Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
W ROLI GŁÓWNEJ
SCENARIUSZ I REŻYSERIA
KSIĘŻNICZKA
Boże wszechmogący, Boże moich przodków, pobłogosław mi tego ranka.
Dziękuję ci za Twoje przewodnictwo i ochronę.
Wiesz, po co tu dziś jestem.
Przybyłam tu z pustymi rękami, ale z Twoją pomocą wrócę z pełnymi.
Pobłogosław mnie wieloma klientami i podaruj pieniądze dla mojej duszy.
Ześlij mi dobrych klientów, a złych trzymaj z daleka.
Będę pierwsza, a nie ostatnia.
Boże wszechmogący, potrzebuję pieniędzy do życia
i dla mojej duszy.
W imię Jezusa modlę się do Ciebie,
o Panie. Amen.
Lubisz tańczyć? Jesteś piękna! Jak masz na imię?
- Pamela, a ty? - Nicola.
- A ty? - Valerio.
- Ile? - Dwadzieścia euro.
Może być w dupę? Zapłacę więcej.
W tyłek?
- Wszyscy trzej? - Tak.
Pięćdziesiąt euro. Od każdego.
Za drogo!
Pokaż, co tam masz.
Spokój, chcę zobaczyć, za co płacę.
Daj popatrzeć. Obróć się.
Nie widziałem.
Kolega nie widział. Jeszcze raz.
Dlaczego?
Wyluzujcie.
Ciszej, bo się wystraszy.
- Mogę dotknąć? - Z jakiej paki?
To kupa forsy.
- Zapłać, a podotykasz. - Najpierw chcę dotknąć.
- Najpierw szmal. - Nie kupuję kota w worku.
Zapłać jej, to się poobraca.
Ciszej, kulturalnie rozmawiamy.
Ostatni raz za was płacę.
Daj dotknąć.
Dotykasz, a potem obrabiam całą trójkę.
Tak czy nie?
Daj dotknąć.
Podejdź. Nie sięgam.
Cudowna!
- Idziemy. - Łykaj tabletkę.
Gdzie idziesz?
Idę pierwszy. Obrabiamy na zmianę.
Nie dotykaj!
Zaraz wracam.
Tylko kupię fajki.
Idziemy czy nie?
Potrzebujemy fajek.
Poczekaj, obiecuję, że wrócimy.
Żadnego dotykania bez ruchania.
Pierdolcie się!
Co się stało?
Ojebali mnie.
Bili cię?
Dotykali tyłek.
Co to za zwierzę?
Nie wiem, wygląda na psa.
- Podnieś. - Sama podnieś.
- Pomóż. - Złapię z tyłu.
- Duże zwierzę. - No.
Poniosę, a ty znajdź miejsce.
Bo zacznie płakać.
Polej porządnie.
To nie dziecko.
Twoje dziecko!
Świetnie gotujesz!
Słodkie jak jej cipka.
Nasze też są słodkie.
Moja najsłodsza.
Nie jesteś moją żoną!
Nie machaj cyckami.
Leje. Jak mamy pracować w deszczu?
Panienko!
Po co ci makijaż?
Jak przestanie padać.
Gdzie idziesz?
Do pracy.
- W deszczu? - Pieniądze same się nie zarobią.
Za dużo makijażu.
Nie idź tak do pracy.
Zepsułaś mi lusterko!
Do środka!
Wracaj, idiotko. Jesteś zazdrosna.
Uważaj, Księżniczko. To boli.
To jakieś znamię?
- Co jest? - Mówiłam, że boli.
Powaliło cię? Nie bij mnie!
Wyluzuj.
Pomagam ci, a ty mnie bijesz?
- Nic ci nie jest. - Chcesz mieć klientów?
- Zajmij się swoją twarzą. - I tak dobrze zarabiam.
Z taką twarzą nie będzie ci łatwo.
Słucham? To ty bierzesz klientów po mnie.
- Księżniczka po tobie? - Dupa, nie księżniczka.
- Chcesz moją perukę? - Na co mi?
Żeby dobrze wyglądać.
Weź moją, ludzie będą cię brać za Księżniczkę.
Zobaczymy.
- Jesteś pryszczata. - A ty dajesz za darmo.
Cześć, kochany. Jak się masz?
Cześć, dobrze, a ty?
Jak leci?
Tak sobie spaceruję. A ty?
Chodź się pieprzyć. Idziesz?
- Tak po prostu? - Pewnie.
Jak masz na imię?
Isabella.
Piękne imię. Ile masz lat?
Dziewiętnaście.
Chociaż pełnoletnia.
Skąd jesteś? Mali? Senegal?
- Z Nigerii. - Nigeria?
- Byłem w pobliżu. - Chodźmy.
Niech będzie. Gdzie idziemy? Daleko?
Blisko.
Prowadzisz mnie jak staruszka.
Jak małe dziecko.
Co tam, Sukces?
Znalazłam niezłego kretyna. Pewnie mu nie stanie.
- Tutaj? - Tak.
Ale tutaj?
Raczej nie.
Przepraszam, mój błąd. Nie tutaj.
Pracujemy tu jak małpki.
Jemy banany, pieprzymy się i schodzimy.
- Chodźmy. - Jesteś zabawna.
Pokaż forsę.
Pieniądze? Ile?
Trzydzieści euro.
Za dużo. Dam dwadzieścia.
Dawaj.
Dwadzieścia?
Chwila...
masz jakieś choroby?
Nie jestem chora.
- Tylu klientów... - A ty masz?
- Nie. - Ani ja.
Masz wielu klientów.
Tak, ale żadnych chorób.
Mogę coś sprawdzić?
Pokaż, czy nie masz nacięć w ustach.
Otwórz szeroko usta.
Myślisz, że ugryzę ci fiuta?
Pokaż całe usta, z tyłu też.
Wiem, jak u dentysty...
Koniec badania?
- Tak, czuję się pewniej. - To płać.
Dobrze.
- Na stojąco? - Tak.
- Ściągaj. - A ty?
- Już. - Ty czy ja?
- Odwrócisz się? - Tak.
Już zakładam.
- Gotowa? - Tak.
W porządku?
Tak.
Dobrze ci?
Chcę usłyszeć, jak ci dobrze.
Tak boli czy jest dobrze?
Cześć, kochany. Jak się masz?
- Dobrze, a ty? - Chcesz się zabawić?
- Nie. - Czemu?
Szukam grzybów.
Co to?
Co to "grzyby"?
Nie znasz grzybów?
- Nie wiem. - To.
Może to afrodyzjaki?
Lubisz z makaronem?
- Nie. - Szukam do makaronu.
- Widziałaś takie? - Nie.
Musi tu być dużo grzybów.
Kręci mnie tylko forsa.
Rozumiem, ale... są!
- Tych szukałeś? - Tak.
Potrzymaj.
Są wspaniałe.
Ogromne.
Masz takiego grzyba,
odcinasz tę część, tę tutaj...
potem smażysz z czosnkiem i chili. Pyszne.
Nie znam. Znam tylko kasę.
- Dodać komosę? - Nie, kasę.
Przepraszam, źle zrozumiałem.
Już znalazłeś, teraz chodź ze mną.
Posłuchaj...
Chodźmy.
- Nie mam pieniędzy. - Co?
Nie kłam mi. Nie wierzę, że wyszedłeś bez forsy.
Chwila.
Spokojnie, nie zabiję cię.
Co robisz?
- Nie śmiej się, tylko dotykam. - Dotykasz...
Sprawdź.
Serio nie masz przy sobie forsy?
Przykro mi.
Nie złość się.
- Proszę. - Chce się pieprzyć. Co to ma być?
Jak kwiatuszek.
Dzięki. Na razie.
- Przepraszam. - Nie ma problemu. Wracam do pracy.
Cześć, przystojniaku.
Wszystkiego najlepszego!
Mam dość warkoczy.
Co się dzieje, Joy?
Kto złamał ci serce?
Wyglądam na zakochaną?
Ludzie, którzy tłumią emocje, cierpią najbardziej.
Nie cierpię przez sprawy sercowe, tylko finansowe!
Wysłałam siostrze forsę, ale nie doszła.
Facet twierdzi, że wysłał, ale siostra nigdy nic nie dostała.
Ufasz siostrze? Afrykanki kradną forsę.
Nie moja siostra.
Dałabym sobie za nią rękę uciąć.
- Jesteś pewna? - Tak.
Czemu udajesz, że twoja rodzina jest lepsza od innych?
Dupa, a nie lepsza.
Nie ufam rodzeństwu, ale jej akurat tak.
Problem z Nigeryjkami jest taki, że jak przybywamy do Europy,
jesteśmy najmłodsze, ale z czasem stajemy się starsze,
a w Afryce starsze stają się najmłodsze.
Jeśli nie mam forsy, żeby wysłać rodzinie, dzwonią, że umierają z głodu.
Jak wysyłam im pieniądze, milkną i odzywają się znów po miesiącu.
Gdy żyłam w Nigerii, miałam co jeść.
Dlatego nikomu nie powiedziałam,
gdy wyjechałam z kraju, bo by mnie nie puścili.
Gdy dowiedzieli się, że jestem we Włoszech, zaczęli mnie błagać o pieniądze.
Ale musiałam spłacić moją panią.
Jak miałam ją spłacać i słać rodzinie?
Gdy nic nie dostali, przestali do mnie wydzwaniać.
Jak się nie odzywają, ja też nie dzwonię.
- Skończyłaś? - Nie ruszaj się.
Błogosławione twoje pokolenie, Księżniczko.
Twoja rodzina i twoja uczciwość.
Pan w niebiesiech postanowił, że nam pomoże, jeśli tylko poprosimy go o pomoc.
Nigdy nam nie odmówi. Błogosławiony Jezus Chrystus.
Chcę usłyszeć od was "Amen"!
Chcemy podziękować Bogu.
Wiele dziewczyn w jej wieku zmarło.
Jeśli cieszy was, że Bóg pozostawił ją pośród żywych,
podziękujcie mu skromnym datkiem.
Jeśli was to raduje, wystąpcie i podejdźcie.
To nasz prawdziwy styl.
Żebyś nie spadła.
- Umiem pływać jak ryba. - Nie znałam cię z tej strony.
Masz urodziny i nic nie zjadłaś.
Patrzcie, jak gruchają.
Cześć!
Ona ma urodziny.
- Mój kochany. - Nie, mój.
Białe są takie zazdrosne.
Dziś mam urodziny!
Księżniczko!
Kto to?
Ma cycki?
To facet, nie ma cycków.
Jesteś kobietą?
Mówi, że mężczyzna.
Nie dotykaj cycków.
Wystarczy.
Nie znikajmy.
Uśmiechnij się!
Pokaż twarz.
Masz?
Mam dziś urodziny!
Urodziny!
Dam ci trochę forsy.
Możesz iść do domu. Dziesięć euro.
Dużo!
Idzie jakiś staruszek.
Zejdzie w trakcie.
-Idiotka.
Dwadzieścia za ssanko i ruchanko i pięćset za pogrzeb.
Cześć, panowie.
Spokojnie, kolego.
Wkurzasz mnie, wracaj do domu!
Nie wyłączaj telefonu jak ostatnio.
Myślałem, że zwariuję.
Na razie.
Zamknę cię w domu i już tu nie przyjdziesz.
Cześć!
Rozumiesz?
Tak.
Wychowujesz dzieciaka, a on tak się odwdzięcza.
Co się dzieje?
Mówię, że dzieci robią się z wiekiem niewdzięczne.
Już wystarczy.
Podobasz mi się.
- Dziękuję. - Piękna dziewczyna.
A on mnie wkurza.
Zatrzymajmy się. Zmęczyłem się, lepiej stańmy.
Zrób mi laskę.
- Loda? - Tak.
Dwadzieścia euro. Trzydzieści, bo mam urodziny.
- Nie. - Mam urodziny.
Dam dziesięć euro, dwadzieścia tysięcy lirów.
To dużo.
Dziesięć euro?
Dyszka? Niech będzie.
Potem razem się napijemy.
Co to?
Napij się.
- Chcesz? - Nie, dziękuję.
- Daj spokój. - To ci nie służy. Jesteś stary.
Stój, podjedź tu.
Zatrzymaj się!
Stój!
Poczekaj.
Cześć, chodź ze mną.
Dokąd chcesz iść? Uprawiać miłość?
Tak.
Nie jedź!
Chcesz kochać się w lesie?
Nie, w aucie. Piękne auto.
Nie siadaj!
Nie rób tak.
Chcę w aucie! Rozumiesz?
Tak.
Chcę otworzyć drzwi piękności.
Podoba ci się?
Co chcesz robić?
Wszystko.
- Wszystko? - Tak.
- Jestem rozpuszczony. - Wszystko?
- Wszystko. - Ślub też?
- Chcesz za mnie wyjść? - Tak.
Jesteś pewna?
Odmienię twoje życie.
Będziemy mieć dzieci?
Oczywiście. Ile?
Piątkę.
Co za kobieta! Jak ci na imię?
Giulia.
Za ile?
Chcesz pracować tu czy w hotelu?
Ja nie pracuję.
Jestem bogaty, nie mogę pracować.
Chcesz pracować tu czy w hotelu?
Zapomnij o hotelu.
Odmienię twoje życie.
Jesteś zbyt piękna na ulicę. Chcesz dzieci?
- Tak. - Dzieci należy zabierać na wakacje.
No więc ile?
Bez?
Bez.
- No więc ile? - Sto euro.
- Sto? - Tak.
Za stówkę dasz każdemu bez.
Tylko tobie.
Nie, każdemu.
- Nie. - Czemu tylko mnie?
Bo jesteś przystojniak.
Co robisz?
- Fotkę. - Beze mnie.
Z samochodem. Ciebie tam nie ma.
Wolniej, kolego.
Patrz, Sukces!
Bóg pobłogosławił mnie,
a tobie zapomniał.
Mogę wstać?
Zwiń.
Co?
- Chcę wstać. - Możesz, kochana.
Zdejmij buty.
Zdejmuj.
To twój dom. Zdejmij buty i zrelaksuj się.
Patrz!
Jesteś piękna!
Usiądź.
Pokażę ci, jak szybko auto jedzie.
Usiądź, kochana.
Trzymaj się.
Jest super!
Teraz popędzimy. Trzymaj się.
- Cześć. - Jak leci? - Dobrze.
- Piękne niebieskie włosy. - Dzięki.
Potrzebujecie pomocy?
Daj nam tysiąc euro.
Mogę wam to dać.
Nie uciekajcie.
Nawet z papierami nie ma pracy.
Znajoma modliła się latami o legalne papiery,
teraz je ma i od trzech lat szuka roboty.
Ani z papierami, ani bez papierów. Nigdzie nie ma pracy.
Mam dość tego kraju.
Słyszałam kiedyś, że jak popracujesz pięć lat na ulicy, nie możesz mieć dzieci.
Ja chcę dzieci i rodzinę.
Mam coraz bliżej. Robię na ulicy od trzech lat.
Jestem tym zmęczona.
Ja nie narzekam i się nie męczę...
bo do pracy nie używam prawdziwego ciała.
Co?
Nie używam prawdziwej cipki.
Przed przyjazdem do Włoch moja pani kazała mi złożyć przysięgę.
Przysięgłam, że ją w końcu spłacę, bo sporo jej wisiałam,
a ona zapytała, czy chcę używać swojego prawdziwego ciała.
Zapytałam, o co jej chodzi,
a ona powiedziała, że może zamienić moje ciało na inne.
Powiedziała, że podczas pracy będę używała ciała innej kobiety,
więc to ona będzie odczuwa ból, a nie ja.
Zgodziłam się.
Nigdy nie widziałam tej drugiej kobiety
i nie mam pojęcia, jak to zrobili, ale działa.
Od tamtego czasu nie odczuwam w pracy bólu,
ale jakaś kobieta w Nigerii krwawi.
Jak to?
Zrozumiałam,
że zamiana działa, bo ona jest wrakiem człowieka, a ja nie.
Kiedy pracujesz z klientami, twoje ciało coś odczuwa,
a ja nie odczuwam absolutnie nic.
Dlatego nigdy nie narzekam.
A co jeśli ta kobieta umrze?
Lekarz mojej pani zapewnił mnie, że do tego nie dojdzie,
dopóki nie odzyskam swojego ciała.
Jak cię uderzę, kto to poczuje?
Nie mówię o ciele, tylko o cipce.
Jeśli mnie w nią uderzysz, wtedy ta kobieta to poczuje.
Trzymaj psa! Nie wolno tak puszczać.
- Tak się nie robi. - Przepraszam.
Nie lubię psów.
Wolisz koty?
Nie lubię zwierząt.
- W ogóle? - Tak!
Ja nie lubię ludzi.
To znaczy?
Jesteś duchem?
Nie pamiętasz mnie? Szukałem grzybów.
Dziś przyszedłeś z psem.
Masz inne włosy.
- Tak. - Ładnie.
- To jesteś tym duchem? - Co?
- Duchem! - Nie wiem.
Nie?
Co robisz? Co?
Sprawdzam.
Co?
Czy jesteś duchem.
Tak to się sprawdza?
- Tak. - Co to duch?
- Nie wiesz? - Nie.
- Przodkowie. - Wyglądam na przodka?
- Może. - Bo jestem starszy?
Nie.
Gdzie idziesz?
Na spacer z Verą.
Wiem, że mnie szukałeś. Chodźmy.
- Gdzie? - Tam. Trzymaj psa!
Idź.
- Pięknie tu. - Co?
Piękne miejsce.
Uważasz, że las jest piękny?
Chyba lepiej się pracuje...
- Trzymaj psa! - Nie...
Lepiej tu niż na ulicy w mieście.
Białe pracują w mieście, czarne w lesie.
Pracujesz dla siebie czy komuś płacisz?
Dla siebie. Za dużo gadasz. Przywiąż psa.
Gdzie to zrobić?
Pytasz mnie, gdzie przywiązać psa?
Tutaj.
Przywiąż psa.
Tyle drzew do wyboru.
Pójdę porozmawiać z tą dziewczyną.
Bądź grzeczna.
Jest zazdrosna.
To prawda.
Skąd wiesz? Jesteś psem?
Nie.
Po co gadasz z psem?
Bo to mój pies.
Śpisz z nim?
Tak, Czasami.
Gdy się budzę, wskakuje do łóżka i śpimy razem.
Jak mąż i żona?
Tak.
Pieprzysz psa?
Tego nie robię.
Chodź.
Verą się nie przejmuj.
Muszę do niej iść.
- To tylko zwierzę. - Czuję się źle.
Niefajnie.
Przyjdę bez Very.
Najpierw grzyby, teraz pies. Niefajnie.
- Co to za miejsce? - Co?
- Co tam jest? - Jakiś domek.
Domek? Zapomnij, to śmieć. Chodźmy.
Musisz mi zapłacić.
Nie.
Spędziliśmy razem czas.
Przyjdę kiedy indziej sam.
Chwileczkę.
Przestań!
Może jesteś duchem.
Jestem człowiekiem.
Ty jesteś duchem, bo nie lubisz ludzi.
Jak masz na imię?
Corrado.
Przez dwa "r".
Brzmi tak samo.
A ty?
Księżniczka.
- Żegnaj, Księżniczko. - Cześć.
Cześć.
- Strajk na kolei? - Pociąg się zepsuł.
Włochy są zepsute. Nic w tym kraju nie działa.
Nic.
- Piękne. - Dzięki.
- Mogę jakoś pomóc? - Pewnie.
Jak?
Podwieźć nas.
Fajne auto.
- Dziękuję. - Duże.
Podoba mi się to, co widzę.
- Czego chce? - Zapłacicie mi.
- Jak? - Żadnych pieniędzy.
Bez obaw. Ja was podwiozę, a wy...
Co to jest?
Nie znam angielskiego.
- Co to znaczy? - Właśnie tak, chick chack.
Niech będzie.
Zrobimy ci chick chack.
Gdzie was zawieźć?
- Do Astii. - Austrii?
Do Ostii. Koleżanka bredzi.
To dobrze, bo Austria daleko. Ostia też.
Taksówka to moja praca,
choć ostatnio różnie bywało.
Podwiozę was, a wy mi dacie swoje wisienki.
Nie mamy ogrodu.
Ach, cipki!
Ja was ogrodzę.
- Zgoda? - Tak.
- Rozumiecie? - Jedźmy.
- Ile masz lat? - Dużo.
Czterdzieści osiem.
Zbyt stary.
Człowiek robi się stary po osiemdziesiątce. A wy?
- Dwadzieścia dwa. - A ty?
- Dwadzieścia. - Ona?
- Osiemnaście. - Młoda.
Ja jestem starszy, ale starsi mężczyźni są dobrzy, co?
Będziemy się dobrze bawić.
Na pewno. Dziękujemy.
Dziękuję za towarzystwo.
- Dzięki. - My też.
Gdzie będzie chick chack?
- Tam. - Na pewno? - Tak.
- Wszystkie naraz? - Nie...
Czemu naraz? Masz trzy fiuty?
Chyba tak, skoro chcesz pieprzyć trzy dziewczyny naraz.
- Ciszej! - Wybierz jedną.
- Jedną? - Jedną z nas.
- Dobrze, uspokójcie się. - Sam się uspokój.
Jestem bardzo spokojny,
a ty nie wyglądasz.
Nie rujnujmy ładnej chwili.
Wybieram ciebie.
- Mnie? - Podobasz mi się.
Trzydzieści euro.
- A kto zapłaci za przejazd? - Pasażer. - Nie.
Rozmawialiśmy i zgodziłyście się na moje warunki.
Na towarzyską jazdę.
A teraz trzydzieści euro.
- Przejazd kosztuje czterdzieści. - Ile za benzynę?
Za licencję zapłaciłem sto tysięcy euro.
Benzyna kosztuje dwa euro.
Włosi kradną od Afrykanów.
Jak śmiesz?
Nie wysiadajcie!
Puść mnie!
Nic ci nie zrobię.
Chcę porozmawiać.
Uspokój się, słyszysz?!
Puść ją!
Co z tobą, człowieku? Odbiło ci?
Chcesz ruchać za darmo?
Zapłaćcie za przejazd!
Jebać Włochów!
- Jak leci? - Wyglądasz, jakbyś zarobiła.
Co?
Masz coś? Bo u mnie pustki.
Wracajmy do domu odpocząć.
Żadnych klientów.
Nie ma pracy jak pada deszcz i jest zimno.
Dziewczyny!
Poczekajcie!
Przepraszam za dziś rano.
Czego chcesz? Dalej się wykłócać?
Czego chcesz?
Nie rozumiem.
- Nic od ciebie nie chcemy. - Zapłacę wam.
Ignoruj go.
Jesteś niezłym dupkiem!
Nic od ciebie nie chcemy.
Chcę ciebie.
Chodźmy. Rano chciałeś mnie,
a teraz koleżankę.
- Zezłościłem się. - Zwariowany Włoch.
- Uspokoiłeś się? - Tak.
Będziesz dobry?
I chętnie zapłacę. Przysięgam na własną matkę.
Szybko ogarnę.
Nie trać czasu na tego włoskiego dupka.
Rano płakałeś, że nie masz forsy, że to czy tamto,
a teraz chcesz płacić. Dlaczego?
Nie widzisz, że jest spokojny?
Pójdę z nim, jeśli zapłaci.
Szybko go ogarnę.
Daj mi chwilę.
Sukces, poczekaj pięć minut! Proszę cię.
Fajnie i spokojnie. Miło cię poznać. Jestem Giovanni.
A ty jak masz na imię?
Nie wiem.
- Nie powiesz? - Zapomniałam.
Gdzie jedziemy?
Stań przy koleżance.
Jest zazdrosna.
Poczekaj na mnie.
Nie mów, że jest zazdrosna.
Gdzie jedziemy?
Pokażę ci.
Tutaj.
- Nie. - Czemu nie?
- Bo tak. - Weź.
Rozbieraj się.
Przed autem, będę patrzył.
- Co ty znowu wymyśliłeś? - Nie rozumiem.
- Nie rozbieram się. - Nie rozumiem.
Nie rozbierzesz się? Odwiozę cię.
Czekaj!
Czekaj! Mogę na dole.
Nie na górze. Ściągnę spodnie.
Tylko w połowie naga?
Nie jestem zainteresowany.
Zapytam koleżanki.
Czekaj!
Na co mam czekać? Płacę, to wymagam.
Decyduj się.
Chcę się tym cieszyć. Rozbieraj się.
Pokaż się.
Proszę.
Odwróć się, mała. Daj popatrzeć.
Tyle wystarczy. Jest mi zimno.
To się pierdol.
Czekaj! W środku jest moje ubranie!
Oddaj ubranie, proszę!
Sukces? Daleko jesteś?
Jeśli blisko, potrzebuję pomocy. Proszę.
Nie uwierzysz, co mi zrobił.
Kazał mi się rozebrać i odjechał z ubraniami.
Pomóż mi, proszę. Jest mi zimno.
Nie żartuję.
Proszę!
Teraz mi wierzysz, że biegałam nago po lesie?
Zapłacisz mi z to. Zobaczysz, jak to jest.
Nie pytałam cię o zdanie! Wszystkim wam pokażę!
Na kogo się wścieka?
Idę. Poczekaj.
- Cześć. - Cześć. - Chodź ze mną.
Kim jesteś?
Koleżanka jest bardzo chora.
- Nie może pracować. - Ostatnio dobrze wyglądała.
- Ty też dobrze wyglądasz. - Dzisiaj za darmo.
Dlaczego za darmo?
Jest chora i nie może pracować.
- Co robisz z moim klientem? - Nie dotykaj mnie!
Masz jakiś problem? Zachciało ci się jego forsy?
Zostawiłaś mnie samą w lesie!
Uspokój się.
Zostawiłam cię, bo byłaś głupia i naiwna.
Z tego możesz zdzierać forsę?
To jest mój stały klient.
A taksówkarz?
Nie wściekaj się na mnie za to, że jesteś naiwna!
A teraz twoja głupota kosztuje mnie klienta!
Nie dotykaj mnie!
Po tym, co dla ciebie zrobiłam!
Ostrzegam, że oberwiesz!
Zabiję cię, głupia dziwko!
Wynocha stąd, głupia!
Dość tego. Wynocha.
Taka jesteś? Dobrze, idę sobie.
Nie rzucaj się na forsę.
Wszystko się przez to spieprzyło.
Pierdol się! Idź żebrać o forsę.
Cześć.
- Cześć. - Księżniczka!
Corado!
Corrado.
- Jak leci? Masz forsę? - Tak.
A ja mam czas. Chodźmy.
Jadę niestety na spotkanie do Ostii.
Masz pieniądze, ale zawsze szukasz wymówek.
Zostań tu, wrócę.
Nie wierzę ci. Jedziesz na spotkanie.
- Wrócę. - Pojadę z tobą. Jesteś kłamczuch.
Masz pieniądze i jakieś spotkanie. Nie wierzę ci.
- Wsiadaj. - Dlaczego?
Boją się nas.
Mnie się nie boją, bo niby dlaczego?
Po co karmisz gołębie, zamiast ludzi?
Marnujesz na nie dobre jedzenie.
Ludzie głodują, a ty marnujesz jedzenie na gołębie. Dlaczego?
Mówiłem ci, że wolę zwierzęta. Nie lubię ludzi.
Nie potrafię zrozumieć, dlaczego jeden człowiek nie lubi innych ludzi.
Wyjaśnij mi to.
Spróbuję.
Ludzie są...
błędem.
- To znaczy? - Bo Bóg...
Bóg stworzył kwiaty,
morze, niebo, zwierzęta. Wszystko to jest idealne.
Następnie stworzył człowieka i to był ogromny błąd.
Bóg się nie myli.
Wszystko było idealne.
Żyjesz, więc Bóg nie popełnił błędu.
Tylko jeden.
- Bóg się nie myli! - A jednak.
Nie kwestionuj Boga
i jego planów. Bez Niego nie byłoby cię tutaj.
Wiele ludzi umiera i choruje w szpitalach,
ale ty czujesz się dobrze.
- Masz rację. - To nie mów, że Bóg popełnił błąd.
Ja nie jestem błędem.
Nie mów tak. Nie jestem błędem.
Ty jesteś?
Tak.
Nie mów tak!
Mogę, bo tak uważam.
Nie jesteś wariatem. Czemu tak mówisz?
Dobrze.
Jestem głodna, ale nie jestem gołębiem. Co mi kupisz?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Co podać? - Kawę.
- Co byś chciała? - Ja?
Kanapkę, pizzę, panini?
Ryż?
Idź po kawę.
To.
Kanapkę? Z tuńczykiem?
Tak. Jedną?
Tak. I jajko?
Tak. Chcesz?
Tak.
Lizak do lizania.
Lubię lizać.
Są dobre.
Lubię różowe.
Cytryna, pomarańcza.
- Chcę tego. Wezmę trzy. - Dobrze.
Trzy.
To?
Laska. Jak dla staruszków.
Niedługo mi się taka przyda.
Jesteś stary.
Zachowam dla ciebie.
Woda jest czysta i piękna.
Tak. Choć tu morze jest zanieczyszczone.
Lubisz morze?
Tak.
A pływać?
Nie umiem.
Nie?
Musisz się nauczyć.
Po prostu nie umiem.
Włożę do środka.
Patrz tam.
Nie!
Na co?
Na pomnik.
To chyba Neptun.
- Kto to? - Bóg morza.
Morza?
Jest tylko jeden Bóg i jest tam.
Bóg przodków.
Mamy tylko jednego.
I popełnia błędy.
- Znasz tę grę? - Nie.
Naprawdę? Świetna gra.
- Jak? - Można wygrać dużo pieniędzy.
- Forsę? - Zagrajmy razem.
Zabrakło szczęścia.
- Pechowiec? - Dokładnie.
- Przegrałem. - Jak?
- Teraz ty. - Cały rytuał.
Całujesz kartę.
Całujesz monetę. I mnie.
- Nie. - Żeby wygrać.
Całus, żeby wygrać.
Nie. Co mam robić?
Sprawdzę.
- Wygrałam? - Niesamowite.
Ja mam szczęście, a ty nie.
Wygrałam.
To prawda.
- Serio? - To szalona gra.
- Wygrałam? - Nie...
Oddawaj!
To moja gra!
Oddawaj albo polecisz do wody!
Wygrałam?
- Ile? - Zero.
Wiem, że kłamiesz!
Wygrałam!
Przykro mi...
Zazdrość cię zżera, bo to ja mam szczęście.
Ręce na kierownicy. Tak zmieniasz biegi.
Pierwszy, drugi, trzeci, czwarty.
- Daj mi poćwiczyć. - Muszę wyjaśnić.
Znak krzyża?
W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.
- Gotowy? - Krok po kroku.
Wrzuć bieg.
Dobrze. Skręć.
- Dobrze? - Tak.
Brawo.
- Umiesz prowadzić? - Tak.
Mówiłaś, że nie umiesz.
Nauczyłam się,
jak byłam dzieckiem.
Wiele lat temu.
Dobrze prowadzisz.
Wolniej.
Nie bój się.
Nie przyspieszaj.
- Boisz się! - Nie!
Teraz nauczymy się parkować.
Parkować samochód.
Nie! Nie! To nudne!
- To ważne. - Ciesz się ze mną! - Cieszę się.
Powiedz "Brawo, Księżniczko. Nie parkuj".
Nie parkuj, Księżniczko.
Ciesz się. Brawo, Księżniczko!
Jestem szczęśliwa.
- Chcę do miasta. - Nie do miasta.
Zatrzymaj się!
Dzięki za dzisiaj.
Kurtkę zatrzymaj.
- Dlaczego? - Tam jest zimno.
To twoja kurtka.
Dziękuję. Do następnego razu.
Ty...
Co?
Przyjedziesz jutro do mnie?
Jak? Gdzie?
Do domu.
- Twojego? - Zapraszasz?
Do domu?
Dobrze.
- Na pewno? - Przyjadę.
Mogę tam spać?
Nie wiem...
jutro... jeśli chcesz.
Muszę wiedzieć, co ze sobą zabrać.
Nie wiesz?
Godzina kosztuje pięćdziesiąt euro.
Dwie godziny sto, a nocowanie dwieście.
Przywieź, co ci potrzeba.
Czyli śpię u ciebie.
Dwieście euro.
To moja praca.
Masz rację, przepraszam.
- Dwieście euro. - Zgoda.
Do zobaczenia. O której?
Jak ci pasuje.
Trzecia? Do zobaczenia.
Dziękuję, cześć.
Cześć, piękna. Chodźmy.
Skończyłam na dziś.
To na razie.
Przepraszam, Księżniczko.
Teraz Księżniczko, a ja tu stoję i czekam.
Nie zdążyłam umyć po pracy zębów.
Ludzie się gapią. Zostaw mnie w spokoju!
- Masz inne włosy. - Nie twoja sprawa.
I oczy.
Nie twoja sprawa.
Myślisz, że to zabawne?
Robisz tak za każdym razem. Nie jestem głupia.
Co chcesz robić?
Też jestem człowiekiem.
Traktuj mnie normalnie, a nie same wymówki.
Jesteś na mnie zła.
Daj forsę.
Masz stówę.
- Tylko? - Bo za nic.
To prezent.
Nie wiem, co powiedzieć.
Możesz ze mną jechać albo pojadę bez ciebie.
Beze mnie? Mnie to nie bawi!
- Twoi rodzice? - Tak.
- Gdzie są? - Nie żyją.
Przykro mi.
- To ty? - Tak.
Ten sam nos.
Ciągle rośnie.
Idzie w górę.
- Ładnie. - Ładny widok?
Tak.
Mam szczęście, że mam taki dom.
Coś podać?
Kawę? Nie?
Przeszło mnie zimno. Niczego nie chcę. Nie chcę kawy.
- Na pewno? - Tak.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Jest dobrze.
- Chodźmy. - Gdzie?
Do pracy.
Idziemy razem pracować?
Praca nie popłaca.
Pracować w środku.
Rozumiesz?
Bo nie wiem, co robić.
Nie wiesz?
- Wiem, chodźmy pracować. - Nie myśl nad tym.
- Muszę. - Nie martw się.
Ile za całusa?
- Nie całuję się. - Dlaczego?
- Nie lubię. - W ogóle?
Tylko z chłopakiem.
Chcesz nim być?
Nie wiem.
Musisz wiedzieć.
Teraz? Dlaczego?
Mój chłopak płaci za mnie czynsz,
zabiera mnie na zakupy, daje pieniądze na fryzjera.
Muszę teraz zdecydować?
Tak.
Jeśli będę twoim chłopakiem...
i nie będzie ci się podobało całowanie ze mną, co wtedy?
Nie rozumiem.
- Skomplikowane. - Nie rozumiem.
Nie całujesz się?
Z wszystkimi nie mogę.
- Nigdy? - Nie myją zębów.
Uważasz, że też nie myję?
Nie.
- Uważasz, że nie myję zębów. - Nie, poczekaj!
Uważasz, że nie myję zębów.
Nie...
Mówiłam o innych na ulicy.
Daj mi coś.
Jak dziecko.
Delikatnie.
Teraz wysusz. Tak seksownie.
Nie tak, porządnie.
- Seksownie? - Romantycznie. - Tak?
Tak.
Ma być seksownie.
Seksowny i ładnie pachnie.
Chodźmy. Do pracy.
Do pracy!
Jestem zazdrosny o twojego chłopaka.
To on?
To mój chłopak? Mój telefon?
Może jesteś telefonem.
Jest mi bliski.
Zawsze.
Zawiera całe moje życie.
Całujesz go?
- Przestań! - Co?
- Robię się nieśmiała. - Ty?
Właśnie widzę.
Jesteś piękna i nieśmiała.
Nie wiem.
Ugotuję makaron.
Muszę już lecieć.
Rurki czy świderki?
Co?
Jaki lubisz?
Nie jestem głodna.
Może następnym razem.
Minęły dwie godziny, dałeś mi tylko sto euro.
Zjedzmy i pójdziesz.
Może następnym razem.
- Nie jestem zadowolona. - Odwiozę cię.
Patrz.
Ten bar z kanapkami jest otwarty.
Krótki postój?
Nie można wchodzić, prywatna impreza.
Nie wchodź.
Tylko na chwilę.
Nie można wchodzić, prywatna impreza.
W porządku, zapraszamy na ciasto.
To moje urodziny.
Wszyscy powinni się radować.
Chodźcie.
Zróbcie miejsce.
Siadajcie!
- Czyja kolej? - Nowych.
Cały czas tylko jecie. Musicie zaśpiewać piosenkę.
Nie umiem śpiewać.
- Imię? - Corrado.
Chodź.
Jako prezent urodzinowy!
Ona umie fantastycznie śpiewać.
- Jak ci na imię? - Księżniczka.
Zaśpiewaj mi, Księżniczko.
Dasz radę.
Co się cieszysz?
Podoba ci się? Śmiejesz się.
Super piżama.
- Ty nie masz? - Nie.
Bo jesteś stary.
Tak stary, że nie noszę piżam.
Mogę o coś zapytać?
Tak.
Chcę wiedzieć...
jeśli zostaniesz moim chłopakiem...
będziemy chodzić w soboty do tego baru karaoke?
Chciałaś tam pójść. Poszedłem za tobą.
Chciałam, ale było nudno.
Lubisz śpiewać.
Zmusiłeś mnie.
Tak.
Następnym razem muszą mi zapłacić.
Za co?
Można śpiewać za darmo.
Ludzie nie muszą ci za wszystko płacić.
Muszą. Nic nie jest za darmo.
- Dlaczego? - Nie chcę być wykorzystywana.
To znaczy?
Na przykład, pojawiłeś się w moim życiu...
spędziliśmy razem czas, byliśmy na karaoke,
wszystko robiliśmy razem.
Teraz chcesz razem spać... i odejdziesz.
Rozumiesz?
Ty zapłaciłeś.
Inaczej byś mnie wykorzystał. Rozumiesz?
Jeśli byś mi nie zapłacił i odszedł, wtedy byś mnie wykorzystał.
Nie ma nic za darmo.
Obejrzyjmy film.
Co oglądasz?
- Bajkę. - Czemu oglądasz bajki?
Uczę się włoskiego.
Z bajek?
Bo wszystko powtarzają.
Co mówią?
Mówią "Uciekajmy!"
Jak to po włosku?
Chwila, zapomniałam!
Nie śmiej się.
Dobrze powiedziałam!
Odłóż teraz chłopaka.
- Dlaczego? - Mój przyjaciel.
- Czyje to? - Małpka.
To Very?
Podoba mi się. Daj mi.
Jest twoje.
Za wcześnie.
Przyszłam do twojego domu i tu nocuję.
Zostań kilka dni.
To znaczy?
Zostań ze mną.
Dlaczego?
- Chcesz mnie zamknąć? - Nie.
Tak.
Chcę się tobą zaopiekować.
Mną?
Dlaczego?
Nie wiem.
Dobrze.
Dziękuję.
Księżniczko.
Łóżko jest mokre.
- To znaczy? - Nie wiem.
Dlaczego jest mokre?
Spokojnie, zmienię i wracamy spać.
Po co zmieniać?
To siku. Trzeba zmienić prześcieradło.
Spokojnie.
Co jest?
Muszę zmienić prześcieradło.
Ale jak?
Przyniosę czyste prześcieradło.
Ale jak?
Nie przejmuj się.
Księżniczko!
Co robisz?
Chwila.
Chodź ze mną.
Zamknij oczy.
Chodź.
Mam iść prosto?
- Iść prosto? - Tak, bez obaw.
- Tęskniłeś ze mną? - Bardzo.
Ja też.
Niespodzianka!
Zrobiłaś domek...
- Podoba ci się? - Pewnie.
Dla nas.
Żeby twoja rodzina przestała cię zamykać.
Zaopiekuję się tobą.
Chodź.
Dlaczego tu?
Chodźmy tam gdzie zawsze.
Teraz tu pracuję.
Przez wiele lat stałam w pracy
i bolą mnie teraz plecy.
Nie mogę już stać.
Zrobiłam domek, żeby móc leżeć.
- Tu się położymy? - Tak.
- Coś nie tak? - Delikatniej.
Spokojnie. To nie kłótnia.
Wyluzuj.
Dość. Chcesz mi rozwalić kręgosłup?
Tak lepiej?
Tak. Pospiesz się.
Masz świerzb?
Skończyłeś wreszcie? Dość tego!
- Wracaj na miejsce. - Nie popychaj mnie.
Co się dzieje?
Oddawaj forsę.
Bierz te łapska!
Ruchałeś mnie. Tak czy nie?
- Nie dotykaj! - Oddawaj pieniądze.
Leż, kurwo.
Oddawaj forsę, do kurwy nędzy.
Pierdolona czarna.
KSIĘŻNICZKA
SCENARIUSZ I REŻYSERIA
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Dariusz Kuźma