbo ka na lang!"
Gumagawa ako ng ilang mga pose na pwedeng screen saver sa Netflix, ganito…
Kung ginawa ko… Kung sila…
Kung gagamitin ko… Ganito ang gagawin ko. Manood. Ganito.
Tignan ninyo. Iyon ay…
Wala ito sa espesyal, kung nanonood ka ng Netflix,
"susunod na 'yon", para kang, "Panoorin natin ito saglit,
parang, ano ito?"
Nabakunahan ako at na-boost.
Tama. Salamat. Hindi dapat…
Salamat. Pero…
Iyon… Sige.
Salamat. Nakakalungkot din na pinapalakpakan sa puntong ito. Di ba?
Pinapalakpakan ka sa pag-aalaga sa kalusugan mo?
Parang ako na, "Kababayan, nagpunas ako matapos tumae. Salamat…" Hindi.
Mga tao.
Hindi.
Hindi ako bayani.
Ito ang mga magtrotrosong pumuputol ng puno…
Iyong ibang bayani.
Pinagpapalagay ko na may magtrotroso dito. Sige.
O isang masigasig na tagapunas.
Nagbakunahan ako noong lumabas ang bakuna.
Kaagad. Hindi ako sumingit sa pila. Hindi ko ginamit ang pribilehiyo ko, pero…
kumuha ako ng impormasyon sa loob,
at nahihiya ako dito. Ganito ang ginawa ko.
Nang lumabas ang bakuna, May kaibigan ako sa may Riverside.
Tumawag siya at sabi, "Ewan kung dapat kong sabihin sa'yo, pero
doon sa kung saan ako nakatira, sa bansang MAGA. Walang nagpapabakuna."
"May Rite Aid malapit sa'kin, nakaupong babae."
"Lahat ng pumasok tinatanong niya… Ayaw nila."
"Tinatapon nila mga kahong ito sa likod."
"Pag pupunta ka rito, matuturukan ka."
"Wag ng pa-appointment." Kaya punta ko doon.
Pumasok ako. May babae sa mesa.
Sabi ko, "Paumanhin. Magpapabakuna ako?"
Para siyang, "Talaga"?
Wala siyang… Naubos na niya ang mga nobela ni Tolkien na babasahin
Tulad ng, "Sige. Hayaan mong ihanda ko. Tayo ka diyan."
Habang nag-aantay, tama kaibigan ko, lahat ng pumasok,
"Magpabakuna ka?" "Hindi, salamat."
At may isang lalake binigyan siya…
"Sige! Hindi, salamat."
Tulad ng, "Ayos na rin, Deep State. Tingin ko, mag-aano…
"Tingin ko mananatili akong tracker-free sa ngayon."
"Sandali. Oo. Nasa Rite Aid uli ako."
"Sinubok nilang makuha ang track… Teka. Nawawala ka."Hayan ka na. Malayo ko, pre."
"Tama. Tawag ako mamaya."
Nabakunahan ako ng pangalawa at na-boost ng dalawa. Maayos ako.
Noong 1955,
lumabas ang bakuna sa polyo, 1955.
Dalawang taon pa ang layo
sa mga satellite.
Walang mga satellite!
Marahil ang Amerika hindi mas atrasado, racist,
takot sa bakla, sexist,
at itong mga hindi-satellite-pagkakaroon, mga gagong racist
pumipila para makapagbakuna!
Tangina!
"Bakunahan mo ako. Kung hindi mauuwi ako sa wheelchair."
"Di ko matatalo ang mga kakaiba sa iron lung! Bigay mo na yan!"
Ano ako, caveman?
Ngayon
Taong 2022,
alin sa una, parang hindi totoong taon. Di ba?
Mukha bang ginawa iyon?
Parang nanonood ka ng pangit na sci-fi, "Sa taong 2022…"
"Pinagsasama-sama ninyo lang mga numero. Hesus!" Sinong sumulat nito?
Ito ay 2022.
May mga robot tayo sa Mars.
Nagpapadala sila ng mga video sa TikTok.
Kalahati ng bansa, "Nalason sa karayom na iyon ang bruha."
"Sinasabi ko sa'yo. Hindi mo ko lalagyan ng lason ng bruha."
"Ilayo mo sa akin ang mahika mo."
"Panonoorin ko ang video
na tinatago ko sa bulsa ko na pinadala ng mga robot sa Mars sa phone."
"Pero ilayo lahat ng agham na yan sa kin."
Kung umiral ang ugaling iyon noong 1955,
dapat gawin ng gobyerno ang isa sa mga PSAs,
tulad ng konting pagsasayaw ng cartoon, paglabas ng mga heringgilya.
"Sinong ilalantad ko para gamutin ang polio?' Parang maliit…
Oo.
Tama yan, jabby. Sabihin mo sa lahat ang benepisyo mo.
"Mga benepisyo ko? Nakakalakad ka. Hindi ba benepisyo 'yan?"
"Kayong mga sinaunang gago."
Ibang mundo na ngayon, pare.
Iba na ang mundo. Di ba?
Mga cruise na barko? Di ka na makakakita pa nito. Paalam ka na.
Di na malalaman ng apo natin kung ano ang buffet.
Tangina, binago ng Covid lahat.
Una, naka-book na hanggang 2026 ang bawat cruise na barko.
Di makahintay ang taong sumampa sa salot na bangka
at maglayag sa katubigan.
Hayaan mo kong mamatay malapit sa water slide!
Di lang buffet ang babalik,
babalik sila na may dalang kakaibang paghihiganti.
Bawat isa may binabalak.
"Baba kayo sa mga Punong Lalake Lang na buffet ni Kapitan Covid!"
"Isa kang makakaliwang malamyang lalake na kailangan ng harang sa iyong clam chowder,
o kaya mo bang iyutin ang asawa mo? Kung gayon baba na
kay Kapitan Covid…"
"Patunayan mo na di ka pa bakunado,
makakakuha ka ng libreng isang platong scallops."
"Tama".
Nakikinig ako ng '70s sa seven, papunta rito.
Sa aking XM Sirius satellite dial.
Nais mo ng '70s? Pindutin ang pito.
Lahat ng awit ng 1970 nandun, '70s sa pito.
Gusto mo ng 1980? Pindutin ang bilang walo.
1980 sa walo.
Gusto mo ng 1990, bakit di mo pindutin ang bilang siyam?
Gusto mo ng 1940?
Hindi mo pipindutin ang bilang apat.
Dati, '40s sa apat.
Ngayon, channel 71.
Sa '40s Junction.
Gusto mo ang awit ng 1950? Sa channel 72.
Sa '50s Gold.
Gusto mo ang 1960?
73, '60s Gold.
Bakit nalipat ang tatlong channel na 'yon
sa labas
ng daigdig ng XM Sirius?
Sasabihin ko sa inyo.
Wala ng gaanong nakikinig.
Sa '40s, '50s,' 60s.
Bumababa ang tagapakinig parang… Ang '40s channel lima na lang nakikinig.
Tatlong beterano ng Digmaan at dalawang matalinong hipster. Iyan lang.
Iyon lang ang natira.
"Alam mo sino ang punk rock? Artie Shaw." Alis ka.
Maaari tayong tumawa at magsaya, pero, noong kapanahunan namin,
dekada 70, 80, 90 inaakyat namin ang dial.
Ganun mo malalaman bakit namamatay ang henerasyon
kung saan nilalagay ang istasyon.
Panatilihin ang dekada 70, 80, 90. Sana pag ginawa nila iyon,
maglaan sila ng konting oras at bigyang konsiderasyon ang pangalan
tulad ng ginawa nila sa '40s channel,
'40s Junction, istasyon ng tren, maramdamin.
Nakuha ko. Naiisip ko. Pagkatapos sumuko lang sila.
Sa '50s Gold, '60s… Ano?
Di ka maka-"Poodle skirt at Milkshake"?
Di ka maka-"Patchouli Oil at Love Beads," at anuman?
Bigyan ang '70s channel ng pangalan na tumutukoy sa dekada.
Alam mo, "Kami ng nanay mo'y Hiwalay na Radyo." Tingin ninyo? Mabuti.
Siyempre.
Oo.
Higanteng kandila saanman para sa ilang himig.
Ang '80s parang, "Trapper Keeper Tunes."
At ang '90s channel pwedeng…
Ewan ko…
Iyon ay kay Abra Moore na "Four-Leaf Clover" sa …
Hi. Nakatira ka ba sa Denver, mam?
-Nakatira ko sa Colorado. -Nakatira ka sa Colorado?
Ayos. Salamat sa pagmaneho papunta.
Sige. Ano ka… Mabuti nasabi ko. Hindi problema ito.
Salamat sa Diyos. Guys, di problema ito. Ayos ito.
May trabaho ka sa Colorado?
-Anong trabaho mo? -Duktor ako.
Duktor ka. Hanep, matalino. Sige.
Anong pinapraktis mo?
Pediatric neurologist ako.
Isang pediatric nuerologist.
Diyos ko!
Para kang…
Pinagsisilbihan mo ang komunidad. Tinutulungan mo ang mga bata.
Positibo ang trabaho mo, na may positibong saloobin.
Ito ay kamatayan ng komedi. Kailangan kong lumayo sa'yo ngayon.
Wala rito.
Kelangan makausap ko ang kusinero ng meth o diborsyado. Ito'y…
"Binubuhay ko ang mga bata."
Sige.
Tae.
Ito ba ay… Kasama mo siya? Magkasama kayo? Asawa mo?
-Ang asawa. -Anong trabaho mo, sir?
-Abogado ako. -Abogado ka?
Sa wakas.
Ilang masama.
Kung positibo itong tumutulong sa komunidad,
patay na ko… Anong klaseng law pinapraktis mo, sir?
Inuusig ko ang mga juvenile sex crime.
Inuusig mo ang mga juvenile sex offender.
Aba…
Kapag sinabi mong juvenile sex offender,
ibig sabihin mga taong gumawa ng krimen sa mga kabataan,
o kabataan na nang-abuso?
Mga kabataang nang-abuso.
Ingat ka sa pagbigkas.
At ng sinabi mo… At ang mangyayari makukuha nila…
Anong kalokohan ito…? May…
Ang pag-upo ko tama na sa isang tawa.
Di ko na gagawin ang natitirang bahagi. Anong trabaho mo?
Anong ginagawa ko?
Nag-uusig ka ng mga kabataang nang-abuso.
Sige.
At ikaw ay neurological pediatrician.
Kaya ang isang batang marahil hindi maayos ang utak, inaayos mo.
At ang mga hindi mo maayos, kinukuha niya.
Ganoon mo ba…
Ayan na naman.
Nariyan na ang susunod na tambalan ng Marvel. Sige. Kaya…
Iyon ay maganda at madilim din kasabay nito.
Bihira mahanap iyon.
Parang goth na babaeng may hawak na kuting. Sige.
Ikaw naman? Nakatira ka ba sa Denver? Talaga? Anong trabaho mo sa Denver?
Nagtratrabaho ko sa bar, estudyante.
Nagtratrabaho sa bar at estudyante ka.
Ito ay 1980s na pelikula ni Tom Hanks. Sige.
Kaya,
anong pinag-aaralan mo?
Sa cybersecurity.
Sa crybersecurity.
At sa umaga, nagroronda siya sa internet.
Sa gabi, ito'y Slippery Nipples sa mga sekretarya, tama?
Bartender ka, at gusto mong magtrabaho sa huli sa
cybersecurity, malinaw?
-Oo. -Nagbabayad ng bill ang bartending.
Binabayaran kang matuto. Anong pinakanakakatakot na natutunan mo na
sa cybersecurity? Gaano tayo kalapit sa mga malaking atake sa hack,
na biglang ayaw na lang gumana ng ATM,
at lahat ng porn sa internet? Kelan nangyari ito?
-Wala talagang pribado. -Wala talagang pribado.
Alam nating sa puntong ito. Hindi iyon…
Diyos ko, naranasan mo ba… Noong lumalaki ka
merong mga gagong nag-bully sa'yo, talagang mga gago,
at ngayong natututo ka sa cybersecurity,
pwede mong hukayin ang buhay ng taong ito,
at lansagin ito kung gusto mo?
Naisip mo ba ang ganoong tukso?
-Medyo madalas. -Aw!
Hinanap mo na ba ang pangalan ng mga dating bully?
Pinili kong hindi.
Pinili mong hindi.
Iyan ay pang-abogadong sagot. Iyan ay… Nakuha mo 'yon?
Hay, pare.
Asawa mo ba ito o nobya?
-Oo. -Alin?
-Nobya. -Nobya!
Anong trabaho mo?
-Guro ako. -Guro ka.
Anong ginagawa… Salamat.
Hanep.
Anong tinuturuan mo?
Tumutulong ako sa mga haiskul para sa libreng kredito.
Tumutulong sa mga haiskul para libreng kredito.
Ang cool lang.
Nakakatulong ba ang tattoo sa manggas na masira ang yelo pag sila, "Ang cool niya"?
"Okay lang siya."
-Dapat makatulong iyon. -Oo naman.
Pumapasok ka bang nakikita tattoo mo?
-O pinagsusuot ka ng mahaba? -Pinapakita ko.
Pinapakita mo, maupo ka… Bibigyan ka namin ng konting kredito
habang nakatingin ka sa Gashlycrumb Tinies doon. Ayan na.
May tattoo ka din. Gaano katagal na kayo?
-Tatlo. -Tatlo o apat na taon.
Tatlo o apat na taon.
Ilang cybersecurity…
Ano ba, mga tao.
Nagsasama kayo?
Ayos!
Gusto mo bang… Maganda siyang tingnan sa…
At tapos makukuhanan ka niya ng libreng kredito at lahat. Ang sabi ko, sige na.
Tinakda kayo ng langit. Gawin ninyo na.
Ginagamit niya ang cybersecurity para kumuha ng libreng credit sa bata?
Ibahin ang marka, ipasok sa Harvard.
May isa na namang magaling na tambalan.
May dalawang tambalang superhero na ko ngayon.
Kumusta, sir.
Naka-short sa unang hilera. Hanep.
Ganyan nga. Mas malaki ang tiwala mo sa sarili kaysa sa akin.
Dito ka ba nakatira?
-Oo. -Anong trabaho mo sa Denver?
Nagtratrabaho sa Boulder.
Nagtratrabaho ka sa Boulder, nakatira ka sa Denver.
Anong trabaho mo dun?
Nagtratrabaho ako sa groseri.
Na may balbas? Ayos lang sa kanila o…?
Di ko tatanungin anong groseri.
-Kakaiba yan. -Malalaman mo din.
Marahil. Sandali. Anong partikular na trabaho mo sa groseri?
Ako ang manager.
Manager ka sa grocery store.
Buong tindahan o isang departamento?
Oo.
Oo, bahagi nito.
Bahagi nito.
Sa mga alak? Anong bahagi ka…?
Tila namangha ka ng marining mula sa'yo na nagtratrabaho ka sa groseri.
Nagtratrabaho ako sa groseri!
Sinong kasama mo? Kaibigan mo ba ito?
Nariyan kaibigan mo, saan ka nagtratrabaho?
-Nagtratrabaho sa bahay. -Sa bahay ka.
-Sa sales. -Sa sales ka.
-Nagbebenta ako ng ilaw. -Nagbebenta ka.
Tinatanong mo ako? Para kasing, "Nagbebenta ako ng…"
Sinasagot mo mga tanong ko na tila pulis ako. Ikaw parang,
"Nagbebenta ko ng ilaw." Tila, hindi…
Nagbebenta ka ng ilaw mula sa bahay.
Salesman ako ng mga ilaw.
Salesman ka ng mga ilaw kaya nakapirmi ka sa bahay.
Tinatawagan mo ang mga tao o sa internet?
-Sa internet. -Sa internet.
-Binebentahan mo sila ng ilaw. -Tama.
Indibidwal o korporasyon?
-Pareho. -Pareho kakaiba iyon.
Ewan ko kung paano…
Nakikipag-zoom ka sa kanila, at sabihin, "Bilis, buksan lahat ng ilaw ninyo."
"Nakakainis, ha? May solusyon ako sa iyo."
Ganoon na nga.
Nakakatuwa yan.
Nakakatuwa kayong dalawa, pero di kayo tambalang superhero sa akin. Paumanhin.
Iyan ay… Hindi ko alam kung ano kayo.
May lalakeng nagtratrabaho sa Trader… Di sigurado ang ginagawa niya dun.
Isa pang lalake nakakatanggap ng tawag sa Zoom at nagbebenta ng ilaw.
Tingin ko may kakaibang Only Fans kayo. Pinagtatakpan mo lang ito ngayon. Hindi ka
talaga nagbebenta ng mga ilaw.
-DC Universe ito. -DC Universe. Sobrang…
Akin ang nerd na bagay, kaibigan.
Huwag kang mangahas!
Ang masayang unang hilera. Palakpakan natin sila. Salamat. Grabe.
Gusto ko ang daloy niyan.
Duktor, abogado, cybersecurity, guro,
uri ng grocery, mga ilaw, palagay ko. Ewan ko.
Tamang tama.
Alam mo ang di tumatanda? Nagising.
Talagang hindi.
Nagising ako, tingin ko.
Pero alam mo? Balang-araw hindi na,
at kayo ding lahat.
Magising. Maging open-minded. Wag tapikin ang sarili.
Kasi kakagatin ka nito sa pwet.
Inaalis lahat kasi di nagising, nagising sa isang bagay.
Di sila makasabay sa progreso.
Ang progreso ay laging padadapain ka.
Ako ay sobrang pro-trans, sobrang pro-gay marriage, gay rights at pro-abor…
Hindi.
Di iyon… Ang sinasabi ko
sasabog iyon sa mukha ko balang-araw.
Magkokomedi ko pag 70 na ako, at magpapalusot ako ng bagay
na di ko na masasabayan. Ako'y, "Dapat di iyutin ng tao ang clone nila."
"Boo!" Magkakaron ng ilan, tulad ng…
Hindi. Pro-trans ako.
"Tangina mo, galit sa clone!"
Hindi, progresibo ako!
#Stopclonehate, tapos ako ay…
Tapos madodoble ako.
Nang lumaki ko, di ka nagbate sa test tube
at iyutin anuman lumabas dito! Kung ako na masama doon, paumanhin!
Boo!
Oo nga pala, Iyon ang alam mo kung isa kang inaaping minorya
o, alam mo, isang grupo na laging inaapi,
at ngayon alam mo na nagawa mo na
pag tuwid, puting tao tanungin ka kung ayos ba patawa nila.
Doon mo malalaman… Nakapasok na ang mga trans
dahil bigla, tuwid, puting tao magiging, "Ayos na ba ito?"
"Gagana ba biro ko? Ayos ba yun?"
Alam mo.
Sa alinmang paraan, ibig sabihin sa hinaharap,
tuwid, puting tao ay magiging minorya,
tapos may magiging gago rito, "Uy, nagpapatawa ako
tungkol sa tuwid, puting tao, at pinapa-bowling ko siya. Ayos ba yun?"
"Nagbobowling kayo, tama? Parang iyon… Di nakakasakit?"
"Nakikinig siya sa Limp Bizkit, na kakaiba, ayos?"
"Kakatwa ito. Ginagawa ko ito ng kakaiba."
Lintik, sa nakalipas na anim na taon. Tangina.
Nataranta ako noong 2016 at nang sumunod na mga taon,
"Anong nagyayari? Diyos ko, magugunaw na ba ang Amerika?"
Ngayon, alam mo?
Hindi naman. Masama ngayon ito,
pero lahat ng nangyayari ay dapat na nangyayari ngayon.
Alam ninyo kung ano ang 2016 noon?
Iyon ang huling alboroto ng mga boomer.
Ganoon iyon noon.
Ang mga boomer
huling alboroto.
Tuwing tumatanda ang isang henerasyon,
takot sila kasi nakakatakot ang kamatayan,
at naglalagay sila ng gago sa White House bago sila umalis.
Nangyari na ito dati. Ang pinakamahusay na henerasyon…
Ang pinakamahusay na henerasyon, Grabe, nakilaban sa Nazi,
niligtas ang mundo sa kalupitan, bumalik, nagtayo ng kabahayanan,
pinalaki ang mga baby boomer, tapos nagsimula silang tumanda.
Namuti ang buhok, di na gumagana ang mga titi,
mga hemorrhoids, at hysterectomy.
Nataranta sila. Sa huling bahagi ng 1970.
Punk na musika, di nila alam nangyayari.
"Iboto ang dating aktor na kowboy. Tangina mo."
"Nandito ako, lintik na ito!"
Tapos lumaki ang mga baby boomer. Isipin sila.
Sila ang nanguna sa sex, rock and roll, himagsikan…
Tinaglay nila ang kabataan, at hanggang tumanda sila.
Namuti ang mga buhok nila at di na gumana ang titi, hemorrhoid, at hysterectomy,
tanginang Gen X at Gen Z pinagtatawan sila sa Twitter at TikTok.
Di nila maintindihan ang hip-hop.
Ngayon sila, "Diyos ko, mamamatay na ako. Anong nangyayari."
"Iboto ang host na racist ng game show. Tangina mo!"
"Narito ako!"
Gen X ako.
Aba,
ang alboroto namin ay magiging mas masama.
Pag tumanda na tayo, di na gumana ang titi, mamuti ang buhok…
Walang nakakaalam sinong magiging pangulo.
Baka si Eddie Vedder o Jeneane Garofalo, isa sa kanila.
Hindi ko alam.
Tignan ninyo.
Mahal ko ang mga iyon.
Magiging masamang presidente si Janine.
Kilala ko siya mula noong '90s. Mahal ko siya. Siya mismo makapagsasabi.
Janine, dapat kang magpresidente. "Ayoko niyan."
Diyos ko, sandali. Sa ganoon siya mananalo.
Isipin ninyo paano mag-isip ang mga Gen X, pero ganun tayo dapat.
Tamang tama iyon.
"Seryoso ako. Hindi ko gagawin iyon." Oo, alam namin.
Iiwasan niya magdebate. Di siya magkampanya.
Hindi siya sisipot sa inagurasyon niya.
Oo, magiging nakakabilib iyon.
Lalo ko syang minahal. Magkaka-ticker ang CNN sa baba ng screen,
"Araw 312 ng hindi pagsipot ng presidente."
Makikita siya sa kapihan. "Sabi sa'yo di ako tatakbo."
tapos mamamatay tayo
at wala na tayo rito para makita pa ang binoto ng Gen Z.
Pangulong Logan Paul.
Hindi ko… Tingnan ninyo. Ewan ko.
Pangulong Joe Rogan.
Gagawin niya… Mga tao, makinig sa akin.
Kilala ko si Joe mula noong dekada 90.
Mabait siya.
Naligaw siya noon. Alam mo kung bakit?
Kasi may nagbigay ng 100 milyong dolyar.
Iyon ang nag-uudyok… Mahusay pa siyang magdala kung ako 'yon.
Kung meron akong podcast sa paggagantsilyo,
at may magbigay sa akin ng daang milyon, titigil ko na ang yarn sa podcast!
At si Joe magiging, "Nabaliw na si Patton." "Diyos ko."
Di masama tumanda kung hindi mo ito didibdibin.
Iyon ang susi, alam mo.
Parang… Kunwari si Jeff Goldblum ka ng The Fly,
at pinapanood mo lahat ang kalokohang ito… "Hay naku!"
Kumuha ka ng notebook na nakatali sa balat. Magtala, sa gabi, tulad ng…
Amoy lumang aklat ang utot ko.
Hindi ako kumakain ng lumang aklat.
Kailangan nito ng ibayong pagsusuri.
Araw 17. Mas matagal huminto ang pag-ihi kaysa umihi.
Darating ito sa ating lahat.
Iiwan ko ang kwentong ito tungkol sa aking… isa pang kasawian,
na mayroon ako, paa, lahat ito. Nagpipiraso ito. Pero alam mo?
Nabubuhay tayo sa ika-21 siglo. Ayos lang. Isaisip lagi yan.
Noong isang taon, noong Nobyembre, kailangan ko ng ilang
maliit na operasyon, tama?
May ikukwento ako. Gagamitin ko ang ilang masayang AP na Ingles
para iwasan itong maging nakakatakot. Kasi totoo.
Nagkaroon ako ng maliit na operasyon, ang uri ng operasyon na,
Ganito na lang,
ang mga nasa edad ko na madalas nakaupo dapat meron.
Naiintindihan ninyo?
Nag-alala ko. Covid pa rin. Naku, paano kung mahawa ko?
Pero nalimutan ko nasa ika-21 siglo ako.
Nasa akin ang lahat ng kalamangan sa plus column.
Sa araw ng operasyon, nagpatawag ako ng kotse gamit ang phone ko.
Dumating ang kotse. Naka-mask ang lalake. Ako rin.
Malinis kotse, dinala kong ospital.
Nakita ako ng duktor, pinakita sa akin ang protocol nila.
Sabi niya, "Pinabuti ang operasyon." "Aabutin na lang ng isang oras."
"Makakauwi ka ngayon."
Pinatulog ako. Nagising ako. Ayos lang ako. Sabi niya, "Ayos ka lang".
"Heto ang makabagong pampawala ng kirot tutulungan kang gumaling."
"Wala kang mararamdaman."
"Ngayon, magpatawag ka ng isa pang sasakyan."
"Nabubuhay ka sa ika-21 siglo."
Hinatid ako ng sasakyan sa bahay.
Pagdating ko, may aparato ako na pwede kong tawagan mula himpapawid, pelikula,
mga aklat, palabas sa telebisyon, musika na mag-aaliw sa akin habang nagpapagaling.
Ika-21 siglo.
Ng umalis akong ospital,
Sabi ng duktor,
"May isang gawain ang katawan,
na nakasanayan mong gawin araw-araw,
at sa susunod na ilang araw,
di mo magagawa ito."
"Matapos ang tatlo o apat na araw,
bigla na lang,
magagawa mo ito."
"Pero sa unang gawin mo ito,
ito ang gagawa sa'yo."
"Wag kang mahiya dito."
"Mangyayari ito, parte ng paggaling."
"Pagaling ka ng payapa."
Umuwi na ako.
Unang araw, nanood ako ng pelikula. Nagbasa ko sa iPad.
Natulog ako.
Walang nangyari.
Kinabukasan, nanood ako ng pelikula, nagbasa sa iPad, natulog.
Walang nangyari.
Ikatlong araw,
nanood ng pelikula, nagbasa ng aklat sa iPad ko,
natulog.
3:30 ng umaga.
Nangyari ito.
Nagising ako ng mangyayari ito, at naramdaman ko ito.
Nauna ko ng konting segundo.
Nakupo, hindi ito magiging sakuna. Tumalon ako sa kama.
Maayos ang lahat. Nakatawid ako sa sahig.
Pumasok ako sa banyo. Sampung talampakan ang layo ko sa kubeta.
Magagawa ko ito.
Boom! Hindi.
Nagawa kong tanggalin ang underwear at sweatpant ko.
Na mas nagpalala ng sampung beses
dahil ngayon,
ang aming malinis na puting tile ng banyo
ay
napalamutian para sa Taglagas. Paano na, ha?
Oo. Maligayang Pasasalamat.
Kaya
Nakatayo ako doon
nag-iisip, "Nakupo, may dalawa kong pagpipilian. Lilinisan ko, o hayaan
ang asawa ko na pumasok at makita itong sakuna, na hindi niya deserve."
Pinili ko ang ikalawa.
Nilinis ko muna lahat. Kumuha ako ng bungkos ng tuwalya.
Dinakot ko lahat sa isang kadiring balumbon.
Huhubarin ko lahat ng damit ko, Kasama ang kamiseta. Nadumihan na ang kamiseta ko.
Pisika.
Kaya…
kinuha ko buong balumbon
tungo sa… Hubo na ako ngayon.
Tungo sa kusina dala itong kadiring balumbon,
kinuha ang bag sa lata, nilagay ito sa bag.
Ngayon, 4 na ng umaga,
Kailangang maglakad sa dulo ng aking driveway.
Kung nasaan ang basurahan.
Binuksan ko ito. Hinulog ito.
Nakatayo lang ako.
Hubad.
4:00 ng umaga,
at ako lang
tumingin sa buwan…
Parang ilang oras nakalipas,
Nasa ika-21 siglo ako,
may access sa makabagong teknolohiya, gamot, sasakyan,
at ngayon,
makalipas lang ng ilang oras,
Nabunyag ako
bilang hubad na unggoy noon pa man.
Ang hubad
nababalutan ng taeng unggoy,
na nasa loob nating lahat.
At talagang naging payapa ako sandali,
dahil napakasama nito,
at ako parang, "Alam mo, ang layo ko talaga
sa ika-21 siglo gaya ng kung nasaan ako ngayon.
Mas malapit ako sa totoo lang sa mga ninunong Neanderthal."
May kakaibang bagay ng paglilinis dito,
at naramdaman ko iyon ng sampung segundo.
Noon ko naalala lahat ng kapitbahay ko may mga kamera sa mga pinto nila.
Kaya lahat nakatanggap ng Christmas card ng noon.
Maraming salamat, Denver!
Salamat!
Salamat sa inyo. Salamat!
Salamat sa lahat.
Salamat!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Maricar Borbon