Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Cały czas staramy się za wszystkim nadążyć.
Nauka, życie miłosne,
przyjaciele, rodzina, kursy…
Lista jest długa, a życie krótkie.
Może dorosłość to wieczny rozwój.
Ale co z lekcjami życia?
KOREPETYCJE Z ŻYCIA
Tu wkraczam ja.
Taka, jakiej klienci potrzebują najbardziej.
- To moja nauczycielka rysunku Ekin. - Cześć.
Wcale nie w przenośni.
Moja adwokatka pani Asude.
Miło mi.
Tak w ogóle jestem Azra. Korepetytorka. To klientki wybierają temat.
Specjalnie dla ciebie.
Zobacz.
Dziewczęta?
Ich rodziny nie muszą znać szczegółów.
W końcu nie bez powodu moje korepetycje zwane są „prywatnymi”.
UNIWERSYTET DÜNYA
KLUB SZTUK PIĘKNYCH
KLUB KULINARNY KLUB MUZYCZNY
KLUB ROWEROWY
Cześć, dziewczyny.
Jak ta idiotka się ubrała?
A nazwa klubu…
Nie mogę odczytać. „Po namowie”?
Tak, po namowie.
Klub Literatury Ponadczasowej. Czego nie możecie odczytać?
W dodatku nawiedzona.
Afife Jale!
Ma na imię Jale.
To wariatka. Chodź.
Mam na imię Hande!
Jak możecie nie znać Afife Jale?
Jest Klub Rowerowy, Klub Erasmus…
A to Klub Literatury Ponadczasowej!
Nikt z was jej nie zna?
- Świruska. - Tak.
Rozejrzyj się. Ale bałagan.
Hande?
Afife Jale!
Co z tobą, dziecko?
Azra, jesteś przecudowna.
Gdyby nie ty,
nigdy nie zdobyłabym Tibeta.
Bez dwóch zdań.
Uspokójcie się. Jeszcze ktoś usłyszy.
- Mam to gdzieś. - Kto? Jesteśmy w kiblu.
Mam gdzieś, czy ktoś słyszy.
Dobra reklama.
AWARIA
Widzisz? Nie ma nikogo. Awaria.
Gdyby nie twoje korepetycje…
To nadal byś pytała: „My w ogóle jesteśmy razem, Tibet?”.
Cansu!
Zabujał się we mnie na amen.
Strasznie mnie błagał.
Stworzyłaś mój wizerunek od początku do końca.
Zadzwoniłaś do dziekan jako moja mama.
Tego nic nie przebije.
To były najprzydatniejsze korepetycje ever.
Nie przesadzajcie, dziewczyny. Chodźmy.
Ja nie przesadzam.
Kto wie, ilu dziewczynom zmieniłaś życie.
To nie do przecenienia.
Ja też chcę brać korepetycje.
Żeby mnie zauważano.
- Chcę chodzić z Utku. - Oszalałaś? Kim jesteś? O co chodzi?
Jestem Hande. Podsłuchałam waszą rozmowę.
Mnie też pomóż. Błagam cię!
A więc podsłuchiwałaś nas w łazience,
wyskakujesz jak filip z konopi
i mam ci pomóc?
Tak.
Życzę ci powodzenia.
Uważaj na drogę!
Odbiło ci?
Nie cierpię, jak w filmach nie patrzą na drogę.
- To wynocha. - Nic z tego.
Wysiadasz.
Nie.
Nie brak ci tupetu. Powaga!
Mam dzwonić po gliny?
Tu jest twój telefon.
Czego właściwie chcesz?
Korepetycji, które dajesz Melis.
Mogłabyś stworzyć także mój wizerunek.
Żebym zainteresowała sobą chłopaka.
- To nie… - Nie odmawiaj.
Melis mówiła, że zmieniasz ludziom życie. Nie zaprzeczyłaś, więc to prawda.
Bystra jesteś. Tu mnie zaskoczyłaś.
- Jesteś niemiła. - A to, co ty robisz, jest miłe?
Proszę.
Błagam cię, Azra.
Błagam. Proszę.
- Odblokuj drzwi. Pogadamy. - Trzymaj.
Masz.
Powiedziałabym ciotce, gdybyś odmówiła.
Powiedziałabyś ciotce?
Ile ty masz lat? Pięć?
Dzwoń do niej. Pozdrów ją ode mnie.
Bo ci nie pomogę.
Twój wybór.
Hande?
Cześć, ciociu. Jak się masz?
Co się z tobą działo? Nie mogłam rozmawiać przy wszystkich.
Później o tym porozmawiamy.
Chcę ci powiedzieć coś ważnego.
Ale szybko. Jestem zawalona pracą.
Jasne. Rozumiem.
Stanowisko dziekan to nie przelewki.
Potem porozmawiamy, skarbie.
Muszę kończyć, Na razie.
- Dawaj to! - Pa.
Daj mi to!
Szarpałaś mnie za włosy?
Ile ty masz lat, pięć?
Jesteś siostrzenicą nowej dziekan?
Dla jasności, co chciałaś jej powiedzieć?
Że szwendasz się po kampusie ze studentami.
Naprawdę bystrzacha. Pierwsza zauważyłaś. Ale mnie zaskoczyłaś.
Afife Sherlock Holmes.
Doceń wielką Afife Holmes.
Nie wydurniaj się.
Dobrze, połóżcie to tam.
Uważaj na to pudło, kolego.
Nie wytrzymam.
O nie. Blokują całą ulicę.
Byle nie złamać.
Hej, kolego.
Blokujecie ulicę. Weźcie pudła, chcemy się dostać do domu.
Chwileczkę, paniusiu.
Dom wam nie ucieknie.
Panowie, przesuńcie pudła.
Przepuśćcie panie!
Co jest?
Do domu też wpadniesz?
Nie, to absurd. Wrócę jutro.
Cieszę się. I nie zakabluj na mnie swojej ciotce.
Umiem zachować tajemnicę.
Na razie. Które piętro?
Drugie.
Dobra. Drugie.
No nie.
Przepraszam!
Halo? Jest tu ktoś?
O, przepraszam.
Witam sąsiada.
Dzień dobry. Szuka pani kogoś?
- Jesteś… - Burak.
Mieszkam pod trójką.
Poniżej.
Tyle że kredens zasłania numer mieszkania.
Przesuń go, proszę, bo nie mogę się dostać do środka.
Teraz nie mogę.
Tak? No to kiedy?
Nie wiem. Musisz poczekać, paniusiu.
Tutaj, kolego.
„Paniusiu”? Serio?
Dzień dobry!
No tak. Zapomniałam o tobie.
To przez tę retrogradację Merkurego.
Bardziej meteor.
- Co niby? - Wpadłaś w moje życie jak meteor.
Nic nie kumam.
Właśnie o tym mówię. A jednak chcesz korepetycji.
Na zajęciach jestem prymuską.
Trochę poszperałam, zanim tu przyszłam.
Trochę. Jasne.
Dobra. Proszę.
Sztuka uwodzenia mężczyzn,
Kobiety i mężczyźni,
Czas na zmianę.
Nie żeby zmiana była kluczowa, ale…
Hande.
Tak?
Wyluzuj.
Uspokój się. Kawy?
Nie mogę pić kawy. Robię się od niej bardzo gadatliwa.
- Używki tak wpływają… - Dobra, rumianek.
Może być.
Jesteś niesamowita. Wyglądasz bosko.
Opuść brodę.
A teraz piękny uśmiech.
Jak sądzisz,
czemu ludzie biorą mnie za starą?
Nie żebym zamierzała przejmować się opiniami innych.
Wszyscy zaprzedali dusze mediom społecznościowym.
Stracili osobowość. Stali się awatarami…
Są jak jakieś rozszczepione awatary albo coś takiego.
Ale ja taka nie jestem.
Mam swój własny styl i…
Proszę cię…
I ty mówisz, że jestem stara. Sama zachowujesz się jak stara ciotka.
W każdym razie…
Nie wyglądam staro, prawda?
Wyglądam staro?
A jak Utku też mnie tak widzi?
Azra, czemu ty…
Co to jest „używka”?
- Coś, co pobudza ciało… - Czy twój strój pobudza?
Jest wygodny.
A nie o to chodzi. Wygodę zostaw sobie na starość.
- Denerwujesz się czymś? - Nie. A co?
Zachowujesz się bierno-agresywnie.
Skoro się znasz, sama pogadaj z Utku.
Szantażujesz mnie. Mam prawo być czynnie agresywna.
Dobra. Przepraszam.
Przepraszam.
Ale tylko ty możesz mi pomóc.
Poza tym, jeśli odmówisz, nie dam ci spokoju.
- Nie do wiary. - Proszę.
Azra, proszę.
Nie szantażowałabym cię, ale jestem zdesperowana.
ROZKŁAD ZAJĘĆ
Rany, ona naprawdę ma dużo pracy.
Czy ten zawód ma nazwę?
Pewnie zarabiasz krocie.
Hande!
Nie twój interes.
KLIKNIJ, A SPEŁNISZ MARZENIA
Czemu ktoś wybiera taki zawód?
Masz jakąś traumę?
O, klientka!
Masz klientkę, Azra!
Co ty robisz?
To przekracza wszelkie granice.
A więc tak cię znajdują.
Gdybym wiedziała, wysłałabym wiadomość. Robisz z tego aferę.
Myślisz, że to takie proste? Skąd wzięłabyś referencje?
No raczej od ciotki.
Albo od… Jak ona ma na imię?
Nie mów mi.
Jak jej było? Ach!
Melisa by za mnie poręczyła. Udawałaś jej matkę, pamiętasz?
Dobra.
To jasne, że nie uda mi się ciebie pozbyć.
Utku robi dziś imprezę.
- Nie wiem, czy wiesz. - Nie.
Zacznijmy od tego.
Zasada pierwsza.
Robisz to, co ci mówię.
Obiecuję.
Książki nie nauczą cię życia.
Potrzebna ci praktyka. Pozbądź się tego.
Praktyka.
Trzeba praktyki.
Ciotka nas nie nakryje w domu?
Nie. To za wcześnie.
Wymęczyłeś mnie całą noc, Burak. Jestem wykończona.
Nie przesadzaj. Przyślij mi plan.
- Umówimy się. - Jasne.
Hej! Ten kredens ciągle tu jest.
Cześć, trójko.
Dzień dobry.
Kompletnie zapomniałem. Sorki.
Jakaś sąsiadka skarżyła się na ciężarówkę, więc chłopaki szybko się zwinęli.
To mają być przeprosiny?
Widziałaś, że jestem zapracowany.
Załatwię to, jak skończę.
Na razie.
„Zapracowany”…
Nie do wiary.
Ona włożyła pracę…
Prawie tak jak ty.
Nie można od rana tak cisnąć człowieka.
A tobie co?
Miałam promyk nadziei, ale zniknął.
Ja mam się podobać Utku?
Jak to mają być kobiety,
to jestem jakaś inna.
Zdecydowanie jesteś inna,
ale też mało spostrzegawcza.
Miała okropny sztuczny biust.
Wypełniacz pod oczy spoko.
Pierwsza miała niemodne buty.
I włosy spalone od prostownicy.
Nie do rozczesania.
Ale nieważne.
Pospieszmy się.
Mamy dużo roboty.
- Sporo lasek go odwiedza… - Hande!
Zapraszam.
Cześć, kochany.
NAZIM HİKMET NOWE WIERSZE / OPOWIEŚCI
Kiedy zamieszkałaś z ciotką?
Ona mnie wychowała.
Chodźmy do mnie. Mam fajne ciuchy.
Dobra.
Wejdź.
Widzisz?
Są spoko.
Nie muszę nic kupować.
W Afryce głodują dzieci.
Ile ty masz lat, Hande?
Jeśli celem naprawdę jest Utku,
to mamy sporo pracy.
Jest tak źle?
Tylko czy cel jest tego wart?
Zależy mi na Utku.
To marsz na zakupy.
Ale najpierw jedna ważna sprawa.
- Chodź. - Ważna sprawa?
Widzisz? To trzeba poprawić.
Tak nie może być. Zacznij od nowa.
Co to jest?
Nie podpiszę tego. To jest źle zrobione.
YILDIZ KENTER ZAPISKI Z TEATRU
Niedobre.
Nie wiem, co powiedzieć, Hande. To coś nowego.
Te korepetycje są wymuszone.
Zadzwoniła do mnie cała w emocjach, ale nie mogłam rozmawiać.
Wsadź to tam, gdzie reszta. No już, kochana.
Lubi pani Yıldız Kenter?
Słucham?
Ach, to.
Tak. Uczyła mnie dawno temu.
Ale wybrałam inny kierunek.
Studiuję teraz tutaj.
- Tutaj? - Tak.
Ale teatr zawsze był moją pasją,
dzięki pani Kenter.
Nie do wiary. Brawo. Doskonale.
Hande, gdybyś powiedziała mi o tym wcześniej, to co innego.
Chce być stand-uperką. To niedorzeczne. Potrzebne ci solidne podstawy.
Nie zawsze łatwo jest instynktownie myśleć tak jak ty, ciociu.
To wymaga czasu. Ale zaczynam to rozumieć.
Z pomocą pani Azry mam nadzieję osiągnąć moje cele.
O ile masz potencjał.
Ale odpowiedni cel też jest bardzo ważny.
- Pewnie. - A ty wybrałaś bardzo dobrze. Brawo.
Należy ci się uznanie, Hande.
- Jesteś super. - Staram się.
Życzę wam zatem powodzenia.
Nieważne. Kupię sobie.
A przy okazji,
chcę zabrać Hande na oratorium na motywach Nazima Hikmeta.
Na dobry początek.
Jeśli pani pozwoli.
Odwiozę ją odrobinę później.
Świetnie. Ale nie za późno.
Zaczynamy?
Tak.
No to chodź.
Ważne jest wewnętrzne piękno.
To przez nie rozumiesz? Myślałam, że to dusza.
Azra!
Mam cycki. Czekaj.
Mam chyb 3D!
Azra?
Szybkie pytanko! Myślisz…
Czas na makijaż.
Nie jestem aż taka zielona. Mam kosmetyczkę.
Trzymam w niej testery. Pokażę ci.
Co w niej trzymasz?
Róż, szminkę i tusz do rzęs.
Rozumiem.
A co jeszcze może być?
Ja tylko…
Chodź, Hande. Szybko.
O rany! Azra, to…
Patrz.
Hej, Azra.
Popatrzył tu.
Utku Atalan spojrzał na mnie.
Idę stąd. Nie mogę.
Nie wygłupiaj się.
Później będziesz przeżywać. Teraz pora działać. Chodź.
Jak w tym chodzić?
Azra, tutaj.
- Co słychać, dziewczyny? - Niewiele.
- Nowa klientka? - Tak.
- Dzięki tobie. - Jak to?
- Siostrzenica pani dziekan. - Żartujesz!
Podsłuchiwała nas.
- Ups! - O czym gadałyście?
Takie tam babskie rozmowy.
Nieważne. Zakolegujcie się z nią.
Zostaw to mnie.
Kochana! Masz.
Na zdrowie.
Tak!
Pewnie włamałaś się na czyjeś konto.
Nie kręcą mnie już takie łatwizny.
Wypłynęłam na międzynarodowe wody.
Tylko nie wpakuj się w jakieś kłopoty, Cansu.
Trudno będzie wytłumaczyć twojej mamie, kto to haker.
O nie!
Ona ciągle myśli, że Facebook to Internet.
Uwaga, ludziska!
Señores, señoritas!
Jak się bawicie?
- Ale się popisuje. - Tak.
Dziś, jak zwykle,
ten kapelusz otrzyma król lub królowa,
którzy wypiją najwięcej tequili!
Przynieście shoty!
Dalej, ludzie!
Dawajcie!
Shota?
Przepraszam.
Bawię się superowo!
Jestem przeszczęśliwa.
Wiem, ale nie trać kontroli, Hande.
Nie tędy droga.
Azra!
Nie słyszę cię.
Jest za głośno. Nie słyszałam ani słowa.
Chodźmy się odświeżyć.
Duygu?
Azra?
Jak leci, Duygu?
Cenk, to jest Azra.
Rany. Azra, tak? Dużo o tobie słyszałem.
Mówiłem Duygu, że powinna dziś u mnie przenocować,
ale ona się ociąga.
Podobno rozwiązujesz takie problemy.
Daj jej spokój.
Dać jej spokój?
- A tobie co do tego? - Chodź.
- Po prostu chodźmy. - Zaczekaj.
Zrób to dla nas.
Bez obaw. Zapłacę, ile chcesz.
Źle wybrałeś dziewczynę. Zmiataj!
Nie widzisz, co on robi? W jakim cię stawia świetle?
Mówiłam ci wiele razy. Ostrzegałam cię.
Wracaj do domu.
- Masz na taksówkę? - Tak.
Dziękuję.
Tak!
Hande!
Azra! Wygrałam.
Nie pomożesz mi?
Właśnie szukam łopaty…
żeby ją zakopać.
Cholera. Aleś ty uparty.
Kredens ciągle stoi.
Ja jestem uparty?
Naprawdę w to wierzysz?
Słuchaj. Jest 23.00.
Muszę ją otrzeźwić i odwieźć, a nie da się wejść.
Wcześniej pytałaś o jej ciotkę.
Coś knujecie, ale co mi tam.
Co? Nic z tych rzeczy.
Hej! Uwaga.
Widzę, że podsłuchiwałeś.
To pani Makbule, strażniczka wszelkich cnót.
Podsłuchuje nas.
Rany, jest taka sama jak ty. Na pewno byście się dogadali.
Azra, przestań być taka uparta. Chodźmy do mnie.
No chodź.
Dajcie mi łóżko, żebym mogła…
- Hande! - Muszę usiąść.
Dobra, chodźmy.
Hande, zamknij się.
Przepraszam za ten bałagan. Jeszcze się nie rozpakowałem.
Nie, to my przepraszamy. Nie zapowiedziałyśmy się.
Wszystko gra?
- Hande, w porządku, tak? - Tak.
Zrobię więcej kawy na wszelki wypadek.
Ty też chcesz?
Jasne, napiję się.
Bicze są pewnie w sypialni.
Co?
Sąsiedzi są pewnie w sypialniach.
Hande! Co ty robisz?
- Wstawaj. No już! - Zostaw. Chcę sobie umyć twarz.
Wstawaj.
Chciałam tylko umyć twarz.
Ta kobieta…
Ta… Azra…
Ona jest bezbłędna.
Bo ona…
Nie wiesz tego. Ona umówi mnie z Utku.
Przysięgam, ona…
Nie znasz jej.
Ona to potrafi.
Ona potrafi wszystko.
Jeszcze jej nie znasz.
Tak. Na razie nie miałem szansy jej poznać.
Ale…
Ale ma na imię Azra.
Choć tyle wiem.
Posłuchaj.
Ja jestem Hande.
Hande.
Ale teraz nie wiem, jak to przeliterować.
Nie mogę wiedzieć wszystkiego.
On mnie rozśmiesza.
Co ona piła?
Tequilę, ale sieknęła ją jak absynt.
Powietrze dobrze jej zrobi.
- Dobry pomysł. - Gdzie…
Dobra. Chodź.
Chodź.
Ale przyjemnie.
Oddychaj.
Przysięgam…
myślałam, że się zestarzeję,
zanim uda mi się zatańczyć i umówić z chłopakiem.
Tak się cieszę, że cię mam.
Pewnie nawet nie zauważyliście, ale prawie się upiłam.
Nie ma sensu tyle pić. Już nigdy tak nie zrobię.
Kawa?
- To kawa. Na pewno, Azra? - Napij się. Pomoże ci.
- Na pewno? - Tak.
Czy to…
Czy to auto nie przypomina auta mojej ciotki?
Dzięki.
Ülker?
- Co ona tu robi? - Wysłałam jej lokalizację.
Bo jestem dla was strasznym ciężarem.
Przepraszam. Uznałam, że lepiej się wyniosę.
- Cholera, Hande. - Myślicie, że auto ciotki…
- Pilnuj jej. - …wygląda jak ciotka?
Czy raczej ciotka wygląda jak auto?
Na serio, to auto…
Zabierz ją.
Mam ją zabrać?
- Pilnuj jej. - Mój kapelusz!
Nie ma windy?
Hande?
Dobry wieczór, pani Ülker.
- Witam. - Dobrze.
Tu jesteśmy.
To naprawdę tu stoi?
Wiesz, co teraz zrobimy? Zagramy w fajną grę.
- Gotowa? - Tak.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Pewnie przyjechała pani po Hande.
Bo panią zaprosiła.
- Trafiła pani bez problemu? - Bez żadnego.
- To świetnie. - Gdzie jest Hande?
Właśnie miałam to powiedzieć.
„Gdzie jest Hande?”
Jak w sztuce teatralnej.
Komu bije dzwon, prawda?
Oczywiście. Hande!
Czemu każe mi czekać?
- To znaczy, Hande… - Hande!
- Hande śpi. - Co?
To był długi dzień, więc po prostu zasnęła.
Co? To do niej niepodobne.
To znaczy…
- Przesuń się, skarbie. Pójdę po nią. - Dobrze.
Kto to widział.
Hande.
Wstawaj, kochanie.
Dziecko.
Lepiej jej nie przeszkadzać.
No coś takiego. Tak się nie robi.
To znaczy…
Dopiero się wprowadziliśmy. Przepraszam za bałagan.
Niech do mnie zadzwoni, jak tylko się obudzi.
- Obudź ją z rana. - Dobrze. Bez obaw.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Na litość boską.
To do niej niepodobne.
- Cześć. - Co to ma być?
- Poszła? - Tak.
Gdzie Hande?
Azra, wygrałam.
Tak, wygrałaś.
Nie znoszę z tobą grać. Jesteś za dobra.
Naucz się przegrywać.
- Dobrze ci w tej peruce. - Dziękuję.
- Chodź. - Dobrze.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Hande, prześpij się.
- Pójdę na górę po nasze rzeczy. - Aha, jasne.
- Co to ma znaczyć? - Nic.
Byłam pijana, ale nie ślepa.
Hande.
- Śpij. - Dobranoc.
I pozdrów ode mnie Buraka.
Kawa ci wystygła.
Mogę zrobić nową.
Nie. Muszę już iść.
Właściwie to przyszłam po nasze rzeczy.
Nie mogę zebrać myśli.
Nasz pierwszy temat.
Jak zrobić wrażenie na mężczyznach.
Największy błąd Kopciuszka?
Nie postawiła się macosze.
Nie. Wybrała faceta, który zwracał uwagę tylko na wygląd.
Racja.
Chcesz mnie urazić?
No coś ty.
Po prostu cię uświadamiam.
Musisz znaleźć własny styl.
Patrzysz z góry na laski naśladujące gwiazdy popu,
a sama naśladujesz Afife Jale.
Nie oceniam twojej szafy,
ale takie rzeczy noszą staromodne pisarki.
Po prostu bądź sobą.
Będę sobą.
Dzień dobry.
Co podać?
Macchiato z chudym mlekiem. Bez cukru. A dla ciebie?
Wszystko jedno.
I koktajl truskawkowy z brązowym cukrem.
Już podaję.
Nigdy tak nie mów.
Jeśli tobie wszystko jedno…
To facetom też?
Właśnie.
Wiesz, co robi na facetach wrażenie?
Cycki.
UŚMIECHNIJ SIĘ
Cycki?
Ach, już rozumiem.
- Uśmiech. - Brawo.
Na szczęście masz piękny uśmiech,
ale musisz jeszcze nawiązywać kontakt wzrokowy,
bo twarz odzwierciedla to, jak się z daną osobą czujemy.
Dobra robota.
Pora zacząć prawdziwą grę. Chodź.
Myślałam, że ta gra to metafora,
a ty zabrałaś mnie na boisko.
Zawsze bądź widoczna, ale nigdy nie graj wprost.
Idzie tu. Przysięgam.
Obczaił mnie!
Wziął cię na radar.
I ostatnia rzecz.
Nie śmiej się przesadnie z ich żartów.
To najtrudniejsze,
bo kiedy naprawdę jesteśmy zakochane,
bardzo trudno się powstrzymać.
A gdzie pijana królowa?
Nie śmiej się przesadnie z ich żartów.
Czegoś tu brakuje.
- Masz czas na kawę? - Jasne.
Ale…
może kiedy indziej.
Nie tak od razu.
Jasne.
Nie tak od razu.
To kiedy?
Wszystko jedno.
Nigdy tak nie mów. Jeśli tobie wszystko jedno…
Pójdę już.
Dobrze. Ty idziesz do siebie, ja idę na górę.
- Dobrze. - Dobrze.
- Na razie. - Na razie.
Gdybyś zrobił krok
Gdybyś mnie zobaczył
Gdyby samotność
Całkiem zniknęła
Choć raz Proszę
Gdybyś spojrzał mi w oczy
Gdyby kłamstwa się rozpłynęły
I gdyby nasze troski zginęły
Chodzi mi o to
Że wariuję
Jesteś mój albo martwy
Mówię tylko
Proszę, proszę
Przebacz mi moją zbrodnię
Proszę, proszę
Poddaj się
Pozwoliłam mu odejść
Mam nadzieję, że nie umrę samotnie
Proszę, proszę
Poddaj się
Proszę, proszę
Przebacz mi moją zbrodnię
Proszę, proszę
Poddaj się
Gdybyś zrobił krok…
Gdybyś zrobił krok
Gdybyś zauważył
Chcesz mleka do kawy?
Tak!
Kawa.
Jak miło mieć sąsiadów.
Absolutnie nie! Nie wpuszczam do domu mężczyzn.
Jesteś okropna.
Błagam panią. Proszę mi pozwolić skraść choć jeden pocałunek.
Minęły już czasy kamienia łupanego.
Skoro panu zależy,
niech pan przyprowadzi rodzinę i zdobędzie błogosławieństwo mojej.
Na taką błazenadę krzywo się patrzy w XIX wieku.
Co? W XIX wieku?
Chodź tutaj.
Ona pewnie myśli,
że jak tylko zamkniemy drzwi, już uprawiamy seks.
Prawda. To znaczy…
Może my się tylko kumplujemy?
Prawda?
Poza tym jesteśmy sąsiadami.
Właśnie, koleżanko.
Rozgość się.
Masz spory salon.
Zburzyliście ścianę.
To znaczy, na przykład…
- Nie zrozum mnie źle. - Czemu miałbym źle zrozumieć?
Na przykład zrozumiałabym to,
gdyby ona myślała w ten sposób
o twoich gościach, ale…
Rozumiem. Ty ciągle o tym samym.
Tłumisz swoją wewnętrzną Makbule.
- Czemu tak mówisz? - Myślisz, że uprawiałem z nimi seks.
Nie ja. Makbule by tak myślała.
Ja miałabym tak myśleć?
To jakiś absurd.
Dobrze.
Wyjaśnię ci, jak to widziała Makbule.
A więc istnieje wyjaśnienie?
Byłaś ciekawa kostiumów. Mało powiedziane.
Umierałaś z ciekawości, ale o nie nie spytałaś.
Dlaczego?
Czemu sam nie wyjaśniłeś?
Nie pytałaś.
Bo to twoje życie.
W końcu to twoje fantazje.
Fantazje?
Kostiumy, peruki,
kobiety…
Myślałaś, że…
te kostiumy to…
Pani Makbule, naoglądała się pani filmów.
Nie nazywaj mnie tak.
No i proszę. Wezwała policję ds. moralności.
Posłuchaj, zanim się wściekniesz.
Wścieknę?
- Wiem, że obiecałam, ale… - No mów.
Mówię, najpierw posłuchaj. A ty już się wściekasz.
Jeszcze raz.
Czasami się zacina. Trzeba ją zrestartować.
Hande? Cześć. Jak się masz?
Cześć, Burak.
- Utku zaraz po mnie przyjedzie. - No i?
Powiedziałam ciotce, że będę się tu uczyć dramaturgii.
Proszę, nie mów jej. Bardzo chcę iść.
- Hande! - To ona.
Okłamałaś ją, nie uprzedzając mnie?
Tego się boisz?
A jak zadzwoni do mnie lub dziewczyn?
Już tamtej nocy coś podejrzewała.
Ładnie cię proszę.
Dobra. Idź już.
Dziękuję!
Jeśli masz się martwić, to możemy za nią pojechać motorem.
Serio?
Dziękuję.
Boisz się szybko jeździć?
Wskakuj.
UNIWERSYTET DÜNYA
- Zapłacę później. - Jasna sprawa.
Dokąd to? Beze mnie nie ma imprezy.
Co oni robią? Czego szukają na kampusie?
Ja ci pokażę!
Co robisz? Ośmieszysz ją.
Albo nas, jak jej ciotka się dowie.
Powinniśmy się raczej martwić władzami uczelni.
Jej ciotka to władze.
Tam są.
Nie musisz tego robić.
Nie zostawię cię samej.
Idziesz?
Tak.
Nigdy nie robiłem czegoś tak szalonego.
Co my tu robimy o tej porze?
Cierpliwości. Dopiero ci pokażę.
A tak w ogóle to jestem fotografem.
No i?
- Te dziewczyny to modelki. - No i?
- A kostiumy… - Ochroniarz.
- Chodź. - Co?
Chodź.
Kostiumy są potrzebne do sesji zdjęciowych.
- No i? - I…
nie mam dziewczyny.
Rozumiem.
Dobra. Chodź.
PRACUJ NAD SOBĄ PŁYWANIE TO ŻYCIE
Naprawdę byłaś zazdrosna?
Co? Kto? Ja? Nigdy.
Skąd. Czemu miałabym być? Nie byłam.
Nie miałam o kogo być.
Jasne. To tylko…
finalistki konkursu na najlepszą modelkę.
O co tu być zazdrosną?
Kretyn z ciebie.
Wolałbym robić zdjęcia tobie.
Czemu?
Bo jesteś o wiele piękniejsza.
Naprawdę?
Twoja naturalność.
Twoje piękno.
Twój uśmiech.
To skinięcie głową, kiedy się śmiejesz.
Zagryzanie wargi, kiedy się denerwujesz.
To od Utku.
Będziemy przy basenie. Usuń nagranie.
Zajmę się tym.
- Ale najpierw obejrzę. - Basen.
Co jest?
Tam są.
Pani Ülker.
Dobry wieczór.
Hande jest w łazience. Oddzwonimy za chwilę.
Dobrze. Do widzenia.
Szybko.
Przekonajmy się, jaka jesteś szalona.
Hande!
Azra?
Czemu wyciszyłaś telefon?
Dzwonię i dzwonię. A gdyby coś się stało?
- Śmiało. - Nie chcę przeszkadzać.
To nasz kampus i nasz basen.
Ktoś miałby mi przeszkadzać?
Bierz swoje rzeczy. Idziemy.
Księżniczko?
A ty to kto?
O co tu biega?
Słucham?
Azra, proszę.
- Na serio… - Tego chciałaś?
To wszystko dla niego?
Co ty robisz?
- Nie wiedziałam, że tu… - Cicho! Nie w tym rzecz.
Dzwonię do ciotki.
Brałaś prysznic, jasne?
Hej, Utku!
Odpuść. Chodź tutaj.
Jesteśmy młodzi. Dobrze się bawimy. Prawda?
Więc mamy swoje powody.
Ale nie rozumiem,
co wy robicie tutaj tak późno.
Ale wiesz co? Nie mów mi.
I tak się dowiem.
Jestem bardzo ciekawy, czego się dowiesz.
Powiem ci.
Dowiem się, co knuje ta czarownica.
O rany!
A więc takie masz plany, przystojniaku?
Nie przeciągajmy tego.
Jeszcze się spotkamy.
Też tak sądzę.
Pa.
No dalej. Zabawmy się.
KIEDY NAJLEPIEJ UCZYĆ SIĘ PŁYWAĆ?
To Burak.
- Co słychać? - Nic. A u ciebie?
- Właśnie do ciebie idę. - Co?
Idę do ciebie.
Nie słyszę cię. Chodź tutaj.
Masz dzisiaj czas?
Tak. A co?
Może darujemy sobie bieganie, ukrywanie się,
otrzeźwianie pijanej nastolatki
i pójdziemy na kolację?
Byłoby cudownie.
Super. O której po ciebie przyjść?
Mam klientkę. Zadzwonię, jak skończę.
Jasne.
I tak zamierzam odwiedzić rodziców.
- Jesteśmy w kontakcie. - Dobrze.
Na razie.
Pewna korepetytorka radziła mi nie zgadzać się na każde zaproszenie.
Niestety już jej nie ma.
Naprawdę?
Może najpierw przemyślisz to, co ty zrobiłaś.
Nie chciałam się tam włamywać.
- Mówiłam im, ale… - Nie w tym problem.
- To w czym? - Źle się pozycjonujesz.
Zdobyć faceta nie oznacza przespać się z nim.
Taki jest ich cel.
Robisz mi w głowie mętlik.
Nie chciałam się z nim przespać.
Ale on tego chce.
Co ty tam w ogóle z nimi robiłaś? Oni nie pasują do ciebie.
Mało nie załatwiłaś nas obu. To wielki błąd.
Czemu spotykanie się z nimi to błąd?
Kobiety i mężczyźni są równi.
Nieprawda. Kobiety i mężczyźni się równoważą.
Każde ma własną rolę, więc są całością.
Rozumiesz?
Mam dość tych „10 zasad/sztuczek miłości”.
Nie mogę po prostu żyć swoim życiem?
Możesz.
Ale dopiero jak znajdziesz równowagę.
Najpierw go poznaj.
Ja i tak go nie lubię.
I co miało znaczyć to rozpinanie koszuli przy basenie?
Daj spokój.
To nie było nic złego.
Utku chciał, żebym poznała grupę
i dobrze się bawiła.
Hande, naucz się wreszcie odmawiać. Nie zgadzaj się na wszystko.
Tak jak ty?
UTKUMOJAMIŁOŚĆ SPOTKAJMY SIĘ
- O nie! - Co?
Co?
- Powiedziałaś: „O nie”. - Serio?
Powiedziałaś to.
Ach, to? Przecenili rosyjską klasykę o 85%.
Przysłali mi SMS-a.
Oferta ograniczona czasowo. Sprawdzę.
Dziękuję ci bardzo.
Pogadamy później.
Ty głuptasie.
Już 10:00?
Co to za nagły wyjazd?
Szkolna wycieczka, tato.
Pani Tuğçe będzie naszą opiekunką.
Bahar, wiesz, że nie chcę, żebyś nocowała poza domem.
Absolutnie nie.
İsmail, właśnie to mówię.
Czy jak dodasz „absolutnie”, to brzmi zrozumialej?
Nie rób ze mnie wariata przy dziecku.
Synu, gdzie jesteś? Usiądź z nami na chwilę.
Nie bądźcie tacy.
Puśćcie ją. Nic się nie stanie.
Jej nauczycielka pani Tuğçe przyjedzie tu, żeby uzyskać naszą zgodę.
Mamusiu!
Błagam cię. Proszę.
Przestań. Jeszcze nie wiemy.
Chodźmy do kuchni.
Jakieś dobre wieści?
Tak.
Dziś idziemy na kolację. Zobaczymy.
To dobrze.
Nadal jesteś na mnie zły?
To powinno cię cieszyć.
Nie rozumiem.
Skoro jestem zły, to mi zależy, prawda?
Mamie pękło serce.
Tylko jej, tato?
Pomóż im. No idź.
Otworzę. To pani Tuğçe. Idź.
Wejdź.
- Przygotowałaś grunt? - Pewnie, że tak.
- Zawołaj ich. - Dobrze.
Mamo, przyszła pani Tuğçe.
Dzień dobry.
Właśnie nakrywamy do stołu.
Nie zabiorę państwu dużo czasu. Przyszłam w sprawie…
Dzień dobry, pani Tuğçe.
Nie wypuścimy pani bez kolacji.
Dobrze. Umyję ręce.
- Wie pani gdzie. - Tak. Dziękuję.
Daj, synu.
Posłuchaj. Nie naciskaj jej. Nie zawstydzaj jej przed nauczycielką.
Ona nie jest dzieckiem. Czemu to robicie?
Puśćcie ją. Nauczycielka specjalnie przyjechała.
Dobrze, synu.
Piekarnik. Weź tacę, Burak.
Proszę, niech pani siada.
Co pani mówiła?
O tak. Zwykła weekendowa wycieczka szkolna.
Będą pod moją opieką.
Wyjeżdżamy za około dwie godziny.
- Odwiozę ją w niedzielę. - Tak.
A to mój brat Burak.
Synu, połóż to na stole.
Pani Tuğçe.
Miło panią poznać.
O co chodzi z tą wycieczką?
Synu?
Co to za nagła wycieczka?
Słyszę, że wyjeżdżacie za dwie godziny.
Nie miała pani innych planów?
O co ci chodzi, synu?
- Nie pozwalamy Bahar nocować poza domem. - Co takiego?
Burak, przestań.
To lekcja dla mnie.
Proszę wybaczyć.
Oczywiście. Proszę bardzo.
Burak.
- Proszę bardzo. - Co ty wyprawiasz?
Pani Tuğçe.
Co ty robisz?
Wstydź się.
Jestem jej starszym bratem.
Burak!
Chwileczkę!
Pani Tuğçe jest mi chyba winna wyjaśnienie.
A może Azra? Czy lepiej sąsiadka spod trójki?
- Pewnie nie masz na imię Azra. - Mam.
O rany! Naprawdę?
No to wszystko gra.
Czym się zajmujesz? Oszukiwaniem rodzin?
Nie, pomagam dzieciakom.
Pomaga dzieciakom.
Spójrz na siebie.
Na tę perukę. Przebrałaś się za kogoś innego.
Kim ty jesteś? Tak szczerze.
- Wyjaśnię… - Nie chcę tego słuchać.
Dokąd zamierzałaś zabrać moją siostrę?
- Nie słuchasz. - A po co?
Mnie też okłamałaś.
Zarabiasz na życie, kłamiąc, co?
Zaczekaj.
Co?
Nie potrafisz znieść prawdy?
Tak jest, jak się przywyknie do kłamstw.
Dlatego ci nie powiedziałam.
I dlatego Bahar przyszła do mnie, nie do ciebie.
Co?
Jesteśmy z siostrą bardzo blisko.
Przynajmniej byliśmy, nim się pojawiłaś.
Czyżby?
One mnie potrzebują, bo każdy tak myśli.
- Nie rozumiesz jej, bo jej nie słuchasz. - Zamknij się.
Burak? Pani Tuğçe?
Nie wolno mi jechać na wycieczkę z nauczycielką?
Nadal kłamiesz mi w żywe oczy.
Wracaj, nim się zdenerwuję, Bahar.
Gdybyś tylko słuchał.
Za kogo ty się masz?
Serio, kim jesteś?
Nie masz za grosz wstydu?
„Gdybyś tylko słuchał!”
Czemu miałbym cię słuchać?
Czemu? Żebyś mogła mnie okłamywać?
Spójrz na siebie.
Na tę perukę. Przebrałaś się za kogoś innego.
To czym się zajmujesz? Oszukiwaniem rodzin?
Kim jesteś? Tak naprawdę?
Azra!
Azra.
Przestań wreszcie! Czego chcesz?
Pani Makbule, na pewno jest pani ciekawa.
Oszczędzę pani wysiłku i wyjaśnię.
Widzi go pani?
Ten facet ocenia, zanim wysłucha.
- Zacznij od początku. - I tak nie będziesz słuchał.
Pani Makbule.
Ona się przebiera i naciąga ludzi na pieniądze.
- Kazała mojej siostrze kłamać. - Nie wciągaj jej.
Kto ją w to wciągnął?
Zrozumiałbyś wszystko, gdybyś mnie słuchał, ale…
Przesuń się.
Duygu, to nie jest…
Co?
Dobrze. Uspokój się, Duygu. Gdzie jesteś?
Już jadę.
Wcale nie rozumiesz Azry.
- Azra… - Nie jest taka, jaką udaje.
Miała rację. Ty naprawdę nie słuchasz.
Ja nie jestem taka jak ty.
Ja słucham.
„Na taką błazenadę krzywo się patrzy w XIX wieku”.
Właśnie.
Czy gdyby nie Azra, twoja siostra poszłaby na lekcje tańca?
O czym ty mówisz?
Biedaku. Nie masz o niczym pojęcia.
A ty skąd o tym wiesz?
Synu, Azra gada przez telefon cały dzień,
a ściany są tu cieniutkie.
Zaraz. Bahar chce zostać tancerką?
Ona już jest tancerką.
Twoi rodzice płacą za prywatne korepetycje,
ale Azra od miesięcy opłaca z tych pieniędzy lekcje tańca Bahar.
W weekend jest turniej.
- Turniej tańca? - Tak.
Wysyłasz nagie zdjęcia do faceta z czatu?
Czy ty go w ogóle znasz?
RomantycznyDrań753
Tylko tyle?
Wysłałaś nagie zdjęcia obcemu facetowi. Nie wysyła się ich nawet znajomym.
Czyli to moja wina, że mnie szantażuje?
Dałaś mu forsę?
Tak.
Ale on chce więcej.
Dziś udostępnił jedno zdjęcie z zamazaną twarzą.
Dlatego do ciebie zadzwoniłam.
Jak do jutra nie zapłacę, pokaże moją twarz i poda nazwisko.
Co za szuja.
Gdzie ty w ogóle takich znajdujesz?
Nie wiem.
Czemu nie poprosiłaś mnie o pomoc?
- Czemu mi nie mówiłaś? - Przeprowadziłeś się i masz spokój.
Ja utknęłam tutaj i muszę spełniać ich marzenia.
W ogóle nie rozumiesz Azry.
Ani ile dla nas znaczy.
Wypełniła pustkę po tobie. Jest dla mnie jak siostra.
To dobry człowiek.
Nie widzisz tego, ale ona pomaga nam wszystkim.
Możemy chwilę porozmawiać?
Azra, słyszysz mnie?
A twoi rodzice?
Jak mogłam na to nie wpaść?
Ale jak im o tym powiedzieć?
„Gdy wy w salonie obieraliście pomarańcze,
ja u siebie wysyłałam nagie zdjęcia”.
Tak?
Ojciec dostałby zawału, a mama ataku cukrzycowego.
A co, jak je udostępni?
Co, jak oni je zobaczą?
Zabiją jego albo mnie.
Przestań.
Mogłam od razu zapłacić mu więcej.
Ja już dłużej nie mogę, Azra!
- Nie mogę. - Uspokój się.
Jestem przy tobie.
Nie martw się. Coś wymyślimy. Zaufaj mi.
- Obiecujesz? - Obiecuję.
Obiecuję.
Mam tu nagłą sytuację. Przyjedź.
Nic! Przeczesałam jego komputer, ale nic.
Pewnie ma je na dysku zewnętrznym.
Nadal nie wykryłaś, kim jest?
- Ale… - Ale co?
No jasne.
No mów.
Momencik, kochana.
Ma w domu alarm bezpieczeństwa.
Jak go zhakujemy, będziemy mogły go podglądać.
Moja krew!
To na co czekamy?
Do roboty. Może namierzymy dysk.
Świetny pomysł.
Byłyście świadkami mojego geniuszu. Może gratulacje?
- Dobrze. Dobra robota. - Gratuluję.
DOSTĘP
Mamy to.
Nie ma go w domu.
Pewnie poluje.
Wiecie co?
To mieszkanie wygląda znajomo.
- Może widziałaś je w TV? - Może. Mnie też wydaje się znajome.
O cholera!
Co zobaczyłyście?
- To mieszkanie Utku. - Tak.
Wiedziałam, że skądś je znam.
Teraz wiemy, skąd ten luksus i pieniądze.
Od dziewczyn takich jak ja.
I pomyśleć, że byłam u drania na imprezie.
Brawo dla mnie.
Naprawdę mi pogratulujcie!
A Hande chce go zdobyć.
Szlag.
Będzie załamana.
Jak mam jej to powiedzieć?
Jakoś muszę to zrobić.
Krzyżyk na drogę.
- Pomyśl tylko. - Cicho. Nie chcę.
O nie.
Cudownie.
Idealnie.
W innych budynkach jest światło.
To jakiś problem z naszym.
Jest stary. Nie zmienili okablowania.
Kurczę. Mam jeszcze jedną świetną wiadomość.
- Jaką? - Laptop pada.
Spytacie czemu. Prawo Murphy’ego.
To nieistotne.
Dowiedziałyśmy się, kim jest. Koniec.
Sprawdzę bezpieczniki.
IDŹ ZA NITKĄ
Burak?
WCIŚNIJ KLAWISZ
NIE UMIEM STAWIĆ CI CZOŁA.
NIE CHCĘ CIĘ ZRANIĆ.
CHYBA NIE UMIEM PRZEPRASZAĆ.
BYŁEM OSŁEM! WYBACZYSZ MI?
Byłem osłem.
Wybaczysz mi?
Wyglądasz zabawnie. Zdejmij to. W porządku.
Kiedy to przygotowałeś? Nie musiałeś tego robić.
Za późno zacząłem cię rozumieć.
Nic o tobie nie wiedziałem.
- Zawsze będę po twojej stronie. - Burak, przepraszam.
Ale naprawdę muszę odebrać.
Hej, Cansu. Co tam?
Co? Już jadę.
Burak, przepraszam.
Nie umiem nawet przeprosić.
Cansu! Jesteś pewna?
Oczywiście, że tak. Patrz.
O tu.
O nie. To Hande.
Nie do wiary.
Jak mogłaś to zrobić bez mojej wiedzy?
Odbierz, Hande.
Rozłączyła się.
Jeśli znajdzie dysk, to sprawa załatwiona.
Nie to jest teraz naszym zmartwieniem.
No więc…
co pijesz? Bourbon? Wino? Sok?
Sok.
No to wino.
- Czerwone czy białe? - Czerwone.
Już przynoszę.
Halo? Hande?
Tak, Azro?
Co tam robisz?
Co gdzie robię?
Wiem, że jesteś u Utku.
Nie wiesz, kim on jest. Idź stamtąd.
Nie mów do mnie jak moja ciotka.
Lubisz migdały?
Pewnie.
Nic mi nie jest. Wszystko…
Halo? Nie ma zasięgu.
Hande, nie rozłączaj się!
Rozłączyła się.
Czekaj. Odbieram inny sygnał.
Jaki sygnał?
Cholera!
Co się dzieje?
Azra, jest źle.
No mów, Cansu!
Zaczekaj.
Tam są też inne kamery.
On szantażuje nie tylko zdjęciami. On też nagrywa.
Zrobiłaś coś z włosami?
Są bardzo ładne.
Hande? Co ty robisz?
To nie wygląda dobrze.
Trudno mi było znaleźć ten dom. Ciekawe, czy teraz się uda.
Cansu, ustal położenie.
Jasne. Już się robi.
Wiesz, o co prosisz?
Gdybym umiała to zrobić, pracowałabym dla FBI.
Nie bądź taka niemiła.
- Ale ty… - Znajdź go!
On raz przysłał mi adres.
Jesteś mega! Prześlij go.
Poszło.
- Zaraz się pocałują. - Co?
Mogę trochę wody?
- Wody? - Wody.
Jasne, księżniczko.
Już przynoszę.
Hande…
Szlag.
Jak mogłam tak się pomylić?
Piszesz do niej?
- Chyba zauważyła. - Co?
Znalazła kamerę.
O cholera.
Księżniczko? Dokąd idziesz?
Jestem jak dziecko.
- Jak tylko napiję się wody… - Wody?
Gdzie jest łazienka?
- Na górze. Pokażę ci, jeśli… - Nie. Sama pójdę.
Dziękuję.
Ostatnie drzwi na prawo.
Dobra!
Patrz, Azra. Dzwoni.
Halo? Hande?
Azra, tu są kamery.
Uspokój się. Obserwujemy cię.
Obserwujecie mnie?
Gdzie ona jest?
No nie!
Nie wierzę.
Co za zboczeniec. Co, do cholery?
Zboczeniec.
Azra, posłuchaj.
A jak mi czegoś dosypał do wody?
I stracę przytomność? Jak to wyjaśnię ciotce?
Zabierzcie mnie stąd. Proszę.
Obserwujcie.
Hande, przede wszystkim nie wychodź z łazienki.
Przysięgam, że mu dokopię.
Burak, to zły moment. Przepraszam cię.
Powiedz chociaż, dokąd idziesz.
Zadzwonię.
Hande?
- Nic ci nie jest? - Zaraz padnie mi telefon. To…
W porządku. Nie martw się. Jestem w drodze.
No jedź!
Księżniczko?
Do diabła z twoją księżniczką.
Księżniczko?
Nie. Nie zdąży.
Szybciej, Azra. No już.
Cholera, Hande.
Księżniczko?
Nie każ mi czekać.
Nic ci nie jest?
Potrzebujesz czegoś?
Odwal się, śmieciu.
Co tam robisz?
A ty co robisz, Utku?
Co? O czym ty mówisz?
Widziałam twoje kamery!
Otwórz. Źle to zrozumiałaś, księżniczko.
Ciągle nazywa mnie księżniczką.
Ten gostek ciągle nazywa mnie księżniczką!
Myślałam, że mu się podobam.
Że w końcu znalazłam kogoś, przed kim się otworzę.
A on chciał mnie otworzyć przed swoją publiką!
Przestań gadać bzdury i otwórz drzwi.
Hande, otwieraj.
Otwieraj!
Po co za mną chodziłaś, skoro teraz się zamykasz?
Uganiałaś się za mną, a teraz się przestraszyłaś.
Nie wiesz, w co się wpakowałeś.
Grozisz mi?
Kto ci pomoże?
Kim wy w ogóle jesteście?
Jeśli myślisz, że ciotka ci pomoże… Mam gdzieś, kim ona jest…
Azra, jestem na górze!
Kogo my tu mamy.
- Jesteś obrzydliwy! - Spadaj.
Zepsułeś mi przeprosiny, stary.
Wybaczam ci wszystko.
- Azra, tu jestem! - Hande!
- Odbiło wam? - Co jest?
Czego ode mnie chcecie?
Pamiętasz, jak pytałeś, kim jesteśmy?
Cholera!
Teraz już wiesz?
Wszystko dobrze?
Tak.
Pierwsze randki są ciężkie.
Ty głuptasie.
Tutaj jest.
Dalej, Azra.
Włączone.
Dużo dziewczyn o imieniu Duygus.
Alparslan…
Jest.
Znalazła!
POLICJA
Nie martwcie się. Hande jest cała.
Podrzucimy ją. Wracajcie do domu. Jesteście wykończone.
Dobrze. Na razie.
Zgrana z nas drużyna.
Bardzo dziękuję.
Hande?
Przepraszam. Dokąd ją zabieracie?
Musi złożyć zeznania.
To nie potrwa długo.
Potem ją odwieziemy.
Nie ma mowy. My też jedziemy. Nie zostawimy jej samej.
Jesteście spokrewnieni?
Jesteśmy jej…
Korepetytorami.
Prawda?
Tak.
No dobrze. Jedźcie za nami. Spotkamy się na komendzie.
Proszę, pani Hande.
Kawy?
Tak późno?
No bo…
co innego jest do roboty o tej porze?
To my.
Co jest sensem życia?
Ciekawość?
Radość?
Zabawa?
Miłość?
Wszyscy jesteśmy uczniami szukającymi siebie.
Ale czasem,
zanim się odnajdziemy,
najpierw musimy się zagubić.
By też, że odnajdujemy siebie dzięki komuś innemu.
I tak kończy się nasza opowieść.
Na pewno już wiecie, że jestem Azra.
Prywatna korepetytorka.
To klienci wybierają temat.
Wyglądacie bosko. Co za wspaniała energia.
Ostatnie zdjęcie.
Super.
Zaraz wracam.
Ciociu.
Hande.
Jestem z ciebie dumna.
Wiesz czemu?
Bo wszystkich rozśmieszyłam?
Bo się uparłaś i wytrwałaś w swojej decyzji.
Brawo.
- Zaraz wracam, - Dobrze, skarbie.
Dobra robota.
Tak się cieszę.
Odnalazłam siebie dzięki tobie.
Przepraszam.
Gdyby nie twoje korepetycje…
Hej, zrobimy sobie wspólne zdjęcie?
Oczywiście.
- Dziękuję. - Nie, ja dziękuję.
- Wspólne zdjęcie? - Nie, dziękuję.
Napisy: Dorota Nowakówna