Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Pomogę ci. Trzymaj się ze mną.
Dzięki, Casey Jones.
Uczyłem się od najlepszych. Już prawie!
NOWY JORK, ROK 2044
Złe pieski!
W samą porę, braciszku. Z przytupem.
Pomóż mu. Jest ciężko ranny.
Ruch oporu przegrał. Krangowie wygrali.
Ale to nie koniec.
Zostaje nam największa broń,
nadzieja.
I mocarny wojownik.
Musimy cofnąć się w czasie.
- To odbierze mi wszystkie siły. - To nasza ostatnia szansa.
I jedyna.
- Dokąd on leci? - Posłuchaj mnie.
Krangowie trafili tu tajnym przejściem.
Klucz do niego wyglądał tak.
Czemu mi to mówisz?
Mikey przeniesie cię w czasie do dnia, gdy go skradziono.
Co zrobi?
Złodzieje klucza otworzyli przejście Krangom.
Musisz temu zapobiec. Znajdź klucz. Powstrzymaj ich.
- Ale… - Powtórz!
Znajdę klucz, powstrzymam ich.
Nie chcę cię stracić.
Nie chodzi o mnie.
Znaleźli nas!
Mikey!
Mistrzu Michelangelo, nie!
Casey.
Zrób coś dla mnie, gdy uratujesz świat.
Skocz na kawałek.
Gdzie…
Udało się?
Dobra. Znajdę klucz, powstrzymam ich.
Wojownicze Żółwie Ninja!
Spokojnie, Leo.
Dasz radę.
Skup się.
Cały świat na ciebie liczy.
Zrobisz najwyższą wieżę z kartonów po pizzy!
Aż 125 kartonów!
Mówią, że to niemożliwe. I komu się udało? Moi.
To Leo po hiszpańsku.
Nie chwal dnia przed zachodem słońca, poligloto.
Musisz dotrzeć na szczyt.
Według moich obliczeń wiatru, ciśnienia i punktu rosy jest to wątpliwe.
Według moich obliczeń,
jeśli w siebie wierzysz, zawsze dasz radę.
Dzięki. Mam w siebie niezachwianą wiarę.
Leo!
- Jestem Leo! - Tak jest!
Tu jesteście. Szukałem was.
Zgadnij, kto pobił rekord.
Serio? Ile udało ci się…
Skup się, Raph. Mieliśmy ćwiczyć…
Chwileczkę.
Donnie?
Pokonałeś mnie. Brawo.
Przestańcie!
Mamy robotę, a ty przywlokłeś ich tu?
Bicie rekordu było ciekawsze.
Niech cię. Nie wszystko jest o tobie.
Zacznij zachowywać się jak bohater.
I już. Panowie?
- Co to było? - Wymyśliłem małą grę.
Bierzemy gryza, gdy powiesz „bohater”.
Rzadko mówię „bohater”.
Leo!
I co z tego, że mówię boh… to słowo.
To dobre słowo. Musimy tacy być.
Wyluzuj. Mamy to w genach.
Nasza ninjowość jest poza skalą. Mamy mocarną broń.
Kto ma cztery skorupy i pokonał Shreddera?
Leo!
Nie rozumiesz.
Co to za… To ja.
To chyba 317-39,4.
Bez jaj!
Nikt nie czytał Księgi kodów złoczyńców?
- Nie. - Nigdy.
ARTEFAKTY
Udało się! Mamy tosia cochcemusia!
Jasne!
Superłotr Warren Stone i Hipno-Potam są nie do zatrzymania.
Są. Oto plan!
Po co nam plan, skoro mamy mocarne moce?
Leo!
Miecze, czas otworzyć portal!
Zobaczymy się, gdy uratuję sytuację!
Nie! Musimy współpracować!
Na deszczową niedzielę! To te nieznośne żółwie!
Prawo jazdy i dowód.
Przykro mi. Zostały w drugiej kurtce.
Leo!
Pomożemy ci.
Bez obaw. Robię z nimi, co chcę.
Nie wygląda na to. Donnie, Mikey, manewr 12.
Jasne!
Biczoatak!
Czas na technologiczny atak!
Rany.
Oddajcie łupy, gadziny!
O nie.
Musieli ukraść to.
Złapię to!
Swoimi niezdarnymi rękoma? Ja to złapię.
Odportalowałeś mu rękę!
Dobre. Mogę tego używać?
Sprawdźmy. „Zostałeś sportalowany!”
Ja to wezmę.
Klan Stopy?
Czekaliśmy wieki, ale w końcu to mamy.
Jasne. Dzięki naszej idealnej pomocy.
No problemo, partnerze.
Bo jesteśmy partnerami, nie?
To musi być niebezpieczne, skoro im na tym zależy.
Myślisz?
Co?
Wyraźnie mówiłem, że to złapię.
Ale ja zrobiłem to z gracją.
Nie złapałeś tego!
Straciłeś to i mamy problem z Klanem Stopy!
Zaczniesz traktować to serio?
By też mieć zmarszczki od zmartwień?
Nie, nie chcę otchłani Rapha.
„Otchłani”?
No wiesz, wąwozu, szczeliny.
To przez to, że bez końca muszę się martwić o was.
Nic nie rozumiesz.
Jestem najstarszy.
Odpowiadam za was i za to,
byśmy byli gotowi na wszystko.
Inaczej wszyscy możemy zginąć.
Wybacz, zamyśliłem się.
Możesz zacząć od początku?
Faktycznie przydałby ci się trening.
Puść go.
Czekaj!
Dość kłótni!
Ale tato! Leo…
Dość.
Jesteście zespołem. Braćmi.
A przede wszystkim jesteście za głośno.
Nie mogę oglądać serialu.
Tristan oświadczył się Annabelle. Zgodziła się?
Przez was nie wiem!
Zachowujcie się tak, jak was uczyłem. Z szacunkiem i cicho!
Przepraszam.
Jak mam to znaleźć?
Ile ludzi.
Jak mam ich uratować, sensei?
Szkoda, że cię tu nie ma.
Przecież jesteś!
Odnajdę cię.
April.
Pomoże mi.
CEL: ZNALEŹĆ APRIL
UNIWERSYTET EASTLAIRD
Ma profesor chwilkę?
Chodzisz na moje zajęcia?
April O’Neil, dziennikarstwo. Piszę do Uniwersyteckich wieści.
Mogę zrobić kilka zdjęć do artykułu?
Oczywiście.
Co mam zrobić?
Proszę napisać coś mądrego.
Akurat mam idealne równanie.
Teraz proszę przyglądać się pracy.
Zawsze się przyglądam równaniom.
Zwłaszcza temu.
Założę swój fartuch.
- Tablica! - Dobrze.
DOKTOR NUDNYPAN
Mógłbym patrzeć na to cały dzień.
Mówi April O’Neil, dziennikarka śledcza.
Od lat uczelnia zaprzecza, że zagraniczny rząd płaci jej
za stworzenie bomby wylesiającej.
Dziś ujawnię ten chemiczny przekręt.
April O’Neil.
TAJNE
Wygląda nikczemnie.
Kto tam jest?
Dowody, złotko.
Rany.
Dobrze, że miałam nie tylko nagranie.
April! Tak!
- Dowódczyni… - Koci refleks!
Czemu się tak skradasz?
Co jest?
Zobaczyłam zdjęcie i przyniosłam go.
Sensei?
To ty!
Jesteście tu wszyscy!
Nie sądziłem, że was zobaczę! Ale się cieszę!
Kim jesteś? Skąd masz to zdjęcie?
Kto je zrobił? Wyglądam super.
Jaką lubisz pizzę? Właśnie zamawiam.
I czemu nosisz strój geniusza?
To mój znak towarowy!
- Hak na linie! - Co się dzieje?
Chce uciec!
- Powalić go? - Ja to zrobię.
Donnie!
Dobra.
Jestem przyjacielem. Wyjaśnię.
Od początku.
Nazywam się Casey Jones i mam to zdjęcie
oraz technologię, bo mi je daliście.
Ale nie teraz, bo jestem z…
przyszłości!
To nie żart.
Gdyby tak było, to Donnie by wrócił
i dał mi wyniki losowania totka.
Musicie mi uwierzyć. Ludzkość od tego zależy.
Obcy zdziesiątkują planetę.
Będziemy żyć w jaskiniach. Jeść liście i szczury.
Bez urazy.
Jasne, jesteśmy pyszne.
Wiem, jak to brzmi, ale mistrz Leonardo dał mi misję.
Fajnie, że nazywa mnie „mistrzem”.
Oczywiście.
Jesteś najlepszym ninją na świecie.
Mam znaleźć klucz i powstrzymać Krangów.
Obcy?
Robi się coraz lepiej.
Splints?
Krangów?
Słyszałem o nich.
To potężni barbarzyńcy, czczeni przez Klan Stopy.
Podobno przybyli z gwiazd.
Byli bezwzględni i pragnęli jednego:
ujarzmić nasz świat, jak wiele innych przed nim.
Byliśmy w rozsypce,
ale mistyczni wojownicy stworzyli wielką broń,
klucz, który uwięził ich w wymiarze z innej rzeczywistości.
Przez wieki klucz był ukryty,
by chronić ludzkość i zapobiec powrotowi Krangów.
Czyli…
Gość naprawdę jest z przyszłości?
Umysł…
Dziś ktoś znajdzie ten klucz!
Ukradnie go i uwolni Krangów!
Wróciłem, by ich ubiec.
Mistrz Leonardo narysował klucz.
By powstrzymać Krangów, musimy znaleźć klucz pierwsi.
Co?
Moja przyszła cudność powiedziała, co robić, jeśli już go mają?
Bo już go mają.
O nie! Spóźniliśmy się!
Wcale nie.
Wiemy, kto ma klucz. Klan Stopy.
Znajdziemy ich, nim go użyją.
Tym razem działamy razem!
Rozwiążecie mnie?
O nie.
Dobra rada od łotra. Masz marną kryjówkę.
Sugerowałbym aksamit, kominek, może kotka z diamentowym naszyjnikiem?
Dziś wyzwolimy naszych panów z ich wymiarowego więzienia.
Ten klucz
uwolni ich i pozwoli zniewolić ludzi tego świata.
Myślałem, że zakumplujemy się i obrabujemy jakiś bank.
Podążymy za Krangami, by zapewnili Klanowi Stopy chwałę!
Nuda!
Wy?
- Leo! - Co?
Czekałem na dobry moment, ale gadał i gadał.
Klucz jest tam!
Brać ich! Nie mogą zakłócić ceremonii!
Nie!
Zaczęło się!
Otwiera przejście! Musimy się tam dostać.
Biegnij. Pomożemy ci.
O nie.
O nie! Dostali się tu!
Niech to będzie krótka wizyta.
W końcu jestem wolny!
Mieszkańcy tej planety zapłacą za to, co mi zrobili.
Witaj na Ziemi! Życzę beznadziejnego pobytu!
Dość sztuczek!
Mikey! Donnie! Nie!
Nie.
Co stało się z naszymi mocami?
Zniknęły.
Co nam zrobili?
Bracie, siostro, chodźcie.
Czas dokończyć tworzenie świata Krangów.
Czekałam na ten dzień.
Owszem.
Bracie, poszerz portal i odzyskaj nasz statek, Technodrom.
Wtedy ten świat będzie nasz.
Jeśli pozwolicie, dawno nikogo nie zabiłam.
Nie!
Odwrót!
Nie ma mowy!
Choć raz mnie posłuchaj. Są za silni, tata jest ranny.
Nie rozumiecie.
Jeśli uciekniemy, będzie gorzej.
Raph?
Nie będę się kłócił. Uciekamy, Donnie!
Jasna sprawa.
Musimy zdobyć klucz, sensei.
Leo!
Raph?
Czekaj, nie.
Raph, zaczekaj!
Nadlatują kapsuły.
Gratuluję przeżycia.
PRZEŻYLIŚCIE!
Do kitu.
Wszyscy są cali?
Jak tu trafiliśmy?
W kapsułach. Nigdy ich nie używaliśmy.
Jak ocenicie jakość ucieczki?
„Dobra”? „Bardzo dobra”? „Wspaniała”?
- Donnie! - Wybacz. Zbieranie danych uspokaja.
Splints!
To straszne! Czemu uciekliśmy?
Nie widziałeś, że dostawaliśmy w tyłek?
Miałem ich powstrzymać!
Krangowie używają klucza,
by sprowadzić coś, co zniszczy świat.
Przegraliśmy.
- A kapsuła? - Gdzie Raph?
Wiedziałeś o tym i milczałeś?
- Co? - Spokojnie!
- Co się dzieje? Gdzie Raph? - Co się mu stało?
Leonardo?
Dopadli go.
- Zostawiłeś go? - Sam to zrobił.
Uratował mnie swoją kapsułą, bo zabrałem ten durny klucz.
Masz go. Super.
Super? Mają Rapha.
Jest z przyszłości! Wiedział!
W moich czasach to się nie stało.
Zmieniliśmy przeszłość i masz klucz.
Możemy ich powstrzymać.
- Musimy uratować Rapha. - Zaczekaj.
Pójdę nawet bez was.
- Straciliśmy moce. - Nie mamy planu!
Nie szkodzi.
Jestem najlepszym ninją na świecie.
Może o tym pogadajmy, nim rzucimy się jak zamroczeni?
Wciąż mówicie mi, że robię coś źle,
ale zdobyłem ten klucz!
Udało się, więc teraz decyduję.
Synu, słuchaj zespołu.
Nie chodzi o ciebie.
Chodzi, bo zabrali brata.
Poradzę sobie.
Donnie, prowadzisz.
Co z tym?
Nie możemy go zabrać, ale i zostawić.
Zniszczmy go.
Zajmę się tym ze Splintsem.
Dzięki, dowódczyni.
„Dowódczyni”? Brzmi świetnie.
Spójrz.
Ohydny.
Spójrz w lustro.
Mówi do mnie.
Wyrwę mu język.
Wybacz jej.
Ma charakterek.
Tysiąc lat w więzieniu nie wyszło jej na dobre.
Nie jesteś człowiekiem.
Czym jesteś?
Chętnie pokażę.
Jesteś potężniejszy od ludzi, ale bronisz ich.
- Czemu? - To mój obowiązek.
To słowo słabych.
Na wielu planetach słyszałem o obowiązku.
Krangowie przejęli je wszystkie.
A teraz nasza krucjata będzie kontynuowana,
by przywrócić naturalny porządek.
Silni pokonają słabych.
To nie my tkwiliśmy milenium w więzieniu.
To była obelga.
To tylko potknięcie.
Odzyskam klucz od twoich towarzyszy,
sprowadzę potężny Technodrom
i zobaczycie prawdziwą moc Krangów.
Dokąd zabrali mój klucz?
Nic ci nie powie.
Zabiję go.
Pani Mózgowinka ma rację. Nic nie powiem.
Nie musisz.
Sam sprawdzę.
I mam.
Zawsze wybierają ból.
Wraz z bratem znajdziemy miejsce na przejście między wymiarami.
Weź żołnierzy i odzyskajcie klucz.
Żyjemy, by służyć.
Będziesz mi służyć tak czy inaczej.
Co to?
Trzymajcie się pośladów!
Żółwioczołg! Tak działamy w przeszłości!
To znaczy w teraźniejszości.
- Te podróże w czasie… - Jadą.
Według urządzenia na Raphie…
Wszyscy takie mamy?
„Nie”?
Oczywiście, że tak…
nie zrobiłem.
Kierują się…
do najwyższego budynku.
Tak, do Metro Tower.
Znam tę historię z dzieciństwa, ale nie sądziłem…
„Z samego szczytu miasta Krangowie rozerwali niebo.
Na Ziemię zszedł terror, który gorszy był od śmierci”.
Opowiadali to dziecku?
Przyszłość jest ostra.
Nie pozwolę na to.
Dostaniemy się do Metro Tower przez tunele metra.
Nie będziemy mieć możliwości ucieczki.
- Jesteś pewien? - Może lepiej…
Robimy to po mojemu. Pamiętacie?
Przygotujcie miejsce, byśmy mogli sprowadzić Technodrom.
Tak, bracie.
Idzie gładko. Zaraz odzyskamy Rapha.
Oby był cały.
Jak go znajdziemy?
To tylko jedna z niewiadomych.
Spokojnie. Zrobimy to, co zawsze. Zninjujemy ich po całości.
Tak wyzwoliłeś rodziny z obozu pracy Krangów.
Brzmi jak ja.
W przyszłości jesteście niesamowici.
Zdobyłeś potężne moce.
Jasne. A moja przyszłość? Tylko mnie nie zawiedź.
Ile mam Nobli? Nie mów, wolę niespodziankę.
Byłeś najgenialniejszym umysłem swoich czasów.
Jestem w szoku. Dalej, nie zaskakuj mnie.
A ja?
Jesteś najpotężniejszym wojownikiem świata.
Te dłonie wysłały mnie w przeszłość.
Muszę wam coś powiedzieć.
Hamulec ręczny.
Dobrze trafiliśmy?
Stacja pod Metro Tower jest za tymi pnączami.
Dobra. Chodźmy.
Przez tę ohydną, oślizgłą dżunglę?
Wiem, Leo wie najlepiej.
Nie dam wam płynu do rąk.
Dość spokojnie jak na tak niespokojny czas.
No nie wiem, Leo. Coś wydaje się…
nie tak.
Bez obaw, nie zginiecie. Jestem mistycznym wojownikiem.
„Od razu mi lepiej”, rzekł bez sarkazmu.
Schody.
Wybraliśmy dobrą drogę. Zaskoczymy te gnidy.
Próbowaliśmy młotka, miotacza ognia, kwasu.
Jak to możliwe, że nawet laser zawiódł?
Nie ma żadnej rysy!
Może źle celowałaś.
A może twój szczurzy łeb!
Ja ci pokażę szczurzy łeb.
Głęboki oddech.
Trochę powiedzieliśmy,
ale wróćmy do ratowania świata.
Co teraz?
Niedobrze.
April O’Neil.
Wracaj!
Szybciej.
Szybciej!
- Wiedziałem, że to zły pomysł. - Za wiele ich. Wracajmy.
Dotrzemy do schodów.
Nie damy rady! Zawróćmy.
Idziemy do przodu i odzyskamy Rapha.
Mistyczne dłonie!
Donnie! Mikey!
Donnie, twoja skorupa! Nic cię nie chroni!
Schowajmy się!
Spokojnie, Rzygotello!
Spokojnie.
Wiejcie, szkodniki, ale nie uciekniecie!
Nie!
Oddaj mi klucz!
BRAK POMYSŁU
Co mi zrobiłaś? Co zrobiłaś z moją twarzą?
Mówiłam, że to coś nikczemnego!
Tak, jesteś genialna. Chodźmy.
Donnie, zgłoś się. Znaleźli nas. Dokąd jechać?
Jesteśmy uwięzieni w metrze pod Metro Tower.
Czołg leci na oparach i jest cały w mazi Krangów.
- Powtarzam… - Przyjedź!
Niszczą nas!
Już jedziemy!
Jak ich uratujemy?
Mam plan.
Wolę nie zajść ci za skórę.
Casey!
W porządku?
Donnie? Mikey?
Co to było?
Jakiś szalony potwór Krangów.
Mówię o tobie! Nie słuchałeś ich.
Chciałem wejść do budynku.
Świetnie ci poszło.
Przecież zrobiłem wszystko dobrze.
Nie słuchałeś zespołu!
Nie zawsze wiesz wszystko!
Mówiłeś, że jestem najlepszym ninją.
Myliłem się.
Co?
Jesteś porywczy, arogancki
i nie widzisz, że ktoś może przez ciebie zginąć.
Wiesz, jak skończą twoi bracia?
Zginą w walce z Krangami.
Świat potrzebuje Leonardo.
A mamy tylko ciebie.
Wieści w sprawie sytuacji w Metro Tower.
Utracono kontakt z osobami w budynku.
Według doniesień
coś blokuje wstęp dla służb ratunkowych.
Głupcy.
Powinni z zachwytem witać mocarnych Krangów.
Wy, na dachu! Poddajcie się!
Widzimy dach, gdzie policja mierzy się z…
Co to?
Zaczynaj.
Dobra! Zaczekaj!
Uwaga!
Wiem, że nie takiego Leo znasz. Może nim nie będę.
Myślałem, że na mnie polegają, ale to ja polegam na nich.
Musimy współpracować, by przetrwać.
Szczelność powłoki: 4%. Wyciek nieunikniony. Powodzenia.
Mamy nieunikniony zapas czasu.
Czyli bardzo mało.
Uratuję nas mistycznymi dłońmi.
Casey musiał się mylić.
To koniec. Zmiażdżą nas!
- Puk, puk. - April?
Ktoś zamawiał ratunek?
Wyplenię te chwasty!
April!
Uratowałaś nas!
Skrępowany emocjonalnie!
Gdzie Leo i ten chłopak?
Gdzieś tam.
Szybciej! Są tam.
Czuję ich.
Znalazła nas! Uciekajmy.
Tak wygląda przyszłość?
Nie, dużo gorzej.
Słyszycie mnie?
Mów, Leo.
Gdzie jesteście?
Uciekliśmy z metra przez schody.
Mam zakłócenia, ale nie ruszaj się, a algorytm ustali twoją lokalizację.
- Donnie? - Dziwne liczby, już prawie.
Prawie!
Nigdy nie użyję algorytmu.
Super, że żyjecie.
I wy też.
Dość, uścisków, znajdźmy Rapha.
Zlokalizujesz go?
Jasna ciasna, że tak.
Mam go! Jest blisko.
Niemal nad nami.
Jest nad nami.
Raph!
Musimy go wydostać!
Mamy cię, brachu.
Raph?
Niespodzianka.
Co mu zrobiłeś?
Udoskonaliłem go.
Dzięki. Dobrze to wykorzystamy.
Chodź. Świat czeka na zniszczenie.
Zniszcz ich!
Uciekajmy.
- Leo! - Nie!
Szkoda, że nasi bracia nie przeżyli.
Ale w moim nowym imperium nie ma miejsca na ich słabość.
Otwórz niebo i sprowadź na ten świat
potężną moc Krangów!
Uwaga! Coś spada z nieba!
Zacząć!
Co zrobimy?
Już po nas. Krangowie są zbyt potężni.
Może zmienimy przyszłość inaczej.
Zmierzmy się z faktami. Nie zmienimy przyszłości.
Kto tak mówi?
Paradoks dziadka, determinizm,
kontinuum czasoprzestrzeni.
Nie chciałem tego, ale…
to nauka.
Tak! Donnie się myli!
Świat się kończy, ale pociski trwają.
Już zmieniliśmy przyszłość.
W twoich czasach Raph nie zmutował.
- Prawda? - Racja.
Zmieniliśmy przyszłość. Jesteśmy w innym…
rozwidleniu czasu?
Tak, tym nerdowskim czymś.
A więc wciąż jest nadzieja!
Największa broń ninji.
Dobre!
Nie wiem wszystkiego. Nie wiem, jak pokonać Krangów,
ale możemy zmienić przyszłość, póki jesteśmy zespołem.
Co mamy?
Może nie musimy ich pokonać!
Odeślijmy ich do więzienia.
Dobre! Donnie, co powiedzą te wielkie, piękne brwi?
Jeśli przejmiemy ich statek, możemy go odesłać.
O to chodzi! Kto jeszcze?
Jeśli ktoś przejmie klucz…
Zamkniemy przejście.
I pożegnamy Krangów na zawsze!
Co powiesz, Donnie? Wsiądziesz za ster statku kosmicznego?
To najlepsze pytanie, jakie mi zadano.
Mamy plan. Chodźmy ratować świat.
A co z Raphem?
Może stał się brejowatym obcym,
ale wciąż jest naszym bratem i odzyskamy go.
Tam jest klucz!
Chodźmy!
Przydałby mi się teraz mój plecak odrzutowy.
Nie zdobędę za to uznania!
Za późno, by dołączyć do April?
Wymyślcie, jak porwać statek.
Ja znajdę Rapha.
Jak go porwiemy?
Przez główny pulpit?
Ale jest zajęty.
Nowy plan.
Wiejemy!
Przyszedłem po brata!
Niech zgadnę.
Obowiązek.
„Podwiązek”?
Ulepszyłaś się.
Zapłacisz za to, co zrobiłaś!
Słaba z niej wariatka. Czemu się nie rozwija?
Leo liczy, że zdobędziemy klucz.
Mam plan.
Osłaniaj mnie!
Nie masz wyboru. Idziesz ze mną.
Pokonam cię, jeśli będę musiał.
Będziesz musiał.
Brawo, Mikey!
Nie ma przycisków ani komputerów.
Tylko obleśne ohydztwo.
Jak się włamać…
- Boże, wiem, co muszę zrobić. - Co?
Chyba nie dam rady.
O czym ty mówisz?
Nie!
Ale ohyda!
- Nie! - Dasz radę!
- To straszne. - Wiem!
Zrobię to!
Wiem, że gdzieś tam jesteś. Otrząśnij się z tego.
Widzisz teraz moc Krangów?
Ratuję tę słabą planetę.
Jestem dla niej darem!
Nie działa. Potrzebuję połączenia.
Zdejmij moją skorupę.
Nie, coś może ci się stać.
Nie ma czasu!
Donnie?
Mikey, jestem…
statkiem kosmicznym!
Ratuję cię, idioto!
Czemu tak to utrudniasz?
Chcesz atakować? Śmiało. Nie będę walczył.
Co?
Nie!
W końcu człowiek i maszyna
połączyły się w bionicznej synergii!
Jak śmiesz bezcześcić statek Krangów!
Donnie! Mikey!
Nie chcę już walczyć.
Walczyłem, bo cię nie rozumiałem.
Ale już wiem.
Myślałem, że wścieka cię mój styl działania.
Gdy zobaczyłem, co dzieje się tobie oraz im,
pojąłem, że nie chodzi o mnie.
Krzyczałeś, bo się bałeś.
Odpowiedzialność za innych przeraża.
Za zespół i rodzinę.
Ale i tak to robimy, bo jesteśmy bohaterami.
Jeśli to mój koniec, wiedz, że zrozumiałem.
I przepraszam.
Jesteś tam, Raph! Rodzina cię potrzebuje!
- Leo? - Tak!
Mikey, Donnie, damy radę.
Raph robi to dla nas. Pomóżmy mu.
Obcy ma nas za słabych,
bo nie widział nas w akcji…
gdy walczymy razem!
Nie pokonacie Krangów.
Poddajcie się!
Pochłoniemy was z resztą tej żałosnej planety!
Marne szanse.
Nie jesteśmy jak inni.
Jesteśmy…
Wojowniczymi…
Żółwiami…
Ninja!
To ma być plakat i kropka.
To nie koniec.
April O’Neil.
Zemsta.
Zatrzymaj go pod tym budynkiem.
Tak!
Casey, uciekaj!
Dowódczyni O’Neil!
Brawo!
Donnie’emu prawie się udało. Muszę zdobyć klucz.
Na razie.
Sensei, tu Casey. Słyszysz mnie?
Słyszysz mnie?
Dobra. Donnie!
Kałabanga!
Jedziemy!
Dajesz!
Jasne!
Mam cię! Bez obaw!
To ratunek, nie uścisk!
To Staten Island?
Ohyda.
Jak oceniacie poziom ratunku? Zły?
Bardzo zły? Donnie mógł to zrobić?
Donnie.
Leo tam jest.
Casey, zgłoś się.
Jestem. Widzę klucz.
Daj znać, a go wyciągnę.
Zamknij drzwi, gdy przekroczę przejście.
Co? Nie, sensei!
To jedyny sposób. Jest za silny.
Muszę zatrzymać go po drugiej stronie.
Musi być inne wyjście.
Spróbowaliśmy wszystkiego.
Nie rób tego, Leo!
Kto to mówi? Ty tu jesteś bohaterem.
Pokonany, sam, a wciąż walczy.
O co?
O honor, odkupienie?
Dla poświęcenia? To bez znaczenia.
Przekonamy się.
Leo, nie mogę znów cię stracić.
Ja z przyszłości byłby z ciebie dumny. Ja też jestem.
Słabe słowa, słabe działania.
Od zawsze wiedziałem to, czego ty nie rozumiesz.
Siła zawsze zwycięży!
A ty nie rozumiesz, że chybiłem celowo.
Dość tych sztuczek.
Zamknij portal.
Co?
Nie! Puść mnie!
Casey, proszę!
Zostałeś sportalowany!
To ty!
Wszystko zniszczyłeś!
To na tobie wyżyję cały swój gniew!
Myślisz, że wygrałeś, żałosny szkodniku?
Zaraz nie będzie ci do śmiechu!
Mikey, to koniec.
Leo się nie poddał.
Ja też nie odpuszczę.
Cokolwiek robisz, nie przestawaj!
Jesteśmy razem.
Trochę wam to zajęło.
Leo!
- Leo? - Hej.
To Staten Island?
Chodź tu!
Żadnych zdjęć.
BEZ FOTO NIE UWIERZĘ
ŚCIEMA
NIEMOŻLIWE!
BOHATEROWIE!
To ma być ten kawałek?
Nie kumam.
Czekajcie.
Lepsze od szczurów!
Reszta uratowanego świata też jest niezła.
Spójrzcie tutaj!
Dostałaś wiadomość od jakiejś Cassandry.
Chyba nie próżnowała.
To moja mama!
Kontinuum czasoprzestrzenne.
Udało ci się.
Naprawdę.
Jestem dumny.
Nie chodziło o mnie. Każdy z nas zrobił, co trzeba.
Jak to bohater.
Powiedziałeś „bohater”.
To nasz dom, panowie.
- Co za miasto. - Piękne.
Niezależnie od wyzwania, zawsze je obronimy.
Skoro mowa o wyzwaniach, wiesz, co teraz zrobię?
Pobiję rekord!
Nie ma mowy! No dobra.
Dawaj, Raphi!
Napisy: Krzysztof Zając