Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Тато?
Ќе се качам!
РАМОНА
ГЛАВА 1: РАМОНА ГО СРЕЌАВА БРУНО
Здраво.
Кафе, молам.
Фала.
Пардон.
Што додавате во сокот?
Ова?
Некоја смеса од аптека.
За анксиозност, треба да е природно и да релаксира.
ЦБД.
- ЦБ што? - ЦБД.
Го извлекуваат од марихуана,
не те крева, само те опушта, ја ублажува болката и слично.
Не знам. Не вели ништо за марихуана овде.
Не сум баш сигурна
дали е легално во Шпанија, па може изоставиле.
Сакаш да пробаш?
Само растенија, ништо нелегално.
Добро.
Доволно.
Фала.
И ти имаш анксиозност?
Јас? Премногу.
- Како и сите. - Не.
Немаат сите анксиозност.
Во градовите имаат. Можеби на село немаат.
Ако се замислам, тоа е неверојатно.
Луѓето имаат тешки работни места.
Работа од каде отпуштаат нон-стоп. Тие луѓе постојат.
Не осудувам, разбирам дека сите си имаме улоги.
Но некои отпуштаат луѓе
или ги селат и слично. И ладни се како краставица.
Како краставица! Ако влезам во расправија со брат ми,
губам.
Да, но луѓето кои го чуваат тоа внатре во себе
потоа добиваат рак на панкреас или слично.
- Мислиш? - Сигурно.
Кукањето е многу подобро.
Многу поздраво.
Зошто имаш ансиозност? Извини,
ама воопшто не делуваш анксиозно.
- Зашто живеам во Лавапиес... - Јас живеев таму.
- Со години. - Убаво е, но го мразам.
Зошто?
Зашто во мојата зграда има нарко куќа долго време.
А сега го зафатија третиот кат.
Ходниците се полни со наркомани.
Живееш во филм од 80-те.
Покрај тоа, вчера,
тип од два метри замалку ќе провалеше во стан
изнајмен на Американци.
- Наркоман? - Не, силувач.
Наркоманите не се опасни.
Тие не, но силувачите да.
Не си носиш спреј?
Не сум помислила на тоа.
Има расказ од Кортасар каде ја окупираат куќата дел по дел
дури не го избркаат сопственикот.
Не сакам ни да чујам.
- Така изгледа. - Параноја...
Да. Но добар материјал е за филм.
Не. Заборави.
Еј, забележа нешто?
Што?
- Смесата. - Не.
Нема смеса за мојата анксиозност. Ми требаат тешки лекови.
Тогаш да порачаме некое шотче со кафето.
Па, имам изговор со Американците и сето тоа нели?
Може две чашки бренди овде, ве молам?
Во истата чаша.
Во секој случај, ова со смесата
е измама.
Скоро се што продаваат како еко-здраво-природно е измама.
Да, не сфаќам. Мислам, овие барови се речиси исчезнати.
Да, неверојатно.
Типичните барови за Мадрид исчезнаа.
Сега сите се исти каде и да си во светот.
Сите се франшизи или еко-хипстер-тренди срање.
Еко! Еко е крал на префиксите!
Еко-детергент. Еко-ебење.
Еко-кафе, еко-пријател.
Еко е заебано!
И признавам дека фунционира. Во супермаркет
ако имам сомнеж, купувам еко.
Може да се каже и "скапо" наместо еко.
- Значи, ова е... - Ова е најдобро.
Ме зезаш?
Сето тоа е вистинско, лицето, облеката?
Да знаеш.
Ова е последното. Ова е модерно!
Овој тип ја однесе шпанската измама
на нови височини, и ги повлече сите.
Знам. За мене најлошо е што се однесува како мачо.
сака сите да ги дупи, но одеднаш е многу осетлив.
"Многу сум осетлив, остави ме намира."
Таквите луѓе се најлоши.
Да го ебам, не е чудо. Дај да видам уште некоја.
И моите братучетки, сите феминистки, и вљубени се во него.
Добро, да, песните му се кул,
ама стиховите... немаат смисла.
Поминав низ тоа.
- Ебате. - Добро, доста. Не си по телефоните.
"Животот се случува надвор од екранот."
Знаеш што сфатив сега?
Ти си навистина антиестаблишмент.
Еден братучед... Тој е рапер. Мисли дека е антиестаблишмент,
а има Ајфон, Инстаграм, сето тоа, а ти немаш.
Никој не може ништо да ти продаде!
И тоа е кул, нели?
Па, малку е старомодно, зашто не си во тек...
Што и да е.
Јас мислев дека е кул.
Мислам, си има шарм, ама да не биде премногу.
Уште една, да?
Работата е... Пардон.
Сето рециклирање
е изум од нафтените компании
за да не мислиме на вистинските проблеми.
Кој е вистинскиот проблем?
Нивната индустрија!
И прават кампањи да ги убедат граѓаните
дека промените се во нивни раце и прават да веруваме...
На пример, сортирањето ѓубре, кое нема ефект на околината.
Апсолутно никаков ефект. И во меѓувреме тие се слободни.
Со нивните нафтени платформи, нивната автомобилска индустрија, итн.
Шел направи кампањи...
во деведесеттите!
Со порака "Не заборавај да ги исклучиш светлата"
Леле.
Копилиња. Веќе не рециклирам.
Тоа го велам!
Имам друго.
- Да чуеме. - Ова е тешко.
Гледав документарец каде велат дека има многу насукани бродови
уште од Првата светска војна. Што носат тие бродови?
Хемиско оружје.
И полошо, нуклеарно оружје и токсични материи
коишто... Русите ги фрлиле в море.
И знаеш колку на тоа му треба да се распадне?
- Колку? - Сто години!
Сега, се случува сега!
- Леле мајко. - Да.
- Знаеш што ќе се случи потоа? - Што?
Кога нуклеарното оружје и се друго ќе се распадне,
ќе го загади морето.
Веќе ќе нема јадење риба, пливање во море.
Ќе го уништи ланецот на исхрана!
Да го ебам!
Има експедиции што се обидуваат да го извадат
и да ги исчистат морињата, но нема време.
Да одиме до едно место што го знам...
- Да купиме риба! - И да ја замрзнеме.
И да ја замрзнеме.
Помислив на истото.
Точно, па нашите деца ќе може да јадат риба.
Ова што ми го кажуваш е драма!
Да. Заборави на глобалнното затоплување. Ова овде.
- Заборави го. - Ова е потешко.
Ова е супертешко! Треба да купиме ослич веднаш.
Знам.
- Сериозен си? - Тотално!
Чекај. Пијан си!
Следниот, молам!
Променава е одлична, нели?
Мислам, воодушевува.
Да. Многу.
Помирисај, убаво е.
- Да. - Нели?
Го мешам ова со марихуана без ТХЦ,
па не те крева ама има одличен вкус.
Цигара без тутун која има вкус на марихуана ама не те крева.
Точно.
Не знам што да кажам. Најдепресивно нешто што сум го чул.
Мразам пушење.
Го мразам и го сакам.
Сосема те сфаќам.
Кога се вратив во Шпанија мислев
луѓето ќе пушат многу, но обратно е, никој веќе не пуши.
Не. И те гледаат лошо.
Декадентно е. Пушењето сега е работа од 90-те.
Да, непожелно е.
Да.
Бидејќи сум идиот, колку другите сакаа да се поздрави, јас сакам да пушам.
Мораш да пушиш.
Тоа е акт на отпор.
Онде има продавница за чудни цигари.
Се вика Кармен. Има осум години и свири пијано.
И ќе престанам да шетам. Но, да, јас сум дадилка,
преведувач, и тоа другото...
Ако го добијам, ќе ти кажам. Ако не, во ред е.
Сигурен сум дека ќе го добиеш.
Како може да не?
Дури не знаеш ни што е!
Си се видела?
Зрачиш со светлина, сила... Секако дека го добиваш.
Ќе добиеш се што ќе намислиш.
Не сум сигурна.
Не. Да. Да, сигурна си.
Ќе видиме.
Уште не ми го кажа името.
Не ти го кажувам моето име.
- Знаеш што се случи сега? - Што?
И нема врска со пиење или пушење.
Се случи тоа што се вљубив во тебе.
- Како? - И ти се вљуби во мене.
И треба да сме заедно секогаш.
Што зборуваш? Мажена сум.
- Како тоа мажена? - Не официјално, но исто е.
Па, тогаш тоа е грешка.
Во ред е, но си направила грешка.
- Што? - Очигледно си направила грешка
што си се омажила за тој, тоа е грешка.
- Ти си единствената грешка тука. - Не.
- Јасно гледам. - Немој, зашто не си во право.
- Ти го гледам тоа на лицето. - Што на моето лице?
Со маж ми сум многу долго време и го сакам.
А ти мислиш дека можеш да зборуваш за моето лице.
Треба да му објасниш нему.
- Добро, тогаш ти. - Не, мора да си ти.
Инаку, знаеш што се случува.
- Што се случува? - Добиваш рак, самата кажа.
Не кажав.
Да, рече луѓето кои чуваат се внатре добиваат рак.
Рак на панкреас, рече.
- Не е така. - Рече дека кукањето е поздраво.
- Малку си нападен. - Немаш поим.
Не поднесувам уметници!
- Може не сум уметник. - Да, си, пиеш напладне.
- Сакаш да знаеш што правам? - Не!
- Сакаш да ми го знеш името? - Не, и престани да ме следиш.
Овде застанувам.
Многу си нападен!
ГЛАВА II ДЕЧКОТО НА РАМОНА Е НИКО
Што правиш тука?
Не сакав да си одам дома сама.
Веднаш ќе дојдам.
Си пушела, нели?
Не. Па, пола цигара. Два дима.
- Не треба да криеш. - Ако не ти мириса, не се брои.
- Не е вистина. - За мене е.
Денеска беше мачно.
Зошто така?
Не знам, местото беше преполно, а новиот газда нема поим.
Срање.
Добро си?
Да.
Нервозна си за утре?
Не, вознемирена сум за силувачот.
И што друго?
Ништо друго.
Сигурно?
Утрово бев до кастингот да видам колку долго трае,
и едно водеше до друго и не направив ништо.
- Добро, нервозна си. - Да, можеби.
- Кој ѓавол? - Ме исплаши!
- Мислев не дишеш. - Срање.
- Зошто ја носиш таа перика? - Што мислиш?
- Дека си русокоса. - Но што мислиш?
Мислам дека си руса.
Личи природно?
Па, не.
Ако не знаеше дека е перика.
Не.
- Ако не ме знаеше. - Нема шанси.
- Зошто не? - Веѓите ти се темни.
Освен тоа, малку светка, делува лажно.
Мислам дека би поминала како природна русокоса.
Можеш да си природна девојка со перика.
Тоа е. Тоа ќе биде.
Така барем ќе ме запомнат и ќе речат,
"Онаа со периката".
А зошто да носиш перика?
Имам бели влакна.
- Никогаш не сум ги видел! - Зашто не гледаш.
Но тука се. Ако погледнеш одблизу
ќе ги видиш сите. Бараат некој на 25-30 години.
Значи, без бела коса.
И бидејќи нема други информации, правам како сакам.
Одлично.
О ревуар, мон амур.
Ќе влезам малку и ќе ти се јавам, добро?
Да. Чекај! Очигледно е дека е перика?
Не грижи се за тоа. Ќе поминеш одлично, ќе видиш.
Влези.
Дечки, ова е Она.
- Здраво. - Здраво.
Како си, Она?
Остави ги работите тука. ќе почнеме за минута.
Во ред.
- Здраво, Она. - Здраво.
Јас сум Бруно.
- Режисерот на филмот. - Одлично.
- Изгледаш како русокоса. - Перика е.
Се гледа.
- Можам да ја извадам. - Никако.
Сакаме перики.
Во ред, Она.
Па, спремни сме кога и ти.
Какво име е Она?
Глупав си?
Она, тоа е тоа.
И ги гледаш очите на женава, нели?
Ги гледаш?
- Ајде почни. - Да. Здраво.
Се викам Она, имам 30 години... 31.
И ова се моите профили.
Прекрасна е.
Ја гледате, нели?
Добро, Она, што ќе изведеш?
Па, бидејќи
не ми пративте ништо, подготвив два монолога.
Еден драмски и еден комичен, па одберете.
Добро.
Па,
почни со драмата.
Добро, тоа е монолог од Ени Хол.
- Ени Хол? - Да.
- Ени Хол на Вуди Ален? - Да.
Ени Хол нема драмски монолози.
Па, инспирирано е од Ени Хол.
- Драматично? - Да.
Совршено.
Кога ќе бидеш спремна.
Најнечесната,
најгнасната, одвратна, долна работа што ми ја направивте,
и секогаш ми ја правите,
е што правите да се чувствувам недостојна по род.
Бидејќи фамилијата ми е богата, русокоса и бела,
не можам да разбирам уметност, страдање,
или високи чувства кај оние кои страдаат од опресија,
расизам, насилство на школо
или Холокаустот. Морам да кажам дека жалам!
Речиси ми доаѓа да направам друга фамилија, зашто мојата
ме прави студена, површна и глупава.
Глупава!
Глупавиот дел е најлош.
Тоа е маѓепсан круг. Кога си со некој
што мисли дека си глупава, се однесуваш како глупава.
И поглупава си секој ден.
Се чувствуваш како лајно.
и недостојна за нивното внимание и љубов.
Иако љубовта... љубовта...
Не сум ги имала твоите.
Смешно е, зашто во почетокот
ти не сакаше сериозна врска.
Сакаше да бидеме слободни како птици,
да се забавуваме додека јас читам книги
за ти да не се срамиш од мене на вечерите кај твоите пријатели.
Кога станав она што сакаше,
кога го видов светлото и сфатив можам да сум среќна без тебе,
добиваш паничен напад
и сакаш да бидам како порано и само твоја.
Таа личност веќе не постои.
Толку е.
Многу добро.
Браво, ми се допадна.
Да го изведам и второто?
Нема потреба, улогата е твоја.
- Што? - Смири се.
Не, смирен сум.
Но улогата е нејзина.
- Може да го изведеш комичниот? - Да, јасно.
Бруно, седи, да го видиме монологот.
Добро. Извинете.
ОК, кога ќе си спремна.
Сум била со многу мажи, а?
Велам со многу!
Некои од нив беа совршени.
Колку што може да бидат.
Знаеш кој ми е проблемот со совршените?
Ова е чиста драма.
Не ми беа сродни души.
Се слушам и не верувам. Вие верувате? Сериозна сум.
Таа идеја од филмовите на Дизни, од романите на 19 век,
сосема луда идеја што не ја купив ни за секунда...
Зашто секогаш бев помудра од годините и цврсто на земја.
Па, таа срање идеја, доаѓаш
и ми ја ставаш в глава за да ме оставиш да висам по неколу часа.
Згора на тоа,
како да не знаеме подобро, и да сме на исто ниво
со легендарните ликови од романтичната љубов,
се решаваме да не размениме броеви, адреси, имиња на фамилии,
ништо за да се најдеме. Ништо!
Јас сум единствена од мојата генерација
со опсесија за тип кој не е на Фејсбук.
Ништо. Љубовта на твојот живот и пуф, исчезнува.
Планот за пак да се видиме следната година
на железничка во Виена, толку романтично,
преубаво.
Дури баба ми не умре два дена пред тоа не можам да одам и си мислам,
"Го сретнав човекот од соништата, баба ми умира
и го губам!"
Потоа мислев дека ни тој не можел да биде таму,
и како да е таму од САД за ветување на тинејџер, глупаво, инфантилно!
И сега ми велиш
дека си бил таму, си ме чекал како будала,
дека животот ти е никаков без мене, дека си женет
и имаш дете!
Тибам!
Требаше да не кажуваш.
Па, добре дојде на филмот, Она.
Ме вработуваш бидејќи ти се допаѓам.
Очигледно!
Треба да ме сакаш како глумица.
- Исто е. - Само момент.
Не може да одлучиме тукутака.
Извини, јас сум режисерот и сакам да ја одберам глумицата.
Прво да ги видиме сите?
Ти одлучи пред и да почнам.
Не ја сакаш улогата?
Да, но зашто сум добра глумица.
- Престани со тоа. - Она, причекај надвор.
Ќе ги погледнеме сите.
Таа ја има улогата и готово! Јас велам така!
Не сакам главна улога ниту било што во овој филм!
Уште не сфаќам.
Режисерот е оној што ми рече дека е вљубен во мене.
На кастингот?
- Ќе почнам од почеток. - Не те бива да објаснуваш.
Вчера отидов во бар до кастингот
и почнав муабет со фин човек
кој одеднаш рече дека се вљубил во мене.
Му реков дека сум мажена. Ете, тој е режисерот.
- Каква коинциденција. - Да.
Росио после ми каже дека е редовен во тој бар
затоа што живее во близина.
Работата е, кога дојдов на кастингот
почна да им кажува на сите за моите очи, не ми се веруваше.
Тоа е процесот за избирање глумица, нели?
- Не мислам така. - Малку е така, но продолжи.
- Кога го завршив првиот монолог... - Да.
Рече дека ме сака во неговиот филм,
главна улога, а другите рекоа треба да видат повеќе глумици.
Но типот беше категоричен дека мора да сум јас, па им реков
да заборават, не го сакам тоа.
- Што? - Една калинка или две?
Извини?
- Една калинка или две? - Не. Што рече?
Реков заборавете ме, не го снимам овој филм.
Тој тип е луд.
- Режисерот? - Да.
- Луд е? - Типот што сака да си главна улога?
Да. Беше занесен од мене пред кастингот.
Луда си.
Беше многу нападен.
- Невозможно. - И јас така мислев.
Не, ти си невозможна!
- Зошто? - Како можеше да кажеш не?
Зашто тој рече дека е вљубен во мене!
Па што? Мислам, не спијам со него, но мислиш ова ќе се случи вторпат?
Вистински режисер да сака да си му главна улога?
Снимил само документарец и некои кратки, ова му е прво.
Добро, тогаш е во ред.
- Баш сум шупак. - Шупак си.
- Што да правам сега? - Не знам, јави се, кажи да.
Сигурна сум дека нашле некоја друга.
Јави им се изутрина. Нема пак да се заљуби.
Не знаеш.
Не знам дали е кромидот или ми се плаче од што сум глупава.
Глупава си.
Треба да сме надвор и да славиме,
не да јадеме сендвичи правени со античка опрема.
Ги сакам твоите сендвичи! Но да отвориме вино, добро?
Се разбира.
- Од утре сум на диета за филмот. - Секако.
Имам над 30 години
Никогаш не ја кажувам вистината
Само полулаги
И нашето беше една од нив
Не можат да ни го одземат тоа
Не можат да ни го одземат!
Тоа е тоа!
Не зборуваме за ништо
А ако зборуваме, уште полошо е
Ти ќе ме откачиш
Или јас треба да те откачам
Не можат да ни го одземат тоа
Не можат да ни го одземат
Да наздравиме за иднината
Среќно и со Бога напред
Повторно сум цврст
Што ти направив?
- Да? - Дома си, така?
Леле, речиси е 3 натуро.
Дојди и земи ме.
Нема шанси, спијам.
- Те молам. - Не!
Не се симнувам.
Барем отвори врата, вклучи ги светлата
и врескај дека ме чекаш со нож.
Чукната си.
Инаку не можам да влезам.
Што сега? Еве ме.
- Не мрдај! - Не.
Те чекам, со нож.
Мирисаш на чад.
Беше одлично! Те сакам, фала.
ГЛАВА III ПРОБИ
Овде?
Да, во средината, така, баш таму.
Во ред. Снимаш? Мислев само сакаш да зборуваме.
Па, за глумците е важно што гледаат покрај техниката.
Добро, но сега сум јас, не ликот.
Точно.
Да видиме.
Гледај во камерата за момент.
Готово.
Еве си.
Добро.
Не бев сигурна, но планот беше
да се земе година слободно, така правиме во Англија
и да одам во Австралија со пријателка да работиме.
Добро.
И со заработените пари
да патуваме по Јужна Америка следните шест месеци.
Но тоа лето...
родителите ми умреа и...
Двајцата?
- Да. - Боже, извини.
- Во сообраќајка. - Лошо.
Да. И тогаш...
Се беше ставено на чекање
и не можам да се сетам што сторив прво.
Почнав нешто, па нешто друго и не одеше.
- Ги заврши студиите? - Не.
Мислам...
Имав стаж и како пејачка.
- Веќе не пееш? - Не.
- Штета. - Па...
Добро.
Секогаш бев импулсивна и дисперзирана.
Тоа е добро.
Да. Но не. Бидејќи...
Летав од едно на друго и не одев напред.
Сега сум фокусирана на глума и најпосле можам да
направам нешто добро.
Ако имаш повеќе таленти, не можеш да ги закопаш.
Да, можам. Можам.
Да, вака ја ставам сета енергија во едно
и тоа ќе функционира.
Тогаш зошто студираше превод?
Неповрзано е.
Зашто имав многу работа и мислев
со диплома ќе биде полесно.
Вистина е дека не беше важно. Имав многу работа и ја напуштив.
Уште преведувам за списанија, многу е добро.
Што друго сакаш да правиш?
- Во животот? - Да, во животот.
Да глумам.
Покрај тоа.
Сакам да имам многу деца.
Сакам убава градина, како оние во Лондон,
каде што доаѓаат лисици.
И сакам да пушам пакло дневно и да бидам витка.
Звучи добро.
Тоа ми е планот.
Ја знаеш песната од Бов Дилан "На Рамона"?
Се разбира, ја сакам.
Моите родители толку ја сакаа
што ми го дадоа тоа име.
Мислам дека е убаво име, Рамона.
Да, секако.
Твојот лик ќе го викам Рамона, заборави на Она.
Неверојатен си.
- Што е тоа со Она? - Ти си ноќна мора!
Тоа беше мој каприц. Во Лондон ни одеше одлично.
Нико беше задолжен за кујната во три ресторани.
Беше театарска компанија и работевме нон-стоп.
Беше супер.
И потоа?
Па...
Еве, гледам наоколу и...
Си доаѓавме дома за празници,
живеевме овде како деца.
Чувствував како никогаш да сме немале родители во Лондон.
Но тука...
Сонцето го гледам почесто.
Се сретнавме кога бев на Еразмус во Лондон
и се уште бев на школо.
Така се знаеме откога јас бев 17.
Каков е тој?
Готвач е. Студираше архитектура
но го сака готвењето и...
Не знам.
Не знам зошто зборуваме за него... Јас не би.
Не знаеш како е да се живее со готвач.
- Не знам. - Не. Ужасно е.
Добро е, зашто готви некои прекрасни јадења
но кога сакам да сум на диета
ми доаѓа со нешто како ќофтиња со карамел сос.
Сериозно, тоа се случи завчера.
Си одев дома мислејќи "Одлично.
Почнувам филм.
Вечерва јадам салата, утре пилешко и зеленчук."
Отворам фрижидер и што да видам?
Ќофтиња.
Што бараш тука?
Да те видам.
Гледам. Но зошто сега?
Сакав да ти кажам нешто.
Добро, тогаш кажи, ова е лошо време.
Те сакам.
И јас те сакам.
Знам, но вљубен сум во тебе.
Не си лута?
Како?
Кога го гледаш. Го гледаш и нервозна си.
Но одеднаш не си.
Да, но тој баш рече дека ме сака.
Веќе го знаеш тоа.
Кога некој стои пред тебе и ти вели дека те сака,
престануваш да си нервозна.
Но не се налути кога го виде?
Бев лута зашто не сакав да го видам. Не сум му лута.
Добро.
Но навистина се налути, таму?
Мислев дека сакаш да одам во таа насока.
Не, не сакам да го носиш во која била насока.
Ако се лутиш кога го гледаш, тогаш се лутиш.
Но не изгледај нервозна ако не си.
Сцената нека те води.
- Добро. - Во ред?
Од горе?
- Секако. - Не. Чекај момент.
Треба да знам каде одам.
Кога го гледам како доаѓа, не знам сигурно и потоа е тој?
Мислам не сакаш да признаеш, но знаеш.
Тоа може да ме налути.
Може да те налути или пак да те насмее.
Ќе видиш што се случува.
Да видиме.
Кога му велам да остане на крајот, дури и филмот да застане тука,
треба да знам што ќе се случи.
Па, не знаеме.
Ќе видиме.
Треба да знаеш, филмот е твој.
Не.
Го правиме за да видиме што се случува.
Бараш да минувам низ ова без да го знаеш резултатот.
И се е срање.
Не.
Ќе ја насочам камерата.
Ако немаш агент, нема да знаеш за кастинзите.
За твојот видов преку Росио, братучетка на Нико.
Кастинзите се срање.
Ова сум јас.
Па, правеше кастинг.
Бев приморан. Но кастингот е направен во бар,
пиејќи вино, зборувајќи за животот.
Добро, па...
Да го видев тој тип, ќе умрев на место.
Добро. Тогаш јас одам прв?
Дај ги клучевите.
Ајде.
Кој е?
На третиот кат.
Ова е катот.
Овде.
Рамона...
Што?
Утре почнуваме со проби во 8.
Знам.
Слушај...
Научи ги репликите, добро?
- Секако. - Да.
Престани.
Тоа е, нели?
Добро утро. Добро утро!
Добро утро на сите.
Ова е Иса.
- Малку доцниш. - Знам.
Еве кафе!
Да, има кафе.
Сакаш кафе, Иса?
Без Бејлис, молам.
- Ќе ти ставам. - Фала!
Седни те молам.
Во ред. Исусе.
Добро.
Да ја оставиме пробата за утре?
Не, никако. Што рече? Никако.
Ја најдов нашата Лола!
Иса е Лола.
Таа е Лола! Голема глумица со неверојатен акцент.
- Игнасио знае за ова? - Заборави го Игнасио.
Јас сум режисер. Барем мислам дека сум.
Само прашувам.
- Се сретнавте сношти? - Не.
Се знаеме со години, вчера налетавме еден на друг.
Добро.
- Кафето? - Повели.
- Јас одам. - Секако. Фала.
Фала.
Извини.
Добро, да почнеме.
Иса и јас збрувавме многу за ликот...
Не може да е толку многу.
- Само една ноќ. - Па...
За една вечер може многу да се каже.
- Гледам. - Да.
На крајот ќе биде
многу помлада Лола од она што замислував.
Но тоа е што е.
Значи...
- Бидејќи не сакам... - Заминувам.
Зошто така?
Заборавив дека имам нешто.
Навистина?
Добро, ќе пробаме денес без тебе ако мораме,
се враќаш утре, нели?
Работата е, не сум способна за филмов.
Навистина?
- Бруно, пушти ја да оди. - Не, еј, слушај.
Добро! Адиос.
- До гледање. - До гледање.
Она, до гледање.
ГЛАВА IV ЛАВОВСКО ДУВЛО
Каде сестра ти го најде ова?
Амстердам, беше на одмор.
Каде е таа сега?
Во Судан.
- Зошто го пушиш тоа? - Нема никотин,
како воздух е.
Значи зошто го пушиш?
Зашто сакам да пуштам чад.
Што има ново за филмот?
Како мислиш?
Пари. Ги добија финасиите што им требаа?
Немам поим.
Не сум сигурна дека сакам да играм во филмот.
Ајде, фрли го тоа.
- Мириса на џоинт. - Не е.
Те уверувам.
Мислев, кога останало толку малку,
зошто да не ги завршам студиите по превод?
И што?
Ќе имам добро платена работа. Во ОН плаќаат добро.
- За што? - На што мислиш?
- Никогаш не се грижеше за пари. - Се созрева.
- Знаеш? - Сигурно.
И не сакам да живеам во Лавапиес.
Ти беше онаа која сакаше да живее овде.
Сега сакам да живеам во Барио де Саламанка.
Да, секако.
Пред амбасада со стражари на врата.
- И како врзана. - Можеби сакам.
Ќе ги иселат момците од долу.
- Да се преселиме, те молам. - Станов е добар.
Нема да најдеме нешто вакво за тие пари.
Не ми е гајле и да не е толку добар.
Ако ова продолжи, ќе разгледаме за неколку месеци.
Пак почнуваме.
Патем, Тору прави забава.
- Сакаш да одиш? - Се разбира.
Кажи и на Росио да дојде.
- Ќе ги носам штиклите. - Секако.
- Зошто не земаш часови фламенко? - Не сум помислила.
На половина од годината?
Таа е фасцинирана од тебе, го копира твојот стил, се држи?
- Не. Не ја фасцинирам. - Добро.
Значи обратно е, не те сака,
не знае зошто си кул и ти го копира стилот.
Така е. Братучетка ми е таква.
Се разбеснува од се што правам,
се што ќе кажам, и се што облекувам.
Тогаш таа е тип 2.
Може да добијам мраз?
- Секако. - О, секако, да.
Што пушите?
Некои цигари без никотин.
Убаво мириса, како бедис.
- Како што? - Бедис.
Го пушат во Индија.
Звучи добро. Но немам поим, не сум била таму.
- Може да свиткам една? - Да, повели.
- Повели. - Фала.
Нема на што.
- Како си? - Здраво.
- Што има? - Изгледаш одлично.
О, Боже, речиси си таму!
Речиси.
- Како си? - Изгледаш фантастично.
- Многу добро. - Да.
И, како оди се?
- Одлично, еве сме. - Без стомаци.
Придружете ни се. Ако сме заедно, ќе биде позабавно.
- Како нас. - Така е.
Не притискај, може не сакаат да имаат деца.
- Не сум сигурна. - Јас да, сакам многу.
Подобро да почнеш, над 35 е потешко.
- Покомплицирано. - Да.
Сакате во Лавовско дувло?
- Што е тоа? - Девојко, тоа е легендарен клуб.
- Откај да знам? - Таа е полустранец.
Сакам се што ќе не изведе одовде.
Тогаш да одиме.
- Да. Добро? - Ајде.
- Ќе му кажам на другарот и одиме. - Добро.
Ти се допаѓа хипикот?
Многу.
- Да му кажам на Нико и одиме. - Оди.
Одлично.
- Како ти беше името? - Хуан.
Ќе дојдеш во Лавовско дувло?
Добро.
Одлично.
- Како е? - Одлично. Одиме во Лавовско дувло.
- Каде? - Лавовско дувло.
Да играме.
Морам да сум на работа утре во 12, но ти оди.
Знам.
Што е?
Тогаш чао.
Чао.
Кажи ми ја вистината.
Ти кажав!
Вие се споивте.
Не. Не знам зошто го кажуваш тоа.
Нема да кажам никому.
Не, типот е досаден, не го сакам нималку.
Добро.
Знаев нема да одговориш.
Она што го сакав е да ти оставам порака.
Ја видов Росио и ми рече уште немаш глумица
зашто си рекол дека ќе се вратам.
Ти кажувам дека немам намера да се вратам
и тоа нема никаква врска со тебе.
Тоа е зашто не сакам. Разбра?
Преку глава ми е од тие емоции наоколу,
сите тие чувства, сакам нормална работа!
И ја сакам сега.
Зашто морам да имам деца!
Како да донесам деца во ваков свет?
Со овој хаос?
Како ќе имам деца ако немам родители,
како ќе се грижам за нив?
Ќе се грижам! Ќе ги учам, ќе ги заштитувам.
И ако е крај на светот, ќе видам што можам.
Ако има нуклеарна војна или нешто,
ќе одиме во дивина и ќе преживееме со лов.
Слушај.
Денес сретнав манијак за здравје
и му реков дека рециклирањетро е измама.
Тој рече, "Што зборуваш?"
Инсистирав, "Да, измама е.
Не лажат, не биди овца."
Ме погледна со гадење
и рече дека работел во комисија за...
Завршив, Мејсон.
Чао!
- Здраво. - Здраво.
Нема да влезеш?
Во ред.
Нико сега ќе дојде, но...
Имаш убав дом.
Фала. Да. Наскоро се селиме. Се надевам.
Поради сквотерите?
Да.
Штета.
Па, не за мене.
Како си?
Треба да се вратиш на филмот.
- Да, само... - Остави да зборувам.
Дозволи. Зборував со Росио.
Бев сигурен ќе се вратиш но таа рече се премислуваш.
На крајот...
Жалам за она. Но дозволи да зборувам.
Потоа одлучи дали сакаш.
Овој филмов, работата што ја завршивме,
не само ние, туку сите, те става во средина.
Ако не си ти, нема да го направиме.
Ќе направиме друг филм, не овој.
А јас сакам да го направам овој.
Сите сакаме да го направиме.
Спремни сме да почнеме.
Те чекаме.
Не оставај не во темно. Не можеш.
Ќе биде убаво.
- Знам, но... - И си го должиш тоа себеси.
Остави да размислам, добро?
Нема што да се мисли. Нема да има проблеми.
Ќе бидам на дистанца, само правиме филм.
Верувај ми.
И прости ми.
Срање!
- Леле. - Пеглата!
- Готвачкиот мантил! - Да видам.
Не! Дај да видам.
- Добра си во пеглање. - Те молам.
- Ова излегува со сапун? - Сигурно.
- Не се поправа. - Здраво.
Што има?
- Здраво, јас сум Нико. - Бруно.
- Најпосле, многу слушав за тебе. - И јас.
- Што се случи?
Јас... ти го изгорев мантилот.
Во ред е.
- Многу ми е жал. - Нема проблем, имам други.
Она ми кажа за филмот, смрди.
Што смрди? Она со парите.
Но тоа е средено.
- Навистина? - Да.
Одлично. Кога почнувате?
- Наскоро. - Навистина?
- Сега веднаш. - Честитам.
Да, еуфорични сме, дојдов да и кажам на Рамона.
Ја викаш Рамона?
Да, да.
Може да ти каже така?
Не ми обрнува внимание.
Одам да се преслечам и одиме да прославиме.
Добро.
Иако треба да одам, ме чекаат.
- Штета. - Да.
- Тогаш, друг ден. - Секако.
- Ми беше мило. - И мене.
Добро, ајде, оди.
ГЛАВА V ФИЛМОТ И ЖИВОТОТ
Влези.
Што правиш тука?
Дојдов да те видам.
Аха.
Гледам. Но зошто сега?
Да ти кажам нешто.
Во ред. Кажи и оди, ова не е добро време.
Те сакам.
И јас те сакам.
Знам, но заљубен сум во тебе.
Леон,
заслужуваш некоја
поарна од мене, некоја... почиста, поневина.
Те сакам.
Добро, но сега не може да биде.
Ти донесов цвеќе.
Однеси го. Чекам некој важен.
Ако си вљубен во мене може да зборуваме утре или другпат.
Но сега оди си, добро?
Рамона...
Јас сум.
Знам дека си ти.
Знам. Но...
Но сега те молам оди си
Леон.
Сечи!
- Ова е добро за тебе? - Да.
- Добро е. - Се е во ред?
Да?
Луѓе, готово е.
Зошто не си спремен?
Што правиш тука?
Како мислиш? Завршна забава е.
- Здраво. - Заборавив.
- Здраво. - Сосема заборавив.
Не ти верувам.
Верувај.
Не може некој да те замени?
Не, мислам не.
Мора да дојдеш, забава за крај на филмот.
Оди без мене.
Те молам, прашај го Андреа или друг да те замени.
Поарно да одиш сама.
- Што? - Поарно да одиш сама.
Што значи тоа?
Што мислиш дека значи?
Не сакав порано да зборуваме да не изгубиш концентрација.
Што да зборуваме?
Зар не треба да зборуваме пред одење на секоја забава?
За што?
Ова не е време.
Ова е единственото време.
Ти се заљуби.
Што зборуваш? Никако.
Никако!
Не мислиш дека нешто ти се случува?
Да, многу работи, но не тоа.
Не тоа. Не тоа.
Ајде. Оди таму. Ќе зборуваме утре. Имам работа.
Што ќе правиш?
Да, здраво. Здраво.
Извинете, само момент, знам дека сум
ви досаден, вечерва нема. Овој пат.
Не знам дали знаете за ова,
но пред многу време Рамона пеела во бенд
во Лондон.
Да.
Затоа, те молам.
- Те молам. - Не.
- Навистина. - Те молам!
Не.
Дојди и пеј за нас.
Нема бегање.
Го испишав моето име на твојот брод
Станав морнарка за тебе
За да пловам по морињата
Гледав низ желбите
Бев толку среќна во твојата прегратка
Среќна во твоето пристаниште
Срцето ми стана затвореник
На твоето тело и кожа
Како бран љубовта твоја ме допре
Како бран од огнови и милувања
Од гласовите на школките и морската пена
Како бран
Бев засекогаш споена со твојата бура
Изгубив ориентација без да сфатам
Како бран
Љубовта твоја растеше како бран
Добро си?
Нико рече треба да зборуваме.
Се разбира.
- Филмот е готов. - Знам.
Мислев никогаш нема да заврши.
И сега што?
Не знам.
- Не е толку лесно. - Да, е.
Добро.
Делуваш импулсивно, и мислиш лесно е.
Но не можеш така.
Да, можеш.
Еве сега, на пример.
Морам да кажам како се чувствувам
или ќе умрам.
Може да си помалку драматичен?
Драматично е!
За тебе и повеќе!
Зашто треба да направиш нешто.
Јас не треба ништо.
Само те чекам.
Како можеш да си
толку сигурен?
Бидејќи кога си близу чувствувам мир.
Се е добро,
се ќе излезе добро.
Иако секогаш сме на метар растојание.
Па...
Некогаш е помалку.
- Нема врска. - И гледам дека ме гледаш.
И често знам дека знаеш дека те гледам,
и среќна си кога сум близу,
зашто те разбирам подобро од другите.
Знаеш дека можеш да правиш што сакаш
зашто те гледам и ми се допаѓаш.
И те сакам.
Секогаш те сакам.
Дури и кога ќе го заборавиш текстот.
И не е импулсивно.
Ти и јас не може да сме заедно.
Зошто?
Зашто ќе бидеме бескорисни, би било хаос.
Само што снимивме филм заедно!
- Што друго сакаш да правиш? - Многу работи.
Во животот има и други работи освен филмот!
Каде одиме?
Си одам дома.
За тебе не знам.
- Не знам што да правам. - Не сакам да ме следиш.
Фрустрира, нели?
Зашто ти ме следеше. Сега мене ми е редот.
Што сакаш?
Не знам.
Не можам со ветувања, како да сме тинејџери.
Се може да тргне наопаку.
Добро.
- Не немој да се лутиш. - Да, лут сум.
Се лутам.
Што сакаш?
Не можам да го лажам.
- Го правиш тоа. - Не е точно.
Ти си кукавица.
Не сум кукавица.
Мислиш дека е туѓ живот или дека ова е филм?
Ако некои го имаат тоа пред себе,
не може да го пуштат.
Тоа е како да го одрекуваш животот.
ГЛАВА VI КРАЈ
Здраво, ја сум Рамона, имам 32 и ова ми се профилите.
Добро. Кога ќе си подготвена.
Те видов вчера од прозорец.
Те видов како ја гледаш.
Пардон. Тоа е само...
Навлегувањето во многу емоции
ме збуни.
Ќе кажам друг текст. Добро?
- Добро. - Почнувам.
Не ми се верува, човеку.
Не ми се верува кога велат, "Што, сирак си?"
Кога е јасно дека се што кажувам или чувствувам
е условено од тоа.
Истетовирано ми е на чело. Јас сум сирак!
Мислиш ќе бев тука да не сум?
Не. Не!
Животот ќе ми беше друг. И јас. И ова ќе го немаше.
Ако не си сирак, немаш поим.
Немаш идеја.
Дека тоа е најголемото напуштање.
"Бев тука но сега ме нема. Сега грижи се сама за се."
И треба да си среќен
и да се смееш.
И уживај во животот, зашто не си мртов."
Некогаш сонувам дека одам дома
и ги наоѓам родителите
во дневната, како ништо да не било.
Отпрвин чувствувам...
Чувствувам олеснување и среќа
од тоа што се живи, на шега.
Се разбира дека е на шега, знаев дека мора да е.
Потоа им велам,
"Каде бевте?"
И тие ми се смеат.
Не разбирам и велам, "Како можете да ми правите вака?"
И...
Не разбирам ништо. Почнувам да чувствувам гнев кон нив.
Тилку сум гневна што се будам
и тие умираат повторно.
Ги имам, и потоа пак ги губам.
И тоа е.
Не можам да напуштам некого што ме сака.
Не сфаќаш?
Здраво.
Игнасио ми рече да ги донесам овие.
Влези.
Игнасио не е тука, но може да ги оставиш...
Да, еве.
- Како оди едитирањето? - Добро.
Па,
можеш да замислиш.
Со толку сомнежи.
Мајка ми велеше сомнежот значи "не".
- Сомнежот е "не"? - "Да" е апсолутно јасно.
Знаеш дека пеам со бенд од дваесетгодишници?
Тоа е одлично!
- Навистина е добро. - Добро е.
Треба да одам на кино, доцнам.
Јасно. Уживај во филмот.
Благодарам. Па...
- Се гледаме. - Адиос.
- Нема никој. - Да.
Поранивме.
- Што да правиме? - Одам во бањата.
Добро, одам да пушам.
Во ред. Ќе те чекам надвор.
НА ТАТКО МИ
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС