1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,923 --> 00:00:09,551
‎ผมชื่อริคาร์โด เกเวโด

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:09,634 --> 00:00:11,177
‎ผมอายุ 37 ปี

5
00:00:11,261 --> 00:00:13,638
‎ผมแต่งงานแล้ว
‎และเป็นพวกชอบเยาะเย้ยถากถาง

6
00:00:14,305 --> 00:00:16,182
‎ผมหมายถึง เป็นนักแสดงตลกน่ะ

7
00:00:17,017 --> 00:00:19,352
‎บางครั้ง อะไรๆ ก็ไม่เป็นไปตามแผน

8
00:00:19,436 --> 00:00:23,523
‎อันที่จริง กับผมน่ะ อะไรๆ มันก็พลาดไปหมด
‎เลยอธิบายได้ว่าทำไมเป็นแบบนี้

9
00:00:23,606 --> 00:00:26,192
‎แต่ผมเริ่มต้นใหม่อีกครั้งเสมอ

10
00:00:26,276 --> 00:00:28,361
‎ผมเริ่มต้นใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

11
00:00:28,862 --> 00:00:31,322
‎ทำมันมาตลอด 20 ปีราวกับคนโง่

12
00:00:31,406 --> 00:00:33,324
‎ทำไปหมดทุกอย่าง

13
00:00:33,408 --> 00:00:35,076
‎เพื่อแค่ให้คุณหัวเราะ

14
00:00:35,160 --> 00:00:36,661
‎(คิ้วหนา)

15
00:00:36,745 --> 00:00:40,040
‎ถ้าคุณเบื่อการใช้ชีวิตตามจังหวะของคนอื่น

16
00:00:40,123 --> 00:00:41,916
‎และการต้องทำอะไรไปหมดทุกอย่าง

17
00:00:42,000 --> 00:00:44,669
‎ให้พักสักนิดแล้วดูการแสดงนี้

18
00:00:45,295 --> 00:00:47,589
‎พักบ้างนานๆ ทีก็ไม่เป็นไรหรอก

19
00:00:48,214 --> 00:00:51,509
‎แต่รู้อะไรไหม
‎สิ่งที่เราทำมันไม่มีค่าเลย

20
00:00:52,052 --> 00:00:54,179
‎พรุ่งนี้จะแย่กว่านี้อีก

21
00:01:05,774 --> 00:01:06,941
‎(ริคาร์โด เกเวโด)

22
00:01:16,159 --> 00:01:17,077
‎สวัสดีครับ

23
00:01:20,914 --> 00:01:22,749
‎ขอบคุณครับ

24
00:01:24,459 --> 00:01:27,420
‎สวัสดีครับ ขอบคุณมาก

25
00:01:27,504 --> 00:01:28,963
‎ขอบคุณมาก

26
00:01:29,047 --> 00:01:33,134
‎สำหรับเสียงปรบมือที่ซาบซึ้งกินใจ

27
00:01:33,218 --> 00:01:34,552
‎ออกมาจากใจจริงแบบนี้

28
00:01:35,261 --> 00:01:36,888
‎ผมชื่อริคาร์โด เกเวโด

29
00:01:36,971 --> 00:01:40,058
‎หรือคุณอาจจะรู้จักผม
‎ในฐานะสามีของลิซใช่ไหม

30
00:01:41,392 --> 00:01:43,061
‎พวกเขาเรียกผมแบบนั้นด้วย

31
00:01:44,020 --> 00:01:47,690
‎คนทั่วไปมักพูดว่า "เขาเป็นสามีของลิซ
‎ชื่ออเลฮานโดร เกเวโดไง"

32
00:01:47,774 --> 00:01:49,234
‎ยังไงก็เถอะ

33
00:01:50,652 --> 00:01:52,779
‎ดีจริงๆ เลยนะ ที่พวกคุณมากันได้

34
00:01:52,862 --> 00:01:56,491
‎ดีอีกเหมือนกันที่พวกคุณได้มาดู

35
00:01:56,574 --> 00:01:57,826
‎มุกตลกคลายเครียดน่ะ

36
00:01:57,909 --> 00:02:00,495
‎เพื่อให้คุณได้หัวเราะ
‎ท่ามกลางสถานการณ์แบบนี้

37
00:02:00,578 --> 00:02:03,206
‎ถึงแม้ตอนนี้จะลำบากกันอยู่

38
00:02:03,289 --> 00:02:05,750
‎และลำบากกันมาสักพักแล้ว

39
00:02:05,834 --> 00:02:08,503
‎ซึ่งมันทดสอบความอดทนเรามากเลยเนอะ

40
00:02:08,586 --> 00:02:09,838
‎เราต้องอดทน

41
00:02:09,921 --> 00:02:12,298
‎เพราะเรารู้สึกแทบจะทนไม่ไหวตลอดเวลา

42
00:02:12,382 --> 00:02:14,217
‎อยากจะพังทุกอย่างไปหมด

43
00:02:15,051 --> 00:02:18,096
‎สรุปง่ายๆ ว่ามันชวนให้ใจสับสน
‎แต่เราก็มีเท่านี้แหละ

44
00:02:18,179 --> 00:02:20,932
‎จากการออกไปเผชิญรถติด
‎เราก็ออกไปกันอย่างมีความสุข

45
00:02:21,015 --> 00:02:24,894
‎แต่ทันทีที่คุณอยู่บน
‎ยานพาหนะคุณจะเริ่มคิด

46
00:02:24,978 --> 00:02:28,439
‎ว่าคนอื่นนอกจากคุณโง่หมด

47
00:02:28,523 --> 00:02:31,484
‎ไม่มีใครรู้ว่าเราจะอยู่ร่วมกัน
‎ได้ยังไงนอกจากคุณ

48
00:02:31,568 --> 00:02:34,028
‎ใช่ไหมล่ะ ทุกคนโง่หมด ยกเว้นคุณ

49
00:02:34,112 --> 00:02:36,990
‎อย่างคนขับมอเตอร์ไซค์
‎ทำให้คนขับรถโมโหใช่ไหม

50
00:02:37,073 --> 00:02:41,244
‎"ทำไมไอ้พวกนี้ไม่ขยับล่ะ
‎ทำอย่างกับตัวติดกาวไว้ตรงกลางเลน"

51
00:02:41,327 --> 00:02:44,330
‎ใช่ไหม ถ้าคุณขับรถ
‎คุณก็จะสาปแช่งจักรยาน

52
00:02:44,414 --> 00:02:49,002
‎"ไอ้พวกนี้ชิดรถเกินไปแล้วนะ
‎ขอให้ฝนตกใส่หนักๆ เลย"

53
00:02:49,502 --> 00:02:51,671
‎คนขับรถเองก็ทำให้คนขี่มอเตอร์ไซค์โมโห

54
00:02:51,754 --> 00:02:56,134
‎"เหลือที่ให้คนอื่นผ่านมันยากนักเหรอวะ
‎ทำอย่างกับตัวติดกาวรถคันอื่น

55
00:02:56,217 --> 00:02:58,178
‎ต้องให้ซิกแซ็กไป อันตรายชะมัด

56
00:02:58,261 --> 00:03:01,431
‎นี่มีจักรยานก็เพื่อย่นเวลา
‎ไม่ได้ให้มารถติดแบบนี้โว้ย

57
00:03:01,514 --> 00:03:03,850
‎พ่อจะถากกระจกมองข้างให้"

58
00:03:05,435 --> 00:03:07,061
‎ส่วนด้านนักปั่นก็กลัวหัวหด

59
00:03:07,145 --> 00:03:09,647
‎"หวังว่าจะไม่มีใครบีบแตรนะ
‎ไม่งั้นตกใจรถล้มแน่ๆ

60
00:03:10,732 --> 00:03:13,818
‎หวังว่าจะไม่มีใครเอามีด
‎มาจี้ขโมยจักรยานเราไปนะ

61
00:03:13,902 --> 00:03:15,403
‎พระเจ้า ช่วยลูกด้วย"

62
00:03:15,486 --> 00:03:16,696
‎กลัวขี้แตกขี้แตน

63
00:03:17,405 --> 00:03:20,742
‎พวกคนส่งของที่ขับสวนทาง
‎ก็แบบว่า "เจอกันในนรกโว้ย"

64
00:03:22,202 --> 00:03:23,870
‎พวกเขาไม่สนอะไรหรอก

65
00:03:23,953 --> 00:03:26,623
‎พวกนั้นอยากให้เราตายกันหมดอยู่แล้ว

66
00:03:26,706 --> 00:03:27,540
‎เอาเถอะ

67
00:03:31,044 --> 00:03:31,878
‎นั่นแหละ

68
00:03:33,171 --> 00:03:36,841
‎จะมองไปทางไหนก็มีแต่คนหัวเสีย

69
00:03:36,925 --> 00:03:39,886
‎เราควรเรียนรู้ที่จะใจเย็นกันนิดนะ

70
00:03:39,969 --> 00:03:44,390
‎เราต้องเรียนรู้ที่จะอดทน
‎ไม่งั้นจะเป็นบ้ากันหมด

71
00:03:44,474 --> 00:03:47,560
‎แล้วก็ต้องคอยเกร็งแก้มก้นลุ้นกันตลอด

72
00:03:47,644 --> 00:03:50,980
‎คนที่ขับรถเกร็ง ไอ้คนขี่จักรยานก็เกร็ง

73
00:03:51,064 --> 00:03:53,358
‎มันบอกอะไรเกี่ยวกับเรา
‎ชาวโคลอมเบียได้เยอะเลย

74
00:03:53,441 --> 00:03:55,151
‎เกร็งจนถึงจุดจบที่ขมขื่น

75
00:03:55,235 --> 00:03:58,821
‎นั่นคือคติของเราเลย
‎ระหว่างการแข่งฟุตบอลรอบคัดเลือก เอ้า เกร็ง

76
00:03:58,905 --> 00:04:02,659
‎ก่อนเกมสุดท้าย
‎"ถ้าเปรูชนะเวเนซุเอลา

77
00:04:02,742 --> 00:04:04,410
‎เราก็เกร็งไปจนจบได้"

78
00:04:04,494 --> 00:04:05,870
‎ระหว่างการเลือกตั้งด้วย

79
00:04:05,954 --> 00:04:08,790
‎เกร็งลุ้นให้ผู้สมัครของคุณ "หวังว่าจะชนะนะ"

80
00:04:08,873 --> 00:04:11,292
‎พวกเขาไม่ชนะ แล้วเราก็จบเห่กันหมด

81
00:04:11,376 --> 00:04:14,671
‎น่าจะเอา "เกร็งก้นกันให้สุด" ไปลงตราแผ่นดิน

82
00:04:14,754 --> 00:04:16,172
‎มันทำให้เราเป็นชาวโคลอมเบีย

83
00:04:16,714 --> 00:04:19,717
‎ไอ้ "กฎหมายและความสงบ"
‎นี่ไม่บ่งบอกความเป็นเราเลย

84
00:04:20,843 --> 00:04:23,930
‎ถ้าตราแผ่นดินบอก "เกร็งก้นกันให้สุด"

85
00:04:24,013 --> 00:04:25,640
‎พวกคุณจะตอบว่า "ใช่" ถูกไหม

86
00:04:26,724 --> 00:04:30,436
‎คุณจะบอก "ประเทศฉันเอง นั่นฉันเอง" ใช่ไหม

87
00:04:30,520 --> 00:04:33,898
‎แต่เราก็ชินกับ
‎การปาหี่ห่วยๆ แบบนี้มาตลอด

88
00:04:33,982 --> 00:04:38,319
‎สองปีก่อน ก่อนเราจะติดโรคระบาด
‎เราก็ติดอยู่ในโคลอมเบียแล้ว

89
00:04:38,403 --> 00:04:41,406
‎ถ้าคุณจำได้ ก่อนเรื่องโควิดน่ะนะ

90
00:04:41,489 --> 00:04:44,242
‎เราก็ต้องเก็บตัวอยู่ในบ้านแล้ว

91
00:04:44,325 --> 00:04:46,244
‎เพราะการเดินขบวน การประท้วง

92
00:04:46,327 --> 00:04:47,453
‎พวกเรากลัวมาก

93
00:04:47,537 --> 00:04:50,790
‎กลัวว่าคืนไหนจะมีโจรบุกเข้ามา

94
00:04:50,873 --> 00:04:53,251
‎ในชุมชนที่มีรั้วรอบขอบชิด

95
00:04:53,751 --> 00:04:54,711
‎อย่างทันทีทันใด

96
00:04:55,336 --> 00:04:58,381
‎จำเรื่องพวกนั้นได้ไหม
‎ยังมีเรื่องอะไรมาแทนไม่ได้เลย

97
00:04:58,464 --> 00:05:00,383
‎แทนไม่ได้จริงๆ

98
00:05:00,466 --> 00:05:03,803
‎อย่างไอ้ข้อความลูกโซ่ในวอทส์แอป
‎ที่เริ่มจากป้าของใครสักคน

99
00:05:03,886 --> 00:05:06,222
‎ผมแน่ใจ ต้องเป็นป้าใครสักคนแน่

100
00:05:07,390 --> 00:05:09,934
‎"มีโจรบุกเข้ามาในชุมชนของเรา"

101
00:05:10,018 --> 00:05:11,227
‎ทุกคนก็ส่งต่อข้อความนั้น

102
00:05:11,311 --> 00:05:14,063
‎แล้วชุมชนที่มีรั้วกั้นก็คิดไป
‎ว่าหมายถึงตัวเอง

103
00:05:14,147 --> 00:05:18,234
‎เพราะแบบนั้นพวกเพื่อนบ้าน
‎ก็เลยถือไม้ไปที่ประตูรั้ว

104
00:05:18,318 --> 00:05:20,445
‎เพื่อปกป้องเกียรติศักดิ์ศรีของชุมชนตัวเอง

105
00:05:22,447 --> 00:05:23,489
‎แต่ไม่มีใครมาเลย

106
00:05:24,824 --> 00:05:27,827
‎"พวกเขาไม่บุกเข้ามา
‎เพราะเรารวมกันเป็นหนึ่ง"

107
00:05:27,910 --> 00:05:30,621
‎ถึงจะไม่มีโจรบุกเข้ามาในชุมชนก็จริง
‎แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

108
00:05:30,705 --> 00:05:34,834
‎ภรรยาผมบอก "ไปที่ประตูรั้วด้วยสิ
‎เดี๋ยวเขาคิดว่าเราไม่สามัคคี"

109
00:05:34,917 --> 00:05:37,003
‎"ไม่งั้นพวกเขาจะแสดงสีหน้าในลิฟต์"

110
00:05:37,086 --> 00:05:40,048
‎ผมถาม "เพื่ออะไร ผมง่วงจะตาย
‎ผมไม่ใช่นักสู้ซะหน่อย"

111
00:05:41,382 --> 00:05:43,593
‎ผมต้องหักไม้กวาดเพื่อเอามาถือเป็นไม้สู้

112
00:05:43,676 --> 00:05:47,388
‎แล้วถ้าไม่มีการบุกรุก ผมก็ต้อง
‎ซื้อไม้กวาดใหม่เหมือนคนโง่เหรอ ไม่เอา

113
00:05:47,472 --> 00:05:51,434
‎ถ้าโจรมาจริงผมก็สู้ไม่ได้
‎พวกมันจะดึงไม้ไปแล้วเอามาฟาดผมแทน

114
00:05:51,517 --> 00:05:56,022
‎คุณอยากพาผมไปห้องฉุกเฉินตอนตีสาม
‎โดยมีไม้เสียบก้นอยู่ไหมล่ะ

115
00:05:56,814 --> 00:05:58,274
‎ไม่ใช่แผนที่ดีเท่าไหร่ใช่ไหมล่ะ

116
00:05:58,900 --> 00:06:01,527
‎ชงกาแฟไปก็พอแล้วน่า

117
00:06:02,362 --> 00:06:03,696
‎ผมถือกาแฟไป

118
00:06:03,780 --> 00:06:05,531
‎"กาแฟสำหรับพวกคุณครับ เพื่อนบ้าน"

119
00:06:06,199 --> 00:06:08,284
‎"ขอให้สนุกกับการล่าสัตว์นะฮะ"

120
00:06:08,368 --> 00:06:09,952
‎พอเสร็จผมก็ช่างแม่งแล้วไปนอน

121
00:06:10,453 --> 00:06:12,705
‎ไม่มีคืนไหนหลับสบายเท่าคืนนั้นแล้ว

122
00:06:13,539 --> 00:06:16,501
‎ถ้ามีคืนไหนที่จะสงบสุขสุดๆ ละก็
‎ต้องเป็นคืนนั้นแหละ

123
00:06:16,584 --> 00:06:18,503
‎มีผู้ชาย 40 คนคอยเฝ้าระวัง

124
00:06:20,171 --> 00:06:23,633
‎มีแต่พวกคอยรักษาความปลอดภัย
‎ที่ต้องอดตาหลับขับตานอน

125
00:06:24,133 --> 00:06:26,010
‎ข้างนอกนั่นต้องคนเยอะแน่ ๆ

126
00:06:26,094 --> 00:06:28,262
‎"เมื่อไหร่ไอ้พวกนี้จะกลับไปกันวะ"

127
00:06:29,097 --> 00:06:31,015
‎แต่เราก็ยังทำกันต่อไปเนอะ

128
00:06:31,099 --> 00:06:34,310
‎ถูกปั่นหัวด้วยเรื่องโกหกพวกนี้
‎แต่ก็ยังไม่ชินกันสักที

129
00:06:34,394 --> 00:06:35,395
‎นั่นแหละนะ

130
00:06:41,567 --> 00:06:45,071
‎ช่วงสองสามเดือนแรกมันลำบาก
‎อยู่แต่ข้างใน ไม่มีความแน่นอน

131
00:06:45,154 --> 00:06:48,741
‎สมาชิกในครอบครัวที่คนในบ้าน
‎ชอบน้อยสุดจะถูกส่งไปจ่ายตลาด

132
00:06:48,825 --> 00:06:50,326
‎ไปซื้อเสบียงเข้าบ้าน

133
00:06:50,952 --> 00:06:53,621
‎สมาชิกคนนั้นจะไม่ได้เข้าร่วมงาน
‎ทำกิจกรรมอะไร

134
00:06:55,206 --> 00:06:58,459
‎คนในบ้านจะบอกว่า "ส่งเขาไปสิ
‎เราส่งแม่ไปไม่ได้หรอก"

135
00:06:58,543 --> 00:07:01,421
‎บอกคนนั้นว่า "นายแข็งแกร่งกว่านะ ไปเถอะ"

136
00:07:01,504 --> 00:07:04,132
‎"นายไม่เคยป่วยนี่" เสร็จแล้วก็จากไป

137
00:07:04,215 --> 00:07:06,467
‎เป้าหมายแรกคือกระดาษชำระ

138
00:07:06,551 --> 00:07:09,470
‎แล้วก็เช่นเคย ในประเทศนี้เนี่ย
‎ผมไม่รู้ว่าทำไม

139
00:07:09,554 --> 00:07:12,598
‎ทุกครั้งที่เกิดอะไรขึ้น
‎เราต้องคว้ากระดาษชำระกันไว้ก่อน

140
00:07:12,682 --> 00:07:16,394
‎ผมไม่เข้าใจไอ้ความกลัวจะไม่มีอะไรเช็ดตูดเนี่ย

141
00:07:17,562 --> 00:07:19,856
‎อาหารมันควรจะหมดก่อนสิ

142
00:07:19,939 --> 00:07:21,816
‎ซึ่งมันคือสิ่งที่สร้างอึนะ

143
00:07:22,733 --> 00:07:25,194
‎คุณมีกระดาษชำระ 30 ม้วน "แล้วไงต่อล่ะ"

144
00:07:26,028 --> 00:07:29,115
‎"ไม่ได้อยากอึแฮะ รู้งี้น่าจะซื้อกล้วยว่ะ"

145
00:07:29,991 --> 00:07:33,953
‎เสี่ยงชีวิตที่ตลาด
‎แล้วยังถูกทำให้ขายหน้าอีกต่างหาก

146
00:07:34,036 --> 00:07:36,122
‎พวกเขาไม่ยอมให้คุณเข้าบ้านง่ายๆ

147
00:07:36,205 --> 00:07:39,625
‎มีใครโดนไหม คุณมาพร้อมถุงข้าวของ
‎แล้วก็ "นี่ หยุดอยู่ตรงนั้น"

148
00:07:39,709 --> 00:07:40,626
‎"ฆ่าเชื้อเร็ว"

149
00:07:41,711 --> 00:07:43,004
‎พวกเขาอาบคุณด้วยน้ำยา

150
00:07:43,087 --> 00:07:45,673
‎แบบว่า "เกิดอะไรขึ้นเนี่ย" ตาแฉะไปหมด

151
00:07:46,174 --> 00:07:49,260
‎"ถอดเสื้อทิ้งไว้ตรงนั้น นายมีเชื้อโรค"

152
00:07:49,760 --> 00:07:53,264
‎ได้แต่ยืนเปลือยอยู่ที่ประตู
‎"มีอะไรเหรอ"

153
00:07:53,347 --> 00:07:54,932
‎"ไปอาบน้ำ ห้ามแตะอะไรนะ"

154
00:07:55,016 --> 00:07:58,019
‎แล้วต้องเดินออกไปแบบ
‎"ห้องน้ำอยู่ไหน" ตาบอดเพราะน้ำยาฆ่าเชื้อ

155
00:07:59,520 --> 00:08:02,648
‎ส่วนเสื้อผ้าของคุณก็ "หยิบมันสิ"
‎"เธอแหละหยิบ มันติดเชื้อ"

156
00:08:02,732 --> 00:08:05,902
‎"เสื้อผ้ามันติดเชื้อแล้ว
‎เร็วเข้า เอาไปลงเครื่องซักผ้า"

157
00:08:05,985 --> 00:08:07,695
‎ทิ้งไว้นั่นแหละ ปล่อยไว้ให้ไวรัสตาย

158
00:08:07,778 --> 00:08:10,281
‎"ฉันจับมันนะ" "ผมแตะมันไปแล้ว"

159
00:08:10,364 --> 00:08:12,408
‎"เร็วเข้า ไปล้างมือสิ"

160
00:08:12,492 --> 00:08:15,328
‎"อย่าให้ใครเข้าไปในนั้นนะ
‎ปล่อยให้ไวรัสตายไปก่อน"

161
00:08:15,411 --> 00:08:17,955
‎"ปิดตายห้องน้ำไว้สักเดือน
‎ให้เชื้อมันตายไป"

162
00:08:18,456 --> 00:08:19,832
‎เราไม่รู้จักเชื้อไวรัสนี้

163
00:08:19,916 --> 00:08:23,753
‎เลยทำอะไรงี่เง่าไร้ประโยชน์
‎ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง

164
00:08:24,295 --> 00:08:26,881
‎มีคนออกไปซื้อของโดยเอาถุงขยะคลุมตัว

165
00:08:28,049 --> 00:08:29,800
‎เพื่อไม่ให้ติดเชื้อ

166
00:08:30,801 --> 00:08:32,803
‎ใส่รองเท้าที่แช่น้ำยาฆ่าเชื้อ

167
00:08:33,471 --> 00:08:36,599
‎มีพรมชื้นๆ ที่พวกเขาวางไว้ทุกที่

168
00:08:37,934 --> 00:08:40,645
‎ล้อรถบางคันถูกพ่นด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อ

169
00:08:41,812 --> 00:08:44,941
‎แล้วข่าวก็ออกมาบอกว่า "ไร้ประโยชน์"
‎คนก็ได้แต่ร้อง "อ้าว"

170
00:08:46,567 --> 00:08:49,278
‎"น่าจะบอกให้เร็วกว่านี้
‎ฉันซื้อน้ำยาฆ่าเชื้อมาเยอะเชียว"

171
00:08:49,779 --> 00:08:51,948
‎บางคนไม่เชื่อเรื่องวัคซีน

172
00:08:52,031 --> 00:08:55,868
‎พวกเขาบอกว่า "ไม่ฉีดวัคซีนหรอก
‎เดี๋ยวโดนเอาชิปฝังใส่แขน

173
00:08:55,952 --> 00:08:59,956
‎มันจะไปรบกวนสัญญาณดาวเทียม
‎โซเชียลมีเดียถึงได้ล่มไง

174
00:09:00,039 --> 00:09:02,750
‎เพราะเจ้าของเฟซบุ๊กกำลังสอดแนมเราทุกคน"

175
00:09:03,543 --> 00:09:05,836
‎ลองนึกภาพเจ้าของเฟซบุ๊กแอบดูคุณสิ

176
00:09:08,714 --> 00:09:10,216
‎"เบื่อจะตายอยู่แล้ว เอาเลย

177
00:09:11,634 --> 00:09:14,262
‎เขากระโดดขึ้นรถไฟแล้ว เขาจะทำอะไรนะ

178
00:09:15,054 --> 00:09:15,930
‎มาดูกันว่า…

179
00:09:16,013 --> 00:09:18,599
‎ใช่ ให้ตายเถอะ
‎แต่เราถูกจับตามองอยู่จริงๆ นะ

180
00:09:18,683 --> 00:09:23,145
‎เคยคุยเรื่องอะไรกับเพื่อนหรือครอบครัว
‎แล้วได้โฆษณาห่วยๆ เรื่องนั้นไหม

181
00:09:23,229 --> 00:09:25,982
‎ถึงกับร้อง "พระเจ้า นี่มันเกิดอะไรขึ้น"

182
00:09:26,065 --> 00:09:28,150
‎เราเลยกลัวกันแทบตาย

183
00:09:28,234 --> 00:09:31,153
‎ส่วนบางคนก็เลือกวัคซีน

184
00:09:31,237 --> 00:09:32,697
‎พวกเขาเลยบอกว่า

185
00:09:32,780 --> 00:09:35,199
‎ทั้งที่กินแต่ของเหลือมาทั้งชีวิต

186
00:09:35,283 --> 00:09:38,661
‎แต่ก็เลือกเหลือเกิน
‎บอกว่า "ฉันจะเอาแค่ไฟเซอร์เท่านั้น"

187
00:09:39,161 --> 00:09:40,037
‎พวกเขาเลือก

188
00:09:40,121 --> 00:09:43,165
‎"ฉันจะเอาแค่ไฟเซอร์
‎อย่างอื่นมันไม่ได้รับการทดสอบ"

189
00:09:43,249 --> 00:09:46,335
‎"ไม่รู้สิ ร่างกายของฉันสูงส่ง

190
00:09:46,419 --> 00:09:49,255
‎จะมาใส่อะไรสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้"

191
00:09:50,089 --> 00:09:53,259
‎พอตกกลางคืนก็เลียตูดแฟน แบบนั้นแหละ

192
00:09:53,801 --> 00:09:55,261
‎แบบนั้นเลย

193
00:09:55,344 --> 00:09:56,887
‎มันก็เป็นอย่างนี้แหละ เอาเถอะ

194
00:10:03,185 --> 00:10:04,270
‎ถ้าอย่างนั้น

195
00:10:04,353 --> 00:10:05,605
‎ด้วยความเคารพ

196
00:10:05,688 --> 00:10:08,733
‎อาจจะมีคนไม่พอใจ

197
00:10:08,816 --> 00:10:09,775
‎พูดว่า "พระเจ้า"

198
00:10:12,320 --> 00:10:14,363
‎"ผมกำลังดูอยู่กับแม่

199
00:10:15,615 --> 00:10:19,285
‎แล้วไอ้นี่มาพูดทะลึ่งตึงตังได้ยังไง"

200
00:10:20,536 --> 00:10:22,496
‎คนเราจะเอากันยังไงก็ได้น่า

201
00:10:23,414 --> 00:10:24,999
‎ถูกไหม

202
00:10:25,082 --> 00:10:26,083
‎"พระเจ้าช่วย"

203
00:10:26,917 --> 00:10:29,879
‎"ผมไม่ได้เอากันซะหน่อย ผมทำรักต่างหาก
‎ไม่เคารพกันเลยนะ"

204
00:10:31,422 --> 00:10:34,550
‎คนที่สะดุ้งเฮือกกับคำว่า "เอากัน" เนี่ย
‎แสดงว่าฝีมือห่วย

205
00:10:34,634 --> 00:10:35,801
‎เปลี่ยนเรื่องเถอะ

206
00:10:35,885 --> 00:10:38,888
‎อย่าให้ผมเสียสมาธิ ไม่งั้นผมจะเริ่มพล่าม

207
00:10:38,971 --> 00:10:41,807
‎เราเริ่มเบื่อทุกอย่างเร็วขึ้น

208
00:10:42,475 --> 00:10:45,770
‎ตอนแรกมันยากมากที่จะชินกับเรื่องพวกนั้น

209
00:10:45,853 --> 00:10:48,105
‎มันต้องใช้ความอดทนสูงเหมือนกัน

210
00:10:48,189 --> 00:10:51,317
‎ยิ่งโดยเฉพาะถ้าต้องอยู่กับแฟนของคุณ ใช่ไหม

211
00:10:51,400 --> 00:10:53,319
‎เพราะการกักตัวมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

212
00:10:53,402 --> 00:10:56,155
‎เพราะเราจะรำคาญแฟน ซึ่งมันก็ปกติแหละ

213
00:10:56,947 --> 00:10:57,782
‎ใช่ไหม

214
00:10:59,241 --> 00:11:02,953
‎คู่รักที่ดูอยู่อาจจะแบบว่า
‎"ไอ้นี่มันพูดอะไร"

215
00:11:03,037 --> 00:11:05,081
‎"ไม่มีทาง ผมรักคุณนะที่รัก"

216
00:11:05,998 --> 00:11:07,917
‎แต่ลึกๆ แล้วพวกเขาก็รู้ดี

217
00:11:09,126 --> 00:11:12,380
‎ถ้าไม่ทำให้รำคาญกันบ้าง
‎ก็ไม่ใช่แฟนแล้วแหละ

218
00:11:12,463 --> 00:11:15,091
‎แน่นอนว่าความรักนั้นยิ่งใหญ่กว่าความน่ารำคาญ

219
00:11:15,174 --> 00:11:16,884
‎คุณถึงได้คบกันต่อ

220
00:11:17,468 --> 00:11:19,970
‎แต่ความน่ารำคาญนี่ก็ทำให้คุณลำบากทุกวัน

221
00:11:20,471 --> 00:11:22,640
‎มันค่อยๆ เติบโตขึ้นทีละนิด

222
00:11:23,140 --> 00:11:24,100
‎ใช่ไหม

223
00:11:24,183 --> 00:11:26,894
‎เรื่องที่ทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจ
‎ไม่ได้ถูกพูดออกมา

224
00:11:26,977 --> 00:11:29,355
‎แต่ความโกรธมันก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ
‎แล้วเราก็แบบว่า…

225
00:11:31,107 --> 00:11:32,608
‎ความฉิบหายมันก่อตัวเรื่อยๆ

226
00:11:32,692 --> 00:11:36,946
‎แล้วคุณก็จินตนาการว่าจะเลิก
‎พร้อมวาดภาพเรื่องราวหลังเลิกกัน

227
00:11:37,029 --> 00:11:38,280
‎นั่นเป็นเรื่องปกติ

228
00:11:38,364 --> 00:11:39,573
‎แต่ความรักมันทรงพลัง

229
00:11:39,657 --> 00:11:42,159
‎มันซับซ้อนและเราต้องอดทนมากๆ

230
00:11:42,243 --> 00:11:46,789
‎ความน่ารำคาญนั้นจัดการได้
‎เพราะคุณทั้งคู่ต้องทำกิจกรรมประจำวัน

231
00:11:46,872 --> 00:11:50,042
‎คุณไปทำงาน มีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นๆ

232
00:11:50,126 --> 00:11:51,502
‎อยู่ในพื้นที่ร่วมกับคนอื่น

233
00:11:51,585 --> 00:11:54,797
‎แต่ในช่วงเดือนแรกๆ ของการกักตัว
‎เราทำแบบนั้นไม่ได้

234
00:11:54,880 --> 00:11:56,257
‎เริ่มทะเลาะกันหนักขึ้น

235
00:11:56,340 --> 00:12:01,387
‎ด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง เรื่องเล็กน้อย
‎เรามองหน้ากันไม่ติด

236
00:12:01,470 --> 00:12:03,723
‎"อะไรนะ" "เปล่า ไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย"

237
00:12:03,806 --> 00:12:06,392
‎พร้อมจะปะทุเป็นการทะเลาะกันได้ตลอด

238
00:12:06,475 --> 00:12:08,519
‎เราหมดความอดทนแล้ว

239
00:12:08,602 --> 00:12:10,396
‎คู่รักจะรู้ดีว่าผมหมายถึงอะไร

240
00:12:10,479 --> 00:12:13,607
‎ไหนใครมีแฟนแล้ว ยกมือหน่อย ถ้ามีน่ะนะ

241
00:12:13,691 --> 00:12:15,943
‎เกือบทุกคนในนี้มีแฟนหมดเลยแฮะ

242
00:12:16,026 --> 00:12:17,486
‎น่าทึ่งมาก ดีใจด้วย

243
00:12:17,570 --> 00:12:20,448
‎คนที่บ้านก็ยกมือขึ้นด้วย จะได้ไม่เหงา

244
00:12:20,531 --> 00:12:21,449
‎ก็นะ

245
00:12:22,283 --> 00:12:24,118
‎นึกภาพผู้ชายนั่งดูคนเดียว

246
00:12:25,828 --> 00:12:27,538
‎ทำเลย ไหนๆ ก็ไหนๆ

247
00:12:27,621 --> 00:12:30,249
‎ขอมือคนที่โสดตอนนี้หน่อย

248
00:12:30,332 --> 00:12:32,585
‎คนโสดไม่กี่คน ดีมาก

249
00:12:32,668 --> 00:12:36,255
‎ขอบคุณ ผมหวังว่า
‎คุณจะเจอสิ่งที่ดีขึ้นเร็วๆ นี้

250
00:12:36,338 --> 00:12:39,049
‎ล้อเล่น ผมแค่ล้อเล่นน่า

251
00:12:39,133 --> 00:12:42,511
‎คนโสดครับ ผมจะบอกเรื่องที่คุณยังไม่รู้ให้ฟัง

252
00:12:42,595 --> 00:12:46,056
‎ในนามของคนที่แต่งงานแล้ว
‎พวกเขาจะต้องเห็นด้วยกับผม

253
00:12:46,140 --> 00:12:48,768
‎สำหรับคนโสด
‎คุณไม่รู้หรอกว่าคุณมีความสุข

254
00:12:51,353 --> 00:12:55,149
‎คุณคิดว่าคุณไม่มี แต่คุณมีนะ คุณแค่ไม่รู้ตัวก็เท่านั้น

255
00:12:55,232 --> 00:12:57,860
‎สนุกกับมันนะ คว้าโอกาสไว้

256
00:12:57,943 --> 00:13:01,864
‎ตามคำกล่าวของดีโอมีเดส ดีอาซ
‎"เอากันให้มันสุดๆ" ทำตอนที่ทำได้

257
00:13:01,947 --> 00:13:03,824
‎ขอให้สนุกนะ

258
00:13:03,908 --> 00:13:07,077
‎คุณจะเสียใจที่ไม่ได้ฉวยโอกาสเอาไว้

259
00:13:07,161 --> 00:13:07,995
‎ถูกไหม

260
00:13:10,664 --> 00:13:11,624
‎รีบทำซะ

261
00:13:12,166 --> 00:13:13,042
‎ใช่ไหม

262
00:13:13,709 --> 00:13:17,463
‎บางคนมีคู่ บางคนไม่มีคู่
‎ส่วนคนที่ไม่ได้ยกมือคืออะไร

263
00:13:20,925 --> 00:13:22,510
‎มีคนงี่เง่าอยู่ด้วยไง

264
00:13:23,677 --> 00:13:25,262
‎พวกเขาอยู่นี่ เห็นไหม

265
00:13:25,346 --> 00:13:29,558
‎"ฉันก็คบกับใครอยู่นะ แต่ไม่แน่ใจ
‎ว่าจริงจังรึเปล่า ยกมือดีไหม"

266
00:13:30,643 --> 00:13:33,813
‎บางคนก็อาจจะไม่รู้เรื่องรู้ราว
‎"คืนนี้ซูโซจะมาเล่นรึเปล่านะ"

267
00:13:36,982 --> 00:13:40,569
‎เป็นไปได้ว่าอาจจะมีคนไม่สนอะไรเลย

268
00:13:40,653 --> 00:13:43,447
‎ยกมือขึ้นถ้าคุณไม่สนใจอะไรเลย

269
00:13:43,531 --> 00:13:45,658
‎ขอบคุณนะ เพื่อน ใจดีจัง

270
00:13:45,741 --> 00:13:49,620
‎ตรงนั้นก็มีบ้าง ไม่เป็นไร อยู่ในนี้ดีหมด ไม่ว่ากัน

271
00:13:49,703 --> 00:13:53,457
‎ยกมือขึ้นถ้าคุณคิดว่า
‎"การยกมือนี่มันไม่จำเป็นเลยว่ะ"

272
00:13:53,958 --> 00:13:57,795
‎"ไม่ยกก็ยังแสดงต่อไปได้ ไม่เห็นจะเป็นไร"

273
00:13:57,878 --> 00:13:59,338
‎เอาละ ก็มีบ้าง

274
00:13:59,421 --> 00:14:00,923
‎ขอบคุณสำหรับคำติชมครับ

275
00:14:01,006 --> 00:14:02,633
‎ผมยินดีรับฟังคำติชม

276
00:14:03,259 --> 00:14:05,970
‎ยกมือขึ้นถ้าคุณคิดว่ามันสำคัญ

277
00:14:06,679 --> 00:14:09,181
‎แบบว่า "ฉันทำพังหมดเลยที่ไม่ได้ยกมือ

278
00:14:09,265 --> 00:14:11,767
‎ขอโทษสำหรับพฤติกรรมแย่ๆ ด้วยนะ"

279
00:14:11,851 --> 00:14:15,479
‎ยิ่งไปกว่านั้นฉันจะมีส่วนร่วม
‎ในข้อต่อไปเพราะได้ทำพลาดไป"

280
00:14:16,605 --> 00:14:18,607
‎ขอบคุณนะเพื่อน ใจดีจัง

281
00:14:18,691 --> 00:14:21,068
‎บางคนก็ยอมรับความผิดของตัวเอง ขอบคุณนะ

282
00:14:21,151 --> 00:14:24,822
‎ยกมือขึ้นถ้าคุณคิดว่า
‎"เขาให้ยกมากเกินไปแล้วนะ"

283
00:14:24,905 --> 00:14:27,408
‎"เปลี่ยนเรื่องซะที ซื้อตั๋วแพงๆ

284
00:14:27,491 --> 00:14:31,912
‎มาดูไอ้เวรนี่ แล้วก็…"
‎ส่วนใหญ่เลยแฮะ ขอบคุณครับ

285
00:14:31,996 --> 00:14:34,206
‎บางคนยังไม่ได้ยกมือเลยนะ

286
00:14:38,627 --> 00:14:41,922
‎อาจจะคิดน้อยไปหน่อย
‎ใครไม่มีแขนก็ผิวปากแทนได้นะ

287
00:14:44,717 --> 00:14:46,719
‎ไม่มีเลยเหรอ โล่งอกไป

288
00:14:46,802 --> 00:14:49,763
‎หรือพวกเขาอาจจะโกรธอยู่ เป็นไปได้เสมอ

289
00:14:50,806 --> 00:14:53,017
‎ด้วยความเคารพนะครับ

290
00:14:53,100 --> 00:14:56,520
‎แล้วพวกเขาก็จะบันทึกส่วนนั้นไว้
‎แล้วเอาผมไปลงโซเชียลมีเดีย

291
00:14:59,273 --> 00:15:00,107
‎ขอบคุณ

292
00:15:03,611 --> 00:15:07,031
‎คุณรู้ไหมว่ามีการหย่าร้าง
‎เพิ่มขึ้นในช่วงโรคระบาด

293
00:15:07,114 --> 00:15:08,741
‎แล้วก็การเลิกกันด้วย

294
00:15:08,824 --> 00:15:12,453
‎ถ้าคุณยังอยู่ด้วยกันหลังความวุ่นวายพวกนี้จบ
‎ก็ขอให้ซาบซึ้งใจไว้

295
00:15:12,536 --> 00:15:14,371
‎พวกเขาอดทนอดกลั้นเมื่ออยู่กับคุณ

296
00:15:14,455 --> 00:15:18,459
‎แต่ถ้าทุกอย่างจบลงในช่วงโรคระบาด
‎ก็ปล่อยให้พวกเขาไปซะเถอะ

297
00:15:18,542 --> 00:15:21,086
‎อะไรที่ไม่เหมาะกับคุณก็โยนมันทิ้งไป

298
00:15:21,170 --> 00:15:22,546
‎ปล่อยวางไปได้แล้วน่า

299
00:15:22,630 --> 00:15:23,464
‎ไม่เป็นไรหรอก

300
00:15:23,547 --> 00:15:26,091
‎คู่รักทุกคู่ในโลกเคยทะเลาะกันเรื่องนี้หมด

301
00:15:26,175 --> 00:15:27,259
‎อย่างน้อยก็หนึ่งครั้ง

302
00:15:27,343 --> 00:15:31,931
‎หลังจากเจอคำถามโง่ๆ อย่าง
‎คุณอยากไปไหน คุณอยากกินอะไร

303
00:15:32,014 --> 00:15:35,267
‎ความไม่แน่ใจจากทั้งสองด้าน
‎มักจบลงด้วยการโต้เถียง

304
00:15:35,351 --> 00:15:38,479
‎ไม่มีใครอยากรับผิดชอบ
‎ถ้าเกิดเรื่องผิดพลาด

305
00:15:38,562 --> 00:15:40,731
‎พวกเขาเคยทำพลาดไปหนหนึ่ง
‎แล้วก็โดนซะเละ

306
00:15:40,814 --> 00:15:43,484
‎ก็เลยบอก "จะไม่ตัดสินใจอะไรอีกแล้ว"

307
00:15:44,610 --> 00:15:46,362
‎"คุณเลือกสิ" "คุณก็เลือกสิ"

308
00:15:46,445 --> 00:15:47,947
‎"ฉันอะไรก็ได้" "ฉันก็เหมือนกัน"

309
00:15:48,030 --> 00:15:50,658
‎หิวกันทั้งคู่แล้วสุดท้ายก็จบลงที่อารมณ์เสีย

310
00:15:51,200 --> 00:15:55,079
‎แล้วก็ไม่มีใครตัดสินใจเลย
‎นี่สำหรับผู้หญิงที่ไม่รู้นะครับ

311
00:15:55,162 --> 00:15:59,124
‎ในฐานะผู้ชาย ก่อนคุณจะถาม
‎ว่าอยากกินหรืออยากทำอะไร

312
00:15:59,208 --> 00:16:00,709
‎คุณเตรียมตัวมาก่อน

313
00:16:00,793 --> 00:16:03,295
‎คุณต้องโน้มน้าวตัวเอง

314
00:16:03,379 --> 00:16:04,463
‎คุยกับตัวเองสิ

315
00:16:04,546 --> 00:16:06,507
‎เราคุยกับตัวเองตลอด

316
00:16:06,590 --> 00:16:09,301
‎เราเต็มไปด้วยความคิดบวกและความรู้สึกดีๆ

317
00:16:09,385 --> 00:16:13,597
‎เราบอกตัวเองว่า
‎"วันนี้จะไม่ทะเลาะ วันนี้จะไม่ทะเลาะ"

318
00:16:14,098 --> 00:16:15,182
‎"ผมจะอดทน"

319
00:16:15,933 --> 00:16:19,603
‎"ผมจะถามเธอว่า
‎เธออยากไปไหน แล้วก็แค่นั้นพอ"

320
00:16:20,104 --> 00:16:21,271
‎"ไม่ต้องสนใจผม

321
00:16:21,355 --> 00:16:23,857
‎มันไม่สำคัญ ผมอยากกินเนื้อ

322
00:16:23,941 --> 00:16:26,902
‎ถ้าเธอเลือกร้านสลัดห่วยๆ ที่เธอชอบ

323
00:16:28,195 --> 00:16:29,989
‎ผมก็ซวย"

324
00:16:30,990 --> 00:16:31,907
‎"ผมจะกินขนมปัง

325
00:16:31,991 --> 00:16:35,786
‎ผมจะกินขนมปัง
‎หรือไม่ก็ดื่มน้ำให้ท้องแตกไปเลย

326
00:16:35,869 --> 00:16:40,040
‎หรือไม่ก็ทำแบบพวกคนไร้บ้าน
‎ผมจะนอนจนกว่าจะลืมว่าตัวเองหิว

327
00:16:40,124 --> 00:16:42,251
‎พรุ่งนี้ผมจะกินมื้อเช้าดีๆ

328
00:16:42,334 --> 00:16:46,088
‎ห้ามเถียงถึงเธอจะอยากเถียง
‎วันนี้เป็นวันที่ดี อดทนไว้

329
00:16:46,171 --> 00:16:50,092
‎ห้ามเถียงถึงเธอจะอยากเถียง
‎ถ้าเธออยากกินพาสตา แต่ไม่เข้าใจเลย

330
00:16:50,175 --> 00:16:52,928
‎เธออยากกินไอ้พาสตากับซอสชีสนั่นตลอดเลย

331
00:16:53,012 --> 00:16:57,391
‎ผมแพ้แลคโตส กินแล้วเลือดลมมันเดิน
‎คืนนี้ผมโชคไม่ดีสุดๆ ผมซวยแน่

332
00:16:57,474 --> 00:17:00,436
‎เวรสุดๆ ต้องตดเป็นพายุถึงตีสามแน่ๆ เลยโว้ย

333
00:17:00,936 --> 00:17:02,980
‎ไอ้พาสตานั่นทำคืนของผมปั่นป่วน

334
00:17:05,482 --> 00:17:06,316
‎ผมจะกินขนมปัง

335
00:17:07,901 --> 00:17:08,986
‎ห้ามเถียง"

336
00:17:09,069 --> 00:17:12,114
‎เพราะแบบนั้น คุณก็เลยไปแบบอารมณ์ดี

337
00:17:13,699 --> 00:17:16,452
‎"ที่รัก คุณอยากกินอะไร เราไปกินที่ไหนดี"

338
00:17:16,535 --> 00:17:17,995
‎เธอตอบ "ไม่แน่ใจ แล้วคุณล่ะ"

339
00:17:18,078 --> 00:17:20,956
‎เพราะเธอเองก็เพิ่ง
‎ผ่านกระบวนการคิดเดียวกันเป๊ะ

340
00:17:21,040 --> 00:17:24,168
‎เธอมีบทพูดคนเดียวบทเดียวกัน
‎ก่อนที่คุณจะไปถึงที่นั่น

341
00:17:24,251 --> 00:17:26,503
‎พูดว่า "เขาถามตลอดว่าฉันต้องการอะไร

342
00:17:26,587 --> 00:17:28,964
‎แล้วแม่งก็ไม่เคยชอบอะไรที่ฉันเลือกเลย

343
00:17:29,048 --> 00:17:30,674
‎แล้วจะถามทำไม

344
00:17:30,758 --> 00:17:35,179
‎ให้เขาเลือก แล้วเขาก็อยากกินเนื้อ
‎เนื้อแม่งทุกวันเลย

345
00:17:35,262 --> 00:17:38,140
‎มันทำให้ย่อยอาหารช้าลง แล้วก็ไม่อึไปสามวัน

346
00:17:38,223 --> 00:17:41,268
‎แล้วทำเป็นบ่นว่า 'ผมท้องอืด
‎น่าจะเป็นเพราะผักกาดหอม'

347
00:17:41,351 --> 00:17:44,104
‎ผักกาดหอมอะไร
‎มันเพราะเนื้อสัตว์ที่กินทุกวันไงโว้ย

348
00:17:44,605 --> 00:17:47,608
‎เลยให้มะละกอดูว่าจะช่วยถ่ายไหม

349
00:17:47,691 --> 00:17:49,568
‎ไม่มีทาง ให้เขาเลือกไป

350
00:17:49,651 --> 00:17:53,197
‎ฉันอดอาหารอยู่
‎แล้วก็มีสลัดเต็มไปหมด ใครสนล่ะ"

351
00:17:54,031 --> 00:17:55,282
‎"คุณต้องการอะไร"

352
00:17:56,617 --> 00:17:58,744
‎"ผมทำแบบนี้เพื่อคุณนะ ที่รัก"

353
00:17:58,827 --> 00:18:02,623
‎"ทำไมไม่เลือกของที่คุณอยากกินล่ะ"

354
00:18:03,791 --> 00:18:05,918
‎"เราไม่ได้ทะเลาะกันเรื่องนี้ใช่ไหม"

355
00:18:07,252 --> 00:18:08,921
‎"อย่าทะเลาะกันเรื่องนี้เลย"

356
00:18:09,505 --> 00:18:10,672
‎"มันมีเวลาสำหรับ…"

357
00:18:11,423 --> 00:18:16,011
‎"เลือกสักอย่างเถอะ มาเล่นเกมกัน
‎เราจะกินอย่างแรกที่คุณคิดถึง"

358
00:18:16,095 --> 00:18:19,348
‎"คุณอยากกินอะไร เอาเลย"
‎"ขอคิดก่อนนะ งั้นพาสตา"

359
00:18:25,229 --> 00:18:26,438
‎"เอ้อ

360
00:18:27,231 --> 00:18:28,065
‎พาสตาเหรอ"

361
00:18:30,692 --> 00:18:33,529
‎"ไม่น่าสร้างเกมห่วยๆ นี่ขึ้นมาเลยเรา"

362
00:18:35,155 --> 00:18:37,908
‎"มีตั้งเยอะแยะดันเลือกพาสตาเนี่ยนะ"

363
00:18:38,408 --> 00:18:41,745
‎"ก็ได้ ไปกินพาสตากัน น่าอร่อยจัง"

364
00:18:42,246 --> 00:18:45,207
‎นายสู้สงครามนั้นไม่ได้หรอก
‎"ก็ได้ กินพาสตากันเถอะ

365
00:18:45,290 --> 00:18:47,543
‎ผมไปหายาช่วยย่อยหรืออะไรมาก่อนนะ"

366
00:18:47,626 --> 00:18:50,754
‎บอกไปสิ "ช่างมันเถอะ
‎ผมไม่อยากกินพาสตา แต่ไม่เป็นไร"

367
00:18:50,838 --> 00:18:52,131
‎แค่นั้นก็จบ

368
00:18:52,214 --> 00:18:54,925
‎ปัญหาคือผู้หญิงเป็นฝ่ายรุกตลอด

369
00:18:55,008 --> 00:18:57,344
‎เพราะฉะนั้นระหว่างทางไปร้านพาสตา

370
00:18:57,427 --> 00:18:59,805
‎พวกหล่อก็จะเสนอทางเลือกอื่นๆ เพิ่มเติม

371
00:19:00,305 --> 00:19:01,723
‎ที่ไม่ใช่พาสตา

372
00:19:01,807 --> 00:19:03,183
‎เผื่อไว้ก่อน

373
00:19:05,018 --> 00:19:07,020
‎เราก็เลือกพาสตาไปแล้วไง ให้ตายสิ

374
00:19:08,355 --> 00:19:09,565
‎แต่ไม่

375
00:19:09,648 --> 00:19:13,068
‎เธอจอดรถระหว่างทาง แล้วบอกว่า

376
00:19:13,152 --> 00:19:16,530
‎"ใกล้ๆ นี่มีร้านขายอารีปัสที่อร่อยมากนะ ที่รัก

377
00:19:16,613 --> 00:19:20,117
‎อร่อยสุดยอด
‎เลือกหน้าได้ด้วย จะไก่ฉีก จะเนื้อ

378
00:19:20,200 --> 00:19:24,413
‎ซอสอะไรก็ได้ที่คุณชอบกับอาโวคาโด
‎อร่อยเหลือเชื่อเลย อยู่แถวนี้แหละ"

379
00:19:25,038 --> 00:19:28,417
‎ผมบอกว่า "แต่ที่รัก
‎คุณอยากกินอารีปัสหรือพาสตากันแน่"

380
00:19:29,168 --> 00:19:31,086
‎"ก็แค่เผื่อว่าเราอยากกินอันนี้"

381
00:19:33,213 --> 00:19:35,632
‎"เราอยากกินพาสตานี่ ไปกินพาสตากันเถอะ"

382
00:19:35,716 --> 00:19:38,969
‎พอไปถึงร้าน "ใกล้ๆ นี่มีร้านขายแซนด์วิชด้วยนะ

383
00:19:39,052 --> 00:19:42,389
‎มันอร่อยมาก ที่รัก ใส่มีทบอล
‎กับซอสสูตรพิเศษ ใส่อะไรก็ได้

384
00:19:42,472 --> 00:19:44,224
‎บนขนมปังปิ้ง อยู่ตรงโน้นเอง"

385
00:19:46,810 --> 00:19:50,480
‎"แต่ ที่รัก คุณอยากกินพาสตา
‎แซนด์วิชหรืออารีปัสกันแน่"

386
00:19:50,564 --> 00:19:53,317
‎"คุณอยากกินอะไร"
‎"ไม่รู้สิ คุณล่ะ"

387
00:19:55,694 --> 00:19:57,279
‎"ผมอยากได้อะไรก็ได้โว้ย"

388
00:20:00,240 --> 00:20:04,036
‎"ผมอยากมีความสุข
‎สักวันในชีวิตเนี่ย จะทำได้ไหมโว้ย"

389
00:20:05,370 --> 00:20:06,330
‎"อย่าหยาบคายสิ"

390
00:20:06,413 --> 00:20:09,875
‎"ผมก็พยายามทำตัวดีๆ
‎ดีฉิบหายให้คุณอยู่นะ ที่รัก"

391
00:20:09,958 --> 00:20:11,501
‎จะลังเลทำไม

392
00:20:11,585 --> 00:20:13,962
‎"อารีปัส แซนด์วิช พาสตา จะเอาอะไร"

393
00:20:14,046 --> 00:20:16,506
‎"ก็ตกลงกันแล้วว่าพาสตา
‎ผมไม่ได้อยากกินพาสตาด้วยซ้ำ"

394
00:20:17,049 --> 00:20:20,427
‎"คุณอยากกินอะไรกันแน่วะ ตัดสินใจซะสิ"

395
00:20:20,510 --> 00:20:22,012
‎"ไม่อยากกินแม่งแล้ว"

396
00:20:23,388 --> 00:20:27,184
‎"ฉันอยากกลับบ้าน
‎คุณหยาบคาย ฉันไม่อยากกินแล้ว"

397
00:20:36,151 --> 00:20:38,237
‎แล้วก็กลับบ้านไปทั้งคู่อย่างอารมณ์เสีย

398
00:20:38,320 --> 00:20:40,322
‎มันเป็นการเดินทางที่ไกลเนอะ

399
00:20:40,405 --> 00:20:43,367
‎พวกคุณทั้งคู่เงียบสนิท รถติดไฟแดง

400
00:20:43,450 --> 00:20:46,995
‎โกรธจนไม่หิวแล้ว ได้แต่อารมณ์เสีย

401
00:20:47,079 --> 00:20:51,083
‎ไม่มีใครพูดอะไร เพราะเสียงที่หลุดออกมา
‎อาจกลายเป็นสัญญาณความฉุนเฉียว

402
00:20:51,917 --> 00:20:55,712
‎ซึ่งมีแต่จะทำให้แย่ลง
‎คุณกระแอมโดยไม่มีการทะเลาะกันไม่ได้

403
00:20:55,796 --> 00:20:58,632
‎แบบ "อะแฮ่ม" "มีอะไรก็พูดออกมาเลยสิ"

404
00:21:00,425 --> 00:21:02,261
‎อยู่เงียบๆ ดีกว่า เพื่อน

405
00:21:02,344 --> 00:21:04,680
‎อะไรเล็กๆ น้อยๆ ก็ทำให้เริ่มทะเลาะกันได้

406
00:21:04,763 --> 00:21:06,598
‎คุณจะจบเรื่องนี้ยังไง

407
00:21:06,682 --> 00:21:10,227
‎หนึ่งในนั้นต้องขอโทษใช่ไหม
‎ใครก็ตามที่ทำให้เรื่องแย่ลง

408
00:21:10,310 --> 00:21:13,146
‎ในกรณีนี้คือผู้ชาย ที่อารมณ์ปะทุแล้วสบถออกมา

409
00:21:13,230 --> 00:21:14,314
‎มีคนต้องขอโทษ

410
00:21:14,398 --> 00:21:18,610
‎ขอแนะนำนะ ถ้าจะขอโทษใคร
‎ก็ทำตอนที่ความโกรธออกจากร่างคุณแล้ว

411
00:21:18,694 --> 00:21:23,115
‎เพราะถ้ายังรู้สึกไม่พอใจ
‎มันก็จบด้วยการทะเลาะกันอีก

412
00:21:23,198 --> 00:21:26,034
‎เรามันโง่ ชอบเผลอขอโทษพร้อมพูดจากระแทก

413
00:21:26,118 --> 00:21:29,579
‎แอบแทรกคำประชดประชันเอาไว้
‎แค่เพราะหาเรื่อง

414
00:21:29,663 --> 00:21:31,707
‎แต่อีกฝ่ายดันสังเกตเห็นแล้วก็โกรธ

415
00:21:31,790 --> 00:21:35,294
‎นึกภาพมีฝ่ายหนึ่งเหน็บแนม
‎"ตัวเอง ผมเสียใจ ผมขอโทษ"

416
00:21:35,377 --> 00:21:37,212
‎"มันเป็นความผิดผม ผิดตลอดแหละ"

417
00:21:40,340 --> 00:21:42,009
‎"ผมผิดตลอดเพราะคุณน่ะนะ

418
00:21:42,092 --> 00:21:45,095
‎มันสมบูรณ์แบบ ไร้ที่ติ ไม่เคยผิดพลาดเลย

419
00:21:45,846 --> 00:21:48,098
‎ส่วนผมก็แค่ไอ้เห่ยที่ทำพังตลอด

420
00:21:48,181 --> 00:21:51,059
‎ไอ้เห่ยนี่ทำพังทุกอย่างตั้งแต่ตื่นมาเลย

421
00:21:51,560 --> 00:21:53,770
‎ก็ได้ ขออภัย ฝ่าบาท

422
00:21:56,189 --> 00:21:59,192
‎ผมน่ะ ยอมรับความผิดตัวเองได้

423
00:21:59,735 --> 00:22:01,820
‎ไม่เหมือนพวกหัวสูงบางคน"

424
00:22:03,697 --> 00:22:07,743
‎"ได้เลย ครั้งหน้าเราจะกิน
‎อารีปัส แซนด์วิช พาสตา

425
00:22:07,826 --> 00:22:08,785
‎ทีเดียวพร้อมกันเลย

426
00:22:08,869 --> 00:22:11,371
‎เดินทางกินไปทั่วกันเถอะ ฝ่าบาท

427
00:22:12,164 --> 00:22:13,123
‎ฟังดูดีไหม"

428
00:22:13,832 --> 00:22:17,419
‎"ทำไมคุณต้องพูดเหมือนฉันโง่ด้วย"
‎แล้วก็ทะเลาะกันต่อ

429
00:22:17,502 --> 00:22:20,547
‎ก่อนอื่นเลย
‎วิธีแก้ปัญหาสำหรับคุณผู้ชาย มันง่ายมาก

430
00:22:20,630 --> 00:22:24,468
‎ทุกครั้งที่คุณเสนอว่าจะทำอะไรหรือจะไปที่ไหน

431
00:22:24,551 --> 00:22:26,178
‎ให้ทำสี่ขั้นตอนนี้ซ้ำๆ

432
00:22:26,720 --> 00:22:29,848
‎จำไว้นะ สี่ขั้นตอนที่เหมือนเดิมเสมอ

433
00:22:29,931 --> 00:22:33,018
‎ก่อนอื่นถามว่าพวกเขาอยากทำอะไร
‎ข้อสอง ทำเป็นโกรธ

434
00:22:33,101 --> 00:22:35,103
‎สาม ขอโทษ

435
00:22:35,187 --> 00:22:37,314
‎สี่ เข้านอนอย่างหิวกระหายและอารมณ์เสีย

436
00:22:37,397 --> 00:22:38,231
‎ตกลงไหม

437
00:22:39,566 --> 00:22:41,276
‎แล้วกลับคำสั่งแต่ละขั้น

438
00:22:41,360 --> 00:22:44,613
‎ทำตามลำดับที่ต่างออกไป
‎แล้วมาบอกผมทีว่าผลเป็นยังไง

439
00:22:44,696 --> 00:22:47,574
‎ครั้งต่อไปที่จะทำอะไร

440
00:22:47,657 --> 00:22:49,409
‎ก่อนอื่นให้เริ่มอารมณ์เสียก่อน

441
00:22:49,493 --> 00:22:52,454
‎เสร็จแล้วขอโทษ
‎แล้วออกไปหาของกิน เข้าใจนะ

442
00:22:52,996 --> 00:22:54,831
‎ทำแล้วมาบอกผมด้วย

443
00:22:54,915 --> 00:22:57,250
‎เวลาเธอถามว่าจะไปไหน อยากทำอะไร

444
00:22:57,334 --> 00:22:59,002
‎ให้อารมณ์เสียทันทีเลย

445
00:22:59,086 --> 00:23:00,587
‎แต่ไม่ต้องมีเหตุผลอะไร

446
00:23:01,129 --> 00:23:04,591
‎ลองทำเกินไปหน่อย
‎"ผมไม่อยากกินอะไรทั้งนั้น" แล้วก็เดินออกไป

447
00:23:04,674 --> 00:23:05,884
‎เธอจะต้องอึ้ง

448
00:23:05,967 --> 00:23:08,970
‎เป็นปฏิกิริยาอารมณ์พลุ่งพล่านที่คาดไม่ถึง

449
00:23:09,054 --> 00:23:09,971
‎ไม่มีเหตุผล

450
00:23:10,055 --> 00:23:13,308
‎"ผมไม่อยากกินอะไรทั้งนั้น
‎หุบปากเรื่องอาหารซะ" แล้วออกไป

451
00:23:13,392 --> 00:23:15,769
‎เธอจะต้องตกใจ คุณไม่ใช่คนหยาบคายขนาดนั้น

452
00:23:16,478 --> 00:23:18,480
‎"ฉันพูดอะไรไป เป็นอะไรของเขาน่ะ"

453
00:23:20,065 --> 00:23:21,733
‎แล้วคุณก็ต้องรีบกลับไปด้วยนะ

454
00:23:22,317 --> 00:23:26,238
‎ถ้าคุณให้เวลาเธอคิด
‎เธอจะโกรธแล้วมันจะจบเห่

455
00:23:27,114 --> 00:23:29,366
‎นี่มันเสี่ยงอันตรายมากนะ

456
00:23:29,449 --> 00:23:31,451
‎สิ่งสำคัญคือต้องรีบทำ

457
00:23:31,535 --> 00:23:34,371
‎"ผมจะไม่กินอะไรทั้งนั้น" เดินออกไปสักห้าวินาที

458
00:23:34,454 --> 00:23:37,457
‎ถ้าเธอโกรธ ก็รีบกลับไปขอโทษ

459
00:23:37,541 --> 00:23:39,543
‎สองขั้นตอนง่ายๆ ภายใน 30 วินาที

460
00:23:40,043 --> 00:23:43,922
‎"ผมไม่อยากกิน"
‎จากนั้นนับ หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า

461
00:23:44,005 --> 00:23:47,092
‎กลับเข้าไปขอโทษ
‎"เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น ผมทำอะไร"

462
00:23:50,262 --> 00:23:53,348
‎"ผมทำไปแบบไม่คิด อภัยให้ผมเถอะ ที่รัก"

463
00:23:53,432 --> 00:23:55,475
‎"ไม่ คุณไม่สมควรโดนแบบนั้น"

464
00:23:55,559 --> 00:23:56,518
‎เล่นเยอะๆ เข้าไว้

465
00:23:56,601 --> 00:24:00,105
‎"คุณไม่สมควรโดนแบบนี้เลย ตัวเอง
‎คุณคือที่รักของผม ผมรักคุณ

466
00:24:00,188 --> 00:24:03,275
‎เวร ผมทำมันพัง ขอโทษนะ
‎ผมเหยียบย่ำสิ่งที่เรามี

467
00:24:03,358 --> 00:24:05,986
‎ข้าแต่พระเจ้า สิ่งศักสิทธิ์ทั้งหลาย

468
00:24:06,069 --> 00:24:07,195
‎ขอโทษนะ ที่รัก

469
00:24:08,905 --> 00:24:11,533
‎ผมเครียดเรื่องค่าใช้จ่ายกับงาน

470
00:24:11,616 --> 00:24:14,453
‎แล้วก็มาลงกับคุณ ขอโทษนะ
‎คุณก็รู้ว่าผมรักคุณ

471
00:24:14,536 --> 00:24:18,457
‎คุณคือที่รักของผม คุณช่วยให้อภัยผม

472
00:24:19,416 --> 00:24:21,918
‎ชายผู้เลวทราม
‎ที่ไม่สมควรได้รับการให้อภัยคนนี้ได้ไหม"

473
00:24:22,878 --> 00:24:23,879
‎เธอจะแบบว่า

474
00:24:26,256 --> 00:24:27,090
‎"ก็ได้"

475
00:24:28,175 --> 00:24:31,470
‎ตอนนี้เธอกำลังสับสน
‎แล้วก็ให้บอกเธอว่าคุณอยากกินอะไร

476
00:24:31,553 --> 00:24:32,762
‎"ไปกินเนื้อกันเถอะ"

477
00:24:35,348 --> 00:24:36,475
‎เธอก็จะแบบว่า

478
00:24:37,559 --> 00:24:38,393
‎"อะไรนะ"

479
00:24:39,936 --> 00:24:40,770
‎นั่นแหละ

480
00:24:43,815 --> 00:24:46,526
‎เธอจะไม่พูดอะไรระหว่างทางเลย ผมรับประกัน

481
00:24:46,610 --> 00:24:48,236
‎เธอจะคิดว่า "น่าสงสารจัง"

482
00:24:49,905 --> 00:24:54,784
‎"เขาคงเครียดมาก
‎หวังว่าเขาจะชอบเนื้อนะ เขาสมควรได้กินมัน"

483
00:24:55,994 --> 00:24:58,079
‎ง่ายจะตายไป

484
00:24:58,163 --> 00:25:01,124
‎ใช้ความคิดสร้างสรรค์
‎เคล็ดลับคือต้องสร้างสรรค์เข้าไว้

485
00:25:01,958 --> 00:25:02,792
‎ตกลงไหม

486
00:25:07,547 --> 00:25:09,883
‎สำหรับผู้หญิง มันง่ายกว่าเยอะ

487
00:25:09,966 --> 00:25:13,720
‎ผมจะบอกความลับอะไรให้ฟัง
‎เราไม่เคยตื่นมามีความสุขหรอก

488
00:25:13,803 --> 00:25:16,139
‎ผู้ชายที่ดูอยู่จะรู้ว่าผมหมายถึงอะไร

489
00:25:16,223 --> 00:25:20,727
‎เราไม่เคยพูดว่า "ช่างเป็นวันที่สวยงาม
‎ผมจะทุ่มสุดตัว" ไม่เลย

490
00:25:21,311 --> 00:25:23,438
‎คนเรามักจะตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกกังวล

491
00:25:23,522 --> 00:25:27,442
‎รู้สึกเหมือนว่ามีอะไรผิดปกติหรือถูกมองข้ามไป

492
00:25:27,526 --> 00:25:29,694
‎มีอะไรที่เราทำพลาดโดยที่ไม่รู้ว่าคืออะไร

493
00:25:30,237 --> 00:25:34,449
‎สิ่งที่ผู้หญิงต้องทำก็ง่ายๆ เลย
‎หาปัญหามาสักข้อ อะไรก็ได้

494
00:25:34,533 --> 00:25:39,120
‎พวกเขาจะคิดว่าเป็นความผิดของตัวเอง
‎และเชื่อว่าต่อให้จริงๆ ไม่มีปัญหา

495
00:25:39,204 --> 00:25:42,791
‎สิ่งที่คุณต้องทำก็แค่
‎บอกเป็นนัยๆ ว่ามีทางแก้ปัญหา

496
00:25:43,500 --> 00:25:45,627
‎แล้วทำให้ดูเหมือนว่าเป็นความคิดของพวกผู้ชาย

497
00:25:45,710 --> 00:25:47,671
‎ทำให้เหมือนเป็นความคิดพวกเขา นั่นแหละ

498
00:25:47,754 --> 00:25:49,714
‎ค่อยๆ มองเขาแบบระวังจากที่ไกลๆ

499
00:25:54,261 --> 00:25:57,514
‎แบบนั้นแหละ เขาจะเสียสติ
‎"เวรแล้ว อะไรอีกล่ะทีนี้"

500
00:25:57,597 --> 00:25:59,432
‎"งี่เง่าจริงๆ เห็นไหม"

501
00:26:00,058 --> 00:26:01,893
‎"ทำผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า"

502
00:26:03,144 --> 00:26:06,022
‎พวกเขาจะสงสัย
‎"แต่ฉันเพิ่งตื่นเองนะ อะไรกัน"

503
00:26:07,440 --> 00:26:08,858
‎"ฉันจะไปทำอะไรได้"

504
00:26:08,942 --> 00:26:10,402
‎"ทำตอนนอนเหรอ ก็ไม่น่าแฮะ"

505
00:26:10,485 --> 00:26:12,862
‎แล้วคุณก็ถามว่า
‎"เป็นไงบ้าง ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม"

506
00:26:12,946 --> 00:26:16,032
‎ตอนนี้สิ่งที่คุณต้องทำคือพูดชื่อขึ้นมา ชื่ออะไรก็ได้

507
00:26:16,116 --> 00:26:19,119
‎ชื่ออะไรก็จะได้ผลตามที่ตั้งใจไว้

508
00:26:19,202 --> 00:26:20,328
‎"คาตาลิน่าคือใคร"

509
00:26:20,829 --> 00:26:22,831
‎คุณอาจไม่รู้จักคาตาลิน่า

510
00:26:23,331 --> 00:26:28,169
‎ถูกจับได้ ทั้งที่ไม่รู้จักเธอ

511
00:26:28,253 --> 00:26:30,380
‎คุณถูกจับได้ ทั้งที่ไม่รู้จักเธอ

512
00:26:30,463 --> 00:26:32,632
‎"เวร ฉันพลาดไปแล้ว อีกแล้วเนี่ย"

513
00:26:33,174 --> 00:26:36,553
‎"ฉันนี่มันซื่อบื้อจริงๆ
‎ให้ตายสิ ทำพลาดตลอดเลย"

514
00:26:36,636 --> 00:26:40,515
‎"ทำไมถึงไปยุ่งกับผู้หญิงคนนั้นนะ
‎แต่ไม่คุ้นชื่อคาตาลิน่าเลยแฮะ"

515
00:26:40,599 --> 00:26:43,810
‎"แกจำได้ไหม ไม่ เราเป็นเด็กดีนะ ฉันไม่…"

516
00:26:44,311 --> 00:26:47,939
‎"คาตาลิน่า นึกไม่ออกเลย
‎แต่ถ้าเธอบอกฉันทำพลาด ก็คงจะใช่"

517
00:26:48,023 --> 00:26:50,942
‎"ไม่รู้สิ ที่รัก ทำไมเหรอ" แล้วก็เล่นบทต่อไป

518
00:26:51,026 --> 00:26:52,360
‎"คุณก็รู้ว่าทำไม"

519
00:26:54,154 --> 00:26:56,740
‎แล้วทำเป็น "ฉันรู้ดีว่ามาถามนี่ดูโง่แค่ไหน"

520
00:26:57,449 --> 00:27:01,369
‎"พระเจ้าช่วย" แล้วตอนที่เขา
‎กำลังจะเป็นลมจากความกังวลนี้เอง

521
00:27:01,453 --> 00:27:05,206
‎ก็ค่อยๆ เริ่มพูด "ฉันหิวแล้ว"
‎แล้วนั่นแหละ เขาจะตามน้ำไป

522
00:27:05,290 --> 00:27:08,627
‎"อยากกินพาสตาไหม คุณชอบพาสตานี่"

523
00:27:08,710 --> 00:27:12,297
‎"ผมจ่ายเอง แล้วขากลับเราไปกินอารีปัสกัน"

524
00:27:12,797 --> 00:27:16,092
‎ชื่อของเกมนี้คือความอดทน เราล้วนแตกต่างกัน

525
00:27:16,176 --> 00:27:20,096
‎มันมักจะมีคนที่เละเทะกว่าในความสัมพันธ์

526
00:27:20,180 --> 00:27:22,599
‎ยกมือหน่อยครับถ้าคุณเป็นคนที่เละเทะ

527
00:27:22,682 --> 00:27:24,476
‎พวกเขาเข้าใจผม

528
00:27:24,559 --> 00:27:26,728
‎ผมคือคนที่ยุ่งเหยิงในความสัมพันธ์ของผม

529
00:27:26,811 --> 00:27:30,357
‎ผมขอเป็นตัวแทน ขออภัยคนที่มีระเบียบมา ณ ที่นี้

530
00:27:30,440 --> 00:27:34,110
‎เรารู้ว่ามันเหมือนตกนรก
‎ที่ต้องอยู่กับคนที่เละเทะ

531
00:27:34,194 --> 00:27:37,530
‎เราขอโทษนะ
‎มันเป็นความผิดของเรา ผิดตลอดแหละ

532
00:27:40,950 --> 00:27:43,036
‎แต่ระวังนะ

533
00:27:43,119 --> 00:27:47,165
‎ไม่มีอะไรกวนใจคนที่เละเทะ
‎เท่ากับการมาจัดของเละๆ ของเรา

534
00:27:47,957 --> 00:27:51,586
‎อย่าบังอาจลองนะ ไม่งั้นจะมีปัญหา

535
00:27:52,671 --> 00:27:54,506
‎ตอนแรกมันอาจจะดูยุ่งเหยิง

536
00:27:54,589 --> 00:27:58,885
‎แต่เรารู้ว่าทุกอย่างอยู่ที่ไหน
‎ถ้าใครมาทำลายความเละเทะนั้น เราก็จะสับสน

537
00:27:58,968 --> 00:28:00,553
‎พวกเขาจะหงุดหงิด โมโห

538
00:28:00,637 --> 00:28:02,472
‎หาข้อแก้ตัวต่างๆ นานา

539
00:28:02,555 --> 00:28:05,475
‎พวกเขาอาจมีช้อนที่เลอะนมข้นตุ๋นอยู่ใต้เตียง

540
00:28:05,558 --> 00:28:07,894
‎เราเห็นด้วยว่ามันน่าขยะแขยง

541
00:28:07,977 --> 00:28:10,522
‎แต่ถ้าคุณเข้ามาหยิบช้อนไป

542
00:28:10,605 --> 00:28:13,316
‎พวกเขาจะคิดว่าห้องมีปัญหา

543
00:28:14,192 --> 00:28:16,069
‎"ช้อนเปื้อนนมของผมอยู่ไหน"

544
00:28:16,695 --> 00:28:20,448
‎"ช้อนนมข้นของผมไม่ได้อยู่ใต้เตียง
‎ตอนนี้ผมกินไม่ได้แล้ว"

545
00:28:20,532 --> 00:28:23,118
‎"ทำไมผมถึงหาช้อนที่ผมชอบไม่เจอ"

546
00:28:23,201 --> 00:28:25,954
‎พวกเขาจะพูดเกินจริง
‎พยายามแก้ตัวในสิ่งที่ไม่น่าจะแก้ได้

547
00:28:26,037 --> 00:28:27,956
‎"ฉันเอาออกไป มันมีมดขึ้นเต็มไปหมด"

548
00:28:28,039 --> 00:28:29,708
‎"มดพวกนั้นเป็นเพื่อนผมนะ"

549
00:28:29,791 --> 00:28:33,253
‎"พวกเขากินนมกับผม ทำไมไม่ถามผมก่อนล่ะ"

550
00:28:34,045 --> 00:28:38,007
‎อดทนหน่อยนะ พวกเขาพูดเกินจริง
‎เราทุกคนต่างมีเสื้อผ้าตัวโปรดไม่ใช่เหรอ

551
00:28:38,508 --> 00:28:41,511
‎โดยทั่วไปแล้ว สำหรับผู้หญิงจะเป็นเสื้อ ชุดสวยๆ

552
00:28:41,594 --> 00:28:46,015
‎กางเกงบ้าง เสื้อพวกนั้นเราใส่ให้รู้สึกมั่นใจ

553
00:28:46,099 --> 00:28:48,643
‎ชุดที่คุณใส่ในโอกาสพิเศษ

554
00:28:48,727 --> 00:28:51,980
‎สำหรับผู้ชายมันง่ายกว่านั้น เสื้อยืด
‎"เสื้อตัวนี้เหมาะมาก"

555
00:28:52,063 --> 00:28:54,232
‎"เหมาะสำหรับโอกาสพิเศษ"

556
00:28:54,315 --> 00:28:57,193
‎พวกเขาอยากใส่มันในทุกโอกาสพิเศษ

557
00:28:57,277 --> 00:28:59,779
‎สมมุติว่าคุณไปหาเสื้อลายทาง

558
00:29:00,530 --> 00:29:04,701
‎คุณไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อหาเสื้อลายทาง

559
00:29:04,784 --> 00:29:05,785
‎แล้วมันดันหายไป

560
00:29:06,369 --> 00:29:07,537
‎คุณเสียสติ

561
00:29:08,288 --> 00:29:10,623
‎คู่รักจะรู้ดีว่าผมพูดถึงอะไร

562
00:29:10,707 --> 00:29:16,296
‎สัญชาตญาณแรกของคุณไม่ได้คิด
‎ว่า "เสื้อฉันอยู่ไหน ฉันเอามันไปไว้ไหนนะ"

563
00:29:16,379 --> 00:29:20,175
‎"ฉันใส่มันไม่นานนี้เหรอ"
‎ไม่ ก่อนอื่นคุณจะคิดว่ามีคนเอาไป

564
00:29:21,176 --> 00:29:25,096
‎"เธอเอาของของฉันไปโดยไม่ถาม
‎แล้วย้ายไปที่อื่นตลอดเลย"

565
00:29:25,180 --> 00:29:28,516
‎แบบนั้นแหละ แล้วก็จะไปถามแฟนด้วยความโมโห

566
00:29:28,600 --> 00:29:30,602
‎"เสื้อลายทางของผมอยู่ไหน"

567
00:29:30,685 --> 00:29:33,855
‎เธอยิ่งจะทำให้แย่ลงด้วยการพูดว่า
‎"ก็ที่ที่คุณวางไว้ไง"

568
00:29:35,440 --> 00:29:38,735
‎เป็นคำตอบที่ห่วยแตก
‎มันจะตายไหมถ้าจะช่วยน่ะ

569
00:29:38,818 --> 00:29:42,238
‎บอกว่า "ไม่รู้สิ ที่รัก มีสองที่นะ…"
‎แต่ดันพูด "ที่ที่วางไว้"

570
00:29:42,322 --> 00:29:44,532
‎มันเหมือนกับพูดว่า
‎"มองหน้าหาเรื่องเหรอ"

571
00:29:45,992 --> 00:29:48,953
‎อีกฝ่ายก็จะตอบให้มันเบาลง
‎"มันไม่อยู่ที่ที่ผมทิ้งไว้ไง ตัวเอง

572
00:29:49,037 --> 00:29:50,872
‎ไม่งั้นผมคงไม่ถามคุณหรอก"

573
00:29:50,955 --> 00:29:53,792
‎"คุณได้ดูตะกร้าผ้าที่ใส่แล้วรึยัง"
‎"ตรงนั้นไม่มี"

574
00:29:53,875 --> 00:29:56,836
‎แล้วก็จะ "ฉันจะไปดู
‎แบบไม่ให้เธอรู้ตัวยังไงดีนะ"

575
00:29:57,837 --> 00:30:02,133
‎เขาก่อเรื่องโดยไม่ได้ไปดูมาก่อน

576
00:30:02,217 --> 00:30:04,010
‎เขาแกล้งโง่ ทำเป็นเริ่มมองหา

577
00:30:04,093 --> 00:30:07,138
‎"ทำของฉันหายตลอดเลย
‎ย้ายไปตรงนั้นตรงนี้

578
00:30:07,222 --> 00:30:11,059
‎มีของดีไม่ได้เลย หายตลอด
‎ผมดูไปตั้งสองรอบแล้ว

579
00:30:11,851 --> 00:30:13,436
‎"มันไม่ได้อยู่ตรงนั้น"

580
00:30:13,520 --> 00:30:16,022
‎"แหม ก็คุณทำรกเป็นกองขยะขนาดนี้

581
00:30:16,105 --> 00:30:19,025
‎ไปดูใต้เตียงใกล้ๆ ช้อนนมข้นของคุณรึยัง

582
00:30:19,108 --> 00:30:19,984
‎อาจจะอยู่ตรงนั้น"

583
00:30:20,068 --> 00:30:21,528
‎เจ็บแสบมาก เพื่อน

584
00:30:21,611 --> 00:30:24,280
‎"กองขยะของผมก็ไม่ได้กระทบอะไรคุณนี่"

585
00:30:24,364 --> 00:30:25,448
‎ทะเลาะกันอีกแล้ว

586
00:30:25,532 --> 00:30:28,827
‎และเป็นอีกครั้ง ใครก็ตาม
‎ที่จบการทะเลาะเร็วก็จะปล่อยเรื่องไป

587
00:30:28,910 --> 00:30:32,205
‎คนที่ไม่ได้อาละวาดในห้องคนเดียว

588
00:30:32,705 --> 00:30:34,165
‎คุณเถียง พูดเกินจริง

589
00:30:34,249 --> 00:30:37,252
‎ในหัวคุณมีแต่ความคิดแย่ๆ เต็มไปหมด

590
00:30:38,127 --> 00:30:40,922
‎คุณเถียงกับตัวเอง "แต่ฉันไม่…"

591
00:30:41,422 --> 00:30:42,632
‎"ไม่ ไม่มีทางน่า"

592
00:30:42,715 --> 00:30:43,550
‎"ฉันไม่มีทาง…"

593
00:30:44,467 --> 00:30:45,301
‎"ฉันก็แค่…"

594
00:30:46,386 --> 00:30:47,929
‎"ฉันก็แค่ไม่เข้าใจ

595
00:30:48,972 --> 00:30:51,724
‎ว่าแม่งยากตรงไหนวะ

596
00:30:52,892 --> 00:30:55,645
‎ไอ้การเคารพข้าวของของคนอื่นเนี่ย"

597
00:30:57,188 --> 00:31:00,400
‎"มันเป็นหลักการพื้นฐานนะเฮ้ย"

598
00:31:01,067 --> 00:31:03,027
‎"นี่ไม่ใช่ของฉันนี่นา ปล่อยไว้ดีที่สุด"

599
00:31:03,695 --> 00:31:06,030
‎แบบนั้นไง ง่ายจะตาย

600
00:31:06,114 --> 00:31:07,866
‎ไม่ใช่ของฉัน ฉันจะปล่อยมันอยู่ตรงนี้

601
00:31:08,908 --> 00:31:11,870
‎มันก็แค่เรื่องของการเคารพกัน

602
00:31:12,620 --> 00:31:16,040
‎"นี่ของฉัน เอาไปได้ ฉันจะใส่มัน
‎เอามันไปเช็ดตูด

603
00:31:16,124 --> 00:31:19,711
‎ของฉันนี่ จะทำอะไรกับมันก็ได้

604
00:31:19,794 --> 00:31:21,379
‎ไม่ใช่ของฉัน ปล่อยทิ้งไว้นั่นแหละ"

605
00:31:22,171 --> 00:31:23,715
‎ง่ายจะตาย

606
00:31:24,215 --> 00:31:26,926
‎"แต่ในบ้านนี้ ของฉันหายตลอด

607
00:31:27,010 --> 00:31:29,470
‎เพราะอยู่นี่ฉันไม่มีค่าอะไรเลย

608
00:31:29,554 --> 00:31:33,558
‎ไม่มีค่าสักแดง ถ้าฉันหายไป
‎หาเสื้อคงจะหาเจอเร็วกว่า

609
00:31:34,559 --> 00:31:37,729
‎เสื้อผ้าเธออยู่ตรงนั้น
‎รีดเรียบร้อย แบ่งตามสี

610
00:31:37,812 --> 00:31:39,272
‎กลิ่นหอมฉุย

611
00:31:39,355 --> 00:31:40,732
‎แต่ของฉันดันหายไป

612
00:31:40,815 --> 00:31:44,110
‎นี่เธอจำไม่ได้แม้แต่เสื้อ นึกไม่ออกเลย

613
00:31:44,193 --> 00:31:46,279
‎สงสัยฉันจะคิดไปเอง

614
00:31:46,779 --> 00:31:49,407
‎มันไม่เคยมีอยู่เลย
‎ฉันใส่เป็น 500 รอบตอนอยู่ใกล้เธอ

615
00:31:49,490 --> 00:31:52,327
‎ก็ยังนึกไม่ออก สงสัยตอนนั้นฉันจะโป๊

616
00:31:52,410 --> 00:31:55,496
‎ออกไปเปลือยเปล่าข้างถนน
‎คิดว่าตัวเองสวมเสื้ออยู่"

617
00:31:55,580 --> 00:31:59,083
‎เวลามักผ่านไปอย่างรวดเร็ว
‎เวลาคุณอารมณ์เสีย หาเรื่องกับตัวเอง

618
00:31:59,167 --> 00:32:03,004
‎คุณต้องใส่ใจกับเรื่องพวกนี้
‎และมีความอดทน

619
00:32:03,087 --> 00:32:06,466
‎เพราะความสัมพันธ์
‎มักจบลงด้วยเรื่องและการเถียงกันเล็กน้อย

620
00:32:06,549 --> 00:32:08,927
‎หลายปีก่อนผมเลิกกับแฟนก็เพราะเรื่องแบบนี้

621
00:32:09,010 --> 00:32:10,219
‎เธอขโมยอาหารของผม

622
00:32:11,095 --> 00:32:12,972
‎ผมไม่ชอบให้อาหารตัวเองถูกขโมย

623
00:32:13,514 --> 00:32:16,726
‎โลกนี้มีคนสองประเภท
‎คนที่ชอบแบ่งปันกับคนที่ไม่ชอบ

624
00:32:16,809 --> 00:32:18,019
‎ผมเป็นอย่างหลัง

625
00:32:18,645 --> 00:32:21,314
‎พวกเราบ้า ผมรู้ ผมเข้าใจ

626
00:32:21,397 --> 00:32:23,149
‎แต่เราไม่ได้เห็นแก่ตัว

627
00:32:23,232 --> 00:32:26,402
‎เพราะเราถามไปแล้วว่า
‎"อยากกินอะไรเพิ่มไหม"

628
00:32:27,278 --> 00:32:28,404
‎แล้วพวกเขาปฏิเสธ

629
00:32:29,238 --> 00:32:31,449
‎แต่พอเห็นคุณกินก็ดันหิวขึ้นมา

630
00:32:32,909 --> 00:32:36,955
‎ถ้าเธอเอาเฟรนช์ฟรายของผมไป ก็จบได้เลย

631
00:32:37,038 --> 00:32:40,416
‎ผมรู้ว่ามันเกินเรื่องมาก
‎แต่เฟรนช์ฟรายพวกนั้นน่ะ

632
00:32:40,500 --> 00:32:43,086
‎ไม่ใช่เฟรนช์ฟรายธรรมดา แต่มันสุดยอดมาก

633
00:32:43,169 --> 00:32:47,423
‎มีเชดดาร์ชีสด้านบน
‎กับปาปริกา ตอร์ติญ่า และเบคอน

634
00:32:47,507 --> 00:32:48,341
‎อร่อยโคตร

635
00:32:48,424 --> 00:32:51,177
‎ผมพูดว่า "เฟรนช์ฟรายพวกนี้อร่อยมาก
‎อยากสั่งบ้างไหม"

636
00:32:51,260 --> 00:32:52,720
‎"ไม่ เอาแค่น้ำเปล่า"

637
00:32:52,804 --> 00:32:55,932
‎"เยี่ยมเลย กินน้ำไปนะ
‎ผมจะกินเฟรนช์ฟรายอย่างมีความสุข"

638
00:32:56,015 --> 00:32:59,727
‎พออาหารมาถึง
‎เธอก็หยิบเข้าปากหนึ่งชิ้น ผมตกใจมาก

639
00:33:01,187 --> 00:33:02,939
‎"เมื่อกี้คุณเพิ่ง… ทำไม…"

640
00:33:05,525 --> 00:33:07,777
‎"หิวเหรอ ให้ผมซื้อให้ไหม"

641
00:33:07,860 --> 00:33:10,446
‎"ฉันแค่อยากกินชิ้นเดียว"
‎"แต่นั่นมันของผมนะ"

642
00:33:10,530 --> 00:33:13,866
‎"ผมสั่งเฟรนช์ฟรายพวกนี้มาเยอะ
‎คราวนี้ก็ไม่เยอะแล้ว"

643
00:33:14,450 --> 00:33:15,702
‎"ทีนี้ก็ไม่อิ่มแล้ว"

644
00:33:16,202 --> 00:33:18,246
‎"ใจเย็นๆ สิ แค่เฟรนช์ฟรายชิ้นเดียวเอง"

645
00:33:18,329 --> 00:33:20,873
‎"ใช่ แต่คุณเอาอันที่อร่อยที่สุดไป"

646
00:33:20,957 --> 00:33:23,501
‎"อันที่ดีที่สุด ที่มีชีสเยอะที่สุด"

647
00:33:23,584 --> 00:33:27,338
‎"อาหารมาถึงแล้วและผม
‎บอกว่า 'ผมอยากเริ่มจากชิ้นนั้น'"

648
00:33:27,422 --> 00:33:31,175
‎"ตอนนี้ผมไม่รู้แล้วว่าจะเริ่มตรงไหน
‎คุณทำผมพัง ผมไม่อยากกินแล้ว"

649
00:33:31,718 --> 00:33:34,762
‎"อย่าหยาบคายนักสิ"
‎"ผมหยาบคายแค่ตอนปล่อยหัวขโมยทำตามใจ

650
00:33:34,846 --> 00:33:36,097
‎แล้วไม่พูดอะไร"

651
00:33:36,597 --> 00:33:39,058
‎ความโกรธทำให้คุณพูดอะไรโง่ๆ

652
00:33:39,142 --> 00:33:40,518
‎เราต้องอดทน

653
00:33:40,601 --> 00:33:43,813
‎คู่รักต้องอดทนกับครอบครัวพวกเขาด้วย

654
00:33:43,896 --> 00:33:46,691
‎และกับเด็กๆ ก็ต้องมีความอดทนสูง

655
00:33:46,774 --> 00:33:49,694
‎ยกมือขึ้นถ้าคุณมีลูก อย่าปฏิเสธเลยน่า

656
00:33:49,777 --> 00:33:51,654
‎พวกคุณสองสามคนเหรอ ได้

657
00:33:51,738 --> 00:33:54,991
‎คุณต้องอดทนกับลูกๆ อย่างผมก็มีสองคน

658
00:33:55,074 --> 00:33:58,578
‎รู้ไหมว่ารุ่นเรากับรุ่นพ่อแม่มีอะไรที่ต่างกัน

659
00:33:58,661 --> 00:34:01,330
‎เราสนใจเรื่องการเป็นพ่อแม่ที่ดี

660
00:34:01,414 --> 00:34:03,207
‎พ่อแม่เราไม่เคยสนใจเลย

661
00:34:04,250 --> 00:34:07,545
‎พวกเขาไม่ค่อยใส่ใจ ยุ่ง มีเรื่องต้องทำตลอด

662
00:34:07,628 --> 00:34:11,466
‎พวกเขาใช้ชีวิตตามหลักการ
‎"ให้เรียนรู้ด้วยตัวเอง"

663
00:34:12,008 --> 00:34:14,427
‎เพื่อไม่ต้องให้มือตัวเองเปื้อนและไม่ต้องกังวล

664
00:34:14,510 --> 00:34:18,181
‎"จะขึ้นไปบนนั้นเหรอ ระวังนะ
‎อ้าว ตกลงมาเหรอ ดี จะได้จำ"

665
00:34:19,515 --> 00:34:21,768
‎แขนหักต้องใส่เฝือกอยู่สามเดือน

666
00:34:22,310 --> 00:34:25,229
‎พ่อบอกครอบครัวว่า "ดูสิว่าเจ้าโง่นี่ทำอะไร"

667
00:34:26,689 --> 00:34:30,818
‎เราโตมาอย่างยากลำบากเนอะ
‎เรียนรู้จากรอยช้ำของเรา

668
00:34:30,902 --> 00:34:33,488
‎เดี๋ยวนี้พ่อแม่ทำเกินไป พวกเขาจะพูดว่า

669
00:34:33,571 --> 00:34:36,199
‎"ฉันจะคุยกับลูกและสอนเขายังไงดีนะ"

670
00:34:36,282 --> 00:34:39,535
‎นักจิตวิทยาบอกเด็กต้องการคนมีอำนาจ

671
00:34:39,619 --> 00:34:42,163
‎แต่ต้องคุยกันในระดับเดียวกันด้วย
‎ต้องไม่มีความลับ

672
00:34:42,246 --> 00:34:45,458
‎เขาจะได้ไว้ใจฉันและ
‎ช่วยส่งเสริมการเชื่อใจระหว่างกัน

673
00:34:45,541 --> 00:34:48,795
‎ฉันจะสอนคูณเลขโดยไม่ทำให้เจ็บปวดได้ยังไง

674
00:34:50,880 --> 00:34:54,258
‎เมื่อก่อนเราเรียนรู้การคูณด้วยความกลัวใช่ไหม

675
00:34:55,176 --> 00:34:58,888
‎เรายังกลัวอยู่เลย
‎ลองถามใครสักคนว่า "หกคูณแปดได้เท่าไหร่"

676
00:35:00,640 --> 00:35:03,017
‎ปฏิกิริยาตอบสนองยังอยู่

677
00:35:03,101 --> 00:35:04,227
‎"สี่สิบแปด"

678
00:35:05,520 --> 00:35:08,856
‎ย้อนกลับไปไกลกว่าเดิมบ้าง
‎พวกเขาสอนพ่อแม่เรายังไง

679
00:35:08,940 --> 00:35:11,692
‎ปู่กลับมาจากทำงานเหนื่อยๆ
‎พ่อกำลังทำการบ้านอยู่

680
00:35:11,776 --> 00:35:13,736
‎ปู่ก็บอก "ง่ายจะตาย"

681
00:35:13,820 --> 00:35:16,447
‎"สองคูณสี่ได้เท่าไหร่" ปัง วางเข็มขัดบนโต๊ะ

682
00:35:17,323 --> 00:35:18,157
‎ใช่ไหมล่ะ

683
00:35:18,241 --> 00:35:21,202
‎พ่อตอบ "แปดครับ"
‎"งั้นรอบนี้พ่อไม่ต้องตีแกสินะ"

684
00:35:22,036 --> 00:35:23,579
‎"ต่อไป"

685
00:35:23,663 --> 00:35:24,497
‎ใช่ เยี่ยมไปเลย

686
00:35:24,580 --> 00:35:27,959
‎มันเป็นวิธีการ ไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด
‎แต่เป็นวิธีการของยุคนั้น

687
00:35:28,042 --> 00:35:29,585
‎บางทีเราอาจไม่เข้าใจ

688
00:35:29,669 --> 00:35:33,131
‎แต่อย่างในกรณีนี้ สำหรับผม
‎พ่อทำลายความเชื่อใจระหว่างเราไป

689
00:35:33,214 --> 00:35:35,508
‎ด้วยการเปรียบเทียบเรากับเขา ใช่ไหม

690
00:35:35,591 --> 00:35:38,136
‎สมัยก่อนพ่อจะเปรียบเทียบเรากับพวกเขา

691
00:35:38,219 --> 00:35:41,973
‎ไม่ค่อยให้กำลังใจ
‎แถมยังโมโหอะไรบางอย่าง

692
00:35:42,598 --> 00:35:45,893
‎พวกเขาคาดหวังกับเด็กมากเกินไป

693
00:35:45,977 --> 00:35:48,062
‎พ่อบอกว่า "แกไม่รู้จักการคูณเหรอ"

694
00:35:48,146 --> 00:35:49,856
‎"ตอนพ่ออายุเท่าแก พ่อหารได้แล้วนะ"

695
00:35:51,023 --> 00:35:53,734
‎"แกเป็นเด็กเรียนช้ากว่าคนอื่นเขา

696
00:35:54,235 --> 00:35:57,738
‎เราต้องไปเอกซเรย์ดูแล้ว
‎ว่าในหัวแกมีอะไรรึเปล่า

697
00:35:57,822 --> 00:35:58,823
‎แบบนี้มันไม่ปกติ"

698
00:35:58,906 --> 00:36:02,118
‎ความกลัวเริ่มคืบคลานขึ้นมาบนตัวเด็ก
‎"เวรแล้ว ฉันมีเนื้องอกในหัว"

699
00:36:02,952 --> 00:36:05,913
‎"ฉันคงมีเนื้องอกในหัว ถึงได้เรียนไม่ค่อยเก่ง"

700
00:36:05,997 --> 00:36:09,083
‎"จำอะไรตอนเรียนไม่ค่อยได้
‎แถมยังง่วงอยู่ตลอด"

701
00:36:09,167 --> 00:36:10,376
‎"ใช่ มีเนื้องอกแน่ๆ"

702
00:36:11,335 --> 00:36:13,171
‎แล้วพ่อจะทะเลาะกับแม่ต่อหน้าคุณ

703
00:36:13,254 --> 00:36:15,631
‎"ทำไมเขาคูณไม่ได้ อายุเท่านี้แล้วเนี่ยนะ"

704
00:36:15,715 --> 00:36:18,968
‎"ค่าเทอมเท่าไหร่นะ
‎ไม่ต้องไปแล้ว เปลืองเงิน

705
00:36:19,051 --> 00:36:21,053
‎โรงเรียนไม่มีประโยชน์ ถ้าผมยังต้องสอนเขา

706
00:36:21,137 --> 00:36:23,764
‎จะไปโรงเรียนทำไม ผมสอนเองก็ได้ถ้างั้น

707
00:36:23,848 --> 00:36:26,225
‎ฉันจะสอนแกแล้วจับตาดูแก

708
00:36:26,309 --> 00:36:28,811
‎แกจะรู้วิธีคูณหารได้ภายในสองสัปดาห์"

709
00:36:29,729 --> 00:36:33,649
‎"ถ้าผมลาออกเราจะได้กินแต่เศษอาหาร
‎ผมเป็นคนเดียวที่ทำงาน"

710
00:36:34,483 --> 00:36:38,613
‎ส่วนเราในฐานะเด็กน้อย "พระเจ้า
‎ฉันไม่อยากทำให้เราต้องกินเศษอาหาร"

711
00:36:38,696 --> 00:36:40,156
‎ไอ้พวกนี้มันซึมซับเข้าไปในสมอง

712
00:36:46,245 --> 00:36:48,372
‎"ฉันไม่อยากทำให้เราต้องกินเศษอาหาร

713
00:36:48,456 --> 00:36:51,125
‎ฉันต้องตั้งใจเรียนวิธีคูณ ถึงจะมีเนื้องอกก็เถอะ"

714
00:36:51,209 --> 00:36:53,002
‎คุณเลยตั้งใจเรียนอย่างหนักใช่ไหม

715
00:36:54,295 --> 00:36:58,007
‎พ่อแม่ยัดข้อมูลใส่เรา
‎โดยไม่มีคำอธิบายที่ทำให้เข้าใจได้

716
00:36:58,090 --> 00:37:01,260
‎"ทำไมคูณไม่ได้ล่ะ ง่ายจะตาย ไหนลองคิดซิ

717
00:37:01,344 --> 00:37:04,639
‎สองคูณสี่เหรอ สองคูณสี่ได้แปด

718
00:37:04,722 --> 00:37:07,058
‎ง่ายจะตายไป เลขมันตายตัว

719
00:37:07,141 --> 00:37:09,185
‎สองคูณสี่ไม่ได้เท่ากับหกหรือเก้า

720
00:37:09,268 --> 00:37:12,480
‎ใช่ไหม เจ้าโง่ สองคูณสี่ได้แปด เข้าใจรึยัง

721
00:37:13,189 --> 00:37:15,399
‎ไหนลองอีกอัน หกคูณแปด"

722
00:37:17,652 --> 00:37:19,111
‎คุณก็เริ่มนับนิ้วตัวเอง

723
00:37:20,238 --> 00:37:23,699
‎เขาไม่ให้เวลาคุณคิด "หกคูณแปด

724
00:37:23,783 --> 00:37:25,868
‎ฉันบอกว่าหกคูณแปด"

725
00:37:27,119 --> 00:37:29,455
‎ผมพยายามพูด
‎อะไรก็ได้ให้มันจบๆ "หกสิบ"

726
00:37:29,956 --> 00:37:32,625
‎พ่อบอก "ไอ้นี่มันโง่กว่าคนอื่นจริงๆ แฮะ

727
00:37:33,417 --> 00:37:36,128
‎เราเมาตอนมีเขาใช่ไหม

728
00:37:36,212 --> 00:37:39,382
‎ไม่ เราเสียเงินเปล่าจริงๆ
‎แกมันเกินเยียวยาแล้ว"

729
00:37:39,465 --> 00:37:41,801
‎"พรุ่งนี้เราจะพาเขาออกจากโรงเรียน"

730
00:37:41,884 --> 00:37:45,721
‎"เราจะโทรหาลุงอัลแบร์โต แกจะต้อง
‎ไปเป็นพนักงานแคชเชียร์ในซูเปอร์มาร์เก็ต"

731
00:37:46,389 --> 00:37:49,725
‎พวกเขาจะขู่คุณ "อย่างแกมีดีก็แค่ทำงานเท่านั้น"

732
00:37:49,809 --> 00:37:52,645
‎แล้วคุณก็เชื่อสนิทใจเลย
‎ผมเก็บมันไปคิดตอนนอนด้วย

733
00:37:52,728 --> 00:37:56,274
‎ผมฝันร้ายเลย ฝันว่าถือถุงช้อปในซูเปอร์มาร์เก็ต

734
00:37:56,357 --> 00:37:59,443
‎ลุงอัลแบร์โตถือไม้ตี "หกคูณแปดได้เท่าไหร่"
‎"ผมไม่รู้"

735
00:37:59,527 --> 00:38:01,153
‎"ผมมีเนื้องอก"

736
00:38:02,571 --> 00:38:04,782
‎บางอย่างเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น

737
00:38:04,865 --> 00:38:08,452
‎เด็กสมัยนี้มีจิตสำนึกด้านสังคมและสิ่งแวดล้อม

738
00:38:08,536 --> 00:38:10,079
‎พวกเขาเป็นห่วงสัตว์

739
00:38:10,162 --> 00:38:12,581
‎มีการรับเลี้ยงหมา ช่วยเหลือแมว

740
00:38:12,665 --> 00:38:13,791
‎ผมว่ามันเยี่ยมมาก

741
00:38:13,874 --> 00:38:17,920
‎ตอนเด็กๆ เราไม่สนใจสัตว์หรอกใช่ไหม

742
00:38:18,004 --> 00:38:20,298
‎พวกเขาขายไก่ย้อมสีที่โรงเรียน

743
00:38:20,881 --> 00:38:22,133
‎ตรงทางเข้า

744
00:38:22,216 --> 00:38:24,302
‎มีใครที่นี่เคยมีไก่ย้อมสีไหม

745
00:38:24,385 --> 00:38:27,722
‎"แม่ ซื้อไก่ให้หน่อย"
‎"เท่าไหร่คะ" "200 เปโซ"

746
00:38:27,805 --> 00:38:29,515
‎แล้วคุณก็ได้มันมาไว้ในมือ

747
00:38:29,598 --> 00:38:32,018
‎ลูกไก่ที่กำลังทรมาน อยู่ในกำมือคุณ

748
00:38:33,269 --> 00:38:36,397
‎ไก่พวกนั้นตายอย่างน่าเศร้ามากใช่ไหม

749
00:38:37,106 --> 00:38:40,318
‎เด็กบางคนจะนอนกับพวกมัน
‎"หนูจะกอดไก่"

750
00:38:41,152 --> 00:38:43,988
‎วันหนึ่งมันหายไปแล้วคุณก็ไม่ได้สนใจ

751
00:38:44,071 --> 00:38:45,781
‎"มันไปมีความสุขที่อื่น"

752
00:38:46,782 --> 00:38:50,536
‎สามวันต่อมามันก็โผล่อยู่ใต้ผ้าห่ม ม่องเท่งไปแล้ว

753
00:38:51,078 --> 00:38:53,372
‎พวกมันหายใจไม่ออกตาย บาปจริงๆ

754
00:38:54,498 --> 00:38:55,750
‎โคตรน่าสงสาร

755
00:39:01,589 --> 00:39:04,383
‎ทุกอย่างเปลี่ยนไปจริงๆ
‎เราโตมาไม่เหมือนกัน

756
00:39:04,467 --> 00:39:07,386
‎ผมโตมาต่างจากพวกคุณทุกคน

757
00:39:07,470 --> 00:39:10,848
‎ผมเรียนประถมสาม สี่ และห้าใน
‎ห้องเรียนของเด็กผู้หญิง

758
00:39:11,349 --> 00:39:12,683
‎ผมเป็นผู้ชายคนเดียวในห้องนั้น

759
00:39:13,184 --> 00:39:16,270
‎เมื่อคุณเป็นผู้ชาย
‎คนเดียวในห้องเรียนหญิงล้วน

760
00:39:16,771 --> 00:39:19,482
‎คุณก็จะกลายเป็นพวกเดียวกับเธอ
‎ไม่ว่าจะชอบหรือไม่

761
00:39:19,565 --> 00:39:24,320
‎ตอนเข้าแถวครูใหญ่จะบอก
‎"ทักทายเด็กนักเรียนหญิงประถมสี่เร็ว"

762
00:39:25,071 --> 00:39:29,033
‎ทั้งโรงเรียนมองผม ผมเลยโบกมือ
‎ผมไม่อยากเป็นเด็กผู้หญิงที่หยาบคายไง

763
00:39:31,744 --> 00:39:34,914
‎แล้วตอนเข้าแถว พวกเขาจะเริ่มชูธง

764
00:39:34,997 --> 00:39:38,209
‎เมื่อก่อนโรงเรียนทำแบบนั้น
‎ในสนามขนาดใหญ่

765
00:39:38,292 --> 00:39:41,629
‎ทุกคนจากแต่ละหลักสูตร แต่ละห้องมาเข้าแถว

766
00:39:42,421 --> 00:39:44,090
‎ยืนเข้าแถวตากแดด

767
00:39:44,173 --> 00:39:46,634
‎ใช้เวลาทั้งเช้าอยู่ตรงนั้น ไม่ได้เรียน

768
00:39:47,551 --> 00:39:49,261
‎ครูใหญ่จะคอยบอก "ซ้ายหัน"

769
00:39:49,345 --> 00:39:50,429
‎"ซ้ายหัน"

770
00:39:51,222 --> 00:39:52,056
‎"ซ้ายหัน"

771
00:39:52,723 --> 00:39:53,557
‎"ซ้ายหัน"

772
00:39:54,266 --> 00:39:55,101
‎"มือแตะไหล่"

773
00:40:03,109 --> 00:40:05,945
‎"สาบานต่อหน้าธง นับสี่ หนึ่ง สอง"

774
00:40:06,028 --> 00:40:09,281
‎"ข้าขอสาบานต่อพระผู้เป็นเจ้า
‎ว่าจะจงรักภักดีต่อธง ชาติ โคลอมเบีย…"

775
00:40:09,365 --> 00:40:11,450
‎แม่งอะไรไม่รู้ให้พูดตามเยอะแยะ ลืมไปหมด

776
00:40:11,534 --> 00:40:15,162
‎"ประเทศหนึ่งเดียว… แบ่งแยกไม่ได้
‎พระเจ้าช่วย สาม สี่"

777
00:40:20,751 --> 00:40:21,836
‎"ซ้ายหัน"

778
00:40:22,670 --> 00:40:23,504
‎"ซ้ายหัน"

779
00:40:24,171 --> 00:40:25,047
‎"ซ้ายหัน"

780
00:40:25,589 --> 00:40:26,424
‎"ซ้ายหัน"

781
00:40:26,966 --> 00:40:27,925
‎"มือแตะไหล่"

782
00:40:34,098 --> 00:40:35,182
‎"เพลงชาติ"

783
00:40:46,026 --> 00:40:46,986
‎"ซ้ายหัน"

784
00:40:47,862 --> 00:40:48,946
‎"ซ้ายหัน

785
00:40:49,572 --> 00:40:50,531
‎"ซ้ายหัน"

786
00:40:51,115 --> 00:40:52,074
‎"ซ้ายหัน"

787
00:40:52,616 --> 00:40:53,617
‎"มือแตะไหล่"

788
00:40:54,452 --> 00:40:56,787
‎ยืนอยู่ตรงนั้น แดดก็ส่องหน้า

789
00:40:56,871 --> 00:40:58,330
‎หิวน้ำจะตายไป ใช่ไหม

790
00:40:58,414 --> 00:41:01,167
‎รู้สึกอยากฆ่าคนตั้งแต่เด็กกันเลยรึเปล่า

791
00:41:01,250 --> 00:41:04,628
‎คุณสงสัยว่าจะเผาโรงเรียน
‎โดยที่ทุกคนอยู่ข้างในได้ยังไง

792
00:41:04,712 --> 00:41:05,838
‎คุณเริ่มบ้า

793
00:41:06,338 --> 00:41:09,425
‎กำลังจะหมดสติเมื่อได้ยิน "ประกาศจากครูใหญ่"

794
00:41:09,508 --> 00:41:10,759
‎"ให้ตายสิโว้ย"

795
00:41:12,261 --> 00:41:15,222
‎ผมมักใช้เวลาอยู่คนเดียว
‎พวกเด็กผู้หญิงไม่เคยมาคุยกับผม

796
00:41:15,306 --> 00:41:18,726
‎พวกเขาจะล้อเลียนผม
‎"ดูเด็กผู้หญิงผมสั้นน่าเกลียดนั่นสิ"

797
00:41:19,310 --> 00:41:21,061
‎จนกระทั่งวันหนึ่งมีเด็กผู้หญิงเข้ามา

798
00:41:21,145 --> 00:41:24,440
‎แล้วบอกว่าผมต้องเล่นเกม
‎ถึงจะได้เข้ากลุ่มกับพวกเขา

799
00:41:24,523 --> 00:41:28,360
‎เธอสอนผมเล่นเกมตบแปะ
‎ที่คงจะมีแต่เด็กผู้หญิงเท่านั้นที่รู้

800
00:41:28,444 --> 00:41:29,612
‎สำหรับผู้ชายที่ไม่รู้

801
00:41:29,695 --> 00:41:31,989
‎มันเกมที่เด็กผู้หญิงวัยประถมชอบเล่น

802
00:41:32,490 --> 00:41:34,033
‎ด้วยการตบมือ แบบนี้

803
00:41:34,116 --> 00:41:35,784
‎ฉันกระโดด

804
00:41:35,868 --> 00:41:38,913
‎ฉันกระโดดบนเตียง ปากระเป๋า ขวดแตก

805
00:41:38,996 --> 00:41:40,873
‎แม่เลยตีฉัน ฉันเลยตีแม่

806
00:41:40,956 --> 00:41:44,251
‎ฉันขึ้นไปชั้นห้าแล้วเปิดเพลงที่ร้องว่า

807
00:41:44,335 --> 00:41:46,462
‎ไมเคิล แจ็กสัน

808
00:41:46,545 --> 00:41:48,380
‎พวกคุณส่วนใหญ่จำได้ใช่ไหม

809
00:41:48,881 --> 00:41:50,883
‎เราเล่นเกมนี้กัน มันวิเศษมาก

810
00:41:56,722 --> 00:41:57,848
‎จำได้ไหม

811
00:41:57,932 --> 00:42:00,726
‎มีอันที่เจ๋งกว่าที่ใช้สองมือเล่นด้วย

812
00:42:00,809 --> 00:42:04,104
‎เธอ เธออยู่กับฉันตั้งแต่ยังเด็ก

813
00:42:04,188 --> 00:42:06,774
‎กับเป๊ปซี่ เป๊ปซี่กับโคล่า โคล่า

814
00:42:06,857 --> 00:42:08,275
‎กับเป๊ปซี่ โคล่า

815
00:42:10,194 --> 00:42:11,946
‎เกมพวกนั้นโคตรเจ๋งเลย

816
00:42:13,072 --> 00:42:16,325
‎อันที่ผมชอบมากคืออันที่ต้องใส่จังหวะเต้น

817
00:42:16,408 --> 00:42:18,410
‎นางฟ้าน้อยตกลงจากสวรรค์

818
00:42:19,161 --> 00:42:21,205
‎กับดอกไม้บนเพดาน ดอกไม้

819
00:42:21,288 --> 00:42:25,543
‎กุหลาบ จากดอกไม้ จากดอกไม้
‎กลีบดอกไม้ กลีบดอกไม้

820
00:42:25,626 --> 00:42:29,797
‎จากกลีบมีเด็กผู้หญิงชื่ออิซาเบล อิซาเบล

821
00:42:29,880 --> 00:42:31,423
‎อิซาเบลคือชื่อของฉัน

822
00:42:31,507 --> 00:42:33,759
‎แล้วเพลงมันติดหูมากนะ แถมยาวอีก

823
00:42:35,177 --> 00:42:37,846
‎ก็พูดได้ว่าปีนั้นไม่ใช่ปีที่ปกติที่สุดของผม

824
00:42:37,930 --> 00:42:40,683
‎ลองนึกภาพเด็กผู้ชายเล่นเตะฟุตบอลกัน

825
00:42:41,725 --> 00:42:44,687
‎เด็กสองคนคุยกัน "เราต้องหา
‎อีกหนึ่งคนเข้าทีม แล้วหมอนั่นล่ะ"

826
00:42:44,770 --> 00:42:46,605
‎ส่วนผมก็ "อิซาเบลคือชื่อของฉัน"

827
00:42:48,857 --> 00:42:51,986
‎พวกเขาย้ายผมไปห้องอื่นตอนประถมห้า

828
00:42:52,069 --> 00:42:55,155
‎เพราะช่วงนั้นเป็นช่วงที่เราเริ่มชอบคนอื่นถูกไหม

829
00:42:55,239 --> 00:42:56,865
‎ช่วงเวลาที่ไร้เดียงสาของชีวิต

830
00:42:56,949 --> 00:43:01,495
‎สาวๆ ในห้องเรียนผมชอบไปนอน
‎ในสนามใหญ่ระหว่างช่วงพัก

831
00:43:01,579 --> 00:43:03,831
‎เพื่อให้เด็กนักเรียนชายเห็น

832
00:43:04,540 --> 00:43:06,458
‎วันหนึ่ง เราทุกคนนอนอยู่ตรงนั้น

833
00:43:08,836 --> 00:43:12,089
‎ครูใหญ่บอกว่า
‎"ได้เวลาย้ายหมอนี่ไปห้องอื่นแล้ว"

834
00:43:12,673 --> 00:43:16,594
‎เขาให้ผมอยู่ในห้องเรียนชาย
‎คนเดียวอีกแล้ว พวกเขาเล่นตบแปะไม่ได้

835
00:43:16,677 --> 00:43:18,095
‎ผมชินกับการเล่นแบบนั้นไปแล้ว

836
00:43:18,178 --> 00:43:20,806
‎ผมรู้สึกแปลกแยกในโรงเรียนตลอด

837
00:43:20,889 --> 00:43:23,350
‎ช่วงวันหยุดก็ด้วย อย่างเช่นวันฮาโลวีน

838
00:43:23,434 --> 00:43:25,728
‎เด็กสมัยนี้มีชุดที่เท่ๆ ทั้งนั้น

839
00:43:25,811 --> 00:43:29,148
‎ถูกทำมาแบบให้ใส่ได้พอดี
‎มีกล้ามเท่ๆ ราคาก็ไม่แพง

840
00:43:29,231 --> 00:43:32,318
‎อเวนเจอร์สเอย แบล็กแพนเธอร์ ไอรอนแมน

841
00:43:32,401 --> 00:43:33,861
‎กัปตันอเมริกา ธอร์

842
00:43:33,944 --> 00:43:36,196
‎ชุดเด็กผู้หญิงก็ด้วย วันเดอร์วูแมน แวนด้า

843
00:43:36,280 --> 00:43:38,365
‎แบล็กวิโดว์ เจ้าหญิงทุกคน

844
00:43:39,158 --> 00:43:42,244
‎ส่วนเรามีแค่ชุดคอสตูมที่พ่อแม่ซื้อให้ไหว

845
00:43:42,328 --> 00:43:43,454
‎เราไม่มีเงิน

846
00:43:43,996 --> 00:43:47,875
‎ผู้หญิงจะแต่งตัวเป็นยิปซี
‎ซึ่งถ้าคุณแต่งตัวเป็นยิปซี

847
00:43:47,958 --> 00:43:51,920
‎แสดงว่าตอนนั้นสถานการณ์
‎การเงินของครอบครัวคุณ

848
00:43:52,004 --> 00:43:52,880
‎กำลังลำบาก

849
00:43:53,839 --> 00:43:56,425
‎ชุดชาวยิปซีถูกที่สุด

850
00:43:56,508 --> 00:43:57,926
‎"ไม่มีเงินเหรอ งั้นก็ยิปซี"

851
00:43:58,469 --> 00:44:00,596
‎ที่รู้เพราะผมก็เคยแต่งนี่แหละ

852
00:44:01,722 --> 00:44:05,100
‎น้องสาวสองคนของผมแต่งเป็นยิปซี
‎"น่ารัก ไปเอาลูกอมมาเร็ว"

853
00:44:05,184 --> 00:44:07,895
‎ก็มีความสุขแหละ
‎เรื่องสำคัญที่สุดคือการได้กินขนม

854
00:44:07,978 --> 00:44:13,150
‎ความคิดสร้างสรรค์เกิดขึ้นในยามจำเป็น
‎ผมเคยได้รับเชิญไปงานปาร์ตี้คอสตูมหนหนึ่ง

855
00:44:13,233 --> 00:44:15,986
‎ผมไม่มีเงินซื้อชุด ได้แต่คิดว่า "ทำยังไงดีนะ"

856
00:44:16,070 --> 00:44:17,821
‎ผมไม่ได้ไปในชุดสาวยิปซี

857
00:44:18,864 --> 00:44:19,782
‎"ทำยังไงดี"

858
00:44:20,282 --> 00:44:23,160
‎ผมซื้อนมมาหนึ่งถุง แล้วอมนมไว้ในปาก

859
00:44:23,911 --> 00:44:25,329
‎มีนมอยู่ในปาก

860
00:44:26,288 --> 00:44:29,124
‎เพื่อนถาม "แต่งเป็นอะไร" ผมบอก "สิวหัวดำ"

861
00:44:33,962 --> 00:44:35,881
‎ผมรู้น่า

862
00:44:36,423 --> 00:44:37,633
‎ผมรู้ว่าผมน่าขยะแขยง

863
00:44:38,175 --> 00:44:39,051
‎แต่มันถูกดีนะ

864
00:44:39,551 --> 00:44:42,429
‎ใช่ไหมล่ะ ถ้าเกิดคุณไม่มีเงิน

865
00:44:42,513 --> 00:44:45,182
‎ฮาโลวีนครั้งต่อไปเอาไปใช้ก็ได้นะ

866
00:44:45,265 --> 00:44:48,227
‎ประเด็นคือ เราโตมาแบบนั้นไง

867
00:44:48,310 --> 00:44:51,063
‎ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกเหมือนเด็กสมัยนี้

868
00:44:51,146 --> 00:44:52,648
‎เราไม่มีอินเทอร์เน็ต

869
00:44:52,731 --> 00:44:56,110
‎นี่เลยเป็นเหตุผลที่โทรศัพท์
‎เป็นเหมือนอีกอวัยวะหนึ่งของร่างกาย

870
00:44:56,193 --> 00:44:58,821
‎เราให้ความสำคัญกับมัน
‎เพราะสมัยเด็กๆ เราไม่มี

871
00:44:58,904 --> 00:45:02,449
‎และนั่นคือเหตุผลที่เราติดโทรศัพท์ทั้งวัน

872
00:45:02,533 --> 00:45:05,411
‎เราใช้มันในที่ที่เราไม่ควรใช้

873
00:45:05,494 --> 00:45:09,039
‎อย่างในโรงหนัง ในธนาคาร
‎ซึ่งผมไม่เห็นด้วยเท่าไหร่

874
00:45:09,123 --> 00:45:13,127
‎เพราะในธนาคารคุณไม่ได้รับอนุญาต
‎ด้วยเรื่องความปลอดภัยใช่ไหม

875
00:45:13,877 --> 00:45:17,172
‎แต่สิ่งที่ทำให้คุณสนุกได้ก็คือโทรศัพท์

876
00:45:17,256 --> 00:45:19,383
‎แล้วกว่าจะถึงคิวเรามันก็นานเสียเหลือเกิน

877
00:45:19,466 --> 00:45:22,177
‎แถมยังไม่มีทีวีมาดึงความสนใจอีก

878
00:45:22,261 --> 00:45:23,679
‎ไม่มีนิตยสารให้อ่าน

879
00:45:23,762 --> 00:45:25,931
‎คุณไม่ไว้ใจคนแถวนั้นพอถึงขนาดจะนั่งคุยด้วย

880
00:45:26,014 --> 00:45:27,933
‎การไปธนาคารคือการลงโทษชัดๆ

881
00:45:28,016 --> 00:45:31,270
‎นั่งอยู่ตรงนั้น
‎คิดเรื่องการเงินของคุณไประหว่างรอ

882
00:45:31,812 --> 00:45:33,981
‎นั่งอยู่ตรงนั้นด้วยความละอายใจ ใช่ไหม

883
00:45:34,064 --> 00:45:35,983
‎เวลาคนเบื่อก็ต้องหยิบโทรศัพท์

884
00:45:36,066 --> 00:45:37,151
‎ใครสนล่ะ

885
00:45:37,234 --> 00:45:38,360
‎"ให้ตายสิ"

886
00:45:38,444 --> 00:45:40,028
‎คุณพยายามทำตัวจริงจัง

887
00:45:40,612 --> 00:45:42,614
‎เพื่อให้พวกเขาคิดว่าเป็นเรื่องสำคัญ

888
00:45:43,741 --> 00:45:45,701
‎แต่จริงๆ กำลังนั่งดูมีมโง่ๆ อยู่

889
00:45:46,785 --> 00:45:47,661
‎หัวเราะเสียงเข้ม

890
00:45:50,456 --> 00:45:53,041
‎ยามเดินมาแล้วสั่งให้คุณเก็บมันลงไป

891
00:45:53,125 --> 00:45:57,087
‎"ช่วยเก็บโทรศัพท์หน่อย
‎เพื่อความปลอดภัย เคารพกฎด้วย"

892
00:45:57,171 --> 00:45:58,338
‎"ครับ"

893
00:45:58,422 --> 00:46:02,426
‎แล้วก็กลายเป็นการเกมที่เราเล่นกับยาม

894
00:46:02,509 --> 00:46:06,680
‎"ฉันจะแกล้งโง่ พอเขาหันไปทางอื่น
‎ฉันจะเช็กมือถือแล้วเก็บลงไป"

895
00:46:08,432 --> 00:46:10,601
‎ยามเองก็นึก "ฉันจะแกล้งโง่

896
00:46:10,684 --> 00:46:13,520
‎เดี๋ยวหมอนี่ก็เอามือถือออกมาอีก
‎ทุกวันกับเรื่องบ้าๆ นี่

897
00:46:13,604 --> 00:46:16,148
‎ในเมื่อฉันใช้มือถือไม่ได้ ก็เบื่อ
‎ไปเล่นด้วยหน่อยก็ได้"

898
00:46:16,857 --> 00:46:18,692
‎คุณอยู่ตรงนั้น แกล้งโง่ทำเป็นไม่รู้เรื่อง

899
00:46:22,321 --> 00:46:24,156
‎คนเราเรียนรู้ที่จะเขียนโดยไม่ต้องมอง

900
00:46:24,239 --> 00:46:26,784
‎ซึ่งก็ไม่มีประโยชน์
‎เพราะมันมีระบบสะกดคำอัตโนมัติ

901
00:46:26,867 --> 00:46:30,454
‎ที่คอยทำให้เราอับอาย
‎หนหนึ่งเพื่อนผมเขียนว่า "ไง เพื่อนยาก"

902
00:46:30,537 --> 00:46:32,039
‎มันแก้ให้เป็น "ไง พยาธิ"

903
00:46:32,790 --> 00:46:35,000
‎ผมเลยบล็อกเธอ จบกันแบบไม่ดี

904
00:46:35,626 --> 00:46:38,170
‎หรือไม่ก็ได้รับไอ้วิดีโอที่มีเสียงคราง

905
00:46:38,253 --> 00:46:41,131
‎เราทุกคนเคยโดนกันหมดใช่ไหมล่ะ

906
00:46:41,215 --> 00:46:43,842
‎จังหวะที่แย่ที่สุดเลยนะ ดันเป็นในธนาคาร

907
00:46:43,926 --> 00:46:46,178
‎คุณเปิดเสียงเต็มรูปแบบ

908
00:46:46,678 --> 00:46:48,597
‎มีชื่อกับภาพหลอกๆ

909
00:46:48,680 --> 00:46:51,016
‎เพื่อล่อให้คุณเปิดดูคลิปนั้น

910
00:46:51,099 --> 00:46:53,852
‎"เจมส์ โรดริเกซกลับมาร่วมทีมเรอัลมาดริด"

911
00:46:54,603 --> 00:46:56,438
‎"เขาจะกลับมาร่วมทีมเหรอ"

912
00:46:57,981 --> 00:46:59,650
‎"ไม่ใช่นะ"

913
00:47:01,151 --> 00:47:02,861
‎"เกิดอะไรขึ้น ปิดเสียงเร็ว"

914
00:47:04,488 --> 00:47:06,365
‎"ไม่ใช่หนังโป๊นะ นี่เจมส์ไง"

915
00:47:08,700 --> 00:47:10,536
‎"ไม่ใช่แบบที่คุณ…"

916
00:47:11,787 --> 00:47:15,624
‎ยามบอก "เก็บมือถือไป
‎เลิกดูหนังโป๊ได้แล้ว มีเด็กอยู่ในนี้นะ"

917
00:47:15,707 --> 00:47:19,586
‎"มันไม่ใช่หนังโป๊นะ
‎แต่เป็นวิดีโอ มันพังแล้ว"

918
00:47:21,046 --> 00:47:22,881
‎แล้วคุณก็ทำหน้างี่เง่าๆ แบบ

919
00:47:25,926 --> 00:47:27,177
‎"แหะๆ ใช่ ผมโดนแกล้ง"

920
00:47:29,012 --> 00:47:31,014
‎"เจมส์กลับมาเรอัลมาดริด ใช่เลย"

921
00:47:33,475 --> 00:47:36,311
‎ความอัปยศมันอยู่ได้ไม่นาน
‎สักพักคุณก็หยิบโทรศัพท์ออกมาอีก

922
00:47:37,271 --> 00:47:39,439
‎ผมไม่รู้ว่าทำไม มีอยู่ครั้งหนึ่งผมหันไป

923
00:47:39,523 --> 00:47:41,942
‎ยามหายไปแล้ว
‎จากนั้นก็มีเสียงจากข้างหลัง "เก็บมือถือ"

924
00:47:42,025 --> 00:47:44,027
‎ผมกลัวจนเกือบจะชนเขา

925
00:47:44,111 --> 00:47:46,655
‎แทนที่จะยอมรับความผิดพลาด คุณกลับปฏิเสธ

926
00:47:46,738 --> 00:47:49,491
‎ไม่ยอมรับผิดแล้วก็พูดเกินจริงอีก

927
00:47:49,575 --> 00:47:52,411
‎"ผมไม่ได้ใช้มันนะ"
‎"ทำไมถึงอยู่ในมือล่ะ"

928
00:47:52,494 --> 00:47:55,372
‎"ก็อยากจะถือไว้น่ะสิ บ้าอำนาจจริงๆ นะคุณ"

929
00:47:55,455 --> 00:47:58,584
‎"แค่ถือไว้เฉยๆ เหรอ
‎เอาไปเก็บไว้ในล็อกเกอร์ก็ได้"

930
00:47:58,667 --> 00:48:01,879
‎"ไม่ครับ ผมขอถือไว้ บ้าการควบคุมจริงๆ เลย"

931
00:48:01,962 --> 00:48:05,674
‎คุณเก็บมันไว้และเอาแต่เถียงว่า
‎"ก็ได้ ผมจะไม่เอาออกมา

932
00:48:05,757 --> 00:48:08,343
‎ปล่อยให้มันเน่าไปเลย
‎ผมจะไม่ใช้มันอีกเลยในชีวิต

933
00:48:08,427 --> 00:48:11,221
‎ปล่อยให้มันเน่า
‎โดนขาผมติดเชื้อ ต้องตัดขาไปเลย

934
00:48:11,305 --> 00:48:13,348
‎ใครทำให้ผมต้องตัดขาน่ะเหรอ ก็ยามไง

935
00:48:14,349 --> 00:48:16,476
‎งั้นผมจะไม่ใช้มัน เข้าใจแล้ว

936
00:48:16,560 --> 00:48:19,688
‎ได้เลย แต่กฎนี้
‎ไม่ได้มีผลแค่กับผมใช่ไหม

937
00:48:19,771 --> 00:48:21,565
‎ยามก็ใช้ไม่ได้เหมือนกัน

938
00:48:21,648 --> 00:48:25,027
‎เจ้าหน้าที่ก็ใช้ไม่ได้
‎พนักงานธนาคาร ผู้หญิงคนนั้น ไม่มีใครใช้ได้

939
00:48:25,110 --> 00:48:27,946
‎ถ้ามีโจรมาปล้นธนาคาร เราจะตายกันหมด

940
00:48:28,030 --> 00:48:31,241
‎ไม่มีใครโทรหาตำรวจ
‎เพราะหยิบโทรศัพท์ออกมาไม่ได้

941
00:48:32,242 --> 00:48:34,870
‎ใครจะตายก่อนกันล่ะ
‎ใครเป็นคนฆ่าเรา ก็ยามไง

942
00:48:35,662 --> 00:48:38,081
‎"ยามเลยตัวดี มาดูกันว่าใครจะตายก่อน"
‎อารมณ์เสีย

943
00:48:38,165 --> 00:48:41,251
‎เราเชื่อมต่อกันตลอดเวลา
‎เราถึงต้องใช้โทรศัพท์

944
00:48:41,335 --> 00:48:45,631
‎เครื่องมือที่สำคัญที่สุดของเราคืออินเทอร์เน็ต

945
00:48:45,714 --> 00:48:48,175
‎เหนือสิ่งอื่นใดคืออินเทอร์เน็ตที่บ้าน

946
00:48:48,258 --> 00:48:52,304
‎บางคนบอกว่า "ไฟฟ้าสำคัญกว่า"
‎ไม่มีไฟฟ้าก็ไม่มีอินเทอร์เน็ต

947
00:48:52,387 --> 00:48:55,849
‎แต่ถ้าไฟดับคุณจะไม่โมโหเท่ากับไม่มีอินเทอร์เน็ต

948
00:48:55,933 --> 00:48:57,976
‎อินเทอร์เน็ตล่มเมื่อไหร่ เราจะโกรธหนักกว่า

949
00:48:58,060 --> 00:49:01,730
‎ไฟดับนี่ก็สนุกได้นะ เพราะเวลาไฟดับแล้ว

950
00:49:01,813 --> 00:49:04,232
‎เราจะได้ยินเสียงเพื่อนบ้านร้อง

951
00:49:04,316 --> 00:49:06,109
‎"อ้าว" ถูกไหม

952
00:49:06,944 --> 00:49:10,072
‎พอไฟดับปุ๊บ ทั้งย่านจะมีเสียง "อ้าว"

953
00:49:10,155 --> 00:49:13,450
‎ในบ้านคุณเอง จะมีเสียงจากในห้องครัว "อ้าว"

954
00:49:14,284 --> 00:49:16,453
‎แล้วไปรวมตัวกันในห้องหนึ่ง "ไฟดับแหละ"

955
00:49:18,121 --> 00:49:22,000
‎ผมตอบ "ผมรู้ เมื่อกี้ผมดูทีวีอยู่
‎ไปดูกันว่าเกิดอะไรขึ้น"

956
00:49:22,084 --> 00:49:23,502
‎ถ้าอินเทอร์เน็ตล่มปุ๊บนะ

957
00:49:23,585 --> 00:49:26,546
‎คนคลั่งเป็นหมาบ้าเลย
‎ยกระดับจากศูนย์เป็นร้อยชั่วพริบตา

958
00:49:26,630 --> 00:49:28,340
‎โกรธมากเลยถูกไหม

959
00:49:28,423 --> 00:49:32,469
‎เริ่มคิดไปแล้วว่า
‎"จ่ายค่าบริการแต่ไม่ได้บริการ

960
00:49:32,552 --> 00:49:35,389
‎โดนทำเหมือนเป็นคนโง่
‎ฉันจ่ายเงินตรงเวลาตลอด

961
00:49:35,472 --> 00:49:37,641
‎พวกนี้จงใจเย้ยหยันฉันแน่ๆ" ต่างๆ นานา

962
00:49:37,724 --> 00:49:41,937
‎เราต่างเลี่ยงการโทรหาฝ่ายบริการลูกค้า
‎เพราะประสบการณ์แย่ๆ ที่เคยเจอ

963
00:49:42,020 --> 00:49:45,440
‎พวกเขาไม่ค่อยตอบ
‎หรือทำให้คุณโกรธคนแปลกหน้า

964
00:49:45,524 --> 00:49:48,694
‎ไม่ก็โดนวางสายใส่ หรือได้รับบริการที่ไม่ดี
‎มันลำบากมาก

965
00:49:48,777 --> 00:49:53,865
‎แล้วเราก็พยายามซ่อมสัญญาณด้วยตัวเอง
‎แม้จะขาดความรู้ทางเทคนิค

966
00:49:54,366 --> 00:49:55,826
‎ไปดูที่เครื่องโมเด็ม

967
00:49:56,702 --> 00:50:02,708
‎บางคนก็ข่มขู่โมเด็ม
‎"มันไม่ได้ผลหรอก มันไม่ได้ผล"

968
00:50:04,876 --> 00:50:05,961
‎"ฉันทำมันพังรึเปล่า"

969
00:50:07,087 --> 00:50:08,380
‎ไม่นะ

970
00:50:09,506 --> 00:50:10,757
‎"ไหนลองถอดปลั๊กซิ"

971
00:50:12,092 --> 00:50:16,763
‎"นั่นแหละ" แล้วพอหมดความอดทน
‎ก็เสียบปลั๊กกลับเข้าไป ไฟแต่ละดวงค่อยๆ เปิด

972
00:50:16,847 --> 00:50:19,099
‎หนึ่งในนั้นกระพริบแล้วก็ดับไป

973
00:50:19,182 --> 00:50:21,810
‎คุณไม่รู้หรอกว่ามันเคยเป็นแบบนั้นมาก่อนไหม

974
00:50:22,310 --> 00:50:25,522
‎มันไม่ได้ผล "พระเจ้า ต้องโทรศัพท์แล้ว"

975
00:50:26,106 --> 00:50:28,316
‎แต่ก่อนจะโทร คุณก็ครุ่นคิด

976
00:50:28,400 --> 00:50:31,278
‎"พวกเขาต้องได้ยินแน่ๆ ไอ้พวกเวรนี่

977
00:50:31,361 --> 00:50:33,613
‎พวกเขาหัวเราะเยาะอยู่แน่ๆ"

978
00:50:33,697 --> 00:50:38,076
‎"เราตัดการเชื่อมต่อของไอ้เวรนั่น
‎ที่จ่ายเงินตรงเวลา เมื่อไหร่ก็ได้ที่อยากตัด"

979
00:50:38,160 --> 00:50:40,704
‎"เขาไม่เคยบ่น…"
‎"ฉันจะอยู่ตรงนี้ทั้งวัน

980
00:50:40,787 --> 00:50:44,416
‎ไม่สำคัญหรอกว่าต้องทำยังไง
‎ต่อให้ต้องลาออกมาโทรก็ยอม

981
00:50:44,499 --> 00:50:47,002
‎จนกว่าพวกเขาจะตอบ
‎แล้วซ่อมสัญญาณให้กลับมา"

982
00:50:47,502 --> 00:50:48,754
‎เถียงกับกำแพง

983
00:50:48,837 --> 00:50:51,548
‎คุณกำลังโมโห แล้วก็มีเสียงที่อัดไว้อย่างร่าเริง

984
00:50:52,049 --> 00:50:56,845
‎"เราภูมิใจที่ได้รับใช้คุณ
‎โปรดอยู่ในสายแล้วเราจะรีบบริการคุณ"

985
00:50:56,928 --> 00:51:00,015
‎"ภูมิใจที่ได้รับใช้ฉันเหรอ ไอ้พวกตอแหล

986
00:51:00,098 --> 00:51:01,725
‎ไร้ยางอายสุดๆ

987
00:51:02,225 --> 00:51:04,686
‎ใครจะชอบรับเรื่องร้องเรียน ไอ้บ้า"

988
00:51:05,395 --> 00:51:08,315
‎แล้วก็มาถึงหน้าเมนู
‎"สำหรับบริการพิเศษ กดหนึ่ง

989
00:51:08,398 --> 00:51:11,735
‎เคเบิลทีวี กดสอง
‎อินเทอร์เน็ตบนมือถือ กดสาม

990
00:51:11,818 --> 00:51:13,445
‎อินเทอร์เน็ตบ้าน กดสี่

991
00:51:13,528 --> 00:51:16,698
‎ถ้าคุณเป็นลูกค้าประจำ กดห้า ถ้าคุณ…"

992
00:51:16,782 --> 00:51:19,451
‎มีใครเบื่อจะตายตอนฟังไอ้พวกนี้ไหม

993
00:51:20,035 --> 00:51:24,289
‎จิตใจของคุณล่องลอย
‎คิดถึงโลกในจินตนาการที่แสนวิเศษ

994
00:51:25,207 --> 00:51:28,168
‎แล้วคุณก็กลับไปที่เมนู
‎แล้วตัวเลือกก็หายไป

995
00:51:28,251 --> 00:51:29,461
‎คุณก็แบบ…

996
00:51:32,714 --> 00:51:33,799
‎"โทรอีกรอบแล้วกัน"

997
00:51:34,883 --> 00:51:38,762
‎ฉันจะโทรอีกรอบ
‎รอบนี้จะบ่นเรื่องเมนูห่วยๆ ด้วย

998
00:51:38,845 --> 00:51:41,932
‎มันตั้งใจทำให้คุณงง
‎จะได้วางสาย ไม่ทำการร้องเรียน

999
00:51:42,015 --> 00:51:43,350
‎"ฉันจะอยู่ต่อโว้ย"

1000
00:51:43,975 --> 00:51:46,061
‎"มาริตซาค่ะ มีอะไรให้ช่วยคะ"

1001
00:51:46,144 --> 00:51:50,023
‎คุณก็รู้ว่ามันไม่ใช่ความผิดเธอ
‎คุณโกรธ แต่คุณต้องการความยุติธรรม

1002
00:51:50,107 --> 00:51:53,235
‎คุณพยายามหายใจผ่อนคลาย
‎เส้นเลือดที่หน้าผากคุณปูด

1003
00:51:53,318 --> 00:51:55,153
‎หน้าแดงไปหมด และหัวใจเต้นเร็ว

1004
00:51:55,237 --> 00:51:56,404
‎แต่ก็พยายามหายใจ

1005
00:51:58,573 --> 00:51:59,407
‎"มาริตซา"

1006
00:52:00,659 --> 00:52:01,993
‎"มีอะไรคะ"

1007
00:52:02,077 --> 00:52:04,329
‎"ผมโทรมาเพราะมันมีเหตุขัดข้อง"

1008
00:52:06,498 --> 00:52:07,707
‎"ใช่ ไม่งั้น…

1009
00:52:09,376 --> 00:52:11,753
‎ไม่งั้นผมคงไม่โทรมาหรอกใช่ไหม มาริตซา"

1010
00:52:13,630 --> 00:52:17,134
‎"ผมโทรมาถามว่า
‎คุณพอจะช่วยดูได้ไหม ว่าในระบบของคุณ

1011
00:52:17,217 --> 00:52:20,387
‎มันเป็นเชี่ย… มันเป็นอะไรน่ะครับ
‎มาริตซา ขอโทษที

1012
00:52:20,929 --> 00:52:23,265
‎ช่วยซ่อมสัญญาณกลับมาเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

1013
00:52:23,348 --> 00:52:29,521
‎ผมจะได้ใช้ชีวิตตัวเองต่อ
‎แล้วดูอั๊กลี่ เบ็ตตี้ใน Netflix อย่างสงบสุข"

1014
00:52:31,565 --> 00:52:32,858
‎"ขอบคุณนะ มาริต…"

1015
00:52:34,526 --> 00:52:35,360
‎"มาริตซา"

1016
00:52:37,112 --> 00:52:41,074
‎"ขอชื่อจริงด้วยค่ะ"
‎ไม่ได้สนใจสิ่งที่เพิ่งพูดไปเลย

1017
00:52:41,158 --> 00:52:44,744
‎พวกเขาทำตามระเบียบ ขั้นแรกคือขอชื่อคุณ

1018
00:52:44,828 --> 00:52:46,163
‎ไม่งั้นก็ช่วยคุณไม่ได้

1019
00:52:46,955 --> 00:52:48,874
‎"เนสตอร์ ริคาร์โด เกเวโด มาดริด"

1020
00:52:49,583 --> 00:52:51,793
‎ผมคิดว่าอย่างน้อยก็เรียกผมว่าริคาร์โดก็ได้

1021
00:52:52,377 --> 00:52:53,211
‎"คุณเนสตอร์คะ"

1022
00:52:54,504 --> 00:52:55,755
‎"ครับ มาริตซา"

1023
00:52:56,840 --> 00:53:00,427
‎"ต้องเป็นความผิดพลาดแน่
‎ดูสัญญาณก็ปกติดีนะคะ คุณเนสตอร์"

1024
00:53:05,140 --> 00:53:06,725
‎"ไม่"

1025
00:53:06,808 --> 00:53:11,354
‎"ไม่นะ มาริตซา ไม่ มันไม่ผิดหรอก
‎ผมไม่ได้โง่นะครับ "

1026
00:53:11,438 --> 00:53:16,484
‎"ผมรู้ว่าใช้ได้ใช้ไม่ได้มันเป็นยังไง มาริตซา"

1027
00:53:17,611 --> 00:53:19,237
‎"คนนะครับไม่ใช่ลิงจ๋อ"

1028
00:53:21,114 --> 00:53:23,241
‎"ลองดูอีกทีสิ มาริตซา"

1029
00:53:23,325 --> 00:53:27,495
‎"ผมไม่มีอินเทอร์เน็ต"
‎"ยืนยันได้ไหมคะ บางครั้งสัญญาณก็อ่อน"

1030
00:53:27,579 --> 00:53:31,499
‎"ผมไม่มีอินเทอร์เน็ต"

1031
00:53:32,417 --> 00:53:35,337
‎"ไม่มีอินเทอร์เน็ตเหรอ
‎ถ้างั้นเราขอเสนอแพ็กเกจ

1032
00:53:35,420 --> 00:53:37,714
‎อินเทอร์เน็ตบ้าน
‎พร้อมอินเทอร์เน็ตมือถือลดราคา"

1033
00:53:37,797 --> 00:53:39,799
‎"ให้ตายสิ มาริตซา ตั้งใจฟังหน่อย

1034
00:53:39,883 --> 00:53:41,593
‎คือผมมีอินเทอร์เน็ต

1035
00:53:41,676 --> 00:53:44,763
‎แต่อันที่มีมันใช้งานไม่ได้ มาริตซา

1036
00:53:45,305 --> 00:53:48,225
‎ผมไม่มีหนทางแล้ว
‎มาริตซา เข้าใจไหม ผมไม่…"

1037
00:53:48,308 --> 00:53:52,145
‎"ผมไม่สมควรต้องเจอเรื่องเวรๆ นี่
‎มาริตซา ไม่ควรเลย

1038
00:53:52,229 --> 00:53:55,190
‎ผมเข้าใจว่าคุณยุ่ง
‎หรือไม่คุณก็ไม่สนใจปัญหาของผม

1039
00:53:55,273 --> 00:53:58,777
‎คุณบอกวิธีเอาสัญญาณกลับมา

1040
00:53:58,860 --> 00:53:59,986
‎ผมจะได้ไปๆ ซะที"

1041
00:54:00,862 --> 00:54:03,406
‎"คุณสามารถดาวน์โหลด
‎วิธีได้จากหน้าเว็บของเราค่ะ"

1042
00:54:09,120 --> 00:54:10,372
‎"โอ้โฮ มาริตซา"

1043
00:54:15,669 --> 00:54:19,089
‎"คำถามเดียวนะ มาริตซา ด้วยความเคารพ

1044
00:54:19,631 --> 00:54:23,051
‎ผมรู้สึกว่าเราผูกพันกัน
‎ตลอดการโทรนี้เลย มาริตซา

1045
00:54:23,134 --> 00:54:26,221
‎แล้วผมจะดาวน์โหลดข้อมูลจากไอ้เว็บห่านี่ยังไง

1046
00:54:26,304 --> 00:54:27,389
‎ถ้าไม่มีอินเทอร์เน็ต"

1047
00:54:28,181 --> 00:54:30,100
‎"ผมเป็นพ่อมดเหรอ มาริตซา

1048
00:54:31,142 --> 00:54:33,478
‎ผมมีไม้กายสิทธิ์ไหม มาริตซา

1049
00:54:33,979 --> 00:54:35,897
‎ผมรู้แล้วว่าจะทำยังไง มาริตซา

1050
00:54:35,981 --> 00:54:40,151
‎ผมจะเอาสายเคเบิลวิเศษ
‎จากก้นผมเสียบเข้าไปในโมเด็ม

1051
00:54:40,235 --> 00:54:43,363
‎จะได้มีอินเทอร์เน็ตใช้
‎แบบไม่จำกัดตลอดไปไง มาริตซา

1052
00:54:43,446 --> 00:54:47,450
‎มันจะมาไหม ก้นวิเศษของผม
‎จะปล่อยอินเทอร์เน็ต 500 เมกะไบต์ออกมาไหม

1053
00:54:49,744 --> 00:54:51,538
‎อย่ามาล้อเล่นกับผม มาริตซา

1054
00:54:52,622 --> 00:54:54,541
‎ผมได้ยินเสียงหัวเราะนะ มาริตซา

1055
00:54:55,041 --> 00:54:56,376
‎คุณกำลังเยาะเย้ยผม

1056
00:54:56,459 --> 00:54:59,713
‎ผมเจ็บหน้าอก และแขนซ้ายก็เริ่มชา

1057
00:54:59,796 --> 00:55:02,507
‎คุณต้องรับผิดชอบกับปัญหาสุขภาพของผม

1058
00:55:02,590 --> 00:55:05,010
‎หัวใจจะวายแล้ว
‎ผมอัดเสียงอยู่นะ มาริตซาฆ่าผม

1059
00:55:05,093 --> 00:55:07,095
‎การทำงานห่วยๆ ของเธอฆ่าผม"

1060
00:55:09,431 --> 00:55:10,557
‎"มาริตซา ผมไม่…

1061
00:55:14,269 --> 00:55:17,230
‎ผมต้องการความช่วยเหลือด้านเทคนิค
‎แล้วคุณก็ไม่ได้ช่วยเลย"

1062
00:55:17,981 --> 00:55:21,151
‎"นี่ไม่ใช่ฝ่ายเทคนิคนะคะ
‎ฉันจะต่อสายให้" "ไม่ ไม่เอา"

1063
00:55:21,860 --> 00:55:23,403
‎แล้วก็ถูกพักสาย

1064
00:55:23,486 --> 00:55:26,531
‎เราต้องอดทน

1065
00:55:26,614 --> 00:55:29,200
‎เราฉิบหายไปหมด มีหลายอย่างเกิดขึ้นทุกวัน

1066
00:55:29,284 --> 00:55:31,494
‎ครั้งหนึ่ง มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
‎มาบอกผมหลังแสดงจบ

1067
00:55:31,578 --> 00:55:35,373
‎"ขอบคุณนะคะ ฉันอยากหัวเราะมาก
‎เดี๋ยวนี้มันไม่ง่ายเลย "

1068
00:55:36,416 --> 00:55:40,295
‎"ฉันรู้สึกหดหู่มาหลายอาทิตย์แล้ว
‎เศร้ามาเป็นเดือนๆ"

1069
00:55:40,378 --> 00:55:43,506
‎"ทุกอย่างเริ่มต้นตอนปี 199…" มาเป็นเรื่อง

1070
00:55:43,590 --> 00:55:46,343
‎เธอบอกว่า เธอเคยคิดจะฆ่าตัวตาย

1071
00:55:46,426 --> 00:55:49,804
‎เธอพูดแบบนั้นกับผม
‎ผมไม่ใช่คนคิดบวกที่คอยให้กำลังใจ

1072
00:55:49,888 --> 00:55:51,765
‎ผมให้คำแนะนำได้แย่

1073
00:55:51,848 --> 00:55:54,893
‎ผมคิดว่าหนึ่งในปัญหาหลักของเรา
‎คือมีพวกเรามากเกินไป

1074
00:55:56,644 --> 00:55:59,564
‎"ฉันจะอวดดีและไร้ความรับผิดชอบไม่ได้"

1075
00:55:59,647 --> 00:56:02,150
‎"ฉันให้คำแนะนำที่ไร้ประโยชน์ไม่ได้"

1076
00:56:02,233 --> 00:56:06,738
‎"ทำให้เธอหัวเราะ อันนั้นผมทำได้"
‎ผมบอก "ผมพยายามฆ่าตัวตายมาหลายครั้ง

1077
00:56:06,821 --> 00:56:09,115
‎"จริงเหรอ" "ใช่ผมเบื่อตัวเอง"

1078
00:56:09,199 --> 00:56:12,452
‎"แล้วผมทำยังไงน่ะเหรอ
‎มันควรจะเป็นการตายที่มีสไตล์

1079
00:56:12,535 --> 00:56:15,205
‎ถ้าเป็นข่าวซุบซิบเดี๋ยวจะเสื่อมเสียชื่อเสียง

1080
00:56:15,288 --> 00:56:19,417
‎แบบพวกพาดหัวข่าวแย่ๆ
‎'วงการตลก: ศิลปะที่ตายแล้ว' มีผมอยู่บนปก

1081
00:56:23,505 --> 00:56:27,842
‎ถ้าโชคร้ายของใคร
‎ทำให้เขาพยายามฆ่าตัวตาย เขาจะล้มเหลว"

1082
00:56:27,926 --> 00:56:30,095
‎"ทำไมล่ะ" "โชคไม่ดีก็เป็นแบบนี้แหละ"

1083
00:56:30,178 --> 00:56:31,721
‎"มันทำลายเป้าหมายคน"

1084
00:56:31,805 --> 00:56:35,266
‎"ถ้าโชคร้ายของใคร
‎ทำให้พวกเขาพยายามฆ่าตัวตาย มันจะล้มเหลว"

1085
00:56:35,350 --> 00:56:39,354
‎"ต้องทำพังแน่ๆ ผมคิดแบบนั้นนะ
‎ถ้าผมซื้อปืนมายิงตัวเอง

1086
00:56:39,437 --> 00:56:41,856
‎ต้องโชคร้ายมากแล้วจบลงแค่คางแตก

1087
00:56:41,940 --> 00:56:45,110
‎ถ้าผมพยายามแขวนคอตัวเอง
‎ผมคงต้องนอนเป็นผักไปตลอดชีวิต

1088
00:56:45,193 --> 00:56:47,862
‎ถ้าผมลองใช้ยาพิษ อวัยวะบางส่วนก็คงถูกทำลาย

1089
00:56:47,946 --> 00:56:50,615
‎แล้วก็มีปัญหาด้านการพูดแทน แบบนั้นน่ะ

1090
00:56:50,698 --> 00:56:53,451
‎"ถ้าผมพยายามโดดน้ำ ก็คงมีคนใจบุญเข้ามาช่วย

1091
00:56:53,535 --> 00:56:56,496
‎ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ไม่เคารพคนจะตายกันบ้าง

1092
00:56:56,579 --> 00:56:59,165
‎"ผมเลยตัดสินใจทำทั้งหมดพร้อมกันเลย"
‎"ยังไงเหรอ"

1093
00:56:59,249 --> 00:57:03,044
‎"ผมซื้อปืน เชือก ยาพิษแล้วไปที่หน้าผาริมทะเล"

1094
00:57:03,128 --> 00:57:06,798
‎"ก่อนจะกระโดดผมสวดมนต์
‎คนเรามักจะทำอะไรขัดแย้งกันตลอดแหละ"

1095
00:57:07,549 --> 00:57:09,717
‎"พระเจ้าขอให้ทุกอย่างราบรื่น"

1096
00:57:10,552 --> 00:57:13,012
‎"ผมกระโดด ปรากฏว่าผมโชคไม่ดีเท่าไหร่

1097
00:57:13,096 --> 00:57:17,183
‎เลยกลายเป็นว่าเชือกที่ห้อยคออยู่
‎แกว่งผมไปมาระหว่างรอ

1098
00:57:17,267 --> 00:57:19,519
‎ทำให้ผมเผลอยิงปืนไปโดนเชือก

1099
00:57:19,602 --> 00:57:21,688
‎กลืนน้ำทะเลเข้าไป อ้วกเอาพิษออกมา"

1100
00:57:23,314 --> 00:57:24,274
‎เธอก็บอก

1101
00:57:25,358 --> 00:57:27,277
‎"คุณบ้าจริงๆ" ผมบอก "แต่ก็ยังมีชีวิตอยู่"

1102
00:57:29,237 --> 00:57:32,490
‎ผมควรจะสนุกกับมันไม่ว่าจะนานแค่ไหน

1103
00:57:32,574 --> 00:57:35,160
‎และผมชอบมากที่ได้มาสนุกกับพวกคุณในคืนนี้

1104
00:57:35,243 --> 00:57:37,245
‎ขอบคุณมากที่ยิ้มให้กัน

1105
00:57:37,328 --> 00:57:39,706
‎ขอบคุณสำหรับเสียงปรบมือ ความรู้สึกดีๆ

1106
00:57:39,789 --> 00:57:41,624
‎ขอบคุณ ใจดีกันจังครับ

1107
00:57:41,708 --> 00:57:43,751
‎ขอบคุณ ใจกว้างมาก

1108
00:57:45,086 --> 00:57:47,005
‎ขอบคุณ แล้วเจอกันนะ

1109
00:57:47,088 --> 00:57:49,340
‎ดูแลตัวเองด้วย ขอบคุณ สวัสดีครับ

1110
00:57:50,508 --> 00:57:51,342
‎ลาก่อน

1111
00:57:55,889 --> 00:57:57,265
‎ขอบคุณมาก สวัสดีครับ

1112
01:00:27,248 --> 01:00:31,252
‎คำบรรยายโดย พิมพ์ชนก ข.