Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
MUNDUA ALDATZEKO
BEHAR DENA DA
JENIO TXIKI BAT
Amak dio mirari bat naizela.
Aitak dio txikitxo berezia naizela.
Printzesa bat naiz ni.
Printze bat naiz ni.
Amak dio zerutik jaitsitako aingerua naizela.
Aitak dio soldadutxo berezi bat naizela.
Inor ez da ni bezain ausart, ez indartsu.
Aitatxok esan al dizu?
Handitzen naizenean,
soldadutxo bat izango naiz.
Eta zu muturrean joko!
Egiozu beste bat alde honetatik gure iratxoari.
Ez genuke hau esan behar, baina besteak baino politagoa da.
- Bai maitagarria! - Begiratu amatxori.
Ez oka egin anaiaren gainean.
Irribarrea amatxorentzat.
- Keinu egin du. - Atera beste bat.
Ikusi al duzu hori?
Ohikoa da? Bi egun ditu.
Hain goiz irri egitea adimen handiaren seinale al da?
Maitagarria da.
- Bai azkarra. - Bai argia.
Beste haurrak baino bizkorragoa?
Ikaragarria da esatea, baina.
Amak dio mirari bat naizela, ene aurpegia begiratu besterik ez dagoela.
Medikuak zilborrestea ebaki zidan egunetik
argi geratu zen nire miragarritasunak ez duela berdinik.
Amak dio mirari bat naizela,
disko-bola bat bezain distiratsu eta ñimiñoa.
Izan zaitezke zinikoa, baina hauxe da egia enpirikoa:
ez da inoiz izan miraririk ni bezain egiazko, ikusgarri,
benetan miragarri eta zoragarririk.
Haur bat?
Ez dut umerik izango. Zergatik diozu hori?
Kito, hitzontzikeria hutsa da hau.
Baina… erditzear zaude.
Burutik eginda zaude?
Wormwood andrea, uzkurdurak dituzu.
Ez dut uzkurdurarik! Horiek bakarrik
haur bat erditzear dauden emakume haurdunek dituzte.
Haur txatxu bat erditzear nago!
Mundura bizi bat ekartzen dudan bakoitzean
gizateriarekiko fedea berreskuratzen dut.
Jaioberri bakoitzaren bizitza margotu gabeko mihise bat da.
Larruazal leun ukigabeak,
galbideratu gabeko buruak.
Bizitza gertagaitza eta sinestezina da,
existitzeko aukerak ikaragarri txikiak dira.
Bizitzako gauzarik ohikoena
bizia da.
Eta, hala ere, bizi berri bakoitza,
bizi berri guzti-guztiak,
mirari bat dira.
Miraria!
Zer?
Neska bat.
Nola, nire semea neska bat dela?
Zure alaba neska bat dela.
Bai, baina puxikak… Tira!
Puxikek "mutila" diote.
Wormwood jauna, zeure emazteak neskato polit, osasuntsu
eta alai bat izan du. Neskato aparta.
Berri zoragarria da!
Zergatik gertatzen zaizkie gauza txarrak
pertsona onei?
Herritar agurgarri eta zintzoei,
zu eta ni bezalakoei?
Ezer txarrik egin ez badugu,
zergatik ezbehar hau guri tokatu?
- Gauza ikaragarri… - Miraria!
- …nardagarri… - Miraria!
…iletsu eta lerdetsu hau?
Txilibiturik ere ez duena!
Bizia mirari bat da.
Bizia mirari bat da!
Amak dio mirari bat naizela, ene aurpegia begiratu besterik ez dagoela.
Medikuak zilborrestea ebaki zidan egunetik
argi geratu zen nire miragarritasunak ez duela berdinik.
Amak dio mirari bat naizela,
disko-bola bat bezain distiratsu eta ñimiñoa.
Izan zaitezke zinikoa, baina hauxe da egia enpirikoa:
ez da inoiz izan miraririk ni bezain miragarriagorik!
Amak dio zizare txiki nardagarri bat naizela.
Aitak, berriz, gogaikarria.
Amak dio zomorrotxo handiuste bat naizela,
ni bezalako umeak legez kanpokoak izan beharko genukeela.
Aitak dio mihia bridatzen ikasi behar dudala,
inork ez dituela neskato erantzukorrak gogoko.
Amak dio jaiotze kontrolerako arrazoi on bat naizela.
Aitak dio telebista gehiago ikusi beharko nukeela.
Dena ondo, Matilda?
Bai, milesker, Phelps andrea.
Tira, ia ixteko ordua da.
Bai, noski.
Jasotzen duzun bitartean gera naiteke?
"Ia" esan dudanean, duela ordu bat esan nahi nuen.
Jada den-dena jaso dut.
Goxo ikusi zaitut, ez zintudan eragotzi nahi.
Baina ziur nago gurasoek zu etxean izateko irrikan daudela.
Bai, ni etxean izatea maite dute.
Izugarri maite dute.
Ene, hau hondamendia, Harry!
- Eskolara bidaltzea ahaztu zaigu! - Eskolan ematen du eguna. Ezta, mutiko?
Neska naiz eta ez, ez naiz inoiz eskolara joan.
- Liburuak nondik atera dituzu? - Liburutegitik.
Liburuak egiten dituzte orain?
Ene, ergel hutsa zara!
Nor, ni? Negozio bat zuzentzen dut. Ez da nire lana mukizuak zaintzea.
Nahikoa estresa jasaten dut zuk zorpetu gaituzunarekin!
Nik zorpetu gaitugula?
Bai, zuk. Ez al zara konturatzen?
Leporaino gaude zorretan harrapatuta.
Eta nik zorretatik libratzea nahi duzu,
eskapista madarikatu bat banintz bezala!
Eskapista bat, diozu?
Ni etxeaz arduratzen naiz. Afaria ez da bere kabuz mikrohuintzen.
Kaixo?
- Nor demontre da hori? - Esatera nioan.
Eskolako ikuskaria etorri da. Jangelan dago mari-ziztrin batekin.
Zer egingo dugu?
Tira,
Martin Luther King doktoreak esan zuen: "Gezurrak ezin du bizi".
Bai, gezurrekin aurrera aterako gara. Doktore horrek esan zuen bezala.
Etxean ikasten du, bai.
Etxean irakasten diogu dena.
Azken moda da.
Hara, enpresari eta ekintzailea izanez,
modaz asko dakit.
Ondo da.
Eta zer-nolako ikasketak jasotzen ditu hemen?
Bueno, nik makillajea eta Harryk soldatzen irakasten dio.
Matilda zara, ezta?
Honey andereñoa naiz.
Etxean ikasten duzu, ezta?
Jakin nahi genuen ea ikastolan ikasi nahiko zenuke.
Aste pare batzuk daramagu jada,
baina badugu beste neska bat kurtsoaren hasiera galdu duela.
Harekin bat egin zenezake.
Nolakoa da?
Ikastolan ikastea.
Batzuetan gogorra izan daiteke.
Baina zin degizut nire klasea oso dibertigarria dela.
Historia irakatsiko dizut, baita musika, literatura…
Literatura! Liburuak, orduan?
Eskolan liburu pilo bat dauzkagu. Istorioz bete-beteak.
Zeureak idazten ere irakatsiko dizugu.
Zer iruditzen zaizu?
Tira, konponduko dugu.
Joan beharra dut.
Bazen behin…
neskato txiki bat…
harrapatuta bizi zena.
Ezin dut sinetsi!
Nola ausartzen dira? Niri horrela hitz egitea ere!
Isuna jasoko dut zure erruz!
Ez da nire errua! Ni eskolara bidaltzea ahaztu zaizu.
Ba, orain ikastolara zoaz eta Trunchbull ezagutuko duzu.
Trunchbull?
Agatha Trunchbull, Crunchem Eskolako zuzendaria.
Emakume handi, indartsu eta ikaragarri bat.
Olinpiadetan ibilia da. Bai, mailua jaurtitzen.
Eta badakizu zer egin dudan?
Deitu egin diot eta esan diot
zer iratxo gaizto eta nazkagarria zaren.
Ez.
Bai, eta zu ezagutzeko irrikan dago!
Ez da bidezkoa!
Hori ez dago ondo!
Horrek irakatsiko dizu. Bizitza hondatu diguzu!
Bai horixe, zizare nazkagarria.
Jack eta Jill mendira igo ziren
baldea urez betetzeko, hori diote.
Ondorengo erorketa saihestezina zen.
Ez zuten aukerarik izan, horrela idatziak izan ziren.
Euren istorioen biktima errugabeak.
Romeo eta Julieta bezala,
ezagutu aurretik ere izarretan zegoen idatzita:
maitasunak, zoriak eta lelokeria apur batek
zoriontsu izateko itxaropena lapurtuko zieten.
Amaierak nahiko odoltsuak izan ohi dira.
Zergatik ez zituzten euren istorioak aldatu?
Esaten digutena egin behar dugula esan digute, baina noski,
batzuetan bihurriak izan behar gara.
Bizitza bidegabea dela ohartu bazara ere,
ez du esan nahi irria ahoan eta jasan behar duzunik.
Irainak beti jasaten badituzu,
ezer ez da aldatuko.
Txikia izan arren, asko egin dezakezu.
Ez zaitzala "txikia" bezalako hitz ñimiño bat geldiarazi.
Eserita geratzen bazara, umil zaitzaten,
iradokitzen ari zara…
DEKOLORATZAILEA
…ondo iruditzen zaizula.
Eta hori ez dago ondo.
Eta ondo ez badago,
aldatu beharko duzu.
ILE LOZIOA
Instant batean, matxinada txiki bat.
Ohol baten kirrinka, gerra baten hazia.
Hegalada batez ekaitza hasi daiteke.
Zomorrorik txikienak dakar ezten handiena.
Eguna
erlojuaren birarekin, tik! hasten da.
Eta ihesaldiak, sarrailaren klik! batekin.
Zeure istorioan harrapatuta bazaude, atera nahian,
ez egin negar, ez oihurik egin!
Txikia zara eta asko egin dezakezu.
Ez zaitzala "txikia" bezalako hitz ñimiño bat geldiarazi.
Eserita geratzen bazara, umil zaitzaten,
ez duzu ezer aldatuko.
Bizitza bidegabea dela ohartu bazara ere,
ez du esan nahi irria ahoan eta jasan behar duzunik.
Irainak beti jasaten badituzu,
iradokitzen ari zara ondo iruditzen zaizula.
Eta hori ez dago ondo!
Eta ondo ez badago,
aldatu beharko duzu.
Inork ez du nire egoera aldatuko,
neuk bakarrik alda dezaket nire istorioa.
Batzuetan bihurria izan behar zara.
Zer bota didazu ilean?
Zer dela-eta kolore berdea? Zirkuko gauzaren bat da?
Zer zirku?
Aipatu zenuen eskapista horren zirkua.
Ile berdea du?
Ez dago eskapistarik, eta esan dizut nik ez dudala egin.
Eskapista… Eskapista…
Bazen behin, eskapista oso on bat.
Bihotz oso handia zuen.
Ume guztiek aitatzat nahiko zuten gizona zen.
Eta egun batean, maitemindu egin zen…
akrobata batekin.
CRUNCHEM ESKOLA
NEGARRIK EZ
Matilda?
Kaixo, Phelps andrea!
Ordu bat falta da klaseak hasteko, ezta?
Hara, goizegi iritsi naiz… zirraragatik.
Honey andereñoak ipuinak kontatzen irakatsiko digu.
Baina, uste dut jada bat asmatu dudala.
Barruan mugitzen sentitzen dut.
- Ateratzear balego bezala. - Tira, ateratzear badago,
lehenbailehen kontatu beharko duzu, ezta?
Limonada ekarriko dut.
Agian gogorregia da.
Matilda Wormwood, ipuinekin dihardut. Ondo egongo naiz.
Bazen behin,
zirkuko bi artista, handienak munduan:
Eskapista bat, inoiz asmatutako zerrapo guzti-guztiak ireki zitzakeena,
eta akrobata bat, hain trebea,
non hegan egiten zuela zirudien.
Maitemindu eta ezkondu egin ziren.
Elkarrekin emanaldi harrigarrienak burutzen zituzten.
Jendea urrun-urrunetik zetorren.
Errege, erreginak, pertsona ospetsuak eta astronautak.
Baina, euren maitasuna izan arren,
eta ospe handia bazuten ere, atsekabetuta bizi ziren.
"Munduak eskaini ditzakeen gauza guztiak lortu ditugu", esan zuen emazteak.
"Guk gehien desiratzen duguna izan ezik.
Ez baitugu umerik".
"Pazientzia, laztana",
erantzun zion senarrak. "Denbora gure alde dago.
Denborak ere maite gaitu".
Baina inork ezin du denbora menperatu.
Eta denbora igaro ahala, zahartu egin ziren eta oraindik ere,
umerik ez.
Etxe huts handi horretan bakarrik bizitzearen tristurak
saio gero eta arriskutsuagoak egitera bultzatu zituen.
Lana baitzen euren bizitzen atsekabea saihesteko leku bakarra.
Beraz, erabaki zuten
munduan inoiz egin den ikuskizunik arriskutsuena eskaintzea.
Honela deitu dugu…
Esan zuen akrobatak,
ikuskizuna aurkeztuz munduko prentsaren aurrean,
zirrara handiz entzutera bildu zena.
Zerura jaurtitako emakumea sutan,
ilean dinamita daramala,
marrazo eta objektu zorrotzen gainetik hegan,
kaiolan giltzapetuta dagoen gizonak harrapatuta, eta…
munduan inoiz eskaini den ikuskizun arriskutsuena da!
Hau da gure patua.
Bizitzako bakardadeak hona eraman gaitu.
Bueno, zer gertatu zen gero?
Ez dakit.
Oraindik ez, behintzat.
Ateak ireki dituzte. Banoa.
Baina, eta istorioa?
Bihar kontatuko dizut.
Bihar? Bihar lakuan egongo naiz.
Lakuan, ados.
Tira, ondo pasa eskolan!
Eta… kontuz ibili.
Ez nau batere kezkatzen.
Inork gauza izugarririk egiten badizu, bueltan zeuk ere egin diezazkiokezu.
Baina, Matilda, ez ahaztu:
bi okerrek ez dute ekintza ona egiten.
Ez, ordea, hala bada.
Orduan, bi okerrez zerbait ona lortu duzu.
Eta hori ondo dago!
NEGARRIK EZ
Zure lehen eguna da ere bai?
Bai. Ni ez nago urduri, baina agian Isaac bai.
Elkarrekin sartuko gara?
Bai! Horrela, Isaac eta biok babestu egingo zaitugu, edozer gertatuz…
Tira, badakizu.
Ei, ume berriak!
Uste baduzue hemendik bizirik irtengo zaretela
printze eta printzesak bezala jokatuz, laster ikusiko duzue:
ez dago tragedia saihesterik.
Eta ahalegin handiak eginda ere,
alferrik izango da.
Orain arte ezagutu duzuen bizitza joandako ura da.
Kartzela honetan asko sufritu dut.
Urteak daramatzat kaiola honetan harrapatuta.
Infernu bat da!
Baina saiatuz gero, garai hurbilak oroi ditzaket,
nire bizitza amaituta egon baino lehen,
oraindik zoriontsu nintzenean,
txirrina lehen aldiz entzun nuen aurretik.
Zuk bezala, jakin-mina nuen.
Inozentea, milaka galdera nituen.
Baina sufritu nahi ez baduzu,
entzun arretaz, gauza pare bat irakatsiko dizkizut.
Ireki belarriak, maitea.
Marratik irteten bazara, zigortuko zaitu.
Negar eginez gero, zigorra bikoiztu. Ez sartu istiluetan!
Eta gogoratu: kontuz ibili behar duzu.
Zergatik?
Zergatik? Ez al diguzu entzun?
Soinketan ikusiko duzu!
Zer da Soinketa?
Gorputz-hezkuntza.
Trunchbullen arloa.
Nortzuk zarete zuek?
Prefektuak gara. Klasera eramango zaituztegu.
Ikasten hasiko gara?
Bai, ondo ikasiko duzue.
Primeran, nik badakit alfabetoa.
Guk irakasten dizuegunean, orduan jakingo duzue alfabetoa.
Uste baduzue
hemendik bizirik irtengo zaretela printze eta printzesak bezala jokatuz,
laster ikusiko duzue: ez dago tragedia saihesterik.
Eta ahalegin handiak eginda ere,
alferrik izango da.
Orain arte ezagutu duzuen bizitza joandako ura da.
Kartzela honetan asko sufritu dut.
Urteak daramatzat kaiola honetan harrapatuta.
Infernu bat da!
Baina saiatuz gero, garai hurbilak oroi ditzaket,
nire bizitza amaituta egon baino lehen,
oraindik zoriontsu nintzenean,
txirrina lehen aldiz entzun nuen aurretik.
Zuk bezala, jakin-mina nuen.
Inozentea, milaka galdera nituen.
Baina sufritu nahi ez baduzu,
entzun arretaz, gauza pare bat irakatsiko dizkizut.
Ireki belarriak, maitea.
Marratik irteten bazara, zigortuko zaitu. Negar eginez gero, zigorra bikoiztu.
Ez sartu istiluetan!
Eta gogoratu: kontuz ibili behar duzu.
Zergatik?
Ez al diguzu entzun?
Zuetako batzuk klasean ez zaudetela konturatu naiz.
Klasera, orain.
Bost segundo dituzue agindua betetzeko.
A-B-C-D-E-F-G,
- H-I-J-K-L-M-N-O… - Bost!
P-Q-R-S…
- T-U-V-W-X. - Lau!
- Zergatik, zergatik, zergatik? - Hiru!
- Bi! - Lavender, Matilda! Barrura, bizkor.
- Bat! - Soinketan ikusiko duzue.
Hara, Trunchbull andereñoak puntualtasuna gogoko du.
Hobe garaiz iristea. Ea ba, goazen zeuen lagun berriak ezagutzera.
Hauek Lavender eta Matilda dira.
Zerbait zailegia bada,
gelakide bati galdetu.
Lagunduko dizuete.
Andereño!
Buruan min ematen dit.
Lasai, Nigel, ez da zuentzako.
Helduentzako klaseak ematen dituzte hemen gauez.
Ezabatzea ahaztuko zuten.
Nigel.
Nigel,
lasai zaitez.
Oso ondo.
Tira, nork ezabatu nahi du arbela?
- Nik, mesedez! - Andereño, nik!
Matilda.
Zer diozu?
Bueno, gaur irakurtzen ariko gara.
- Bai! - Aupa!
Liburu hau bederatzi urteentzako da,
baina primeran ari zaretenez,
saia gaitezkeela pentsatu dut.
Lehen atala irakurriko dugu.
- Eric, zer da atal bat? - Istorio zati bat, andereño.
Zoragarria, Eric.
Ba, nahi dudana da denok lehen zatia irakurtzea.
Gero, hausnartuko dugu ea…
Matilda, zertan zabiltza?
Ba, ebazten ari naiz.
Zuk esan bezala.
Ez, ezabatzea nahi nuen.
Zuzena al da?
Bai, bueno.
Gainerakoa egitea pentsatu dut.
Gainerakoa?
Bai, zenbaki lehenena.
X berdin AB ber bi denean.
Sekuentzia batetik abiatuta ebatzi dutela ohartu naiz.
Matematika gustuko duzu?
Ez dago gaizki, baina irakurtzea da gehien gogoko dudana.
Buruan bidaiatzea bezala da.
Maiz egiten duzu?
Guzti-guztitik ihes egiteko? Liburuen bidez.
Bai, aste honetan pilo bat irakurri dut.
Pilo bat, astebetean?
Ba, esadazu irakurri dituzun liburuak.
Nicholas Nickleby, Jane Eyre,
d'Urbervilletarren Tess, Saguak eta gizonak,
Eraztunen Jauna,
Moby Dick, Krimena eta zigorra
eta…
The Cat in the Hat.
ZOMORROEK DEBEKATUTA DUTE SARTZEA
ZUZENDARIA
Ez izan patetikoa.
Sartu.
Baina ez gelditu hor, aurrera.
Bai, barkatu.
Hara, Trunchbull andereñoa,
bada neskato bat, Matilda Wormwood izenekoa…
Matilda Wormwood, Harry Wormwood jaunaren alaba.
Gizon aparta.
Mukizuari buruz ohartarazi zidan.
Antza, oso ume pestea da.
Ez, zuzendari andrea. Ez dut uste…
Usteak erdia ustel.
Zein da gure eskolako leloa?
Bambinatum est Maggitum.
"Umeak zomorroak dira".
Eskerrik asko esateagatik.
Unea heltzen denean zapalduko dut. Agur.
Trunchbull andereñoa, nire ustez, Matilda Wormwood jenio bat da.
Zer? Ez.
Ez al dizut esan gaizkile bat dela?
Nik kalkulagailuarekin egin ezin ditzaket eragiketak buruz egin ditu.
Eta irakurri dituen liburuak!
Nire uste apalean, nagusien gelara joan beharko litzateke, 11 urtekoekin.
Zuzenean.
Eta arauak zer, Honey?
Nire ustez, Matilda Wormwood…
arauen salbuespen bat da.
Salbuespena?
Arauen salbuespena?
Nire eskolan?
Begira nire garaikurrak.
Eguzkiaren argitan diz-diz egiten dute.
Hain distiratsuak!
Nola uste duzu lortu nuela britainiar mailu-jaurtitzaile txapelduna izatea
1959an?
Uste al duzu une horretan, nire une handia heldu zenean,
arauak erdeinuz onartu nituela?
Hara? Bai zera!
Zirkulura sartzean, nire plana aldatu al nuen?
Zer?
Eskuak hautseztatu ondoren, astindu al nituen?
Ez horixe!
Biraka astean, paisaiari begira geratu al nintzen?
Txundituta, amesten hasi al nintzen?
Uste al duzu ardatza galdu edo zuzendu nuela?
Altxatze asmoa aldatu al nuen?
Mailua jaurti nuenean, marrua ezberdin egin al nuen,
hilabeteak praktikatzen neraman marrua?
Bai zera, ez horixe! Zehatz-mehatz egin nuen.
Jaurtiketaren xehetasun bakar bat ere ez nuen aldatu, ez ahaztu.
Ezta mailua askatu nuenean,
airean gora eta gora, harmailen gainetik joan zenean.
Deskuidatu al nintzen?
Ez, ez, ez.
Ez, ez, ez, ez, ez.
Lortu du! Onena da!
Zure herrialdearen alde mailua jaurti nahi baduzu,
zirkuluaren barruan egon beharko duzu denbora guztian.
Taldearen kide izateko, ahaztu zoriontasuna eta autoestimua,
oinak marraren barruan mantendu, hori da egin behar duzuna.
Abestu, umeak.
Bi, hiru, lau.
Zure herrialdearen alde
- mailua jaurti nahi baduzu… - Bambinatum est Maggitum.
…zirkuluaren barruan egon beharko duzu
denbora guztian!
Maggitum, Maggitum.
Eta arrakasta irakasteko,
ahaztu sinpatia eta samurtasuna.
Samurtasuna!
Kakanarru horiek zu obeditzera behartu!
Abestu, Jenny!
Zure herrialdearen alde
- mailua jaurti nahi baduzu… - Bambinatum est Maggitum.
…zirkuluaren barruan egon beharko duzu
denbora guztian!
Maggitum, Maggitum.
Circulum est
deus, deus!
Gloria!
Arau erraz bat dut
mailu jaurtiketan, bizitzan, eta eskolan.
Bizitza baloi bat da, ikasi botatzen.
Arauak ezagutu, eta obeditu.
Eta ez atera oinak marratik!
Orain, ospa!
Wormwood.
Non sartu zara?
Nire lehen eskola-eguna nola joan den jakin nahi?
Baita zera ere! Nahiago barazkiak jan.
Ofiziala da, jenio bat naiz!
Bolada txarra amaitu da.
Tipo bat etorri da. Gizon handikotea.
Hartz handi-handi baten modukoa.
Eta hartz handiak luxuzko auto bat nahi zuen.
Zoragarria! Baina, hartzek gidatzen dakite?
Ez, ez zen benetako hartza.
Luxuzko autorik bal al duzu?
- Bi, mutiko. - Neska naiz.
Batak kolpea du aurrean, besteak kolpea du atzean.
Beraz, biak erditik moztu,
elkar itsatsi, eta kito.
- Ni bai argia. - Baina, ez al da delitua?
Eta, bueno, gaizki dago.
Zer esan du horrek, gaizki dagoela?
Gaizki?
Emadazu hori!
Suminaren mahats… Kaikua!
Nola haserretuko dira mahatsak?
E? Zabor hutsa da!
Ez da mahatsei buruzkoa.
Ozarra atera zaigu neskatoa!
Ez naiz ozarturik ari.
Kontuz gero nirekin!
Liburua zure aurrean puskatuko dut.
- Ez, liburutegikoa da! - Aurrera, ba.
Benga.
Tori!
Kito!
Orain ohera, liburu zomorroa!
Bizitza bidegabea dela ohartu bazara ere,
ez du esan nahi irria ahoan eta jasan behar duzunik.
Irainak beti jasaten badituzu
ezer ez da aldatuko.
Txikia izan arren, asko egin dezakezu.
Ez zaitzala "txikia" bezalako hitz ñimiño bat geldiarazi.
Eserita geratzen bazara, umil zaitzaten,
iradokitzen ari zara ondo iruditzen zaizula.
Eta hori ez dago ondo!
Matilda, ez ahaztu: bi okerrek ez dute ekintza ona egiten.
A, memeloa!
"Liburutegikoa da, liburutegikoa da".
Deabrutxo nazkagarria.
Non dago nire kapela?
Hementxe, aita.
Lerdoa zara, gero.
Nola sartzen dira den-denak hor barruan? Tamaina berdineko buruak ditugu.
Min ematen dizu, Matilda?
Hainbeste garun estu-estu hor izanda?
Ez. Badirudi…
ongi sartzen direla.
Telekinepsia egin dezakezu?
Garun pilo bat dituzunean gertatzen da. Begietatik ateratzen zaizkizu.
Eta pentsamenduaz gauzak mugi ditzakezu.
Begira.
Hobe da oso argia ez izatea. Hemen, behintzat.
Trunchbullek gorroto ditu ume argiak. Higuina die.
Baina, eskola ikasteko da.
Hau ez da eskola bat, kartzela baizik.
Hobe da ez nabarmentzea.
Agatharen aurrean, behintzat.
Diotenez, ume bat barrukoz kanpora utzi zuen.
Zeloz estalia ibiltzen zen organoak ez galtzeko.
Hori gezurra da, Bruce.
Baina, egia da gelatina bihurtu arte, 11 urteko baten gainean eseri zela.
Julius Rottwinkle harrapatu zuen erregalizeko gozokiak jaten klasean.
Beso batetik heldu, bueltak eman eta leihotik bota zuen.
Aizu,
irakasleek ez dituzte umeak jaurtitzen.
Handiek zuek beldurtu nahian dabiltza.
Beldurtu nahian?
Ez dakizu zer den beldurra, Kaiolan egon arte.
Zer da Kaiola?
Hara bidaltzen zaituzte zintzo izan ez bazara.
Hesolez beteta, egurrezkoa da.
Estu-estua, ezin zara eseri.
Eta ahal bazenu ere,
zoruan iltze zorrotzak ditu, hobe duzu zutik mantendu.
Txangak kirrink egitean eta atea ixten denean,
ez duzu piperrik ikusten, ezta sudur punta ere.
Eta garrasi egitean, ezin jakin soinurik atera ote duzun,
edo buruan duzun oihua ahora iritsi den.
KAIOLA
Ezkutatu nazazue!
Norbaitek eztia bota du Trunchbullen aulkian.
Ni izan naizela uste du, baina ez!
Kuleroak aulkira itsatsi zaizkio.
Ixo!
Kaiolara bidaliko zaitu.
Baina hori ez dago ondo! Berak ez du ezer egin.
Egidazu kasu, gizajoak jai du.
Matilda, mesedez, lagundu.
Zergatik ez diogu esaten…
Ongi.
Esan, noiz gertatu da?
Duela 20 minutu.
Zergatik?
Ezkutatu behar zara. Jakak, bizkor!
Mesedez, ez esan non nagoen!
Azkar, azkar!
Goazen!
Bizkor!
Badator.
Ixo!
Azkar!
Geldi hor!
A zer babalore koadrila nazkagarria,
beti marmarka.
Non dago Nigel izeneko zomorro hori?
Hortxe, jaka horien azpian.
Hortxe darama ordu bat.
Nola?
Bai.
Nigelek loguraren nahaste bitxi eta kroniko bat jasaten du, narkolepsia.
Gaitza bereizten da,
gaixoak neke akutuko aldiak sufritu
eta bat-batean loak hartzen duelako.
Loak hartu eta jakekin estali dugu babesteko.
Ezta?
Oso amets bitxia izan dut, amatxo.
Uste nuen…
Kaixo, Trunchbull andereñoa.
Amanda Thripp.
Bai, Trunchbull andereñoa?
Zer esan dut nik txirikordei buruz?
Txirikordak gorroto ditut.
Baina, amari gustatzen zaizkio. Oso polita nagoela dio.
Ba, zure ama txotxoloa da!
Horra hor!
A zer bira bikaina!
Ene maitea!
Zeruan gora doa!
Eta listo!
Bai! Onena naiz.
Zoaz ikustera ea mukizu hori oraindik bizirik dagoen.
Eta nola deitzen zara zu?
Matilda.
Matilda Wormwood.
Hara, Wormwood zara.
Bazter-nahasleak gogoko ditut, Wormwood.
Soinu ederra egiten dute…
umiltzen direnean.
Bizirik dago!
- Aupa! - Bai!
Gora!
Aupa!
Gogoratu, Wormwood: inoiz ez duzu irabaziko.
Promes egiten dizut. Eta promes bat, promes-promes bat da.
Eta egun handia heldu zen.
Zerura jaurtitako emakumea sutan,
ilean dinamita daramala,
marrazo eta objektu zorrotzen gainetik hegan,
kaiolan giltzapetuta dagoen gizonak harrapatuta!
Mundu osoa han bildu zela zirudien,
akrobata eta eskapistaren ausarkeriazko ikuskizuna ikustera.
Guzti horren antolatzailea…
akrobataren ahizpaorde maltzurra zen.
Emakume beldurgarria, garai batean olinpiadetan mailu-jaurtitzailea izan zen.
Zurrumurruek zioten bere bihotz makur eta ilunean,
bere ahizpaordearen arrakasta eta maitasunari enbidia gorria ziela.
Bat-batean…
eskapista pistara atera zen,
baina akrobataren arrastorik ez,
ezta beti gainean zeraman zapi zuri distiratsuarena.
Jaun-andreok,
neska-mutilok,
Zerura jaurtitako emakumea sutan,
ilean dinamita daramala,
marrazo eta objektu zorrotzen gainetik hegan,
kaiolan giltzapetuta dagoen gizonak harrapatuta
bertan behera gelditu da!
Arrazoia honakoa da: nire emaztea…
haurdun dago!
O, Matilda!
Isiltasun osoa egin zen.
Euli baten korrokada entzuteko modukoa.
Orduan, bat-batean, ikusleek…
begirunez zutitu eta oihuka hasi ziren!
Ikuskizun handia berehala ahaztu zuten.
Eta txalo zaparradak orduak iraun zituen!
Ene! Matilda, hau poza!
Amaiera alaiak gogoko ditut.
Denek berehala ahaztu zuten, akrobataren ahizpaordea izan ezik.
Giroa lasaitu bezain pronto kontratu bat atera zuen!
Kontratu bat?
Ikuskizun hau egiteko sinatu duzuen kontratua.
- Eta ikuskizuna burutuko duzue! - Ez.
Posterrak, iragarkiak,
cateringa, komunak, den dena ordaindu dut.
Jendeari dirua itzultzen badiot,
nire etekinak, zer?
Eta kontratu bat, kontratu-kontratu bat da.
Eskuak lotuta ditut.
Zerura jaurtitako emakumea sutan,
ilean dinamita daramala,
marrazo eta objektu zorrotzen gainetik hegan,
kaiolan giltzapetuta dagoen gizonak harrapatuta egingo da.
Gaur bertan, gainera!
Edo biok kartzelara joango zarete!
Eta gero, zer gertatu zen?
Ez dakit.
Zer? Nola liteke zuk ez jakitea?
Apurka bururatzen zait.
Apurka horiek estutu ditzakezu niretzat? Eta orain.
Ez dut uste horrek balioko duenik.
Jakina.
- Nondik dator hau guztia, Matilda? - Zer esan nahi duzu?
Tira, zoragarria da.
Baina, ilun samarra bihurtzen ari da.
Ez nizuke ipuina kontatu behar.
Ez, ez, ez. Ez.
Amaiera jakin behar dugu.
Esan nahi dudana da, ondo zaude?
Kontatu niri.
Joan behar dut, Phelps andrea. Ama zain dut.
Oso triste jartzen da nigandik urrun dagoenean.
Minutuak eternitate direla esaten du, beraz…
Egunen batean etorriko da? Ezagutuko dut?
Agur, Phelps andrea!
Matilda, bihar haize-errotan egongo naiz.
Ongi, aurkituko zaitut.
MUNDUKO AKROBATARIK ONENA MUNDUKO ESKAPISTARIK ONENA
Ia lortu dut.
Harry, egin tira!
Egon.
- Min egiten didazu! - Bai, egon. Lasai.
Tira egin behar dut, Harry.
Ba, egin tira!
Matilda.
Aparteko burua duzu.
Horregatik, neure gain hartuko dut kontua.
Bihartik aurrera,
liburu zail batzuk ekarriko dizkizut.
Gelan irakurri ditzakezu ni besteei irakatsi bitartean.
Eta galderarik baduzu, tira…
Erantzuten saiatuko naiz.
Zer diozu?
Matilda…
Hau besarkada handia!
Hustu egingo nauzu.
Hunkigarria, benetan.
Kendu paretik!
Labezomorro honek tratu berezirik jasoko ez zuela esan nuen.
Gainera, gogoan dut jakinarazi nizula
mukizu hau bereziki, Deabrua pertsona bihurtuta zela. Ez da hala?
Ez, zuzendari andrea, Matilda…
Ezetz esan didazu, Jenny?
Niri?
Matilda Wormwood gaizkile bat da.
Gaur goizean,
nire txokolatezko tartaren zati bat lapurtu dute.
Nik gaiztakeria honen erantzuletzat jotzen zaitut, Wormwood.
Bi aukera dituzu: errua aitortu eta zigortua izan,
edo ni gezurtero deitu eta zigortua izan.
Ondo hausnartu
aho horretatik aterako dena, Wormwood.
Ez nuen nik…
Txokolatea!
Bruce Bogtrotter.
Bai, Trunchbull andereñoa?
Milesker, Maurice, besterik ez.
Zuzendaritza batzordea kanpora. Denak kanpora, azkar. Goazen!
Kendu paretik!
Nire tarta atsegin duzu.
Ezta, Bruce?
Bai, Trunchbull andereñoa, oso goxoa zegoen.
Txokolatez bete-beteta.
Eta asko sentitzen dut, nik…
Ez, ez…
Hori da garrantzitsuena, tartaz gozatu izana.
A, bai?
Sukaldari!
Ixo!
Zer duzu, Bogtrotter? Jateko gogoa joan zaizu?
Ez kezkatu, tarta osoa jan besterik ez duzu egin behar.
Eta dena amaitzen baduzu, hitzematen dizut
barkatuko dizut.
Tarta osoa?
- Baina, beteta nago. - O, ez. Ez zaude beteta.
Neuk esango dizut beteta noiz zauden. Eta zu bezalako basalapurrek
ez daude beteta platera garbitu arte.
- Baina… - Ez dugu honetarako astirik. Jan.
Baina, ezin dut dena jan.
Botaka egingo du.
Aurretik pentsatu behar zuen,
Satanasekin ituna egin eta nire tarta lapurtu baino lehen.
- Jan. - Ezingo du!
- Jan. - Ezinezkoa da!
- Jan! - Lehertzera doa!
Jan!
Zatitxo bat, edo agian bi, Bruce?
Ondo legoke. Baina zeuk ere, Bruce,
onartu behar duzu: tartaren eta zure artean,
tamainan ez dago alde handirik.
Ezingo du, ez! Ezinezkoa da, ezinezkoa!
Txapelduna zara, Bruce! Lehertzera doa!
Gomazkoa da.
Goragalea emango dio, esaiozu gelditzeko!
Egundokoa da, begira nola jaten duen! Ezin dut begiratu!
Honek aditzera ematen du, Bruce,
denok susmatzen genuena: zizare bat duzu, Bruce.
Edo, agian, zure tripa handia Tardis bat bezalakoa da,
barruan dezente zabalagoa.
Ezingo du, ez!
Ezinezkoa da, ezinezkoa!
Txapelduna zara, Bruce! B-R-O-O-C-E!
Bruce!
Ez duzu berriz bullyingik jasango ipurdi handi horrengatik!
Tregoa emango dizu, Bruce.
Poliki-poliki irentsiz, giroa berotuz doa.
Ezinezkoa zela uste genuen,
baina egia bihurtzen ari da.
Geuk ere jango dugu pastela.
Ordua da, tripa burrunbari hori martxan jarri.
Aitzakiarik ez, Bruce!
Gerrikoa askatu, prakak solte beharko dituzu.
O, sartu ahoan!
- Bruce! - Ia amaitu duzu.
- Bruce! - Ahora.
Edonola ere, ez eman amore.
- Bruce! - Ez dezala irabazi!
Benga, Bruce, izan gure heroia.
Txokolatezko loria lortu!
Bruce!
Ez duzu berriz bullyingik jasango ipurdi handi horrengatik!
Tregoa emango dizu, Bruce.
Apurtxo bat gehiago eta bereak egin du!
Ezinezkoa zela uste genuen,
baina egia bihurtzen ari da.
Geuk ere jango dugu pastela.
Eutsi goiari, Brucie!
Barkatu, Trunchbull andereñoa. Amain eman diot neure buruari.
Lasai, Jenny.
Denoi gertatzen zaigu noizean behin.
Baita nire ere.
Ea, zatoz, Bogtrotter.
- Zer? - Ahaztu zait aipatzea?
Zure zigorraren lehen atala zen.
Bigarren atal bat dago, eta atal hori Kaiola du izena.
Ez, mesedez! Gazteegia da.
Baina, osoa jan dut. Mesedez!
Kaiola ez, mesedez!
Ez!
Zuk esan zenuen tarta osoa janez gero, barkatuko zenuela.
Tarta osoa jan du. Denok ikusi dugu!
Denon aurrean egin du!
Arauak ezin dituzu aldatu.
Hori ez dago ondo. Tranpa egin duzu!
Ezetz esan didazu.
Ezetz.
Niri.
- Zatoz, Bogtrotter. - Arren!
- Zatoz hona! - Ez!
Wormwoodez garaia iristen denean arduratuko naiz. Baita besteez ere.
Baina, tarta osoa jan dut.
Ez, mesedez, zuzendari andrea!
Kaiola ez!
Platera garbitu dut.
Mesedez!
Kaiola ez, mesedez!
Ikusten, umeak? Nik beti irabaziko dut.
Eta zuek beti galduko duzue.
Ume ahul, tipi, ñimiño
eta purtzil batzuek zaretelako.
Handitzen naizenean…
altua izango naiz, nahikoa adarretara iristeko
eta zuhaitzetara igotzeko gauza izango naiz.
Handia zarenean igo ditzakezu.
Handitzen naizenean…
oso argia izango naiz,
nahikoa galdera guztiak erantzuteko.
Txikitan nituen galderak erantzuteko gauza izango naiz.
Handitzen naizenean, egunero gozokiak jango ditut
lanerako bidean, eta gauero berandu joango naiz ohera.
Eta eguzkia irten orduko esnatuko naiz.
Marrazki bizidunak ikusiko ditut begiak karratuak bihurtu arte.
Eta ez dit axolako, heldua izango bainaiz.
Handitzen naizenean…
- Handitzen naizenean… - Handitzen naizenean…
Nahikoa indartsua izango naiz
handia zarenean eraman beharreko gauza pisutsuak eramateko.
Handitzen naizenean…
- Handitzen naizenean… - Handitzen naizenean…
Ausarta izango naiz, nahikoa munstroei aurre egiteko,
ohe azpian lo egiten dutenak.
Gauero, handia izateko.
Handitzen naizenean…
litxarreriak jango ditut egunero
eta amaren gauzekin jolastuko naiz,
amak dibertigarria ez dela uste izan arren.
Eta esnatu egingo naiz…
Eguzkia irten orduko.
Orduak igaroko ditut eguzkitan etzanda
eta ez naiz erreko, handia izango bainaiz.
Handitzen naizenean…
Ausarta izango naiz, nahikoa munstroei aurre egiteko,
ohe azpian lo egiten dutenak.
Gauero, handia izateko.
Handitzen naizenean…
Bizitza bidegabea dela ohartu bazara ere,
ez du esan nahi irria ahoan eta jasan behar duzunik.
Irainak beti jasaten badituzu,
ez da ezer aldatuko.
Handitzen naizenean…
Istorio honetan bizi banaiz ere,
den-dena ez dago idatzita.
Amaiera erabakita dagoela pentsatzen badut,
ondo iruditzen zaidala iradokitzen ari naiz.
Phelps andrea! Non dago mendekuaren apala?
Tira, ez dugu mendekuaren apalik. Bullying kontua al da?
Matoiei aurre egiteko modurik onena norbaiti esatea da.
Segituan. Isiltasunak hazi egiten ditu.
Esan andereñoari. Edo hobeto oraindik, zuzendariari.
Uste dut ipuinaren hurrengo zatia dudala.
Baina ohartarazi behar dizut
oso latza izango dela.
Poliki, akrobatak zapi zuri distiratsua bere senarraren eskumuturrera lotu zuen.
Zorte ona emango digu.
Gero, senarra besarkatu zuen, besarkada handi-handia.
Hain handia, bere maitea hustu egingo zuela pentsatu zuen.
Eta honela, prestatu egin ziren
munduan inoiz egin den ikuskizunik arriskutsuenerako.
Eskapista handiak, nola edo hala, kateetatik askatu,
kaiolatik atera,
eta emaztea erreskatatzen saiatu behar zuen 12 segundotan.
Bestela, emaztea mila zatitan lehertuko zen!
Metxa piztu bezain pronto, akrobatak salto egin zuen.
Segundo bat, bi segundo… ikusleek arnasari eutsi zioten
akrobatak kulunkan gora eta gora igotzen zen bitartean, marrazoen
eta objektu zorrotzen gainetik!
Hiru segundo, lau segundo.
Ahizpaordea, berriz, poz-pozik begira.
Bost segundo, sei segundo.
Eskapistak ez zion emazteari begirik kendu
kateen kontra borrokatzen zen bitartean,
bazekien-eta akats txiki-txikiena eginda,
emaztea eta haurra galduko zituela.
Hiru segundo, eta orduan…
Askatu egin zen!
Eskapistak beso gihartsua luzatu zuen
emaztea eta haurra harrapatzeko asmoz.
- Bost segundo! - Ezin dut begiratu.
Bederatzi segundo! Hamar segundo! Eta…
Eta…
Eta 11 segundo!
Dinamita hartu eta urru-urrun bota zuen!
Aupa! Beraz, hala ere, ipuinak amaiera zoriontsua zuen.
Ez.
Ez da ondo amaitzen.
Ez! Ondo al zegoen? Bizirik atera zen?
Gorputzeko hezur guzti-guztiak hautsi zituen.
Hatz txikien puntakoak izan ezik.
Haurra erditzeko haina bizi izan zen.
Baina esfortzu handiegia egin zuen.
Geure alaba maite ezazu.
Bihotz-bihotzez maite ezazu.
Gehien irrikatzen genuena da.
Gero, hil egin zen.
Orduan…
gauzak okertu ziren.
Zer? Okertu?
Zoritxarrez, bai.
Eskapista hain bihozbera zen,
ez zion inoiz gertatutakoa ahizpaordeari leporatu.
Izan ere, alaba zaintzen lagundu eta eurenean bizitzeko eskatu zion.
Ez, ez! Ez eskatu hori.
Neskatoarekin ankerra besterik ez zen.
Egun osoa garbitzera behartuz, hauxe oihukatzen zuen:
"Zorua garbitu eta atsegina izango naiz!".
Eta zorua garbitu ostean, are ankerragoa izaten zen.
Tranpati gaizto-gaiztoa zelako!
Tranpatiak sutara!
Beti ezkutuan, eskapistak susmatu ez zezan.
Eta horrelaxe, neskato gaixoa imajina dezakezun izebarik gaizto,
zital, ankerrenaren alboan hazi zen!
Deitu poliziari!
Phelps andrea.
Ipuin bat baino ez da.
Nola?
Bai, jakina.
Ipuin bat.
Kontua da, zuk egia bihurtzen duzula.
Zeure adimen hori, Matilda.
Zu bezalako haur batekin, gurasoek loteria irabazi dutela pentsatuko dute.
Bai, halaxe da.
Beti esaten dute.
Hain zuzen, esaten dute:
"Oso harro gaude zutaz, Matilda, loteria irabaztea…".
Tira, hobe dut joatea.
Loteria irabaztea bezalakoa da!
Zer?
Ni?
Zu? Ez, zu norbaiten mukiak jatea bezalakoa zara.
Mukieria irabaztea bezalakoxea, mutil.
Neska naiz.
Baina nola, Harry?
Gogoratzen handikote gihartsua?
Ba, lagun gihartsu pilo bat zituen.
Dirua barra-barra.
Denak luxuzko autoak erosi nahian.
Kontagailuan 150 000 kilometro zituzten auto zahar pilo bat baino ez nituen.
Beraz, edozein enpresaburu zintzok egingo lukeena egin nuen.
Zer?
Zulagailu bat erosi.
Kontagailura konektatu nuen eta kablea atzekoz aurrera birarazi.
Auto guztiei kilometro kopurua jaitsi nien,
handikote gihartsu lerdo horiei saldu nizkien, eta…
Dirua!
Baina, tranpa egin duzu!
Barkatu?
Tranpa egin duzu. Egin duzuna ez dago ondo.
Iruzurti bat zara!
Txerri zikina!
Liburuen errua da, liburu eta istorio horien errua!
A, bai?
Liburuak, e?
Badakizu zer egingo dudan bihar?
Liburutegira joango naiz
eta alu zahar horrekin hitz egingo dut, sarrera debekatu diezazun.
Zer?
Beti muturrak sartzen ez dagokizun gauzetan.
Txikitxo nazkagarria!
Gau hartan, eskapistaren alabak negarrez lo hartu zuen.
Ez zuen hitzik esan izeba-ordearen bortizkeriaz.
Ez zuen bere aita gehiago sufriarazi nahi.
Horrek, andreak ankerkeria handiagoak egitera bultzatu zuen.
egun batean bere onetik atera zen arte.
Beti muturrak sartzen ez dagokizun gauzetan.
Txikitxo nazkagarria!
Eta neskatoa ganbara heze,
ilun eta hautsez bete batera bota zuen. Atea giltzaz itxi eta joan egin zen.
Baina gau hartan, eskapista goiz itzuli zen etxera.
Eta alabaren negarrak entzun bezain pronto,
atea kolpe batez ireki zuen.
Ez negar egin.
Hemen nago, iratxo.
Mesedez, ez negar egin.
Lehortu begiak.
Garbitu malkoak, txikitxo.
Barkaidazu.
Ez zintudan baztertu nahi.
Ez negar egin, iratxo.
Ezerk ez dizu minik egingo.
Ez izan beldurrik.
Hemen nago.
Nahigabeak jota egon naiz,
eta gauzarik garrantzitsuena ahaztu dut.
Asko maite zaitut, ene alaba.
Bizitza osoa emango dut egindako kaltea konpontzen.
Ez negar egin, aitatxo.
Ondo nago, aitatxo.
Mesedez, ez negar egin.
Zatoz, malkoak garbituko dizkizut.
Barkaidazu.
Aitatxo, barkatu.
Ez zintudan baztertu nahi.
Ez zintudan sufriarazi nahi.
- Mesedez, aita, ez negar egin. - Ez negar egin, iratxo.
- Zure ondoan ondo egongo naiz. - Ezerk ez dizu minik egingo.
- Ez dut beldurrik. - Ez izan beldurrik.
- Hemen zaude. - Hemen nago.
Baina neskatoa loak hartu zuenean,
eskapistak ahizpaorde maltzurrean pentsatzen hasi zen,
eta bere bihotz handian amorru bizi bat hazi zen!
Deabrua, munstro halakoa.
Umeak jazarri, hori al da gustuko duena?
Izebaren ankerkeriaren injustiziarekin bueltaka eta bueltaka zebilen.
Gira eta bira, haserre-ekaitz handi batean bilakatu zen,
eta bere buruak ezin izan zion eutsi.
Eta hura izan zen neskatoak aita ikusi zuen azken aldia.
Ez baitzen sekula etxera itzuli.
Telekinepsia egin dezakezu?
Garun pilo bat dituzunean gertatzen da.
Begietatik ateratzen zaizkizu.
Eta pentsamenduaz gauzak mugi ditzakezu.
TXAPELDUNA
Matilda. Hau zuretzat da.
Eskerrik asko.
Matilda, hemen zaude.
EZ!
Egun ederra da, gero. Ezta, laguntxo?
- Lavender, zer gertatzen ari da? - Heroi bat zara.
Tori, Matilda.
Sandwich begetala, Stephanie? Neska!
Heroi bat?
Bai, matxinadaren gidari zara.
- Zer iraultza? - Trunchbulli ezetz esan zenion.
Ikusten? Sekula ez da horrelakorik gertatu.
Matxinadaren gidari zara.
Trunchbulli ezetz esan zenion.
Sekula ez da horrelakorik gertatu.
Ondo pasatzeko prest?
Bai!
Ondo pasa?
"Ondo pasatzeko" esan duzu?
Umeak dibertitzea ez da gure lana.
Ez gaude hemen zomorroak animatu eta maitatzeko.
Haiek zapaltzeko gaude…
zigi-zaga eten arte.
Tira, nik… Nik ez dut uste, zera…
Benetan, Jenny? Norbaiti axola zaiola uste duzu?
Gela hau matxinoz beteta dago,
eta benetako lezio bat behar dute.
Hartu txandalak eta aldatu bidean.
Jenny,
umea hezitzeko, aurrenik umea…
umildu behar duzu.
Azkenaldian eskola hau kiratsa dario…
Ixo, zomorro, hitz egiten ari naiz!
Kirats oso kezkagarria dario…
Sudur bikainenak soilik igartzen dute,
baina nik ondo ezagutzen dut.
Matxinadaren lurrina da, disidentziaren buketa.
Eta zaudete ziur zuzendari honi
usain nardagarri hori
erabat iraingarria egiten zaiola.
Eta kiratsaren hedapena geldiarazteko,
Soinketa klase batek
baldarrak matxinoetatik bereiz ditzake.
Aurrera, furunkuluak.
Utzi nire kontu, Jenny!
Erreboltaren usaina izerdian ageri da,
eta Soinketan izerdi asko botako duzue.
Eta ez du luze joko, laster usainduko dut
konplizitate kirats hura!
Belar txarrak zainak luze izan aurretik,
sustraitik moztu behar dira.
Zizareak buelta eman aurretik,
ustekabean harrapatu behar duzu
eta lokatzatik atera.
Matxinada-bafada, asmoaren kiratsa,
aurrenerabe-protesta usaina!
Asaldura hatsa, iraultza kiratsa,
eraikitzen ari den anarkia bolada!
Gaizkile hauek korri egitera behartu ondoren,
azpikerietan jarduteko kaka eginda egongo dira.
Pauso-arinean, diziplina pixka batek
gainbehera geldituko du.
AGATHA 0 ZOMORROAK 0
Diziplina, diziplina! Jaramonik egiten ez duten haurrentzat,
iratxo ipurterreentzat, gelan ele-mele dabiltzanak.
Marmarika, murmurika, hizkimizmiki beti.
Berritsuak diziplinaz leuntzen ditut nik.
Zorroztasuna eta diziplinari gogor eutsi.
Barrabaskeria anarkista honi aurka egin.
Tolerantzia eta gupida denbora galtzeak dira, mukizuek
diziplina baino ez dute behar.
Milikeriak, zinkurinak, lerdeak, zezeldurak,
"Andereño, mukiak!", ondu ditzakegun trabak dira.
Hezieraren artea menderatzeak misteriorik ez du.
Diziplina, diziplina, diziplina!
Matxinada-usaina, erreboltaren kiratsa,
aurrenerabe-azpikeria usaina!
erresistentzia-bafada, disidentzia hatsa!
Desegiten ari den zuntz moralaren kiratsa…
Gure txapelduna!
Agatha Trunchbull, berriro garaile!
Atleta bikaina, irabazlea!
Imajinatu haurrik gabeko mundu bat,
begiak itxi eta amestu.
Tira, saiatu, ba! Imajinatu bakea eta lasaitasuna.
Errekaren zurrumurrua…
Orain, imajinatu etxola bat basoaren erdian.
Eta etxolaren barruan,
Zeek izeneko loro bat, izaki bitxi bat,
pentsamenduaz paperezko kapelak tolestu ditzakeena.
Loroak dio: "Ez utzi zaldiak lapurtzen!
Ez ditzatela eraman!".
Bidea aurkitzen baduzu, zure zain egongo dira
iiiiii, irrintzika abesten.
Iiiiii…
Burutik eginda dago.
Aja!
Bada, esan bezala,
zomorro kirasdunak burua altxatu du.
Ikusi al duzu gauza nazkagarriagorik?
Usaindu al duzu usain txarragorik
matxinada-usaina baino?
Erreboltaren lurrina,
altxamenduaren kiratsa,
erresistentzia-bafada
disidentzia hatsa!
Eta ez dut amore emango zuek guztiok zapaldu arte,
matxinada hau zanpatu arte,
Diziplina izerditsu zoragarri honek
usain nazkagarri hau eraman arte,
betirako!
Ea, hemendik aterako zaitut.
Hau ez da irakastea!
Hau krudelkeria da.
Krudelkeria? Bai, noski.
Barrura, txiki.
Ondo pasako zutela esan zenuen.
Hau ez da ondo pasatzea.
Honey andereñoa, patetikoa zara!
Ahula zara.
Busti-busti eginda zaude.
Eta, gainera…
neskato negarti…
Uhandre bat.
Zu!
Ez. Nor, ni?
Ez, ni ez naiz izan. Ez!
Belarriak ez!
Ikasi egin dut, Honey andereñoa,
esperientziaren bidez,
umetxoen belarriak ez direla inoiz ateratzen.
Luzatu egiten dira.
Mesedez!
Utziozu bakean!
Matoi lerdo maltzur hori!
Nola ausartu zara.
Eskola honetan ez dago tokirik zuretzat.
Maltzurra zara.
Zapalduko zaitut. Txikituko zaitut.
Disekzionatu egingo zaitut, neska.
Noizbait pentsatu al duzu, nik behintzat bai,
esaten dudanean, adibidez, “gorria”,
ezin dugula jakin ea burura etortzen zaizun "gorria"
eta burura etortzen zaidan "gorria" berdinak diren?
Eta bidaiatzen badugu, ia argiaren abiaduran,
lanpara bat eskuan, lanpara hori
gugandik urrunduz joango da argiaren abiadura maximoan.
Nolabait badu zentzua. Esan nahi dudana da,
ez nago ziur, baina jakin nahi nuke neure burua
ez ote den nire lagun batzuenenaren pixka bat desberdina?
Berez datozkidan erantzun hauek,
ustekabean agertzen diren ipuin oso horiek!
Denek garrasika hasten direnean, garrasika ibiltzea gogoko balute,
zalaparta izugarria sortzen da nire buruan!
Eta aitak eta amak bakean utz ziezadaten nahi dut.
Eta telebista eta ipuinak behingoz geldituko balira!
Eta barkatu, ez naiz ondo azaltzen ari.
Zarata haserre bihurtzen da eta haserrea argia,
eta nire barruko energia, gero ahuldu ohi da.
Baina gaur ez! Eta beroa eta garrasiak,
nire bihotza taupa, taupaka,
begiak sutan ditut,
Eta bat-batean den-dena, den-dena…
bare-bare dago.
Isiltasuna bezala, baina isilik egon gabe.
Lasaitasun bare batean murgildurik.
Liburu baten orria pasatzean bezala,
edo basoan barrena ibiliz gelditzean.
Bare-bare.
Isiltasuna bezala, baina isilik egon gabe.
Lasaitasun goxo batean murgildurik.
Ohean buruz behera etzanda egotean bezala,
bihotzaren taupadak buruan entzutean.
Eta jendez inguratuta egon arren…
Entzuten didazu, zomorrotxo? - …ezpainak mugitzen dituzten arren…
- Astakirtena! Zizarea! - …ahoskatzen dituzten hitzak…
jada ez zaizkit iristen!
Eta bare-bare dago.
Eta bero-bero nago.
Zeran sartu banintz bezala…
Zizare nardagarri hori.
…ekaitzaren begian.
Matxinada hau amaitutzat eman.
Infernura zuzen-zuzen joango zara.
Entzun didazu? Txiki-txiki egingo zaitut.
Basapiztia nardagarria! Labezomorro zornetsu hori!
Nor izan da?
Ondo zaude, Trunchbull andereñoa?
Ai ama, uhandrea!
Kuleroetan sartu zait!
Uhandrea kuleroetan sartu zait!
Ongi. Hori arraroa izan da.
Bueno. Haurrak, zoazte gelara.
Eta, mesedez, saia zaitezte denok kontu handiz ibiltzen.
Matilda.
Zerbait erakutsi nahi dizut.
Begira, Honey andereñoa.
Matilda, Trunchbull andereñoak…
Begira. Mesedez.
- Joan behar dugu. - Itxaron.
Begiekin mugitu dut.
Arraroa naiz?
Te-kikara bat nahiko zenuke?
Ez, ez, ez. Hemendik da, zatoz.
Begietan dudan gauza hau, zer uste duzu dela?
Tira, zer sentitu duzu?
Borborra bezala.
Borborra.
Baina ez modu txarrean, modu atseginean.
Borbor atsegina.
Ongi, ea ba.
Ez naiz aditua, eta ez dut uste borborrean aditurik dagoenik,
baina nire ustez zure aparteko adimenarekin zerikusia du.
Esan nahi duzu, buruan ez dudala lekurik nire garunentzat?
Eta begietatik atera behar dutela?
Ba, bai. Horixe da esan nahi dudana.
Bueno, iritsi gara.
Non gaude?
Hara.
Irakasleei oso gutxi ordaintzen dizuete.
Ba, bai. Egia esan, bai.
Baina ni besteak baino pobreagoa naiz.
Txikia nintzenean, aita hil egin zen.
Magnus zuen izena. Bihotz oso handia zuen.
Baina, aita joatean,
izeba nire legezko tutorea bilakatu zen.
Eta oso-oso gaiztoa eta ankerra zen.
Eta gero, irakasle-lana lortu nuenean, faktura bat erakutsi zidan.
Den-dena idatzi zuen.
Te-poltsa guzti-guztiak, gasaren fakturak, baita babarrun lata bakoitza.
Eta kontratu bat sinarazi zidan.
Benetan?
Agiri bat ere idatzi zuen, aitak etxea hari eman ziola zioena.
Baina, Magnusek benetan hori egin zuen?
Etxea hari eman zion?
Tira, susmagarria zela pentsatu dut beti.
Berak zioen aitaren heriotza istripu bat izan zela, baina…
Bera izan zela uste duzu!
Tira, hori ez dakit ziur.
Badakidana da, urteak bere kontrolpean eman ondoren, zera bihurtu naizela…
patetikoa.
Baina, egun batean, etxetxo zahar honekin topo egin nuen.
Eta maitemindu nintzen.
Etxetxoa alokatzeko erregutu nion bere jabea zen baserritarrari.
"Erotuta zaude" esan zidan, baina…
baietz esan zuen, eta…
Horregatik bizi zara hemen.
Teilatuak lehor mantentzen nau euria ari duenean.
Ateak hotza kanpoan mantentzen du.
Lurzoruan bi oinen gainean zutik egon naiteke.
Aulkian klaseak prestatzen ditut.
Burkoan gauak lotan igarotzen ditut.
Eta mahaia, ikusten duzunez,
tira, te-ordurako ezin hobea!
Ez da asko, baina aski da niretzat.
Ez da asko, baina aski da.
Baina, andereño, zure aitaren etxea du.
Zureak diren gauza guzti-guztiak.
Paretan marrazki ederrak eseki ditut.
Leihotik urtaroak igarotzen ikusten ditut.
Lanpararen argitan irakurtzen dut
eta aske naiz!
Eta kanpoan hotz dagoenean ez naiz beldur.
Elur-ekaitzen erdian ere,
goxo-goxo, sutondo txiki eta egoskor batek berotzen nau.
Eta ez nuke beste inon egon nahi.
Ez da asko, baina aski da niretzat.
Hau nire etxea baita.
Nire etxea da.
Ez da asko, baina aski da niretzat.
Nire etxea da.
Ez da asko, baina aski da niretzat.
- Ez egin negar. - Kanpoan hotz eta ilun dagoenean…
- Mesedez. Hemen nago, iratxo. - …ez dut beldurrik.
Ekaitz bortitzenetan ere…
- Ez negar egin. - …goxo-goxo nago…
- Malkoak garbituko dizkizut. - …sutondo txikiak berotzen nau.
- Barkaidazu. - Eta kanpoan hotz handia egitean…
- Ez zintudan baztertu nahi. - …ia ez naiz konturatzen.
- Min egin dizut, badakit. - Badakit-eta behar dudan guztia…
hemen dudala.
Ez da asko, baina aski da niretzat.
Ez da asko, baina aski da
niretzat.
Nondik atera duzu zapi hau?
Nire aitarena zen.
Amak eman zion hil aurretik.
- Ama… - Akrobata zen.
Bai, hala da.
Baina, nola dakizu?
- Nire aita, ordea… - Eskapista zen.
Matilda, nola dakizu hori?
Zeure gurasoak ziren.
Zer? Nortzuk?
Nire ipuinaren pertsonaiak.
Asmatu nuela uste nuen, baina egia da!
Zu zara, zeure bizitza da.
Honey andereñoa, nor da zure izeba?
Bueno, egia esan, nire… izeba-ordea da.
Trunchbull andereñoa!
Eta kontratu bat, kontratu-kontratu bat da.
Matilda.
Matilda, entzun!
Ahaztu ezazu! Kontuz ibili behar zara.
Trunchbull makurrarazi dute, eta gauza izugarriak egiteko gai da.
Ez nau beldurtzen.
Ba, hala izan behar luke. Trunchbull arriskutsua da.
Ni ere bai.
"Aberatsak", esan zuen.
"Hartzak", esan zuen.
- "Jenio bat naiz", esan zuen. - Zer gertatzen ari da?
Maleta prestatu, Espainiara goaz.
Espainiara, zergatik?
Gogoratzen handikote gihartsu lerdo horiek?
Zure aita ergelak auto ziztrinak saldu zizkien!
Kontxo, laztana.
Bada, mafiakoak ziren!
Eta ez hain lerdoak, dirudienez.
Eta 24 ordu ditut dirua itzultzeko.
Baina norbait dena xahutu du.
Pasaporteak bihar lortuko ditut. Eskolara zure bila joango naiz.
Eta Phelps andrea, Lavender, Nigel, Amanda, zer?
- Honey andereñoa? - Ahaztu itzazu!
Bihartik aurrera, ez dituzu inoiz berriro ikusiko!
MATILDA - LIBURU AZOKAN NAGO GERO NATOR - ZER GERTATU ZEN GERO?
BARKATU PHELPS ANDREA
AGIAN IPUIN GUZTIEK EZ DUTE AMAIERA ZORIONTSUA
Atzo, bandalismo ekintza bat gertatu zen basoan.
Horra hor ekintzaren ondorioa.
Nire jostailuak apurtuz gero, zuenak apurtuko ditut.
Honey andereñoaren gela, jantokira, orain.
Goazen, txikitxoak. Ez kezkatu.
Haurrak…
Nola izango naiz ba zuen zuzendaria
hezurretaraino ikaratzen ez bazaituztet?
Txikiek gainean txiza egiten ez badute, pixka bat behintzat,
gelara sartzen naizenean, orduan…
hezitzaile gisa huts egin dut.
Beraz…
Gaur ortografia azterketa bat egingo dugu.
Eta hitz bakar batean huts egiten duen umeak,
Kaiolara joango da.
Ezin duzu hori egin!
A, bai? Zergatik?
Atzo gertatutako…
istriputxoa dela-eta?
Ba, hona hemen ezusteko Kaiola.
Zu!
Letreia ezazu, ea ba…
"uhandre".
U-H-A-N-D-R-E. Uhandre.
Zer?
Nola dakizu hori?
Honey andereñoak irakatsi digu. Oso ona da irakasten.
Txakurraren putza!
Honey andereñoa bigun eta maitekorregia da
zerbaitetan ona izateko!
Zu!
Letreiatu zuek guztiok zareten hori.
Esan letrak, "nardagarri".
Nardagarri. N-A-R-D-A-G…
A-R-R-I. Nardagarri.
Tranpa egin duzu, mari-motots!
Ez du tranparik egin! Letreiatzen ikasi du.
Pazientzia, goxotasuna eta errespetuaren bidez.
Nola ausartzen zara hitz horiek nire gelan esaten!
Zu. Mukizua.
Zutitu eta letreiatu…
"amchellakamanialseptricolistimosis".
Hitz hori ez da existitzen.
Esan letrak edo Kaiolara.
Eta kontuz, hizki isilak ditu.
A…
M…
C…
H…
E…
L…
A…
Kontxo, kontxo…
K…
Sentitzen dut, bihotza, V isila zen.
Kaiolara zoaz!
Katua!
K-A-F-U-A. Katua.
Huts egin dut, andereño. Kaiolara joan beharko dut.
- Zer? - Txakur. T-S-A-K-U-R. Txakur.
Baita ni ere.
Mahai. M-A-I.
Eta ni ere.
Ezin gaituzu denok Kaiolara eraman. Banana.
G-T-A-A-B-L…
Ixo!
Lanpetuta ibili naiz!
Kaiola bana hemen zaudeten guztiontzat!
Lurrera!
Eta orain, azterketa bukatu dugunez,
lasai asko esan dezaket
inork ez duela gainditu.
Umeak, mundua irabazlez eta galtzailez beteta dago.
Eta ni…
Klariona!
Begiratu klariona!
"Agatha…
Magnus naiz.
Itzuli Jennyri…
bere etxea".
Nor ari da hau egiten? Esan.
Inor ez, mamu bat da!
"Gero, alde".
O, ez.
"Bestela…
akabatu egingo zaitut…
zuk ni…
akabatu ninduzun bezala!".
Ergela naizela uste duzue?
Trukotxo kaskar bat baino ez da, Magnusenak bezala!
Ez didazue minik egingo!
Ikusiko duzue!
Ez!
Ez.
Ezin da Magnus izan. Ez da posible!
Begira! Matilda.
Ikusten? Ez naiz inora joango!
O, ez. Gelditu!
Zer egiten ari zara nire ilearekin?
Txirikordak! Ez!
Ez!
Gorroto ditut!
Gelditu! Agindu bat da!
Utz nazazu! Jaitsi nazazu!
Jaitsi nazazu!
Amaitu da.
Orain eskola neurea da.
Korri.
O!
Ez du berriro daukadan onena bereganatuko.
Ez dit berriro askatasuna kenduko.
Eta ez dugu ahaztuko borrokatu ginen egun hartaz,
bihurriak izateko eskubidearen alde!
Kaiolako atea ez da beste inoiz itxiko.
Ez dut berriro bullyingik jasango,
eta ez dut berriro zalantzan jarriko
amak dionean mirari bat naizela!
Bai!
Ez gaitu berriro giltzapetuko.
Inoiz ez, jada ohartu garelako.
Ume matxinatuak gara matxinada garaian.
Abesten ditugu kantak, errima aztoratzaileez osatuak!
Matxinada amaitu arte ume matxinatuak izango gara.
Trunchbull ziztu bizian joango da. Matxinoak gara!
Ume matxinatuak gara matxinada garaian.
Abesten ditugu kantak, errima aztoratzaileez osatuak!
Matxinada amaitu arte ume matxinatuak izango gara.
Trunchbull ziztu bizian joango da. Matxinoak gara!
Izan gaitezen aldra zalapartatsua!
Har ezazu hockey makila eta ezpatatzat erabili!
Ez gaituzte berriro ezikusia egingo.
Klarionen apala aurkituko dugu.
Arbelan marrazki zakarrak egingo ditugu!
Ez da iraingarria,
matxinoak gara!
Nahi dugun bezala letreiatuko dugu.
Askok oker bagaude, okerra da zuzena!
Guztiok, B-I-U-R-R-I!
Bihurriak garelako!
"Marratik ez atera" esan diguzu,
baina denok batera ukatuz gero
Trunchbullek ezingo du ezer egin.
Har dezala mailua eta ospa!
Ahulak ginelakoan, ba indartsuak gara.
Umilduko ginelakoan, baina oker zeunden!
Gehiegi estutu gaituzu.
Ez dago atzera-bueltarik,
matxinoak garelako!
Matxinada!
- Abesten ditugu… - Kantak!
- Errima aztoratzaileez… - Osatuak!
Matxinoak gara,
beranduegi da zuretzat!
Ume matxinatuak gara matxinada garaian.
Abesten ditugu kantak, errima aztoratzaileez osatuak!
Matxinada amaitu arte ume matxinatuak izango gara.
Beranduegi da zuretzat,
zuretzat, zuretzat!
Ume matxinatuak gara matxinada garaian.
Abesten ditugu kantak, errima aztoratzaileez osatuak!
Matxinada amaitu arte ume matxinatuak izango gara.
Beranduegi da zuretzat, matxinoak gara!
WORMWOOD MOTORRAK
Bagoaz!
Benga, mutil. Berandu iritsiko gara!
Neska… Barkatu, bazoazte?
Espainiara goaz bizitzera.
Hegazkina 40 minututan aterako da.
Aizu! Esan agur eta goazen!
Ez, Matilda! Ezin zara joan.
- Ez. - Ez joan.
- Matilda, mesedez. - Ez, Matilda!
Ez dago nire esku.
IRAULTZA
Eskerrik asko.
Benga.
Mugi zaitez.
Ongi. Barrura!
Non eseriko naiz?
Atzean joan dadila. Eskutxo horiekin ondo eutsiko dio.
Baina, zer? Ezin dugu semea atzean eraman.
Utziozu nirekin geratzen.
Wormwood jauna, Matilda gustura hartuko nuke.
Barkatu?
Matildak nirekin bizi nahi badu, noski.
Maitasun handiz eta errespetuz zainduko nuke, eta…
gastu guztiak ordainduko nituzke.
Zer deritzozu, Matilda?
- Egon! - Harry!
Gure alaba zurekin uztea nahi duzu?
Nola deitu didazu?
Hegazkina galduko dugu!
Alaba deitu didazu?
Berak hori nahi badu, bai.
Eta? Zuk hori nahi duzu?
Hemen gelditu nahi duzu Honey andereñoarekin?
Bai.
Bai, nahi dut.
Eta zuk Matilda zaindu nahi duzu?
Bai, nahi dut.
Lekuz eskas gabiltza.
Ongi da.
Ongi, tira.
Bale.
Eskerrik asko.
Harry!
Goazen!
Lortu du.
Primeran, goazen.
Aupa!
Gora!
Aupa!
Ziur nengoen
inoiz ez nuela ihes egingo
niretzat idatzitako istoriotik.
Ez nuen irtenbiderik aurkitzen.
Ezin nuen ikusi nire inguruan biraka ari ziren lainoetatik haratago.
Baina egun batean, begiak ireki nituen.
Gora begiratu eta ohartu nintzen
zerua urdin-urdina bihurtu zela.
Eta zu zeunden nire alboan,
zure jarlekua lasai hartuz.
Eta nire eskua heldu zenuen.
Ez nuen uste…
- Ez nuen uste… - …konfiantzarik izango nuenik…
- …beste inor topatuko nuenik. - …beste inorengan.
Eta ziur nengoen…
- Eta ziur nengoen… - …bizirik irauten ikasi beharko nuela…
- …beti bakarrik egongo nintzela. - …bakar-bakarrik.
- Eta egun batean, begiak ireki nituen. - Eta egun batean, begiak ireki nituen.
Gora begiratu eta ohartu nintzen
- zerua urdin-urdina bihurtu zela. - Urdin-urdina.
Eta zu zeunden nire alboan,
zure jarlekua lasai hartuz.
Eta nire eskua heldu zenuen.
Nire eskua heldu zenuen.
CRUNCHEM ESKOLA
Ni laguntzeko zeunden bertan…
LAGUNARTEKO ESKOLA
…zure jarlekua lasai hartuz,
nire istorioaren amaiera aldatuz.
Hor zeunden nire beldurrei aurre egin nienean.
Erori eta gero, zutitzen lagundu zenidan.
ZUZENDARIA
- Ekaitza desagertzean… - Han zeunden.
Zure eskutik helduta nengoen.
- Ateak ostikoka bota zenituen. - Ateak niretzat bota zenituen.
- Lagundu didazu ulertzen… - Lagundu didazu ulertzen…
Banuela beste bertsio bat.
TELEKINEPSIA MUTIKOA
Beste bertsio bat.
Zure eskutik helduta nengoen.
Ni laguntzeko zeunden bertan…
…zure jarlekua lasai hartuz,
nire istorioaren amaiera aldatuz.
Zure eskutik helduta nengoen.
Ni laguntzeko zeunden bertan,
zure jarlekua lasai hartuz,
nire istorioaren amaiera aldatuz.
Zure eskutik
helduta nengoen.
Azpitituluak: Loinaz Castro