Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Zamknij mordę!
Kurwa, nie ruszaj się!
Ej! Co wy robicie? Zostawcie ją.
- Nie ruszaj się, kurwa! - Nie!
Trzymaj ją!
Puść ją, sukinsynu!
Puść ją, kurwa!
Jedź, kurwa!
Jedziemy!
Jesteś cały?
- Tak. - Tak?
Tak.
Ostrożnie.
Kurwa.
Mogę cię opatrzyć.
Opatrzyć?
Gdzie? U ciebie?
U pracodawców.
Na pewno? Nie chcę sprawiać kłopotu.
Spokojnie.
Przepraszam, że hałasuję.
- To bez znaczenia. Nikogo nie ma. - Nie ma ich?
Wyjechali na weekend.
Myślałem o tym…
- O czym? - Że może powinnaś to zgłosić.
Policja by się chociaż temu przyjrzała.
Gdyby tu wrócili.
Nie mogę.
Nie…
Nie chcę stracić tej pracy.
Stracić?
Pracodawcy są szczególni. Nie chcą przyciągać uwagi.
Słyszałaś?
- Co? - Drzwi.
Ktoś miał przyjść do pracy?
Jest kucharka, ale przychodzi rano.
Może sukinsyny nas śledziły.
Cholera.
Sprawdzę to, OK?
Ty zostań tutaj.
Jak usłyszysz coś dziwnego, dzwoń na policję.
Dobrze.
Hej! Spokojnie.
- Przepraszam. - Spokojnie.
Fałszywy alarm. To okno w łazience.
Wszystko dobrze?
Cóż, do widzenia.
W ogóle to jestem Álex.
Wendy.
Posłuchaj, Wendy. Zostawię ci mój numer.
Jak chcesz… Prawie codziennie tamtędy jeżdżę.
Więc nie wiem, może… w jakąś sobotę mógłbym cię podwieźć.
Jasne.
HASŁO WPROWADŹ
ZAMONTOWANE KAMERY DOM MORALEJA
KAMERA
O NAS
ZDJĘCIA
ZDJĘCIA ÁNGELA GONZÁLEZA
To co wiemy o naszym Ángelku?
Mam 20 spraw na głowie, a ty przypiąłeś się do tego. Dlaczego?
Jest czysty.
W partii od 18 roku życia. Żadnych problemów.
Nie przeszkadza, nie przyciąga uwagi. Może go wcisną na listę,
ale ma małe szanse na to, że się dostanie.
Daj spokój, Juan. Ktoś musi coś wiedzieć.
Zawsze tak jest.
Kolega, który nigdy cię nie lubił.
Przyjaciel, któremu zniszczyłeś życie.
Zawsze ktoś się znajdzie. Ja mam ci to mówić?
Nic nie mam. Nie pije, nie pali i nie widuje kobiet.
Od czasu do czasu trochę porno i to wszystko.
Normalne porno?
Nawet w tym jest nudny. A żona?
Pytasz, czy ogląda porno?
- Jak tam? - Wrócili do domu.
Kamery działają, ale na razie nic.
Ktoś dzwonił.
Juan, muszę się z tobą zobaczyć. Jutro o ósmej. Tam, gdzie zwykle.
Ciuchy sportowe ci pasują.
Tak? Kręcą cię?
Wiesz, co mnie kręci.
Masz dla mnie coś dobrego?
Mam przesrane. Sprzedaż reklam to szaleństwo.
Cyfryzacja, ale pensje trzeba płacić.
- Jesteś pierwsza na mojej liście. - Tak…
Jak będę miał coś dobrego, dam ci cynk, ale na razie…
„Zróbmy w tym kraju porządek”.
„Dzięki cyfryzacji polityka firmy nie ukryje już korupcji”.
„Dalej, spróbuj”.
No to jestem.
Spróbowałam i wciąż czekam, aż zdecydujesz się,
żeby dać mi coś poważnego, dużego.
A podaję ci nieprawdziwe informacje?
Wykorzystujesz mnie, żeby kogoś udupić.
To po co ze mną gadasz?
Ja ci coś daję, ty to sprawdzasz.
Publikujesz, jeśli warto. Albo każesz mi spadać.
Chyba jasne, nie?
Idiotka ze mnie.
Myślałam, że ty tak na serio.
Że masz tego dosyć
i że w pewnym momencie pomożesz mi powiedzieć prawdę.
Prawdę?
Tak, prawdę.
Pamiętasz ją?
Takie wielkie słowo. „Prawda”.
Mogę z kimś pogadać i załatwić ci reklamy. Na przetrwanie.
W zamian za co?
Żebyś dalej jej szukała.
Zobaczymy, czy znajdziesz.
KAMERA INTERNETOWA
SKLONUJ TERMINAL
ZAŁADUJ ZDJĘCIA
ZAŁADUJ
ZAMONTOWANE KAMERY DOM MORALEJA
Chema, co się dzieje? Gówno słyszę.
Mogą mieć środki zaradcze.
Blokery?
Coś takiego. Ale możemy to wzmocnić. Czyścimy stopniowo.
- Jutro dostaniesz transkrypcje. - Dobra. Pośpiesz się.
Dobra.
WYLOGUJ SIĘ
NOWA KARTA INCOGNITO
WITAJ! POZNAJ KOGOŚ NOWEGO ZALOGUJ SIĘ
RELAKS W KADYKSIE
Cześć, Galán.
Juan. W dzielnicy Los Altos jest problem.
Policja już jedzie.
- Los Altos. To w rewirze… - Pozuelo.
Azcona.
Juan, skurczybyku, kopę lat!
Wiem. Słuchaj, musisz mi pomóc.
OK, o co chodzi?
Zgłoszenie z Los Altos. Dostaliście?
Tak. Właśnie dojeżdżam.
Nie wchodź do środka.
Rozmawiałeś z kimś w środku?
Nie. O co tu chodzi?
Musisz mnie wpuścić i dać z nimi pogadać.
Za kogo wy się macie, że wydajecie rozkazy policji?
To, że jesteś chłopcem na posyłki Galána, nie znaczy, że musimy ci włazić w dupę.
A może znaczy?
W ramach przysługi.
Proszę, proszę.
- Coś za coś? - Czego chcesz?
- Spotkać się z nim. - Z Galánem?
- I zaoferować usługi? - Gówno cię to obchodzi.
Jeden telefon.
Umowa stoi?
- Tak? - Jestem od szefa.
Dobry wieczór.
Gdzie ona jest?
Zamknęła się w pokoju.
Nie mogę jej namówić do wyjścia.
Na górze.
A jej telefon?
Ja go mam.
Zabrałem, ale zdążyła wezwać gliny.
Zadzwoniłem do szefa. Co miałem robić?
Ale proszę mi wierzyć, ja nie chciałem tego zrobić.
- Przykro mi. - OK.
Proszę zaczekać w salonie. I nikogo nie wpuszczać.
- Dobrze? - Tak, dobrze.
Pani Branko?
Nazywam się Rodrigo.
Jestem z policji.
Może już pani wyjść. Mąż pani nie skrzywdzi.
Proszę otworzyć, żebyśmy mogli pani pomóc.
Pani Branko?
Pani Branko…
Tak, jest tutaj. Co?
Tak, ale nie wiem, jak to, kurwa, zrobi.
Rozjebałem jej twarz.
Cholera, rozharatałem twarz.
Proszę posłuchać.
Za chwilę stąd wyjdziemy i pojedziemy do szpitala.
Przebadają panią i sporządzą sprawozdanie. Dobrze?
- Nie chcę go widzieć. - Nie zobaczy pani.
Drań zniszczył mi życie.
To nieprawda.
- Kurwa, spójrz na mnie. - Patrzę.
I mówię, że za kilka miesięcy, gdy znów spojrzy pani w lustro,
będzie pani tą samą osobą.
To tylko kwestia czasu.
Nie jest to jeszcze nie do naprawienia.
Jeszcze?
Zgnije za to w więzieniu.
Chcę, żeby wszyscy wiedzieli, jaką osobą jest ten drań.
Dowiedzą się o tym.
Za kilka godzin wszyscy będą o tym mówić.
Już się nie boję.
To dobrze.
Bardzo dobrze.
Mam pytanie.
Czy… jest coś, co można wykorzystać przeciwko pani?
Przeciwko mnie?
Pewnie śledzą panią od miesięcy, żeby w razie czego mieć jakieś haki.
Ja nic nie zrobiłam. Nie mam nic do ukrycia.
A ktoś bliski? Rodzina?
Co moja rodzina ma z tym wspólnego?
Mówimy o klubie, którego prezes
jest jednym z bardziej wpływowych biznesmenów.
Zaraz straci dużo pieniędzy.
Rodzina nie mieszka w Hiszpanii. Jest w Ukrainie.
To sprzed pół roku.
Po prawej prezydent Ukrainy.
Umowa na nową linię metra,
- ministerstwo sprawiedliwości… - Zaszkodzą mojej rodzinie.
Skurwysyny!
Coś takiego nie może mu ujść na sucho.
Musi być jakiś sposób.
Może i jest.
- I co? - Nie zgłosi tego.
Tak! Kurwa, tak!
Zajebiście. Wspaniale. Porozmawiam z nią.
Nie. Proszę posłuchać.
Na zewnątrz czeka policja.
Są też dziennikarze.
Ja pierdolę. Jak się dowiedzieli?
Nie wiem.
Nie mogą jej zobaczyć.
Ale ona musi jechać do szpitala.
Wymyślimy historyjkę, w którą wszyscy uwierzą.
- Idealnie, historyjka. - Włamanie.
Ostatnio było kilka włamań do piłkarzy.
Ale tym razem będzie to brutalne włamanie.
Po pobiciu właścicieli otworzyli sejf i zniknęli.
- To się nie uda. - Dlaczego?
Bo nic mi nie jest.
Dziękuję.
To kupiec. Namierzyliśmy go. Nazywa się Günter Schull. Niemiec.
Ma powiązania z supremacjonistami i neonazistami.
Wiemy, co mu sprzedają?
Potrzebujemy dostępu do laptopa.
Wendy!
Cześć, Álex.
Jak tam? Podwieźć cię?
Nie, zaraz będzie autobus.
No wsiadaj. Dajmy koleżankom temat do rozmów.
Czyli jest…
- Sześć sióstr. - Sześć.
Ze mną siedem.
Same dziewczyny pracujące w Europie.
Tak.
Oszczędzamy na budowę domu na Filipinach.
Domu? Żebyście wszystkie w nim mieszkały?
Mieszkały i pracowały.
Mamy już działkę.
Zbudujemy trzy kondygnacje z pokojami dla turystów.
Z widokiem na morze.
A jak weźmiesz ślub?
Zamieszkasz tam? Czy nie chcesz ślubu?
Nie.
W sumie to nie wiem.
W sumie to masz rację.
Po co komplikować życie?
Kwadrans.
Ale szybko.
Już bardzo późno.
Muszę już wracać.
Podwiozę cię.
Nie trzeba. Pojadę autobusem.
To żaden problem.
Będę spokojniejszy.
Dobrze.
Zauważyłem coś w domu twoich pracodawców.
Co?
W twoim pokoju.
Nie było tam nic twojego, osobistego.
To nie mój pokój. Po prostu tam mieszkam.
Dlatego mam mało rzeczy.
Jest łatwiej, kiedy muszę się przeprowadzić.
Wszystko w walizce.
- Tutaj. - Co myślisz?
No albo te buty są bardzo drogie, albo coś za nimi jest.
Posunąłeś się trochę za daleko.
- Myślisz? - Parę ciosów jest OK, ale to…
Nie zagra w trzech lub czterech meczach. Szef jest wściekły.
Lepsze to niż utrata wszystkiego.
Nienawidzisz takiej roboty, co? Nie rozumiesz.
Rozumiem, ale tego nie lubię.
- O przyjaciół trzeba dbać. - Czyich?
- Dzisiejsza przysługa… - Jutro będzie kluczem, tak.
Dzięki tobie miliony Hiszpanów
wciąż cieszą się najlepszą ligą świata.
Powinieneś być zadowolony.
No dobrze…
- Wieści o naszym ulubionym polityku? - Niewiele.
- To zawsze coś. - Ma fałszywy profil internetowy.
Brzmi nieźle.
Nie rób sobie nadziei. Myślałem, że coś tam będzie, ale szukałem i nic.
Więc po co mu on?
Żeby gadać anonimowo, nie jako polityk.
O czym?
O serialach,
muzyce. Dzielić się filmikami.
O kotkach?
O sportach ekstremalnych i dziwnych tatuażach. Takie tam.
Serio?
- Nie kupuję tego. - Nic tam nie ma.
Ktoś bawi się po prostu w anonimowość.
BUTY W RUCHU
Mam sprawę. Lecę.
Juan.
Wszyscy mamy pragnienia.
Znajdź jego.
Zrealizuj i to nagraj.
Prosta sprawa.
Prosta sprawa?
Jakiś problem?
Co innego szukać haków, a co innego je tworzyć.
Jeśli jest taki święty, nie zrobi to na nim wrażenia.
Daj spokój, Juan. Nie zawiedź mnie.
To byłby pierwszy raz.
Bomba, mamy to.
Ani telefonu, ani SMS-a przez siedem dni.
Czy gdybym nie przyjechał, zadzwoniłabyś do mnie?
Nie.
Chyba nie.
Wolę, jak sprawy toczą się swoim rytmem.
Wyjechali. Teraz.
OTWÓRZ Z ZEWNĄTRZ
OSTATNIE PLIKI
RADIOAKTYWNE
KOBALT-60
SKOPIUJ WSZYSTKIE DANE
Co?
Nic.
Nic?
To dziwne, nie?
No spójrz na siebie.
A potem na mnie.
Zupełnie się różnimy.
Tak.
I co?
Nic.
Kobalt-60.
Służy do mierzenia grubości metalu i plastiku.
Oraz do sterylizacji sprzętu medycznego.
I do robienia bomb.
Zwykła bomba z kawałkiem kobaltu-60,
nawet 30-centymetrowym, napromieniuje całe miasto.
Z Argentyny. Z opuszczonego szpitala wojskowego.
Generałowie zbijają dużą kasę na jego sprzedaży na lewo.
Neonazistowscy terroryści i brudna bomba.
Mogą ją przekazać tu albo w Niemczech.
Powinniśmy ich ostrzec i przekazać informacje BND.
Przemycą to przez Hiszpanię.
- Bo? - Jest adres mailowy.
Już usunięty, ale są w kontakcie
z siatką od roku przemycającą do Europy kokę
z kilku krajów, w tym z Argentyny.
I chyba skorzystają z jednej z ich tras.
OK. Trzeba się dowiedzieć, dokąd to przemycą.
Sprawdźcie, czy znamy kogoś, kto z nimi pracuje.
László Kurucz?
Możliwe. Sprawdźcie to.
Chciałbym, żebyś coś mi założył.
Fałszywy profil. Dziewiętnastolatki.
Możesz użyć tych zdjęć.
To nie wystarczy.
Żeby się udało, musi być co najmniej pół roku treści.
Ma ich mnóstwo na profilu. Wyślę ci.
Imię?
Sara.
ZDJĘCIA WENDY
SARA: MASZ NOWE POWIADOMIENIE
SERGIO_93 POLUBIŁ TWOJE ZDJĘCIE
1 PROŚBA: SERGIO_93 CHCE CIĘ OBSERWOWAĆ ZGÓDŹ SIĘ
CZEŚĆ
CZY MY SIĘ ZNAMY?
PISZE…
NIE, ALE… DAŁAŚ MI TYLE LAJKÓW
WRZUCASZ FAJNE RZECZY
MASZ BARDZO ŁADNE ZDJĘCIA
„BARDZO ŁADNE”. JAKI UPRZEJMY!!!
HA, HA, HA! ZAWSZE
HAHAHA!!! SŁUCHAJ, MUSZĘ LECIEĆ
BUDAPESZT
…albo jak wy to mówicie: calimocho.
Próbowałem na Sanfermines. Byłeś kiedyś?
Nie.
Sanfermines, Semana Grande, karnawał na Teneryfie…
W Hiszpanii to potraficie się zabawić.
Czy to dlatego
lubisz tam robić interesy?
Wszystko zależy od traktowania.
- No wiesz, wzajemny szacunek. - Cóż…
Ostatnio nie poszło ci tam tak gładko, co nie?
Słyszałem, że miałeś mały problem z Guardia Civil.
Skonfiskowali ci 50 kilo koki, prawda?
Taki to już biznes.
Ale przyjechałeś tu po to, żeby mi przygadać?
Nie.
Przyjechałem oddać ci to, co do ciebie należy.
Pięćdziesiąt kilo.
Mówisz, że ci z policji albo, jak wy to mówicie, picoletos
oddadzą mi moją kokainkę
z liścikiem: „Przepraszamy”?
Nie do końca. Ja ją odzyskam.
Mam tam znajomych i wiem, gdzie to spalają.
Zabiorę towar i podrzucę tam, gdzie chcesz.
W zamian za informacje.
Tak.
Te informacje muszą być dla ciebie bardzo ważne.
Wiesz, kto to jest?
- Tak? - Wiemy, którędy przemycą towar.
- Przez port w Bilbao. - Świetnie.
Słuchaj, oddzwonię, bo jestem z mamą.
- OK, pa. - Na razie.
Marta!
Hej!
- Co u ciebie? - OK.
- A u ciebie? - OK. Teraz bywasz tutaj?
Nie, pracuję tu.
- Jakiś problem? - Nie, żadnego.
- Nie? OK. - A może?
Nie. Czynsz, książki, studia same się nie opłacą.
Ojciec nie pomaga?
W dupie mam ojca. Sama sobie radzę.
Widzę.
Słuchaj, praca jak każda inna.
Ludzie uwielbiają wydawać kasę, a my im pomagamy. Coś nie tak?
Nie, dopóki ktoś nie zechce czegoś więcej niż drinka.
Mamy ochronę.
Spokojnie.
A poza tym spójrz. Ten gość z krawatem na głowie…
Radny.
Aha.
Co ja się wysilam, jak połowę z nich znasz lepiej niż ja?
- Dlatego mówię, żebyś uważała. - Dziękuję.
Gładko pójdzie.
Kamera będzie wyłączona,
a ochrona uda się na długi obchód po drugiej stronie.
Ty to jesteś gość!
Pięćdziesiąt kilo dostarczyć do La Jonquera, OK?
Tu jest adres. Reszta dla was.
Czad.
Z ciebie to jest, kurwa, gość. Napij się z chłopakami.
- Innym razem, Goyito. - No dawaj.
Dobra.
NOWA WIADOMOŚĆ
NIE LUBISZ JUŻ FILMÓW?
1 NOWA WIADOMOŚĆ
NIE CIERPIĘ ZWIASTUNÓW
Wolę przyjść tuż przed początkiem filmu.
Powinienem powiedzieć, że wyjadę w interesach.
Nie trzeba.
Ale ja chcę.
Nie przywykłem do polegania na innych.
Ale jesteś tutaj.
Tak, jestem tutaj.
Nie chcesz się czegoś więcej o mnie dowiedzieć?
Ja wciąż cię wypytuję, a ty…
Czym się zajmujesz?
Co?
Nie trzeba.
Trzeba.
Chcę wiedzieć.
Naprawdę.
Jestem detektywem.
Firmy ubezpieczeniowej.
Prowadzę sprawy włamań,
pożarów, wypadków…
Lubisz to, co robisz?
Ktoś musi to robić, prawda?
TY NIGDY NIE ŚPISZ?
WŁAŚNIE WRÓCIŁAM. A TY? CO TU ROBISZ TAK PÓŹNO?
CZEKAM NA CIEBIE ;) CO DZIŚ ROBIŁAŚ?
WIDEOROZMOWA?
BOISZ SIĘ MNIE? SERIO?
A MOŻE SIĘ SPOTKAMY? TAK NAPRAWDĘ. BOISZ SIĘ MNIE?
TROCHĘ, ALE OK
JUTRO?
W TYM TYGODNIU NIE MOGĘ, ALE DAM ZNAĆ.
OK, KIEDY CHCESZ
PORT W BILBAO
OK, przyjąłem.
Właśnie wyszedł z kabiny. Wcześniej.
Ruchy.
Jest na placu.
Idzie na parking. Ruszać się.
Zaczynajcie to już. Szybko.
Nie ma. Kurwa!
Tracę go z oczu. Lada chwila się pojawi. Szybko.
Chodźmy.
Wynoście się stamtąd!
- Co to było? - Może zostawił w szafce.
Przeszukali ją. Nic tam nie ma. W kabinie dźwigu też.
Z nikim się nie spotkał?
Może informacje są złe.
Niemożliwe.
László nie kłamałby, że Niemcy dostaną dziś próbkę.
- Nie warto nas wkurzać. - Zmienili zdanie i nie wie?
Przeanalizujmy wszystko.
Możemy.
Ale samochód był nieruszany, a on nie gadał z nikim od budki ochrony
aż do wyjazdu.
Może tam.
Gdzie?
W budce ochrony.
Wjazd i wyjazd mamy nagrany, tak?
Tak, ale…
Zobaczmy.
Dobra, stop.
Powiększ.
Odtwórz.
Powoli.
Stop!
Tutaj.
Co to jest?
Kluczyki samochodowe.
Sukinsyn.
To on. Günter Schull.
Ten drugi pewnie sprawdza próbkę.
Jeśli wszystko będzie dobrze, odezwą się w sprawie dostawy.
Informacje dobre.
Wiemy już, jak to przewiozą.
Cholera!
Dawaj, cholera. Odbierz.
Będziesz mi próbował wyrzucać ten klub?
- Nie, nic z tych rzeczy. - Nie?
Muszę cię prosić o przysługę.
- Tak? - Jesteś z Juanem?
- Nie wiem, gdzie jest. - Nie odbiera.
- Co się stało? - Zjebaliśmy.
Filipinka znalazła kamerę.
Pojebało cię czy co?
Nie jestem dziwką.
Gdybym potrzebował dziwki, poprosiłbym ją. Potrzebuję ciebie.
Dlaczego?
Bo taką osobę on chce poznać.
Musisz tylko trochę zmienić wygląd.
Idź do diabła.
Marta.
Marta! Posłuchaj mnie.
- Marta! - Byłam chora.
Chora. Miałam 15 lat i byłam totalnie uzależniona.
- Pomogłem. - Obiecałeś, że nikt nie zobaczy nagrania.
I nie zobaczył.
Wciąż je masz?
Chcieli je sprzedać, ale nie pozwoliłem.
Zatrzymałeś, żebym miała przesrane, kiedy chcesz.
Posłuchaj.
- To szantaż. - Proszę o przysługę.
Nie pieprz.
Jak nie pójdę na randkę, wypuścisz nagranie i wszyscy zobaczą,
jak córka najsłynniejszego aktora
obciąga dilerowi za działkę hery!
Tak nie będzie.
Nie musi tak być.
- Co ona mówi? - Tu i u niej nie ma podsłuchu.
- Nie poszła do ogrodu. - I co z tego?
Mogła pójść im powiedzieć, co znalazła.
Jaja sobie robisz? Jeszcze może to zrobić.
Wyciągamy ją stamtąd.
Jeśli zniknie, mogą nabrać podejrzeń.
Nie chcemy zmian w domu.
Chcemy czy nie, zmiany zaszły. Ona wie.
Wendy.
Wyjeżdżasz?
Mogę coś powiedzieć?
- Posłuchaj. - Álex, daj mi spokój, proszę.
Chcę wyjaśnić, ale teraz nie mogę.
- Nie musisz wyjaśniać. - Ale musisz tu zostać.
Robię coś bardzo ważnego. Zaufaj mi.
Zaufać?
- Wiem, że to bardzo trudne. - Dlaczego wróciłeś?
Za pierwszym razem chciałeś tu wejść. A potem?
Chciałem z tobą być.
- I nie chcesz mnie skrzywdzić? - To ostatnie, czego bym chciał.
- My jesteśmy prawdziwi. - A teraz to prawda?
Wendy, rozumiem, że nie chcesz mnie więcej widzieć,
że czujesz się zdradzona, ale proszę, posłuchaj.
Wyjeżdżasz, nie mówiąc pracodawcom, bo wiesz, co to za ludzie.
Chcesz zniknąć i uniknąć kłopotów, ale oni nie pozwolą zburzyć swoich planów.
Zapewniam cię, Wendy, że cię znajdą.
Pozbędą się ciebie.
I każdego, kto im przeszkodzi. Wiesz, że to jest prawda.
Zostanie. Nic nie powie.
- Skąd ta pewność? - Bo nie powie, do cholery.
Gdybym nie był pewien, byłaby w bagażniku.
Jasne czy nie?
Tak, jasne.
To przestań się czepiać.
Gdzie jest?
Tam.
JESTEŚ NA GÓRZE?
TAK, NIE WIDZĘ CIĘ
STREFA PRYWATNA. WIDZISZ?
SERIO? STREFA VIP?
CHODŹ
Dobry wieczór.
CZERWONA SKÓRZANA BLUZKA?
CIEPLEJ…
Chyba masz mi coś do powiedzenia.
Ty mnie chyba też, prawda?
Cześć, Saro.
Sergio.
I co? Jak poszło?
Dobrze. No sama nie wiem. Na początku byłam niemiła przez to zdjęcie.
On na to, że zrobiłam to samo. Uśmialiśmy się.
A potem poszliśmy do jego pokoju.
Wepchnął mnie na szafę i zaczął ruchać.
Dasz wiarę? Nie wyglądał mi na takiego, ale…
No co?
No sorry, ale chciałeś mieć go w kieszeni, nie?
Powiesz wreszcie, co zaszło?
Co zaszło…
Mogłeś mi założyć podsłuch. Wiedziałbyś wszystko.
No mogłem.
Ale tego nie zrobiłeś, bo w głębi duszy
nie miałeś pewności, czy nie skończę z nim w pokoju nago.
Przyznaj się.
Nie na pierwszej randce. To nie w jego stylu.
Aha. OK.
No więc jak?
Powiedziałam mu to, co mi kazałeś.
Że nikomu nie ufam. Musiałam się odciąć od paru facetów,
bo związki źle się skończyły. Stąd fałszywy profil.
A on co na to?
Że poza fotkami mówił prawdę.
Że jest adwokatem i musi zachowywać pozory.
Adwokatem. Fakt, że studiował prawo.
Powiedziałam, że w porządku, że nie jestem zła,
ale żeby zrozumiał, że nie tego szukam.
- Ale możemy być przyjaciółmi. - Rozmawiać…
Tak. I się poznawać.
Dobrze.
Sama nie wiem…
Co?
Był jakiś zdenerwowany.
Chyba pierwszy raz to zrobił.
Może zniknąć.
Cóż, wkrótce się dowiemy.
- Tak? - Towar jest w drodze.
Co?
Kobieta powiedziała Schullowi, że kobalt opuścił Argentynę.
Za kilka dni w Bilbao. Potrzebujemy nazwy statku.
Nie mogą nas zaskoczyć. Chema ma być czujny.
Słuchamy całą dobę. Wszystkiego.
Nie mogę wyjechać.
To poważna sprawa. Inaczej bym cię nie prosił.
Wiem, że jesteś zawalony.
Nie zrezygnuję dla tego z operacji.
To kwestia dwóch dni. Góra trzech.
Posłuchaj. Mam propozycję.
Wyświadcz mi tę przysługę, to zwolnię cię z polityka.
- No co jest? Nie tego chciałeś? - Zarzuciłem przynętę. Czekam.
- Możemy to przekazać Azconie. - Azconie?
- Jest z nami? - Wiem, że go nie lubisz.
Ale ma zapał i przynajmniej nie jest taki wybredny.
To wyślij go do Panamy.
Nie, jest zbyt zielony.
Poza tym chcą ciebie. Ja też.
Nikomu innemu z tym nie ufam.
Dwa dni?
Góra trzy.
Ale zostaję przy Ángelu Gonzálezie. Nie powinniśmy tego zmieniać.
Ekstra. Jak chcesz.
Wiemy, czego chcą Panamczycy? Nie mogę jechać z niczym.
Spokojnie, nie pojedziesz.
PANAMA
Naranjo?
Cholera!
Siemasz, brachu!
Gdzie się podział mój madrycki przyjaciel?
Kto by cię poznał, stary? Siadaj.
- Zapraszam. - Ty nic się nie zmieniłeś.
Zaleta brzydoty od dzieciństwa. Gorzej być nie może.
Delia.
- Jeszcze raz to samo. Chcesz coś? - To samo.
Dawno wróciłeś z Madrytu? Pięć lat?
Jak ten czas leci.
- Tęsknię za madryckimi nocami. - Madryckie życie.
No więc co z nim zrobimy?
Coś trzeba wymyślić.
Dobrze.
Trzymamy go w pokoju.
Minęły dwa dni, ale nikt nic nie wie.
Dzięki.
Patrz.
To on.
Drobny sprzedawca marihuany.
Poznali się chyba w barze.
Wypili parę drinków i poszli do hotelu.
Czy to prawda, że wasz przyjaciel decyduje o życiu i wolności ludzi?
Ma dobrą reputację.
Kurwa.
Jeśli tak podejmują decyzje w Sądzie Najwyższym,
szkoda mi was, Hiszpanie.
Dziękuję.
Słuchaj.
Rodzina nie zna szczegółów.
Wie, że chłopak nie żyje.
Od dziecka miał napady epilepsji i powiedziano im, że to przyczyna śmierci.
Dostał napadu i spadł z balkonu.
Jeśli chcecie naszej pomocy, musicie zapłacić rodzinie.
No i nam.
Wystarczy dla wszystkich.
Pieniądze.
Nie wkurwiaj mnie, brachu.
Dla rodziny mogą być. Ale dla nas?
Myślisz, że potrzebujemy waszej kasy?
Proszę bardzo.
Jeden z ważniejszych bankierów tego kraju z żigolakiem w Chueca.
To wystarczy?
- Trzymaj się. - Miłej podróży.
Niech pan nie szuka kłopotów.
Dziękuję.
- W Madrycie… - Nikt nic nie wie.
- Musieli powiedzieć żonie… - Problem z wizą.
- Incydent dyplomatyczny. - Incydent dyplomatyczny.
To była zwykła pułapka.
Skończyłem konferencję i zawieźli mnie na lotnisko.
Nagle samolot ma awarię.
- Zostaję na noc… - Nie musi pan mówić.
- Nie zapłaciłem za usługi chłopca. - Był w pańskim pokoju.
To przecież jebany diler!
Odwołują lot, potem koleś z baru przychodzi do pokoju, wciąga kreski…
Chwileczkę.
O co chodzi?
Czy to wy?
To sprawka wywiadu?
To ten szajs, co nie?
Jak to się mówi? „Togi pod kontrolą”.
Wpuszczacie w kanał i ratujecie.
Chcieliście mieć mnie na smyczy jak innych.
Ale nic na mnie nie mieliście…
Sześć miesięcy szukaliście. Ale nie.
Jak tylko wrócę, rozpocznę śledztwo
i dowiem się, co za organizacja mnie tu zaprosiła.
Jeśli znajdę informacje o waszym udziale…
Chłopak ma napad epilepsji, a pan sędzia, myśląc, że umiera,
chce się go pozbyć z pokoju, więc postanawia zrzucić go z balkonu.
Kto mógłby, kurwa, to ustawić, ty tchórzliwy gnoju?
Musimy jechać.
Towar dotarł do portu.
- Kiedy? - Dziś.
Jedźmy.
Budynek jest pod kontrolą lokalnych dilerów.
Towar czeka na przekazanie ludziom Schulla.
Wiemy, kiedy będzie dostawa?
Dziś, jutro… Nie wiadomo.
- Jeśli skoordynujemy operację z policją… - Nie czekamy.
Te domy są jak szwajcarski ser. Połączone ze sobą.
Zanim wejdziemy, mogą to wynieść 50 dziedzińcami, korytarzami…
Towar tam jest. Wchodzimy.
Bardzo ciężko będzie wejść niezauważenie.
Nie ma mowy, żeby to nam uciekło.
Cześć, chcecie trochę koki, ecstasy, pigułek?
Speed? Nic?
Hejka, chcecie trochę koki, MDMA, speeda?
- Trochę speeda. - Speed? Pewnie, chodźcie.
To tutaj. Trzecie piętro.
Czego chcecie?
Chcemy trochę speeda.
OK, wchodźcie.
No dawaj.
Ana, widzieli go!
Korytarzem i w lewo.
Do kuchni. Wejdź do dziury.
Dawaj, Ana. Dawaj.
Agent 80-32. Potrzebne wsparcie.
Nie ruszaj się! Puść go!
Już!
Jesteś cały?
Co?
Ale to niemożliwe.
Policja!
Gleba!
Policja! Stój!
Nie ruszać się! Stać!
SERGIO_93 POLUBIŁ TWOJE ZDJĘCIE
HEJ!
ZNIKNĄŁEŚ
MNÓSTWO PRACY
OD WIEKÓW ANI JEDNEGO LAJKA…
To znaczy…
Dość gadania o indywidualizmie…
JUŻ MNIE NIE LUBISZ?
NO COŚ TY. TEŻ NIE BYŁAŚ ZBYT AKTYWNA.
STARAM SIĘ WYTRZYMAĆ W PRACY
JEŚLI POTRZEBUJESZ FILOLOŻKI Z DOŚWIADCZENIEM W BARACH…
W PICIU DRINKÓW?
HAHAAHAHAHA, NIE, GŁUPTASIE! W BYCIU KELNERKĄ!!
ALE JEŚLI STAWIASZ…
NIE MA SPRAWY
KIEDY?
JAK TYLKO BĘDĘ MIAŁ CZAS
PIĄTEK?
WYJEŻDŻAM. SŁUŻBOWO
POGADAMY PÓŹNIEJ BUZIAKI!!
Wendy.
Możemy porozmawiać?
Co ci się stało?
Nic. Nie wracaj do domu.
Jest policja. Pomyślą, że jesteś z nimi powiązana.
To koniec?
Tak.
Nie zagrożą już nikomu, w tym tobie.
Dzięki za informację.
Masz gdzie pójść?
Zadzwonię do koleżanki.
Wendy…
Pewnie nie chcesz, ale możesz zatrzymać się u mnie.
Dopóki czegoś nie znajdziesz.
Możesz spać w moim łóżku albo tam, na kanapie. Jak wolisz.
Tu jest OK. Dziękuję.
Nie masz wielu rzeczy.
Fakt.
Wszystko w walizce.
Jak u ciebie.
Tak jest łatwiej, nie?
Otwierasz drzwi i znikasz.
Gdyby to wystarczyło.
Ale trudno jest nie zostawić śladu.
Na pewno potrafisz.
Mógłbym spróbować.
Moglibyśmy spróbować razem.
Mówię poważnie.
Znam miejsce, w którym by nas nie znaleźli.
Dobry wieczór.
Magazyn Top Sports jest gotowy na jedno z największych wydarzeń roku…
To wydarzenie nie tylko świata sportu, ale i kultury,
polityki i biznesu tego kraju.
Czerwony dywan zapełnia się…
Jak tam, Fernando?
Uśmiech.
Będziemy tam…
- Muszę lecieć. Życzę powodzenia. - Dziękujemy.
Panie sędzio.
Cześć, Ángel.
Ty tutaj? Zapraszają cię na te przyjęcia?
Komisja kultury i sportu…
- Czyli musiałeś? - Właśnie.
Przedstawiam ci moją żonę, Alicię. Ángel González.
- Miło mi. - Pilny student, a teraz deputowany.
Pilny student?
Kiepskie egzaminy, ale świetne prace. Zawsze coś.
- Tak. - A twoja żona?
Nie mogła przyjść. Dziecko chore…
Jasne.
Dziękuję.
Przepraszam na chwilę.
To o adwokacie było prawdą. No…
mam dyplom.
Saro,
posłuchaj.
Kim ty jesteś?
Chcę cię poznać.
Jasne.
Nie robię tego dobrze, ale…
nie mogę rozpowiadać, że jestem politykiem i pracuję w Kongresie.
Dlaczego nie mówiłeś o żonie?
Nie wiem.
Może nie chciałem komplikować spraw… jeszcze bardziej.
Przepraszam.
Czekaj.
Nie jestem zła.
Naprawdę?
Rozumiem cię.
Wszyscy mamy sekrety.
Nie lubię być oceniana, więc nie oceniam.
Muszę wracać.
Tak, ja też.
Ale jeśli chcesz… No…
Jeśli chcesz znów się spotkać, to…
Nie wiem. Jeśli chcesz.
- Po tym jadę do Madrytu. - Ja nie.
Nie?
Mam pokój.
Tutaj. To znaczy… w…
Tak?
Tak. W hotelu.
Nie martw się. Właśnie wróciłem z gali.
Nie, wstanę wcześnie i bez problemu zdążę na mecz Nacha. Tak.
Tak. Chwileczkę.
Hej. Hej!
Ale… Zadzwonię później. Czekaj.
Policja. Można wejść?
Proszę.
Jestem z nim.
Tak, oczywiście. OK, porozmawiamy później.
Dziewczyna nie zmienia zdania. Chce wnieść zarzuty.
Jakie znowu zarzuty? Przyszła tu z własnej woli.
Ona mówi, że ją pan zmusił.
Że próbowała pana odepchnąć, ale nie dała rady.
Kłamstwo. To kłamstwo, na miłość boską. Ja nic nie zrobiłem.
- Ale przyznaje się pan do seksu. - Tak, za obopólną zgodą.
- Obopólna zgoda? - Tak.
A jednak kolega właśnie wiezie ją do szpitala.
Nie, proszę mnie posłuchać.
Jak poszła do łazienki, zupełnie nic jej nie było.
Nagle wychodzi zakrwawiona i idzie prosto do drzwi. To wszystko.
- Braliście narkotyki? - Nie. Oczywiście, że nie.
W łazience jest kokaina.
Nie…
Nie rozumiem. To niemożliwe.
Nie mam z tym absolutnie nic wspólnego, przysięgam.
Mówi pan, że uprawialiście seks, więc kiedy ją przebadają w szpitalu,
pobiorą próbkę…
Seks i nic więcej.
Przysięgam. Nie zrobiłem nic, czego nie chciała.
Z nieletnią?
Jak to nieletnią? Ona nie jest nieletnia.
Nie, ma 19 lat.
Powiedziała, że ma 19 lat.
To jej torebka?
Tak.
Chyba tak.
Proszę posłuchać.
Proszę mnie posłuchać. Daję słowo. Mówiła, że jest pełnoletnia.
- Wyglądała na taką. - Wyglądała…
Skurwysyn.
Ale nie jest.
Jeszcze przez pół roku.
Nie.
- Mogę panu pokazać… - Nie wydaje mi się.
Tak, mogę. To jej wiadomości. Mówi, że ma 19 lat.
- Tutaj. Proszę. - To nie jej imię.
Ale to ona.
- To fałszywy profil. - Spokojnie.
Widać, że to ona.
A ten Sergio_93?
To ja.
Też założyłem fałszywy profil w ramach… zabezpieczenia. Rozumie pan?
Nic tu nie rozumiem. Pana nazwisko?
- Proszę posłuchać. - Niech pan słucha.
Proszę się przedstawić.
W przeciwnym razie będziemy kontynuować na posterunku.
Czy nie jest pan…
Ángelem Gonzálezem, deputowanym?
Tak.
Stąd fałszywy profil?
Chciałem…
uniknąć…
To już bez znaczenia.
Proszę pana.
Proszę powiedzieć prawdę.
Nie powiem nic bez adwokata. Przykro mi.
Chwila. Czy myśli pan, że pana wrobiono?
No oczywiście, że tak.
Taka dziewczyna znienacka…
Ale ze mnie idiota. Kretyn…
- Kto mógł pana wrobić? - Nie wiem!
- Nie wiem. - Ktoś z partii?
Nie, nie sądzę.
Proszę się dobrze zastanowić. Zwykle są to najbliższe osoby.
- Nie mam wrogów. - Jednak pan ma.
Nikt tego nie robi na darmo.
Musi być powód. Stanowi pan dla kogoś niebezpieczeństwo.
- Zagrożenie. - Nie.
Nie dostanę się pewnie nawet na listę. Po co chcieć się mnie pozbyć?
- Może chodzi o to, co pan wie. - Co wiem?
Tak, jakieś wrażliwe informacje o kimś,
na które pan natrafił i które chcą zneutralizować.
Jakie informacje?
Nie wiem. Ktoś dostarczający komuś kopertę,
niewłaściwe spotkanie z sędzią.
- Wie pan. - Nie wiem.
- Nie ma nic takiego. - Proszę się skupić. Pomyśleć.
Może coś się komuś wymsknęło podczas przerwy na papierosa.
- Na imprezie. - Nie.
- Zagrożenie dla reputacji. Bez kłamstw! - Nic takiego nie ma. Nic.
Jeśli mam panu pomóc, musi pan współpracować.
- Musimy razem dotrzeć do sedna sprawy. - Ja mówię prawdę!
- Coś musi być! - Do cholery, ja mówię prawdę.
Mówię prawdę.
Nie mam żadnych informacji o niczym ani o nikim. Nic nie mam!
Nic nie…
Proszę mi uwierzyć. Proszę.
Tak.
Czyli to dziewczyna, dla kasy.
To koniec.
To już koniec.
Nadszedł koniec.
Nie, niekoniecznie.
Nie musi tak być.
Zaoferujmy jej jakąś kwotę i zobaczymy.
Dowiemy się przynajmniej, czy to ona za tym stoi.
Marta?
- Gdzie Marta? - Co to, kurwa, jest?
Ej, nie możesz tu wejść!
Won.
Wynocha!
Co ty odpierdalasz?
- Chcesz swój szajs? - Tak.
Dobra, jest tam. W szafie.
Rozbity na kawałki. Mówią, że to najlepszy sposób. Nie wiem.
Nie obrzydzasz się?
Rozmawiałeś z nim tym samym tonem.
Te same słowa,
te same kłamstwa… Nie chce ci się rzygać?
Mnie strasznie się chciało.
No i zwymiotowałam.
Tak, uciekaj, świetnie.
Pierdol się, koleś. Słyszysz?
I publikuj sobie, co chcesz!
Ale jeśli chcesz go wyruchać, musisz to zrobić sam.
Słyszysz mnie?
KOPIA ZAPASOWA
KOPIUJ
FILMY WKLEJ
KOPIOWANIE PLIKÓW
IMPERATOR
Osiem liter.
„Kraj Basków. Kolokwialnie o stróżu prawa”.
Txakurra.
- Przez „k”? - „Tx” i „k”.
Zgadza się. Txakurra.
Słuchaj. Świetna robota w Bilbao.
Ale to nie koniec.
Sprzedawcy i komórka w Niemczech. Pojadę tam za kilka dni.
A Ángel?
Nic. Nie udało się.
Zarzuciłem przynętę, ale nic.
Boi się.
W ostatniej chwili podciągnął spodnie i wyszedł.
Ma wszystko. Jest nudny i tchórzliwy.
Ale raczej wypada z gry. Władze partii chcą się go pozbyć.
Robią miejsce dla swoich. Ángel nie ma w partii sojuszników.
Czyli traciliśmy czas.
Mogę spróbować czegoś jeszcze…
Nie, skoro jesteś pewien, to nie ma sensu tego ciągnąć.
Cholera jasna.
Wendy?
KAMERA DOMOWA
- Miło cię widzieć… - Gdzie ona jest?
- Co ty odpierdalasz? - Nie ma z tym nic wspólnego.
O tym zadecyduje sędzia.
Pracowała tylko w domu. Mam informacje.
Na tym właśnie polega problem.
Powinieneś się nieco bardziej dzielić.
Co obiecał ci Galán?
Robisz z siebie głupca.
Wiesz o tym, prawda?
Znajdę jej adwokata i będziecie musieli ją wypuścić.
Nic nie macie.
Nic.
Nie dość, że przyjaciółka ma kiepskie towarzystwo,
to nie odnowiła pozwolenia na pracę.
Tak, ważniaku. Właśnie tak.
Więc zachowuj się.
Albo osobiście dopilnuję,
żeby Filipinka, z którą się bzykasz, została stąd wypierdolona.
Czy to jasne?
I choć raz zrób, kurwa, to, co ci każą.
Siemasz.
Syn marnotrawny powraca.
Spotkajmy się.
O ósmej, jak zwykle?
Nie, teraz.
Idę do ciebie.
Skąd ten pośpiech? To kiepski moment.
- Jeśli to o jakimś przekręcie… - Charo.
To dla ciebie.
Dane są zaszyfrowane.
Za cztery godziny dostaniesz kod, chyba że to zatrzymam.
Jak to zatrzymasz, skoro mam to opublikować?
Jeszcze nie wiem, czy masz.
Aha.
Jestem twoim zabezpieczeniem, żeby nie mogli cię wyruchać, tak?
Fakt, jeśli pójdzie źle, będę miał przesrane,
ale ty dostaniesz swój materiał.
Czy to dobry układ?
- Ale nie chcę, żebyś… - Tylko wtedy uważaj.
Nikomu o tym nie mów, bo cię powstrzymają.
OK, przemyślmy to. Musi być inne wyjście.
- Zastanówmy się. - Nie ma już o czym myśleć, Charo.
Tak to wygląda.
A dlaczego ja?
Jesteś pierwsza na mojej liście. Zawsze to mówiłem.
Porozmawiamy?
Tak, jasne. Przepraszam.
Staruchy doprowadzały mnie już do szału.
- Zwłaszcza Manchado… - Od kiedy mnie śledzisz?
Żadnej rodziny.
Żadnych związków.
Żadnych słabości.
Za dużo władzy.
Prędzej czy później coś musiało pęknąć.
No i oczywiście znalazłeś się pod pantoflem Filipinki.
- I możesz mnie wyruchać. - Nikt nie chce cię wyruchać. Nikt.
Chcemy móc ci ufać.
Jak z Ángelem Gonzálezem.
Zastawiliśmy pułapkę. Jest czysty.
Tacy czyści okazują się być najgroźniejsi.
Polityk bez szkieletów w szafie jest nieprzewidywalny.
Nieco władzy i jest jak substancja żrąca. Zaczyna mieć własne pomysły.
Niektórzy nalegają nawet, żeby spełnić obietnice.
Zajrzeć po dywan, posprzątać…
A to już koniec.
- Dla nas? - Dla wszystkich, Juan.
Żyjemy w świecie równowagi.
To bardzo delikatny materiał tkany latami.
Jeśli ktoś nalega, aby go spruć…
Ale OK.
Skoro tak się martwisz o naszego przyjaciela, spokojnie.
Będzie mu się od teraz powodziło. Świetnie.
No co? Idealny dla pożądanego oczyszczenia wizerunku partii.
Poza tym wiemy, że nic na niego nie znajdą poza tym potknięciem.
Muszę lecieć, dają mi ten cholerny medal.
Więc jeśli masz jakiś prezent…
- Nie wciągacie jej w to. - Dobrze.
- Nie deportują jej. - Nie deportują jej.
Juan, może już o tym zapomnijmy? Co ty na to? Jakby nigdy nic.
Potrzebujemy cię, do cholery. Tyle zostało do zrobienia.
No dobra… Muszę lecieć.
Wszystko OK?
Tak.
Teraz już tak.
Przepraszam.
Co to jest?
Wszystko, czego potrzebujesz.
Tylko jeden bilet.
A ty?
Mam tu sprawy do załatwienia.
Jedna sprawa.
Nazywasz się Álex?
Juan.
Abaday.
To moje imię.
Według agencji nie brzmiało jak filipińskie.
I radzili mi wybrać coś…
normalniejszego.
Abaday.
Pensjonat nad morzem.
Prowadzony przez siedem sióstr.
Tam będę.
ODBIERANIE KODÓW
…nadzwyczajne posiedzenie
po nagłym odejściu przewodniczącego opozycji.
W tej chwili możemy potwierdzić, że nowym przewodniczącym będzie
Hernando Lara od spraw socjalnych.
Wśród nowych twarzy centrum kierownictwa partii…
Rachunek.
…potwierdzono: Marisol Zamarrejo, Julia Zapica
oraz niespodziewanie Ángela Gonzáleza,
który pokieruje klubem parlamentarnym
do następnych wyborów.
Po pierwsze, powiem, że to zaszczyt móc służyć tej partii.
Stanowisko przyjmuję z… pokorą.
I dużym poczuciem obowiązku.
Mam nadzieję, że spełnię oczekiwania partii
i kraju. Nie wyobrażam sobie niczego innego.
ODBIERANIE KODÓW
WPROWADŹ KOD
MASZ NOWĄ WIADOMOŚĆ
KOD: IMPERATOR
Napisy: Katarzyna Puścian