Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Όταν εύχεσαι σε ένα αστέρι
Τα όνειρά σου βγαίνουν αληθινά
Δεν είναι πιασάρικο το τραγουδάκι; Γεια χαραντάν.
Κρίκετ με λένε. Τζίμινι Κρίκετ, για την ακρίβεια.
Και είμαι εδώ για να σας πω μια απίθανη ιστορία.
Η ιστορία μας ξεκινά πριν από πολύ καιρό.
Μάλιστα, ξεκινά μια φορά κι έναν καιρό, πριν από πολύ καιρό.
Σωστά. Πολύ καλύτερα. Πολύ πιο ακριβές.
Ποτέ δεν κατάλαβα αυτήν την έκφραση. Τι θα πει "μια φορά κι έναν καιρό";
Ποιος αφηγείται την ιστορία; Εγώ ή εσύ;
Ποιος είσαι εσύ;
Είμαι εσύ, γηραιότερος και σοφότερος.
Αλήθεια; Πώς το κατάλαβες;
Επειδή είμαι το πρόσωπο που αφηγείται την ιστορία εκ των υστέρων.
Ξέρω ακριβώς τι θα σου συμβεί σ' αυτήν την περιπέτεια.
Αλήθεια; Να σε ρωτήσω, θα ξαναζεσταθώ ποτέ;
Συνέχισε να περπατάς. Θα το διαπιστώσεις.
Αφηγητής να σου πετύχει...
Να συνεχίσω;
Δώσ' του. Αφηγήσου όσο τραβάει η καρδιά σου.
Ευχαριστώ.
Μια φορά κι έναν καιρό, πριν από πολύ καιρό,
τα ταξίδια μου με οδήγησαν σ' ένα παράξενο χωριουδάκι.
"Μαστρο-Τζεπέτο. Ξυλουργός, κατασκευαστής ρολογιών, παιχνιδιών, μπιχλιμπιδιών."
Μπιχλιμπίδια; Είμαι στο κατάλληλο μέρος.
"Ίσως εδώ κάτι
"Πίσω από το αφτί ένα μαραφέτι
"Δεν θα 'ναι αγόρι Αλλά παιχνίδι για τον κουκλοπαίχτη
"Σκέφτομαι τον παλιό καιρό Και μου λείπει, ομολογώ
"Η καρδιά ήταν τόσο νέα Λέγαμε τραγούδια ωραία
"Τι καλά που ήταν
"Τον βλέπω στα όνειρά μου Σαν να τον έχω μπροστά μου
"Μακάρι να μπορούσα Τα όνειρα αυτά να ζωντανέψω
"Ποτέ ίσως δεν βρω
"Το καθαρό μυαλό
"Και τις αναμνήσεις που κρατούνε το κλειδί
"Για να ξανανιώσω όπως όταν το παιδί Ήταν δίπλα μου εκεί"
Γελούσαμε πολύ
Μα δεν μπορούσαμε να δούμε αυτό
Ότι να ζήσουμε ευτυχισμένοι Δεν ήτανε γραφτό
Μακάρι να μην ήταν μια ανάμνηση μόνο
Μα ανάμνηση θα πρέπει να μείνει
Μόνο τα μάτια αυτού του γέρου Μπορούν πλέον να δουν
Πώς ήταν ο καιρός
Όταν αυτός ήταν εδώ
Μαζί μου
Ναι.
Δεν το λες και άσχημο.
Με συγχωρείτε, μαντάμ.
Λοιπόν...
Φίγκαρο, τελείωσα. Πώς σου φαίνεται;
Αλήθεια;
Εγώ νομίζω ότι του μοιάζει πολύ.
Πάρα πολύ.
Ωχ, Φίγκαρο... Ο σινιόρε Ρίτσι είναι πάλι.
Σινιόρε Ρίτσι, λυπάμαι. Είμαστε κλειστά από τις 6:04.
-Ακριβώς με τη δύση του Ήλιου. -Τζεπέτο, συγγνώμη που ενοχλώ.
Είδα το φως αναμμένο και σκέφτηκα να σε παρακαλέσω άλλη μία φορά.
Πούλησέ μου το ρολόι τοίχου
με τη χαριτωμένη πάπια και το κροκοδειλάκι.
Το ρολόι αυτό δεν πωλείται, όπως σου έχω πει πολλές φορές.
Θα σου δώσω 20 λίρες. Τριάντα λίρες.
Πες μου πόσα θες, Τζεπέτο, και θα σ' τα δώσω.
Δεν είναι θέμα χρημάτων.
Λυπάμαι, μα δεν πωλούνται τα ρολόγια τοίχου μου.
Αν δεν πωλούνται τα ρολόγια σου, τι τα θες στο μαγαζί σου;
Είναι περίπλοκο. Μήπως ένα μουσικό κουτί;
Καληνύχτα, Τζεπέτο. Φεύγω απογοητευμένος.
Δεν καταλαβαίνουν, Κλίο. Αυτά τα ρολόγια είναι το παν για μένα.
Αυτά τα ρολόγια είναι οι πιο ιδιαίτερες δημιουργίες μου.
Τα έφτιαξα για την αγαπημένη μου Κονστάνζα,
κι εκείνη αγαπούσε το καθένα από αυτά.
Το καθένα από αυτά.
Όχι, όμως, όσο αγαπούσε εσένα, γλυκό μου αγόρι.
Γλυκό μου αγόρι.
Τέρμα οι δυσάρεστες σκέψεις. Ώρα να χαρούμε λίγο.
Γι' αυτό σ' έκανα να χαμογελάς. Για να είσαι πάντα χαρούμενος.
Πώς σε λένε;
Πρέπει να αποκτήσεις όνομα. Ναι. Πώς να σε πούμε;
Πώς να σε πούμε;
Είσαι φτιαγμένος από ξύλο.
Και μοιάζεις με πίνακα.
Είσαι ένα αγόρι σαν πίνακας.
Πινακόκιο... Πινα-κόκιο... Πινόκιο.
Πινόκιο. Ναι!
Εγκρίνεις το όνομα "Πινόκιο";
Ναι!
Φίγκαρο, σου αρέσει το όνομα "Πινόκιο"; Ναι, ναι...
Έι! Όχι!
Ας χορέψουμε.
Μουσική το λες αυτό;
Μη φοβάσαι, Φίγκαρο. Όχι.
Όχι. Γιατί; Επειδή σε συμπαθεί!
Φίγκαρο, όχι.
Ακόμα και η Κλίο τον βρίσκει πάρα πολύ όμορφο.
Φίγκαρο, έλα τώρα. Μην κάνεις σαν τρομαγμένη γάτα.
Φίγκαρο...
Τι;
Ναι, κοντεύει η ώρα, αλλά...
Περίμενε λιγάκι. Περίμενε...
Ναι.
Τώρα, είναι ώρα για ύπνο.
ΦΙΓΚΑΡΟ
Ναι.
Καληνύχτα, Κλίο, υδρόβιο πλασματάκι μου.
Καληνύχτα.
Καληνύχτα, αγοράκι μου, που σήμερα έχεις γενέθλια.
Τι ξαστεριά που έχει απόψε! Πανέμορφα είναι.
Φίγκαρο, δες τον Πινόκιο πώς τον φωτίζει το φεγγάρι.
Είναι σαν αληθινό αγόρι.
Κοίτα, Φίγκαρο! Κοίτα! Ένα πεφταστέρι!
Έχω να δω τέτοιο από...
Να κάνουμε μια ευχή, ναι;
Άστρο λαμπρό, άστρο φωτεινό. Άστρο που πέφτεις από τον ουρανό.
Εύχομαι...
Πώς να το πω;
Εύχομαι...
Φίγκαρο, να σου πω τι ευχήθηκα; Ευχήθηκα...
Όχι, άμα σου έλεγα, θα με περνούσες για...
Το πρόβλημα μ' αυτό το ρολόι είναι ότι μου "χτυπάει" στα νεύρα.
Το 'πιασες; Το ρολόι χτυπάει, τικ-τακ... Μου "χτυπάει" στα νεύρα.
Άσ' το, πέρασε η ώρα.
Πάντως...
Αν πραγματοποιούνταν η ευχή μου, Φίγκαρο, θα 'ταν υπέροχα.
Υπέροχα.
Παναγίτσα μου! Ζωντάνεψε!
Για να δω, τι είναι όλα αυτά;
-Χριστέ και Κύριε! Περπατάς! -"Χριστέ και Κύριε! Περπατάς!"
Τι λες τώρα! Και μιλάς!
"Τι λες τώρα! Και μιλάς!"
-Όχι, εσύ μιλάς. -"Όχι, εσύ μιλάς."
-Ξέρω ότι μιλάω, αλλά μιλάς κι εσύ. -"Ξέρω ότι μιλάω, αλλά μιλάς κι εσύ."
Καλά, εντάξει.
Ηρεμήστε, όλοι. Έφτασα. Ποιο είναι το...
Ναι, βλέπω ποιο είναι το πρόβλημα.
Δεν πιστεύω στα μάτια μου! Μια νεράιδα!
Δεν είσαι αληθινός, έτσι;
Φυσικά και είναι αληθινός. Αφού είναι ζωντανός.
-Κι εσύ ποιος είσαι; -Ο Τζίμινι Κρίκετ.
Τζίτζικας κοσμοπολίτης, καλοπερασάκιας. Εσύ ποια είσαι;
Ο καλός Τζεπέτο έκανε μια ευχή από τα βάθη της καρδιάς του, κι έτσι ήρθα.
-Είμαι η Μπλε Νεράιδα. -"Είμαι η Μπλε Νεράιδα."
-Εγώ είμαι η Μπλε Νεράιδα. -"Εγώ είμαι η Μπλε Νεράιδα."
Αντιλαμβάνομαι το πρόβλημα.
-Πάμε άλλη μία. Είμαι η Μπλε Νεράιδα. -Γεια σου, Μπλε Νεράιδα!
Τώρα μάλιστα. Είμαι η Μπλε Νεράιδα.
-Εσένα πώς σε λένε; -Δεν ξέρω.
Άκουσα τον Τζεπέτο να τον βαφτίζει Πινόκιο.
Με λένε Πινόκιο.
Μοιάζεις όντως με πίνακα, εξού και το Πινόκιο.
Ό,τι πρέπει για ένα αγόρι σαν εσένα.
-Αγόρι είμαι; -Ξύλινο αγόρι.
Ο Τζεπέτο, που κοιμάται παραδίπλα, είναι ο ξυλουργός που σ' έφτιαξε;
Ναι, θα έλεγες πως είναι ο μπαμπάς του Πινόκιο.
-Ο μπαμπάς; -Ναι, ο μπαμπάς, ο πατέρας, ξέρεις.
Θέλω να πω, αν ο Πινόκιο ήταν αληθινό αγόρι.
Αν ο Τζεπέτο ήθελε αληθινό αγόρι, γιατί έφτιαξε μαριονέτα;
Σίγουρα, μπορείς να κάνεις κι αλλιώς ένα αγόρι,
μα δεν πιστεύω πως πολυβγαίνει ο Τζεπέτο.
Έκανε ό,τι μπορούσε με τα εργαλεία που είχε στα χέρια του.
Αν και ως τζίτζικας που μιλάει,
δεν μου πέφτει λόγος για το τι είναι αληθινό.
-Δεσποινίς Μπλε Νεράιδα, είμαι αληθινός; -Ναι, Πινόκιο, αληθινός είσαι.
Μια αληθινή, ζωντανή μαριονέτα που βάφτηκε για να μοιάζει με αληθινό, ζωντανό αγόρι.
Σχεδόν σαν την ευχή του πατέρα σου.
Λοιπόν, πότε θα γίνω αληθινό, ζωντανό αγόρι;
Γιατί αυτό μάλλον θα έκανε τον πατέρα μου χαρούμενο.
"Μια μαριονέτα από ξύλο φτιαγμένη Η ευχή του Τζεπέτο πραγματοποιημένη
"Τα αισθήματά του ανάμεικτα Κι η καρδιά του μπερδεμένη
"Ώσπου ένα άστρο σ' ένα παιχνίδι έδωσε ζωή Μια μαριονέτα αξιοθαύμαστη και χαρωπή
"Μα για να γίνει αληθινή Έπρεπε μια δοκιμασία να υπερβεί"
Ο Τζεπέτο εκπλήρωσε την αποστολή του, όπως κι εγώ.
Αν θες να γίνεις αληθινός,
πρέπει να αποδείξεις ότι είσαι γενναίος, ειλικρινής και ανιδιοτελής.
Πώς θα το πετύχω αυτό;
Μαθαίνοντας να επιλέγεις μεταξύ σωστού και λάθους.
-Ωραία, και πώς θα το πετύχω αυτό; -Θα σου το υποδείξει η συνείδησή σου.
"Συν-είδηση"; Ποια είδηση;
Όχι. "Συνείδηση." Αφηρημένο ουσιαστικό, μια λέξη.
Συνείδηση είναι η εσωτερική φωνούλα που οι περισσότεροι αρνούνται να ακούσουν.
Κι αυτό είναι το βασικό πρόβλημα του κόσμου σήμερα.
Είσαι η συνείδησή μου;
Εγώ; Όχι, δεν είμαι συνείδηση.
Τζίτζικας είμαι. Έντομο, όχι ένστικτο.
Θέλεις να γίνεις η συνείδησή του;
Εγώ; Όχι, ευχαριστώ. Έχω πολλές υποχρεώσεις.
Αλήθεια; Εγώ βλέπω μια χαμένη ψυχή, ένα έντομο αγνώστου διαμονής.
Έναν άσκοπο τυχοδιώκτη, που πηδάει από εστία σε εστία,
χωρίς κατεύθυνση, χωρίς δουλειά, χωρίς προοπτική ή στόχο στη ζωή.
Άκου δω.
Επειδή κάποιος τρυπώνει σ' ένα σπίτι για να ζεσταθεί,
κι εντάξει, μπορεί να τον έδιωξαν με τις κλοτσιές από κάνα δύο...
-Εντάξει, έχεις ένα δίκιο. -Να σε ρωτήσω.
Ξέρεις τη διαφορά μεταξύ σωστού και λάθους;
Και βέβαια την ξέρω.
Είμαι ένα ζουζούνι με υψηλές ηθικές αρχές.
Ό,τι κι αν έχεις ακούσει.
Κλείσαμε, λοιπόν. Γονάτισε, κύριε Κρίκετ.
Σε διορίζω εφεξής συνείδηση του Πινόκιο.
-Προσωρινή συνείδηση. -Εντάξει. Προσωρινή συνείδηση.
Μέχρι που ο Πινόκιο ν' αποκτήσει δική του.
Από δω κι εμπρός, είσαι ο ανώτατος φύλακας της γνώσης του σωστού και του λάθους,
κι έμπιστος σύμβουλος σε στιγμές πειρασμού.
Εγέρσου, σερ Τζίμινι Κρίκετ.
Πωπώ! Τώρα μάλιστα!
"Είθε να ανακτήσεις την περηφάνια σου Και η συνείδηση να γίνει οδηγός σου
"Γιατί, αγαπημένε μου Πινόκιο Ήρθε η ώρα εγώ να φύγω"
Άρχισε τα ποιηματάκια πάλι. Σε λίγο θα μας αδειάσει τη γωνιά.
Πινόκιο, όταν ένα αγόρι είναι γενναίο, ειλικρινές και ανιδιοτελές,
κάνει τον πατέρα του περήφανο.
Και το πιο σημαντικό στοιχείο του να είσαι αληθινός δεν είν' από τι είσαι φτιαγμένος,
αλλά τι έχεις στην ψυχή σου.
Η μοίρα είναι μεγαλόκαρδη
Φέρνει σε όσους είναι καλόκαρδοι
Τη γλυκιά εκπλήρωση
Της κρυφής επιθυμίας τους
Σαν κεραυνός στα ξαφνικά
Η μοίρα επεμβαίνει και σε βοηθά
Όταν εύχεσαι σε ένα αστέρι
Τα όνειρά σου
Βγαίνουν αληθινά
Τι ήταν αυτό; Άκουσα κάτι.
Άκουσα κάτι.
Φίγκαρο, το άκουσες κι εσύ;
Άκουσα κάτι.
Εσύ. Μήπως...
Άκουσες κάτι, Φίγκαρο;
Άκουσα κάτι. Ναι, όντως.
Άκουσα... Άκουσα κάτι.
Εσύ, Κλίο; Άκουσες τίποτα;
-Πινόκιο, εσύ άκουσες τίποτα; -Φυσικά και άκουσα!
Ωραία. Το άκουσα κι εγώ. Και τώρα που μιλάς...
Γεια σου, μπαμπά.
Εγώ είμαι, ο Πινόκιο!
-Μιλάς! -Ναι. Και περπατάω.
Πώς; Πώς γίνεται να περπατάς; Πώς γίνεται να μιλάς;
Η Μπλε Νεράιδα. Είπε πως έκανες μια ευχή.
Η Μπλε Νεράιδα; Η Μπλε Νεράιδα!
Όντως έκανα μια ευχή. Ευχήθηκα το παιδί...
Το ξέρω. Ένα αληθινό αγόρι. Μάντεψε, όμως.
Είμαι σχεδόν αληθινό αγόρι, και μπορώ να γίνω.
Αρκεί απλώς να κάνω... κάτι πράματα.
Ένα σχεδόν αληθινό αγόρι;
Ένα σχεδόν αληθινό αγόρι!
Να σε καμαρώσω! Είσαι ένα σχεδόν αληθινό αγόρι!
Μπορούμε να γίνουμε... Να γίνουμε οικογένεια.
Ένα σχεδόν αληθινό αγόρι!
Χρειαζόμαστε μουσική.
Χόρεψε. Χορεύεις, Πινόκιο;
Θα σχεδιάσω το τέλειο ξύλινο παπούτσι
Και μετά θα τραγουδάμε Και θα χορεύουμε μέχρι το πρωί
Αν σου βγουν ακίδες Θα φέρω κόλλα γερή
Να σε φροντίσω στο πι και φι
Ναι, θα το κάνω
Πινόκιο, Πινόκιο Μια έκπληξη με επιτόκιο
Πινόκιο, Πινόκιο Ο γιος μου από ξύλο
Πινόκιο, Πινόκιο Νομίζω πως θα...
Μου επιτρέπετε; Ευχαριστώ. Να 'στε καλά.
Aνάλαφρος σαν φύλλο
Κι έτσι, ο Πινόκιο έγινε μέλος της μικρής οικογένειας του Τζεπέτο.
Και παρά τα προβληματάκια που έχει μια σύνθετη οικογένεια...
έγιναν έναν σταθερό, καλά προσαρμοσμένο νοικοκυριό.
Πινόκιο!
Πινόκιο, έκανα μια σκέψη.
Ίσως είναι ώρα να πας στο σχολείο.
Αλήθεια, πατέρα;
Πατέρα, τι είναι αυτό το μεγάλο πράγμα που λάμπει;
Ο Ήλιος, γιε μου.
Περιστρέφεται γύρω από τη Γη μια φορά τη μέρα. Βασική, απλή επιστήμη.
Θα τα μάθεις όλα αυτά στο σχολείο.
Ναι και οι νέοι σου συμμαθητές. Και η σινιόρα Βιτέλι. Καλημέρα.
Τζεπέτο!
Πινόκιο, στάσου!
Φίγκαρο, ναι. Πάει καιρός, κόντεψα να το ξεχάσω.
Να το τετράδιό σου και να ένα μήλο για τον δάσκαλό σου.
Κάνε μια στροφή να σε δω τώρα.
Κούκλος είσαι.
Άκου, Πινόκιο.
Η πόλη μπορεί να σε μπερδέψει.
Έχει πολλούς δρόμους που στρίβουν, γι' αυτό να προσέχεις.
Αν χαθείς, να θυμάσαι ότι μένουμε δυο δρόμους από το συντριβάνι.
Θα γυρίσω κατευθείαν στο σπίτι αμέσως μετά το σχολείο.
Κι εγώ θα είμαι εδώ όταν γυρίσεις.
Θα φάμε βραδινό ακριβώς στις πέντε.
Έγινε, πατέρα. Ακριβώς στις πέντε.
Ναι, σωστά. Να πηγαίνεις.
Όχι!
Φίγκαρο, όχι. Να που φεύγει.
Το αγόρι μου.
Καλημέρα, Σοφία.
Έχω εξαιρετικά απορρίμματα για σένα.
Ορίστε.
Σου λείπει ήδη, ε; Ναι...
Κι εμένα μου λείπει. Ήδη, ναι. Φίγκαρο, εσένα σου λείπει;
Ναι; Πάντως το σχολείο θα του κάνει καλό.
Σχολείο; Παναγίτσα μου! Τι ώρα είναι;
Πρώτη αληθινή μέρα στη δουλειά, κι άργησα ήδη!
Μη με φας!
Χαλάρωσε. Δεν τρώω ζουζούνια. Μου βγάζουν την πίστη. Προτιμώ σκουπίδια.
Ευχαριστώ. Ανακουφίστηκα. Νόμιζα πως θα γινόμουν μεζές.
-Κρίκετ με λένε. Τζίμινι Κρίκετ. -Χαίρω πολύ. Εμένα Σοφία.
Είσαι νεόφερτος εδώ. Είναι ωραία...
Συγγνώμη που διακόπτω, Σοφία.
Είμαι η συνείδηση του Πινόκιο και με πήρε ο ύπνος.
Θα μου κάνεις μια τεράστια χάρη να με πετάξεις μέχρι το σχολείο;
Σε πήρε ο ύπνος, ε;
Κοίτα που αναθέτουν σε άλλους τη συνείδηση.
-Στα νιάτα μου... -Σοφία, πρέπει να τον προλάβω.
Η μαριονετούλα μας τριγυρνά στους δρόμους δίχως συνείδηση.
Φαντάζεσαι πού μπορεί να μπλέξει;
Δεν θα 'θελα να το 'χω βάρος στη συνείδησή μου.
Εντάξει, κύριε Σωστό ή Λάθος. Κράτα σφιχτά το καπέλο σου.
Ο ΜΕΓΑΣ ΣΤΡΟΜΠΟΛΙ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ
Βρε, για δες! Ο Στρομπόλι! Ο κατεργάρης γύρισε στην πόλη.
Γκίντεον, θυμάσαι τότε που σου έδεσα νήματα και σε παρουσίασα ως μαριονέτα;
Θυμάσαι όταν το ανακάλυψε πώς έκανε...
Γκίντεον, άκου.
Το χαρωπό γέλιο αθώων παιδιών που περπατούν προς το σχολείο.
Τα διψασμένα μυαλά σπεύδουν στο σιντριβάνι της γνώσης.
Σχολείο, ένας ευγενής θεσμός.
Τι θα 'ταν χωρίς αυτό ο ανόητος τούτος κόσμος;
Για δες. Ένα ξύλινο αγόρι.
Ένα ξύλινο αγόρι! Κοίτα κει, Γκίντεον. Απίστευτο!
Μια ζωντανή μαριονέτα χωρίς νήματα!
Γκίντεον, ένα τέτοιο πλάσμα αξίζει μια περιουσία.
Να σκεφτώ, ποιος θα πλήρωνε για μια ζωντανή μαριον...
Αυτό είναι! Ο Στρομπόλι! Θα ξηλωθεί κανονικά για να το αποκτήσει.
Ανυπομονώ να πάω σχολείο για να μάθω τι είναι όλα αυτά.
Γρήγορα. Να τον ξαφνιάσουμε.
Θεέ μου! Τι απρόσεκτος που είμαι. Λυπάμαι πολύ.
-Ελπίζω να μην τραυματίστηκες. -"Τραυματίστηκες";
Να έπαθες καμιά ζημιά, να έσπασες, να σου 'φυγε διά παντός καμιά ακίδα.
Δεν έσπασα.
Δόξα τω Θεώ. Πρέπει να είσαι φτιαγμένος από σκληρό δρύινο ξύλο.
Είμαι από ελάτη, γι' αυτό μου λένε...
Ναι, ελάτη. Δεν μπορούμε να είμαστε όλοι φτιαγμένοι από ποιοτικό ξύλο.
Πωπώ, είσαι και μαθητής, βλέπω. Σπουδαγμένος.
Πηγαίνεις να δώσεις διάλεξη στην Ακαδημία Επιστημών;
Όχι, στο σχολείο πάω,
να μάθω ένα σωρό πράγματα, να γίνω αληθινό αγόρι και να κάνω περήφανο τον πατέρα μου.
Αληθινό αγόρι;
Γιατί να θες να γίνεις αληθινός, όταν μπορείς να γίνεις... διάσημος;
-Διάσημος; -Ναι, διάσημος.
Αναφέρομαι στο θέατρο.
Έντονα φώτα. Μουσική. Χειροκρότημα. Δόξα!
Δόξα; Εγώ αληθινός θέλω να γίνω.
Ναι, αγόρι μου.
Ξέρεις, όμως, ότι λένε πολλοί ότι δεν γίνεσαι πραγματικά αληθινός
μέχρι να σε μάθουν όλοι;
Όταν γίνεις διάσημος, γίνεσαι αληθινός. Μέχρι τότε, είσαι ένα τίποτα.
Θες να 'σαι ένα τίποτα; Όχι! Κανείς δεν θέλει να είναι ένα τίποτα.
Όλοι όσοι είναι κάποιοι θέλουν να γίνουν σπουδαίοι.
Μα ο πατέρας μου είπε να πάω στο σχολείο.
Φυσικά, όλοι οι γονείς το λένε. Μα δεν αντιλαμβάνεται την ιδιοφυΐα σου.
Τι θες τη μόρφωση,
όταν διαθέτεις τέτοια προσωπικότητα, τέτοιο προφίλ, τέτοια σωματοδομή;
Είναι γεννημένος για ηθοποιός. Σωστά, Γκίντεον;
Κι όχι απλώς ηθοποιός. Επιχειρηματίας. Ούτε. Ινφλουένσερ!
Δεν θα 'ναι περήφανος ο πατέρας σου;
-Αλήθεια; -Φυσικά και θα είναι.
Όταν δει το όνομά σου να φωτίζεται με δυο μέτρα φώτα!
-Πώς είπαμε ότι σε λένε; -Πινόκιο.
Πινόκιο.
Π-Ι-Ν-Ο...
Μάλλον "Κ" μετά... Τέλος πάντων, πολλά γράμματα.
Χρειαζόμαστε ένα απλό, δυνατό, καλλιτεχνικό όνομα.
Σλαμπ Όουκλι. Τσαντ Λογκ.
Το βρήκα. Κρις Πάιν.
Μπα, δεν θα 'πιανε. Χάνουμε πολύτιμο χρόνο.
Θες να κάνεις τον πατέρα σου περήφανο;
-Φυσικά και θέλω. -Τότε, λοιπόν;
-Εντάξει. Θα γίνω διάσημος. -Φίνα!
Κάνω του ηθοποιού τη ζωή
Μεταξωτό καπέλο και μπαστούνι ασημένιο Χρυσό ρολόι κι αλυσίδα διαμαντένια
Του ηθοποιού η ζωή είναι χαρωπή
Είναι ωραίο να είσαι προσωπικότητα γνωστή Κάνω του ηθοποιού τη ζωή
Εκεί. Τον βλέπω. Ευθεία μπροστά. Όπως το ρολόι δείχνει 12.
Με συγχωρείτε, παιδιά. Περαστικός είμαι.
Ευχαριστώ, Σοφία.
-Τι; -Τζίμινι, τι γυρεύεις εκεί πάνω;
Τι; Ποιος; Σε ποιον μιλάμε; Τι είναι το Τζίμινι; Στάσου, δεν μπορώ...
Πού είναι; Πού κοιτάς; Εννοείς ότι...
Τζίμινι, μάντεψε. Δεν χρειάζεται να πάω στο σχολείο.
Αντ' αυτού, θα γίνω διάσημος και θα κάνω περήφανο τον πατέρα.
Εντάξει, χαλάρωσε. Θυμάσαι τι σου είχα πει για τους πειρασμούς;
Να ένας.
Όχι, αυτός είναι ο κύριος Έντιμος Τζον. Ο ατζέντης μου.
Έντιμος Τζον;
Πινόκς, κατά κανόνα,
όταν κάποιος αυτοαποκαλείται "έντιμος", δεν είναι.
Ειδικά αν είναι ατζέντης.
Γι' αυτό, υπό την ιδιότητα της συνείδησής σου,
σου λέω να ξεχάσεις όλες αυτές τις ιδέες περί διασημότητας
και να πας στο σχολείο.
Αυτό θέλει ο πατέρας σου να κάνεις.
Μα ο Έντιμος Τζον είπε ότι ο πατέρας μου θέλει να γίνω διάσημος.
Όπως σου είπα πριν, μικρέ, μόνο έντιμος δεν είναι ο Τζον.
Μα είπες πως όταν κάποιος λέει πως είναι έντιμος, δεν είναι.
-Ποιον να πιστέψω τελικά; -Αυτό είναι το προαιώνιο ερώτημα.
Εγώ πάντως θα εμπιστευόμουν αυτόν που έλαβε το χρίσμα από την Μπλε Νεράιδα. Εσύ;
-Τζίμινι Κρίκετ, προσωρινή συνείδηση; -Εντάξει, τότε. Θέλω να πάω στο σχολείο.
Έτσι μπράβο. Το σχολείο είναι προς τα κει.
Πινόκ, πέτα το σφυρί.
Κόψε ταχύτητα, Πινόκ.
Πρέπει να κάνουν κάτι για το χαλίκι σ' αυτόν τον δρόμο.
Θα περάσει καμιά άμαξα από δω καμιά μέρα, θα πετάξει μια πέτρα
και θα χτυπήσει κάποιον.
-Τι στο καλό πληρώνουμε τους φόρους; -Τι είναι οι φόροι;
Κάτι που θα σ' απασχολήσει
αν μια μέρα γίνεις διάσημος.
Προς το παρόν, θα σου πω κάτι για το σχολείο.
Πρώτον, να προσέχεις. Δεύτερον, να υπακούς.
Τρίτον, να κάνεις ό,τι σου λέει ο δάσκαλος.
-Το 'πιασες; -Το 'πιασα.
-Δεν θα έρθεις μαζί μου; -Όχι, Πινόκ.
Τα περισσότερα σχολεία δεν φέρονται ευγενικά στα έντομα.
Με στοιβάζουν με τις σφήκες, τις κατσαρίδες και τους τερμίτες.
Θα σε περιμένω εδώ μετά το μάθημα.
-Θα 'μαστε σπίτι ως τις 3:17. -Εντάξει, Τζίμινι.
Είδες τι εννοώ;
Δεν είναι καλό παιδί; Ακούστε και τα καλά νέα.
Ο Πινόκιο θέλει στα σοβαρά να γίνει γενναίος, ειλικρινής και ανιδιοτελής.
Και άκουσε τη συνείδησή του.
Σίγουρα, θα σκεφτήκατε ότι έχασα την μπάλα.
Όμως, ο γερο-Τζίμινι συμμάζεψε τα πράγματα, κι όλα πλέον πάνε πρίμα.
Έξω! Βγες έξω!
Βγες έξω και μην ξαναμπείς. Το σχολείο είναι για αληθινά παιδιά.
Όχι για γελοίες μαριονέτες. Οι μαριονέτες ανήκουν στο κουκλοθέατρο.
Μπείτε μέσα εσείς.
Που να με πάρει!
Τι πάτε να κάνετε; Βγάλτε με από δω!
Αφήστε με να βγω!
Είναι εξωφρενικό! Φρικαλέο!
Μάλλον δεν με συμπαθεί ο δάσκαλος.
Ποιος νοιάζεται; Η παιδαγωγική του είναι ξεπερασμένη.
Το πρόγραμμά του είναι παιδοκεντρικό; Βασίζεται στην ανάπτυξη της ευφυΐας;
Δεν νομίζω. Δεν επιτρέπει εναλλακτικά μαθησιακά στιλ.
Είπε ότι δεν ανήκω εκεί. Όλα τα παιδιά γελούσαν μαζί μου.
Φυσικά και γελούσαν. Οι μαριονέτες κάνουν τον κόσμο να γελά.
Καημένο, παρεξηγημένο μου παιδί. Δεν καταλαβαίνεις;
Δεν ταιριάζεις σ' ένα παραδοσιακό εκπαιδευτικό περιβάλλον.
Σ' έχουν παρεξηγήσει, όπως όλους τους σπουδαίους ηθοποιούς που έζησαν ποτέ.
Το σχολείο είναι για συνηθισμένα, αδιάφορα, κοινά, βαρετά, ανόητα παιδάκια.
Όχι για ευφυείς καλλιτέχνες σαν εσένα.
Τη δόξα αναζητάς. Τη δόξα και τα πλούτη.
-Μα ο πατέρας μου... -Ήθελε να πας σχολείο, και το έκανες.
Πήγες στο σχολείο. Το δοκίμασες από πρώτο χέρι.
Και τι σου είπε ο σοφός και μορφωμένος διδάσκαλος;
Είπε ότι ανήκω στο κουκλοθέατρο.
Επιτέλους, σ' ένα κουκλοθέατρο. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα.
-Τώρα μάλιστα! -Όχι!
Στου Στρομπόλι! Μας περιμένει η δόξα!
Κάνω του ηθοποιού τη ζωή
Με ψεύτικο μουστάκι και γούνινο παλτό Με καροτσάκι και κατσίκι αρσενικό
Του ηθοποιού η ζωή έχει πλάκα
Περούκα φοράς στα μαλλιά Τριγυρνάς με άμαξα σε όλα τα χωριά
Σταματάς και τρως ζαχαρωτά Κάνω του ηθοποιού τη ζωή
Όχι! Πινόκιο, μην τον ακούς!
Όχι! Μην τον ακούς, Πινόκ!
Όχι! Πινόκ! Όχι!
Όχι!
Πήγε πέντε η ώρα. Πέντε.
Ο Πινόκιο θα έπρεπε να 'χε γυρίσει σπίτι. Θα έχασε τον δρόμο του και...
Και θα χάθηκε.
Λοιπόν, ελάτε όλοι. Ναι, κι εσύ, Φίγκαρο.
Έχω να βγω από το μαγαζί από...
Ναι, μα...
Πρέπει να βρούμε τον Πινόκιο!
Κυρίες και κύριοι!
Για το κλείσιμο της σπουδαίας μου παράστασης,
ο Στρομπόλι, ο κορυφαίος σόουμαν
και μεγαλύτερος θεατρικός μαέστρος πάνω στη Γη...
Εγώ είμ' αυτός.
Και κατόπιν ειδικής άδειας από τον διευθυντή...
Εγώ είμαι πάλι αυτός.
Σας παρουσιάζω κάτι που με τίποτα δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας.
Σας παρουσιάζω το όγδοο θαύμα του κόσμου.
Τη μόνη μαριονέτα που τραγουδά και χορεύει δίχως νήματα.
Το παιχνίδι που νομίζει πως είναι αγόρι.
Είναι αλήθεια, λοιπόν. Ο Στρομπόλι πήρε στα βρομόχερά του μια μαγική μαριονέτα.
Σου μεταφέρω τα συλλυπητήριά μου.
Τα θέλεις πίσω;
-Γλυκός είσαι. -Ο Πινόκιο είμαι.
Θα γίνω διάσημος για να γίνω αληθινό αγόρι και να κάνω τον πατέρα μου περήφανο.
Κι εγώ είμαι η Φαμπιάνα. Δεν θα γίνω ποτέ διάσημη.
Όχι, αν δεν βρω τρόπο
να ξεφύγω απ' αυτό το ποταπό, τρισάθλιο κουκλοθέατρο.
Τέλος πάντων. Είναι δύσκολη η μέρα μου σήμερα. Συγγνώμη.
-Γιατί μου φοράς νήματα; -Κομμάτι του σόου.
Μία από τις τελευταίες ιδέες του Στρομπόλι. Βλέπεις; Λύνονται.
Δεν γνώρισες ακόμα τη Σαμπίνα, έτσι; Πιστεύω ότι θα κάνατε παρέα οι δυο σας.
Φαίνεται να 'χει δυνατά ποδάρια.
Και τα δικά σου μοιάζουν δυνατά. Από ελάτη είναι;
Ναι, μα σύντομα θα γίνουν αληθινά.
Δοκίμασέ τα απόψε.
-Έτσι, για σπάσιμο. -Αλήθεια;
Όχι αλήθεια.
Χτύπησες το πόδι σου;
Μεγάλη ιστορία. Πάει όλο και καλύτερα, όμως.
Τη μόνη μαριονέτα που τραγουδά και χορεύει δίχως νήματα.
Το παιχνίδι που νομίζει πως είναι αγόρι.
Τον ένα και μοναδικό... Πινόκιο!
ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΠΟΛΚΑ
Δεν έχω νήματα να με κρατούν Να με αγχώνουν, να με στενοχωρούν...
Ανόητη μαριονέτα.
Άλλη μία.
Δεν έχω νήματα να με κρατούν Να με αγχώνουν, να με στενοχωρούν
Είχα νήματα, μα ελεύθερος είμαι πια Δεν έχω νήματα πουθενά
Χάι-χο, μέρι-ο Αυτή είναι ζωή
Θέλω παντού να ακουστεί Τίποτα δεν με ανησυχεί
Δεν έχω νήματα, το απολαμβάνω Δεν είμαι δεμένος σε κανέναν πάνω
Οι άλλοι έχουν νήματα πολλά Μα όπως βλέπετε, εγώ δεν έχω πουθενά
Δεν έχω πουθενά
Ευχαριστώ.
Να 'στε καλά. Ευχαριστώ.
Δεν είμαι μπαλαρίνα πια Μα τον χορό δεν σταματώ
Με παρτενέρ δεν ζευγαρώνω Μα να ερωτευτώ μπορώ
Μισή γυναίκα, μισή μαριονέτα Εξασκούμαι στην πιρουέτα
Κινούμαι και συγγνώμη δεν ζητώ Με κάθε μου βήμα θέλω να ελευθερωθώ
Πάντα θα χορεύω και θα ονειρεύομαι πλιέ
Θα με βλέπουν με τα μάτια τους Να κάνω τρομερό ζετέ
Θα χαμογελούν και θα παραμιλούν Να περπατώ δεν θα με δουν
Μα πάντα
Θα χορεύω
Ξεκινώ με τανγκό Και συνεχίζω με σάλσα
Μετά με ρούμπα Κι ύστερα με τσα-τσα-τσα
Με πάσο ντόμπλε, κουίκ-στεπ Του-στεπ, φόξτροτ
Μερένγκε, μπατσάτα, μάμπο Μπόμπα, πλένα, σάμπα
Κατάκ, καμπούκι κι άλλα στη λίστα
Αρκεί να έχεις πόδια Και ρυθμό στην πίστα
Μη φοβάσαι να παρασυρθείς Ελεύθερος να αφεθείς
Ξαναγίνε παιδί Που 'χει τρέλα πολλή
Με τόλμη χόρεψε καν-καν Σαν τις Γαλλίδες που δεν τους νοιάζει καν
Τι σαχλαμάρες είν' αυτές; Κανείς στον θίασό μου δεν δίνει παράσταση τζάμπα.
Μαζέψτε τα πράγματά σας. Φεύγουμε σε μία ώρα.
Κι εσύ...
μικρέ μου Πινόκιο.
Φοβήθηκα πολύ μήπως χάθηκες ή σε έκλεψαν.
Και δεν θα το θέλαμε αυτό, έτσι δεν είναι;
Φεύγουμε σε μία ώρα.
-Ορίστε. -Όχι! Βγάλε με από δω!
-Αυτό θα 'ναι το σπίτι σου. -Βοήθεια!
-Όπου θα μπορώ να σε βρω. Πάντα. -Ωχ, όχι!
Όχι!
Ναι. Σ' εμένα ανήκεις.
Άσε με να φύγω! Βγάλε με από δω! Βοήθεια! Πατέρα!
"Πατέρα"; Κανείς γονιός δεν θέλει ένα έκτρωμα σαν εσένα.
Όχι!
Οι γονείς θέλουν αληθινά παιδιά.
Τζίμινι! Πατέρα! Βοήθεια!
Ωχ, όχι! Βοήθεια!
Σε παρακαλώ!
Μικρό μου ξύλινο χρυσωρυχείο.
Πινόκιο!
Τζεπέτο! Εδώ είμαι στο βάζο!
-Πινόκιο! -Τζεπέτο!
Πινόκιο!
Φίγκαρο, Κλίο, πού να είναι;
Πινόκιο!
Τζεπέτο!
ΣΤΡΟΜΠΟΛΙ
Πινόκιο!
Εδώ πάνω. Στο ταβάνι.
Ο Στρομπόλι είναι απαίσιος άνθρωπος, μα θα σε βοηθήσουμε.
Αφήστε με στην ησυχία μου.
Θα βρούμε τρόπο να σε βγάλουμε από το κλουβί.
Άκουσες τι είπα; Θα σε βοηθήσουμε.
Πινόκιο, κοίταξέ με. Έχε μου εμπιστοσύνη.
Είσαι αληθινός άνθρωπος. Ο μόνος αληθινός άνθρωπος που πιστεύω είναι ο πατέρας μου.
Μ' αρέσει όπως χορεύεις. Δεν συστηθήκαμε επισήμως.
Είμαι η Σαμπίνα.
Πινόκιο.
Ευχαριστώ που μου ξεκόλλησες τη μύτη.
Ξέρεις τι λέει το ρητό: η παράσταση πρέπει να συνεχιστεί.
-Είσαι καταπληκτική χορεύτρια. -Ευχαριστώ.
Κρίμα που γνωριζόμαστε υπό αυτές τις θλιβερές περιστάσεις.
Ο κος Στρομπόλι είπε πως θα γυρνούσα σπίτι να πω στον πατέρα μου ότι έγινα διάσημος.
Αλλά μετά με κλείδωσε εδώ μέσα.
Οπότε τώρα δεν εμπιστεύεσαι κανέναν.
Βασικά, εμπιστεύομαι εσένα, κάπως.
Ευχαριστώ. Θα προσπαθήσω να φανώ άξια της εμπιστοσύνης σου.
Βλέπεις το κλειδί που κρέμεται στον τοίχο; Ξεκλειδώνει το κλουβί.
Πρέπει να το πάρουμε και να σε βγάλουμε από δω.
Μα έτσι θα βρεις τον μπελά σου.
Πινόκιο, να σου πω ένα μυστικό;
Όταν φτάσουμε στο επόμενο χωριό, μαριονέτες και κουκλοπαίχτες
θα πάρουμε τα λεφτά που μας έκλεψε ο Στρομπόλι και θα το σκάσουμε.
-Θα το σκάσουμε; -Ναι, θα φύγουμε μακριά.
Και μετά θα στήσουμε τον δικό μας θίασο.
Και θα φερόμαστε σε όλα τα μέλη μας με δικαιοσύνη και ευγένεια, και...
Τι συμβαίνει εδώ;
Πινόκιο. Μικρέ μου Πινόκιο.
Είσαι καλά; Κοίτα να ξεκουραστείς.
Αύριο δίνουμε μεγάλη παράσταση στη Σιένα.
Οι Σιενέζοι λατρεύουν τις μαριονέτες. Θα λουστούμε στο χρήμα.
Για να σιγουρευτώ ότι δεν θα παιχτεί τίποτα περίεργο.
Εκτός απ' τη σκηνή. Εκεί θα παιχτούν ένα σωρό περίεργα.
Λοιπόν, φαντάζομαι ότι αυτό ήταν. Έτσι τελειώνουν όλα.
Θα πεθάνω από την πείνα μέσα σ' ένα βάζο. Κι εγώ που νόμιζα ότι θα ζήσω έως τα 103.
Βέβαια, τίποτα δεν θα είχε συμβεί,
αν δεν είχα δεχτεί τον ρόλο της συνείδησης.
Κοίτα να δεις! Ο θίασος του Πινόκιο!
Άραγε ο Πινόκιο κατάφερε να...
Πινόκ! Πινόκιο! Εδώ! Ο Τζίμινι είμαι!
Δεν το πιστεύω. Τόσο κοντά, κι όμως τόσο μακριά.
Λοιπόν, κόψε φάση!
Πινόκιο. Άκουσε.
Τζίμινι! Χαίρομαι που σε βλέπω. Ο Στρομπόλι με κλείδωσε σ' αυτό το κλουβί.
Είναι καλά κλειδωμένο. Πάντως, καλά να πάθεις,
αφού αποφάσισες να γίνεις διάσημος ηθοποιός.
Δεν φταίω εγώ. Δεν ήθελα ποτέ να γίνω διάσημος.
Λυπάμαι, μικρέ. Αλλιώς τα θυμάμαι εγώ.
Μα δεν ήθελα να γίνω διάσημος. Ήθελα να πάω σχολείο.
-Έι! -Αλήθεια.
Όλες αυτές τις επευφημίες και τα χειροκροτήματα. Τα μισώ.
Τι μου συμβαίνει, Τζίμινι;
Μάλλον η νεράιδα σού έκανε μαγικά.
Στη μύτη, απ' ό,τι φαίνεται.
Το θέμα είναι πως το ψέμα αλλάζει τον άνθρωπο, Πινόκς.
Γι' αυτό σου λέω
με ειλικρινή ειλικρίνεια 110% την αληθινέστερη αλήθεια όλων των εποχών.
Πίστεψέ με.
Ουπς! Καλά, το τελευταίο κομμάτι δεν ήταν αλήθεια, μα όλα τα υπόλοιπα ήταν.
Τζίμινι, είσαι καλά;
Στο περίπου. Λοιπόν, άσε τα μούσια.
Τζίμινι, βλέπεις αυτό το κλειδί;
Ναι, το βλέπω.
Μ' αυτό ανοίγει το κλουβί. Το φτάνεις;
Αδύνατον. Δεν το φτάνω με τίποτα.
Τζίμινι, να σου πω κάτι;
Δεν θέλω να γίνω αληθινό αγόρι.
Τζίμινι, είσαι καλά;
Ναι. Πες μου, όμως, αυτό το ψέμα ήταν αληθινό, ή ήταν ψεύτικο ψέμα.
Φυσικά και δεν ήταν αληθινό ψέμα. Έπρεπε να φτάσω το κλειδί.
Συγγνώμη, Τζίμινι.
Πινόκ, θυμάσαι τι είπε η Μπλε Νεράιδα;
Το θέμα δεν είναι από τι είσαι φτιαγμένος εξωτερικά.
Το να είσαι αληθινός το έχεις στην καρδιά σου. Αυτό είναι το θέμα.
Πάντως, δεκτή η συγγνώμη σου.
Τζίμινι, λυπάμαι που δεν σε άκουσα έξω από το σχολείο.
Σ' έπιασα!
Ευχαριστώ, Πινόκ. Τώρα, γύρνα με προς την κλειδαριά.
Παραλίγο. Διάνα!
Τρελή φάση! Τα καταφέραμε!
Ναι, τρελή φάση! Τι πάει να πει αυτό;
Δεν έχουμε καιρό για εξηγήσεις, φίλε.
-Ώρα να σε πάμε σπίτι. -Ναι.
Γνώρισα κάποια ωραία άτομα, Τζίμινι.
Με βοήθησαν αν και δεν ήταν υποχρεωμένοι.
Έτσι κάνουν οι φίλοι.
Το ένα ήταν μαριονέτα, σαν εμένα. Την έλεγαν Σαμπίνα.
Κατάλαβα. Μια φίλη μαριονέτα. Σαν να λέμε συνάδελφος.
Δηλαδή, οι συνάδελφοι είναι φίλοι;
Όχι πάντα, Πινόκς.
Θέλει προσοχή γιατί όταν καμιά φορά οι συνάδελφοι σχηματίζουν ομάδα,
ασκούν πίεση...
Τζίμινι; Πού πήγε;
Φοβερό! Κοίτα τι ψαρέψαμε από τον δρόμο!
Ένα ξύλινο αγόρι!
Κοίτα τον. Είμαι φτιαγμένος από ξύλινα σανίδια.
Με λένε Λάμπγουικ. Εσένα πώς σε λένε, Σανίδια;
-Με λένε Πινόκιο. -Πινόκιο;
-Πινοκι-τι; -Πινόκιο.
Λοιπόν, για πες τι παίζει, Σανίδια. Γιατί είσαι φτιαγμένος από ξύλο;
Επειδή είμαι μαριονέτα. Αλλά μπορώ να γίνω αληθινό αγόρι.
Οφείλω να πω ότι για μαριονέτα κόβει το μυαλουδάκι σου.
Μόνο τα έξυπνα παιδιά ξέρουν για τη συλλογή.
Συλλογή; Ποια συλλογή;
Τη συλλογή για το Νησί, ρε μπούφο!
Πρέπει να είσαι σ' ένα έρημο σταυροδρόμι αφού σκοτεινιάσει.
Στεκόσουν στη γωνία, γι' αυτό σε συλλέξαμε. Τόσο απλά.
Εντάξει. Αλλά πρέπει να βρω τη συνείδησή μου.
Συνείδηση;
Τι σας φαίνεται αστείο;
Εσύ. Η συνείδησή σου είναι το τελευταίο που χρειάζεσαι στο Νησί της Απόλαυσης.
Νησί της Απόλαυσης; Εκεί πηγαίνετε;
Καλά που το κατάλαβες ότι πηγαίνουμε εκεί.
Δεν υπάρχει καλύτερο μέρος για ξεφάντωμα. Χωρίς αστυνομία, γονείς ή κανόνες.
Μπορεί να κάνεις το μέρος ρημαδιό και κανείς δεν θα πει λέξη.
ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ! ΔΩΡΕΑΝ ΓΛΕΝΤΙ ΚΑΙ ΞΕΦΑΝΤΩΜΑ!
Κατάλαβα καλά αυτό που είπες;
Θέλεις ν' αλλάξεις, να μεταμορφωθείς, σαν να λέμε;
Ναι.
Τότε, είσαι πολύ τυχερός που ταξιδεύεις μαζί μας.
Στο Νησί της Απόλαυσης
θα ζήσεις μια εμπειρία που θα σου αλλάξει τη ζωή.
Δεν θα είσαι πια μαριονέτα, αυτό σ' το υπογράφω.
Αλήθεια;
Ναι. Στον σταυρό που σου κάνω.
Λοιπόν, κύριε αμαξά, διασκεδαστικό ακούγεται.
Αλλά δεν σε εμπιστεύομαι.
Τι;
Λοιπόν, παιδιά, φαίνεται πως έχουμε έναν δύσπιστο ανάμεσά μας.
Έναν ξενέρωτο που δεν πιστεύει στη διασκέδαση.
Θέλω να πω, ποιος δεν πιστεύει στις εμπειρίες που σε μεταμορφώνουν;
Να κάνουμε αναστροφή και να γυρίσουμε στη μαμά και στον μπαμπά;
Όχι!
Πηγαίνετε εσείς, παιδιά. Εγώ θα πάω άλλη φορά.
Λυπάμαι. Δεν πάει έτσι.
Είναι η πίεση των συναδέλφων Εκτός αν συνάδελφος δεν είσαι
Αν δεν θες να περάσεις ωραία Δεν έχεις θέση στην παρέα
Μην ακούς εμένα Άκου όλους αυτούς
Έφτασε η ώρα Μη λακίσεις τώρα
Θα δείξεις τόλμη ή δειλία;
Είναι πάνω απ' όλα η φιλία; Αποφάσισε αν θέλεις μεγαλεία
Μην είσαι ανιαρός Φοβητσιάρης, βαρετός
Ένας για όλους κι όλοι για έναν
Το πάρτι άρχισε Μην είσαι στα χαμένα
Μείνε εδώ και μη στενοχωρήσεις τον καθένα
Ναι.
-Τα αληθινά αγόρια πάντα θέλουν κι άλλο -Πάντα θέλουν κι άλλο
Και στα αληθινά κορίτσια αρέσουν Τα αγόρια που θέλουν κι άλλο
Ας αφήσουμε τις σαχλαμάρες Συνείδηση και κουταμάρες
Θα είναι χρόνου χάσιμο
Τι σπάσιμο...
Γι' αυτό είναι ώρα για παιχνίδι
Όλες σου οι σκοτούρες έφυγαν ήδη
Είναι ώρα για παιχνίδι
Τώρα είναι η ώρα για παιχνίδι
Γι' αυτό η απάντησή σου επείγει
Εντάξει, λοιπόν.
Η απάντησή μου είναι όλοι...
να πάμε.
Ναι!
Ωραία, λοιπόν! Το Νησί της Απόλαυσης μάς περιμένει!
Πινόκιο! Όχι!
Καλώς ήλθατε στο Νησί της Απόλαυσης!
Περάστε μέσα.
-Καλά να περάσετε, χαρείτε το σόου. -Ανέβα στη βάρκα!
Από την πολλή διασκέδαση δεν θα πάψετε να χαμογελάτε.
Κανείς δεν πρόκειται ποτέ να σας πει "όχι"!
Κοίτα κει, Σανίδια!
ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ
ΕΛΑ ΝΑ ΧΑΡΕΙΣ!
-Τζιτζιμπίρα! -Τζιτζιμπίρα!
-Δείτε! Τζάμπα τζιτζιμπίρα! -Τζιτζιμπίρα!
Εμπρός, παλικάρια μου. Ορίστε μια μεγάλη. Κερασμένη.
Ή καλύτερα δύο. Άσπρο πάτο!
Δείτε πόση τζιτζιμπίρα!
Ναι! Για να πίνεις σ' όλη σου τη ζωή!
Πωπώ! Δείτε πόση τζιτζιμπίρα!
Δώσε μου την τζιτζιμπίρα!
Τρελάθηκε ο πιτσιρίκος!
ΚΑΡΑΜΕΛΟΒΟΥΝΟ
Ωραία κίνηση, Πινόκ.
ΔΙΧΩΣ ΟΡΙΑ
ΚΛΕΨΤΕ ΟΣΟ ΘΕΛΕΤΕ
Δες αυτά τα παιδιά. Σήκωσαν ολόκληρο το μαγαζί.
Δώσ' το μου αυτό.
ΑΡΓΟΣΧΟΛΕΙΟ
Σπρώξτε!
ΔΩΡΕΑΝ ΤΟΥΒΛΑ
Σανίδια!
Ο τύπος είναι σκέτη φωτιά! Κυριολεκτικά!
ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗΣ ΣΚΑΣΕ!
ΣΕ ΜΙΣΩ!
ΓΩΝΙΑ
ΒΟΥΛΩΣΕ ΤΟ! ΧΑΜΕΝΟ ΚΟΡΜΙ
ΠΑΡΤΕ ΜΙΑ ΠΙΝΑΚΙΔΑ ΚΑΙ ΞΕΔΩΣΤΕ ΒΓΑΛΕ ΤΟΝ ΣΚΑΣΜΟ!
Μ' αρέσουν αυτά τα παιδιά.
ΔΙΑΛΥΜΕΝΑ ΡΟΛΟΓΙΑ
Σανίδια, να περάσουμε από δω να σπάσουμε κάνα ρολόι.
Είναι σαν τα ρολόγια του πατέρα μου.
Αλήθεια; Δες αυτό.
Διάνα!
-Σειρά σου, Σανίδια. -Όχι, ευχαριστώ.
Κάτι μου λέει ότι ο πατέρας μου δεν θα χαιρόταν αν μάθαινε πως είμαι εδώ.
Ας αφήσουμε τις σαχλαμάρες Συνείδηση και κουταμάρες
Θα είναι χρόνου χάσιμο
Γι' αυτό είναι ώρα για παιχνίδι
Λάθος μου που τον έστειλα στο σχολείο σαν αληθινό αγόρι.
Δεν έπρεπε να το κάνω. Ποτέ. Τι στην ευχή;
Σοφία, εσύ είσαι; Τι;
Τι σημαίνει αυτό; Νησί της Απόλαυσης;
Εκεί είναι ο Πινόκιο;
Θεούλη μου! Μιλάμε για σοβαρή κρίση!
Καταστροφή!
Τώρα μάλιστα. Δεν είμαι φοβερός;
Έχει πολλή ησυχία.
Πού να 'χουν πάει όλα τα παιδιά, Λάμπι;
Κάπου εδώ γύρω θα 'ναι. Τι σε νοιάζει;
Χαμένα κορμιά είναι όλοι, άλλωστε. Η τέσσερα στη γωνία.
Κοίτα δω! Άλλη μια τέλεια βολή, όχι να το παινευτώ.
Αναρωτιέμαι πού να 'χουν πάει όλοι.
Τι στον κόρακα ήταν αυτό;
Να πάρει! Παραλίγο!
Κάτι θα 'χει το τραπέζι. Θα γέρνει μάλλον.
Έλα, Σανίδια. Σειρά σου.
Σανίδια, ήθελα να σε ρωτήσω κάτι.
Γιατί δεν διέλυσες κανένα ρολόι;
Ένα αληθινό παιδί θα γούσταρε πολύ.
Απλώς δεν μου φαινόταν σωστό.
Άκου τι λέει ο κύριος Καθωσπρέπει!
Απ' ό,τι φαίνεται, δεν έχεις μεταμορφωθεί ακόμα σε κόπανο.
Δεν θέλω να γίνω κόπανος. Θέλω να γίνω αληθινό αγόρι.
Έτσι όπως πας, το πολύ να φτάσεις ως τη μέση.
Βλέπω πως έχεις ακόμα συνείδηση μέσα σου.
Μακάρι να είχα συνείδηση.
Πινόκιο!
Τι παίζει μα τα γαϊδούρια;
Αδερφάκι μου!
Σαν να έπεσα στην κόλαση!
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΑΛΑΤΩΡΥΧΕΙΑ
Κουνηθείτε, άχρηστοι!
Όσο πιο γρήγορα φτάσουν τα γαϊδούρια στα αλατωρυχεία, τόσο πιο γρήγορα θα πληρωθώ.
Επιμένω ότι δεν είναι σωστό να φωνάζεις όταν κάποιος ετοιμάζεται να ρίξει μπαλιά.
Ξεπέρασέ το.
Όλοι ξέρουν ότι είναι καλή στρατηγική να ρίχνεις την ψυχολογία του αντιπάλου σου.
Κάνεις ό,τι μπορείς για να νικήσεις.
Διαφωνώ, Λάμπι. Επιμένω ότι αυτό που έκανες είναι κλεψιά.
Έλα τώρα. Ο τρόπος που μιλάς
είναι λες και θα πάθουμε κάτι τρομερό.
Συνείδηση, μάλιστα.
Τι μπούρδα.
Λάμπι, μήπως πρέπει να σε δεις στον...
Για τι με πέρασες; Για κάνα γαϊδούρι;
Είσαι όντως...
Ακούστηκες σαν να γκαρίζεις...
Εγώ το έκανα αυτό;
Βοήθεια!
Ας με βοηθήσει κάποιος! Με πρόδωσαν! Με κορόιδεψαν!
Βοήθα με, παρακαλώ! Όποιος μπορεί!
Ας με βοηθήσει όποιος μπορεί! Φώναξε κάποιον!
Μαμά!
Ωχ, όχι. Τι συμβαίνει; Τι έκανα;
Βοήθεια! Τζίμινι!
Τζίμινι!
Πινόκ, πάμε να φύγουμε από δω!
Όλα τα παιδιά γίνονται γάιδαροι...
Όχι! Κι εσύ;
Τα παλιόπαιδα!
Να το ξύλινο αγόρι. Πιάστε τον!
Τζίμινι, πάμε.
Όπως τα λες, Πινόκ. Πάμε να φύγουμε από δω.
Να τοι!
Πιο γρήγορα! Μην τους αφήσετε να φτάσουν στη θάλασσα!
Παγιδευτήκαμε!
Όχι. Θετική σκέψη, Τζίμινι.
Ανάθεμα! Ένα ξύλινο γαϊδούρι θα άξιζε μια περιουσία.
Κάποιος έριξε ένα βαρέλι αλάτι στο νερό.
Στη θάλασσα είσαι, Πινόκ. Το θαλασσινό νερό είναι αλμυρό.
-Και τώρα, κολύμπα. Κούνα τα χέρια σου. -Έτσι;
Έτσι μπράβο, Πινόκ. Τώρα μάλιστα. Πάμε να φύγουμε.
-Μην πέσουμε πάνω στον Μόνστρο. -Ποιος είν' αυτός;
Ένα θαλάσσιο τέρας. Κοιμάται στην επιφάνεια της θάλασσας.
Είναι τόσο μεγάλο, που μοιάζει με νησί. Στεριά μπροστά μας!
Πατέρα; Εγώ είμαι, ο Πινόκιο. Γύρισα.
Ίσως κοιμάται.
Κοίτα. Χάθηκαν όλα τα ρολόγια του.
Τι λες να έπαθε;
Σάλπαρε για το νησί.
-Για το νησί; -Για το νησί;
Σωστά, σάλπαρε για το νησί. Μήπως δεν μιλάω καθαρά;
-Σοφία, πώς; -Πώς λες εσύ; Με βάρκα.
Ήθελε να πάει στο Νησί της Απόλαυσης για να βρει τον Πινόκιο.
Γι' αυτό πούλησε όλα τα ρολόγια του και αγόρασε μια βάρκα.
Τα ρολόγια ήταν το παν για εκείνον. Οι κόποι μιας ζωής.
Πωπώ! Πούλησε τα ρολόγια του για να βρει εμένα;
Σωστά, μικρέ.
Είσαι πιο σημαντικός γι' αυτόν απ' ό,τι τα ρολόγια του.
Περισσότερο απ' οτιδήποτε.
Εμπρός.
Δεν βλέπω πουθενά τον Τζεπέτο.
Μακάρι να κάνω λάθος, αλλά αυτή η άμαξα μοιάζει με του Στρομπόλι.
Γρήγορα, κρύψου από κάτω.
Κοίτα. Η Σοφία.
Έχω μια ιδέα. Πάνω να τη ρωτήσω αν ξέρει προς τα πού πήγε ο Τζεπέτο.
Μείνε κρυμμένος εσύ.
Πινόκιο!
Σαμπίνα; Χαίρομαι πολύ που είσαι εσύ!
Κοίτα! Έβγαλες καινούρια αφτιά.
Ναι. Και καινούρια ουρά.
Πινόκιο, εμείς τα μέλη του Νέου Οικογενειακού Κουκλοθέατρου
έχουμε να σου κάνουμε μια σοβαρή πρόταση.
ΝΕΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ
-Φτιάξατε δικό σας θίασο; -Βεβαίως.
Χθες το βράδυ, η αστυνομία συνέλαβε τον Στρομπόλι και τον έβαλε στη φυλακή.
Το Νέο Οικογενειακό Κουκλοθέατρο! Μ' αρέσει.
Έχω κι άλλα. Θα ήταν μεγάλη μας τιμή αν εμφανιζόσουν στην παράστασή μας.
Αλήθεια; Με θέλετε στην παράστασή σας;
Ναι, με τα αφτιά και τα σχετικά.
Και μάλιστα ως πρωταγωνιστή.
Αλήθεια; Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι πιο όμορφο.
Μα...
Πρέπει να μείνω να βρω τον πατέρα μου.
Πινόκιο, κάτι μου λέει πως η απόφαση που πήρες είναι η σωστή.
Και βέβαια είναι, Πινόκ. Είμαι περήφανος για σένα, μικρέ.
Κοίτα. Έφυγαν και τα γαϊδουρινά αφτιά σου.
Ναι. Έφυγαν τα γαϊδουρινά αφτιά μου.
Και η ουρά σου.
Πάνε όλα!
Λοιπόν, να πηγαίνεις.
Ίσως σε δω του χρόνου, όταν γυρίσουμε για να δώσουμε παράσταση στη Σιένα.
Το ελπίζω.
Του χρόνου, λοιπόν.
Και, Πινόκιο, δώσε χαιρετισμούς στον πατέρα σου.
Κι από μένα.
-Όταν τον βρεις. -Όταν τον βρεις.
Θα του δώσω.
Αμάν! Παραλίγο να το ξεχάσω.
Η Σοφία είπε ότι ο Τζεπέτο έφυγε πριν από δύο ώρες προς τα νότια.
Συμφώνησε να μας κουβαλήσει για να βρούμε...
Όπα, για μισό λεπτάκι.
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι, κύριε Κρίκετ.
Είπα ότι θα κουβαλούσα εσένα, όχι αυτόν που είναι από βαρύ ξύλο.
Χωρίς παρεξήγηση.
-Και τι θα κάνουμε; -Έχω μια ιδέα.
Ούτε βάρκα, ούτε τίποτα. Μόνο νερό όσο βλέπει το μάτι σου.
Θα τον βρούμε. Θετική σκέψη.
Τι; Πινόκ, τι είπε;
Ναι, αυτό το άκουσα. Τι εννο...
Σοφία, βλέπεις κάτι;
Ναι.
Πινόκ, βλέπω μια βαρκούλα.
-Μια βαρκούλα; -Ναι, μια λέμβο.
-Τι είναι η λέμβος; -Μια βαρκούλα.
Ζιπίτο! Βλέπω Ζιπίτο!
"Ζιπίτο"; Τζεπέτο! Βλέπει τον πατέρα!
Ο Τζεπέτο! Είναι ο Τζεπέτο!
Πατέρα! Εγώ είμαι, ο Πινόκιο!
Πατέρα!
Πατέρα! Εγώ είμαι, ο Πινόκιο!
Πατέρα! Εγώ είμαι!
Άκουσες κάτι, Φίγκαρο;
Έχω χαζέψει. Νόμιζα πως άκουσα τον Πινόκιο.
Μάλλον θα ονειρεύομαι.
Πατέρα! Εγώ είμαι, ο Πινόκιο!
Πατέρα!
Ο Πινόκιο; Τρέχει πάνω στο νερό;
Είναι θαύμα! Πινόκιο!
Πινόκιο! Γύρισες!
Ναι, πατέρα, γύρισα! Έρχομαι προς εσένα!
Όχι, στάσου. Εγώ έρχομαι σ' εσένα.
Θαύμα έγινε. Κοίτα. Βλέπεις, Κλίο;
Κλίο, Φίγκαρο, δείτε! Τρέχει πάνω στο νερό.
Φυσικά και τρέχει πάνω στο νερό. Από ξύλο είναι. Έρχομαι, Πινόκιο!
Πατέρα, συγγνώμη που δεν γύρισα σπίτι αφού μ' έδιωξαν από το σχολείο.
Σε έδιωξαν από το σχολείο;
Ναι, επειδή είμαι μαριονέτα.
Οπότε, πήγα σ' ένα κουκλοθέατρο κι έγινα διάσημος.
Έγινες διάσημος;
Δηλαδή, σχεδόν διάσημος.
Χόρεψα σε μια παράσταση και βγάλαμε πολλά λεφτά.
Αλλά μετά με απήγαγαν, με κλείδωσαν σ' ένα κλουβί,
κι είπα μπόλικα ψέματα στον Τζίμινι ώστε να μεγαλώσει η μύτη μου και να το σκάσω.
Αλλά μετά με μάζεψε μια ομάδα από ανόητα παιδιά,
πήγα στο Νησί της Απόλαυσης,
κι εκεί έμαθα να πίνω... Ξέχασα πως τη λένε.
Τέλος πάντων, δεν μ' άρεσε εκεί, γιατί έβγαλα αφτιά γαϊδάρου
και με κυνήγησαν κάτι πνεύματα που ήθελαν να με πουλήσουν στα αλατωρυχεία.
Αλλά με βοήθησε ο Τζίμινι. Βουτήξαμε στη θάλασσα και βγήκαμε στην ακτή,
όπου μάθαμε ότι με τα ρολόγια σου αγόρασες μια βάρκα
για να έρθεις να με βρεις.
Και τώρα είσαι εδώ!
Όλα αυτά τα έκανες σε μία μέρα;
Ναι.
Θεούλη εγώ δεν έχω κάνει ούτε τα μισά από αυτά σ' όλη μου τη ζωή!
Συγχώρεσέ με, πατέρα. Ζητώ συγγνώμη για τους μπελάδες που σ' έβαλα.
Όχι, Πινόκιο, αγόρι μου. Συγχωρεμένος.
Χαίρομαι που σε βλέπω σώο και αβλαβή.
Τώρα μπορούμε να γυρίσουμε στο σπίτι και να είμαστε όλοι μαζί.
Να γίνουμε μια μεγάλη, χαρούμενη...
Μόνστρο! Ο Μόνστρο!
Δεν το πιστεύω! Κοιμήθηκε!
Ξύπνα! Είναι μέσα οι φίλοι μου! Άνοιξε το παλιοστόμα σου!
Πατέρα!
Πινόκιο! Σε κατάπιε κι εσένα;
Πατέρα!
Άρπαξε αυτό.
Χτύπησα το ξύλινο αγόρι μου μ' ένα κομμάτι ξύλο.
-Πινόκιο... -Γεια σου, μπαμπά.
Πινόκιο, χαίρομαι πολύ που σε βλέπω.
Χαίρομαι πολύ που βλέπω το αγόρι μου.
Φίγκαρο, είσαι κι εσύ εδώ. Και η Κλίο.
Ναι, ξαναβρεθήκαμε όλοι μαζί. Δεν είναι υπέροχα.
Αν και είναι λίγο περίεργα να βρίσκεσαι στην κοιλιά μιας φάλαινας.
Μα θα τα βγάλουμε πέρα. Έχει λίγη υγρασία, δεν νομίζεις;
Πατέρα, βλέπω ότι η βάρκα σου επιπλέει ακόμα.
Ναι, είναι γερό σκαρί.
Οπότε, μόλις ο Μόνστρο ανοίξει το στόμα του, θα φύγουμε από δω.
Δεν είμαι σίγουρος γι' αυτό, Πινόκιο. Κοίτα δω πόσα ναυάγια.
Έχω την εντύπωση πως ό,τι μπαίνει εδώ μέσα, δεν ξαναβγαίνει.
Ίσως από πίσω, υποθέτω, αλλά αυτή δεν είναι καλή επιλογή.
-Πατέρα, τι έχει μέσα η λάμπα; -Είναι ειρωνεία. Έλαιο φάλαινας.
Σωστά. Κι έχω μια ιδέα.
Τώρα!
Τα καταφέραμε, πατέρα. Κοίτα πόσος καπνός.
Μια χαρά τα πήγαμε.
Εμπρός, πατέρα. Έλα να ετοιμάσουμε τη βάρκα μας.
Άνοιξε, θέλω να μπω μέσα! Άνοιξε, σου λέω!
Άνοιξε... σουσάμι!
Κοίτα να δεις!
Όχι!
Πατέρα, κοίτα!
Νομίζω πως αρχίζει να τον ενοχλεί ο καπνός.
Θα τον φαγουρίζει η μύτη του.
Πινόκ!
Τζίμινι! Πιάσου από δω!
-Τζίμινι; Ποιος είναι ο Τζίμινι; -Η συνείδησή μου.
Αυτός ο τζίτζικας είναι η συνείδησή σου;
Αυτό ξαναπές το. Και να ξέρεις ότι δεν είναι καθόλου εύκολη δουλειά.
Ετοιμάσου, πατέρα!
Πινόκιο!
Πατέρα!
Όχι!
Φίγκαρο, Κλίο! Φέρνω τον πατέρα!
Πινόκ!
Τζίμινι, ευτυχώς. Σε είχα για χαμένο.
Κοίτα, με το φτέρνισμα μάς ξαναέστειλε στην ακτή.
Έρχεται!
Κρατηθείτε όλοι!
Πιο γρήγορα, Πινόκ! Γύρνα τα ελικοπόδαρά σου!
Κοντεύουμε, Πινόκ!
Πατέρα;
Πινόκ, τα κατάφερες!
Τζίμινι, φαίνεται πως ο πατέρας χτύπησε. Πρέπει να τον βοηθήσω.
Πήγαινε εσύ. Έρχομαι σε λίγο.
Πατέρα; Μίλα μου. Πες κάτι.
Πατέρα, ξύπνα.
Πατέρα, είναι εδώ ο Φίγκαρο. Και η Κλίο.
Είναι όλοι εδώ.
Μην πεθάνεις, πατέρα.
Σε παρακαλώ, μην πεθάνεις.
Όταν εύχεσαι σε ένα αστέρι
Τα όνειρά σου βγαίνουν...
Πινόκιο. Αγόρι μου, είσαι εδώ;
Ναι, πατέρα. Εδώ είμαι. Όλοι είμαστε εδώ.
Κλίο; Φίγκαρο;
Φίγκαρο, Κλίο... Είστε όλοι εδώ!
Είδα ένα πολύ παράξενο όνειρο.
Είδα ότι μας κατάπιε όλους μια φάλαινα.
Ναι, πατέρα, μόνο που δεν ήταν φάλαινα. Ήταν ένα θαλάσσιο τέρας, και βγήκαμε έξω.
Ναι, όντως! Τώρα θυμάμαι. Μας έσωσες.
Κολύμπησες πιο γρήγορα κι από κορβέτα.
Κανένα αληθινό αγόρι δεν θα μπορούσε να το κάνει αυτό.
Πινόκιο, προσπάθησες ειλικρινά με όλη σου την καρδιά,
κι αυτό σε καθιστά πραγματικό αγόρι.
Ξέρεις τι άλλο σημαίνει; Ότι είσαι ανιδιοτελής και πολύ γενναίος.
Πινόκιο, όταν πρωτοεμφανίστηκες,
ίσως σ' έκανα να νιώσεις ότι ήθελα κάποιον άλλον.
Όμως, για σένα ήταν η ευχή μου.
Θα είσαι πάντα για μένα το αληθινό μου αγόρι.
Δεν θα άλλαζα το παραμικρό επάνω σου.
Είμαι πολύ περήφανος για σένα.
Και σ' αγαπώ πάρα πολύ.
Κι εγώ σ' αγαπώ, πατέρα.
Περάσαμε πολλά, δεν συμφωνείς, γιε μου;
Όπως τα λες, πατέρα. Ώρα να γυρίσουμε στο σπίτι.
Ναι, πάμε σπίτι.
Έλα, Κλίο. Φίγκαρο.
Πινόκιο...
ξέρεις τον δρόμο;
Θ' ακολουθήσουμε αυτό το φως.
Έτσι, τελικά, ο Πινόκιο απέδειξε πως είναι γενναίος, ειλικρινής και ανιδιοτελής.
Κι από τότε, έχουν ειπωθεί πολλές ιστορίες γι' αυτόν.
Ο κόσμος λέει ότι μεταμορφώθηκε σ' ένα πραγματικά αληθινό αγόρι.
Συνέβη όντως αυτό; Ποιος ξέρει; Εγώ είμαι σίγουρος μόνο για το εξής.
Η ψυχή του Πινόκιο,
είναι τόσο αληθινή, όσο θα μπορούσε να είναι ποτέ ενός αληθινού αγοριού.
ΠΙΝΟΚΙΟ
Όταν εύχεσαι σε ένα αστέρι
Ποιος είσαι δεν μας ενδιαφέρει
Ό,τι η ψυχή σου λαχταρά
Θα πραγματοποιηθεί
Αν ποθείς το όνειρό σου Με όλη σου την ψυχή
Δεν είναι υπερβολική καμία ευχή
Όταν εύχεσαι σε ένα αστέρι
Όπως κάνουν οι ονειροπόλοι
Η μοίρα είναι μεγαλόκαρδη
ΠΙΝΟΚΙΟ
Φέρνει σε όσους είναι καλόκαρδοι
Τη γλυκιά εκπλήρωση
Της κρυφής επιθυμίας τους
Σαν κεραυνός στα ξαφνικά
Η μοίρα επεμβαίνει και σε βοηθά
Όταν εύχεσαι σε ένα αστέρι
Τα όνειρά σου βγαίνουν αληθινά
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΤΗΣ DISNEY
KAI ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ "ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΙΝΟΚΙΟ" ΤΟΥ ΚΑΡΛΟ ΚΟΛΟΝΤΙ
Απόδοση διαλόγων: Φίλιππος Ηρακλειώτης