Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Dünya bu gece ender bir doğa olayına tanıklık edecek.
Dolunaylı bir gecede tam Ay tutulması yaşanacak.
İnsanlar bu tam Ay tutulmasına Akdeniz semalarında şahitlik edebilecek.
Batı Asya ve Kuzey Afrika'dan da gözlemlenebilecek.
Bu ender doğa olayı bir daha 19 yıl boyunca gerçekleşmeyecek.
-Sesi kıs. -Ay tutulması…
Evet, ilacın dozu köpeğin ağırlığına göre değişir.
Hapın tamamını verin. Kırıp yemeğinin içine koyun.
Peki, o zaman yarısını verin.
Kutunun üstündeki kilo talimatlarına bakın.
Kilosu yazmıyor mu?
Tamam, garanti olsun diye dörtte üçünü verin.
Kes şunu.
Size demedim, köpeğime dedim.
Evet, Doberman. Hiç durmuyor.
Hayır! Otur Zeezo, otur!
Aferin oğluma.
Ne olur ne olmaz, dörtte üçünü verin hanımefendi.
-Nereye? -Dedim ya, Tina'lara.
-Bana yalan söyleme Sophie. -Peki, inanma.
-Seni kim alacak? -Tina ve tanımadığın arkadaşlar.
Jalal mi, Jeelo mu… O çocukla mı görüşeceksin?
-Hayır. -Sophie, yalan söyleme dedim.
Tina'lara gidiyorum, kimler olacak bilmiyorum.
Peki bu ne? Neden çantandaydı?
Tina'nın. Saklamam için verdi.
Tina'nın.
Beni aptal mı sanıyorsun Sophie? Ben aptal değilim. Yatıyor musunuz?
Peki, babana söylüyorum.
-Sen beni deli edeceksin. -Kendi kendini deli edeceksin.
Emad çoktan yemek yedi. "Açım" derse uyumamak için bahanedir.
-Molehiya sıcak servis edilir. -Ben de soğumasın diye sardım.
-Sıcakken sararsan içindekiler dibe çöker. -Çökmez inşallah.
Sara, Emad! Saatin farkında değil misiniz?
Oyunu kapatın, yatağa gidin. Hadi.
-Anne, beş dakika. -Anne.
Beş dakikası filan yok Sara. Hadi Emad, kapatmazsan gıdıklarım.
Bu ekranlar beyinlerini yakacak.
Hadi çocuklar, kalkın.
Annenin çocuklara yedirdiği şekerler beyinlerini yakacak.
Pilavla tavşanı getireyim.
Dur.
Hapı bıraktım.
Ne?
Al, bunları kızının çantasında buldum.
-Çantasını mı karıştırdın? -Kâğıt arıyordum.
-Ciddi misin May? -O aptal sevgilisi Jeelo'yla buluşacak.
-Çantasını mı karıştırdın? -Karıştırdım. Tek derdin bu mu?
Kızın kontrolden çıktı.
Bu gece çıkamayacağını söyle.
May, kız yakında 18'ine basacak, ne isterse yapabilecek.
Neden ona karşı bu kadar zayıfsın?
Tavşan getirdiğimi görünce May'ın suratını görmek istiyorum.
Telefonumu unuttum. Bir saniye.
Gidelim mi?
Klinikte yaşıtlarını görüyorsun. Bunu kontrol edemeyeceğini bilmen lazım.
-O benim kızım, ikisi farklı. -Hep inatlaşıyorsunuz.
Büyüdü diye istediğini yapabileceğini mi sanıyor?
Büyüyeceği kadar büyüdü. O artık çocuk değil May.
-Annem hiç böyle endişelenmezdi. -Annen ne alaka? Ben annen değilim.
-Benden yana hiç endişelenmezdi. -Sen erkeksin. Farklı.
Nasıl yani?
Hadi ama.
Erkek olsaydı prezervatifi dert etmeyecek miydin?
Birden anlayışlı baba mı oldun?
Bırak, soğanlarına odaklan.
Bu şarap da ne? Ayıp olmasın? Bir tane daha mı alsak?
Ayıp mı? 40 dolarlık organik Fransız şarabı bu.
Hadi ama Ziad, nasıl olduklarını biliyorsun.
-Ne yapıyorsun? Yapma. -Etiketi söküyorum.
Çok ayıp Ziad.
-Kalsın da 40 dolarlık olduğunu görsünler. -İyi, tamam.
Bu Güneş tutulmasının önemi ne?
Ay uzun bir süre tamamen kararacak.
Ama bu Ay'ın gerçek yüzü.
-Bu iyi bir şey mi? -Hayır, sadece tuhaf.
Böyle zamanlarda tuhaf şeyler olurmuş.
Ayrıca Güneş değil, Ay tutulması.
Peki.
Dilim tutulsaydı da demeseydim.
Tutukluk yaptım.
Hoş geldiniz.
-Hoş geldiniz. -Will!
-Nasılsınız? -Sizi özledim!
-Biz de. -Çok özledim.
-Zahmet olmuş. Bu ne? -Molehiya.
-Nihayet Mısır molehiyası yiyeceğiz. -Hem de tavşan etli molehiya.
Mısır şivesi şart, "davşan".
-"Davşan". -Çalış.
-Hoş geldiniz! -Göz kırp. Mayousha!
-Nasılsın? -Çok özledim.
-Ben de. Ne tavşanı bu? -Tavşanlı molehiya getirdik.
Kültür şoku olsun diye.
Asıl şoku Mısır'da El Prince restoranında yaşadık.
-Aferin kız, unutmamışsın. -Nasıl unuturum?
-Koku çok mu ağır? -Enfes, ağzımızın suyu aktı Will.
-Burası hep böyle. -Harika!
-Ne içersin? -Şarap.
-Almayayım. Sophie nerede? -Giyiniyor. Dışarı çıkacakmış.
-Tamam, gidip… -Gitmesen daha iyi.
-Ne oldu? -Çantasında bir şey buldum.
-Sigara mı? -Prezervatif.
Yok artık! Babası da öğrenmiştir.
-Bir şey demedi mi? -Demedi.
Çıkmasına izin verme.
-İyi akşamlar. -Selam.
-Merhaba. -Merhaba.
-Selam Jana. -Nasılsın?
-Selam Sherif. -Nasılsın?
-Mariam, çok özledim. -Ben de seni.
-Elbisen harika. -Rengi yakışmış.
-Mersi. -Selam May.
-Selam Mariam. -Nasılsın?
-Ne haber? -Çok şık.
Teşekkürler canım.
-May. -İki yanaktan.
-Arkana park ettim. -Çarpmadın umarım.
Ufak bir çizik.
-Kumrular yok mu? -Henüz yok.
-Bir şişe mi getirdin cimri? -Kasayla mı getirseydim?
-40 dolarlık şarap o. -Hava mı atıyorsun Ziad?
Evet, etiketi gördüm.
-Organik. -Organikmiş. Dandik işte, açılmıyor.
Rabih yeni sevgilisini getirecekmiş. Kızın adı neydi?
-Rasha. -Rasha.
-Rabih'leyse tatlı kız olmalı. -Eminim onun gibi özeldir.
Rabih'in nesi var?
Evet, kadınlar öyle erkekleri sever.
Rabih komik bir tip.
25 yıldır tanırım, ciddi tek bir ilişkisi olmadı.
-Anca takılıyor. -Ne o? Kıskandın mı?
Durun, Rabih'in nesi var?
Tatlı, komik, iyi kalpli. İnsanlar seviyor, sıcakkanlı.
Ama bu yüzden kadınlar arkadaş ayağı çekiyor işte.
Rabih'le ne alıp veremediğin var?
Senin çıktığın her kız güzellik kraliçesi miydi?
Yanlış anlama Jana. Ama yani…
İşte geldiler.
Merakımdan çatlıyorum.
Güzel çıkarsa kıskanırlar mı dersiniz?
Ne oluyor?
Sapağı yine kaçırdım.
Ne oldu?
Yalnızsın. Rasha hani?
-Onu görecektik. -Evet.
Kendini pek iyi hissetmiyordu, evde kalması daha iyi olur dedik…
-Tüh, ciddi bir şey mi? -Hayır, biraz hâlsizdi ama bir şeyi yok.
Yazık, tanışmaya can atıyorduk.
-Evet. -Bu yemek onun içindi.
-Gideyim mi? -Hayır!
O anlamda demedik Beebo.
-Ver şunları. -Canım.
-Çok özledim. -Ben de seni!
İyi misin?
-Selam. -Seni terk mi etti?
-Git işine! -Terk mi edildin?
Hayır, biraz hasta.
-Kavga etmişler. -Etmedik.
-Nesi var? -Biraz hasta işte.
-Ateşi var mı? -Yok.
-Beebo, nasılsın? -Nesi var bunun?
-Kavga etmediniz? -Etmedik.
Nasılsın?
-Sen ona bakma, uyuz işte. -Nesi var?
-Kaç yaşında demiştin? -Demedim. Daha yeni geldim.
-Neyiniz var? -Kes.
-Rahat bırakın. -Sağ ol.
Sen kulak asma.
-O ne? -Rabih için.
Yaşını merak ediyorlar. Yaşlı mı?
-Ne demek yaşlı mı? -Tahminde bulunuyoruz işte.
Uzun mu, kısa mı?
-Güzel mi? -Güzel.
-Sen onlara bakma. -Neden May? Merak ediyoruz.
Onları boş ver, bana söyle.
Insta'da adı ne?
-Hesabı yok. -Neden?
-Insta ve Facebook kullanmıyor. -Fotoğraf göster.
-Yok ki. -Göster.
-Güneş tutuluyor. -Ay.
Şimdi mi? Evet, başlamış. Hadi.
-Ay tutulması. -Yemek mi yeseydik? Bu taraftan.
Çok açım.
Ay tutulurken dilenen dilek gerçekleşirmiş.
-İki tane görüyorum. -Zaten iki tane var.
Dört olmasın?
Odağı ayarlaman gerek.
-Böyle mi? -Evet.
Oynatma.
-Gördün mü? -Evet.
-Çok güzel. -Tamam, çekil.
-Dikkat, çok hassas. -Çekil hadi.
-Nasıldı? -Süper.
Başımıza astrolog oldu.
-Gördün mü? -Evet, muhteşem.
-Bakayım. -Al bakalım.
İki tane, üst üste binmişler.
-Neden oynattın? -Oynayacağını bilemedim.
Bakıp gözüne göre ayarla.
Tamam.
-E? Rasha… -Evet.
-Durum ne? Nasıl gidiyor? -Fena değil. Başlarda nasıldır, bilirsin.
Fena değil.
-Ne kaynatıyorsunuz? -Sorguya çekiyor.
-Kız arkadaşını sordum ama saklıyor. -Hepsi meraktan çatlıyorlar.
-Sen çatlamıyor musun? -Ama benimki farklı.
-Ne konuşuyorsunuz? -İşte şimdi tam sorguya döndü.
-Rasha'yı soruyoruz. -Ben niye gelmediğini anladım.
Rabih deli divane hâlini görmemizi istemiyor.
-Deli divane mi? -Evet, aşktan.
-Âşık olup olmadığımı bilmiyorum. -Ne demek bilmiyorsun?
Âşık olduğunu nasıl anlarsın ki?
-Siz nasıl anladınız? -Ben çoktan unuttum gitti.
Günde yirmi kez konuşmak istiyorsan âşıksın demektir.
-Ya kırk kez istiyorsam? -Kırk…
Kırk kez istiyorsan işin bitti demektir.
Konuşmayı kesince de evlendin demektir.
Gülme Rabih, hiç komik değil.
-Ne zamandır birliktesiniz? -Bir aydan biraz fazla oldu.
-Yani hâlâ cicim ayları. -İlişki yeni, normaldir.
-Nasıl bir ilişki? -Niye sorguya çekiyorsunuz?
Ciddi mi, değil mi? Eğlencelik mi, evlenmelik mi?
Ciddi mi düşünüyorsun?
-Hakikaten sorgu gibi oldu. -Sağ ol.
-Sadece merak ediyoruz yahu. -Tamam, neyi?
-İyi biri mi? -Nasıl yani Ziad?
Eleştirmeye başladıysanız yandı.
-Sizinle ilk tanışmam aklıma geldi. -Ne zaman? Hatırlamıyorum.
-Doğru. -Çok korkmuştum.
Bir de beni düşün.
Yeni evlilik, yeni ülke, tanımadığım insanlar.
Arapça konuştuğunuzu biliyordum ama tuhaf bir şiveyle…
Ama şimdi bülbül gibi şakıyorsun.
Bizde "bülbül" ayıp bir laf. Biz "lebleb" deriz.
-Peki ya "faşka"? -O daha beter.
En kötüsü "mara".
Bir keresinde markette biriyle tartıştı.
"Mara'nın oğlu" dedi. "Mara, kadın demek" dedim.
Dilimin ucunda bir tane daha var.
"Bokra a bokra."
-"Yarın sabah" demek. -O zaman "yarın sabah" deyin.
Ben çok korkmuştum.
Ziad'ın çocukluk arkadaşısınız, beni aranıza almazsınız dedim.
Bizden mi korktun?
-Melek gibiyiz. -Kanatlara bak.
Üstümü değiştirip durmuştum. 10 kez değişmişimdir.
20 kez.
-Nihayetinde birinde karar kıldın mı? -Hayır ama yanınızda çok rahattım.
Sanki sizden biri oluverdim.
-Yoksa olmadım mı? -Tabii ki oldun.
-Oldun tabii. -Evet, Jana olmadan olur mu hiç?
Rahat mısın?
Bıraksana, bütün gün seninle. Hasret gidereyim.
-Hadi, acıktım. -Açlığı geçtim, midem yapıştı.
Tamam, gelin.
-Gelin hadi. -Yukarıya doğru.
-Bozdun. -Sorun değil. Ayarla.
Profesörü dinle.
-Gel, gözünü getir. -Böyle mi?
Dur, ayarlayayım. Görebiliyor musun?
Her şeyde beni suçlamayı kes.
-Simi ve Nour olmadan ilk buluşmamız. -Nour'la bugün konuştum, selamı var.
-Nasılmış? -Perişan hâlde. Annesine gitmiş.
Kocası kızıyla yaşıt birini bulursa olacağı bu işte.
-Kolay değil. -Depresyonu nasıl atlatacak, bilmem.
-Sen biliyor muydun? -Neyi?
-Kızı yaşındaki sevgilisini. -Hayır.
Hayır.
-İnanıyor musun? Aralarında sır yok ki. -Bir endişen mi var?
-Nereden bilecektik? Bize niye söylesin? -Yapma Mariam, bilsek nasıl söyleyecektik?
-Söylemeliydiniz. -Dostlar ne içindir?
Ne yani?
Diyelim ki biliyorduk.
Nour'a gidip "Simi seni 23'lük bir afetle aldatıyor" mu deseydik?
22'lik.
-İğrençsiniz. -İğrenç mi? Abartma.
Bu onların özeli, burnumuzu sokamayız.
Gidip söylesek bizim yüzümüzden ayrılmış olacaklardı.
Yaşa be. Aynen öyle.
Ziad'ın beni aldattığını öğrenirseniz anında söylemenizi istiyorum.
Kimseyi suçlamayacağım.
-Emin misin? -Madem öyle, söyleyeyim…
Hop!
Yapma, ciddi olduğunu sanacak.
Merak etme, bunlar birbirlerini gammazlamaz.
Hepsi aynı.
-Buz? -Alırım.
Biz farklıyız.
-Evet, Mac ve PC gibi. -Doğru.
Öyle mi? Biz hangisiyiz?
-Siz erkekler mi? -Ucuz bir PC gibisiniz.
-Çok yavaş. -Birden fazla şey yapamayan.
Kolay virüs kapan.
Biz farklıyız. Mac gibi hızlı düşünüp analiz ediyoruz.
-Dizaynı unutma. -Evet.
Pahalı. Her şeyi ayrı para.
-Sadece birbirlerini anlıyorlar. -Ama bizsiz yaşayamıyorsunuz.
Simi şimdi ne yapacak?
-Ne yapacak? -Ne isterse.
-Eş yok, çocuk yok. Sevgilisi 23 yaşında. -22 yaşında.
Evet, 22. Ne sefil bir hayat, değil mi?
-Zavallıcık, vah vah! -Saçını uzatıp dövme de yaptırır.
Burning Man'de partileyip Facebook'ta paylaşır.
Karısının yerinde olsam arabayı, evi, tüm parasını alırdım.
Hem de donuna kadar. Sevgilisine kıçında donu olmadan gitsin.
-Zaten gidiyor, teşvike gerek yok. -Doğru ya.
Abartmayalım, karısı donuna kadar filan alamaz.
-Rabih'e sor, anlatsın. -Benim olayım farklı.
-Gitsin diye her şeyi verdim. -Zekice.
Bir mesajın tüm aileyi mahvetmesi inanılmaz.
Mesaj yüzünden değil ki. Bir şerefsiz ve bir yollu yüzünden.
Durun, telefonuna neden bakmış da mesajı görmüş?
Telefonuna bakıp mesajı görmesi Nour'un suçu mu?
Hayır, demek istediğim Simi'nin aptallık ettiği.
Nour görmeden mesajı silmeliydi.
Karısını aldatacaksa dikkatli olması lazım.
Dikkatli derken?
Sence burada sorun Simi'nin mesajı silmemiş olması mı?
Yaptığı aptallık ve Nour'u mahvetmesi değil mi?
Dikkatli derken?
Yani…
Ne? Şimdi benim suçum mu oldu?
-Şunu uzatır mısın? -Enfes.
İçli köfte al, hâlâ sıcak.
Dilin yanar diye mi korktun?
-Çok leziz Will. -Güzel.
-Yanındaki ne? -Patlıcan mı?
Ver gitsin.
Ziad haklı, dikkatli olmak lazım.
Kesinlikle.
Ne bakıyorsunuz?
Tüm hayatlarımız bu telefonlarda.
Eşlerimizin telefonlarına baksak hepimiz boşanırdık.
Belki haklısındır.
Ben hiç karıştırmadım. Yanına yaklaştırsa bilirdim.
-O kadar istiyorsan al, telefonum. -Yok, istemez.
-İstediğin kadar bak. -Yok.
-Hadi. -Sherif, yemekteyiz.
-Başına iş açma. -Sen yemene bak. Dert değil, al.
Hiç dert olur mu? Üşüdüğünden titriyor zaten.
-Beti benzi attı. -Sussana sen!
-Sorun değil, bak. -İstemem.
Karşılığında sen de telefonunu ver.
Al, çocukların doktoru dışında kimse aramıyor ki.
Bir de İskenderiye'den kardeşi arayıp annesini soruyor.
-Başkasına soramaz mıymış? -Açmıyorsun ki.
Ziad telefonuna bakmak istese sen kabul eder miydin?
Evet, istediği kadar bakabilir. Şifre bile koymadım.
Gerek yok hayatım. Ben sana güveniyorum.
Vay be, güven harika bir şey. Size imreniyorum.
Kocam bana telefonunu göstereceğine ağzına atıp yutmayı tercih eder.
-Değil mi? -Hiç de bile.
Al, açıp istediğin şeye bakabilirsin.
Bir tek çıplak kadın fotoğrafları var ama o da benim işim.
Şerefe!
-Çok şanslısın. Asistan lazım mı? -Evet ama sen olmazsın.
Yani hepiniz birbirinize karşı açıksınız, kimse bir şey saklamıyor, sır yok.
Tabii, hepsi melek gibi. Bir tek Simi yılan çıktı.
Öyle değil, hepimizin vardır…
Neyimiz var? Sırlarımız mı var?
Ne münasebet. 20 yıldır arkadaşız, aramızda sır mı olur?
Keşke olsa, biraz eğlenirdik.
Eğlenmek istiyorsan eğlenebiliriz.
-Ne? -Bir oyun oynayalım.
-Tamam. -Ne oyunu?
Telefonlarımızı masaya koyalım ve yemeğe öyle devam edelim.
Gelen aramaları, e-postaları, WhatsApp mesajlarını…
Çok hınzırsın!
…beraber okuyup dinleyelim.
Çok hınzırsın!
Neden korktunuz? Hani sır yoktu? Kimse bir şey saklamıyordu?
Öyle dedikleri için oyunu önerdin. Ben şahsen bayıldım.
-Bu oyun… -Güzel bir oyun.
-Eğleniriz. Ben varım. -Bravo.
-İstiyorsanız oynayalım. Ben varım. -Adamsın Rabih.
Cidden mi? Oynayacak mıyız?
-Ne oldu? Korktun mu yoksa? -Korkmadım.
Sevgilin evde diye rahatsın, değil mi?
Ne alakası var? Oynayalım, benim bir sırrım yok.
Sırrı yokmuş… Seni kim arasın? Annen bile aramıyor.
Bu oyun nereden çıktı şimdi?
-Ne anlamı var? Amaç ne? -Hiç.
Niye endişelendin? Bir şey mi saklıyorsun?
Ben saklamıyorum ama sanki sen bir şey saklıyorsun.
-Belki de. -Bilmek istemiyorum, umurumda değil.
Oyun fikri ondan çıktı. Ne saklıyor olacak?
Belki söylemek istediğin bir şey vardır, bir şeyi ortaya çıkarmak istiyorsundur.
-Hafiye gibisin. -Evet millet!
Seri katiller de aynen böyle yapar.
Zekâlarını ispatlamak için kendilerini ifşa ederler.
Seri katil misin?
-Mantıklı. -Vallahi.
Sıkıcı olursa bitiririz.
-Doğruluk ve cesaret gibi. -Çok aptalca!
Ziad, telefonunu masaya koy da beni haksız çıkar.
Çıkar telefonu, sorun ne?
Endişelenmeli miyim?
-Neden endişelenesin? -Hadi o zaman.
-Mutlu musun? -Evet.
Hiç dert değil.
Durun, gerçekten oynayacak mısınız?
Saçmalamayın, böyle iş olmaz.
-Yemek yerken telefon olmaz. -Çok görgülüdür.
Simi de çok görgülüydü. Masada telefonunu hep kapatırdı.
Sherif de ekranı ters çeviriyor. Fark etmiyorum sanıyor.
Bilerek değil, öylesine koydum.
Öyle mi? Tabii, ekranı korumak için. Çok pahalı, 200 dolar.
-Hayır, al. Telefon önümüzde. -Önümüzde mi?
Önümüzde, ekranı açık. Kır, parçala, ne istersen yap.
Çok tatlı! Böyle yan yana kalsınlar. Belki beraber bebek telefonlar yaparlar.
Çok tatlı.
Söylüyorum, annen ararsa açmam.
Köpeğin sahibi ararsa açmam.
Tamam. Bakalım nasıl gidecek.
-Hadi ama. -Selam.
-Selam Sophie.
-Baba, konuşabilir miyiz? -Evet.
-Müsaadenizle. -Buyur.
Saat kaç?
-Ziad, içli köfte uzat. -İçli köfte.
Biraz para verir misin?
Sophie, annene bu kadar yüklenme.
-Yine niye tartıştınız? -Sürekli sinirli, hep bağırıyor.
Sophie.
-Şimdi kaç yaşında? -Gelecek ay 18 olacak.
Vay, 18! Kuzey sahilinde kumlarla oynayışını hatırlıyorum.
Evet, 10 yaşındaydı.
Şimdi aklımızla oynuyor.
Anne baba olmak çok korkunç bir sorumluluk.
Neyse, babası uğraşsın. Ben yoruldum.
Boş ver, sen de biraz rahatlarsın.
"Gayret edene Allah da yardım eder" demişler.
"Kedi ulaşamadığı ciğere murdar der" nasıl?
-Öyle mi? -Evet.
Son harfi "r".
"Rüzgâr eken fırtına biçermiş."
Ş'yle başlayan atasözü nasıl bulacağım?
-Sen başlattın. Ş. -Ş.
-Mesaj geldi, durun. -Kime geldi?
-Ziad. -Benimki.
Okuyalım mı?
Evet.
-Ne? -"Seni şu an istiyorum."
-Bu kim? -Bilmiyorum.
-Harika başlangıç Zeezo. -Bir skandal çıktı bile.
-Ama… -"Seni şu an istiyorum" mu?
"Anında, hemen, derhâl, şu saniye" demek.
Biraz sakin olur musun?
Numara kayıtlı değil. Biri yanlışlıkla göndermiş olabilir.
Anlamıyorum, bu ne tesadüf…
-Bak, şimdi de arıyor. -Aynı numara.
-Aç, kimmiş. -Evet.
-Tanımıyorum. Niye açayım? -Öğreniriz.
-Açıp hoparlöre ver. Oyunun kuralı. -Tamam, açıyorum.
-Açıyorum. Alo? -Hoparlör.
-Hoparlöre koyuyorum. -Koy.
Sakin ol. Aldım işte.
Alo?
Alo? Kimsiniz?
Evet.
Alo?
Seni şu an istiyorum!
Çok kötüsün!
-Süper! -Kötüsün.
-Çok pisliksin. -Asabım bozuldu.
-Çok kötüsün! -Eğleniyoruz.
-Ne oldu? -Kötü değil, eğlenceli.
-Şaka olduğunu anlamıştım. -Hadi oradan Jana, anlamış mıydın?
-Cidden. -Suratını görmedin mi?
Rengin attı.
-Baba! -Efendim canım?
Telefonumu alsam?
-Al. -Özür dilerim.
-Veda etseydin. -Veda etmesin May.
-Sophie, özledim. Gel. -Yok, güle güle.
-Güle güle canım. Dikkatli ol. -Güle güle.
Nesi var bilmiyorum. Normalde böyle değildir.
Normalde daha beter.
Afiyet olsun.
Bu yaşta çok hızlı büyüyorlar. Herkesten nefret ediyorlar.
-Sen o yaşta nasıldın? Kesin çapkındın. -Çapkın mı?
-Ziad üniversitede bambaşka bir insandı. -Ne anlamda bambaşkaydım?
-Yani, ne bileyim… -Çok sıkıcıydı.
-Sıkıcı ve sinir bozucu. -Sıkıcı mı? Sen bunlara kulak asma.
May ineğin tekiydi. Hep ders çalışırdı. Çok sinirdi.
Annesi bile ümidi kesmişti.
Senin gibi rahatsız bir çocuğu olduğu için annene gerçekten yazık.
Tam bir ümitsiz vakaydın. Nasıl iyileştin bakayım?
-İyileştim… -Ben…
Annen ta Mısır'dan geldi, çocuklarını değil, seni yetiştiriyor.
Bizi yetiştiriyor.
Çocuk yetiştirip yetiştiremeyeceğimi bilmiyorum bile.
-Yoksa hamile filan mısın? -Yok, hayır…
-Deniyor musunuz? -Sayılır…
-Allah! Bunu kutlamamız lazım. -Daha erken, durun.
-Tebrikler. -Tebrik edecek bir şey yok.
Olsun, iki evli insanın yatıyor olmasını kutlarız.
Şaka yapıyordum.
İnsanlar evlenince eskisi kadar sık yatmazlar ya?
-Hangi insanlar? -Tüm insanlar.
-Nasıl yatıyorlar peki? -İnsan gibi işte.
Yani onlar çocuk yapmaya çalışıyor, sen sevişmelerini mi kutluyorsun?
Boş versene.
Şerefe millet! Gelip hayatımıza neşe katacak bebeklere!
-Şerefe. -Zooz.
Ben sevişen çiftlerin şerefine içiyorum.
-Her şeye muhalefet etmesen olmaz. -Ne dedim ki?
Çocuk sahibi olma mecburiyetini anlamadığımı söylüyorum.
Çocuğu olmayanlar intihar mı etsin?
Hem dünyanın hâline bakınca çocuk sahibi olmamak daha mantıklı.
Hayır, ben mecburiyetten çocuk sahibi olmuyorum ki.
-Neden peki? -Yüz farklı sebebi var.
-Bir tane söyle. -Birincisi, çocuklar çok tatlıdır.
İlişkiyi tamamlarlar, insanları yakınlaştırırlar.
Aralarında üçüncü biri olmadan iki kişi mutlu olamaz mı yani?
Niye hep felsefeye bağlayıp başıma ağrılar sokuyorsun?
Ne zaman derin bir mevzuya girsek başına ağrı giriyor da ondan.
Hayatıma anlam katması için çocuk sahibi olmak istemiyorum.
Hayatıma ben anlam katarım, başkası değil. İsterseniz bencil deyin.
Düşüncem bu ve değişmeyecek. Şerefe!
-Neden bahsediyorsunuz? -Bazen çocuk yapmak da bencilliktir.
-Nesi bencillik? -Bence tam tersine fedakârlık.
Ailenin soyunu devam ettirsin diye ya da ölümsüz olmak için
veya yaşlanınca size baksın diye çocuk yapmak bencillik.
Ölümsüzlüğü geçtim, daha bu hayatla başa çıkamıyoruz.
Ben bunları düşünmüyorum.
Sophie beni mutlu ediyor, gerisi boş. Bu kadar basit.
-Çocuklar hayattır. -Evet.
Her yatağa götürdüğümde itiraz ediyorlar.
Sonra yatakta oynuyoruz, ikisi bir yanımda uyuyakalıyor.
Bir gün bunun sona ereceğini düşünmek bile istemiyorum.
Bir de bana sor.
Büyüyüp senden uzaklaşmak istesin, öpmek için yalvarman gereksin…
-İstemez. -…sonra konuşuruz.
Kardeşim. Ne yapayım?
-Aç. -Hadi.
Evet.
-Alo, Yasmine? -Hoparlör.
-Hoparlör.
-Ne? -Bir saniye.
Yasmine, canım.
-Evet. -Hoparlördesin.
-Hadi ama! -Oyunu bozdun.
-Söyleyemezsin. -Hoparlörden al.
-Banyodayım de. -Alamam.
May ve Waleed'lerde yemekteyim.
-Hadi ama! -Oynamasaydık o zaman.
-Selam Yasmine. -Selam Yasmine.
-Selam.
Herkese selam.
-Acil mi? Sonra arasam? -Sonra ararsın.
Irak konusunda. Karar vermen lazım.
-Peki, tamam. -Bu akşam ara.
-Tamam. Görüşürüz. -Görüşürüz.
-Güle güle. -Görüşürüz.
-Pardon, oyunu bozdum. -Yok, iyiydin.
-Ne yapacağımı şaşırdım. -Oyunlarda kötüsün.
Bu Irak olayı ne?
Yasmine benim için bir işe başvurdu. Bir üniversitede ders verebilirim.
-Gidecek misin? -Bilmem.
-Çok uzak. -Uzak mı?
Irak bir buçuk saat ötede.
Qasqas'tan Cola'ya trafik o kadar sürüyor.
Laflara bak. Siz trafikten ne anlarsınız?
Her gün Mısır'a işe gitmeye iki saat yol tepiyoruz.
Cidden.
Ama bu harika bir fırsat.
-Bir sürü insan gidiyor. -Irak harika. İmkân olsa hemen giderim.
-Irak'a hemen mi gidersin? -Evet, hemen.
-Hemen gidersin? -Evet.
-Her şeyi bırakıp hemen gider misin? -Evet.
On kez "hemen" dedik.
-Pardon. -Hemen gidersin?
-Neşelensin diye söylüyorum. -Çok tatlısın.
Şaka bir yana, birkaç yere başvurdum ama pek bir dönüş olmadı.
Yanlış anlama.
Ama seni okuldan kovmaları haksızlıktı. Yerinde olsam direnirim.
Yasal bir sorun istemiyorum. Benden uzak dursunlar, yeter.
Irak konusunda henüz karar vermedim.
Biraz oturup düşüneceğim…
Acele etme.
-Evet, ne acelen var? -Hadi ama Ziad.
Ben dükkânımı kapadığımda bir mucize olmasını beklemedim.
Hemen Londra Taksi'yi açtım.
Şimdi de yeni bir şey denemek için şirketi satışa çıkardım.
-Olmaz ki, kredisi bitmedi. -Satıyor musun?
Evet, satışa çıkardım. Ederine, değerine bakmak istedim.
-Bilmiyorum, henüz karar vermedim. -Ama satışa çıkarmışsın.
-Henüz alıcı yok. -Doğal olarak.
Hayat hızlı ilerliyor, ne yapayım?
Uber ve Careem'le nasıl rekabet edeyim? Taksi işi bitti.
Ben önüme, ileriye bakarım. Olduğum yerde sayamam.
Biraz durup dinlensen iyi olurdu.
En son ileriye baktığında ne görmüştün? Oksijen barı mı?
O bara ben gittim. Hastanelik olacaktım, nefessiz kaldım.
Gösterge bozuktu.
-Benim şanssızlığıma mı? -Son girişimi de 3D ayakkabı yazıcısı.
O işte kaç para kaybettin?
-Elektronik sigara. -O sigaralar kablosuzdu.
En azından denedim.
Kablosuz sigara. Amma yaratıcı!
Yerimde sayamam.
Çok eziksin be.
-Bu ne? -Kekikli. Enfes oluyor.
Yemek muhteşem Will.
-Afiyet olsun. Sağ olasın.
-Sipariş alıyorduk… -Evet.
Baksana Will…
Hani bazen sanki bir kadınla değil, erkekle yaşıyor gibi olursun ya?
Her konuda inatlaşıp durursunuz.
Ama sonra kadın muamelesi görmek ister. Bu nasıl iş?
Sizin sırrınız ne?
Kavga etmiyor musunuz? Hep aynı fikirde misiniz?
Kavga ettiğimiz de oluyor.
Senin dava sonuçlandı mı?
Büyük bir tazminat ödeyeceğim. Kamu davası hâlâ sürüyor.
Haziran sonuna biter. Ama bıktım usandım artık.
O zaman yazın kutlarız.
İnşallah.
İkincisini sipariş ettik ve konteyner denizde battı.
İkincisi daha iyiymiş.
-Ellerine sağlık. -Alın.
Bak, kim arıyor?
-Kim? -Babam.
Cevap ver.
-Hoparlöre al. -Tamam.
-Alo. -Baba.
-Mayoush, nasılsın? -Baba, biraz meşgulüm.
Misafirimiz var, konuşamam.
-Hile yapıyorsun. -Bir de bana bağırdın.
Dr. Selhab'la konuştum.
Almanya'dan iki haftaya dönecekmiş, ameliyatı yapmaya hazır.
Numarasını al, bir gün belirle ve beni haberdar et.
-Tamam. -Güle güle.
-Sağ ol, yarın ararım. -Güle güle.
-Ne ameliyatı? Neyin var? -Hiç, bir şeyim yok.
Neyin var?
Hiç, memelerimi yaptıracağım.
Nasıl yani? Hiç bahsetmemiştin.
Sürpriz olsun istemiştim.
Sen psikologsun.
Yani?
-Ne olmuş? Sonuçta o da kadın. -O anlamda değil.
Bir psikoloğun meme yaptıracağını hiç düşünmezdim.
Neden? Bunda ne sorun var?
Bunu kafaya takman, kompleks yapman.
Kompleks yapmış olmam şart mı?
Bir kadın memelerini beğenmeyip yaptırmak isteyebilir.
Hamile kalıp çocuk doğurduktan sonra senin vücuduna ne olacak, görürüz.
Hepsi mahvoluyor.
Neden Waleed yapmıyor? Niye başka doktor?
Evet Will, neden sen yapmıyorsun? Zevkine göre yapardın.
Bilmem, kendisine sor.
Önemli olan babasının lafı, o da hayır dedi.
Kızı meşhur bir doktora gitsin istiyor.
Profesör Selhab, İsviçre'de çalışıyor ve Lübnan'a ara ara ameliyata geliyor.
Dr. Waleed Sarkis? Hayatta olmaz.
O avamların, sosyal sigortalıların doktoru.
Ne saçmalıyorsun?
-Olan bu. -Hayır.
-Evet. -Ne diyorsun Waleed?
-Bu doğru değil. -Yanlış da değil.
-Yanlış. Doğru değil. -Doğru.
-Niye öyle diyorsun? -Baban beni sevmiyor.
Bu doğru değil.
Kendin gibi daha klas, daha zengin biriyle evlenmeni tercih ederdi.
-Ne alakası var? -Durum bu.
Kocamın ameliyat masasına uzanıp memelerimi yaptırmak istemiyorum.
Lübnan'ın en iyi doktoru olsan bile fark etmez.
Bu doğru olmaz. Bazı şeyleri ayrı tutmamız lazım.
Ayrıca aramızdaki çekimi de ortadan kaldırırmış gibi geliyor.
-Evet, çekim gider. -Çekimi yabana atmamak lazım.
Değil mi?
Bence adil bir yarış olmalı.
Birini Dr. Selhab yapsın, diğerini de eşin yapsın.
-Bakalım hangisi daha iyi. -Hay aklınla bin yaşa.
-Ben bu hâlini seviyorum. -Mayoush! Yürü be kızım!
Bu Ay tutulması sihrini konuşturuyor.
May haklı.
Waleed, ondan terapi aldığını düşün. İşe yaramazdı.
Evet, zaten kendisi terapiye inanmıyor.
Ben de bir divana uzanıp elin adamına özelimi anlatamam.
Neden? Çözüme ulaşmasa bile içini dökmek iyidir.
İçini dökmezsen er geç bir yerden patlak verir.
-Waleed zaman kaybı olduğunu düşünüyor. -Öyle bir şey demedim.
-Öyle düşünüyorsun. -Hayır.
İşimin gereksiz olduğunu düşünüyorsun.
Hayır, hep derim. İkimizin işi çok benziyor.
Sen insanın içine odaklanıyorsun, ben dışına.
İkimiz de insanları mutlu ediyoruz.
Seninki yıllar sürüyor, benimki iki saatte bitiyor.
-Olabilir. -Kiminki?
-Benim değil. -Benim de.
-Benim değil. -Ziad?
-Bizden biri değil. -Fırının alarmı.
Kuzu.
Dur, ben giderim.
-Sağ ol. -Tabakları verin.
Sigara içeyim.
-Geliyorum. -Molehiyayı getirelim.
-Mersi. -Rica ederim.
-Ay tutulması hani? -Bırak tutulmayı. Ver bir tane.
-Ne? -Başım belada. Yardımın lazım.
-Ne oldu? -Felaket.
Ne? Sorun ne?
-Soru sormak yok. -Tamam.
10'da telefonuma bir fotoğraf gelecek.
-Kimden? -Soru yok dedik.
-Ne fotoğrafı? -Fotoğraf işte. Anlasana.
-Ben ne yapayım? -Saat kaç?
-Felaket kapıda. -Evet, yandım.
Çok düşündüm. Tek çözüm var.
Telefonlarımız aynı. Saat 10'a kadar telefon değişeceğiz.
Ciddi misin? Fotoğraf bana mı gelecek?
-Sen bekârsın. -Değilim.
-Değilim. Ben mi yanayım? -Numara yap. Sevgilin burada değil.
Oyunu niye kabul ettin?
Mariam minnacık bir şey yüzünden boş yere şüphelenecekti.
Beebo, yalvarıyorum. Bu minnacık şey yüzünden yuvam yıkılacak.
"Minnacık" demeyi kes.
Mariam fotoğrafları görürse ne yapar?
Çocukları Mısır'a götürür. Yuvamız yıkılır.
Ben seni hiç zor durumda bıraktım mı?
-Ne fotoğrafı? Seks mi? -Fotoğraf.
-Normal fotoğraf. -Geçiştirme.
-Benim ağzıma sıçılacak. -Sesini alçalt.
Bir fotoğrafta Hello Kitty'li pijamasıylaydı.
-Kaç yaşında bu kız? -Bilmiyorum ama yeterince büyük.
Beebo. Rabih, beni mal gibi bırakma.
-Tavşan etini alayım. -Evet, masaya koy Jannoun.
-Kocana nasıl söylemezsin? -İçten içe biliyordu.
Birkaç gün hastanede olacağım. Nasıl saklayayım?
Er geç söyleyecektim.
-Ne oldu? Ne var? -Yok bir şey.
-Ne oldu? -Hiç.
Yok bir şey, içkiyi fazla kaçırdım. Olay çıkmasın.
-Bana bir şey sorma. -Sorarım. Ne olayı çıkacakmış?
Söyle hadi. Ne?
Waleed psikoloğa gidiyor.
Benim Waleed mi?
Sherif'e sana söylemememi tembihledi. Yemin ettirdi. Sakın söyleme, tamam mı?
Kötü bir psikolog olduğunu mu düşünüyor yoksa?
-Ciddiye almıyorsun. -Bu ne?
-Kim? -Steve Jobs.
-Kimmiş? -Steve Jobs.
-O ölmedi mi? -Karımı arıyor. Neden?
-Mariam! -Biliyorum, benimki çalıyor.
-Sakın çaktırma. -Tamam.
Geldim.
-Annen mi? -Hayır, Steve Jobs.
Açsana.
Peki.
-Hoparlör. -Al, hoparlör.
-Alo, Emilio. -İyi akşamlar.
-Geç oldu, pardon. -Sorun değil. Ne oldu?
Laptopunuz hazır, işimiz bitti.
-Harika. Yarın dörtte gelirim, tamam mı? -Ne zaman olursa. Biz buradayız.
-Sağ ol Emilio. Görüşürüz. -İyi geceler.
-Bilgisayarcı Emilio. -Steve Jobs mı yazdın?
-Evet, esprisine. -Şoför de Schumacher mı?
Ayıp oluyor!
Mesaj.
Ziad, sana da.
Fareed'den.
Fareed yarınki maç için yazmış.
-Bana da, Fareed'den. -Bana da, Fareed'den.
-Bana gelmedi. -Neden?
-Gelir, bazen zaman alıyor. -Evet.
Bensiz grubunuz mu var?
-Fareed işte, bilirsin. -Hayır, bilmem.
Fareed yahu, böyledir işte.
Kendi çocuklarını bile unutur. Fareed böyle bir tip.
O kadar büyütme. Yarın bizimle gelirsin.
Fareed'i boş ver, yarın gel.
Oynamak istemiyorsan kulübede oturursun ama gel.
Şu ayakları keser misiniz? Benim alnımda salak mı yazıyor?
Şişmanken oynatmazdınız. Kilo verdim, kaleci lazımsa arıyorsunuz.
Bu korkunç. Gerçek mi bu?
-Tabii ki değil. -Sen ona bakma.
-Sizi dost sanıyordum. -Ne dostu? WhatsApp'ta bile dışlandım.
-Yok canım. -Kızmakta haklısın.
Yeter.
-Mesaj filan yok. Bak, var mı? -Bakayım.
Hâlâ gelmediyse kapatıp aç. Bazen telefon…
-Donuyor mu? -Evet.
Molehiya isteyen?
-İştahım kaçtı. -Rabih, sana yaptım.
-Azıcık al. -Kuzu geldi.
-Muhteşem! -Kuzu!
Önce molehiya.
Vay canına!
-Kime? -Bu sefer Ziad'a.
-Evet, bana. -Kimden?
-Nicole. -Ne diyor?
"Beni ara. Acil…"
Üç nokta. Aferin Nicole.
Seninle acilen konuşması gereken bu Nicole de kim?
-Söylemeyeceğim. -Kim? Tanımıyoruz.
Hayallerinizi yıkacağım ama şirkette koordinatör.
Güzel! Koordinatör.
-Güzel unvan. -Çok şık.
-Ara da ne istiyormuş öğrenelim. -Önemli değildir.
Muhtemelen bir şoförle sorun çıkmıştır, çözmemi istiyordur.
Hep gecenin bir yarısı arıyor, sabaha çözülmüş oluyor.
Kocasını nasıl savunuyor, baksana.
Vallahi bravo.
Ama daha yeni evliler, henüz cicim ayları.
Ziad, geri ara da savunulmaya ihtiyacın olmadığını göster.
Önemli olduğunu söyleyecek, kalkmamız gerekecek.
Geceyi sorun çözerek geçireceğim. Kalsın.
Tüm gece çalışamazsın. Sabah annemlere gidiyoruz.
-Mersi. -O zaman sorun çözüldü.
Nicole'u görmeniz lazım. Kilolu, hiç tipi değil.
Ziad'ın tipi nasıl ki?
-Şurasında doğum lekesi var. -Leke değil, dövme.
Çok leziz. Tavşan enfes.
-Harika, beğendin mi? -Evet.
Morali bozuk olmasa bizi de yerdi.
Kuzu alayım.
Çok az, sağ ol.
-Biraz daha. -Üstüne domates de koy.
Şunu ye.
-Waleed yaptı. -Soğan yok. Var mı?
-Çok lezzetli. -Tüm gün hazırladı.
-Bu ses ne? -Benim uygulamam.
-Nereye? -Bir dakika.
Antrenmana hazırlan.
Yerini al. Üç, iki, bir, başla!
-Bu ne böyle? -İndirdiğim 12 haftalık bir program.
-Her gün iki dakika vücudu sıkılaştırıyor. -Yeni mi başladın? Pek belli olmuyor da.
-Şimdi yapman şart mı? -Her çaldığında yapmazsam sonuç alamam.
-Aferin sana Beebo! -Sağ ol canım.
-Uyurken çalsa yine de kalkıyor musun? -Uyanıkken, uyurken. Mecburum.
-Ben uyurken çalsa yere çarpardım. -O zaman ne anlamı var?
Hem uygulamayı hem kendini kandırır, sonuç alamazsın.
Baklavanın kaçıncı dilimini yaptığını söylüyor mu?
Göbeklerinizi salıp bana gülün siz.
-Antrenman bitti. -Beş dakika oldu mu?
İki dakika. Ama böyle böyle artıyor işte.
-Ben sevdim. -Sana da indiririm.
Hareket etmeye teşvik etsin de.
Vücudun fark etmiş.
-Fark var. -Cidden?
-Evet, daha sıkı. -Evet.
Ne kadar yapmışım? Bakayım.
Bırak.
Molehiya nasıl Jana?
-Yalvarırım. -Enfes.
-Ekşi mi? -Yok.
Afiyet olsun.
Ziad, molehiya istemiyor musun?
Şunu uzatsana.
Neden söylemedin?
-Neyi söylemedim? -Psikoloğa gittiğini.
Adamı tanıyor muyum?
Hayır.
Kadını tanıyor muyum?
-Ne zamandır? -Altı ay kadar oldu.
Kızdın mı?
Bilmiyorum.
Belki biraz.
Hep çok karşıydın. Şimdi ne değişti?
Bilmem, bir sürü sebebi var. Pişman olmaktansa denemek istedim.
Her şeyi denemek lazım.
Mesela bir gün ayrılacak olursak çabalamadığıma pişman olmamış olurum.
-İşe yarıyor mu? -Bilmem. Sence?
Olaylara farklı bir açıdan bakmaya çalışıyorum.
-Elimden geleni yapıyorum. -Nasıl yani?
Her tartıştığımızda kavga bir ego savaşına dönüyor
ve kim kazanacak diye inatlaşıyoruz.
Arada bir hatalı olduğumu kabul etsem ne kaybederim ki?
Belki yapmamız gereken budur.
Birlikte ilerlemek için geri adım atmak.
Şu anki gidişatımız beni korkutuyor.
Sonumuz Barbie gibi olacak.
Kocasının adı neydi?
-Ken. -Ken.
Barbie silikon, Ken'in de hayaları yok.
Üstüm yapış yapış.
-Değiştirmem lazım. -Git değiştir.
Yeterli, tamam. Peki…
Rabih, WhatsApp.
Olsun, sevgilisi burada değil ki.
-Isa'dan mesaj. -Evet, Isa.
Evet, Isa. Rasha değil.
-Ne bağırıyorsun? -Rasha değilmiş.
Isa bir arkadaşım. Arada bir bana fotoğraf gönderir.
-Ekran! -Ne?
Ne geldi?
-Özel. -Göster.
-Olmaz. -Özel mi?
-Oyunun kuralı bu. -Oyun kutsal değil, bu…
-Her sıran geldiğinde oyunu bozuyorsun. -Bozmuyorum.
Zorla alırım bak.
Yemeğe devam edelim.
Ziad, lütfen. Bazı şeyler gösterilmez.
-Lütfen, hadi ama. -Ziad!
Ziad, bırak. Bu özel bir şey.
-Ziad, bırak. -Diyorum…
Herkes gösterecek dedik.
Neymiş?
-Vay be. -Söylesene.
-Olmaz. -Neden?
-Yok artık! -Ekranı çizmişsiniz.
Doktor Bey.
-Tam vaktinde. -Bakayım.
İhtisas alanın.
-Mariam, çok ayıp. -Ergen miyim ben? Ben de bakayım.
Bu kim?
Bakayım, bu ne böyle?
-O ne? -Neden kendi suratına oturmuş?
Şurası kalçasıymış. Kim bu yahu?
Sevgilin mi Rabih?
-İkinci mi? -Sevgilim filan değil.
Jimnastik şampiyonuna benziyor.
Yoga. Bence yogadır.
-Rabih azıtmış. -Kadınım, anlamadım.
Doktor bile suratını bulamadı.
Yeter Mariam.
Bravo.
Kaplansın!
Isa ve Rasha'ya içelim!
-Şerefe! -Şerefe!
-Hayır, Rabih'e içelim! -Şerefe, sağ ol.
Bugün başka soru istemiyorum. Tamam mı?
-Zevkliymiş. -Anlaştık.
ROY: NASIL OLDUN?
Mesaj.
-Kimin telefonu? -Senin.
Bu mesaj sesi ne?
Bilmem, Sara ya da Emad değiştirmiştir.
Roy'dan. "Nasıl oldun?" diyor.
-Roy kim? -Şirkette yeni bir danışman.
İlk kez duyuyorum.
Şirkete daha yeni geldi. Ama iyi adamdır.
Neden hâlini hatırını soruyor?
Bugün iş yerinde çok sorun çıktı.
Tüm ekibe sinirlendim, bağırıp çağırdım.
Fazla sert çıktım, o yüzden soruyor.
Evet, bahsetmiştin.
Cevap vermeyecek misin?
-Hayır. -Neden?
Ayıp ama. İki dakikanı alır.
Adam rahat etsin. "Evdeyim, iyiyim" yaz.
-Yazayım. -Evde değil ki, niye yalan söylesin?
Evet, yalana gerek yok.
-Boş ver. -Lafın gelişi.
"Dışarıdayım" demesi şart değil.
"İyiyim, arkadaşlarımla yemekteyim. Teşekkürler" de.
-Tamam. -Yerini bilmese de olur.
Sonuçta bu senin özelin.
Söyleyebilir tabii ama özel hayatın mahremiyeti önemli.
Burada yemek yerken kimse yerimi bilsin istemem.
-Ama sonuçta hâl hatır soruyor. -Onu ilgilendirmez ki.
-Bu senin özelin. -Peki.
Herkesin nerede, kiminle olduğunu, ne yaptığını bilmesine gerek yok.
-Seni ne ilgilendirir lan? -Bana niye bağırıyorsun ki?
-Ne oluyor? -Sakin.
-Rabih, sakin ol. -Sakin.
-Sakin ol. -Niye gerildin? Önemsiz bir şey.
Önemli. Bu telefonlar hayatımızı mahvetti, biz de boyun eğiyoruz.
Hayatlarımıza bu kadar sızmalarına izin verdik,
şimdi hapşıran dünyaya anons ediyor.
İnanılır gibi değil.
Bu telefonlar olmadan adım atamıyoruz,
kendimizi onlara hiç direnmeden mahkûm ediyoruz.
Telefonların köküne kibrit suyu!
-Tamam, yazmam. -Yazma.
Yazmam.
-Yazmamalısın. -Tamam.
-Adam haklı. -Değil. Fazla abarttı.
Sanki bu Ay tutulması bize pek iyi gelmedi.
-E-posta geldi. -Bana mı?
Sesli mesaj.
-Korktun mu? -Hayır, niye korkayım?
-Aç hadi. -Tamam, al.
"Alexandra Seyahat, 550 dolar, Bodrum."
-Çekle ödeme kabul ediliyormuş. -Tamam, yırttın.
Güzel. Mariam'ın telefonu.
-Al. -Durun, bir şey göstereyim.
-Google, e-postamı oku. -Okunmamış e-postanız yok.
Google bile anlamadı.
-Sesli mesaj dedim. -E-postayı nereden çıkardın?
Bana çıkışıp durmasana.
-Google, sesli mesajımı dinlet. -Bir yeni mesajınız var.
Canım, saat geç oldu ama adamın bana dönüş yapmasını bekledim.
Birinci katta gördüğün ev eşyalı tek daireymiş
ve iki aya boşalacakmış.
Diğerleri doluymuş.
Benim kayınvalidem çok memnun, kesinlikle tavsiye ederim.
Çok pratik, kayınvalidemin yardımcısı senin kayınvalidene de bakar.
Müsait olduğunda ara. Öptüm, görüşürüz.
Rania.
Daire mi?
Annesini ziyaret ederken gösterdi.
-Annesini mi? -Evet.
Bizim evin hemen yanındaki pansiyon daireler var ya?
Çok güzel ve şıklar.
-Mariam? -Evet.
Oraya niye gittin?
-Öylesine. -Dürüst ol.
Annemi evden mi atacaksın?
-Ne diyorsun? -İstemiyorsan söyle, Mısır'a göndereyim.
-Bunu nereden çıkarıyorsun? -Annem sana ne yaptı? Seni çok sever.
-Hep seni övüp duruyor. -Biliyorum.
-Ne? -Biliyorum.
Çocuklarla olmak için Mısır'dan geldi.
Sana yardım etmek için geldi.
-Söyle, doğru değil mi? -Evet ama… Doğru.
Anneni sevdiğimi biliyorsun ama her şeye gözlerini kapatamazsın.
Hem anneni bana yardıma getirmedin,
baban öldükten sonra Mısır'a gidip gelmemek için getirdin.
Kendi hayrına yaptın, benimkine değil.
Evet, kadın çocuklara bakacağım diye koltuk tepelerinde uyuyor.
-Sorun o değil… -Yeter!
-Sorunumuz başka. -Bir şey demedim say.
Tamam, pes. Konu kapandı.
Söylediklerimi unut.
Sherif, Ziad'ın annesini çok severim.
Ama bir gün yanımıza taşınmaya karar verse dayanabileceğimi sanmıyorum.
-Yanlış anlama hayatım. -Yok, biliyorum.
Ben de annemle aynı evde yaşayamam.
Kendini onun yerine koy.
Annesi gelip sizinle yaşasa sen ne yapardın?
Karşılaştırılamaz ki. Benim annem dul, kimsesi yok.
Onun anne babası beraber. İkisi farklı.
Tamam ama senin annen de…
Dürüst konuşmak lazım, zor biri.
Sherif, hani annen Mısır'dan habersiz gelmişti ya?
Annesi eve gelmişti, ikimiz sarhoştuk.
-O da dans ediyordu… -O geceden sonra dansa tövbe ettim.
Cidden, annen harika bir kadın ama biraz zor bir insan.
Evet, annem zor bir insan.
Saat kaç oldu?
-10.15. -10.15.
-Ay tutulmasını kaçıracağız. Hadi. -Tamamen unuttuk.
-Hadi. -Telefonları bırakın, getirmeyin.
-Fotoğraf çekeceğim. -Sadece sen al.
Oyunu sonlandırsak?
-Yoruldum. -Hadi Ziad, gidelim.
-Yoruldum. -Ceketleri alalım.
-Sizinkiler dışarıda mı? -Evet, dışarıda.
Ama ceketimi almam lazım.
-Evet. -Hadi Rabih, sen ve ben…
Muhteşem!
Hâlâ iki taneler.
Zaten iki taneler. Ay ve gölgesi sarmaş dolaşlar.
"Dark Side of the Moon".
-Dilime dolandı. -Harika.
-Kim bilir bu Ay neler getirecek. -Hele ki bu gece.
İçeride dediklerim için özür dilerim. Seni kızdırmak istememiştim.
Sana asla kızmam, biliyorsun.
Fotoğraf çekelim.
-Hadi. -Hadi.
Ay'ın tadını çıkarıyoruz.
Her selfie çekeceğimiz zaman huysuzlanıyorsun.
-Yaklaşın. -Hadi.
Uzak kaldınız. Yaklaşın.
-Kayayım da Ay görünsün. -Beni boş ver, kadrajdayım.
Waleed değil.
-Ben yapayım, kollarım uzun. -Tamam.
-Hadi. -Hadi.
-Durun. -Hadi.
Bir, iki…
-Peynir! -Peynir!
ROMEO: SELAM…
-Ne istiyor? -Bilmiyorum.
-Romeo kim? -Eski sevgilisi.
Tutulmayı yalnız izleyip depresyona girmiştir.
Ay ışığını kaybetmiş.
-Yemezler. -Ne istediğini bilmiyorum.
Fotoğraf çekecek misin? Hadi.
-Hadi. -Hadi Zooz.
-Niye "Romeo" diye kaydettin? -Adı Romeo, ne yazsaydım?
Soyadını kullansaydın. Hatta kaydetmeseydin.
Niye bu kadar abartıyorsun?
-Eski sevgilisiymiş. -Sorun da o!
Eski sevgililer tehlikeli olabilir, pek güven olmaz.
-Jana, kim ayrıldı? Sen mi? -Ben ayrıldım.
Çek şu fotoğrafı.
-Evet. -Hadi.
-Hadi Ziad, lütfen.
-Peynir! -Peynir!
-Adam umurumda değil. -Hay fotoğrafına sıçayım.
-Ama bu prensip meselesi. -Prensiplisin, anladık.
-Hadi! -Hadi!
-Peynir! -Peynir!
Durun, sayıyorum. Bir, iki…
-Peynir! -Peynir!
Umurunda olmaması güzel.
-Ne oluyor? -Sakin ol, açıklayacağım.
Neyi açıklayacaksın yahu? Adam "Sevişmek istiyorum" yazmış.
-Dayanamıyormuş. -Sen sus!
Sakin. Açıklayayım.
Romeo birine feci âşık. Kadının sevgilisi var, Romeo'yu oyalıyor.
-Seninle ne alaka? -Bana ondan dert yanıyor.
-Arkadaş gibiyiz. -Arkadaşlarmış işte.
-Arkadaş. -Arkadaş gibisiniz, ha?
Ama sevişmek istiyor.
-Kime âşıkmış peki? Söyle, kime? -Kadını ben de tanıyorum. Romeo âşık.
Ara sıra yatıyorlar ama kadın başkasıyla beraber.
-Romeo köpeği oldu. -Veterineri aramasına şaşmamalı.
-Tamam, sustum. -Peki sevişmek ne alaka?
Dedim ya, Romeo kadınla yatmak istiyor. Ama kadın onu kullanıyor, ciddiye almıyor.
Hiç komik değil.
Ziad, şakaydı.
-Haddini aştın. -Şakaydı yahu.
Gitmesene.
Aferin sana, muhteşemdi.
-Anlamıyorum. -Şöyle yapalım.
-Romeo açıklasın. -Hayır, istemiyorum.
-Açıklasın. -Konuşmam.
-Daha iyi… -Yapma.
Böylesi daha iyi.
Bu şart mıydı?
-Alo? -Ne oldu?
Onu aramayı düşünüyorum.
-Onu görmek istiyorum. -Romeo, sevgilisi var. Bir anlamı yok.
Mesaj atıp beni istediğini söyledi.
Seni sevgilisine inat için kullanıyor. Seni yine bırakacak, gitmesen daha iyi.
Bilmiyorum.
Sana yardım için fikrimi söyledim, karar senin.
-İyi, tamam. Gitmeyeceğim. -Tamam, hoşça kal.
-Jana? -Efendim?
Teşekkürler.
İkna oldun mu?
-Ne zamandır konuşuyorsunuz? -Konuşuyoruz işte.
-Ne sıklıkla? -Bilmem, hesabını tutmadım.
-İstediği zaman arıyor… -Tamam, anlaşıldı.
Hadi millet, yemeğe dönelim.
-Konuştuğunuzu neden söylemedin? -Çünkü önemsiz, konuşmaya değmez.
Hani her şeyi söylemeliydik?
Evet, önemli olan her şeyi. Bizimle, hayatımızla ilgili olanları.
-Hâlâ sana âşık gibi geliyor. -Benden şüphen mi var?
Bir suçum olmadığı hâlde beni itham ettin.
Niyetim o değildi. Ama ben eski sevgilimle konuşmuyorum.
-Hangisiyle? -Hiçbiriyle.
Hepsi senden nefret ediyor. Fotoğrafını asmışlar, bıçak atıyorlar.
Bıçak!
O kadar rahatsız olduysan aramamasını söyleyeyim.
-Lütfen. -Tamam.
Yırtmış oldun, gizliden gizliye konuşabilirsin.
Söz verdiysem konuşmam.
Endişelenmene gerek yok Ziad. Adamdan ayrılan oymuş.
-Romeo, Irak'taki değil miydi? -Evet, o yüzden Irak'a gitmek istiyor.
Kesin şunu. Üçünüz de.
Daha fazla şaka kaldıramam.
Sophie arıyor.
Aç hadi.
-Alo. -Alo, baba?
-Evet canım. -Müsait misin?
-Müsaitim, ne oldu? -Birkaç gün önce konuşmuştuk ya?
Jeelo bu gece onda kalmamı istedi. Ailesi şehir dışında.
Baba, duydun mu?
Evet canım. Sen ne dedin?
Bilmiyorum, hem istiyorum hem bu gece sormasını beklemiyordum.
Hayır dersem üzülecek. Ne yapacağımı bilmiyorum.
Sırf üzülmesin diye mi kalacaksın?
Tereddüt etmenin sebebini anlamıyorsa bir şeyler doğru değil demektir.
-Sebebi bu değil, değil mi? -Tabii ki değil.
Bilmiyorum baba. Sence ne yapayım?
Sophie, bu soruya cevap vermem gerçekten çok zor.
Bana sorarsan gitmemelisin. Ne bugün ne başka gün.
Ama özgürsün.
Ne istersen yapabilirsin. Seni böyle yetiştirdik.
İstediğin kararı ver.
Ama bu geceyi orada geçirirsen bunu asla değiştiremeyeceksin.
Hatırlayacaksın, bundan bir şeyler öğreneceksin.
Anlıyor musun?
Bunu anlıyorsan gidebilirsin.
Ama emin değilsen, için rahat değilse gitme.
O zaman gitme.
Daha önünde yıllar var
-Baba? -Efendim canım?
Sağ ol. Jeelo'da kalırsam anneme söyleme. Bilmediğini ya da Tina'da kaldığımı söyle.
Arayıp kendisine söylesene.
Söyleyemem, annemi biliyorsun.
Kızıp bağırmaya başlar. Beni hiç dinlemiyor ki.
Bu doğru değil. Annen seni dinliyor.
Ama onun açısından da kolay değil. O da senin onu dinlemediğini düşünüyor.
Baba, gitmem lazım. Seni seviyorum.
Ben de seni canım.
Yolda dikkatli ol…
Kızımız çok şanslı.
Belli ki terapi işe yarıyor.
Psikoloğa gittiğimi biliyorsunuz, değil mi?
Bilmiyordunuz.
Altı ay oldu. Çok iyi gidiyor.
Hepiniz hoş geldiniz!
Çok özele girdi, kusura bakmayın.
ROY: CEVAP VERSENE.
Kurbağan sesleniyor.
-Roy'dan. -Evet.
"Cevap versene."
Amma sinir bozucu, yapışkan bir herif.
Cevap ver de rahatlasın.
Peki.
Yazıyorum…
"Arkadaşlarımla yemekteyim" diyorum.
"Arkadaşlarımla yemekteyim."
Gönder.
Rabih, suyu uzatır mısın?
-Sütlaç nasıl? -Enfes.
-"Siktir git" diyor. -Ne?
Ne?
Aptal mı bu herif?
-Bunu nasıl söyler? -Bilmiyorum.
-Senin dışında onu kimse tanımıyor. -Ben de tanımıyorum.
Yani yakından tanımıyorum. Şirkete yeni geldi.
-Sebepsiz yere küfretmesi tuhaf değil mi? -Aptalsa tuhaf değil. Aptalın teki işte.
O aptal Roy adında bir erkek değil de Arwa adında bir kız olmasın?
-Arwa mı? O da kim? Hayır. -Belki yeni sekreterindir.
-Patronuna kur yapıyor, küfrediyordur. -Gömleğimde ruj izi de bırakıyor mu?
Hayır, saçmalama.
Bak, şimdi de arıyor.
Aç da neden kızdığını öğrenelim.
Hadi, aç.
-Aç. -Tamam, açıyorum.
-Alo? -Bana neden bunu yapıyorsun?
Yalan söyledin, değil mi?
Hasta yatıyorum, demiştin. Meğer arkadaşlarınla yemekteymişsin.
Alo? Dilini kedi mi yuttu?
Faka mı bastın?
Siktir git. Daha ne istediğini bilmiyorsun.
Beni istiyor musun, istemiyor musun?
Peki, umurumda bile değil. İstemiyorsan isteme.
Hiç anlamadım.
Delirmiş.
Hiç anlamadım…
Yani…
Hayır.
Yarın ilk iş kovacağım. Şirkette böyle birini tutamayız.
Ne? Niye öyle bakıyorsunuz?
Bana mı inanacaksınız, bu nonoşa mı? Ne münasebet. Ben mi?
Erkeklerden mi hoşlanacağım?
Sen söyle Mariam.
Hiçbir fikrim yoktu…
Tipinden hiç belli olmuyordu.
Belli ki benden hoşlanıyor.
Bu bir şaka, değil mi? Bu bir şaka.
O bakış ne?
-Neden bana söylemedin? -Neyi söylemedim?
Ne söylemedim Mariam?
Waleed, sen söyle. Ziad, bana inanmıyor.
Gayet doğal, olabilir. Bir sürü erkek…
-Yani… -Evet.
Hayır, bir saniye.
-Söylesene. -Neyi?
-Erkek arkadaşın mı? -Ne?
Beraber misiniz? Yatıyor musunuz? İlişkiniz mi var?
-Delirdin mi? Ne diyorsun? -Mariam? Sakin ol.
-Pek çok gey birden çok erkekle… -Aynen.
-Dur, o cevap versin. -Ne?
-Yattınız mı? -Ne? Ağzından çıkanı duyuyor musun?
15 senedir beraberiz. Sara ve Emad var.
-Kiminle olduğunu bilmiyor musun? -Hayır, o kadar aptalım işte.
-Mariam, bana bak! -Bakıyorum ve seni tanıyamıyorum.
Mariam, ben kocanım. Bir erkekle olabilir miyim?
Mariam! Mantıklı ol.
Sakin ol. Ben kocanım, beni tanıyorsun.
Böyle bir pislik yapar mıyım?
O anlamda demedim, herkes özgür. Ama ben gey değilim.
Kadınları seviyorum, seni seviyorum. Bunu biliyorsun.
Özür diliyor. Onu affedecekmişsin.
Dudakları dudaklarını özlüyormuş.
İğrenç!
Buna inanamıyorum.
İnanamıyorum.
Nasıl olabilir? Sherif…
Ne zaman? Bilmiyorum.
Ne kadar aptalım!
İnanamıyorum, kim bu adam?
Doğru olmadığını söyle.
Ben…
-Ne diyeceğimi bilmiyorum. -Sussan daha iyi.
-Ben ne yaptım ki Ziad? -Ne mi yaptın?
-Ne yaptın acaba? -Hiç!
Hiç mi? Emin misin?
Bana göre hava hoş.
-Ama senin için rahat mı? -Rahat.
Öyle mi? Rahatsız eden bir şey yok mu?
-Dur da adam konuşsun. -Susturan mı var?
20 senedir bir şey söylememiş. Ama şimdi konuşacak.
-Ne diyeceğim? -Diyecek hiçbir şeyin yok mu?
-Ne gibi? -Ne mi?
İlkokuldan beri arkadaşız. Seni tanıyamıyorum bile.
Ne değişti ki?
-Hâlâ aynı insan, arkadaşın. -Ben de öyle sanıyordum.
Meğer bilmediklerim varmış.
-Arkadaşımsa söyleseydi. -Mecbur muyum?
-Evet, mecbursun. -Neden?
Neden mi?
Aynı evi paylaştık, aynı yatakta uyuduk. Birbirimizin kıyafetlerini giydik.
Her boku beraber yediğim arkadaşım erkeklerden hoşlanıyorsa bilmem lazım.
Ona göre karar veririm. Belki dert etmem ama bilmem lazım.
Dert edip etmeyeceğine karar mı vereceksin?
Ağzından çıkanı duyuyor musun? Ne dediğinin farkında mısın?
-Sen neyi sakladığının farkında mısın? -Sakin ol Ziad.
Abartıyorsun, sakin.
Abartıyor muyum? Deli olan ben miyim?
Bu hepinize normal mi geliyor?
Ama belki hata bendedir. En iyisi ben gideyim. İyi geceler.
-Hayır, hata bende. -Jana!
Biz arkadaşız, her hâlimle kabul edersin sandım ama…
Jana!
-Jana! -Belki de Sherif doğruyu söylüyordur.
Ona inanıyor musun?
Belki adam delinin tekidir, Sherif'in başını belaya sokmak istiyordur.
O da mümkün.
Vallahi olabilir.
Ama bir şeyler dönüyor.
Kocamın dudaklarını özlediğini yazmış.
Ne demek bu? Çünkü ben anlamıyorum.
Orası öyle.
Bu ne zamandır sürüyor Sherif?
Cevap ver, yalvarırım.
En son bana ne zaman dokundun dersin?
Bir sene oldu, belki daha da uzun.
Neden kendin hayatın keyfini sürerken solup gitmeme izin veriyorsun?
Cevap ver!
Ne zaman ona baksam telefonu sürekli elindeydi ama…
Gülüp geçerdim, önemsiz derdim. Ne olacaktı ki?
Seni bir erkeğe kaybedeceğimi hiç düşünmemiştim.
Sorun bende sanıyordum. Meğer sendeymiş!
Ben kadınım ama sen erkek değilsin.
Bakayım dudaklarına!
Neye benzediklerini hatırlamıyorum bile. Nasıl özleyeyim?
Bir şey diyeceğim.
Söyle, Roy'dan önce kaç adam oldu?
Cevap ver. Kaç adam oldu?
-Aktif misin, pasif misin? -Tamam.
-Belli ki yine içkiyi fazla kaçırdın. -Tabii, suçu hemen içkide bul.
-Bunda bile suçlu içki. -Hadi, gidelim.
-Mariam, gidelim. -Arkadaşların da bilsin.
-Bilsinler, dostun onlar. -Evde konuşalım.
-Hayır! -Eve gidelim.
Dokunma bana! Hangi eve?
Seninle bir yere gelmem. O bok çukuruna tek başına dön.
Telefon.
Seninki.
Maurice.
-Alo? -Hoparlör.
-Niye açmıyorsun? Kaç milyon kez aradım. -Biliyorum Maurice ama…
Ziad, beni unuttun herhâlde. Alacağımı istiyorum.
Yarın uğra, ne yapabileceğime bakayım.
-Söylesene, yüzüğü beğendi mi? -Evet, beğendi.
-Maurice. -Ya küpeleri?
Seni yarın ararım Maurice. Tamam, yarın yanıma uğra.
Küpeleri kim beğendi mi?
Sen.
Ben küpe takmam ki. Kulağımda delik bile yok.
Maurice'in dükkânında görüp beğendim ve düşündüm ki…
Yalan söylüyorsun, değil mi?
Böyle oyunun içine sıçayım.
Birbirimize girdik. Herkes her şeyi yanlış anlıyor.
Küpeleri kime aldın Ziad? Cevap ver, kime aldın?
Cevap ver Ziad. Kime?
Nicole.
Açsana.
-Gerek yok, yine boşa arıyordur. -Telefonu aç. Aç şunu.
Yine…
Ne yapıyorsun Jana? Ver şu telefonu.
-Ver şu telefonu. -Alo, aşkım.
Çok geç saatte aradığımı biliyorum ama panik oldum, dayanamadım.
Test yaptım ve iki çizgi çıktı.
Sanırım hamileyim. İki çizgi hamile demek, değil mi?
Lütfen bu gerçek olmasın.
Alo?
Konuşsana Ziad. Aklımı kaçırmak üzereyim.
Ziad?
Alo?
Lütfen bir şey söyle aşkım. Konuş.
Jana.
Jana!
Jana.
Kapıyı aç!
Adi herif!
-Sen iyi misin? -Evet, iyiyim.
İnanamıyorum.
Daha evleneli bir yıl olmadı.
Gayet mutluyuz.
Her gün sevişiyoruz.
Neden?
Cevapsız çok soru var Jana.
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Ben evlenmek istememiştim bile.
Evlilik denen yalana asla inanmadım.
Öyle devam etmeliydim.
Yalnız kalırdım ama özgür olurdum.
Bebek yapmayı bile düşündüm.
Çocukları severim ama korkuyordum.
Ona inandım.
Âşık oldum, ona kapıldım.
Beni mutlu olabileceğimize inandırdı.
Kes şunu Ziad, şimdi olmaz.
Mariam, kapıyı aç. Ben Sherif, aç.
Facebook'tan mesaj geldi, kapıyı aç.
-Külot giyip giymediğini soruyor. -Bırak beni.
Kendi rezaletini kapamak için bahane bulma.
Adamı tanımıyorum. Sadece Facebook'tan.
Tanımıyorsun demek. Niye külotunu soruyor peki?
Gerçekten tanımıyorum. Genç mi yaşlı mı, bilmiyorum.
Hiç tanışmadım.
-Öylesine sohbetti. -Sohbet, ha?
-Susayım bari. Boynuzlarım büyümüş mü? -Dokunma bana!
-Ara onu. -Aramam.
-Ara. -Tanımıyorum, aramam.
Derhâl arayacaksın.
-Hiç konuşmadım. Ailesiyle olabilir. -Seninki aile değil mi peki?
-Ara. -Sus.
-Arama. -Konuşacağım, otur.
-Arıyorum. -Ben konuşmam.
-Al bakalım. -Ben konuşmam.
Hadi, sohbet et.
-Konuşmayacağım. -Eğlen.
Alo. Mariam?
-Alo, Mariam? -Alo?
-Sen misin? -Evet, ben Mariam.
-Rahatsız ettim. Mesaj atmamalıydım. -Yok, sorun değil.
-Açıkçası aramanı beklemiyordum. -Sesini duymak istedim.
Ben de.
Yüz yüze görüşebilir miyiz?
Görüşmemeye karar vermiştik. Sen istememiştin.
Evet, doğru. Böylesi iyi.
-İstersen görüşebiliriz. -Yok, boş ver. Kapatmam lazım.
-Dur Mariam, bekle. -Efendim?
Sesini hiç böyle hayal etmemiştim.
Ben de öyle.
Şimdi inandın mı? Ben gidiyorum.
Külot giyiyor musun? Edepli kadın giyer.
-Edepli misin? -Bırak beni, dokunma.
Beni fark etmen için bu mu lazımdı?
Yıllardır hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun.
Senin için bu büyük bir ihanet olabilir.
Ama benim için
yaşadığımı, bir kadın olduğumu hissetmemin tek yolu bu.
Beraber yaşadığım adamla ölü hissetmekten yeğdir.
Sen önce kadın olmayı öğren.
Telefonlarımızda bulamayacağınız bir şey söyleyeyim.
-Sus. -Susmayacağım.
Yeter.
Onlar arkadaşın, bilmeye hakları var.
Kaza günü direksiyonda ben vardım, Sherif değil.
İçmiştim ama ben kullanmak istedim.
O adamı ben öldürdüm, Sherif öldürmedi.
Çocuklar yüzünden teslim olmaya korkuyordum.
Sherif benim yerime hapse girmeye karar verdi.
Bu fedakârlığının karşılığını hayatımın her günü ödüyorum.
"Zaten biri öldü, yuvamız da yıkılmasın" demiştin.
Hem biri öldü hem yuvamız yıkıldı. Tek ölen o adam değil.
-Yeter. -Ben öldüm.
-Hayır, yetmez. -Yeter.
Kazanın olduğu günden beri bunu hiç konuşmadık, farkında mısın?
Tabii ki değilsin.
Dualar ettim.
Bana kendimi daha fazla suçlu hissettirme,
beni affettiğini, hâlâ sevdiğini söyle diye.
Sahi ya…
Beni hâlâ seviyor musun Sherif?
İşte yıllardır beni öldüren sessizlik bu.
Neden hâlâ birlikteyiz ki?
Artık çok geç.
Gey olduğunu söyleseydin bu kadar acı çekmemiş olurdum.
Gey olan benim.
Bu telefon benim değil.
Sherif'le telefon değiştirdik.
Yani…
Gey olan benim.
İşe yaramadı, üzgünüm.
Zaten çok iyi bir fikir değildi.
Neden bize söylemedin Rabih?
İyi ki söylememişim.
Bak ne diyeceğim.
Gey olarak geçirdiğim şu bir saat hayatımın en boktan saatiydi.
Karım beni tanıyamadı.
Dostum beni öldürecekti.
Öyle diyeyim.
Sözleşmemi yenilememek için mi beni üniversiteden kovdular dersiniz?
Öğrendikleri için kovuldun…
Rabih, haklarında şikâyette bulun.
Skandal yarat.
Daha size bile açılamıyorum.
Dünyanın geri kalanına nasıl açılayım?
Olacak iş mi?
Ya annem ne olacak? Dayanamaz.
Peki.
Şimdi bizi Roy'la tanıştırabilirsin.
Pek sanmıyorum.
Bu gece gördüklerimden sonra…
Hiç sanmıyorum.
Söyleyeceklerinizden korktuğumdan değil, onu korumak istediğimden.
Birbirini seven insanlar böyle yapar, değil mi?
Birbirlerini korumazlar mı?
Bundan.
Tüm bunlardan.
Jana.
Kapıyı aç, yeter.
Kapıyı aç.
Jana, kapıyı aç. Jana?
-Jana, kapıyı aç. -Aç.
-Jana! -Kıralım. Hadi.
Aç şu kapıyı, yeter!
Açılın.
Annen aradı.
Babaanne olacağını söyledim, çok mutlu oldu.
Roy'la onları tanıştırmamakta haklısın. Onu kendine sakla.
Ne bekliyorsun?
Peşinden gitsene.
Hadi, yürü.
-Çok güzel, değil mi? -Evet.
-Normale döndü. -Çok güzel.
Neye bakıyorsunuz çifte kumrular? Tutulma sona erdi.
-Hadi Sherif, üşüdüm. -Tamam.
-Güle güle. -Güle güle. Ararsın.
-Yarınki maç ne olacak? -Bilmiyorum ki. Haber yok mu?
-Belki iptal olmuştur. -İptal olmadıysa beni de arayın.
-Tabii, olur. -Tamam.
-Sizi seviyorum. -Güle güle.
-Rabih! -Evet.
-Bir dahakine Rasha'yı getir. -Evet, getir.
-Tamam. Çok seveceksiniz. -Eminim.
-Hadi. -Hadi.
-Gidelim Sherif. -Tamam, söylenmeyi kes.
-Şarap içtiğini gördüm. -Bir yudum aldım.
-Bir yudum bile almaman lazım. -Ya sabır.
Neden oynamak istemedin?
Fikir hoşuma gitmedi.
Ne o? Korktun mu?
Ben mi? Hayır, neden korkayım?
-Peki neden istemedin? -Çünkü aramız bozulurdu.
Hem de hepimizin.
Bazı ilişkiler daha dayanıksızdır ama hepimizin zayıflıkları var.
Özellikle de bunlar söz konusuysa. Tüm sırlarımız burada.
Her an patlak verebilir. Ama benim saklayacak bir şeyim yok.
Al, istediğin kadar bak. Şifresi yok.
Küpelerin güzelmiş.
Yeni mi?
SENİ ÖPMEK İSTEDİM.
Mesaj mı yazıyorsun?
Evet, Waleed ve May'a teşekkür ediyorum.
-Harikalar. -Evet.
BEN DE.
-Güzel bir akşamdı, değil mi? -Evet.
-Nicole. -Açma.
-Bir hayatın olduğunu anlaması lazım. -Evet, haklısın.
Boş ver.
Antrenman başlamak üzere.
Antrenmana hazırlan.
Yerini al. Üç, iki, bir, başla!
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ