Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ
Ruby!
Mam parówkę!
No chodź!
Parówka!
Dobra psinka!
Ruby!
Masz dziś spotkanie z rodziną!
Gdzieś w tobie jest pies, którego da się adoptować. Na pewno.
Już dobrze. Grzeczna psinka.
Rety! Mamy mydło na skunksa.
Idealnie. Dzięki. Chodź, Ruby.
Wie, że po nią jadą.
Nie chce nas zostawić.
Nie chce zostawić ciebie.
Wzięłabym ją, ale mąż by mnie rzucił.
Dobra, chodź.
To poważne.
Jesteś tu już pół roku. Tak. Nie możesz zmarnować tej szansy.
Byłaś już w siedmiu domach.
Przeklęty pies!
Ruby!
Wyłaź, Ruby!
Pora się zmienić, skarbie.
Dobrze? Chodź, umyjemy cię.
Oby wzięli ją na stałe.
Dobrze.
- Umyłam ją. - Był na niej kawałek cebuli.
Siadaj. Trzecioklasistom nie pozwalam jeść na stojąco.
Nie zaliczyłem trzeciej klasy.
- Przesadzasz. - Oblałabyś mnie.
Nigdy. Byłbyś moim pupilkiem.
Pa!
Uważaj na siebie.
Zawsze uważam.
- Pożegnaj się. - Pa, pa, tato!
Dzień dobry.
- Zespół K-9. - Tak.
Szukają wyrzuconych narkotyków.
Zespół Matta Zarelli. Są najlepsi.
Jak siły specjalne.
Mają 300 milionów receptorów w nosach. Ludzie tylko sześć milionów.
Ich węch jest o 100 000 razy ostrzejszy.
My wyczujemy łyżeczkę cukru w kubku kawy, a pies…
W dwóch basenach.
Tak.
Daniel O’Neil.
Policja stanowa, Wickford.
Seamus Brady. Były woźny w koszarach w Scituate.
Miło mi.
Znalazły.
Przynieś.
Idealnie. Brawo! Świetna robota!
Będę z nimi pracować.
Muszę… Miło było pana poznać.
POLICJA STANOWA RHODE ISLAND KOSZARY W WICKFORD
Nadal jest nadzwyczaj ciepło.
Wypatrujcie kierowców, którzy gdzieś utknęli.
Miejcie przy sobie wodę do chłodnic.
I mimo upałów nie zdejmujcie kapeluszy.
Do was mówię, Two Towersowie.
- Tak jest! - Tak jest!
Wiadomość dla O’Neila.
Nadeszła pora.
Rekrutacja do akademii K-9 rusza 15 maja.
Tak jest, brachu!
Do ośmiu razy sztuka.
Bądźcie ostrożni.
Pani sierżant, w tym roku mam ostatnią szansę.
Kandydaci muszą być przed trzydziestką. Ja mam 29 lat.
Napiszę list polecający,
ale to nie ja stoję ci na drodze, tylko Zarella.
To jego zespół i jego akademia.
No chodź.
Chodź. Pójdzie.
No już, Ruby.
No już. Idź, skarbie.
No idź.
Właśnie tak. Fajnie, co?
Uciekła.
Dobrze, już dobrze!
No już, idź.
Idź!
Dobrze.
Właśnie tak.
Chodź.
O to chodzi. Fajnie, co?
Ma tu nie wracać.
Nie będę miał wyboru.
Przepraszam. Ile pan dziś wypił soczków?
Prawo jazdy i dowód rejestracyjny.
Mamo!
Żartowałem tylko.
Wiem, że uważa pan, iż się nie nadaję… Że nie mam temperamentu.
Nie. Nie mogę zakładać, co myśli.
Daniel O’Neil.
Jak w zegarku.
Proszę pana.
No dobrze, niech pan siada.
Uważa pan, że nie mam temperamentu,
że się łatwo rozpraszam i mało czytam,
ale intuicja i umiejętność pracy z ludźmi są tu ważniejsze niż papiery.
I uwielbiam psy.
Jestem gotów.
Naprawdę chciałbym spróbować.
Nie ma pan już innych specjalizacji?
Tak. Negocjacje kryzysowe,
pojazdy, mentoring, gwardia honorowa, zespół wodny…
Ale marzę o zespole K-9. Wie pan o tym. To znaczy: tak myślę.
Nie chcę niczego zakładać z góry.
- Jestem pana fanem. - Dziękuję.
Ale też osobą prawdomówną.
W zespole K-9 wymagane są spokój i skupienie.
Denerwuje się pan.
Nie może pan usiedzieć.
Odleciał pan myślami.
Nie odleciałem.
Doceniam szczerość
i upór, ale nie widzę tego.
Robi to pan, bo zależy panu na ludziach.
Mnie również.
Chce pan sprawiedliwości. Finałów historii. Czasem…
szczęśliwych.
Czasem tylko zakończeń.
Wydział nie ma pieniędzy na psy.
Nasze owczarki niemieckie pochodzą z Czech lub Niemiec
i kosztują ponad 10 000 dolarów.
Wiem, jak bardzo pan tego chce i jak długo pan czekał.
Jestem niski.
Ledwo spełniam wymóg wzrostu.
Musiałem pracować dwa razy ciężej, by zajść tak daleko jak reszta.
Ja pracuję dziesięć razy ciężej.
Proszę pana.
Panie Danielu!
Niech pan łapie.
Nie mamy 10 000.
Jedno dziecko, drugie w drodze. Mamy ręce pełne roboty.
Powtórz.
Jestem w ciąży.
Wspaniałe wieści! Super!
Mel!
Psy policyjne mieszkają z opiekunami całą dobę?
Żaden kłopot. Są tresowane. Nie będziesz musiała nic robić.
Może to nie jest dobry moment.
Przed narodzinami Finna budowałeś taras i obiecałeś mi spokojną drugą ciążę.
To nie jest dobry moment?
To jedyny moment, Mel.
Awans, podwyżka.
Spłacimy kredyty studenckie, odłożymy na dzieci, kupimy większy dom.
Jaki masz plan?
Odezwę się.
- Dobrze. Kocham cię. - A ja ciebie.
Spokój.
Nie słucha. Jest nerwowa.
Gryzie, kopie, kradnie jedzenie.
Nie śpi. Całą noc szczekała. I załatwia się w domu.
Znam treserów. Polecę kogoś.
- Zapłacę. - Nie zatrzymamy jej.
Macie może kotka?
Ten pies wygląda jak Ruby, ale to nie ona.
Miała już tyle szans. Nie możemy jej zatrzymać.
Dziś ją uśpię.
Rick, nie.
Ruby nigdy nie miała domu.
Myśli, że to jest jej dom. My.
Kiedy ktoś ją zabiera, myśli, że to tylko odwiedziny.
Znasz te psy.
Ktoś je tu zostawia i całymi dniami czekają,
aż jakaś osoba je przygarnie.
Czasami czekają bardzo długo.
Serce się kraja. Ruby stale tylko wraca.
Musi minąć trochę czasu, zanim pies zaakceptuje nową osobę.
Nikt nie dał Ruby szansy.
- Pat, daj spokój. - Jeden dzień.
Mogę podzwonić po ludziach. Proszę.
Masz czas do końca dnia.
Ale weterynarz przyjedzie o 19.
Chcielibyśmy pomóc, ale nie mamy miejsca.
Dziękuję. Chciałam tylko spróbować.
Przykro mi.
Cześć, skarbie.
Zabierzesz Moonlight? Dziękuję.
Nie możesz. Mamy czwórkę dzieci.
I każde ma zwierzę.
Do tego George, Billie,
Barney i Moonlight.
- Wykończysz mnie. - Jasne.
Zaczynajmy! Wszystkie zespoły, te trzy.
Dobrze.
Usiądzie pan?
Słucham? Dobrze.
Lepsze to niż telewizja.
- Piwo? - Korzenne.
Sarsaparyla z nutką imbiru i goździków.
Tak.
Nie zna pan nikogo z owczarkiem na zbyciu?
Nie.
Potrzebny mi do akademii K-9.
Nie słyszał pan tego ode mnie.
W zasadzie to niepotrzebny panu owczarek.
Widziałem w Massachusetts.
Potrzebny jest młody pies o odpowiednich rozmiarach,
który jest ciekawski, zwinny i pełen energii.
I nic nie kosztuje.
A niech to.
Dzień dobry.
Szukam owczarka niemieckiego.
Zaginął panu czy chce pan przygarnąć?
Przygarnąć. Przepraszam.
Proszę podać dane.
Dobrze.
Mało tu rasowych psów.
Może pan czekać rok.
- Dobrze. Dziękuję. - Mamy mnóstwo wspaniałych psów.
Proszę spojrzeć, oprowadzę pana. Nigdy nie wiadomo.
Jasne. Dziękuję.
Nie ma plakietki?
Tak. Dziwne.
- Bardzo się lubimy. - Ile ma lat?
Nieco ponad rok.
- Bystry? - Pół border collie.
Chaser, border collie z YouTube’a, zna nazwy 1000 przedmiotów.
- Sprawdziłby się w policji? - Sprawdziłaby się wszędzie.
Wiem.
Chodź. Aport.
Ruby, tutaj. Aport.
Przynieś.
Ruby! Chodź!
Przynieś. No już.
Grzeczna psinka. Przynieś.
Dobra psinka. Gotowa?
Ruby, gotowa? Dobra psinka. Wiem.
Gotowa? No już.
No dalej!
Ruby!
Chodź. Ruby! Przynieś.
Tutaj. Dobra psinka.
Dziękuję.
Dobra psinka.
Jest wyjątkowa.
Trzeba wypełnić jakiś formularz? Jak to działa?
Jest sterylizowana i szczepiona.
Chciałby pan o coś jeszcze zapytać?
Chyba wszystko po niej widać.
Żyła na ulicy.
Żywiła się resztkami.
W porządku. Będzie pierwszym psem ze schroniska w zespole K-9.
Rozumiem.
Dużo broi.
Lubię wyzwania.
- To dla państwa. - Dziękuję.
To dla pana.
- Dziękuję. - Karma.
Rozumiem, dziękuję.
Jest w tobie dobro, wiesz?
Nie bój się go okazać.
Proszę.
- Coś jeszcze? - Już nie.
Żartuję tylko.
- No dobrze. - Tak.
Dziękuję. Miłego dnia.
- Dziękuję. - Otworzę.
- Proszę. No dobrze. - Czekaj.
- Do zobaczenia. - Jedziemy do domu? Tak.
- Idzie z nim. Dobry znak. - Tak.
Ja bym się nie mógł tak przywiązywać.
W porządku. Będzie dobrze.
Gotowa, Ruby?
Czekaj.
- Cześć. - Pies!
Tak!
Chciałaś znać plan. Oto i on.
Nie!
Ruby?
Ruby? Ruby, nie.
Nie, Ruby. Wychodzimy.
Wychodzimy.
Przepraszam.
Zarella przyjął kiedyś psa ze schroniska?
Jeszcze nie.
Ruby, chodź.
No dobrze. Chodź.
To Ruby.
Tak.
Nie, nie podchodź.
Troszkę to potrwa, co?
Tata jest zmęczony.
Dokąd idziesz?
- No dokąd? - Książeczka?
Tu jest książeczka.
Inna? Chcesz wybrać inną? Dobrze.
Ruby!
No dobrze. Poczekaj.
Ruby, chodź. Grzeczna psinka.
- Czekaj, nie! - Nie!
Nie!
- Nie, nie! - Ruby!
Chodź tu.
- Migiem. Grzeczna. - Co robisz?
Jest jak porzucone dziecko. Potrzebna jej stabilność.
Czytałeś to?
Przejrzałem.
Cieszę się z powodu dziecka.
Ja też. Ale nie z powodu psa.
Jest bystra. Ma talent.
Nie! Zejdź!
Ruby. No dobra.
No już.
Musimy zbudować więź.
Wiem. Ale może tam?
Jasne.
Tak, Ruby.
No chodź.
Tak. Chodź.
Chodź! Nie.
- Złaź! - Przepraszam, Mel.
Chodź, Ruby. Proszę. Idziemy.
Tak.
Dobrze, Ruby. Woda.
Dobrze.
Chodź.
Dobrze.
Zmieni zdanie, jasne?
Zmieni.
Śpi z nią?
O’Neil! Ucisz psa!
Miłej soboty. Żona będzie zachwycona.
Cześć…
Zgubił małpkę.
Pewnie gdzieś tam.
Ostatnie 18,5 godziny trwało wiecznie.
Mel. Niesamowite!
- Mel! - Kochanie…
Nie wytrzymam. To zbyt wiele.
Zabiorę ją dziś na zajęcia z treserem.
Serio?
Tak.
Muszę tylko… jakieś znaleźć i ją zapisać.
Idealnie. Trzymajcie je blisko.
I stójcie.
Cudownie.
- Dobrze. - Chodź.
Chodź. Pójdziemy do biblioteki.
O rety.
Przepraszam za spóźnienie.
Proszę podejść.
To agresywny pies! Trzeba go oswoić z innymi psami!
Tak.
Zajęcia tu na nic! Potrzebne są jakieś leki!
Ruby! Przepraszam!
Jezu! Niewiarygodne!
Ruby.
Widzisz tamte psy?
Ruby, widzisz je?
To mogłabyś być ty.
Myślałem, że będziesz wdzięczna. Za rodzinę. Za świetną pracę.
Życiowy cel.
Świetnie. Daj mu nagrodę.
Myślałem, że mam podejście.
Że łączy nas więź.
Dołączy pan do mnie?
Nie…
Wracamy do schroniska.
Jest niemożliwa.
Nie słucha.
Wszystko… niszczy.
Spisał ją pan na straty.
Kto w nią uwierzy?
Kto wierzy w pana?
Ja miałem szczęście.
Może ten pies zasługuje na odrobinę pana szczęścia.
Jeśli się postarasz, dam z siebie wszystko.
Wyobraź sobie, że to karta.
Stawiam na nią wszystko.
Rety.
Gdzie smycz?
No chodź.
Czekaj, Ruby. Stój.
Przepraszam, Mel. Nie mogłem jej oddać…
Lubi to miejsce.
Chce być naszym psem.
Wiem.
Tak?
- Zrozumiałam coś. - Co?
Przypomina mi ciebie.
Mnie? Jestem zupełnie inny.
A jednak. Ciągle zajęty, entuzjastyczny.
Rozpiera cię energia.
Może potrzebna jej rutyna.
Bezwarunkowa miłość.
I klatka.
Dziękuję.
Małpka.
Musi być naszym psem, a dopiero potem policyjnym.
- Spełni się w obu rolach. - Dobrze.
Witaj w rodzinie.
Chyba tego nie zniosę.
Serce się kraje.
W Internecie piszą, że muszę być samcem alfa,
ale są dwa podejścia.
Pozytywne, czyli nagradzanie, i negatywne – karanie.
Tylko pozytywne wchodzi w grę.
Musi wiedzieć, czego chcesz.
Nie płacz, Ruby. Nie płacz.
Nie płacz, Ruby.
Nie chciałaś siusiu? Chodź.
Załatwiła się?
Tak.
Właśnie teraz.
Chyba oznaczyła teren.
Tak myślisz?
Tak.
- Dziękuję. - Proszę.
Robisz mi wstyd. I sobie też.
Ale masz to gdzieś.
Widzisz, Ruby? Robimy to na zewnątrz.
Spróbujesz? Śmiało.
Co sądzisz?
Tak? Czujesz?
Dobra psinka!
Grzeczna! Tak, udało ci się!
Nie mogę uwierzyć!
Dobrze, siad. Tak!
Siad. No dobrze. Po kolei.
Tak. Chcesz? Chcesz kijek?
Który zabrał mi panini?
Pokażę ci coś.
Nagranie z kamery w kuchni.
Dobrze.
- Wisisz mi panini z klopsikami, O’Neil. - Tak jest.
Ruby, chodź. Nie. Chodź.
Dobrze. Zostań.
Zostań.
Ruby.
Bądź rozwiązaniem, nie problemem.
Proszę, Ruby.
Próbujemy wywołać odruch warunkowy. Pstryknięcie oznacza nagrodę.
Teraz nagrodźcie psa, gdy was posłucha.
Prawda? W ten sposób pokażecie, że jesteście zadowoleni.
Wkrótce pies będzie reagował na komendy bez pstrykania.
Siad.
Proszę.
Siad, Ruby.
Siad!
Usiądź.
Ruby, siadaj.
Siad!
Siad.
Może jestem głucha.
A może udaję, że jestem.
Mel.
- Słyszysz? Nie działa. - Może masz złą nagrodę?
Znowu.
Pamiętają mnie państwo?
Przygarnąłem Ruby.
Nie reaguje na tresurę z klikerem i miałem nadzieję na poradę.
Nie oddaje jej pan?
Nie.
Surowa parówka. Zrobi dla niej wszystko.
Powinnam była powiedzieć.
Parówka? No dobrze. Tyle chciałem wiedzieć. Dziękuję.
Im wyższy kapelusz, tym bliżej Boga.
Siad.
Grzeczna psinka! Grzeczna! No dobrze.
Gotowa? Jeszcze raz.
No już. Siad!
Siad.
Jezu! Grzeczna psinka!
Aleś ty grzeczna!
I taka mądra. Chodź.
REKRUTACJA DO AKADEMII K-9
Grzeczna psinka.
Zostań tu.
Chodź.
Dobrze.
Chodź.
Aport!
Podnieś.
Dobra psinka.
Dobrze!
Chodź! Aport.
Jezu.
Ruby, potrzebny ci wyłącznik.
- Zasiliłabyś elektrownię taką energią. - Ty też.
Gotowa na jutro?
Musi być.
Siada i zostaje?
Umie całą resztę.
Tak jak ty.
- Siedzę na miejscu. - Zaraz wstaniesz coś zrobić.
Zostawiłem włączony wąż.
Denerwujesz się?
Może wstań.
Chodź, Ruby.
Tak. Grzeczna psinka.
Uwielbia to.
- Też nie mogłam spać. - Tak.
Ja w ciebie wierzę.
Teraz ty musisz uwierzyć.
Dziękuję.
Chodź.
Siad.
Dzień dobry.
Witam państwa na rekrutacji do akademii K-9.
Kogo my tu mamy?
Ruby.
Witaj, Ruby.
Psy do kojca, a my porozmawiamy w środku.
Dziś nie ubiegają się państwo o miejsce w zespole K-9,
tylko na moich zajęciach,
na których zdobędą państwo lub nie odpowiednie kwalifikacje.
Jeśli zostaną państwo przyjęci,
czeka państwa sześć tygodni szkolenia.
Potem będą państwo musieli zdać egzamin,
który uprawni do pracy w zespole K-9 tutaj i w innych stanach.
Ostatnia rzecz.
Państwa pies musi mieć odpowiedni temperament.
I państwo też.
Ratownictwo wymaga spokoju, skupienia i empatii.
Spotkają państwo ludzi, którym zaginęli bliscy
i mogą już nie wrócić.
Proszę się zastanowić.
To praca dla państwa?
Ci, którzy są pewni, niech wyjdą na zewnątrz. Sprawdzimy to.
Boden, chodź.
Platz!
Fuß!
Schnell!
Braver Hund, Rennie!
Dobry piesek!
Do góry!
O’Neil, teraz pan.
Dobrze. Chodź, Ruby.
Ruby, siad.
Leżeć.
Noga.
Grzeczna psinka.
- Grzeczna. - Brawo, Ruby!
Chodź.
Dobra psinka.
Chodź. Tak!
Grzeczna psinka! Chodź.
Dobrze.
I do góry!
Brawo!
No chodź!
Do góry!
Dobra psinka!
No chodź.
Tutaj.
Siad.
Niech zostanie.
Kiedy każę ci zostać,
nie wolno ci się ruszyć.
Zostań!
Oddala się pan o trzy metry i nie odwraca.
- Odwiozłam Finna do mamy. Co przegapiłam? - Dobrze im idzie.
Musi teraz zostać w miejscu przez pięć minut.
Rety.
Zostań. Proszę, zostań.
- Pięć minut. - Tak!
Grzeczna psinka!
Dobra psinka. Chodź.
Teraz sprawdzimy zapał i węch u wszystkich drużyn.
Ratownictwo to…
Ruby! Przepraszam.
…poważna praca.
Parówki?
Niedobrze.
Przynajmniej nie panini.
Dla psa…
każda misja to zabawa.
Jedzenie motywuje psa.
I zadowalanie ludzi.
Przestań.
Kawałeczek.
Smakołyki mają być nagrodą.
Nie przekupstwem.
Wiem, że to będzie dla państwa nowość.
Ukryłem ludzki ząb.
Powiedzmy, że to fragment zwłok.
To ćwiczenie na ich poszukiwanie.
Dzisiaj każde z państwa
ma wyszkolić psa tak,
żeby znalazł ten ząb.
Ja pierwszy? Jeden ząb?
Dobrze.
Nauczy ją pan tego konkretną komendą.
- „Szukaj”. - Dobrze.
Przestań, Ruby.
Ruby, no dalej. Przestań.
Pański pies nie myśli. Jest rozproszony.
- Wrócimy do pana. - Tak jest.
Pies pana Petera był tresowany pod tym kątem.
Niech da innym przykład.
- Niech szuka. - Dobrze.
Szukaj.
Skąd wie, czego szukać?
Trzeba czasu.
W końcu nauczy się
wiązać tę konkretną komendę
ze znajdowaniem zwłok, jeśli się go nagrodzi.
- Ruby! - Proszę ją opanować!
Tak. Ruby.
- Głębszy głos, dominacja! - Ruby!
Przepraszam.
Chodź tutaj.
Ruby!
Niezły szczek.
Niech państwa psy szukają jego.
To ruchomy cel. W drogę.
Ruby!
Dobrze.
Rety.
Ruby.
Nie!
Ruby, odłóż to.
Odłóż ten kij!
- Ruby! - Dobra robota.
- Można nagrodzić psy. - Ruby.
Odłóż to.
Czym się bawi?
Odwrót!
Biegiem!
Ruby.
Chodź tu.
Chodź.
KALAMINA
To nie wina Ruby. Nie nadaje się do tej pracy.
To w połowie border collie, bardzo mądra rasa.
Nie ma wszystkich jej zalet.
Jest niespokojna i nieskupiona.
Nie dostaliśmy się?
Reszta się dostała?
Ma pan inne talenty.
- Musi pan być realistą. - Jestem.
Przykro mi.
Co teraz?
Przykro mi, Mel.
Chciałem tego dla nas obojga.
Dla nas wszystkich.
Lepszego życia.
Wiesz, że lubię superbohaterów?
Chcesz takim zostać?
Psy mają nosy.
Myślałem, że partner z supermocą zniweluje moje słabości.
W akademii policyjnej zarywałeś nocki i słuchałeś nagranych książek.
Goście więksi od ciebie uderzali cię w ringu.
Nie upadałeś.
Nabawiłeś się kontuzji rzepki przed obowiązkowym wyścigiem.
Kuśtykałeś obolały trzy kilometry.
Byłem ostatni.
Dotarłeś na metę.
Może nie taki jest plan.
Nie wiem, co teraz zrobić.
Siła woli to za mało. Mogę zmuszać siebie, ale Ruby nie.
Wiem.
Dom.
Przynoszę dary.
Robimy grill?
Ruby jest taka jak ty.
Tak, już mówiłaś. Nie raz.
Nie znosiłeś szkoły. Nie mogłeś usiedzieć w ławce.
Chciałeś biegać, nie czytać.
Nie lubię czytać.
Nauczyciele cię nie doceniali, ale byłeś mądry.
Nie dotarłaś do miejsca, w którym mówisz, o co chodzi.
O nauczanie indywidualne.
Wtedy tego nie było.
W nauczaniu indywidualnym doceniono by twoje wyjątkowość, energię i pasje.
Rozwijałbyś mocne strony, zamiast skupiać się na słabych,
bo lekcje byłyby do ciebie dopasowane.
Zaraz wracam, mały.
Genialna mama!
Cześć, mały.
TRESURA PSÓW POLICYJNYCH
Może akademia K-9 nie jest dla Ruby.
Może potrzebne jej nauczanie indywidualne
u boku nauczyciela, który uszanuje jej wyjątkowe umiejętności.
Więcej zabawy, mniej pracy,
więcej myślenia po cichu, mniej krzyków, żadnych łobuzów!
Do egzaminu na uprawnienia prowadzi wiele dróg.
Dobra. Wykorzystam cały urlop.
Od jutra.
- Ale chyba nie ma wersji audio. - Ja nią będę.
- Cześć. - Dzień dobry.
Co to jest?
Psy policyjne muszą przyzwyczaić się do makabry.
- Rozumiem. - Chodź.
Dobrze!
Szukaj.
Dobra psinka!
Znalazłaś telefon!
Dobrze!
Daleko zaszła, co?
Jesteśmy bogaci!
- To prawdziwe? - Tak.
- Od dentysty. - Wytłumacz jeszcze raz.
Ruby nie musi wąchać rzeczy zaginionej osoby?
Nie. Uczy się szukać zapachu człowieka na podstawie komendy, którą wydam.
Czegoś, co ktoś dotknął, albo konkretnej osoby – martwej lub żywej.
Daniel, Ruby przyda się oswoić z innymi psami.
Nasze psy też.
Dzięki.
Mówiłem. Wszyscy gadają.
- Proszę. - Dziękuję.
- Piwa? - Dzięki.
Darmowe burgery.
- Tak jest. - Darmowe piwo!
- Denerwujesz się? - Nie.
- Kłamiesz. - Tak.
- Mam przyjść? - Nie.
Będzie mi głupio, jeśli nie zdamy.
Dobrze.
„Egzamin przeprowadzany jest raz w roku.
Opiekun i jego pies muszą znaleźć trzy przedmioty
rozmieszczone na torze w ciągu pół godziny”.
Dobrze. Ten jeden raz.
Dobra psinka.
To była niezła przeprawa.
Proszę, proszę. Pan Daniel O’Neil.
W książce napisano, że wystarczy zaliczyć egzamin.
- Niech pan im pozwoli. - Ciężko pracowali.
Chciałem powiedzieć…
Miło pana widzieć, panie O’Neil.
Oto zasady.
Każdy zespół dostanie pół godziny na trzy przedmioty.
Telefon komórkowy, broń palną i zwłoki.
Najpierw pan Peter i Kohl.
Możemy my?
Ma pan samolot?
Denerwuję się po prostu.
Mogą być pierwsi.
Dobrze. Najpierw pan Daniel i Ruby.
Proszę.
Egzamin zaczyna się tutaj…
a kończy w środku.
Czas… start!
Szukaj. No już.
Znalazła.
Pierwszy przedmiot. Telefon.
Brawo! Dalej.
Szukaj!
Znalazła.
Drugi przedmiot! Broń palna.
Dwa przedmioty w niespełna dwie minuty. Niesamowite.
- Teraz do środka. - Chodź, Ruby.
Psy mogą odpocząć do naszego powrotu.
- Gdzie są? - W środku.
- W podręczniku nic nie pisali. - Wiem. Ale na razie sobie radzą.
Zarella zawsze ma asa w rękawie.
Dobrze, Ruby. Już dobrze.
Ostatni przedmiot.
Zwłoki.
Dobrze. Do dzieła.
Szukaj!
Co jest?!
- Duże miejsce. - Zamknęliśmy kilka skrzydeł.
Dalej, Ruby.
Co panu mówi?
Nie ma tu zwłok.
Na pewno?
Jeśli się pan pomyli, obleję pana.
Skoro tak mówi, to ich tu nie ma.
Nie wszyscy dziś zaliczą.
Ale pan i Ruby owszem.
Rekordowy czas.
Przewrotne zadanie.
Czasem okazuje się, że czegoś w danym miejscu nie ma.
Gratuluję!
Dobra psinka. Dziękuję.
- Spisał się pan. - Dobra psinka!
I ona też.
Zdaliśmy!
Tak!
- Świetnie. - Brawo.
- Gratuluję. - Dziękuję. Ruby!
Super!
- Gratulacje. - Dzięki.
- Brawo. - Panie O’Neil!
Zatrudnię pana.
Na okres próbny.
Zobaczymy, czy Ruby rzeczywiście jest taka dobra.
To będzie zaszczyt.
- Kamizelka jest dla niej. - Tak.
Ciągła gotowość, żeby się nie musieć przygotowywać.
I co ty na to?
Udało się.
Dobra psinka.
Mel, za wcześnie, żeby świętować. To okres próbny.
Trochę wdzięczności!
- Powinniśmy zaprosić Zarellę. - Nie!
- Ja ją wezmę. - Dobrze.
Dobra psinka. Chodź.
Dobrze, Ruby.
Szukaj ich!
Dobra psinka!
Brawo, Ruby.
Ruby, jedziemy.
Szybciej.
Dobrze.
Kogo my tu mamy?
Tak.
Wiesz, że gdyby ludzie zniknęli, planeta by na tym skorzystała?
Ale gdyby mrówki zniknęły, rozpadłaby się.
Nie słuchasz.
Nic poza mundurem się nie zmieniło.
Ci wyżej odbierają forsę dealerom i zatrzymują podejrzanych.
Ja siedzę na tyłku od…
miesięcy. Zrobiła się jesień!
Młodsi funkcjonariusze muszą czekać na swoją kolej.
- Boisz się go? - Tak.
Ja też.
Kto to?
Zarella. Poszukiwania w mieście.
Ci wyżej ode mnie są zajęci.
- Daj znać, kiedy znajdziesz te rzeczy. - To nie kradzież.
Zamordowano kogoś.
Muszę iść. Ruby!
Dobra.
Musi się nam udać.
Gotowa?
Tak? Dobrze, dziękuję.
Nie zawiedź mnie.
Policja ma podejrzanego. Gdzieś są tu zwłoki.
Rozumiem.
Pokaż, co potrafisz.
Szukaj!
Znalazła coś.
Co masz?
Nic.
Tak.
Czysto.
Ty musisz podjąć decyzję. Oficjalnie.
Nie ma zwłok.
Dobrze, Ruby.
Chodź. No już!
Dałaś ciała, Ruby.
Dałaś ciała!
Zarella zwolni mnie z zespołu.
Przykro mi.
Jestem cymbałem, za jakiego mnie zawsze miał.
Facetem, który nie zna ograniczeń psa ani swoich.
- Przykro mi, Mel. - Nie musisz być w zespole K-9.
Damy sobie radę bez dodatkowej forsy. Wyszłam za ciebie, nie za twoją pracę.
Mój mąż ma własne supermoce.
Wielkie serce.
Niekończącą się energię.
Umiejętność głębokiego skupienia.
Zdolność przebaczania.
Nieustępliwość.
Wiarę w coś większego.
To sobie zostawię.
Ratowanie świata nie jest celem.
Przestań.
Idź sobie.
Ruby!
Ruby, chodź, psinko!
Ruby!
Idiota ze mnie.
Uciekła, Mel.
To moja wina.
Za bardzo naciskałem.
Obwiniłem ją za tamtą porażkę. Nie uwierzyłem w nią.
Co z tego, jeśli się nie nadaje?
To wciąż świetny pies.
Nasz pies. Pies nas wszystkich.
Wiem.
Znajdę ją.
Ruby!
No chodź! Ruby!
No dalej.
Panie komendancie?
Znaleźliśmy zwłoki.
Dostaliśmy cynk od sąsiada.
Zakopane pod tarasem, zalane 7,5 cm cementu.
To cud, że Ruby je wywęszyła.
Podjął pan złą decyzję. Powinien był jej pan zaufać.
Ruby!
Dzień dobry. Widziała pani tego psa?
Ruby.
- Nie. - Rozumiem.
- Przykro mi. - Dziękuję.
- Pa, pa. - Dziękuję.
- Mama. - Tak, wiem.
Ruby!
Mam dla ciebie parówkę!
- Parówkę. - Frankfurterkę prosto ze stadionu Fenway!
Fenway!
- Ruby! - Ruby!
Ruby uciekła. Nie wróciła tu?
Nie. Przykro mi.
Dobrze. Dziękuję.
SCHRONISKO DLA ZWIERZĄT
- Proszę pana… - Zaginął chłopiec.
Proszę przywieźć Ruby. Prześlę adres.
- Halo?! - Nie ma tu Ruby. Uciekła.
No to niech pan ją znajdzie! Musi pan mieć partnerkę!
Tak jest.
No dobra.
Dobra.
W porządku.
Dobra.
Niech pan wsiada.
- Podwiozę pana. - Tak.
- Dokąd? - Do przodu.
Dokąd jedziemy?
Straciłem prawo jazdy. Słaby wzrok.
Muszę wypróbować Ubera.
- Gdzie Ruby? - Chciałbym wiedzieć. Szukam cały dzień.
Psy odchodzą ze złych miejsc.
Nawaliłem.
Nie zaufałem jej. Presja wzięła nade mną górę.
Zrobiłem jej to, co ludzie robią mnie. Nie doceniłem jej.
Dlatego pracuję ciężej.
Żeby pokazać, że się mylą.
Tak. Wie pan…
Że się nadaję.
Że nie jestem nadpobudliwym dzieciakiem z dysleksją.
I pokazał pan?
Tak.
Czy sobie pan pokazał?
Jasne.
Proszę włączyć kierunkowskaz i podjechać do sklepu.
To pan się zagubił, nie Ruby.
Ruby, gdzie jesteś?!
Wracaj!
Nie zawiodłaś mnie. Ja zawiodłem ciebie.
Ja się muszę zmienić.
Muszę zacząć ufać.
Tak naprawdę.
Mój Jezu.
Ruby?
Przykro mi.
W Glocester zaginął chłopiec. Piszą o nim.
Zarella dzwonił.
Cały zespół go szuka.
Nie wierzyłem w nią.
Wiesz czemu?
Bo nie wierzę w siebie.
- Cześć. - Danny, Grinnell zwołała odprawę.
- Przyjedź. - Dobrze. Dzięki.
Chłopiec z Glocester spacerował z matką po znanym im lesie.
Poszedł skrótami do domu, ale nie dotarł.
Zespół Zarelli wciąż go szuka.
O’Neil, znajdź swojego psa.
A potem przyczep jej nadajnik GPS.
Uważajcie na siebie.
Ruby?
Ruby!
Źle, że zwątpiłem.
W ciebie i w nas.
Jedźmy do domu. Chodź.
Ruby, nie.
Chcesz jechać?
Jedźmy na poszukiwania.
Zjedz wszystkie.
Mel, cześć.
Wróciła. Jedziemy na poszukiwania.
Chodź. Grzeczna psinka.
O’Neil.
Gotów?
- Nie wygląda pan. - Zgłaszam się.
- Mogę na pana liczyć? - Jak nigdy.
Wycofać wszystkich! Zabezpieczyć teren.
Wszyscy z lasu!
Najlepszy pies gotowy.
Dobrze. Ruby ma złapać najmocniejszy trop. Chłopca, nie naszych ludzi. Kawy?
- Nie. - Dobrze.
My jesteśmy tutaj.
To wszystko rezerwat przyrody.
Gęsty las, granitowe wychodnie, setki hektarów.
Wyszli z domu chłopca.
To ten dom za nami.
Obeszli staw tutaj.
Tutaj Michael się oddalił,
żeby wrócić do domu.
Mamy nadzieję, że się zgubił.
To niebezpieczny teren.
Sporo popękanych konarów.
Pozostali ludzie są zmęczeni,
głodni i wycieńczeni.
Jego rodzice się martwią.
Chcę mieć dobre wieści.
Wiem, że dasz radę.
Szukaj!
Niech pan też uważa!
Weź czapkę!
Dzięki.
- Nikogo tam nie ma? - Tylko wy i chłopak.
- Powodzenia! - Dzięki.
Co?
Dobra psinka!
Dobrze.
Dobra psinka.
Mamy go. Spadł z urwiska.
Znaleźliśmy go.
Jaka lokalizacja?
W jakim jest stanie?
Halo?!
Poza zasięgiem.
Michael!
Michael! Już idę.
Michael!
Dobra psinka.
Dobrze, Ruby.
Dobra psinka.
Grzeczna psinka.
Chodź.
Michael!
Michael, słyszysz mnie?
Dobra psinka.
Michael?
Michael, słyszysz?
Pomożemy ci.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć,
sześć, siedem, osiem, dziewięć.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć,
siedem, osiem, dziewięć.
Michael, cześć.
Michael, nazywam się Daniel O’Neil.
To Ruby, mój pies.
Zimno.
Zimno ci? Proszę.
Zimno ci. Proszę bardzo.
Trzymaj. Już dobrze.
Proszę.
Boli cię coś?
Noga.
Noga?
Ta?
Tak? Ta cię boli? Dobrze.
Trzymaj się. Pomożemy ci.
Nie zasypiaj.
Tu 233. Znaleźliśmy go.
Północ: 41°54’42,4.
Zachód: 71°42’49,2.
Dobra psinka.
Trzymaj się, mały.
Stan ciężki. Przysłać ratowników.
Nie słyszą.
Słyszysz szczekanie?
Cisza! Przestańcie rozmawiać.
Posłuchajcie.
To Ruby.
Za mną!
Szybko!
Idziemy!
Szczekaj, Ruby. Nie przestawaj.
Tędy.
Ostrożnie przez wodę.
Nie przestawaj szczekać.
Trzymaj się, mały.
Panie Danielu!
Jesteśmy!
Żyje!
Hipotermia, możliwe wstrząśnienie, złamana noga, urazy wewnętrzne.
- Wyciągniemy go! - Dobra.
Wyciągniemy cię, mały.
Trzymaj się tylko.
Trzymaj się.
Dobra psinka.
Bogu dzięki.
Chłopiec będzie trochę chodził o kulach, ale nic mu nie jest.
- Dziękuję. - Brawo, synu.
Dziękuję za tę szansę.
Nie ma sprawy.
Jestem dumny.
Matka chłopca chce z panem pomówić.
Zaraz.
Pani pracuje w schronisku.
Pan znalazł mojego syna?
Nie ja.
Ruby.
- Ona poprowadziła. - Ruby.
- Śmiało. - Ruby.
Kto jest taki grzeczny?
Wiedziałam, że jest w tobie dobro.
Znacie się?
Mieliśmy ją uśpić,
ale on ją przygarnął.
Uratował pan jej życie.
A ona uratowała pani syna.
Ktoś tam na górze czuwa.
- Pani Inman? - Wzywają panią.
Dziękuję.
Ja również.
O’Neil.
Zostaje pan.
Jest pan pełnoprawnym członkiem.
- Dziękuję. - Mówiłem, że się sprawdzi.
Owszem.
Pan kazał mi pomóc?
Najlepszy łowca talentów.
Słucham?
Matt zawsze w pana wierzył.
No dobrze, Ruby. Chodź.
- Dziękuję. - Miłego ranka.
Mel, co ty…?
Daniel, niewiarygodne.
- Dziękuję. - Brawo, Dan.
- Kapelusz. - Dzięki za czapkę.
Nie ma sprawy.
- Świetna robota, Dan. - Dziękuję.
Co?
Jestem szczęśliwy.
DANIEL I RUBY OD DZIESIĘCIU LAT SŁUŻĄ POLICJI W STANIE RHODE ISLAND…
RUBY NADAL UWIELBIA PARÓWKI
RODZINA O’NEILÓW
PAT INMAN Z RUBY
PAT WCIĄŻ POMAGA W SCHRONISKU
MATT ZARELLA Z PANZEREM, JEDNYM Z PSÓW POLICYJNYCH
W 2018 ROKU RUBY OTRZYMAŁA TYTUŁ PSA POLICYJNEGO ROKU
BEAR, KTÓRY ZAGRAŁ RUBY, TAKŻE POCHODZI ZE SCHRONISKA
I ZOSTAŁ URATOWANY W OSTATNIEJ CHWILI
ŻEBY URATOWAĆ ZWIERZĘ, SKONTAKTUJCIE SIĘ Z MIEJSCOWĄ FUNDACJĄ
Chodź, Bear. No już.
Tutaj.
Bear, chodź do basenu. Bear!
- No już. - Bear, chodź!
- Bear. - No już. Dobrze!
- Pa, tato. - Pa, mamo.
Pa, mamo.
Zejdź!
Zostań.
Siad.
Siad. Zostań.
Zostań.
Jeszcze pies.
Hailey, powiesz coś, na co zareaguje?
Mówisz po jaszczurzemu?
- Pa, tato. - Pa, mamo.
Tato.
Pa, mamo.
Kręcimy!
Dalej, Bear!
Bear!
Ty urwisie!
- Tutaj. - Może być.
Dobrze!
Nagrodźcie psa, gdy was posłucha.
Pokażecie, że jesteście zadowoleni i za to jest smakołyk.
Wkrótce pies będzie…
wytresowany bez pstrykania.
Grzeczny pies.
Może być?
Pa, pa, tato.
Krzysztof Bożejewicz