Downloaded from YTS.MX
EEN NETFLIX-COMEDYSPECIAL
Official YIFY movies site: YTS.MX
Goedenavond, dames en heren.
Een warm applaus…
…voor een man die dit echt niet meer hoeft te doen.
Ricky Gervais.
Hallo, dank jullie wel.
Stil. Heel erg bedankt.
Nee, stil nou.
Bedankt, maar hou verdomme je bek.
Klaar met dat gejoel, gewoon gaan lachen. Bedankt, maar stil. Rustig nu allemaal.
Stil.
Dit wordt gefilmd. Koppen dicht, hufters.
Vriendelijk bedankt.
Welkom bij m'n show.
Is het niet. Geen dansers of jongleurs.
Gewoon een vent die wat praat. En dat is feitelijk wat stand-up is.
Seksist.
En alle grappige vrouwelijke komieken dan?
Zoals…
Juist, nee.
Daar begin ik niet aan. Dat was ironie, goed?
Gaat vaker langskomen, kijk of je het opmerkt.
Dan zeg ik iets wat ik niet echt meen, voor het komische effect…
…en jullie als publiek lachen om het 'foute'…
…omdat jullie weten wat het 'goede' is. Ik bespot een houding.
In die eerste grap…
…gebruikte ik het seksistische idee dat vrouwen niet grappig zijn.
In het echte leven weet ik dat er genoeg zijn.
Zoals…
Nog een keer, goed opgemerkt.
Maar er zijn er zat.
Dame Edna Everage. Zij is…
Eddie Izzard.
Zij is geweldig, of niet?
Ze is niet alleen een goeie comédienne, maar ook een goeie actrice, of niet?
Ze was geweldig in dat ene, als die man…
Fijn terug te zijn.
Tijdens m'n laatste tour, Humanity, werd ik weer verliefd.
Ik speelde overal in arena's, Netflix kocht hem voor een recordbedrag.
De best bekeken special van het jaar. Iedereen houdt vast van me nu.
Toen kreeg ik een tweet.
Een echte tweet.
'Noem jij jezelf komiek?'
Hij weet dat ik dat doe.
Het staat letterlijk in m'n Twitterprofiel.
'Noem jij jezelf komiek?
Je bent even grappig als…'
Ik dacht dat hij keihard ging aanvallen, en Miranda zou zeggen, of…
Kom nou.
Kom nou, jongens. Niet…
Ik maak een grapje.
'Noem jij je komiek?
Je bent even grappig als een scheet op een babybegrafenis.'
Hij probeerde me te kwetsen.
Zijn grote fout was iets kiezen wat verdorie hilarisch zou zijn.
Een scheet op een babybegrafenis?
Een grote, galmende kerk.
Iedereen zit in stilte te grienen.
Een piepklein kistje.
En er laat iemand een scheet?
Dan lach je.
Zelfs als het jouw baby was.
Bij de begrafenis is het al een week dood.
Dan ben je wel toe aan lachen.
Zeker als je de vader bent.
Als moeder zie je 'het grappige eraan' nog niet.
Ach, vrouwen.
Niet alle vrouwen. De ouderwetse. Die ouderwetse vrouwen. Mijn God.
Die met baarmoeders.
Dat stelletje dinosauriërs.
Ik ben dol op de nieuwe vrouwen. Die zijn geweldig.
De nieuwe van de laatste tijd.
Met baarden en pikken.
Die zijn geweldig, die mag ik wel.
En die ouderwetse zeggen nu: 'Ze willen onze wc's gebruiken.'
'Waarom kan dat dan niet?' 'Voor dames.'
'Het zíjn dames, kijk maar naar hun voornaamwoorden.
Wat is er niet 'dame' aan deze persoon?'
'Nou, zijn penis.'
'Háár penis, bekrompen lul.'
'Wat als hij me verkracht?'
'Wat als zíj je verkracht.'
Verdomde TERF-teef.
Die tweet vat comedy samen, toch?
Hoe subjectief het is. Hoe de één iemand hilarisch vindt, en de ander totaal niet.
Als iemand over een andere komiek zegt: 'Die is niet grappig'…
Zelfs al ben ik het met hen eens…
…zeg ik: 'Dat kun je niet zeggen. Zeg dat je hen niet grappig vindt.'
Vreselijk als mensen zeggen: 'Die grap was kwetsend.'
Dan zeg ik: 'Nee, je vond hem kwetsend.'
Want gevoelens zijn persoonlijk.
Er zijn veel soorten comedy, en het ontwikkelt zich steeds.
Er is nu een nieuwe soort: woke comedy.
Erg progressief.
Bij sommige clubs moet de komiek tekenen dat hen niets beledigends zegt.
Een veilige plek voor het publiek, woke comedy.
Ik heb een stukje gekeken.
Ik zie toch liever Louis CK masturberen.
Hem mag je niet meer noemen, voorbij.
Een verontschuldiging is niet genoeg.
Zoals die arme Kevin Hart. Hij mocht de Oscars presenteren.
Hij twitterde: 'Dit wil ik al m'n hele leven.'
Toen vond iemand tweets van 10 jaar oud.
Kinderachtige, homofobe tweets.
Over z'n zoon, geintje: 'M'n zoon doet dit en dat, hopelijk is hij niet gay.'
Grote ophef. Hij zei: 'Het spijt me, ik ben niet homofoob.'
Hij wiste ze. 'Het spijt me vreselijk.'
Tien jaar later vond iemand een screenshot: 'Hij heeft dit gedaan.'
De Oscars: 'Bied je excuses weer aan.' 'Heb ik al gedaan, ik blijf 't niet doen.'
Hij heeft gelijk. Als excuses en je ontwikkelen niets waard zijn…
…kun je ze net zo goed weer twitteren.
Zo ga ik ermee om in ieder geval.
Maar als je ervan geniet dat iemand gecanceld wordt…
…voor iets van 10 jaar geleden, zorg je ervoor dat het jezelf overkomt…
…voor iets wat je nu zegt.
Wat in de toekomst beledigend is, kun je nu niet voorspellen.
Wie is dan de dominante groep?
Het ergste dat je nu kunt zeggen, je moet van Twitter af, doodsbedreigingen…
…het ergste nu is: 'Vrouwen hebben geen penis.'
Dat heeft niemand aan zien komen.
Je vindt geen tweets van 10 jaar oud, waarin staat: 'Vrouwen hebben geen penis.'
En waarom? Omdat niemand dacht dat het nodig was.
Liam Neeson.
Die was ook bijna gecanceld.
Geen idee waarom hij het vertelde.
Maar hij deed het. Op een persbijeenkomst, aan een journalist.
Hij begon gewoon te vertellen: 'Dertig jaar geleden…
…kwam een vriendin van me thuis, ze was verkracht.'
En… Dat is het grappige nog niet.
'Ze was verkracht.' Ik zei: 'Hoe zag hij eruit?'
'Hij was zwart. Met m'n ploertendoder ging ik op zoek naar een zwarte vent.
Niets gebeurd, ik kwam bij zinnen.'
Maar het vreemde daaraan is: wie heeft er een ploertendoder?
Het was penibel.
Ze cancelden de première, vanwege de ophef.
Men wilde de film verbieden. Snap ik wel.
Sommigen weten de kunst niet te scheiden van de kunstenaar.
Ik heb met Liam gewerkt, een aardige man.
Zeker geen racist. Maar toen dat bekend werd…
…dacht ik zelfs: vind ik Schindler's List ooit nog weer grappig?
Natuurlijk vind ik hem nog steeds grappig.
Er is nu zo veel verontwaardiging, we horen het en nemen het serieus.
Oxbridge-komieken schrijven voor bekakte kranten…
…comedy-regels, ze bepalen de wet. Dingen zoals:
'Met comedy mep je naar boven, en niet naar beneden.'
Soms moet dat.
Als je een debiele peuter in elkaar wilt slaan.
Mep je naar boven, mis je 't huftertje en wint hij.
Fijne grap, hij belicht 't verschil tussen figuurlijk omlaag meppen in grappen…
…en écht omlaag meppen.
Tegenwoordig laten ze je geloven dat woorden echt geweld zijn.
Jullie lachten om een grap over een peuter in elkaar slaan.
Geen gewonden. Had ik een peuter het podium op gesleept…
…en hem in elkaar had geslagen, zouden jullie niet lachen.
Daarom zit dat er niet meer in.
Die mensen willen deugd uitstralen.
Ze verhogen zichzelf door anderen neer te halen.
Ze zeggen dat ze minderheden beschermen. Alsof minderheden geen humor hebben.
Dat is echt neerbuigend.
En in de minderheid zijn snap ik ook wel.
In dit land is nog maar 5 procent zwart, 5 procent Aziatisch…
…5 procent LGBTQ, snap je? Kleine aantallen.
Ik ben dus een witte, heteroseksuele multimiljonair.
We zijn met minder dan 1 procent.
Hoor je mij klagen? Nee, ik…
Geen probleem. Ik ga door. 'Kom op, Rick.
Blijven vechten.'
Ik ben net Rosa Parks, snap je?
Maar ik vocht ervoor…
…om nóóit in een bus te hoeven zitten.
Mensen klagen over dingen die ze helemaal niet hoeven te kijken.
En iedereen heeft het recht beledigd te zijn en te klagen…
…maar ze moeten snappen dat beledigen niet 't doel is.
We willen jullie laten lachen en laten genieten.
Laten we dit afspreken: Als ik vanavond iets zeg dat zó beledigend is…
…dat je het van je levensdagen nog nooit zo erg hebt gehoord…
…hou je rustig.
Ga naar de kassa na de show. Gelijk geld terug kan niet…
…maar zet je klacht op papier, die papieren neem ik mee…
…en ik schijt erop.
Dat zijn dus de regels van comedy.
SuperNature. Hoezo? Om twee redenen.
Ik wil het supernatuurlijke ontkrachten. Ik geloof niet in het bovennatuurlijke.
Alles wat bestaat, behoort tot de natuur.
En is verklaarbaar. In ieder geval uiteindelijk.
En SuperNature omdat de natuur super genoeg is.
Al geweldig dat we het hier bespreken.
Alleen ons soort laat het universum zichzelf begrijpen.
De kans dat we hier zijn, dat jij jou bent en nu bestaat…
…dat die spermacel dat eitje bevrucht, is één op 400 triljoen.
Ik zie het leven als een vakantie.
We bestaan 13,5 miljard jaar niet…
…dan 80 to 90 jaar wel, als het meezit, gaan dood en bestaan nooit weer.
Dat vinden sommigen al beledigend.
'Dat kun je niet zeggen. Dit kan geen toeval zijn.
Het is te mooi, dat heeft iemand gemaakt.'
'Ik ben te bijzonder, ik moet wel bestaan.
Ik zal weer leven. Ik ga naar de hemel.
Naar mijn vrienden en familie. Of ik kom terug als geest op aard.
Of ik reïncarneer en kom terug als iemand anders.'
Dat is gewoon iemand anders.
Dat is alles. Heb jij niets mee te maken. Het is gewoon…
…iemand anders, oké?
Er geloven veel mensen in reïncarnatie. Sommigen zeggen nog te weten wie ze waren.
Er is een vereniging in Amerika, uiteraard…
In Californië. Uiteraard.
Die weten nog wie ze waren in een vorig leven.
Het was altijd een bijzonder iemand.
In tegenstelling tot hun huidige leven.
Ik zag er een documentaire over.
Elk jaar houden ze een feest: 'Kom als wie je was'.
Ze komen verkleed als de historische persoon die ze waren.
Twee Napoleons.
Tenminste een van hen liegt dat hij barst.
Geen reïncarnatie, geen geesten.
Ken je die spokenjagershows? Er zijn er honderden.
Jarenlang. Met celebrities.
Overal ter wereld.
Duizenden uren aan beeldmateriaal…
…maar ze hebben verdomme nog nooit een geest gezien.
'Wat was dat?' 'O, het was gewoon de…'
'Hoorde je dat? O, was jij dat?'
Stel dat natuurprogramma's zo waren.
Dat David Attenborough jarenlang alleen zegt:
'Hier, op de Kilimanjaro, zien we…
O, toch niet.'
'Langs de oever van de Limpopo, de ongrijpbare…
Toch niet.'
Dan zette je die hufter af.
Nog nooit een geest gezien.
De pedojagershows daarentegen…
Meestal zitten er voor de zekerheid wat in het team.
Zeker als het van de BBC is.
Hou toch op.
Geen reïncarnatie, geesten of hemel, dat geloof ik.
Mensen stellen vragen op Twitter, als ze horen dat ik atheïst ben.
'Geloof je helemaal niet in God?
Bid je dan?' Ik: 'Nee.'
'Waarom bid je niet voor het geval dat God bestaat?'
'Waarom hang jij geen knoflook op, voor het geval dat Dracula bestaat?'
Bidden vind ik prima.
Ik ken veel aardige Christenen, Moslims en Joden.
Als een familielid ziek is, zeggen ze: 'Ik zal voor hen bidden.'
Dan zeg ik: 'Dankjewel', want het is een mooi gebaar.
Zeggen ze: 'We hebben de chemo ook stopgezet'…
…zeg ik: 'Niet doen.
Bid zo veel je wilt…
…maar zullen we wel bidden én chemotherapie blijven doen?
Dat heeft hetzelfde resultaat als alleen de chemo, dus die houden we.
Ik besprak bidden eens op Twitter. Heibel. Een tijd terug…
…was er die orkaanramp in Oklahoma, toch?
Levens en inkomens gingen verloren, ik doneerde aan het Rode Kruis.
Ik twitterde erover, met een link om te doneren, om ze te helpen.
En zo'n onnozel entertainmentblaadje uit Amerika…
…twitterde iets dat me ergerde.
'Beyoncé en Rihanna sturen hun gebeden naar Oklahoma.'
Ik twitterde terug: 'Stom van me, ik heb alleen geld gestuurd.'
Iemand stuurde me ooit:
'Zou je aan het sterfbed van een kind zeggen dat de hemel niet bestaat?'
Ik reageerde: 'Word ik ervoor betaald?'
Het boeit me niet of je gelooft, waarin, of tot wie je bidt.
Het heeft geen invloed op mij. Ik vind gewoon de natuur super genoeg.
We hebben geen engelen en eenhoorns nodig. We hebben verdomme de octopus.
Die bestaat echt.
Acht poten, negen breinen, drie harten en een bek.
Kies toch eens, waar ben je mee bezig?
Het vogelbekdier, een monotreem.
Wetenschappers dachten eerst dat 't een hoax was…
…omdat het eieren legt en melk geeft.
Het kan z'n eigen custard maken. Doet het niet, maar kan wel.
Dat zou het zeker kunnen.
Maar ook al weten we dat de kans op ons bestaan astronomisch klein is…
…en het leven kort is, verspillen we onze tijd met zorgen over dingen…
…die nooit gebeuren, of er over een week of tien jaar niet toe doen.
Ik kan me vreselijk goed zorgen maken. Ik lig er 's nachts wakker van.
Ik haat gestrest zijn.
Ik probeer dus stress uit te sluiten. En dat is erg stressig.
Ik moet een plan A, B en C hebben.
Heb ik m'n werk klaar, en wil ik thuis alleen relaxen met een wijntje…
…dan schrik ik als er iets binnenkomt.
Meestal is dat geld.
Juist.
Jane, mijn vriendin, wil dan gaan kijken.
Ze wil me kalmeren. We zijn nu bijna vier jaar samen, en we…
Bedankt.
We hebben altijd katten gehad, omdat ze had gelezen dat je dan langer leeft…
…en je geen hartaanval of beroerte krijgt door stress.
Ze wilde m'n leven redden. Dus we namen katten, hadden ze altijd.
Volgens mij werkt het. Als ik gestrest ben, zoek ik de kat.
Hij slaapt. 'Wakker worden.'
'Wat?' Dan aai ik de kat en denk ik: ik ben gestrest, zij totaal niet.
Dat vind ik dan oneerlijk, daar krijg ik wat stress van.
Ik draag het leed van de wereld, zij heeft geen geweten of schuldgevoel.
Een kat voelt zich nooit schuldig. Je ziet nooit een kat denken: verdomme.
Dat je zegt: 'Wat scheelt er?'
'Nou, al dat malen hier, dat scheelt er.'
'Zoals?' 'Die muis die ik heb vermoord.
Die had vast ook familie.'
'Waarschijnlijk.'
'Ik had hem niet hoeven martelen.'
Het boeit ze niks.
Als hij groot genoeg was, zou hij je doden en opeten.
Totaal anders dan honden.
Dit is het definitieve verschil tussen katten en honden.
Een kat heeft een penis met weerhaken.
Dat is waar. Google maar. Wel oppassen.
Met weerhaken, om twee redenen.
Het vrouwtje blijft zo tijdens het paren op haar plek.
Hij glijdt er makkelijk in, en dan: 'Wil je weglopen? Kan niet.
Toe dan.'
En als hij terugtrekt, ovuleert het vrouwtje door die pijn.
Bedenk dan iets anders.
Dan denk ik: misschien is er een God en heeft hij katten en honden gemaakt.
'Poef, kijk aan.
Katten en honden. Harige zoogdieren.
Je woont in huis, goeie deal. Je krijgt eten.
Wat voor penis willen jullie?
'Hond?' 'Maakt niet uit. Het is altijd de beste penis ooit.
Iets dat bij m'n onesie past,
…een harig heuveltje. Wat dameshonden fijn vinden.
Een heuveltje met een roze lipstick erin.'
'Harige lipstick, goeie keus.
En jij, kat?'
'Ik wil een neukstengel met haken.'
De kat is het enige dier dat zichzelf huiselijk maakte. Da's waar.
Hij liep zo'n 10.000 jaar terug de beschaving in.
'Miauw, geef me eten.'
De miauw verzonnen ze voor ons. Doen ze in 't wild niet.
Ze hebben geleerd dat wij…
En het werkt.
M'n kat mag alles wat hij wil dan. Overal slapen, overal heen.
Als er een pakketje komt met de post…
…en ik het uitpak, en zij in de doos klimt…
…kan ik hem niet meer weggooien.
We hebben er wel 17, overal in het…
…landhuis.
En als we tv kijken, en ze op schoot komt…
…blijven we zitten, ook al moeten we plassen.
De ander haalt de drankjes.
Mensen zeggen: 'Je verwent die kat.' 'Klopt, het is een kat.
Geen persoon.
Wat kan er nou gebeuren, als je een kat verwent?'
Hij wordt later geen Boris Johnson.
Nee, ik doe geen politiek.
Maar dit gaat hem wel boven z'n pet.
Hij begon met zeggen dat vrouwen in een boerka op een brievenbus lijken.
Boris Johnson beslist niet wat een moslima op haar gezicht draagt.
Dat beslist haar man.
Het zijn niet mijn regels.
Dit komt niet in de special.
Knip.
Katten, of niet?
Ik hou echt van katten.
Ik ben dol op honden. We hebben geen hond, we reizen te veel.
Maar waar we ook zijn, New York, of Londen…
…gaan we elke dag wandelen voor de honden, in Central Park of Hampstead Heath.
Ik ken nu zo'n 200 honden bij hun naam, je komt je vriendjes altijd tegen.
Dan is mijn dag goed, het is als heroïne voor me.
Kom je een nieuwe tegen: 'Hallo'.
Hij kent je niet, maar als je aardig doet, is hij je beste vriend.
Hij doet alles voor je. 'Nier nodig?' Geweldig.
Ik moet lachen om die bordjes:
'Pas op voor de hond.' Dan wil ik hem juist ontmoeten.
Als je me dus niet in je huis wilt hebben…
…doe dan een bordje met: 'Pas op voor de aids.'
Dat is tegenwoordig ook niet meer wat het was, hè?
Alle ziektes stellen je teleur, maar dat…
In de hoogtijdagen was het toch geweldig, of niet, aids?
Corona, flikker toch op. Valt in het niet bij aids.
Twee kerels in de jaren 80:
'Wil je me pijpen?' 'Rot op, je hebt aids. Dan ga ik dood.'
En nu is het: 'Kom maar, ik slik de rest van m'n leven wel pillen.
Maar de fanatici zaten er in de jaren 80 bovenop, Christenen…
…alle fundamentalisten eigenlijk. 'Dit is de wraak van God.
Z'n straf voor homoseksualiteit.'
Stel je voor dat je dat denkt. Wat stel je je dan voor?
God zit in de hemel. Hij kijkt neer op de beschaving…
…en zegt opeens: 'Ik ben dat kontneuken zat.
Echt hoor. Kom nou jongens, wat is dit nou?
Kijk dan.
Ik heb ze gewaarschuwd. Staat in de Bijbel.
Niet kontneuken.' Anders verwoord.
Leviticus 28:11: 'Is een man met een man, zoals met een vrouw…
…hebben ze beiden een gruwel gedaan en sterven ze.' Niet kontneuken dus.
Hij zei: 'Ze lachen me uit, ik moet iets doen. O, wacht: aids.'
Zoals hij deed met licht. 'Het is donker. Wat moet ik nu?
Licht. 'En er zij licht.'
Hier dus ook: 'En er zij aids.'
En er was aids.
Niet op aarde, maar in z'n laboratorium. Daar maakte hij de aids.
Vreselijke schepseltjes. 'Daar zijn jullie.'
Je ziet ze niet, hij wel.
Zo, snap je?
Hij zei: 'Jullie zijn aids.' 'Wat zijn we?'
'Jullie zijn aids.' 'Wat is dat?'
'De ergste ziekte ooit.'
'O, geweldig.' En hij zei…
Netflix heeft dit al gekocht, jammer dan.
'Jullie zijn aids.'
'Wat moeten we doen?' 'Ik wil dat jullie homoseksuelen doden.'
'Waarom?'
'Ik zie ze niet graag.'
'Kijk dan niet.'
'Ik kan niet anders. Ik ben alom aanwezig.
Ik zie nu 50 miljoen mensen neuken.
Dus… Snap je?
'Goed, wat moeten we doen?'
'Ik zet jullie op aarde.' 'Waar dan?'
'In Afrika, goed?'
'Waarom in Afrika?'
'Die gaan toch al dood.'
Dat zeg ik niet, dat zegt God.
'Waar in Afrika?'
'Ergens in een kont, oké? Ik stop jullie in…'
'In al die stront?'
'Ja, ik stop jullie in een kont.
Daar zullen jullie in de jaren 80 jullie beste werk doen.
Ik prop jullie dus in een kont.' 'En dan?'
'Als er een pik binnenkomt, die daar dus niet hoort…
…kruip dan ook in de pik.'
'Wij allemaal?'
'Sommigen kruipen in de pik, sommigen blijven in de kont…
…voor als er nog een pik komt.
En als ik die kont ken, komt die er zeker.'
'Een paar in de pik, en de rest blijft in de kont. En dan?'
''Dood ze allebei.'
'Alle homoseksuelen doden, dus?' 'Precies.'
'Zelfs lesbiennes?' 'Nee, die niet, oké?'
'Waarom niet?'
'Die zie ik wél graag.'
Alle ziektes vallen uiteindelijk tegen. Niet alleen aids.
Na aids kwam SARS. Weet je dat nog? 'Ik ga de mensheid uitroeien.'
Niet dus. Toen Ebola.
De vleesetende ziekte. 'Ebola is in Londen.'
Een zuster had een weekend verhoging.
Toen het Zika-virus. Die baby's die met een half hoofd werden geboren?
'Het Zika-virus.' 'Rustig maar.' 'Ik ben zwanger.'
'Dan brei je vast een mutsje.' Toch?
Over abortus gesproken…
Ik wil geen verdeling brengen…
…maar ik ben pro-choice. Geen man bepaalt wat een vrouw met haar lijf doet.
Maar aan de andere kant heb je anti-abortusmensen.
Niet die het zelf niet doen, dat is keus. Niemand mag het doen van ze.
Een klein percentage is militant. Daarvan is een klein deel echt…
In Amerika zijn het net terroristen.
Ze bombarderen klinieken, gooien foetussen naar binnen.
Een hele propagandamachine.
'Liberalen aborteren baby's van negen maand.
Ze trekken ze uit de vagina en pureren ze.' Maffe complottheorieën.
Nu hebben ze internet, dus fonts en memes. Net wetenschap.
Er gaat post rond, heb je vast gezien.
Ik heb verschillende varianten gehoord.
'Dit was een echte lezing', of 'Dit was een echte vragenlijst'.
Gelul, allemaal verzonnen. Het gaat zo:
'Er is een vrouw zwanger, ze heeft al vijf kinderen.
Twee zijn er doof, twee blind. Een is er verstandelijk gehandicapt.
Ze heeft syfilis. Moet ze de baby houden?
Niet?
Geweldig, je hebt net Beethoven vermoord.'
Wat? Dat slaat echt nergens op.
Voor de eerlijkheid, de andere kant. Er is nog een vrouw. Ook zwanger.
Twee kinderen, goed gehoor, goede ogen, erg slim.
Ze heeft geen syfilis. Moet ze de baby houden? Wel?
Geweldig. Hitler is zojuist geboren.
Ik wil geen verdeling brengen, maar ik ben geen fan van Hitler.
Luister even, ik kan het onderbouwen. Luister nou even.
Of als je een sciencefictionserie ziet…
…vinden ze altijd een tijdmachine uit om Hitler te vermoorden.
Lukt ze dat, en gaan ze terug naar het heden…
…is alles erger, het ruimte-tijdcontinuüm is verstoord.
Tuurlijk. Wijzig je ook maar iets in het verleden…
…dan heeft dat een rampzalig effect. Ik zou niets wijzigen, al kon het.
M'n leven is te mooi. Ik wil het er niet op gokken, snap je?
Als wetenschappers zeiden: 'We zijn eruit. Ga terug in de tijd, en druk op de knop.
Dan sterft Hitler voor de holocaust, voor de oorlog.
Het heden is precies hetzelfde, alleen je haar is iets roder.'
Dan zeg ik nog nee.
Hoezo moet ik lijden?
In zo'n flutstukje, met stomme vragen aan celebrities vragen ze altijd:
'Wat zou je doen als je een tijdmachine had?'
Iedereen zegt: 'Hitler vermoorden'. Echt?
Je zou teruggaan en aandelen Microsoft kopen, liegbeest.
In Amerika interviewde ik mensen voor de radio…
…en voor de gein vroeg ik dat altijd. Ze kozen allemaal Hitler vermoorden.
'Ze hebben het destijds ook geprobeerd.' 'Dan vermoord ik hem als baby.'
Dus je wilt teruggaan, baby Hitler opzoeken…
…die nog onschuldig is…
…en hem gewoon wurgen?
En heb je Hitler wel gezien als baby?
Mijn hemel, wat is hij schattig. Kijk toch eens.
Kijk dat koppie dan.
Je gaat terug en vraagt: 'Is dat Hitler? Ach, wat een lief klein nazietje toch.'
Jullie vragen je af waarom ik een foto heb van…
…baby Hitler op m'n mobiel? Dat zijn mijn zaken.
Wat dan nog, als ik erop masturbeer?
Of als ik alleen maar daarop ruk? Geen slachtoffer, geen misdaad.
Je kunt de politie naar mijn huis sturen.
'U heeft toegegeven dat u een pedo bent?'
'Maar ik geil alleen op foto's van de dode baby Hitler.
Kijk maar in het reglement. 'Inderdaad, totaal geen probleem.'
'Willen jullie zien waar ik het doe?' 'Ja, goed.'
Dan neem ik ze mee naar het masturbatorium.
Een omgebouwde wijnkelder.
Maar met die foto, 100 keer vergroot.
De hele muur over, druipend van 40 jaar aan zaad.
Ik woon er pas 5 jaar, dus geen idee…
Dat komt er niet in.
Maar mensen hebben problemen met Hitler.
En ze willen hem vermoorden. Ik zeg dan: 'Rustig.
Hitler is de man die Hitler vermoordde. Of niet?
Ere wie ere toekomt.
Naast nog een paar anderen.
Niet bang voor de dood.
Voor dood zijn, eigenlijk. Dat merk ik toch niet.
Dat is het mooiste aan dood zijn.
Hetzelfde als stom zijn.
Het is alleen erg voor anderen.
Hoe ik sterf is anders. Ik wil niet alleen en met pijn gaan.
Of in een kast gevonden worden, aan een riem, met een panty aan…
…onder de amylnitraat, snap je?
Die dingen doe ik niet, dus als ik zo word gevonden…
…heeft een van m'n maten me goed beetgenomen.
Niet erg, doodgaan.
Ik doe ook niet m'n best om niet dood te gaan.
Ik eet en drink al 40 jaar elke dag te veel. Dag en nacht.
Ik hoor vaak: 'Rick, als je stopt met drinken…
…leef je tien jaar langer.' 'De laatste tien, dat zijn kutjaren.
Die hoef ik niet.'
Als ik nu stop met drinken, en 80 word…
…en hoorde: 'Je krijgt er tien jaar bij.' 'Fijn, doe maar die tussen 20 en 30.'
Dat zou perfect zijn, maar nee, je moet van 80 tot 90.
Weet je wel hoe erg het is om 90 te zijn?
Ik zag mensen van 90 in een stoel zitten, die opeens zo doen:
'Wat is er?' 'Ik heb elk bot in m'n lijf gebroken.'
Ze zijn broos. Ze hebben stof als bloed.
Blauwe plekken, bloedproppen. Er komen overal uitstulpingen.
Als je op je 90e naar de keuken gaat…
…om thee te zetten, de ketel optilt, en hij is te vol…
…is de kans groot dat je maag er door je kontgat uitkomt.
Eet en drink wat je wilt en sterf gewoon. Dat is mijn advies.
Weet wel, dat ik geen arts ben.
Ik ga er wel heen, eens in de twee jaar.
Ik moet gekeurd worden, voor dit soort dingen en tv-shows.
Ik ga naar een privé-kliniek.
Kost 600 pond, duurt drie uur, maar ze doen alles.
Monsters van bloed, ontlasting en urine…
…een ECG, oren, neus, keel…
…ballen, de vinger, alles.
Je moet een lang formulier invullen, over je levensstijl schrijven. Duurt lang.
Ik schrijf de waarheid op, behalve over eenheden alcohol.
Ik bereken het, en deel het dan door twee.
En als hij daar is, zegt hij nog: 'Dat is wel erg veel.'
Voelt als winst. Dan zeg ik: 'Is dat zo?'
Na die drie uur hebben ze alle uitslagen terug van het lab…
…dan heeft hij een grote computer voor de lichaamssamenstelling.
Daarmee berekenen ze je kans op een beroerte…
…of een hartaanval over één, vijf, of tien jaar. Bij mij best constant.
Hoe ouder, hoe erger. Doe je niks aan.
Ik zit altijd aan het randje van het gezonde gewicht.
Ik heb bijna overgewicht.
Ik zat eens tegen diabetes aan, moest ik wat aan doen.
Nu zit ik tegen jicht aan.
Bijna jicht.
Dat vertelt hij allemaal, en zegt: 'Wat gaan we hieraan doen?'
Dan wil ik zeggen: 'Hoezo we?' Je hebt net 600 pond aan me verdiend.
Jij fikst het, en ik ga zo door.
In de garage is het ook niet: 'Gladde banden, drijfstang kaduuk.
Wat gaan wij daaraan doen?' 'Jij fikst het, ik betaal je.'
'Je moet meer vezels binnenkrijgen.'
Ik wilde zeggen: 'Haal dan wijn met vezels voor me.
Ik kan alles betalen. Dat kun je vast uitvinden.'
'Je hebt last van constipatie.' 'Ga graven met een lepel dan.'
En hij bewaart dit altijd tot het eind, kijkt niet eens op.
'Mag ik je een rectaal onderzoek geven?'
En dan moet ik zeggen: 'Ja, graag.'
Hij moet me overvallen als ik ga.
'Tot ziens.'
'En dit is ook in orde.'
Maar de spanning bouwt op. Bij het handen wassen moet hij vragen:
'Wil je dat er iemand bij is?'
'Jij steekt je vinger in m'n reet…
…en je wilt je maat laten kijken? Doe het gewoon.'
Je moet gaan liggen, eerst op je rug.
Onderbroek en broek op je enkels, knieën uit elkaar, als een kikker.
De ballen doen ze eerst.
En bij de dokter ben ik altijd doodnerveus…
…dus heb ik geen ballen.
Hij moet ze eruit trekken, net een schildpaddenkop.
Het lijkt daar een vuistje van angst.
Ik heb daar zo'n hekel aan.
Weet je niet?
Ik krijg nog… Vreselijk.
Dan moet je op je zij, en komt 't glijmiddel…
…en de vinger in je reet. Fijn. Nou, het is niet waarom ik ga…
'Ben ik weer.' 'Je was hier gister nog.' 'Kom nou.'
Maar ik had een keer een oude man, en…
Maar wel een arts. Niet alleen een oude man.
'De dokter kon niet, dus ik probeer het vandaag.'
Een ouderwetse huisarts. Ongeveer 75, overhemd en das, tweedjasje.
Hij zat in een leunstoel, ik hoefde niet te liggen.
Ik stond gewoon en hij zei: 'Laat je broek maar zakken.'
Dat deed ik.
M'n ballen waren bij hem op ooghoogte.
En ik zei al, ik ben nerveus bij de dokter, dus ik ga babbelen.
Als ik hem afleid, vindt hij geen kanker. Snap je?
Hij begon met de ballen. Ik zei: 'Wat zoekt u precies?'
Meestal is het dan: 'Stil.'
Hij niet, hij zei: 'Goeie vraag, zeg.'
Hij leunde achterover en begon een heel verhaal over kanker.
Het was dus een gesprek geworden.
Hij ging maar door, hij genoot ervan.
En het voelde onbeleefd om zo te doen, dus ik ging van: 'Ah, oké.'
Ik train wel soms.
Ik ging bij de sportschool. Echt vlakbij in de straat, kwam ik achter.
Thuis heb ik een fitnessruimte, die was ik zat.
Maar ik dacht: 'Als ik lid word, betaal ik een jaar vooruit…
…en wil ik waar voor m'n geld. Dan ga ik wel.
Toen bedacht ik: 'Ik ben schatrijk.'
Ik kan elke dag ergens anders lid worden, voor de lol. '2000 pond.' 'Tot morgen.'
'Je ziet me nooit weer.'
Ik ga eens per maand, ik train tien minuten op die machines.
Dan jog ik zo naar huis.
Ik kleed me niet om. Ik heb iets met openbare kleedkamers.
Altijd gehad. Weet je waarom?
Ik weet niet of het bij de dames zo is, maar mannen zijn zo trots op hun zaakje.
Als ik douche in een openbare ruimte, is het snel, handdoek, hoek, broek aan.
Er lopen naakte kerels rond, te praten voor 't douchen.
'Alles goed?' En erna ook.
Een van hen douchte veel te lang, het duurde eeuwig.
Hij kwam eronder vandaan, zonder handdoek, kletsnat…
…liep naar de spiegel, en ging eerst z'n haar doen.
Ik was eens in de kleedkamer met een moddervette vent.
Ik kleedde me om, en hij was echt heel dik, wel 160 kilo.
En hij stond naakt op zo'n precisieweegschaal.
Hij stond echt tijden zo. Zo, echt tijden.
Ik wilde erheen en zeggen: 'Vriend, je wordt nooit astronaut.
Het hoeft niet zo precies.
Doe een broek aan en trek er een gram vanaf.'
Ik maak dikke mensen niet belachelijk, ik ben 't zelf.
Hoe komt dat? Ik eet en drink te veel. Ik bekritiseer dikke mensen niet.
Ik weet hoe het is gekomen. Ik zie zo iemand en zeg: 'Goed gedaan.
Je hebt veel meer gegeten dan nodig is, net als ik.'
Als ik een dik stel zie: 'Ja, dat werkt samen.'
Maar als ze verder lopen, en je hun dikke peuters ziet:
'Dat is niet eerlijk.'
De moeder zegt altijd: 'Ze zijn dol op taart.' Natuurlijk.
Het zijn kleine zoogdiertjes.
We zijn nog hetzelfde ras als 200.000 jaar geleden.
Met een jager-verzamelaar-brein.
Al die overvloed is veel sneller dan onze biologie.
Als je zo'n cakeje haalt bij de super, vol met vetten en suiker…
zegt je brein: 'Fantastisch, dit.
Blijf eten, morgen kan het op zijn. Maar morgen is het niet op.
De koelkast is vol, en je moeder belt met de bezorgdienst.
Er zit nu een smet op.
Artsen mogen niet meer zeggen dat mensen dik zijn. Dat is een politiek…
Fatshaming. Je hebt toch ook geen kanker-shaming?
Hij wil je leven redden.
Een school wilde het woord 'obees' verbieden.
Omdat het denigrerend was voor… Hoe moet ik ze noemen?
Ronde kinderen, toch?
Dat is het beleefde woord.
Het woord dat we bedachten om geen 'kleine vetklep' te zeggen.
Niet woorden blijven veranderen, omdat iemand beledigd is.
En dikke mensen zijn niet beledigd door 'obees'.
Ze deden 't zelf. Ze zijn er blij mee, ze zijn jolig.
Je ziet een dik jongetje. 'Alles oké, dikkerdje?'
Bij de dokter: 'Kom binnen.'
Die dokter: 'Allejezus.'
'Ben ik obees?'
'Dit is morbide obesitas.'
'Wat betekent dat?'
'Dat je eraan doodgaat.' 'Is dat zo? Goed, dan.
Meteen, of?'
'Nee, je hebt diabetes. Je benen worden eerst geamputeerd.
Ga je zo door, dan sterf je later aan een beroerte, of hart- en vaatziekte.
'Ah, oké.
Kan ik er iets aan doen?'
'Tuurlijk, je kunt gaan sporten en gezond gaan eten, komt goed.'
'Juist, ja.'
'Dat ga je niet doen, hè?'
Ik heb meelij, al doen ze 't zelf.
Als je zo'n documentaire ziet, zoals The 600 Pound Man of zo…
…en hij uit z'n huis wordt getakeld, om naar 't ziekenhuis te gaan.
Als je aan een kraan bungelt…
…en je ziet een cameraploeg…
…weet je dat je 't hebt verkloot.
En dan, zoals ik zei, worden ze de dag erna wakker zonder benen.
Dat is triest, ze moeten huilen, ik ook.
'Hoe heb ik het zo ver laten komen? Ik ben zo dom.'
Dan worden ze filosofisch.
'Die benen gebruikte ik toch nooit echt.'
En dan is het tijd voor de lunch, dus…
Tegen de zuster: 'Zijn die benen er misschien nog?'
Doen jullie je ooit proletarischer voor rondom bouwvakkers?
Ik wel. Stel ik loop rond in het lommerrijke Hampstead…
…met een poëziebundel…
…een sjaal…
…Brahms neuriënd…
…en bouwvakkers roepen: 'Ricky'. 'Alles kits, ouwe rukkers?'
Geen idee waarom ik indruk op ze probeer te maken.
Menselijk gedrag heeft me altijd gefascineerd.
Maar in het begin zei ik al:
Alleen ons soort laat het universum zichzelf begrijpen.
Maar we zien de natuur door onze ogen. We stellen onszelf centraal.
Waarom zijn we hier? Wat vormt ons? Onze genen, of de omgeving?
Het natuur-opvoeding-debat.
Men vroeg de psycholoog Piaget ooit:
'Wat is belangrijker voor het intellect, natuur of opvoeding?'
Hij zei: 'Wat is belangrijker voor de oppervlakte van een veld?
Lengte, of breedte?'
Als je het niet weet, hoef je niet…
Maar psychologie, psychiatrie, de neurowetenschap beginnen nog maar net.
We weten nog zo weinig over ons brein.
Honderdvijftig jaar geleden wisten we niets. We gokten maar wat.
Bij alles was je gewoon geschift.
Als je geen witte, heteroseksuele, getrouwde, christelijke man was…
…week je te veel af? 'Geschift.' Dat riepen ze dan gelijk.
Homoseksualiteit? Geestelijke ziekte.
Je verdween in 't gesticht. Erger, je werd gemarteld.
Zwangere ongetrouwde vrouwen.
'Geschift.' Levenslang het gesticht in.
Nu begrijpen we meer. We zijn toleranter.
Het slaat nu door de andere kant op.
Nu is niets meer geschift. Je kunt niets meer vinden.
We vinden niets meer gek.
Alles is een syndroom, of een verslaving, of een voorkeur.
Ik kan m'n benen laten amputeren, wielen laten plaatsen…
…me identificeren als kinderwagen…
…en als je mij geschift noemt, ben jij bekrompen.
Die grap is wat uitgekauwd, of niet?
'Ik identificeer me wel als een ding.' Maar ik hou hem, om mensen te ergeren.
Alleen daardoor raken mensen beledigd.
Net als menselijkheid.
Ik heb het over aids, honger, kanker, de Holocaust, verkrachting, pedofilie…
…maar een grap over identiteit kan niet.
Je mag geen grappen maken over het trans-probleem.
'Ze willen gelijk worden behandeld.' Juist, daarom maak ik grappen over ze.
Snap je?
Ze weten dat de rest allemaal grappen zijn…
…maar dit moet ik wel menen.
Alsof een grap een venster is naar de ware ziel van de komiek.
Dat is gewoon niet zo.
Ik neem elke visie aan, om het grappiger te maken.
Ik doe of ik rechts ben, ik doe of ik links ben.
Ik doe of ik slim ben, ik doe of ik dom ben.
Wat 't maar grappig maakt, zonder vooroordelen.
Even eerlijk: natuurlijk steun ik de rechten van transgenders.
Ik steun alle rechten van de mens, transgenders zijn mensen.
Haal alles uit je leven. Gebruik de voornaamwoorden die je wil.
Wees het gender dat goed voelt.
Maar dames, kom me tegemoet. Laat die pik weghalen.
Meer zeg ik…
Dat je ergens een grap over maakt, zegt niet dat je tegen bent.
Een grap over identificatie.
Ik wou dat dat er was geweest toen ik jong was.
Het had me dingen opgeleverd.
Ik was naar m'n moeder gegaan: 'Mam, ik ben trans.' 'Wat zeg je?'
En ik: 'Ik ben trans, of ik wil een nieuwe fiets.'
Zij weer: 'Je krijgt een nieuwe fiets.'
Ik weer: 'Jij bepaalt.'
Ik ben opgegroeid in de jaren 60, jezus.
Mijn ouders waren Victoriaans. Dit kenden we niet.
Stel dat ik nu tiener was, in deze progressieve, woke tijd…
…en ik erg toffe hippie-ouders had en zei: 'Mam, pap, ik ben trans.'
'Jottem, dat is echt trendy.'
En m'n pa: 'Ik kies de vagina voor je.' 'Dank je, pappie.'
Toch?
Dan een montage, het ziekenhuis.
Elektrolyse, ik laat m'n haar groeien.
Ik zou een grote flamoes nemen.
Iemand anders betaalt, ik neem de grote. Toch?
Pa wil me omkopen met een gleuf. Val dood, pa.
Een grote flamoes, tieten, en…
Toch?
Dan zou ik te voorschijn komen.
Een echte vrouw. Dan was ik Vicky Gervais.
Nee, dan was ik een echte vrouw.
Je seksualiteit staat vast, ik zou op vrouwen vallen, dan was ik…
Lesbisch. Een klein lesbisch ventje, dat Vicky Gervais heet.
Wel een macho lesbienne, vanwege al het testosteron ervoor.
En ik hou van het uiterlijk. Jeans, zwart shirt, kort haar…
…een baard.
Dan was ik een echte, Vicky Gervais, lesbienne van de wereld.
Dan zou ik naar Brighton gaan…
…een lesbische bar binnengaan: 'Hoi.'
Pooltafel, winnaar blijft staan. De hele avond.
Ja, toch?
Goed.
Deze grap is het niet waard, om de clou, die is echt slecht.
Geniet dus maar van de reis.
Ik kijk rond, en zoek een van die knappe lesbiennes.
Zo flauw en slecht geïnformeerd dat het pijn doet.
Maar hij blijft erin.
Ik zoek een knappe lesbienne.
Dit is gewoon sneu, toch?
Zelfs voor mij.
Ik kan dit niet zonder te lachen.
Goed.
Ik loop erheen: 'Hoi, ben je lesbisch?' 'Ja, ben jij lesbisch?'
'Best wel, kijk dan.'
'Da's een mooie flamoes.' 'Kostte ook genoeg, verdomme.'
'Wat?' 'Nee, niks.'
Dan zou ik haar het hof maken. Ik zou al de…
Ik zou complimenten geven op lesbische manier.
'Wat een mooie Doc Martens heb je.' 'Dankjewel zeg.'
'Wat een grote oorbellen.'
Dan zegt ze: 'Wil je bij me thuis vunzen?' En ik: 'Heel even dan.'
Dus wij daarheen, kleren uit.
Borsten insmeren. Geen idee.
Doosvozen? Deze zou ik doen. Deze zou ik zeker weten doen.
Ik zou het googelen natuurlijk. Dan zou ik…
Ze zegt: 'Wil je me met een strap-on een goeie beurt geven?'
Dan zeg ik: 'Ja.' Dus ik bind een strap-on voor.
Die grote dildo zo op m'n nieuwe flamoes…
…bind hem achter vast.
En dan sla ik mezelf voor de kop.
Ik had toch gezegd dat hij slecht was?
O, God.
Van één ding is het duidelijk of het natuur of opvoeding is: racisme.
Niemand wordt racistisch geboren, dat wordt aangeleerd.
Ik wil geen verdeling brengen, maar ik ben geen fan van racisme.
Nee, luister even.
Het boeit me niet of je zwart, wit, bruin, Europees, Afrikaans…
'Tuurlijk. Zwart, wit, bruin, Europees, Afrikaans.
En de Eskimo's dan?' Racistisch, of niet?
'Ze zijn vreemd, Rick.' 'Nee, ze zijn anders.'
'Ze wonen in de sneeuw.' 'Ja, de sneeuw is hun huis. En?'
'Ze dragen een dode zeeleeuw.'
Dat zijn hun kleren, dode zeeleeuwen. Maar dit is het met racisme.
Als je er één uit z'n sneeuwhol trekt, en hem uit z'n zeeleeuwpakje pelt…
…en hij daar naakt staat, kijk dan even goed.
Het is gewoon een koude Chinaman.
Dus…
Ik weet dat je geen 'Chinaman' meer mag zeggen.
Dat het ooit mocht.
Het is het meest luie demografische bestempelen ooit.
De eerste komt bij ons aan land…
…wij vormen een groepje: 'Waar kom jij vandaan?'
Hij zegt: 'Uit China.' 'Dan ben je een Chinaman.'
'Wat ben ik?', zegt hij dan. 'Een Chinaman.'
'Wat is mijn vrouw dan?' 'Mevrouw Chinaman natuurlijk.'
'Waarom noem je me niet bij m'n naam?' 'Die weet ik toch niet?'
'Ik heet Ling.'
"Is dat je voornaam, of achternaam?'
'Allebei.'
'Ling Ling?'
'Harro?'
Ja, nee, oké.
Oké.
Weten jullie nog? Ironie?
En ik zei het niet, of wel?
Dat was dat Chinamannetje.
Als hij heet zelf oké vindt…
Dat komt er niet in.
Hou ik verdomme nog wel iets over voor deze special?
O, deze kan wel. Goed.
Heeft iemand vroeger een pedofiel als leraar gehad?
Applausje voor pedofiele leraren.
Verdomme, zeg. Niet te geloven.
Ook zoiets.
Ik denk dat mensen nu zo politiek correct willen zijn…
…dat ze steeds woker willen zijn, en iemand zal roepen: 'Pedo kan niet meer.
Het is denigrerend. Het beledigt mensen die verslaafd zijn aan kinderen.'
Dan gaan er mensen naar de dokter:
'Ik denk dat ik verslaafd ben aan kinderen.'
'Arme jij. Hoe voel je je?' 'Ik voel dat ik kinderen wil befriemelen.'
'Dat is wel een symptoom.
Geen zorgen, ga zitten.
Je gaat naar een kliniek, van belastinggeld…
…om kinderen te ontwennen.'
'Hoe werkt dat?'
'Ze geven heroïneverslaafden toch methadon?
Jij krijgt eerst een dwerg.'
Wie weet werkt het.
Wie weet.
'Hoe gaat dat dan?'
'Even nadenken. Heb ik nog niet gedaan.
Goed, luister.
Je komt naar de kliniek.
We hebben dwergen ingehuurd.
Zijn de mijnen open, dan zijn wij gesloten. Te weinig mensen.
Van februari… Stil. Van februari tot november kun je komen.
We hebben allemaal dwergen, met schooluniformpjes aan…
…en ze rennen gewoon zo rond.
Het zijn scharreldwergen.
Kleine scharreldwergjes.
Ze lijken ongeveer zes jaar oud…
…maar ze zijn volwassen, geen misdrijf. En we betalen ze, dus consensueel.
Kies er een die je wilt, trek z'n broek omlaag, friemel…
'Hallo dokter. Ik ben pedo, niet gay.'
Zou er homofobie zijn in pedokringen?
Een zelfingenomen heteroseksuele pedo ontvoert een klein meisje.
Hij neemt haar mee het bos in, ziet nog een pedo met een jongetje…
…en zegt: 'Vuile nicht.'
Een district in Londen wilde geregistreerde pedofielen weren…
…binnen een kilometer van een school.
Zeg over pedo's wat je wilt…
…maar ze zijn niet lui. Snap je me?
Veel zijn er buschauffeur. Je bent er zo.
Ja, toch?
Het verhaal van de pedofiele leraar is echt gebeurd.
Het was rond 1976, ik was 14, denk ik.
Achteraf heb ik wel medelijden met hem.
Hij was achterin de 20, een vrij nerveus type.
Hij was duidelijk gay, en had iets met een van de oudere jongens.
Die was ongeveer 16, of 17.
Nu was het legaal geweest, maar toen was hij technisch gezien pedo.
Verstoten, veroordeeld, nooit weer gezien. Een enorm schandaal.
Toen het bekend werd, liep ik naar huis.
M'n moeder wachtte me op: 'Heeft hij aan je gezeten?'
En ik zei: 'Nee.'
Ze zei: 'Weet je het zeker?' En ik: 'Ja.'
Toen zei ze: 'Dan vond hij je niet leuk.'
Mijn moeder was me dus aan het opnaaien…
…dat ik niet aantrekkelijk genoeg was om aangerand te worden.
Wat als ik er een complex aan over had gehouden? 'Ik zal d'r leren.'
Middernacht. 'Waar zat je?' 'Ik was buschauffeurs aan 't pijpen.'
Dat was typisch m'n moeder. Een geweldige vrouw…
…maar ze zei gewoon wat ze wilde. Ze zou alles voor je doen…
…maar wou het recht erover te klagen.
We hadden vroeger een buurvrouw, Mrs Dawson.
Ze was zo'n 25 jaar ouder dan m'n moeder. Toen zij 60 was, was die dame al 85, 86.
M'n moeder was de enige die ze had. Ze woonde alleen, ma deed alles voor haar.
Boodschappen, het huishouden.
Maakte lunch, ging bij haar zitten. Later kwam ze terug voor 't avondeten.
Dat bleef zo doorgaan. Ik belde eens naar huis, ma was 70.
'Ik had gebeld, je was er niet.'
'Ik was bij de buurvrouw.' 'Hoe is het met haar?'
En m'n moeder zei:
'Ze gaat maar niet dood,.'
Goeie herinneringen aan m'n jeugd in Reading…
…en daarom…
…ga ik nooit meer terug.
Ik kom overal ter wereld mensen uit Reading tegen.
'Ik kom uit Reading.' Zou genoeg moeten zijn, is het nooit.
Dan is het: 'Jij kent Norman Taylor wel, of niet?'
Ik ken die persoon echt nooit. 'Nee, sorry.'
'Hij kent jou wel.'
'Ik ben op tv, vriend.'
'Jij ging naar de Ashmead-school.'
'Dan ken je Pete Shepherd.' 'Wanneer zat hij daar?'
'In 1993.'
'Toen was ik 31, vriend.'
'Hij kent jou.' 'O, ja? Heeft hij een tv?'
'Dan komt het daardoor.'
Ik hou van oude verhalen. Showbizzverhalen vind ik maar saai.
Echte verhalen. Als ik een show maak…
…denk ik aan hoe dingen m'n leven hebben veranderd.
Voor deze show dacht ik aan iets, en dat was knuffelen.
De laatste jaren heeft er niemand meer geknuffeld.
Dat vond ik zelf beter. Ik heb nooit van knuffelen gehouden.
Ik voelde me ongemakkelijk. Vroeger deed ik het ook niet.
Pas toen ik in Londen kwam.
Een knul uit een arbeidersgezin uit een wijk in Reading knuffelt niet.
Je knuffelt je vader, opa of je broer niet.
Je jent ze, maakt geintjes. Zo knuffelen wij.
Een voorbeeld. Het was de begrafenis van m'n vader…
…ik was er met m'n broer Bob.
Bob stond te roken, en oom Mike kwam eraan.
We hadden hem 25 jaar niet gezien. Toen was hij nog 50, nu was hij 75.
Je zag het aan hem, het was een oude man.
Hij kwam naar ons toe: 'Hallo, jongens.' En Bob herkende hem en zei: 'Allejezus.'
Bob keek rond over de begraafplaats: 'Heeft naar huis gaan nog wel zin?'
Of niet?
Oom Mike moest lachen en zei: 'Altijd fijn je te zien, Bobby.'
Dat was hun knuffel, snap je? Nog een voorbeeld.
Toen ik van school ging, was m'n beste vriend Mark.
We gingen een jaar samen geld verdienen. Om ons te bezatten, eigenlijk.
Deden we ook, beste zomer ooit.
Maar toen gebeurde er iets.
Zijn oma stierf, hij woonde bij haar. Het was dus nogal wat.
Hij ging naar de begrafenis. Daarna kwam hij meteen naar mijn huis.
Hij ging zitten, in z'n zwarte pak, stil. Ik wist niet wat ik moest zeggen.
Geen knuffel, snap je? Dus ik vroeg: 'Hoe was 't?'
'Vreselijk. Ze is gecremeerd. We stonden buiten te kijken naar de rook…
…de wind draaide…
…en het waaide in ons gezicht.'
Ik zei: 'Ook in je mond?' 'Ja, ook.' En ik nam de gok.
Ik zei: 'Smaakte het bitter?' Hij zei: 'Ja.' Toen ze ik:
'Dat was haar clitoris.'
Snap je?
En Mark zei: 'Verdomme zeg, Rick.'
En toen begon hij te lachen.
En dat was onze knuffel, snap je?
Ik heb nog één verhaal voor jullie.
Weer waar. En dat zijn ze, als ik dat zeg.
Beloofd, allemaal waar.
Schoolverhalen zijn m'n favoriet, en dit is m'n favoriete schoolverhaal.
Dit was ook in 1976, ik was dus 14.
Ene Gary Masterman zat in onze klas.
Gary kreeg Gilles de la Tourette, in elke zin zat wel een scheldwoord.
Hij had een tic, hoorden we in de aula.
Gary was er, alle leraren en kinderen kenden hem.
Hij was populair. Aardige knul, Gary Masterman.
Maar soms leken zijn tics relevant.
Ik vergeet nooit meer, tijdens de les van Miss Wilkie, een jonge lerares.
Ze stond bij het bord, en liet ons dingen roepen.
Geen idee meer waarover. 'Simon, wat denk jij?
Goed, dat werkt wel. Brian, wat denk jij?
Heel goed.
Ze zei: 'Gary.' 'Ik wil je vingeren, juf.'
En zij gewoon: 'Iemand anders?'
Ze wees naar Sean Dixon…
…en Sean zei: 'Ik ook wel.'
Jullie waren geweldig. Tot ziens.
Ondertiteld door: Martijn Beunk