Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
CORE na kanale pierwszym za T minus 2 godziny i 57 minut.
Załoga dotarła na płytę zgodnie z planem.
Przyjąłem.
Dragon jest sprawny i gotowy do wejścia załogi.
Ta rakieta wyniesie amerykańskich astronautów
z amerykańskiej ziemi na Międzynarodową Stację Kosmiczną
po raz pierwszy od prawie dziewięciu lat.
Dzisiejsza misja jest znana jako Misja Demonstracyjna-2 lub Demo-2.
Demo-2 to ostatnia próba NASA przed certyfikacją SpaceX
do regularnych lotów załogowych na ISS.
CORE na kanale pierwszym za T minus 2 godziny i 46 minut.
Załoga dotarła do White Room’u i weszła zgodnie z planem.
Dragon na odliczaniu końcowym i zasilaniu wewnętrznym.
Tankowanie pierwszego stopnia zakończone.
Ziemia jest kolebką ludzkości,
ale kiedyś trzeba będzie ją opuścić.
Musimy iść naprzód,
wyruszyć w gwiazdy,
poszerzyć zakres i skalę ludzkiej świadomości.
10, 9, 8, 7, 6,
5, 4, 3, 2, 1.
CZTERY MIESIĄCE WCZEŚNIEJ
Płomyk świadomości na Ziemi
tli się od niedawna
i w każdej chwili może zgasnąć.
To może być meteor,
ekstremalna zmiana klimatu.
Może trzecia wojna światowa.
Musimy nieść w przyszłość światło świadomości
i rozwinąć życie poza Ziemią jako gatunek wieloplanetarny.
Zanim założyłem SpaceX,
czekałem, aż NASA wyśle ludzi na Marsa.
Co roku przeglądałem ich stronę.
Ale nie było żadnej daty, kiedy wysyłamy ludzi na Marsa.
Jak tak na to spojrzeć,
to polecieliśmy na księżyc w 1969,
ostatnia misja na Księżyc była w 1972.
Pół wieku później
nadal nie wróciliśmy na Księżyc.
Absolutnie niezbędnym przełomem,
bez którego ludzka noga nie postanie na innych planetach,
jest system rakiet szybkiego i wielokrotnego użytku.
Tak.
Przez 50 lat NASA pozostawała w tyle.
ADMINISTRATOR NASA
Przyznaję to jako administrator NASA.
To porażka naszego kraju.
Ale teraz dzięki współpracy z komercyjnymi firmami jak SpaceX,
mamy szansę to naprawić.
Jeśli misja Demo-2 się powiedzie,
wyślemy naszych astronautów z naszej ziemi, naszymi rakietami
po raz pierwszy od dziewięciu lat.
Możliwość ponownego wysyłania astronautów
na Międzynarodową Stację Kosmiczną
to pierwszy krok w przygotowaniu misji załogowej na Marsa.
Nurkowie bezpieczeństwa EV-1 i 2. Odbiór.
Jak mnie słyszycie? Nurkowie EV-1 i 2, do asekuracji.
Przepływ 19 l/h w wodzie.
Alarmy włączone, brak alarmów zakłócających test.
Bob, potrzebujesz Bravo 7.
OK.
Ja i Bob skupiamy się na tym, co musimy zrobić,
by dotrzeć Dragonem na stację
i wykonać na niej swoją misję.
Przyjaźnimy się,
odkąd zostaliśmy astronautami prawie 20 lat temu.
- Lepiej? - Tak. Dobrze.
Doug jest skrupulatnym i niezwykle utalentowanym pilotem.
Nieczęsto można spotkać osoby, które łączą te cechy.
Świetne w swoim fachu
i świetne w unikaniu kłopotów.
To marine.
Ma pewne typowe cechy żołnierza marines, trzeba o tym pamiętać.
Wszystko ma swoje miejsce, musi być uporządkowane i ułożone,
a Bob chyba nie ma na to czasu.
Do sterowania ręcznego, omija…
Surowiej podchodzi do kwestii higieny.
- Będziesz to tak pucował? - Tak.
Polataj dziś jak najdłużej, żebyś…
Bob ma niesamowity umysł.
Zawsze trochę wszystkich wyprzedza.
Działa bardzo analitycznie i mechanicznie,
dlatego tak dobrze sobie radzi w czynnościach pozapojazdowych.
Potrafi wszystko zwizualizować i wykonać.
Złapię się drugiej poręczy.
Bob wiele od siebie wymaga.
Obaj stawiamy sobie wysoko poprzeczkę.
Przed nami wiele pracy
i wielu ludzi liczy na to, że nam się uda.
Czy jest pan pewny tego, że wyślemy ludzi
w tym roku lub tego lata?
Minęło 17 lat i nadal nikogo nie wysłaliśmy.
Mam nadzieję, że w tym roku się uda.
Chyba chcecie nią polecieć.
Każdy chce to zobaczyć.
Zobaczyć, że zespół to dopiął
i możemy latać z ludźmi.
Elon, obok masz tych dwóch pilotów.
Będziesz przeżywał ten start?
To na pewno będzie stresujące,
ale skupialiśmy się na tym, żeby wszystko działało.
Na pewno nie wystartujemy, dopóki wszystkiego nie sprawdzimy.
Robimy, co się da,
by te pojazdy były jak najbezpieczniejsze,
bo moje pokolenie pamięta katastrofę.
Pamiętam dokładnie, gdzie byłem w 1986 roku,
gdy eksplodował Challenger.
Byłem w piątej klasie pani Powers.
To była misja z Christy McAuliffe,
nauczycielką lecącą w kosmos.
W klasie postawili telewizory.
Challenger, pełny ciąg.
To chyba najpoważniejsza katastrofa w Amerykańskim programie kosmicznym.
Challenger kilkadziesiąt sekund po starcie eksplodował w powietrzu .
Nie wiadomo jeszcze, czy ktoś przeżył.
Loty kosmiczne nie wybaczają błędów.
Lecisz w kosmos na sterowanej bombie,
przyspieszając do 30 000 km/h.
Ryzyko jest nieuniknione.
Moje i Douga doświadczenie w pracy z ryzykiem w NASA
było chyba przydatne dla SpaceX.
To doświadczenie straty załogi
było ważne dla ekipy,
która miała pracować nad nowym pojazdem.
Zwykle robisz to z tyłu, Bob?
Pracujemy z Bobem ze SpaceX od pięciu lat.
Uczestniczymy w projektowaniu.
Chcieliśmy, by Dragon miał to, czego nie miały wahadłowce:
awaryjny system odłączenia.
Jeśli coś pójdzie nie tak,
zostaniemy automatycznie oddzieleni od boostera
i spadniemy na spadochronie do Atlantyku.
Dziś przeprowadzamy bezzałogowy test awaryjnego odłączenia.
BEZZAŁOGOWY TEST SYSTEMU ODŁĄCZENIA
Dzień dobry wszystkim. Nadajemy na żywo.
Jest wspaniale, ale trochę mi smutno.
Nie chcę oglądać celowej destrukcji rakiety,
poświęcania jej dla bezpieczeństwa lotów ludzkości w kosmos,
ale czasem tak trzeba, więc…
Zajmuję się tym na YouTubie od prawie trzech lat.
Zobaczcie skalę.
Chcę przybliżyć kosmos ludziom.
Za pomocą tego próbujemy śledzić rakietę…
35% moich widzów pochodzi z USA, 65% z całego świata.
Loty kosmiczne dosłownie jednoczą ludzi
wokół wspólnego celu, eksploracji kosmosu.
Nie chodzi o jedną osobę czy kraj. Chodzi o ludzkość.
Odkrywamy to razem.
T minus 10.
5, 4, 3, 2, 1,
zapłon
Patrzcie!
Jesteśmy tu. To się dzieje naprawdę.
Tak!
Tak! Patrzcie!
Włączyły się alarmy w samochodach.
Te chmury mogą popsuć nam ujęcie.
Zaraz będzie za chmurami.
Nie!
Przejdźmy na transmisję SpaceX.
Prędkość ponaddźwiękowa i maksymalne ciśnienie dynamiczne.
Rozpoczęcie ucieczki kapsuły.
Dragon odleciał.
Teraz największe wydarzenie.
Właśnie widzieliście jasny błysk.
Falcon 9 chyba się rozpada.
Są. Spadochrony hamujące rozwinięte.
Kolejny kamień milowy pokonany.
To był naprawdę udany test.
Wspaniały widok.
Tak, jestem podekscytowany. Coś wspaniałego.
Czy zebraliście jakieś dane po rozpadnięciu się rakiety?
Telemetrię pierwszego stopnia straciliśmy krótko po eksplozji.
Z rakiety niewiele zostało.
Loren Grush z The Verge.
Co by się stało, gdyby Falcon 9 eksplodował tak jak dzisiaj,
ale z załogą w nieodłączonej kapsule?
Czy rozpatrujecie takie scenariusze?
To bardziej kula ognia niż eksplozja.
To raczej nie miałoby znaczącego wpływu.
Byłoby trochę jak w Gwiezdnych Wojnach.
Wyleciałby z ognistej kuli.
Więc…
Oczywiście chcemy tego uniknąć.
Dziękujemy wszystkim.
Taka okazja chyba zasługuje na taniec?
Dawaj.
Nie oczekiwałbym za wiele po tym ciągłym tańczeniu.
- Nie jestem w tym taki dobry. - Jesteś!
- Muszę nad tym popracować. - Jesteś.
Nie jestem waszą tańczącą kukiełką.
Dobra, po starcie załogi na 100%.
Miło było was zobaczyć.
Dziś rano przeprowadziliśmy prawie ostateczny egzamin systemu,
którym niedługo polecimy.
Przed nami sporo pracy.
Pozostały końcowe symulacje.
Ale widok awaryjnego odłączenia i myśl,
że znowu będziemy latać rakietami na stację kosmiczną,
to coś niewiarygodnego.
Dziewięć lat temu
byłem pilotem w ostatnim locie wahadłowca.
Nie przypuszczałem, że jeszcze kiedyś polecę.
OSTATNI START WAHADŁOWCA W PROGRAMIE LOTÓW KOSMICZNYCH NASA
Jesteśmy świadkami czegoś, co już się nie powtórzy,
startu promu kosmicznego.
Misja 135 jest ostatnią.
Program lotów wahadłowcami kończy się po 30 latach.
Wahadłowiec po raz ostatni rozwija skrzydła do lotu
w sentymentalną podróż ku historii.
Houston, Atlantis na big loop.
Atlantis…
Przelatuje wysoko nad Atlantykiem u wybrzeży Afryki,
widzimy Douga Hurleya na pokładzie pilotażowym Atlantis.
Pamiętam naszą ostatnią noc w kosmosie.
Zanim poszedłem spać,
patrzyłem przez okno wahadłowca.
Można dosłownie zajrzeć
w galaktykę.
To dla widoku tego, co odsłania horyzont,
wybrałem ten zawód.
Ten widok i świadomość, że to ostatni lot,
sprawiały, że myślałem o tym, co będzie dalej.
Było ciężko.
Charakterystyczne grzmoty rozdzierają niebo,
gdy prom ogłasza swoje przybycie z prędkością poddźwiękową
na kompleks startowy po raz ostatni.
Hurley otwiera spadochron.
Gratulacje dla zespołu.
Przy was wydawało się to łatwe do samego końca.
Wahadłowce to dowód na to, czego dokonuje wspaniały naród,
który odważy się wytrwać w swoim celu.
Gdy zostałam wiceadministratorką NASA,
każdy zdawał sobie sprawę,
że musieliśmy zakończyć program lotów wahadłowców.
Był bardzo kosztowny.
Wydaliśmy setki miliardów dolarów
na ich budowę i utrzymanie.
I były też bardzo niebezpieczne.
Dwa razy straciliśmy astronautów.
Zamiast używać wahadłowców,
startowaliśmy razem z Rosjanami w Rosji.
NASA podpisała nowy kontrakt.
USA zapłacą Rosji 82 miliony dolarów
za każdego astronautę, który poleci na ISS.
Podczas medialnego tour załogi w Nowym Jorku Stephen Colbert zapytał:
„Co poradzicie dzieciakowi, który chce być astronautą?”.
I Sandy Magnus odpowiada:
„Naucz się rosyjskiego”.
3, 2, 1, 0.
O Boże.
Koniec ery na Florydzie.
Legendarna platforma na Cape Canaveral
została dziś rano wysadzona.
Wyburzanie i rozbieranie 40 lat historii lotów kosmicznych
to kolejny znak, że ta era dobiega końca.
To był naprawdę burzliwy okres, zwłaszcza dla astronautów.
Sytuacja zmieniała się drastycznie,
nie wiedzieliśmy, co się wydarzy.
Potrzebowaliśmy czegoś innego,
więc stworzyliśmy nowy program,
który wymagał udziału sektora prywatnego.
Współpraca z branżą przemysłową,
inwestycje w nowe badania i technologie
do 2025 roku powinny zaowocować
nowym statkiem do lotów dalekiego zasięgu,
co pozwoli organizować pierwsze misje załogowe
i loty pozaksiężycowe.
A wkrótce potem lądowanie na Marsie.
Mam nadzieję, że tego dożyję.
Dziękuję.
Wykorzystanie sektora prywatnego było dla mnie symbolem innowacji.
Oczywiście było wiele pytań i obaw.
Na przykład czy firmy na Księżycu będą jego właścicielami?
Potrzebne byłoby nowe prawo,
ale byłam przekonana,
że sektor prywatny rozwiąże nasz problem.
Wszyscy musieli się zgodzić, a to było prawdziwe wyzwanie.
Proszę o ciszę.
Uważam, że propozycja prezydenta ma poważne wady.
Opiera się na wciąż rozwijającym się sektorze prywatnym,
który może nie podołać zadaniu.
Bezpieczeństwo…
Zmiana jest trudna.
Nieustanne dążenie do utrzymania status quo
i rządowy program wart dziesiątki miliardów dolarów
nie idą w parze, to ogromna bariera,
dlatego ludzie na nas naskoczyli.
Propozycja administracji…
…to zły pomysł.
…będzie druzgocące.
Wiele firm to start-upy.
Nie wysyłamy w kosmos kartonów mleka.
Przyszłe pokolenia uczyć się będą o Chińczykach, Rosjanach,
a nawet Hindusach, którzy przejęli wodze eksploracji kosmosu.
Branża obawiała się nowych podmiotów.
To była otwarta droga dla przedsiębiorstw lotniczych,
astronautów przechodzących do prywatnych przedsiębiorstw,
wyglądało to na my kontra oni.
Witam pana Neila Armstronga, dowódcę misji Apollo 11.
Oraz pana Gene’a Cernana, dowódcę misji Apollo 17.
Zaczniemy od pana, panie Armstrong.
Poskutkuje przeoczonymi wymaganiami i niechcianymi konsekwencjami.
Propozycja nie wyznacza żadnego kierunku
i jest planem misji donikąd.
Nie mogłam usiedzieć, byłam taka zła.
I nie ja jedyna.
Było mi przykro,
bo oni…
To moi bohaterowie, więc było ciężko.
Zainspirowali cię do tego?
Tak.
I patrzyłeś, jak cię krytykują.
To było trudne.
Szkoda, że nie przyjechali zobaczyć, jak wygląda nasza praca.
Zmieniliby zdanie.
Dlaczego to nie działa?
WICEPREZES DS. BUDOWY I NIEZAWODNOŚCI LOTU
Pracowałem dla SpaceX wiele lat.
Nie włącza się.
I oczywiście w tym czasie odnieśliśmy wiele sukcesów.
No działaj.
Było też
sporo porażek.
W wielu przypadkach to czy tamto mogliśmy zrobić lepiej.
Tak już jest w tej branży.
Popełniasz błędy i próbujesz je naprawić.
OK, działa.
Elon doskonale rozumie, że porażka to część rozwoju.
I rozumiał to, kiedy go poznałem.
Wybrałem się pewnego dnia na amatorski weekend z puszczaniem rakiet.
„Dobra, chodźmy. Polatamy”.
Na miejscu spotkaliśmy Elona.
Rozmawialiśmy o rakietach i różnych planach.
Potem spytał mnie,
czy chciałbym u niego pracować,
budować rakietę, która poleci na Marsa.
W Niemczech ludzie cię wyśmieją na samo wspomnienie o Marsie.
Zgodziłem się bez wahania.
W magazynie w pobliżu lotniska w LA
Musk i jego pracownicy budują rakietę o nazwie Falcon.
Musk nie jest naukowcem.
Jest internetowym milionerem.
Twierdzi, że zrobi to, czego nie dokonała NASA,
zapoczątkuje kosmiczną epokę.
Chciałem zainwestować około 100 milionów
i postanowiłem włożyć je w rozwój eksploracji kosmosu.
Rakieta Falcon 1 ma wystartować jesienią.
Elon Musk kładzie na szali swoją fortunę.
Hans przedstawił mnie Elonowi.
Pracuję w tej branży od 15 lat
i wiem, co jest możliwe, a co nie.
I naprawdę czułam, że jeśli ktoś ma przebić się
przez tę biurokratyczną branżę,
to ostatnią na to szansę ma Elon i SpaceX.
To rakieta rozłożona na części.
Części stopni, części silników.
Pamiętam początki SpaceX. To był mały zespół.
Jednak wszyscy pracowali nad jednym projektem
i działa się magia.
Wszyscy skupiliśmy się dokładnie na tym samym,
wysłaniu Falcona 1 na orbitę.
Do wlewu paliwa dodamy port zamiast zaworu.
Rakiety orbitalnej nie projektuje się jak szalony naukowiec.
„Taa, mam pomysł”.
To ogromna ilość pracy.
Wszystkie silniki,
oprogramowanie, sprzęt, nawet nakrętki i śruby,
przeprojektowano do dzisiejszych czasów.
Niezwykle trudno zbudować rakietę od zera.
Falcon 1 to rakieta dwustopniowa.
Kiedy po starcie paliwo w pierwszym stopniu się wypali,
stopnie się oddzielają
i zapala się drugi stopień, który leci na orbitę.
Rakiety nie wybaczają błędów.
Jeden błąd w projekcie i koniec.
Wtedy nie byłem pewien, czy sukces jest możliwy.
Powiedziałem zespołowi,
że pieniędzy wystarczy na trzy loty i koniec, kurtyna,
jeśli nie uda się w trzech próbach.
Wiedzieliśmy, na czym stoimy.
Pracowaliśmy nad tym 4 lata.
Nigdy w to nie wątpiłem.
Byłem w pełni skupiony
na budowie przedsiębiorstwa i starcie rakiety.
5, 4, 3, 2, 1, 0.
+1, +2, +3, +4,
+5, +6, +7,
+8, +9, +10.
LC na sieci łączności.
Falcon 1 jest w powietrzu.
Straciliśmy sygnał.
Po 30 sekundach od startu silnik się wyłączył.
Zebranie szczątków następnego dnia było naprawdę trudne.
Pracowaliśmy nad tym latami i nagle było po wszystkim.
Po kilku dniach wróciłem do domu
i żona powiedziała mi, że milczałem przez dwa miesiące.
Tyle mi zajęło, żeby to sobie ułożyć w głowie
i wziąć się do pracy nad rakietą numer dwa.
5, 4, 3, 2, 1.
Rok później było drugie niepowodzenie.
Rok po drugiej próbie nie powiodła się też trzecia.
Wiedzieliśmy, że to może być koniec tej firmy.
Jechaliśmy wtedy na oparach. Właściwie nie mieliśmy pieniędzy.
To był najgorszy rok w moim życiu.
Nie przypuszczałem,
że mogę się załamać,
ale czułem, że byłem wtedy blisko.
To był bardzo ponury etap.
Byłem wtedy przygnębiony.
Trzy porażki z rzędu
nie były świadectwem wspaniałej inżynierii.
Elon zebrał nas w sali konferencyjnej.
Myślałem, że powie „jesteście do bani” i to zakończy,
ale zrobił coś zupełnie innego.
Powiedział:
„Poprawcie wszystko i wyślijcie kolejną rakietę
możliwie jak najszybciej”.
Zainwestował wszystkie pieniądze w SpaceX
i w zasadzie podwoił nakłady.
To było coś… Nie spodziewałem się tego.
T minus 30 sekund.
Pokład pierwszy odblokowany.
Wiedziałam, że NASA obserwowała nasze loty,
więc Falcon 1 musiał trafić na orbitę,
by udowodnić im, że możemy z nimi pracować.
Elon denerwował się chyba nawet bardziej niż ja.
10, 9, 8, 7, 6, 5,
4, 3, 2, 1.
Wystartowaliśmy.
Ożeż kurwa.
No dawaj.
Niech to będzie drugi stopień.
- Dzięki. - Jest 2B.
Dzięki Bogu…
nieważne.
Komukolwiek. Kurwa.
Dawaj. Trzymaj się, kurwa.
Niełatwo polecieć na orbitę, ale wiele nas nauczył lot pierwszy,
potem lot drugi,
a potem trzeci.
I możemy lecieć.
Silnik drugiego stopnia SECO.
I to był symboliczny SECO.
Co oznacza, że Falcon 1 to pierwsza prywatna rakieta nośna,
która dotarła do Ziemskiej orbity.
To jeden ze wspanialszych dni mojego życia i dla wielu z was na pewno też.
Pokazaliśmy, że potrafimy.
To dopiero pierwszy krok na drodze do Marsa.
Myślę, że SpaceX ma wspaniałą przyszłość.
W historii lotów kosmicznych
tylko cztery podmioty wystrzeliły kapsułę kosmiczną na orbitę
i bezpiecznie sprowadziły ją na Ziemię:
Stany Zjednoczone, Rosja, Chiny i Elon Musk.
Zadzwonili z NASA i powiedzieli, że wygraliśmy kontrakt na 1,5 miliarda.
Ledwo trzymałem telefon.
Wydusiłem tylko z siebie „kocham was”.
SpaceX znowu z powodzeniem wystrzelił rakietę Falcon.
Dziś piąty start Falcona 9.
Dziś wysyłamy satelitę do komunikacji…
…satelitę TV w kosmos.
23 satelity, orbita geostacjonarna.
SpaceX
SpaceX planuje wysyłać tuzin satelitów rocznie.
SpaceX prowadzi wyścig o zdobycie zaufania NASA,
ale SpaceX ma też rywali.
- Tworzysz statki kosmiczne. - Tak.
Tak!
Musk i Bezos walczą o kontrakty na zaopatrywanie
Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Trzeci kosmiczny miliarder, Branson,
chce za sowitą opłatą wysyłać turystów w kosmos.
Nie wyobrażasz sobie, że coś takiego
może latać z taką gracją.
To wszystko wydaje się nieco mniej szlachetne niż kiedyś.
Może w podróżach w kosmos chodzi już tylko o pieniądze i własne ego.
ZAJĄĆ MARSA
Miło, że nas nie podpaliłeś.
Nie ma za co.
Po co ktoś buduje miotacz ognia?
Jestem wielkim fanem filmu Kosmiczne jaja.
W Kosmicznych jajach
Yogurt pokazuje dział promocji.
I mają tam miotacz ognia.
Miotacz ognia z Kosmicznych Jaj!
Dzieciaki to kochają.
Czy ktoś ci mówił, że to zły pomysł?
„Sprzedawanie miotacza? A odpowiedzialność?”
Tak, to poroniony pomysł.
Napisałem: „Nie kupujcie tego miotacza”.
I tak kupili. Nie mogłem ich powstrzymać.
CHYBA ŻE LUBICIE SIĘ ZABAWIĆ
Elon zrobi to, co zamierza.
Na środku hali produkcyjnej postawił zbroję Iron Mana.
Jak to działa?
Czy wkurzasz czymś ludzi?
To tylko tytoń i marihuana.
Elon Musk wraca na pierwsze strony gazet.
W tym jest najlepszy.
Elon opowiadał różne rzeczy.
Nie miałam podstaw, by przypuszczać, że to jemu się uda.
Nieźle oberwał za palenie marihuany przed kamerami.
Wyśmiewano go za jego nocne tweety.
Co się dzieje z Elonem Muskiem?
To ekscentryczny miliarder i takie też ma poczucie humoru.
Jest człowiekiem, tak jak my,
każdy ma swoje plusy i minusy.
Chciałbym sięgnąć gwiazd, to bardzo ekscytujące.
Dzięki tej myśli czuję się szczęśliwy.
Myślę, że to nie ma nic wspólnego z jakimiś wygłupami i bogactwem.
Ma znacznie większą wizję
naszego społeczeństwa, a nawet planety.
To się nie zmieniło.
Wymaga od wszystkich równie dużo,
co od siebie.
I jest nieustępliwy.
ELON MUSK | TWÓRCA TESLI | TED2013
Postanowiłeś zbudować firmę kosmiczną.
Po co ktoś chciałby to robić?
Często słyszę to pytanie. Tak.
Wciąż pracujecie nad wielką innowacją.
Opowiedz nam o tym.
Celem SpaceX jest rozwiązanie problemu, który trzeba pokonać,
by przejść na etap podróży kosmicznych,
mianowicie budowa systemu rakiet szybkiego i wielokrotnego użytku.
Wahadłowiec był przykładem takiej rakiety.
Ale nawet główny zbiornik wahadłowca był zawsze odrzucany.
Można zmniejszyć koszty lotów kosmicznych powiedzmy stukrotnie
przy efektywnej eksploatacji tych samych rakiet.
Szacunkowo od czasu misji Apollo
na loty kosmiczne wydaliśmy około 350 miliardów dolarów.
Wysłaliśmy w kosmos mniej więcej 350 astronautów.
To około miliard dolarów na osobę.
Obniżenie tego kosztu jest oczywiście pożądane,
bez tego nic się nie zmieni.
Żeby lot w kosmos był tani,
by wylądować na Marsie i tak dalej,
trzeba mieć rakietę wielokrotnego użytku.
W filmach i w science fiction to norma.
Ciąg wsteczny!
W wizjach SF rakieta startuje i ląduje wszędzie.
Nikt nawet nie myślał, że to możliwe.
To coś ekstremalnie trudnego.
Nigdy nie próbowano lądować startową rakietą orbitalną.
To wydawało się absurdalne, kiedy próbowaliśmy to robić.
Trzeba rakietą wielkości wieżowca i o wadze 30 ton
wylądować na punkciku pośrodku oceanu.
W każdej chwili coś może pójść nie tak
i zawsze kończy się to eksplozją.
SpaceX nie boi się porażki, wręcz nią żyje.
„Przetestujemy to. Może wybuchnąć.
Wtedy czegoś się nauczymy”.
Zwykle praca partnerów NASA wygląda tak,
że wszystko na każdym etapie
musi zostać zaakceptowane, zanim trafi do pojazdu.
SpaceX działa inaczej.
To dwie zupełnie odmienne filozofie.
NASA rozwiązuje wszystko na papierze.
SpaceX buduje i sprawdza, co padnie,
a potem doskonali projekt.
Na tych eksplozjach budują rakiety.
Dlatego ważne jest, by wystrzelić jak najwięcej rakiet.
Każda rakieta i start to okazja do doskonalenia.
Oczywiście nie cieszymy się z porażek,
ale cieszą nas rezultaty z nich wynikające.
Nie poznasz swojego systemu,
nie doprowadzając go poza granice wytrzymałości.
Stworzenie rakiet wielokrotnego użytku uniemożliwiło między innymi to,
że nigdy nie opanowaliśmy precyzyjnego lądowania.
Po wystrzeleniu rakiety
oddziela się stopień z boosterem,
następnie obraca się wokół własnej osi i wraca w kierunku Ziemi.
Musieliśmy wymyślić,
jak rakietę pędzącą siedmiokrotnie szybciej niż dźwięk
sprowadzić do celu.
Najpierw opracowaliśmy podpory,
silniki, siłowniki, czujniki i bardzo zaawansowane algorytmy.
Na końcu dodaliśmy stateczniki.
Obracając tymi statecznikami,
precyzyjnie nakierowujemy rakietę z powrotem na cel.
W ostatniej minucie
ponownie odpalamy silniki do lądowania z zapłonem,
by zwolnić podczas lądowania rakiety
oby na samym środku X.
6, 5, 4…
START ORBCOMM-2
…2, 1, 0.
Odpalenie Falcona 9.
Falcon 9 minął wieżę.
Odłączenie stopnia potwierdzone.
Pierwszy stopień wraca na ląd.
Pierwszy stopień ląduje z zapłonem.
Przy lądowaniu boostera pracowały tysiące ludzi.
Przez siedem lat chodziło tylko o wylądowanie boosterem.
Wreszcie nadleciał
i wylądował w samym środku tarczy.
Takie chwile
pamięta się do końca życia.
- Stoi. - Stoi.
- O mój Boże! - Patrzcie. Stoi.
Jasna cholera.
Ten widok, gdy raz za razem
trafiają w sam środek,
to bezsprzeczne świadectwo zaawansowanej inżynierii.
Elon i SpaceX całkowicie zmienili naszą branżę.
Ponieważ wszystko można odzyskać,
mogą teraz startować za jedną dziesiątą naszych kosztów,
co pozwala zaoszczędzić sporo pieniędzy podatników.
CENA STARTU ZA KILOGRAM ŁADUNKU
DWA TYGODNIE DO STARTU DEMO-2
DOSTARCZAMY TESTY NA COVID-19 DO TWOJEJ SPOŁECZNOŚCI
STAN FLORYDA - ZARZĄDZANIE KRYZYSOWE
Start w środku pandemii koronawirusa
to wyzwanie.
Ale poradzimy sobie.
Zabierzemy Boba i Douga bezpiecznie na ISS.
Bo wysłanie amerykańskich astronautów z amerykańskiej ziemi jest misją,
która daje nam nadzieję.
To szansa na pokazanie,
że wciąż potrafimy robić wspaniałe rzeczy, nawet wobec nowych wyzwań.
Bob i Doug wraz z rodzinami będą na kwarantannie
do dnia startu.
Taka kwarantanna jest przed każdym lotem.
Dla nich niewiele się zmienia,
bo w zasadzie byli na kwarantannie od marca.
Rozpoczęliśmy kwarantannę,
więc pozostaniemy odcięci od świata,
dopóki nie wrócimy z ISS.
- I jak? - W porządku.
Tego nie będzie na stacji, co nie?
Wszystko, co znasz i kochasz, jest na dole, a ty jesteś u góry.
I jeśli wszystko się uda,
będę mógł wrócić i znów ich zobaczyć.
Mamo, idziesz, a mieliśmy…
Dogonię cię.
Przez ten czas chcę się skupić na rodzinie,
bo to moje ostatnie chwile z nimi.
Tak, będę tam mieszkał za dwa tygodnie.
Pamiętasz, jak mama tam była?
Tak.
Przez co przechodzi astronauta,
najlepiej rozumie tylko drugi astronauta.
Przyjąłem. Niezła sylwetka przy drzwiach.
Bob i ja ożeniliśmy się z astronautkami.
Moja żona, Karen, odbyła dwa loty.
ASTRONAUTKA NASA
Po locie wahadłowcem na ISS
było mi mało, chciałam więcej.
Wróciłam tam na kolejne pół roku.
Cześć wam.
Cześć. Dobrze cię widzieć.
Każdy dzień był inny,
ale głównym celem było prowadzenie badań
w stanie nieważkości.
Stacja to po prostu ogromne laboratorium w kosmosie.
Eksperymenty prowadzone z badaczami na Ziemi
były bardzo interesujące.
Czuć było podekscytowanie tym,
jak te eksperymenty pomogą zrozumieć procesy na Ziemi.
Karen spędziła na ISS mnóstwo czasu.
Później ludzie mówili: „Hej, znaleźliśmy tu włos twojej żony”.
No cóż, przepraszam.
Jesteśmy na pięknym statku.
ASTRONAUTKA NASA
Moja żona, Megan,
poleciała promem do Teleskopu Hubble’a.
Odłącz uchwyt-interfejs. Pięć sekund, włączony tryb auto.
Trzy, dwa, jeden, zwolnienie.
Moja misja polegała na ostatnim przeglądzie
i naprawie teleskopu.
Żartowaliśmy, że pomagamy odkryć tajemnice wszechświata, ale to prawda.
Więc gdy widzę artykuł naukowy,
w którym grupa naukowców odkryła coś nowego,
zawsze myślę, że też trochę pomogłam.
Zanim pierwszy raz polecieliśmy w kosmos,
Bob, Megan, Karen i ja byliśmy znajomymi z klasy.
Spędzaliśmy razem dużo czasu.
Jak na razie prom Atlantis wznosi się zgodnie z planem
w swoją 22 misję
i 99 lot w historii startów promów.
Jeden z astronautów z klasy przed nami
zorganizował przyjęcie dla przyszłej klasy
i tam poznałam Douga.
Na początku się przyjaźniliśmy.
Uczucie zakiełkowało po kilku latach.
Tak, mieliśmy szczęście, że się poznaliśmy.
Pamiętam, kiedy pierwszy raz usłyszałam o Bobie.
Każdy otrzymał broszurę
ze zdjęciami kandydatów i krótką notką biograficzną.
Jego rok urodzenia, ukończenia studiów, doktoratu.
Był jakimś cudownym dzieckiem.
Co prawda twierdził, że pomylili daty,
ale chyba jednak był cudownym dzieckiem.
Po jakimś czasie było jasne, że ułożymy sobie razem życie.
Odwiedziłem dziś stary domek plażowy dla astronautów.
Chcę tu spędzić czas z rodziną
przed startem Dragona za kilka dni.
Najważniejsze jest obecnie to,
że możemy przeżyć te dni względnie normalnie.
Chcemy się sobą nacieszyć, zanim nadejdzie dzień startu.
Odpalamy!
To nasza nowa tradycja DM-2.
Synowie odpalają rakiety na plaży.
Dziękuję.
Na razie.
- Dziękuję. - Do zobaczenia.
Gdy zbliżamy się do startu,
czuję radość pomieszaną z przerażeniem,
to chyba najlepszy sposób, by to opisać.
Zawsze wszystkiego biorę za dużo.
Obserwowanie tego,
zwłaszcza jako były członek załogi,
kiedy nie masz na nic wpływu
i możesz tylko patrzeć,
jest na pewno dużo trudniejsze.
- Nie chciałbym. - Zapuścisz wąsy?
Najlepiej, jeśli twoja rodzina wyjdzie na zero i wrócisz.
- Czego? - Mieć wąsów.
Biłem się z tą myślą.
Jednak chcesz, by twoje dziecko rozumiało,
że w życiu robi się rzeczy ryzykowne.
Jeśli to uczyni świat lepszym, może warto zaryzykować.
PIĘĆ DNI DO STARTU
To nasze główne studio podczas transmisji ze startu.
Mamy trzy kamery, nie widać czwartej.
- Będzie też żuraw. - OK.
Szykują baner Launch America,
który pojawi się tuż za prowadzącymi.
Dalej będzie widać kompleks NASA
i flagę Stanów Zjednoczonych.
Pewna głębia do wykorzystania, nieźle.
Teraz próba generalna,
jakbyśmy byli na żywo.
System odłączenia kapsuły jest uzbrajany,
zanim SpaceX zacznie tankować rakietę Falcon 9
w T minus 35 minut.
Przypominam, że celem…
Muszę przerwać Lauren,
bo wygląda na to, że na platformie wystąpiła jakaś anomalia.
Mamy poważny problem ze startem.
Przerwaliśmy,
żeby dać NASA i SpaceX czas na zebranie informacji.
Jesteśmy tutaj
i zostaniemy przy bloku startowym,
nie rozłączajcie się.
Mamy tak wytrzymać katastrofę?
W jakim sensie „wytrzymać”?
Będziemy patrzeć i…
Będzie pożar i będziemy oglądać eksplozję rakiety?
W zależności od sytuacji
przejdziemy na szerokie ujęcie
i pokażemy, co się dzieje.
- A przebitka z reżyserki? - Nie możemy.
- Dobra. - Tak.
Nie możemy.
- Będziemy… - Patrzcie.
Test statyczny.
Test statyczny rakiety chyba się powiódł.
Testują zapłon silników, by upewnić się, że wszystko działa.
I wygląda na to, że jest dobrze.
Na ten znak
wyruszam w trasę,
bo to znaczy, że są na dobrej drodze do startu.
Muszę spakować maski. Cholerna pandemia.
Ten sam znak ostrzegawczy, co na lukach ISS.
Nawet kosmiczna bielizna.
Jestem nerdem.
Przy starcie z ludźmi jest trochę więcej nerwów,
bo widziałem, jak zawodzą rakiety.
Nawet dziś Virgin Orbit miał pierwszą próbę lotu orbitalnego
i się nie powiodła.
Kosmos jest bezwzględny.
Jest tyle zmiennych
i rzeczy, które mogą pójść nie tak.
I oczywiście ufam systemom,
ale teraz czuć wagę tego startu
i prawdziwe niebezpieczeństwo.
Robi się coraz bardziej realistycznie.
DZIEŃ PRZED STARTEM
Jutrzejszy dzień
wygląda niepewnie.
Wszystkie modele pokazują odizolowane burze
na zachód od miejsca startu.
Widzicie mapę. Zbliża się front.
Wygląda strasznie.
Ryzyko dla okna startowego wzrosło do 47%,
do wysokiego.
Jeśli Ben to sporządził,
może powie, co rekomenduje?
Biorąc pod uwagę wiatr i fale,
mieścimy się w akceptowalnym ryzyku.
Deszcz i wyładowania
trochę je podnoszą.
KIEROWNIK BEZPIECZEŃSTWA LOTÓW
Pogoda na Florydzie jest bardzo zmienna.
Do jednych z najintensywniejszych wyładowań na świecie
dochodzi na Cape Canaveral.
A moim zadaniem jest upewnienie się,
że ryzyko jest akceptowalne.
Daję zielone światło dla misji.
Muszę mieć nerwy ze stali.
To przerażające, gdy decydujesz: „Tak, startujcie”.
Będzie na krawędzi.
Musimy być pewni, że to robimy.
Burze to ogromny problem,
bo nasz start na stację kosmiczną to tylko chwilowe okno.
Czekamy, aż Ziemia się obróci,
a stacja będzie dokładnie nad nami
i startujemy od razu w tej milisekundzie.
Byle problem i idziemy w rezerwę.
„Nie polecimy”.
Oprócz czynników pogodowych
stresujące jest też ładowanie paliwa z astronautami na pokładzie.
Ładujemy w sumie 450 ton paliwa i tlenu
do wielkiego zbiornika, na którym siedzą astronauci.
Rakieta to system energetyczny,
a jakikolwiek przeciek może być katastrofalny.
Już kiedyś mieliśmy wypadek…
Zniszczyliśmy satelitę, rakietę,
podstawę wyrzutni.
Miesiącami ustalaliśmy, co się stało.
Rakieta wybuchła, ale nie w wyniku samego tankowania,
a przez zbiornik ciśnieniowy.
Nie spodziewałem się takiej porażki.
Naprawdę ma się nadzieję, że zadziała.
Z ostrożnym optymizmem patrzę na jutro.
Nie możemy bardziej zwiększyć prawdopodobieństwa sukcesu.
Ale nie będę kusił losu.
Zawsze są jakieś niewiadome i nie wiesz, kiedy cię dopadną.
Bezpieczeństwo Boba i Douga nie jest naszym pierwszym priorytetem,
jest jedynym priorytetem.
DZIEŃ STARTU
O pełnej godzinie
dokonamy kolejnej oceny pogody.
Pamiętajcie, burze na Florydzie są na ogół odizolowane
i choć są na horyzoncie, to nie znaczy, że nie wystartujemy.
Podchodzę do tego optymistycznie,
ale kolejnej oceny dokonamy o pełnej godzinie.
Dziękuję. Miłego wieczoru.
Nie ma za co. Dziękuję.
- Coś genialnego. - Mamy więcej.
Pomaga przetrwać dzień. Wielkie dzięki.
Nie jest tak źle.
To znaczy…
teraz jest chlapa, ale może się przejaśni.
Niewiadoma to odizolowane burze.
Pytanie, czy będą na tyle problematyczne,
by przerwać start.
Mówią, że szanse to 50/50.
Cześć, tu Tim Dodd, Everyday Astronaut.
Pięć kilometrów za mną widzę rakietę.
Zaczyna się powoli wypogadzać,
ale po liczbie ludzi, którzy tu zjechali,
mogę powiedzieć, że to na bank start roku.
Teraz czekamy tylko na to, co się wydarzy.
Nazywam się Jessie Anderson. Jestem głównym inżynierem produkcji.
I na pewno wszyscy tu się ze mną zgodzą, że jesteśmy bardzo podekscytowani,
bo wreszcie wysyłamy ludzi na Międzynarodową Stację kosmiczną.
To wspaniały dzień.
Dzisiejsza misja nosi nazwę: Misja Demonstracyjna-2.
Po raz pierwszy komercyjny statek kosmiczny
wyniesie ludzi na stację kosmiczną.
Demo-2 to kompleksowy lot testowy,
od startu przez dokowanie,
aż do wodowania.
To ostatnia próba NASA przed certyfikacją SpaceX
do regularnych lotów załogowych na ISS.
Zwykle nie stresuję się startami i wystąpieniami publicznymi.
Jakiś miesiąc temu zaczęłam się stresować tym startem.
Po co ja jadłam śniadanie.
Dziś jemy ze stresu.
Wczoraj było ciężko. Dziś nawet nie pytaj.
Trudno się na czymkolwiek skupić.
Zawsze martwię się o rzeczy, o których nie wiemy.
W dzień startu robimy się przesądni.
To klątwa startu. Nie wiem, skąd się wziął ten termin,
chyba z Sił Powietrznych, ludzie robią dziwne rzeczy.
To moje skarpetki z Dragonem.
Zawsze jakieś mam w dzień startu.
Nie patrzę na logo misji, zanim nie polecimy.
Ubieram coś czerwonego, gdy to coś ważnego.
Ale nie w dniu startu.
- Serio? - Byle nie czerwony.
Zielony przyniesie szczęście.
Hans to rozgryzł.
Nazywam to brodą startową. Po prostu rośnie.
W dniu startu przestaje.
Zwykle zapuszczam,
ale golę, jeśli nie startujemy dwa dni z rzędu.
Po co?
Żebyśmy wystartowali trzeciego dnia.
Byłam w Szkocji podczas pierwszego lotu na orbitę,
więc przed każdym startem
przyklejam w bucie karteczkę „Szkocja”.
I wtedy jestem w Szkocji podczas każdego startu.
Jesteś bardzo przesądna?
W ogóle. Z wyjątkiem tego.
Przeanalizowaliśmy ryzyko, znamy je i rozumiemy.
Zrobiliśmy wszystko, by Doug i Bob
bezpiecznie trafili na stację,
co zainspiruje kolejne pokolenia.
Nie możemy tego spieprzyć.
To dziś najważniejsze.
Nie spieprzyć tego.
DZIEŃ STARTU
To mój drugi odlot.
To był mój pierwszy. Ten liczy się jako trzeci?
Mamy aktualizację o pogodzie.
Komórka burzowa przeszła na północ.
- Więc możemy startować. - Świetnie.
- Więc idziemy. - Tak.
Wielki dzień.
Tak.
Każdy, kto siedzi w tym od ostatnich 10 lat,
na pewno nie może teraz usiedzieć.
W przeszłości agencja przeżyła wiele trudnych chwil.
Przed dzisiejszym startem Boba i Douga
zrobiliśmy wszystko, co się dało.
W końcu nadchodzi ten czas, gdy musisz powiedzieć: „Dobra, już pora”.
Nadchodzą.
Astronauci NASA: Bob Behnken i Doug Hurley.
Obaj odbyli taką podróż już dwa razy.
Są Megan i Karen ze swoimi synami.
- Kocham cię. - Kocham cię, tato.
Uściskajmy się mocno.
Gdy żegnasz się z rodziną, zdajesz sobie sprawę,
że chodzi o coś więcej niż o lot rakietą.
Konsekwencje mogą być poważne.
Widok rodzica startującego rakietą
jest przerażający dla dziecka.
Gdy pierwszy raz o tym usłyszał,
powiedział: „Tatuś nie może lecieć w kosmos”.
Nie byłem na to przygotowany.
Nie spodziewałem się, że to mnie tak dotknie.
Śledzimy konwój, który jedzie na platformę.
Ci ludzie pracowali długie godziny.
Pojawiła się pandemia, ale się udało.
Idą.
Za kilka minut astronauci wejdą do Dragona.
Nie brakuje pięknych widoków
podczas przygotowań do startu w kosmos.
Sprawdzamy, czy poza rękawicami wszystkie zamki zapięte.
W porządku?
Czy ta linia może się przesunąć?
- Potem tu się cofnie. - Powinno wszystko zniwelować.
- OK. - Pewnie za kilka godzin.
Ściągnijmy tu Elona. Chcę, żeby był na bieżąco.
Chcę się upewnić. Kto robi pomiary?
Strefa startu.
Dobra, ale kto w strefie?
Oficer startu ds. pogody.
Właściwie całe biuro pogodowe.
Oni oceniają stan pogody w strefie.
Mike poda komunikat.
SpaceX do Dragona. Pogoda pozwala na start.
Przyjęliśmy. Pogoda gotowa.
SpaceX do Dragona. Przejdźcie do sekcji 7.
Zamknijcie wizjery i uzbrójcie system odłączenia.
Wizjery zamknięte.
7.2, wizjery zamknięte, uzbrajamy system odłączenia.
Potwierdzam uzbrojenie systemu odłączenia.
Kierownik startu do sieci łączności. Wszystko gotowe, jest zgoda na tankowanie.
Tankowanie paliwa rozpoczęte.
BRAK ZGODY
WARUNEK NARUSZONY
Kierownik startu SpaceX do Dragona.
Mamy kilka naruszonych warunków pogodowych,
które raczej się nie poprawią w oknie startowym.
Uruchomić sekwencję przerwania startu.
Przyjęliśmy. Widzimy krople na oknach,
tak to już jest.
Zrozumieliśmy.
I tyle.
- Przerwany? - Tak.
To nie nasz dzień.
Mamy dziesięć warunków pogodowych,
trzy z nich zostały naruszone.
- Trzy? - Tak.
Na oko nie wygląda, jakby trzeba było przerywać start.
Upewnijmy się,
że to nie pogoda sprzed pół godziny.
- To pomiar w czasie rzeczywistym. - Obecne wyładowania.
- OK. - Tak.
Musimy mieć pewność, że nie przesadzamy.
OK.
Następny start w sobotę.
OK.
Jestem zawiedziony.
Ja też. Tak.
Ja też.
SpaceX do Dragona. Dziękuję za dzielny wysiłek.
- Doceniam waszą wytrzymałość. - Tak, dzięki za miłe słowa.
Wszyscy się dziś spisali, powtórzymy to w sobotę.
SOBOTA, 30 MAJA
Dziś podejmiemy kolejną próbę.
Pierwszą próbę w środę odroczono z powodu burzliwej pogody,
ale jeśli dziś wszystko się powiedzie, rozpoczniemy erę komercyjno-załogową
amerykańskich lotów kosmicznych.
Przełożenie startu było prawie jak prezent.
To była ostatnia szansa,
by wszystko sprawdzić i upewnić się, że jesteśmy gotowi do lotu.
To było niezwykle trudne z emocjonalnego punktu widzenia.
Mój syn, Jack, bardzo mocno przeżył to przełożenie.
Karen mówiła, że usiadł na krześle
i chciał być sam.
Rozumie, że wiele rzeczy może pójść nie tak.
Już raz się ze mną pożegnał
i na pewno nie chciał znowu przez to przechodzić.
Cześć, kolego, kocham cię.
Oby. Będzie ciekawie.
Słuchaj mamy.
Do usłyszenia.
Theo, bądź grzeczny, dobra?
Miłego dnia. Oglądaj start rakiety.
Zadzwonię ze stacji kosmicznej.
OK, jasne.
Kocham cię.
Widok rodzica na rakiecie
był czymś zupełnie nowym dla mojego syna.
Musiałem wymyślić, jak go na to przygotować.
To jest Tremor.
Tremor to dinozaur mojego syna.
Postanowiłem zabrać Tremora i przejść z nim przez cały proces,
żeby dla mojego syna wyglądało to odrobinę normalniej.
CORE na kanale pierwszym za T minus 2 godziny i 46 minut.
Załoga dotarła do White Room’u i weszła zgodnie z planem.
Kierownik startu, zgoda na planowe wycofanie ramienia.
Rozpoczynamy wycofywanie ramienia dostępu do załogi.
Kierownik startu do sieci łączności, głosowanie zakończone
i możemy zacząć tankować paliwo.
Odbiór.
I jak, Elon?
Dziś się rozpogodziło.
Wygląda ładnie.
- Palo santo. - Tak.
To mi się podoba. Byle pomogło.
Przynosi szczęście.
W takich chwilach szczęścia nigdy za wiele.
Wierzysz w szczęście?
Wierzę, że to najlepsza supermoc.
Jeśli mógłbym jakąś wybrać, wybrałbym szczęście.
Tankowanie zakończone.
Falcon 9 uruchomiony. Dragon na odliczaniu.
FTS uzbrojony do startu.
Dobra.
Zaczynamy.
Proszę.
SpaceX do Dragona. Startujecie.
SpaceX, tu Dragon. Startujemy. Zapalmy tę świeczkę.
10, 9, 8, 7, 6,
5, 4, 3, 2, 1, 0.
Zapłon. Odpalenie.
- Leci. - Poszli.
Napęd stopnia pierwszego jest nominalny.
Telemetria mocy Falcona nominalna.
Monitorujemy.
Prędkość ponaddźwiękowa i maksymalne ciśnienie dynamiczne.
Przyjąłem, one bravo.
- 1 - D wyłączany.
Silniki Merlin są wyłączane.
Czekamy na rozłączenie.
Przyjęliśmy.
Odłączenie stopnia potwierdzone.
Pierwszy stopień się spisał.
Przechodzimy na drugi.
Zapłon stopnia drugiego.
Dragon do SpaceX. Dzięki za wspaniały lot w kosmos.
Gratulacje. Wysłaliśmy astronautów na orbitę.
- Niewiarygodne. - Tak!
Tak.
Dobra robota.
- Brawo. - Świetnie.
Gratulacje.
To się dzieje naprawdę. To kosmos!
Tylko 9 minut i jesteś na orbicie.
Jeśli lecisz 25 razy szybciej niż dźwięk.
Bob i Doug…
Bob i Doug wyluzowani jak nigdy.
Pełen relaks.
Niewiarygodne.
Dwóch ojców.
Ojcowie w kosmosie.
Mamy pewną tradycję związaną ze statkami kosmicznymi,
jeszcze z czasów programu Mercury.
Nam przypadł zaszczyt nazwania kapsuły.
Bez zbędnych ceregieli
witamy na pokładzie kapsuły Endeavour.
Muszę powiedzieć, że lot w górę,
choć ekscytujący,
był też dość zaskakujący,
jeśli chodzi o sposób poruszania się pojazdu,
telepania i wynoszenia na orbitę.
Było czuć,
jak walczy z Ziemią podczas wynoszenia w przestrzeń kosmiczną.
Okazuje się, że pewien pasażer na gapę
poleciał dziś z nami naszym pojazdem.
Mam nadzieję, że naszych synów ucieszy widok ich zabawki
unoszącej się na pokładzie.
Na pewno woleliby tu być, gdyby się dało,
ale może z tego też są dumni.
Czas, by z pokładu kapsuły Endeavour życzyć dobrej nocy.
Dobranoc, Megan i Theo.
Oraz Karen i Jack.
Dziękuję. Gratulacje.
- Możemy odetchnąć z ulgą. - Tak.
W porządku?
- Na lewo od słupka? Tak? - Mam.
Jak na razie wszystko idzie po naszej myśli.
Cieszymy się, że Bob i Doug dotarli bezpiecznie na orbitę,
a teraz zmierzają na ISS.
Elon, co powiesz tym, którzy wątpili, że SpaceX da radę?
Masz dla nich jakąś wiadomość?
Czy mam wiadomość dla…
Co?
„Wątpili”, OK. Nie zrozumiałem. Dobra.
Chyba wymazałem słowo „wątpić”.
Szczerze mówiąc, ja też w nas wątpiłem.
Gdy wystartowałem ze SpaceX, dawałem nam 10% na dotarcie na orbitę.
Na szczęście
los się do nas uśmiechnął i się udało.
Elon, powiedziałeś synom Boba i Douga,
że zrobisz wszystko, by wrócili bezpiecznie.
Start przebiegł bezpiecznie,
ale zastanawiam się, jak to przeżywasz, bo też jesteś ojcem.
Wciąż jeszcze
musimy zadokować na ISS i wrócić.
Pod pewnymi względami
powrót może być bardziej niebezpieczny od wznoszenia.
Nie świętujemy jeszcze zwycięstwa.
Szukam odpowiednich słów.
To naprawdę…
Nie mogę… zaciąłem się. Przepraszam.
Nie wiem, czy zdołam coś wykrztusić, poza…
Zrobimy wszystko, by bezpiecznie dotarli do domu.
Dzień dobry wszystkim z pokładu Endeavour.
To była dobra noc, ale musimy trochę odespać.
I jak widzicie, mamy piękny dzień.
Zbliżamy się do ISS,
okrążamy Ziemię z prędkością około 28 000 km/h.
SpaceX do Dragona. Test łączności na big loop.
Dragon do SpaceX. Słyszymy głośno i wyraźnie.
Dzień dobry, Anna.
Dzień dobry. Dobrze was słyszeć.
Ciebie również.
Oczekujemy na spotkanie z ISS.
Jestem oczami i uszami Boba i Douga na ziemi
podczas podchodzenia do dokowania na ISS.
Mam za zadanie informować ich,
jeśli coś idzie nie tak.
Jestem bardzo wdzięczna za to, że mogę brać w tym udział.
W czwartej klasie moją nauczycielką
była córka astronautki z promu Challenger.
Zorganizowała nam wycieczkę do NASA.
Od tamtej pory wiedziałam,
że chcę brać udział w operacjach kosmicznych.
Nie mogę wyjść ze zdumienia, jak bardzo zmieniła moje życie,
a także pewnie życie wielu innych osób,
po wydarzeniach,
które musiały być dla niej bardzo bolesne.
SpaceX do Dragona.
Czas dotarcia do celu, 1050 UTC.
Przyjęliśmy.
Dragon zbliża się do stacji kosmicznej
z ogromną prędkością.
Najpierw wykonuje serię zapłonów,
by znaleźć się blisko stacji kosmicznej
i w zasadzie w linii prostej do adaptera dokowania.
Przez cały czas obserwujemy telemetrię
i upewniamy się, że zbliża się do adaptera dokowania
dokładnie po ścieżce.
Jeden błąd i nastąpi kolizja.
Stawiamy czoła temu ryzyku,
działając przemyślanie w najdrobniejszych ruchach.
Stacja kosmiczna na big loop.
Widzimy Dragona. Pewnie macie go na kamerach,
ale my dostrzegamy go gołym okiem.
Wygląda jak błyszczący nowy przyjaciel.
Przyjęliśmy. Zaraz tam będziemy.
SpaceX do Dragona.
Macie zgodę na rozpoczęcie podejścia.
Dragon na big loop. Przyjęliśmy, lecimy.
Dragon 400 metrów pod stacją
buja się do góry, by wyrównać do adaptera dokowania.
SpaceX do Dragona. Wstrzymaj podejście.
Przyjęliśmy. Wstrzymujemy podejście.
Dragon wstrzymuje podejście z prędkością ponad 27 000 km/h
dokładnie naprzeciw stacji.
Stacja na big loop.
Załoga na ISS gotowa na dokowanie.
SpaceX do Dragona. Możecie wykonać końcowe podejście.
Przyjęliśmy. Dokujemy.
Monitorujemy wasz lot.
Sto metrów do stacji kosmicznej.
Gdy zbliżaliśmy się do stacji kosmicznej,
pamiętam, że byłam bardzo skupiona.
Miałam w głowie listę kontrolną.
Mniej niż 20 metrów.
Na chwilę przed dokowaniem,
podniosłam wzrok i zobaczyłam Dragona.
Prawie musiałam się uszczypnąć,
nie mogłam uwierzyć, że to się dzieje.
Zdałam sobie sprawę, że to wyjątkowa chwila.
Jeszcze trzy metry.
Dwa metry.
Jesteśmy w punkcie przechwytu. Jeden metr.
SpaceX do Dragona. Sekwencja dokowania zakończona.
Międzynarodowa Stacja Kosmiczna wita.
Dragon przyleciał.
Załoga Ekspedycji 63 ma zaszczyt powitać Dragona
i załogę komercyjnego programu na pokładzie ISS.
Bob i Doug, cieszymy się, że do nas dołączyliście.
Na pokładzie ISS
komandor Chris Cassidy czeka w module Node 2.
Na pokładzie ma dwóch członków załogi,
rosyjskich kosmonautów,
z którymi przybył statkiem Sojuz,
nieco ponad miesiąc temu.
Witamy załogę Endeavour na ISS.
Wejdźcie na pokład.
ISS, tu administrator NASA. Słyszycie mnie?
Słyszymy pana głośno i wyraźnie.
Witamy na stacji kosmicznej.
Dziękuję, Chris. Dobrze cię widzieć.
Witam Boba i Douga.
Cały świat oglądał tę misję,
jesteśmy bardzo dumni.
Mam pytanie do Chrisa.
Nasza załoga spóźniła się trzy dni.
Chyba muszą zostać po godzinach,
żeby nadrobić wszystko, co ich ominęło.
Udało im się, bo ominęła ich
sobota sprzątająca.
Wszystkim się zająłem. Nadrobimy w przyszły weekend.
A poważnie,
to mamy kilka zadań jeszcze w tym miesiącu.
Może wyjdziemy na kosmiczny spacer.
Więc cieszymy się, że dwóch członków
dołączyło do zespołu Ekspedycji 63.
Stacja, mówi James Corden z CBS Late Late Show.
Jak się macie? Słyszycie mnie?
James.
Witamy na pokładzie ISS.
Słyszeliśmy cię.
Jak wam idzie? Jak leci? Wszystko w porządku?
Jest dobrze.
Przyzwyczajamy się do życia na ISS,
próbujemy pomagać Chrisowi, jak się da.
Świetnie. Zazdroszczę wam obu,
bo zawsze chciałem być w stanie nieważkości.
Co jest według was najlepsze i najgorsze
w życiu w stanie nieważkości?
Patrzcie.
Wspaniałe.
Domyślasz się pewnie,
że na przykład w toalecie wolałbyś,
żeby nic nie uciekało.
To na pewno czasem bywa frustrujące.
Już czas.
Przekręcasz zawór i…
Tu ląduje twoja potrzeba.
Na pokładzie stacji kosmicznej jest sześć kwater załogi,
które są naprawdę przemyślane.
Jest tam twój laptop.
Śpiwór przyczepiony do ściany.
Dotkniesz tam palców u stóp?
Gdyby złożyć ramię z laptopem,
a potem zrobić skłon,
żeby nie uderzyć w ścianę.
Nie ma tam wiele miejsca,
ale jest całkiem
przytulnie, szczerze mówiąc.
Jakie płyny możecie pić?
Czy w kosmosie jest godzina koktajlowa?
Co godzinę jest pora na koktajl
dla astronautów.
Bo można pić kulki płynów w powietrzu.
Nie wiem, czy chcę to pokazywać synowi,
bo cały dzień będzie się bawił jedzeniem,
jeśli to zobaczy.
Kurczak.
Ćwiczymy przez dwie godziny dziennie,
podnosimy ciężary i biegamy lub jeździmy,
by mieć zdrowie i kondycję na powrót.
Zadaniem serca
jest dostarczać mózgowi natlenionej krwi.
W stanie nieważkości
serce wysyła jej za dużo do mózgu i głowa robi się opuchnięta.
Ciało przystosowuje się do nieważkości.
Pamiętam swój pierwszy lot.
Początkowo za każdym razem czułam, kiedy jestem do góry nogami.
Potem podwieszałam śpiwór na ścianie środkowego pokładu
i nagle mój umysł zaczął interpretować wszystko inaczej.
Od teraz mogłam być w dowolnym położeniu,
nie czułam, że jestem do góry nogami.
To było genialne,
ciało i umysł po prostu się przełączyły.
Czujesz się przytkany,
bo w głowie masz za dużo płynów.
Zmysły węchu i smaku są przytępione.
Mamy tu każdy sos chili znany ludzkości.
Dodajemy go do absolutnie wszystkiego.
Pora na życzenia urodzinowe. Bob, czy to prawda?
To prawda.
Dołączam do nich w klubie 50-latków.
Przez cały dzień mi dokuczają.
Tort z 50 świeczkami to kiepski pomysł
w dużym stężeniu tlenu,
ale niech ci chociaż zaśpiewają.
CZEKOLADOWE „MINI” TORTY OD UKOCHANEJ OSOBY
Wiem, że Bob musi ciężko pracować.
Przeszłam przez to.
Niełatwo to wytrzymać z dala od rodziny.
Zależało nam na czymś wyjątkowym.
To wsparcie z domu jest bardzo ważne,
pokazuje, że o nim pamiętamy i rozumiemy ten trud.
Praca wymaga ogromnego poświęcenia,
skupienia, rozwiązywania problemów i wiąże się z dużym ryzykiem.
Słyszycie mnie?
- Głośno i wyraźnie. - OK.
Sprawdź, czy PTT jest wyłączone.
SPACER KOSMICZNY MISJI 26 DNI NA POKŁADZIE ISS
Houston, śluza w gotowości.
Zakończyliśmy procedurę wymiany tlenu medycznego.
Wracam do kroku 15 w 1.225.
Dzięki, Doug, za sprawne przygotowania.
Zgodnie z harmonogramem. Doceniamy to.
Chris i Bob, dzień dobry.
Dzień dobry.
Dobrze, możemy przejść do dekompresji.
- EV-1, przyjąłem. - EV-2, przyjąłem.
Aby stacja nieprzerwanie okrążała Ziemię,
potrzebne są stałe przeglądy.
Podczas tych spacerów
dodajemy moduły do stacji,
wymieniamy przestarzały lub awaryjny sprzęt.
Nasza misja to wymiana akumulatorów.
Zasilanie na stacji zapewnia system akumulatorów.
Ładują je panele słoneczne,
ale tak jak akumulatory w domu po wielu latach i cyklach ładowania,
ekspozycji na gorąco i zimno w czasie dnia i nocy w kosmosie,
akumulatory się zużywają.
To ciężka robota, bo akumulatory ważą po 180 kilogramów.
Na szczęście mamy Boba i Chrisa,
naszych dwóch najlepszych „spacerowiczów”.
- W porządku? - Tak.
Na dwóch pierwszych misjach odbyłem sześć spacerów
związanych z budową stacji kosmicznej.
I choć robiłem to już kilka razy,
wcale nie jest mi łatwiej.
To bardzo stresujące,
bo jeśli coś pójdzie nie tak,
mogę odlecieć w przestrzeń.
Musisz wszystko analizować i głęboko oddychać,
żeby się kontrolować i pozostać skupionym
podczas tego trudnego zadania.
Bob, jesteśmy gotowi na dekompresję śluzy.
Zaraz włączymy pompę dekompresji.
Zrozumiałem. Włączacie pompę dekompresji.
Powodzenia.
Dobra robota.
Zaczniemy powoli.
Tak.
Bob, szukasz poręczy 2075
na twój zielony zaczep.
Przyjąłem. 2075.
- Trochę tu ciemno, Chris. - Tak.
Kiedy dotrze do mnie wschód?
Jakieś trzy i pół minuty do świtu.
- Słońce. - I znowu słońce.
Niedługo będziecie nad wybrzeżem Kalifornii.
Na południu może dostrzeżesz Hawthorne.
Bob, idziesz najpierw do pierwszego akumulatora?
Chodźmy najpierw do trzeciego.
Teraz przy H1 potwierdź wyrównanie taśmy do nasadki.
Osiem obrotów, by wyjąć akumulator.
Trzymam akumulatory?
Trzymasz.
Przyjąłem.
Wygląda dobrze.
Zaczyna się noc.
Bob, mam kilka ostrzeżeń i uwag, gdy będziesz gotowy.
Jestem gotowy.
Bez gwałtownych ruchów.
Nastawa obrotów Bravo 7 może uszkodzić śrubę.
Wypadną ostre krawędzie złamanego trzpienia.
Przyjąłeś?
Przyjąłem.
A jakieś dobre wieści?
Brzmi strasznie, Bob. Na pewno chcesz to zrobić?
- Oczywiście. - Oczywiście.
Jest równo po obu stronach.
Zgadzam się.
Wskaźnik pokazuje zablokowanie.
Świetna instalacja.
Informuję, że za minutę kończy się dzień.
Może jakieś zdjęcie?
To dobre miejsce i czas.
Tak.
Chyba nie będziemy czekać na kolejny cykl dnia i nocy.
Zgadzam się.
Te cudowne zjawiska podczas kosmicznego spaceru,
zachody i wschody słońca,
uzmysławiają ci,
że nasz świat jest wyjątkowy, a my jesteśmy malutcy.
I chyba każdy astronauta czuje to samo.
Gdy krążysz wokół Ziemi, nie widzisz granic
narysowanych na mapach.
Widzisz jedną Ziemię,
to nasz dom.
Czujesz jej delikatność
na tle ogromu pustego kosmosu
i ulotność atmosfery, która zapewnia nam bezpieczeństwo.
Czujesz, że cię chroni.
Czujesz z nią silną więź.
Nawet najbardziej zatwardziali i cyniczni astronauci
po locie w kosmos zmieniają się na lepsze.
Patrzysz w dół i myślisz: „Wszyscy żyjemy na tej piłeczce”.
A potem patrzysz w kosmos
i zaczynasz zastanawiać się,
co przyniesie nam przyszłość.
MISJA APOLLO 11, LĄDOWANIE NA KSIĘŻYCU
Neil, widzimy, jak schodzisz po drabince.
To mały krok dla człowieka,
ale wielki skok dla ludzkości.
Niesamowite.
Tak. Mamy flagę, widać gwiazdki i paski.
Piękne.
Tutaj ludzie z planety Ziemia
po raz pierwszy postawili stopę na Księżycu.
W lipcu 1969 AD.
Przybywamy w pokoju dla dobra całej ludzkości.
Witajcie w domu.
TRIUMF USA NA KSIĘŻYCU
NASI NA KSIĘŻYCU
Lądowanie na Księżycu
to najbardziej poruszające wydarzenie w historii ludzkości.
A to jego pozostałości.
Co mnie zainspirowało? Właśnie to.
- Saturn V? - Tak.
To oglądałem jako dziecko.
Szaleństwo.
Wiesz, jaki miała ciąg? Milion… coś?
Sam generator gazu
jest wielkości naszej komory ciągu.
Tak.
Tak, jest wielka.
To najpotężniejsza rakieta, jaką kiedykolwiek zbudowano.
Potrzebujesz tej energii, by dolecieć…
Na Księżyc.
- Czy Marsa. - Marsa.
Co więcej, wtedy to była nowość
i nie polatali na tym za długo.
My odbyliśmy około 80 lotów.
I powoli zaczynamy to łapać.
I dopiero teraz wsadziliśmy w nią Boba i Douga.
A oni dwa testy i „dobra, lećcie”.
Tak.
Dobra, chodźmy dalej.
- Lądownik księżycowy. - Tak.
Wydaje się mały.
Chcę zobaczyć wnętrze.
Prawie musieli tam stać.
Żadnych krzeseł, nic.
I mieli jakieś zalążki komputera.
Komputer w tym czymś…
Już nawet nie ma nic takiego.
Kluczyk do auta jest mądrzejszy.
Ale działało.
- To najważniejsze. - Fascynujące.
Robi wrażenie,
biorąc pod uwagę elektronikę, na której to działało.
Tak.
Inspirująca wizyta i widoki.
Pokazaliśmy, że potrafimy latać z astronautami,
więc pora na dłuższy czas wrócić z astronautami na Księżyc
i poszerzyć nasz zasięg na Marsa.
Ci genialni i utalentowani ludzie wierzyli w swój cel.
Baza na Księżycu i miasto na Marsie mogą powstać.
Wcześniej nie byłem pewien, czy to możliwe.
Teraz wiem, że tak.
Tymczasem jutro czeka nas bardzo ważna misja.
DZIEŃ ODDOKOWANIA
62 DNI NA POKŁADZIE ISS
Dzień dobry, Bob i Doug. Na początek ważna wiadomość.
Wstawaj, tato. Kochamy cię.
Nie możemy się ciebie doczekać. Pobudka!
Cieszę się, że poleciałeś w kosmos, ale bardziej cieszę się na twój powrót.
Wracaj szybko, żebyśmy mogli kupić mi psa.
Kochamy cię, tato.
Zaraz wyruszymy w ostatni etap podróży.
Nie mogę się doczekać powrotu do domu,
a nasi synowie bardzo się cieszą, bo odzyskają ojców,
ale też apatozaura, nasz wskaźnik nieważkości,
którego wybrali do tej podróży.
A więc Jack i Theo,
apatozaur Tremor wkrótce wraca do domu.
Powrót to oczywiście następny wielki krok,
więc wszystko musi zadziałać.
SpaceX do Dragona. Test łączności.
Dragon do SpaceX. Test łączności Dragon-ziemia.
Ciężko się przygotować.
Nie wiesz, co poczujesz.
I nie możesz pozbyć się tego
oby irracjonalnego strachu, że coś pójdzie nie tak.
Ostateczne rekonfiguracje do oddokowania zostały zakończone i są nominalne.
Czy będę się denerwować? Na pewno.
Syn ma kojarzyć tę chwilę z radością i podekscytowaniem,
więc nie dam tego po sobie poznać.
Macie zgodę na oddokowanie.
Potwierdźcie opuszczenie wizjerów
i gotowość do oddokowania oraz odlotu.
Wizjery opuszczone, jesteśmy gotowi do odlotu.
SpaceX do Dragona. Oddzielenie potwierdzone.
Stacja do Endeavoura.
Bob, Doug, to był zaszczyt służyć z wami.
Bezpiecznej podróży i pomyślnego lądowania.
Powodzenia.
Przyjęliśmy. Dzięki, Chris.
Cieszymy się na powrót do domu.
Jednak musimy być czujni, zwłaszcza w pierwszym locie.
Całą misję trzeba wykonać od początku do końca.
Kiedyś myśleliśmy:
„Wznieśliśmy się, teraz już z górki”.
A potem zdarzyła się Columbia.
POWRÓT PROMU COLUMBIA
Wszystko wygląda dobrze?
Kontrola i wskaźniki nominalne, prawda?
Kontrola stabilna. Obniżamy się prawidłowo.
- Nie widzę nic niezwykłego. - OK.
Niesamowite. Robi się naprawdę jasno.
Zdecydowanie wolałbyś nie być na zewnątrz.
Bob i ja byliśmy na pasie startowym, na którym miał lądować prom.
Pamiętam pukanie w okno,
mówili nam, że stracili łączność,
wszelkie dane i namiary na Columbię.
Houston do Columbii, test łączności.
Houston do Columbii, test łączności UHF.
Na razie nie mamy żadnych danych.
O Boże.
Wiadomość z ostatniej chwili.
Widzą państwo coś, co wygląda na elementy wahadłowca.
Miejmy nadzieję, że nie jesteśmy świadkami najgorszego.
Gdy wahadłowiec nie przyleciał,
byliśmy przy tym, kiedy powiedzieli rodzinom,
co według nich się stało. Prawdopodobnie nikt nie przeżył,
że zrobią wszystko, co w ich mocy.
Ale gdy pojazd rozpada się na wysokości 76 kilometrów,
nikt nie ma szans na przeżycie.
Sam widok szczątków Columbii,
modułu załogi, hełmów i wszystkiego,
odciska takie piętno, że chyba nigdy…
Tego się nie zapomina.
Kiedy tracisz rakietę z ładunkiem,
jest kiepsko.
Ale jeśli tracisz rakietę z załogą,
to jest sytuacja nieporównywalnie gorsza.
I nie chcesz, by ktokolwiek musiał znów przez to przechodzić.
Przygotowywaliśmy się na powrót Boba i Douga.
Gdy tylko kapsuła odleciała
i oddokowaliśmy,
wróciły nerwy
i to poczucie: „O rany, znowu swobodnie lecimy”.
Wracają do domu. Zaczęło się.
Teraz nie ma już odwrotu.
Więc…
Czas na rock’n’rolla,
rozmowę z ratownikami i powrót Boba i Douga do domu.
Lot Boba i Douga przebiega gładko,
odkąd wczoraj oddokowali od stacji kosmicznej.
Teraz czekamy tylko na wejście w atmosferę.
Ekscytujący dzień.
Pozostało kilka godzin do wodowania…
Muszę z nimi pogadać.
…a wszystko zaczęło się ledwie miesiąc temu.
- Wyspałeś się? - Tak. Spałem kilka godzin.
- Kilka godzin? - Tak.
Jak to wygląda?
Wszystko idzie dobrze. Dragon jest w dobrym stanie.
Dobra, powodzenia.
- Powodzenia. - Powodzenia.
Patrzcie.
Wydają się bardzo spokojni.
Nie byłoby dobrze, gdyby się denerwowali.
Ale trochę się stresują. Te ruchy…
I tak co chwila.
Wszyscy nienawidzą wejścia w atmosferę.
Na stabilnej orbicie wokół Ziemi
robisz serię zapłonów.
Ten manewr ciągiem zmniejsza prędkość
i zaczynasz schodzić niżej,
aż wpadasz w gęstą atmosferę
i komunikacja się urywa.
To tak zwane „zaciemnienie”.
Przez kilka minut nie docierają do nas żadne sygnały
i nie wiemy, co się dzieje.
Zaciemnienie jest o 18.36,
lądują o 18.48.
Więc zaciemnienie jest 12 minut przed lądowaniem.
Na jakiej wysokości?
105?
95 kilometrów?
Nie za wysoko?
Chyba trochę za wysoko.
- Znalazłeś? - Tak.
47.
- 50. - OK, 50.
Więc dochodzi do tego między 50 a 30 kilometrami.
Czyli z 30 kilometrów na sześć spadasz w dwie minuty?
- Obłęd. - Obłędnie szybko.
- Tak. - Niesamowite.
Spadasz z dużą prędkością i wykorzystujesz atmosferę do hamowania.
To mnóstwo energii.
Na zewnątrz robi się gorąco,
a w środku za oknem widzisz płomienie.
Osłona termiczna musi być idealna.
A po przejściu przez atmosferę muszą jeszcze otworzyć się spadochrony.
Wypadają i po dwóch minutach otwierają się spadochrony. Szybko.
Moim zdaniem to spadochrony
są najważniejszą rzeczą, która musi zadziałać.
Mimo tylu testów to wciąż najbardziej ryzykowna część.
Tak.
I nie wodowaliśmy od programu Apollo.
Tak.
SpaceX do Dragona, odprawa przed wejściem.
Słuchamy.
Ekipa ratunkowa jest gotowa, pogoda jest świetna,
a wasza kapsuła jest gotowa do wejścia.
Brak uszkodzeń.
Przyjęliśmy.
Kiedy wejdą w atmosferę?
Początek sekwencji za pięć minut.
Przyszedłem na deorbitację.
By wszystko dobrze poszło.
- Teraz deorbitacja? - Tak.
Wszystko idzie dobrze.
To była długa podróż.
Szaleństwo. Ale udało się.
Tak, 18 lat.
- Denerwujesz się? - Tak.
SpaceX do Dragona. Podajemy impuls deorbitacji.
Przyjęliśmy. Zaczynajcie.
Są wyluzowani, nie oddychają ciężko,
bo ich poziom CO2 nie rośnie.
- To dobrze. - Tak.
SpaceX do Dragona. Impuls zakończony.
Przebieg nominalny.
Rozpoczynamy zamykanie osłony.
W porządku.
- Przygotujcie się do wejścia. - Przyjęliśmy.
Dobra.
Zaczynamy.
Cztery G. Pędzi.
Prawie jak mała kometa.
SpaceX do Dragona. Pozostały dwie minuty do zaciemnienia.
Do zobaczenia o 18.42.
Dragon, przyjęliśmy, 18.42.
BRAK SYGNAŁU
OK, zaciemnienie.
SpaceX do Dragona. Test łączności.
Jezu, ile to trwa.
SpaceX do Dragona. Test łączności.
Gdzie jesteś?
Pokaż się.
Jest.
SpaceX do Dragona. Test łączności.
Słyszymy was głośno i wyraźnie. Przeciążenie około 3,9 g.
Przyjęliśmy, widzimy was.
Tak.
Zbliża się.
Mijacie 15 kilometr. Przygotujcie się na otwarcie spadochronów.
Przyjęliśmy, Jesteśmy gotowi.
No dawaj.
Widzimy dwa spadochrony hamujące.
Tak, poczuliśmy je.
Zwolnij, skarbie.
Tempo opadania nominalne.
Nieźle.
Tak.
Dobra.
Otwórzcie główne.
Pompujcie.
No dawaj.
Już.
Widzimy cztery spadochrony.
Tak.
Jeszcze chwila. Już prawie na ziemi.
Tempo opadania nominalne.
Mijacie 700 metrów.
I znowu siedem metrów na sekundę.
Bez porównania.
Jakby siedzieli.
Zwalnia.
Sześćset metrów.
Dwieście metrów.
Jesteśmy gotowi na wodowanie.
Przyjęliśmy. Gotowość na wodowanie.
Tak jest!
Witamy z powrotem na Ziemi i dziękujemy za lot SpaceX.
O tak.
Tak!
W porządku.
Wszystko dobrze?
Wszystko poszło gładko.
Co to za małe łodzie?
Nie wygląda mi to na 14-metrowy statek.
Kto to jest?
- To łódź. Nie nasza. - Czyjaś.
To nie są nasze łodzie.
- Przypadkowi ludzie? - Gapie.
O rany.
Patrzcie. Ze 30 łodzi jakichś idiotów.
Pojawiły się znikąd
i zajęły najlepsze miejsca.
SpaceX do Dragona.
Przygotujcie się do otwarcia włazu i wyjścia.
Przyjęliśmy. Jesteśmy gotowi.
Jak leci?
Przygotowują się.
Wyciągną Boba Behnkena, dowódcę operacji wspólnych tej misji,
z kapsuły.
Pokazuje kciuk w górę,
więc wszystko idzie dobrze.
Teraz dowódca statku, Doug Hurley, opuszcza kapsułę.
Już. I kolejny kciuk w górę.
- Don. - Dziękuję.
Napijesz się?
Tak!
Za szczęście i powrót Boba i Douga.
Bez wątpienia.
Minęło kilka miesięcy od startu,
cieszyłem się, że wreszcie zobaczę rodzinę.
Ale najpierw mała konferencja prasowa.
CENTRUM BADANIA LOTU IMIENIA N. ARMSTRONGA
Nie skuli sześciolatka kajdankami,
więc wybiegł do mnie na lotnisku.
Wspaniale było go zobaczyć.
Cieszę się, że nie spadłem ze schodów, gdy na mnie wpadł.
Pozwólcie, że nie będziemy stać.
Pewnie część z was domyśla się,
że nie stoi się za fajnie przez kilka godzin po przylocie.
Pięć godzin temu krążyliśmy statkiem kosmicznym
i robiliśmy wszystkim kawały, wydzwaniając telefonem satelitarnym.
To była
niezła odyseja, te pięć lat,
odkąd Bob i ja zaczęliśmy pracę w tym programie.
To, że możemy tu być,
po pierwszym locie załogowym Dragona,
jest niewiarygodne.
Zdolność wysyłania i sprowadzania swoich astronautów
daje naprawdę niezwykły potencjał.
Dziękuję wam za przyjście
i świętowanie tego osiągnięcia.
Dziękuję.
Tak.
Po tych wspaniałych słowach
chyba niewiele mogę dodać.
Przyszedłem tu,
by zobaczyć Boba i Douga, szczerze.
Cała moja adrenalina w jednej chwili zniknęła.
Dzięki Bogu.
No wiecie.
Myślę, że to osiągnięcie ludzkości
i cały świat może to odebrać jako początek nowej epoki.
Będziemy mieć bazę na Księżycu
i wyślemy ludzi na Marsa.
Będziemy gatunkiem wieloplanetarnym.
Myślę, że ten dzień zwiastuje nową erę eksploracji kosmosu.
ROK PÓŹNIEJ
Obserwujecie przygotowania statku Crew Dragon i rakiety Falcon 9
do wysłania czterech astronautów na półroczną misję naukową na ISS.
Ta załoga poleci tą samą kapsułą,
co astronauci NASA, Bob Behnken i Doug Hurley,
w zeszłorocznym locie testowym Demo-2.
To druga załoga, która poleci komercyjnym statkiem
w tej nowej erze lotów kosmicznych.
Nadchodzą.
Astronauci Crew-2 stawiają pierwsze kroki w drodze przed podróżą w kosmos.
Mamo!
Pilot Megan McArthur.
Cześć, kolego!
Mamo, kocham cię.
Bob Behnken jest tam z ich synem.
To mocna para, wspaniałe.
Teraz czas na misję Megan.
Cieszymy się,
że poleci tą samą kapsułą Dragon.
Teraz ja robię za wsparcie
i dbam o potrzeby naszego syna, Theo.
Do zobaczenia za 6 miesięcy. Będę tęsknić.
Mój mąż poleciał Crew Dragon rok temu,
a teraz mam okazję siedzieć na jego miejscu.
Teraz kolej na mamę i będę tam przez 6 miesięcy.
Z wiekiem nasz syn zaczyna rozumieć,
czym się zajmujemy.
Chcemy, by zrozumiał,
że musimy odkrywać i przesuwać granicę naszych możliwości.
Załoga jest w drodze - do kompleksu startowego 39 - A,
gotowa do lotu na stację kosmiczną.
Przyjmuję ten świt ery komercjalizacji kosmosu.
Misja dowiodła, że potrafimy wynieść ludzi na niską orbitę okołoziemską
i była zwiastunem tego, co nastąpi w przyszłości.
W miarę postępów chcemy wypełniać wszystkie misje,
które pomagają nam zrozumieć kosmos,
ale jednocześnie
musimy wymyślić mądry sposób
na zadbanie o zasoby i nasz układ słoneczny,
by przy najbliższej okazji nie zanieczyścić Marsa.
Z pewnością pojawią się nowe wyzwania i pytania o to,
jak sobie z tym poradzimy.
Ale uważam, że loty w kosmos muszą uczynić nas lepszymi.
Elon, idziesz?
Oczywiście.
MJ, rozmawialiśmy z Elonem. Jest gotowy.
Musimy częściej myśleć, jakiej przyszłości chcemy.
Czy dobrze się kończy?
Mnie zależy na tym, żebyśmy stali się cywilizacją kosmiczną.
SpaceX do Dragona. Startujecie.
Trzeba jednak pamiętać, że to nie przyjdzie samo.
Ludzie błędnie wierzą w automatyczny postęp technologii.
Nie postępuje automatycznie.
Starożytne cywilizacje takie jak Egipt
budowały piramidy, ale zapomniały, jak się to robi.
Rzymianie budowali niesamowite akwedukty.
Zapomnieli, jak się to robi.
W 1969 roku wysłaliśmy człowieka na Księżyc,
ale zapomnieliśmy, jak się to robi.
T minus 15 sekund.
Teraz mamy szansę na wieloplanetarne życie.
Ale to nie będzie trwać wiecznie.
10, 9, 8, 7…
Musimy skorzystać z danej nam szansy.
…4, 3, 2, 1.
Endeavour znów startuje.
W misji Crew-2 czterech astronautów z trzech krajów
jest w drodze na Międzynarodową Stację Kosmiczną.
Crew Dragon w locie swobodnym.
SPACEX POZOSTAJE OPERATOREM NASA
I WYSYŁA ORAZ ODBIERA ASTRONAUTÓW Z ISS.
SPACEX ROZWIJA KOMPLETNY SYSTEM STARTOWY WIELOKROTNEGO UŻYTKU, STARSHIP,
DO LOTU NA KSIĘŻYC I STWORZENIA KOLONII NA MARSIE.
NASA W PROGRAMIE ARTEMIS PLANUJE ZA KILKA LAT
WYSŁAĆ PIERWSZĄ ASTRONAUTKĘ NA KSIĘŻYC.
Napisy: Paweł Zatryb