Downloaded from YTS.MX
Mijn naam is Ricardo Quevedo.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ik ben 37.
Ik ben getrouwd en een pessimist.
Ik bedoel, een comedian.
Soms loopt het anders dan gepland.
Bij mij loopt het eigenlijk altijd fout, dus dat zegt alles.
Maar ik geef nooit op.
Telkens weer opnieuw.
Al 20 jaar lang, als een idioot…
van alles en nog wat doen…
om jullie aan het lachen te maken.
Als jij het ook zat bent, om alsmaar gehaast te leven…
…en alles maar aan te kunnen.
Neem dan een pauze en kijk naar deze show.
Het is oké om zo nu en dan op te geven.
Alhoewel, weet je wat? Dat zal mij een zorg wezen.
Morgen zal erger zijn.
RICARDO QUEVEDO
Hallo!
Dank je.
Goedenavond, wat leuk dat jullie er zijn!
Dank jullie wel…
…voor dat mooie applaus, zo spontaan en…
…zo recht uit het hart.
Ik ben Ricardo Quevedo…
…of, zoals jij me kent: Liss haar man.
Ja, zo noemt men me.
Op straat hoor ik: 'Hij is de man van Liss, Alejandro Quevedo!'
Ach…
Wat fijn dat jullie er zijn.
Wat leuk ook, dat je hier bent om een comedyshow over jezelf te zien.
Om te lachen, ondanks de omstandigheden.
Ondanks de huidige omstandigheden waarin we leven.
Waar we al zo lang in leven, welke…
…ons geduld op de proef stellen, nietwaar?
We moeten geduld hebben.
We staan voortdurend op springen.
En voor je het weet ontplof je.
Dat is lastig, maar het is wat het is.
Uitgaan, het verkeer. We gaan vrolijk verder.
Maar, zodra we onderweg zijn schieten we meteen in de verdediging.
Want iedereen is dom, behalve jij.
Niemand weet wat samenleven is, behalve jij.
Iedereen is zo dom, behalve jij.
Dus motoren worden boos op auto's, niet?
Waarom bewegen die eikels niet? En maar in het midden blijven rijden.
En in een auto, vervloek je de motoren.
Blijf aan je eigen kant, eikels! Ik hoop dat je lekker nat wordt.
De motoren worden boos.
Wat is wat ruimte houden nou? Vastgekleefd aan elkaar.
Nu moet je gaan zigzaggen.
Ik heb 'n motor om tijd te winnen, niet om vast te staan.
Ik pak je spiegel wel even, gast.
De motoren zijn doodsbang.
Als ze maar niet toeteren, dan val ik en ga ik dood.
Laat ze geen mes trekken om mijn motor te stelen.
Mijn hemel, alsjeblieft.
Doodsbang.
Spookrijdende scooters, zo van: 'Tot in de hel, klojo.'
Wat kan hen het schelen.
Die willen gewoon dat we oprotten.
Afijn.
Overal waar je kijkt, is iedereen boos.
We moeten leren geduldig te zijn, toch?
We moeten leren geduld te hebben, anders worden we gek.
We moeten heel wat slikken.
In de auto: slikken. Op een motor: slikken.
Het zegt veel over ons Colombianen.
Slikken tot het bittere eind.
Dat is ons motto. Tijdens voetbal kwalificaties, slikken.
Voor de laatste wedstrijd: 'Als Peru Venezuela verslaat, dan zijn wij…'
Vol in spanning.
Ook met verkiezingen.
Duimen voor je kandidaat, je denkt: laat ze winnen.
Maar nee en weer een bittere pil.
Slikken tot het einde. Het zou op ons schild moeten staan.
Het maakt ons Colombianen.
Die regeltjes van onze regering, is niet wie wij zijn.
Als het wapenschild leest: slikken tot het einde.
Zou je ja denken, toch?
Dat is mijn land. Dat ben ik. Nietwaar?
Maar we gaan door. Inmiddels zijn we al 2 jaar gewend aan deze zooi.
Voor de pandemie zaten we al opgesloten in Colombia.
Voor dit hele covid gedoe…
…waren we al in onze huizen ondergedoken…
…vanwege demonstraties, rellen.
We waren doodsbang.
Zoals die ene nacht, toen dieven zouden inbreken in alle…
…omheinde gemeenschappen van het land.
Tegelijk!
Weet je dat nog? Dat heb ik nog niet kunnen overtreffen.
Het was een berichtenketen gestart door iemands tante.
Dat weet ik zeker. Iemands tante.
'Dieven breken in in onze wijk.'
En iedereen deelt 't.
En elke wijk denkt dat zij het zijn.
Dus, de buren komen gewapend en al naar de poort…
…om hun eer te verdedigen.
Geen inbreker gezien.
'Ze braken niet in, omdat we verenigd zijn.'
Geen enkele dief brak in, maar toch.
Mijn vrouw zei: 'Ga ook naar de poort. Straks denken ze nog wat.
Trekken ze morgen een gezicht.'
Ik zei: 'Waarom? Ik ben moe en ik ben geen vechter.
We hebben niet eens een stok.
Als er geen inbraak is, ga ik toch niet als een gek wat kopen?
Ik kan niet eens vechten. Wordt hij afgepakt en slaan ze me ermee.
Breng jij me dan 's nachts naar de eerste hulp met die stok in mijn reet?
Geen goed plan, hè?
Laten we dan koffie voor ze zetten, oké?'
Kom ik met mijn koffie:
'Alsjeblieft, voor jullie.
Veel plezier hè met surveilleren.'
Ik lekker mijn bed in.
Nog nooit zo lekker geslapen!
Als er een rustige nacht was, was het die.
Met 40 surveillerende mannen.
Alleen de bewaker had een slapeloze nacht.
Het moet er druk zijn geweest.
Wanneer gaan die eikels naar huis?
Maar we blijven doorgaan, hè?
We worden gebombardeerd met zulke leugens, dat went niet.
De eerste maanden waren zwaar. Opgesloten, onzeker.
Het minst favoriete familielid stuurde je naar de markt.
Om boodschappen te doen.
Dat familielid mocht niet naar afspraken.
'Stuur hem. We kunnen mama toch niet sturen?'
Tegen hem: 'Ga jij maar, je bent sterker.'
'Jij wordt nooit ziek.' En weg is ie.
En wat was er uitverkocht? Wc-papier!
Zoals altijd in dit land. Waarom moet wc-papier…
…als eerste gaan?
Waar komt die angst vandaan om niet je kont te kunnen afvegen?
Moet het eten niet eerst opraken?
Waar stront van wordt gemaakt.
Je hebt 30 rollen, en nu?
Ik kan niet poepen. Ik had een banaan moeten kopen.
Je leven riskeren op de markt en dan ook nog vernederd worden?
Je kwam niet zomaar binnen.
Je komt met je tassen en:
'Jij daar! Stop!
Daar ontsmetten.'
Ze drenken je erin.
Jij van: 'Wat doe je?' Alcohol in je ogen.
'Trek je kleren uit. Je hebt het virus.'
Sta je dan naakt bij de ingang. 'Wat is er nu?'
'Douchen! Niets aanraken.'
Al zoekend: 'Waar dan?' Verblind door de alcohol.
'Kleren ook. Raap ze op. Ze zijn besmet.'
Die zooi is besmet. Snel, naar de wasmachine.
Snel! Dood aan het virus.
Mijn hand is besmet! Ik raakte het aan.
Snel, handen wassen.
Niemand komt er nu in. Het sterft vanzelf uit.
We laten de wc een maand dicht.
We wisten niet beter…
…en deden absurde, nutteloze dingen.
Mensen gingen winkelen in vuilniszakken.
Om maar niet besmet te raken.
Schoenen gedrenkt in alcoholspray.
Die vreselijke, vochtige matten overal.
Soms werden autobanden ermee bespoten.
Toen werd er gezegd: 'Nutteloos.' -'Oh…'
Jezus, kon dat niet eerder. Ik heb flink ingeslagen.
En anderen geloven niet in vaccins.
Die zeggen: 'Geen vaccin voor mij. Ik wil geen chip in mijn arm.
Die verstoort satellietsignalen. Daarom ligt de sociale media plat.
De eigenaar van Facebook bespioneert ons.'
Stel je voor, dat hij je bespioneert.
'Jeminee zeg, wat is dit saai.
Hij pakt de trein. Wat gaat ie nu doen?'
Maar feit is, we worden bespioneerd.
Je hebt het met iemand over iets en prompt popt er een reclame op.
Wat gebeurt hier nou?
Zo zijn we altijd op ons hoede.
Anderen zijn selectief in het kiezen van 'n vaccin.
Zo van…
Normaal doen ze maar wat, staan er niet bij stil.
En dan opeens heel selectief: 'Voor mij alleen Pfizer.'
Hun keuze.
'Ik wil alleen Pfizer. De anderen zijn niet getest.
Dat doe ik niet. Mijn lichaam is een tempel.
Zomaar alles er maar instoppen, nee.'
En in de avond, delen ze allerlei vloeistoffen met hun partner.
Zo gaat dat.
Het is wat het is.
Afijn.
Met alle respect.
Misschien is iemand nu beledigd.
Van: 'Mijn God.
Ik kijk dit met mijn moeder…
…en deze vulgaire man praat over deze onfatsoenlijke daden.'
Mensen neuken hoe ze willen.
Nietwaar?
'Mijn God!
Ik neuk niet, ik bedrijf de liefde. Waar is je respect?'
Mensen die nu blozen, kunnen er niks van.
Ik hou al op.
Laat me niet doorgaan, dan brand ik los.
We waren de covid-19-situatie al snel zat.
In het begin was het moeilijk om eraan te wennen.
Weer hadden we veel geduld nodig.
Met je partner, nog meer, nietwaar?
De quarantaine was lastig.
We ergerden ons aan onze partner, wat normaal is.
Of niet?
Stelletjes die dit zien: 'Waar heeft hij het over?
Echt niet. Ik hou van je, schat.'
Maar diep van binnen weten ze het.
Ze zouden je partner niet zijn als ze je niet irriteren.
Maar de liefde is groter dan de ergernis.
Daarom blijf je bij elkaar.
Toch knaagt die ergernis elke dag aan je.
Elke keer weer wat meer.
Zaken die irriteren, spreek je niet uit.
Maar de irritatie bouwt alsmaar op.
Alsmaar meer.
Je bedenkt hoe het is, als het uit is en wat daar bij komt kijken.
Dat doen wij.
Ja, liefde is sterk.
Complex. Met heel veel geduld.
Normaliter is de ergernis te overzien, omdat je allebei dingen te doen hebt.
Je gaat naar je werk, praat met anderen.
Deelt andere ruimtes.
Maar, in die eerste maanden was dat geen optie.
Ruzies escaleerden.
Over elk klein dingetje. We konden elkaar niet meer luchten.
'Wat zeg je?' -'Niets, ik zei niks.'
Klaar om elk moment de strijd aan te gaan.
Ons geduld was simpelweg op.
Een stel weet wat ik bedoel.
Degenen met een partner, steek je hand op.
Ah, bijna iedereen hier!
Super! Te gek.
Degenen thuis ook, voel je niet eenzaam.
Alsof een…
…man, die dit alleen zit te kijken, doet..
Doe het even goed maar.
Degenen die nu single zijn, steek je hand op.
Een paar singles. Heel goed.
Bedankt. Ik hoop dat het snel beter gaat.
Grapje. Ik hou je voor de gek.
Singles, ik zal je iets vertellen wat je nog niet weet.
Namens alle getrouwde mensen. Zij geven me allemaal gelijk.
Voor singles, je weet niet dat je gelukkig bent.
Je denkt van niet, maar dat ben je wel. Je weet het gewoon niet.
Geniet ervan. Grijp het moment.
Zoals Diomedes Díaz zegt: 'Ga neuken!' Doe het nu het nog kan.
Geniet ervan, oké?
Je zult spijt krijgen, als je het niet hebt gedaan.
Doe er je voordeel mee.
Sommigen hebben partners, anderen niet. Degenen die hun hand niet opsteken…?
Ach, er zijn idioten hier.
Ze zijn er, zie je?
'Ik date, maar ik weet niet of het serieus is. Zal ik hem opsteken?'
Anderen zijn in hun eigen wereld. 'Komt Suso zo op?'
En anderen kan het niks schelen, dat is ook mogelijk.
Steek je hand op, als dat zo is.
Bedankt, vriend. Erg vriendelijk.
Dat is prima. Allemaal goed.
Steek je hand op, als je denkt dat handopsteken onnodig is.
'De show had zonder kunnen doorgaan en het was prima geweest.'
Oké, er zijn er een paar.
Bedankt voor de feedback.
Ik ben blij met feedback.
Een hand, als je denkt dat het relevant was.
Net op tijd. 'Shit, ik stak hem niet op.
Mijn excuses voor mijn slechte gedrag.
Ik doe vanaf nu met alles mee, want ik heb het verknald.'
Dankjewel, vriend. Wat fijn.
Sommige mensen erkennen hun fouten.
Je hand, als je denkt: Hij doet dit te veel.
Ga toch verder. Ik heb een duur kaartje gekocht om deze lul te zien.
Ah, een meerderheid! Dank jullie wel.
Sommigen hebben hem nog niet opgestoken.
Dat zijn degenen die de handen vrij krijgen.
Niemand? Oké, we zitten goed.
Of misschien zijn ze boos. Dat kan altijd.
Met alle respect.
Dan nemen ze dat op en zetten ze me op social media.
Wist je dat er meer scheidingen kwamen tijdens de pandemie?
En break-ups ook.
Als je nog samen bent na al die shitzooi, wees dan dankbaar.
Ze zijn geduldig met je.
En als het is beëindigd, kunnen ze de pot op.
Wat niet goed voor je is, doe je weg.
Ga door, verdomme.
Het is goed.
Alle stellen hadden deze ruzie,…
…minstens 1 keer.
Na domme vragen, als waar wil je heen? Wat wil je eten?
Besluiteloosheid eindigt meestal in ruzie.
Niemand wil verantwoordelijk zijn als het misgaat.
Ooit gedaan, kregen de wind van voren.
'Oké, ik zal nooit meer beslissen.'
'Jij kiest.' -'Nee jij.'
'Dat is goed.' -'Prima.'
Beiden kwaad en met honger naar bed.
En geen van beiden beslist. Voor de dames die het niet weten,…
…als man, voordat je vraagt wat je wilt doen of eten,…
…bereid je je voor.
Je moet jezelf overtuigen.
Een peptalk.
We praten tegen onszelf.
We laden ons op met positivisme en goede vibes.
Vandaag ga ik geen ruziemaken.
Ik zal geduldig zijn.
Ik vraag haar waar ze heen wil.
Het gaat om haar.
Ik wil vlees. Dat doet er niet toe.
Als ze een waardeloze salade tent kiest…
…ben ik maar de lul.
Ik eet wel brood, of drink water tot mijn maag barst of ga…
…voor het daklozendieet: slapen dan vergeet je de honger.
Morgen eet ik een goed ontbijt.
Geen ruzie. Zelfs als ze dat wil. Een mooie dag, wees geduldig.
Als zij die verdomde pasta wil, ga ik niet in discussie.
Altijd maar die pasta met kaassaus.
Ik ben lactose intolerant, word winderig. Daar gaat mijn plezier vanavond.
Ben ik de lul. Schijten tot drie uur 's nachts.
Die pasta vergalt mijn nacht.
Ik eet wel brood.
Geen ruzie.
En dus kom je vol goede moed aanlopen.
'Schatje, wat wil je? Waar zullen we eten?'
'Ik weet het niet en jij?'
Omdat zij, door precies hetzelfde proces is gegaan.
Dezelfde innerlijke monoloog, voordat jij aankwam.
Hij vraagt altijd wat ik wil en…
…vindt het nooit leuk wat ik kies.
Waarom vraag je het dan?
Laat hem maar kiezen. Hij wil vlees. Elke dag vlees.
Kan hij drie dagen niet schijten.
Ik ben opgeblazen, dat moet de sla zijn geweest.
De sla? Dat vlees wat je elke dag eet!
Geef ik hem papaja's om zijn stoelgang te helpen.
Nee. Laat hem maar kiezen.
Ik doe aan intermittent vasten. Er zijn overal salades. Komt goed.
'Wat zou jij willen?'
'Ik doe dit voor jou, lieverd.'
'Waarom kies je niet wat je wilt?'
'We maken hier geen ruzie over, okè?'
'Laten we hier niet over ruziën.'
'Voor alles een tijd'
'Laten we een spelletje doen. We eten waar je als eerste aan denkt.'
'Wat wil je? Go!' -'Even denken. Pasta.'
'Hè hè…
Pasta?'
Waarom verzin ik die stomme spelletjes.
Uit alle opties, hè? Pasta?
'Oké, laten we pasta eten. Lekker.'
Die strijd ga je niet aan. 'Oké, het wordt pasta.
Ik haal wel een Rennie of zo.
Ik wil geen pasta, maar oké prima.'
Tot zover alles goed.
Maar helaas zijn vrouwen proactief.
Dus op weg naar de pastazaak,…
…bieden ze allemaal opties aan,…
…die geen pasta zijn.
Voor het geval dat.
We kozen pasta, verdomme.
Maar nee.
Ze stopt de auto onderweg en zegt:…
…'Ze verkopen heerlijke arepas om de hoek, schat.
Onweerstaanbaar. Echt elke topping: kip, vlees,…
…saus naar keuze, met avocado. Echt goddelijk. Om de hoek.'
Ik zeg: 'Maar lieverd, wil je arepas of pasta?'
'Ik dacht misschien willen we dat.'
'We zeiden pasta. Laten we pasta halen.'
Daar aangekomen: 'Om de hoek verkopen ze broodjes,…
…echt heerlijk. Met gehaktballen speciaal saus,…
…alles op toast. Kijk, daar.'
'Maar lieverd, wil je pasta, broodjes of arepas?
Wat wil je?' -'Ik weet het niet, jij wel?'
'Ik wil gewoon iets.
Ik wil één dag van mijn verrekte leven genieten, kan dat?'
'Wat onbeleefd.'
'Schatje, ik probeer wat aardigs voor je te doen.
Waarom kies je niet?
Arepas, broodjes, pasta. Welke?
We zeiden pasta. Ik wilde dat niet eens.
Wat wil je in godsnaam eten? Neem een besluit.'
'Ik hoef niets meer.
Ik wil naar huis. Door jouw onbeschoftheid is mijn trek weg.'
Beiden gaan pisnijdig naar huis.
Dan is het een lange rit, hè?
Allebei doodstil, stoplichten genegeerd,…
…honger, maar de woede neemt het weg.
Niemand zegt iets, want elk geluid kan een teken van agressie zijn.
Je kunt je keel niet schrapen zonder in ruzie uit te barsten.
Van: 'Hmm.' -'Wat moet je? Zeg het dan!'
Je kunt beter je mond houden.
Elk klein ding wakkert het vuurtje aan.
Hoe maak je het dan goed?
Eentje zegt sorry, toch? Degene die het het ergste maakte.
In dit geval, schoot hij uit zijn slof.
Je zegt sorry.
Eén tip. Als je je excuses aanbiedt, doe het als de woede weg is.
Want als iemand nog boos is, eindigt dat weer in een ruzie.
Wij sukkels zeggen sorry en trappen nog even na.
Een kleine steek na, om elkaar uit de tent te lokken.
Maar ze merken het en worden boos.
Dus je wordt sarcastisch. 'Schatje, het spijt me.
Het is mijn schuld, zoals altijd.
Mijn schuld, want jij bent perfect, foutloos en ik ben…
…een sukkel die het altijd verknalt.
Zodra hij wakker wordt, verpest hij het.
Oké. Excuses, Uwe Majesteit.
Ik kan mijn fouten toegeven, in…
…tegenstelling tot sommige koninklijken.
Weet je wat. Volgende keer eten we arepas, broodjes én pasta.
Tegelijk.
Kom we gaan op 'n diner tour voor Uwe Majesteit.
Wat zeg jij?'
'Waarom doe je alsof ik achterlijk ben?' De ruzie gaat door.
Als eerste een oplossing voor de man: makkie.
Telkens als je voorstelt, wat gaan we doen of waarheen…
…herhaal je deze vier stappen.
Onthoud het. Vier stappen die altijd hetzelfde zijn.
Vraag eerst wat ze wil doen. Ten tweede, word boos.
Ten derde, bied je excuses aan.
Ten vierde, ga met honger naar bed.
Oké?
Keer nu de volgorde om.
Oefen het in een andere volgorde.
Volgende keer als je iets wilt,…
…word je boos,…
…bied je excuses aan en ga je eten halen. Oké?
Oefen dat en laat het me weten.
Als ze vraagt wat je wilt,…
…word je ineens pissig.
Zonder enige aanleiding.
Overdrijf het gewoon. 'Ach, hou op!' En storm naar buiten.
Ze zal…
Het moet een onverwachte, explosieve reactie zijn.
Zonder reden.
'Genoeg, hou je mond over eten.' Loop weg.
Zij geschokt: zo onbeleefd? Nee.
Wat zei ik? Wat is er met hem?
Kom dan snel terug.
Geef je haar bedenktijd, wordt ze boos en is het klaar.
En dat is heel gevaarlijk, nietwaar?
Het snel doen, is heel belangrijk.
'Ik trek dit niet.' Loop even weg. Vijf seconden.
Voordat het opbouwt, ga je terug en excuseer je.
Twee simpele stappen in dertig seconden.
'Ik wil het niet horen.' Tel tot vijf.
Ga terug en verontschuldig. 'Wat was dat? Heb ik dat…?
Ik was niet mezelf. Vergeef me, schat.
Nee, dat verdien jij niet.'
Overdrijf het.
'Je verdient dit niet. Je bent mijn schatje. Ik hou van je.
Shit, ik heb het verpest, sorry. Ik viel ons af.
'Lieve God, op alles wat we eren.
Vergeef me, schat.
Stress over geld en werk werden me teveel.
Ik reageerde het af op jou. Weet, ik hou van je.
Jij bent mijn schatje. Kun je vergeving vinden in je hart…
…voor deze onwaardige, verachtelijke man?'
Ze zal zeggen:…
…‘Oké.’
Nu ze in de war is, vertel haar wat je wilt eten.
'Gaan we vlees eten?'
Ze zal zo doen van…
…'Huh?'
Precies.
Onderweg zal ze niks zeggen. Gegarandeerd.
Ze zal denken: arm ding.
Hij heeft veel stress. Ik hoop dat het vlees lekker zal smaken.
Een fluitje van een cent, man.
Wees creatief.
Voor vrouwen is het nog makkelijker.
Een goed bewaard geheim is: wij worden nooit gelukkig wakker.
Mannen snappen wat ik bedoel.
We zeggen nooit: 'Wat een prachtige dag, ik ga ervoor'. Nee
Je wordt bezorgd wakker.
Met een onbehagen gevoel, dat er iets mis is of je vergeten bent.
Dat je iets hebt verknald.
Het enige wat vrouwen moeten doen is simpel: een probleem bedenken.
De man denkt dat het zijn fout is en zal het geloven, zelfs als er geen is.
Je hoeft alleen maar te impliceren dat er een oplossing is.
Laat het lijken alsof 't hun idee is.
Dat hij ermee kwam. Dat is alles.
Kijk bedachtzaam naar hem.
En hij wordt gek: 'Ik heb het verknald. Wat nu?
Ik ben zo'n eikel. Zie je?
De ene fout na de andere.'
Hij zal zich afvragen Maar ik ben net wakker. Wat…?
Wat heb ik gedaan?
In mijn slaap? Nee.
Dan vraag je: 'Wat is er? Alles goed?'
Nu hoef je alleen maar een naam te geven. Verzin wat.
Maakt niet uit wat.
'Wie is Catalina?'
Misschien ken je geen Catalina.
Hij denkt: Betrapt, ook al ken ik haar niet.
Shit, ik heb het verpest. Alweer.
Ik ben zo'n watje, man. Verdomme. Altijd verkloten.
Waarom heb ik met dat meisje…? Maar Catalina zegt me niets.
Weet je het nog? Nee, we hebben ons gedragen.
Catalina, nee, maar ik heb het wel verpest.
'Ik weet niet, schat. Waarom?' Maak het daar af.
'Je weet waarom.'
'Ik weet het. Stom van me om dat te vragen.'
'Oh, god!' En net als hij flauwvalt van bezorgdheid zeg je:…
…'Ik heb honger.' En meteen gaat hij aan de slag.
'Wil je pasta? Je bent gek op pasta.
Ik trakteer. Laten we op weg naar huis wat arepas halen.'
De truc is geduld. We zijn allemaal anders.
Er is meestal iemand slordiger in een relatie.
Steek je hand op als je slordig bent.
Jullie begrijpen mij.
Ik ben de sloddervos in de relatie.
Excuses, namens ons aan degenen die netjes zijn.
We weten dat het een hel is om met een sloddervos te leven.
Onze excuses, oké? Het is onze schuld. Zoals gewoonlijk.
Maar pas op.
Niets is voor ons zo vervelend, als dat onze zooi wordt opgeruimd.
Waag het niet, anders krijg je een probleem.
Misschien lijkt het rommelig,…
…maar je weet waar alles ligt. Als dat wordt verstoord, zijn we verloren.
We raken overstuur.
Gaan mensen beschuldigen.
Stel, er ligt een lepel voor arequipe onder hun bed.
Walgelijke suikerdrank, maar het kan.
En als je hun lepel opruimt, denken ze dat…
…er iets mis is met de kamer.
Waar is mijn arequipe lepel?
Mijn lepel ligt niet onder het bed. Nu kan ik het niet eten.
'Waarom kan ik die lepel niet vinden?'
Ze overdrijven. Rechtvaardigen wat niet is.
'Hij zat vol met mieren.'
'Dat zijn m'n vrienden, ja?'
'We eten samen arequipe. Waarom vraag je het niet eerst?'
Heb geduld, ze overdrijven. We hebben allemaal favoriete kleren.
Voor vrouwen is het een blouse, een mooie outfit,…
…kleding die je zelfvertrouwen geeft.
Die je draagt bij speciale gelegenheden.
Voor mannen is het simpel: een t-shirt.
Perfect voor een speciale gelegenheid.
Dat ene shirt voor elke speciale gelegenheid.
Neem je, pakweg, gestreepte shirt.
Je loopt naar je kast om je gestreepte shirt te pakken en…
…het is weg.
Je wordt gek.
Stelletjes weten waar ik het over heb.
Je eerste instinct is niet: Waar is ie? Wat heb ik ermee gedaan?
Heb ik 'm gedragen? Nee, als eerste denk je dat iemand hem heeft.
Ze pakken altijd zomaar mijn spullen en verplaatsen ze.
Vol woede vragen ze het aan hun partner.
'Waar is mijn gestreepte shirt?'
Ze maakt het alleen maar erger door te zeggen: 'Waar je het achterliet.'
'Wat een waardeloos antwoord. Is 't zo erg om te helpen?'
'Geen idee, schat. Waar je 't achterliet.'
Alsof je zegt, zoek je problemen?
'Het ligt daar niet, schat.'
'Anders vraag ik het niet.'
'Heb je in de mand gekeken?' -'Het lag daar niet.'
Je denkt: hoe kan ik gaan kijken zonder dat ze het merkt?
Hij maakt al ruzie zonder eerst te kijken.
Hij speelt dom, gaat zoeken.
Ze raken mijn spullen altijd kwijt.
Ik kan niks leuks kopen. Ze raken altijd kwijt. Al 2 keer gekeken.
Het is er niet.
'Nou, jij met je zwijnenstal overal'
'En onder 't bed naast je arequipe lepel?'
'Wie weet.'
Ze zijn sarcatisch.
'Mijn zwijnenstal beïnvloed jou niet, hè?'
Weer ruzie.
Wederom, wie snel over het conflict heen is, gaat verder.
Degene die er niet snel overheen komt, gaat verder met mopperen.
Je kibbelt, overdrijft.
Vult je geest met vreselijke gedachten.
Maakt ruzie met jezelf. Maar ik..
Nee, echt niet.
Ik zou nooit…
Alleen…
Ik snap het gewoon niet.
Wat is er zo verdomd moeilijk aan…
…het respecteren van andermans spullen?
Dat is een basisprincipe, man.
Dit is niet van mij. Laten liggen.
Zo simpel is het.
Niet van mij? Blijf ik vanaf.
Het is een kwestie van respect.
Dit is van mij. Ik draag het en veeg mijn kont ermee af.
Het is van mij! Ik kan ermee doen wat ik wil.
Niet van mij. Laat maar.
Het is simpel.
Maar m'n spullen verdwijnen hier altijd,…
…want niemand geeft iets om mij.
Niets. Als ik verdwijn, zouden ze het shirt eerder vinden.
Haar spullen zijn gestreken, op kleur gesorteerd en ruiken heerlijk.
Maar mijn spullen: weg.
Nu kent ze het shirt niet eens meer.
Een verzinsel van mijn verbeelding.
Nooit bestaan. 500 keer gedragen en…
…nog steeds geen idee. Ik was vast naakt.
Op straat, naakt, denkend dat ik een shirt droeg.
Uren vervliegen, als je in een roes van woede zit.
Let op deze dingen en heb geduld, want…
…relaties eindigen om kleine dingen.
Eerder heb ik het uitgemaakt om zoiets.
Ze pakte mijn eten.
Kom niet aan mijn eten.
Er zijn 2 soorten mensen: delers en die dat niet doen.
Ik ben de laatste.
We zijn gek. Ik weet het. Ik snap het.
Maar we zijn niet egoïstisch.
Omdat we vragen: 'Zal ik wat extra bestellen?'
Zeggen ze nee.
Maar zodra ze het zien, willen ze ook.
Oh wee, als ze er één van mijn bord pakt.
Ik weet het lijkt extreem, maar het waren…
…niet zomaar frietjes, ze waren goddelijk.
Met cheddarkaas, paprika en tortillas.
Heerlijk.
Ik zeg: 'Mmm! Wil je ze ook bestellen?'
'Nee, alleen wat water.'
'Perfect, jij krijgt water en ik krijg mijn friet.'
Het eten komt en ze stopt er één in haar mond. Ik was in shock!
'Pakte je nou..? Waarom?
Trek? Zal ik wat voor je bestellen?'
'Alleen die ene.' -'Maar die waren van mij.'
'Ik heb dit aantal besteld. Nu heb ik ze niet meer.'
'Het vult me niet.'
'Rustig maar, het is één frietje.'
'Ja, maar jij hebt de lekkerste genomen.'
'De beste, met de meeste kaas.'
Het eten kwam en ik dacht: daar wil ik mee beginnen.
Waar moet ik nu beginnen? Dankje, nu is mijn eetlust weg.
'Doe niet zo onbeleefd.' 'Ik ben onbeleefd omdat ik…
…het toesta en niets zeg.'
Woede laat je veel domme dingen zeggen.
We moeten geduld hebben.
Stelletjes moeten geduld hebben. Ook met hun families.
En met kinderen.
Hand omhoog, als je kinderen hebt. Ontken ze niet!
Een paar van jullie. Oké.
Je moet geduld hebben met je kinderen. Ik heb er twee.
Weet je wat er is veranderd?
Wij willen echt goede ouders zijn.
Onze ouders gaven er niets om.
Ze waren druk bezig met andere zaken.
Ze leefden volgens het principe: 'Laat hem zelf maar leren.'
Handen ervanaf.
'Ga je klimmen? Voorzichtig. Gevallen? Daar leer je van.'
In het gips voor drie maanden.
Pap tegen familie: 'Kijk wat deze idioot deed.'
We groeiden hard op, al lerend van onze blauwe plekken.
Nu overdrijven ouders het.
Hoe kan ik hem helpen met ontwikkelen?
De psycholoog zei: 'Er is een autoriteitsfiguur nodig.
Praat op hun niveau, geen geheimen dan kan hij je vertrouwen.
Moedig dat aan tussen jullie.'
Hoe leer ik hem rekenen zonder hem te traumatiseren?
Wij hebben dat uit angst geleerd, hè?
En nog steeds bang. Je vraagt iemand: 'Wat is zes keer acht?'
De reflex is er nog steeds.
'48.'
En nog verder terug. Hoe is het onze ouders geleerd?
Opa komt moe thuis, onze vader maakt huiswerk.
Opa zegt: 'Het is heel simpel.
Twee keer vier?' Bam! Riem op tafel.
Niet?
Pap zegt: 'Acht.' -'Dan sla ik je deze keer niet.
Naar de volgende.'
Het waren methodes. Niet de beste, maar van die tijd.
Wellicht was het anders,…
…maar voor mij heeft mijn vader ons vertrouwen vernietigd…
…door ons met hem te vergelijken.
Vaders toen vergeleken ons met hen.
Niet erg behulpzaam en altijd boos over iets.
Ze verwachten veel te veel van een kind.
'Je kunt niet vermenigvuldigen?
Ik kon dat al wel.
Je leert langzamer dan anderen.
Laten we een foto maken, of alles in orde is daarboven.
Absurd dit.'
Angst besluipt het kind: 'Ik heb een tumor.
Daarom kan ik niet goed leren.
Niets blijft hangen en ik ben altijd slaperig.
Ja, het is een tumor.'
Pap en mam ruziën voor je neus.
'Waarom kan hij nog niet rekenen?
Hoeveel kost school nu? Niet meer. Weggegooid geld.
Onzin als ik het hem moet leren.
Waarom naar school? Ik leer het hem graag.
Ik leer het je en houd je in de gaten.
Over twee weken kan je het.
Als ik ontslag neem, eten we restjes. Ik ben de enige kostwinner.'
Wij als kleine kinderen: oh nee, ik wil niet dat wij restjes eten.
Ze branden het in hun geheugen.
Ik wil niet dat we restjes eten.
Ik moet het leren, ondanks mijn tumor.
Je ging hard aan de slag, hè?
Ouders gaven je zomaar informatie, om er zelf iets van te maken.
Hoezo kun je niet vermenigvuldigen? Kom, eentje samen.
Twee keer vier? Twee keer vier is acht.
Dat is alles! Wiskunde is nauwkeurig.
Het is geen zes of negen.
Oké, sukkel? Twee keer vier is acht. Begrepen?
Oefen op een andere. Zes keer acht.'
Je telt je vingers.
Ze geven je geen tijd om na te denken. 'Zes keer acht!
Kom op, zes keer acht.'
Laat het stoppen, dus zeg je: 'Zestig.'
Mijn vader: 'Deze is dommer dan de rest.
We waren dronken toen we hem verwekten, hè?
We verspillen geld. Je bent niet meer te repareren.
Morgen gaat hij van school.
We bellen oom Alberto en jij gaat tassen vullen bij Corabastos.
Je bent alleen maar goed voor werk', dreigden ze.
En je geloofde het. En neemt het mee naar bed.
In een nachtmerrie draag ik boodschappen in Corabastos.
Mijn oom met een stok: 'Zes keer acht?' -'Geen idee.
Ik heb een tumor.'
Sommige zaken zijn goddank veranderd.
Kinderen zijn tegenwoordig sociaal en milieubewust.
Ze geven om dieren.
Ze adopteren honden, redden katten.
Dat is geweldig.
Toen wij klein waren, gaven we niks om dieren. Toch?
Ze verkochten geverfde kuikens op school.
Bij de ingang.
Heeft iemand hier geverfde kuikens?
'Mam, koop er 1 voor me.' 'Hoeveel is dat?' '200 peso's.'
Je neemt hem in je hand.
Het kuiken in doodsangst in je greep.
Die kuikens stierven op zo'n tragische manier, hè?
Sommige kinderen sliepen met ze. 'Ik knuffel mijn kuiken.'
Op een dag raakt hij zoek, wat maakt het uit.
'Hij wilde op reis.'
Drie dagen later duikt hij onder de lakens op.
Gestikt. Wat een zonde.
Arme wezens.
We zijn allemaal anders opgegroeid.
Ik ben heel anders opgegroeid dan jullie.
Ik zat in de derde, vierde en vijfde in een meisjesklas.
Ik was de enige jongen.
Als je de enige bent in een meisjesklas, word…
je één van hen, leuk of niet.
Tijdens het opstellen, werd er gezegd: 'Groet de meisjes van de vierde klas.'
De hele school keek. Ik zwaaide. Ik wilde geen onbeleefd meisje zijn.
Ze begonnen de vlag te hijsen.
Wat scholen toen deden op de grootste binnenplaats.
Iedereen in een rij, elk vak, elk lokaal.
In de brandende zon,…
…gehele ochtend verspilt, niets geleerd.
De rector zei: 'Naar links.
Naar links.
Uit elkaar.
Een eed op de vlag, vier bewegingen. Eén, twee.
Ik zweer trouw aan mijn vlag…
…en natie, Colombia.
Onverdeelbaar één natie, zo helpe mij God. Drie, vier.
Naar links.
Uit elkaar.
Het nationale volkslied!
Naar links.
Uit elkaar.'
Sta je daar, met de zon op je gezicht.
Uitgedroogd, toch?
Zelfmoordneigingen van jongs af aan, toch?
Al afvragend, hoe je de school gaat platbranden.
Je draait door.
Net niet flauwgevallen: 'Aankondiging van de rector.'
'Godverdomme!'
Ik was alleen. De meisjes praatten nooit met me.
Bespotten me: 'Kijk dat lelijke meisje met kort haar.'
Totdat een meisje zei,…
…dat ik hun spelletjes moest leren om mee te doen.
Ze leerde mij mesú, een spel dat alleen meisjes kenden.
Voor de mannen:…
…basisschoolmeisjes spelen dit met…
…hun handen. Kijk zo:
ik spring
ik spring op m'n bed leg koffer weg, breek een fles
m'n moeder slaat me, ik sla haar
ik ga naar de vijfde verdieping en speel een plaat
die zegt: Michael Jackson
Weten jullie het nog?
Dat speelden we. Het was geweldig.
Weet je nog?
Een nog gavere werd met beide handen gespeeld.
jij, jij met mij sinds mijn jeugd
met Pepsi, Pepsi en Coke, Coke?
met Pepsi-Cola
Die spelletjes waren geweldig.
Mijn favoriet was een dansje. Je ligt op de grond. Kijk:
kleine engel, valt uit de hemel
een plafond bloem, een bloem!
een roos van de bloem van de bloem, een kruidnagel. Kruidnagel!
van de kruidnagel, een meisje genaamd Isabel. Isabel!
Isabel is mijn naam..
Het was een hit en lang ook.
Laten we zeggen, dat ik geen normaal jaar had.
Stel je voor, dat alle jongens een balletje trappen.
'We hebben er nog één nodig.' -'En die jongen?'
Ik ging van: 'Ik heet Isabel.'
In de vijfde klas werd ik in een andere klas gezet.
Want dat is wanneer je anderen leuk gaat vinden, toch?
Het onschuldige deel.
Meisjes in mijn klas lagen graag op het grote veld tijdens de pauze…
…zodat de jongens het konden zien.
Op een dag lagen we daar.
De rector zei: 'Tijd voor een andere klas.'
Ik kwam in een mannenklas. Weer alleen. Ze konden geen mesú spelen.
Ik was er al aan gewend.
Ik voelde mij nooit op m'n plek op school.
Ook tijdens feestdagen. Neem, Halloween.
Ze hebben nu zulke coole kostuums.
Allemaal op maat gemaakt. Spierballen en ook nog goedkoop.
Avengers, Black Panther, Iron Man,…
…Captain America, Thor.
De meisjes ook. Wonder Woman, Wanda,…
…Black Widow, alle prinsessen.
Dat konden onze ouders niet betalen.
We hadden geen geld.
Meisjes gingen als Roma-meisjes. Als je je zo verkleedde was dat…
…omdat je familie in een moeilijke financiële situatie verkeerde.
Het Roma kostuum was het goedkoopst.
'Geen geld? Roma tijd.'
Ik ging zo gekleed, dat weet ik.
Mijn twee zussen ook. 'Cute, ga maar snoep halen.'
Eéntje was gelukkig, het ging om snoep eten.
Je moet creatief zijn in nood. Ik was uitgenodigd voor 'n feestje, maar…
…ik kon geen kostuum betalen. Wat ga ik doen?
Ik ging niet als Roma-meisje.
Wat nu?
Ik kocht een pak melk en stopte het in mijn mond.
Melk in mijn mond.
'Wat is je kostuum?' -'Een puist.'
Ik weet het.
Maar 't was goedkoop.
Toch? Als je geen geld hebt kun je dit straks gebruiken voor Halloween.
Punt is, wij zijn zo opgegroeid.
Zonder de gemakken die kinderen nu hebben.
We hadden geen internet.
Daarom is onze telefoon een verlengstuk van ons lichaam.
We koesteren het, omdat we het niet hadden.
Daarom zijn we de hele dag aan onze telefoons gekluisterd.
We gebruiken het op plekken waar het niet kan.
In theaters, banken, waar ik het niet mee eens ben.
In een bank mag het niet, vanwege veiligheidsredenen.
Maar je telefoon vermaakt je.
En het duurt zo lang bij de bank.
Er is geen tv om je af te leiden,…
…niks om te lezen.
Om je heen is iedereen onbetrouwbaar.
Naar een bank gaan is een straf.
Nadenkend over je financiën, terwijl je wacht.
Beschaamd zit je daar.
Dus je pakt je telefoon.
Nou en?
Probeert serieus te kijken.
Dan lijkt het belangrijk.
Maar je kijkt naar stomme memes.
Je lacht hard.
De bewaker komt en laat het je opbergen.
'Doe je telefoon weg. Om veiligheidsredenen. Wees bewust.'
'Ja, meneer.'
En zo begint het spel, dat we allemaal met de bewaker spelen.
Als hij wegkijkt, kijk ik op mijn telefoon en doe ik hem weg.
De bewaker: Hij haalt hem er weer uit.
Elke dag deze shit.
Ik mag de mijne ook niet gebruiken. Oké, ik ga hem pesten.
En jij doet alsof je dom bent.
Je kunt blindtypen.
Wat nutteloos is, vanwege de auto-correctie.
Eén keer schreef een vriend: 'Hey, papi.'
Correctie was: 'Hé, parasiet.'
Haar geblokkeerd en nooit meer gesproken.
Of je krijgt van die kreunende video's.
Dat is ons allemaal wel is overkomen.
Waardeloze timing. In een bank nog wel.
Telefoon op maximaal volume.
Misleidend beeld en onderwerp.
Om je te verleiden het te openen.
James Rodríguez naar Real Madrid.
Komt hij weer terug?
Ah! Stop, nee!
Wat is dit? Hij is gedempt.
Het is geen porno. Het is James.
Het is niet wat je…
Bewaker komt: 'Stop die porno weg. Er zijn kinderen hier!'
'Het is geen porno, het is een video.'
Het schaamrood op de wangen:…
…'Oké, betrapt.'
James, terug bij Real Madrid, mijn hol.
Je schaamte is snel voorbij. Je pakt hem weer.
Je kijkt achterom, oké…
…hij is weg. Van achter je: 'Weg dat!'
Ik schrok zo hard en sloeg hem bijna.
In plaats van toe te geven, ontken je.
Niet toegeven en weer gaan overdrijven.
'Ik gebruik hem niet.' -'Waarom heb je hem dan vast?'
'Omdat ik dat wil. Wat een controlfreak.'
'Je houdt hem gewoon vast? Het kan in een kluisje.'
'Nee, meneer, laat me hem vasthouden.'
Je stopt het weg en zegt: 'Oké, hij blijft daar.
Weg ermee! Ik gebruik hem nooit meer.
Laat het wegrotten en dan verlies ik een been.
Wie zorgde hiervoor? De bewaker.
Oké, hij blijft daar. Begrepen.
Maar deze regel geldt niet alleen voor mij, toch?
De bewaker mag het ook niet.
De werknemers niet, bankiers, die dame, niemand.
Als ze de bank beroven, gaan we allemaal dood.
Niemand kan de politie bellen.
Wie gaat er als eerste dood? De bewaker.
We zullen zien wie als eerste, meneer.'
Iedereen is verbonden, daarom hebben we ze nodig.
Onze belangrijkste tool is internet.
Internet thuis, in de eerste plaats.
Sommigen zeggen: 'Nee elektriciteit, zonder geen internet.'
Als internet uitvalt, ben je veel kwader.
Internet valt weg: pissig.
Stroom uit betekent plezier, want als het licht uitgaat…
…hoor je al je buren:…
…'Aw!' Toch?
Het licht valt uit en de buurt zegt: 'Aw!'
Je bent in je huis en hoort: 'Aw!'
Rent naar de kamer: 'Stroom is uit.'
Ik zei: 'Ik weet het, ik keek tv. Eens kijken wat er gebeurd is.'
Als internet uitvalt gaat je woede in een mum van tijd van 0 naar 100.
Verschrikkelijke woede.
Je begint te denken: Ik betaal hier voor een service.
Ze denken dat ik gek ben, altijd op tijd betaald,…
…ze bespotten me. Enzovoort.
Vanwege slechte ervaringen vermijden we de klantenservice.
Ze reageren niet, zorgen dat je boos wordt op een vreemde,…
…hangen op, of geven slechte service. Het is zwaar.
Zonder enige technische kennis probeer je het signaal zelf te repareren.
Je kijkt naar het modem.
Sommigen gaan tekeer tegen hun modem: 'Waarom doe je niets? Dit werkt zo niet.'
Is hij nu kapot?
Nietwaar?
Ik ontkoppel hem.
'Zo.' Je verliest je geduld en stopt hem er weer in.
Lichtjes aan. Eentje flikkert en gaat weer uit.
Je hebt geen idee, of dit eerder ook al zo was.
Hij werkt niet. 'Shit, nu moet ik gaan bellen.'
Nog voor je belt, bereid je je voor.
'Ik zal ze leren, die klootzakken.
Ze lachen zich zeker rot om mij.
We ontkoppelen die klootzak die op tijd betaalt, wanneer we maar willen.
Klaagt nooit Nou, ik ben hier de hele dag.
Maakt niet uit wat nodig is, al moet ik ontslag nemen.
Tot ze me helpen en het herstellen.'
Zeg je tegen de muur.
Geagiteerd bel je op: een vrolijk muziekje.
'We zijn er trots op u te dienen. Blijf aan de lijn, dan helpen wij u zo.'
'Trots om mij te dienen? Stelletje leugenaars.
Absoluut schaamteloos.
Wie ontvangt graag klachten? Idioten!'
Een keuzemenu: 'Voor speciale diensten, druk één.
Voor kabel-tv, druk twee. Voor mobiel internet, druk drie.
Internet thuis, druk vier.
Voor vaste klanten, druk vijf. Voor…'
Verveel jij je ook zo, als je naar het menu luistert?
Je geest dwaalt af en denkt aan fraaie denkbeeldige werelden.
Je komt terug bij het menu én: de opties zijn weg.
Je denkt,…
…ik bel nog een keer.
Je belt en klaagt nu hardop over hun slechte menu.
'Bedoeld om je te verwarren en klachten te ontwijken.
Maar ik geef niet op.'
'Met Maritza, hoe kan ik helpen?'
Je weet het is niet haar schuld. Bent boos, maar wilt eerlijk zijn.
Probeert rustig te ademen. Er komt stoom uit je oren.
Knalrood gezicht.
Maar probeert te kalmeren.
'Maritza.
Hoe gaat het?
Ik bel over een ongemak.
Ja, anders zou ik niet bellen, hè Maritza?
Ik bel om te kijken of je kunt zien in je systeem…
…wat er in godsnaam aan de hand is, Maritza. Sorry.
Herstel de dienst zo snel mogelijk…
…zodat ik verder kan met m'n leven en in alle rust naar Ugly Betty kan kijken.
Bedankt, Marit…
Maritza?'
'Volledige naam graag.' Maakte totaal niet uit wat je net zei.
Ze volgen een protocol.
De eerste stap is je naam, anders kan ze je niet helpen.
'Néstor Ricardo Quevedo Madrid.
Noem me maar Ricardo.'
'Don Néstor.'
'Ja, Maritza?'
'Dat moet een vergissing zijn. Het werkt prima, don Néstor.'
'Nee.
Nee, Maritza. Er is geen fout, want ik ben geen sukkel.
Ik weet wanneer dingen werken en wanneer niet, Maritza.
Ik ben verdomme geen aap.
Laten we dat nog eens proberen.
Ik heb geen internet. Kun je dat bevestigen?
Ik heb geen internet!'
'Geen internet?
We bieden een nieuw thuispakket aan met mobiel internet tegen korting.'
'In godsnaam, Maritza, focus.
Ik heb wel internet, maar die van mij werkt niet, Maritza.
Ik ben ten einde raad, Maritza. Kijk, ik verdien…
…dit niet, Maritza. Echt niet.'
Ik snap, je hebt het druk of geeft er niks om.
Geef me informatie over hoe ik de dienst kan herstellen…
…en ik rot op.'
'Je kunt dat downloaden van onze website.'
'Serieus, Maritza?
Eén vraag, Maritza, met alle respect.
Ik heb het gevoel dat we een band hebben opgebouwd.
Hoe kan ik informatie van een website downloaden zonder internet?
Ben ik een tovenaar, Maritza?
Heb ik een toverstaf, Maritza?
Weet je wat ik doe, Maritza.
Ik neem de magische kabel uit mijn kont en steek hem in mijn modem.
Dan heb ik ongelimiteerd internet.
Zou mijn magische kont mij 500 mb geven?
Hou me niet voor de gek, Maritza.
Ik hoor gelach, Maritza.
Je spot met me.
Mijn borst doet pijn en mijn linkerarm is gevoelloos.
Ik hou jou verantwoordelijk voor enig letsel.
Maritza heeft me vermoord!
Haar incompetentie deed het.
Maritza, ik heb…
…technische support nodig en jij helpt mij niet.
Ik laat je overplaatsen.' -'Nee, niet doen!'
In de wacht gezet.
We moeten geduld hebben.
Er gebeuren elke dag zoveel dingen.
Eens zei een meisje na een show:…
…'Bedankt voor het lachen. Deze dagen zijn niet makkelijk geweest.
Ik ben al weken depressief, al maanden verdrietig.
Het begon allemaal in 199…' Het hele verhaal.
Ze zei dat ze zelfmoord had overwogen.
Dat zegt ze tegen mij. Ik ben niet positief, bemoedigend.
Ik ben slecht in advies geven.
Eén van de grootste problemen is dat we met teveel zijn.
Zo roekeloos kan ik niet zijn.
Ik kan geen advies geven.
Haar laten lachen, dat kan ik. Ik zei: 'Ik probeerde mezelf vaak te doden.'
'Echt?' -'Ja, ik had er genoeg van.
Oké, hoe ga ik het doen? Ik wil een stijlvolle dood.
Als het de pers haalt, raak ik in opspraak.
Met van die voorpagina koppen: "Comedy: een uitgestorven kunst."'
Als iemand vanwege zijn pech een zelfmoordpoging doet, faalt hij.'
'Hoezo?' -'Zo werkt pech.
Het verpest hun doelen.
Diegene's pech zal het verpesten.
Ik dacht als ik een pistool zou kopen en mezelf dood zou schieten,…
…dat ik het zou overleven door mijn pech.
Probeer ik mij op te hangen, word ik een kasplantje.
Als ik gif neem, wordt een orgaan vernield en krijg ik een spraakgebrek.
Probeer ik te verdrinken, word ik gered.
Diegene weet niet beter, geen respect voor de dood.
Dus ik besloot ik doe ze allemaal. Hoe?
Ik kocht een pistool, een touw, gif en ging naar een klif.
Voor ik ging springen, zei ik een gebed.
Lieve God, moge het allemaal goed gaan.
Ik sprong. Ik had zoveel pech dat…
…de kracht van het touw in mijn nek mijn lichaam liet zwenken,…
…m'n pistool afvuurde en het touw raakte. Zeewater ingeslikt, gif uitgekotst.'
Ze zei:…
…'Je bent gek' -'En levend', zei ik.
Ik moet ervan genieten zolang het duurt.
En ik vond het geweldig met jullie hier.
Bedankt voor je lach.
Voor het applaus en de goede vibes.
Dank jullie wel.
Bedankt. Tot ziens, ciao.
Heel erg bedankt, ciao!
Ondertiteld door: Ellen S. Blank