Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(จะเปลี่ยนโลกได้)
‎(ต้องใช้)
‎(อัจฉริยะเล็กๆ)
‎แม่พูดให้ฟังฉันช่างแสนวิเศษ
‎พ่อพูดให้ฟังฉันนั้นหรือเด็กน้อยแสนซน
‎ฉันเหมือนเจ้าหญิงล่ะ
‎ฉันก็เจ้าชาย
‎แม่ว่าฉันคือนางฟ้าร่วงลงมาเป็นคน
‎พ่อพูดให้ฟังฉันน่ะคือทหารที่ตัวเปี๊ยก
‎แถมไม่เคยจะกลัวและยังแข็งแกร่ง
‎พ่อบอกนายเรื่องฉันมะ
‎วันที่ฉันโตขึ้นน่ะ
‎ฉันจะเป็นทหารล่ะ
‎ต่อยหน้านายได้ด้วย
‎ไหนลองถ่ายอีกที ‎นี่ไงมุมนี้ ตัวกลมสิ้นดีหน้าตาน่าชัง
‎ลูกเราดูดีกว่าเด็กคนไหน ‎มันอดไม่ได้ต้องพูดให้ฟัง
‎- น่ารักจัง ‎- ยู้ฮู มองแม่ซิจ๊ะลูก
‎ลูกจ๋า อย่าอาเจียนใส่น้องสิ
‎- ยิ้มหน่อย ‎- ยิ้มให้แม่นี่
‎- กะพริบตารับ ‎- ถ่ายอีกรูป
‎ทำนี่ได้ด้วยละเจ้าหนู
‎เพิ่งสองวันเก่งน่าดู
‎แล้วที่ลูกยิ้มมันก่อนวัยเขา ‎เพราะไอคิวสูงรึเปล่า
‎ลูกเราน่าชื่นชม
‎- หยั่งรู้ ‎- หัวคิดแหลมคม
‎คงฉลาดเปรื่องปราดเกินค่าเฉลี่ย
‎พูดไปก็ฟังดูโหดนะเนี่ย
‎แม่พูดให้ฟังฉันช่างวิเศษ ‎ได้เจอหน้าเพียงครั้งก็ย่อมรู้ได้ดี
‎ตั้งแต่ตอนตัดสายสะดือ นั่นก็คือทีเด็ด
‎ว่าใครเล่าที่จะเท่าฉันผู้แสนวิเศษคนนี้
‎แม่พูดให้ฟังฉันช่างแสนวิเศษ
‎และฉันตัวจิ๋วประกายแจ่มแจ๋ว ‎ดังลูกแก้วกระจกพิเศษ
‎ใครไม่เชื่อเถียงกันไม่เสร็จ ‎ที่จริงไม่อาจจะปฏิเสธ
‎ไม่เคยได้มีของที่วิเศษ ‎ที่แสนยอดยิ่งสุดละลานตาจริงๆ
‎สุดทึ่งตรึงตราเลิศเลอจริง ‎กว่าสิ่งแสนวิเศษเช่นนี้
‎มีลูกเนี่ยนะ
‎ฉันจะมีลูกได้ไง ผีอะไรสิงให้คิดแบบนี้
‎ฉันไม่ฟัง หมอเถื่อนแน่ๆ
‎แต่คุณกำลังจะคลอดนะ
‎หมอเมายากันยุงรึเปล่าเนี่ย
‎มดลูกของคุณกำลังหดตัวนะครับ
‎ฉันไม่ได้มดลูกหดตัว ‎คนที่มดลูกหดตัวคือผู้หญิงท้อง
‎ที่กำลังจะคลอดลูก
‎ฉันกำลังจะมีนังลูกมารจริงๆ หรือนี่
‎ทุกๆ ครั้งที่นำเด็กน้อยลืมตา
‎ตอกย้ำศรัทธาเชื่อมั่นใจคน
‎ชีวิตน้อยๆ ดังผ้าขาวไม่มีรอยจุด
‎และเนื้อตัวบริสุทธิ์
‎จิตใจไม่มีหมองหม่น
‎ก็ชีวิตนั้นน่าอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นมาได้
‎โอกาสที่เราจะเกิดขึ้น ‎มันก็แทบไม่เห็นด้วยตา
‎ดูเหมือนก็ไม่แย่ที่ได้
‎เกิดมา
‎แต่ชีวิตที่ถือกำเนิด
‎สุดจะล้ำค่า
‎มันช่างแสนวิเศษ
‎แสนวิเศษ
‎อีหยังวะ
‎เด็กผู้หญิง
‎ลูกชายผมเป็นผู้หญิงงั้นรึ
‎ลูกสาวคุณเป็นผู้หญิง
‎แต่ลูกโป่งนี่สิ หมอ
‎(คุณได้ลูกชาย)
‎ลูกโป่งบอกว่า "คุณได้ลูกชาย"
‎ภรรยาคุณเพิ่งคลอดลูกสาวตัวน้อยที่สวย
‎แข็งแรง ร่าเริง แกไม่มีที่ติเลย
‎นี่เป็นข่าวสุดวิเศษเลยนะ
‎ทำไมเรื่องร้ายๆ ถึงต้องมาสู่คนแสนดี
‎พลเมืองที่น่าเชิดชูอย่าง
‎ฉันและเธอ
‎เราเคยทำเลวอันใดมา
‎ถึงโดนกลั่นแกล้งด้วยโชคชะตา
‎- เด็กแสนทุเรศ ‎- แสนวิเศษ
‎- หน้าเป็นลิง ‎- แสนวิเศษ
‎หัวเป็นขนสุดทนจริงๆ
‎และแถมไม่มีอะดุ๊งอะดิ๊งอันน้อย
‎ก็ชีวิตนั้นมันช่างแสนวิเศษ
‎แม่พูดให้ฟังฉันช่างแสนวิเศษ ‎ได้เจอหน้าเพียงครั้งก็ย่อมรู้ได้ดี
‎ตั้งแต่ตอนตัดสายสะดือ ‎นั่นก็คือทีเด็ดสุด
‎ว่าใครเล่าที่จะเท่าฉันผู้แสนวิเศษ
‎แม่พูดให้ฟังฉันช่างแสนวิเศษ
‎และฉันตัวจิ๋วประกายแจ่มแจ๋ว ‎ดังลูกแก้วกระจกพิเศษ
‎ใครไม่เชื่อเถียงกันไม่เสร็จ ‎ที่จริงไม่อาจปฎิเสธ
‎ไม่เคยได้มีของที่วิเศษเท่า ของวิเศษเท่า
‎(มาทิลด้า เดอะ มิวสิคัล)
‎แม่พูดให้ฟัง ฉันแค่หนอนเหม็นเน่าน่าเกลียด
‎พ่อพูดบ่อยๆ เบื่อขี้หน้า
‎แม่พูดให้ฟังฉันเหมือนเชื้อที่น่ารังเกียจ
‎และเด็กอย่างฉันกฎหมายห้ามมีดีกว่า
‎พ่อพูดให้ฟัง ฉันต้องหัดคุมปากไม่ให้เปิด
‎ใครก็ไม่ชอบเด็กพูดมากอย่างนี้
‎แม่ว่าฉันคือตัวอย่างให้ประชากรคุมกำเนิด
‎พ่อว่าฉันต้องยิ่งจ้องทีวี
‎เรียบร้อยดีไหมจ๊ะ มาทิลด้า
‎ค่ะ ขอบคุณค่ะ คุณเฟ้ลป์
‎แต่ว่าได้เวลาปิดแล้วจ้ะ
‎จริงด้วย
‎หนูอยู่จนปิดเสร็จได้ไหม
‎ได้เวลาปิดของฉันคือชั่วโมงก่อนจ้ะ
‎ฉันปิดห้องสมุดเสร็จแล้ว
‎หนูดูสงบจนฉันไม่อยากกวน
‎แต่พ่อแม่คงรอให้หนูกลับบ้านจะแย่แล้ว
‎ใช่ พ่อแม่ชอบให้หนูอยู่บ้าน
‎ชอบให้อยู่บ้านแค่นั้นแหละ
‎ตายแล้ว หายนะแล้ว แฮรี่
‎เราลืมส่งมันไปโรงเรียน
‎เขาก็ไปอยู่ทุกวัน ใช่ไหมไอ้หนู
‎หนูเป็นผู้หญิง และไม่ หนูไม่เคยได้ไปโรงเรียน
‎- แล้วเอาหนังสือมาจากไหน ‎- ห้องสมุดไง
‎ห้องสมุดมีหนังสือด้วยรึ
‎โอ๊ย คุณนี่มันโง่จริงๆ
‎ผมน่ะรึ ผมมีธุรกิจให้ต้องทำนะ
‎ผมไม่มีหน้าที่ดูแลเด็ก
‎ล้างหนี้ที่คุณก่อนี่ ผมยังเครียดไม่พออีกรึไง
‎ที่ฉันก่องั้นรึ
‎เออสิ ไม่เข้าใจอีกรึไง
‎เราถูกหนี้พันตัวยุบยับ
‎แต่คุณกลับคาดหวังให้ผมดิ้นหนีหนี้ให้หลุด
‎ราวกับเป็นนักหลบหนีบ้าบอ
‎นักหลบหนีงั้นรึ ฉันก็มีบ้านให้ดูแลนะ
‎มื้อเย็นเวฟตัวเองไม่ได้นะ
‎สวัสดีครับ
‎- ใครมากันวะ ‎- ก็นี่ไงที่ฉันจะบอก
‎ผู้ตรวจการโรงเรียนมา รออยู่กับนังโสที่ไหนไม่รู้
‎เราจะทำยังไงดี
‎คือว่า
‎ดร.มาร์ติน ลูเธอร์ คิง เคยกล่าวว่า ‎"คำโกหกไม่เคยยืนยง"
‎ใช่แล้ว เราจะโกหกเอาตัวรอด
‎แบบที่ด็อกเตอร์คนนี้ว่า
‎เรียนที่บ้านครับ ใช่แล้ว
‎เราให้เรียนที่บ้าน
‎กำลังคลั่งกันเลย ยุคนี้
‎การที่ผมเป็นนักธุรกิจและผู้ประกอบการ
‎ผมเข้าใจเรื่องคลั่งดี
‎เข้าใจแล้ว
‎แล้วเธอได้เรียนอะไรที่บ้านบ้างครับ
‎ฉันสอนแต่งหน้า ส่วนแฮรี่สอนเชื่อมโลหะค่ะ
‎มาทิลด้าใช่ไหมจ๊ะ
‎ครูชื่อฮันนี่นะ
‎หนูได้เรียนหนังสือที่บ้านใช่ไหมจ๊ะ
‎แล้วหนูอยากไปเรียนที่โรงเรียนบ้างไหม
‎เราเรียนมาสองสามอาทิตย์แล้ว
‎แต่เรามีเด็กที่มาไม่ทันเปิดเทอมเหมือนกัน
‎หนูไปเรียนพร้อมเธอได้
‎มันเป็นยังไงคะ
‎เรียนที่โรงเรียนน่ะ
‎บางครั้ง ก็เรียนหนักเหมือนกัน
‎แต่รับรองได้ว่าวิชาของครูสนุกสุดๆ
‎ครูจะสอนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ ดนตรี วรรณคดี
‎วรรณคดีเหรอ งั้นก็เกี่ยวกับหนังสือน่ะสิ
‎ที่โรงเรียน เรามีหนังสือเยอะมาก ‎มีเรื่องราวเต็มไปหมด
‎เราจะสอนให้แต่งเรื่องเองด้วยนะ
‎น่าสนใจไหมจ๊ะ
‎ก็ได้ เอายังงี้ๆ ผมจะหาทางให้
‎หนูต้องไปแล้วค่ะ
‎กาลครั้งหนึ่งนานมา
‎มีเด็กหญิงตัวน้อย
‎ซึ่งถูกกักขัง
‎ไม่อยากเชื่อเลย
‎กล้าดีมาพูดแบบนั้นกับฉันได้ไง
‎ฉันต้องถูกปรับเพราะแก
‎โทษหนูได้ไง
‎พ่อลืมเอาหนูไปเรียนเอง
‎แกจะได้ไปโรงเรียนแล้ว ‎และจะได้เจอพวกทรันช์บูล
‎ทรันช์บูลงั้นเหรอ
‎อกาธา ทรันช์บูล ครูใหญ่ของครันเชมฮอลล์
‎เธอตัวใหญ่ แข็งแรง น่ากลัว
‎เคยแข่งกีฬาโอลิมปิก แข่งขว้างค้อน
‎และรู้ไหมว่าฉันเพิ่งทำอะไร
‎ฉันโทรหาเธอ และบอกเธอ
‎ว่าแกน่ะเป็นนังเด็กผีตัวแสบชอบก่อเรื่อง
‎ไม่นะ
‎เธอรอเจอแกอย่างสุดๆ
‎ไม่ยุติธรรมเลย
‎ทำแบบนี้ได้ไง
‎แกจะได้รู้สำนึกที่บังอาจมาพังชีวิตเรา
‎สมควรโดนแล้ว นังเด็กมารหัวขน
‎แจ็คแอนด์จิลล์ขึ้นไปบนเนิน
‎เพื่อตักเอาน้ำแล้วเดินกลับ อย่างที่เห็น
‎และอีกไม่ช้านาน ก็ต้องมีอันร่วงหล่น
‎และทนผจญวนเวียนถูกเขาเขียนไว้ให้เป็น
‎ต้องจำใจยอมเป็นเหยื่ออยู่ทั้งปี
‎แบบโรมีโอและจูเลียต
‎ก่อนที่จะพบจุดจบ มีไว้ให้จนละเอียด
‎ให้มีความรักแล้วก็เอาเรื่องงี่เง่าที่ดับความฝัน
‎ก็เกือบได้ร่วมชีวิตแล้วเชียวหนา
‎เสียดายที่ลงเอยในแบบที่โหดสิ้นดี
‎ก็ไม่เข้าใจทำไมเขาไม่เปลี่ยนเรื่องที่มี
‎ถูกสอนให้ทำตามๆ ที่เขาบอก แต่โทษที
‎ถึงคราวทุกคนก็ย่อมต้องเป็นตัวแสบบ้างสิ
‎แค่ได้เจอว่าโลกไม่เข้าข้างเรา
‎ไม่ใช่ว่าเราจำเป็นต้องทน และยิ้มหวานเข้าใส่
‎ถ้าเราได้แต่กลัว แต่นั่งก้มหัวยอมเขาไป
‎ก็คงเหมือนเดิม
‎แม้ว่าเป็นแค่เด็กๆ มีตั้งเยอะให้ทำ
‎เราต้องอย่าปล่อยเรื่องเด็กๆ ‎เช่นตัวเล็กมาห้ามเรา
‎ถ้ามัวนั่งละห้อยและคอยให้เขาเดินย่ำ
‎ก็คงจะเหมือนเราพูดว่า
‎(ฟอกสีขั้นสุด)
‎ทำแบบนี้ก็ได้
‎มันไม่ใช่ไง
‎ถ้าดูแล้วไม่ใช่
‎ต้องทำให้รู้เสียบ้าง
‎(ยาบำรุงเส้นผม)
‎แค่ตัวน็อตขยับนิด ค่อยๆ ฝืน ค่อยๆ บิด
‎จุดเริ่มต้นความขัดขืน ‎มันดังเอี๊ยดที่บนพื้นบ้าน
‎จะเกิดเป็นพายุแค่ปีกกระพือพัด
‎แมลงตัวกระติ๊ด แต่เจ็บจี๊ดเวลากัด
‎เริ่มวันใหม่
‎เสียงมันเดิน ติ๊กและก็ต๊อก
‎เริ่มเป็นไท เสียงมันดังกริ๊กเมื่อปลดล็อก
‎ถ้าถูกขังข้างในเรื่องเก่า และอยากจะออกมา
‎ไม่ต้องไปกรีดร้อง ตะโกนให้ก้องฟ้า
‎ยิ่งเป็นแค่เด็กๆ มีตั้งเยอะให้ทำ
‎เราต้องอย่าปล่อยเรื่องเด็กๆ ‎เช่นตัวเล็กมาห้ามเรา
‎ถ้ามัวนั่งละห้อย และคอยให้เขาเดินย่ำเรา
‎ก็คงเหมือนเดิม
‎แค่ได้เจอว่าโลกไม่เข้าข้างเรา
‎ไม่ใช่ว่าเราจำเป็นต้องทน และยิ้มหวานเข้าใส่
‎ถ้าเราได้แต่กลัว แต่นั่งก้มหัวยอมเขาไป
‎ก็คงจะเหมือนเราพูดว่าทำแบบนี้ก็ได้
‎มันไม่ใช่ไง
‎ถ้าดูแล้วไม่ใช่
‎ต้องทำให้รู้เสียบ้าง
‎แต่เราจะรอใครให้มาแก้ไขก็คงไม่มี
‎มีเพียงตัวเราเองที่แก้เรื่องร้ายให้เป็นดี
‎ถึงคราวทุกคนก็ย่อมต้องเป็นตัวแสบบ้างสิ
‎แกทำอะไรกับผมฉันเนี่ย
‎ทำไมย้อมสีเขียวล่ะ ‎มันเป็นแนวละครสัตว์ หรือว่า…
‎แนวละครสัตว์อะไร
‎ก็ไอ้นักหลบหนีที่คุณคอยพูดถึงไง
‎เขาทำผมสีเขียวเหรอ
‎ไม่มีนักหลบหนี และบอกตั้งกี่ทีว่าผมไม่ได้ทำสีผม
‎นักหลบหนี นักหลบหนี
‎กาลครั้งหนึ่งนานมา มีนักหลบหนีผู้ยิ่งใหญ่
‎เขาใจดีเหลือหลาย
‎เป็นบุรุษที่เด็กทุกคนล้วนให้เป็นพ่อในฝัน
‎และวันหนึ่ง เขาก็ตกหลุมรักกับ…
‎นักกายกรรม
‎(ครันเชมฮอลล์)
‎(ห้ามงอแง)
‎มาทิลด้า
‎สวัสดีค่ะ คุณเฟ้ลป์
‎กว่าจะเริ่มเข้าเรียนก็อีกชั่วโมงไม่ใช่รึ
‎อ๋อ หนูมาเร็ว เพราะว่า ตื่นเต้นค่ะ
‎ครูฮันนี่จะสอนแต่งเรื่องราว
‎แต่หนูแต่งเอาไว้เรื่องหนึ่งแล้ว
‎หนูรู้สึกได้ว่ามันดิ้นอยู่ในตัวหนู
‎- เหมือนจะดันให้เแตกออกมา ‎- ถ้ามันจะแตกออกมา
‎หนูก็ควรเล่าให้เร็วที่สุดนะ ว่าไหม
‎ฉันจะไปเอาน้ำมะนาวมาให้
‎แต่มันอาจเครียดหน่อยนะคะ
‎มาทิลด้า เวิร์มวู้ด ฉันทำงานกับนิยาย ‎ฉันน่าจะรับมือได้สบาย
‎กาลครั้งหนึ่งนานมา
‎มีสองสุดยอดนักแสดงละครสัตว์ของโลก
‎นักหลบหนีที่หนีได้จากกุญแจไหนๆ ที่เคยมี
‎กับนักกายกรรม ที่เก่งกาจเลิศล้ำ
‎จนดูเหมือนเธอเหาะได้จริงๆ
‎ทั้งสองตกหลุมรักและแต่งงานกัน
‎พวกเขาได้แสดงผาดโผน ‎ที่อัศจรรย์ที่สุดที่ใครเคยเห็น
‎ผู้คนเดินทางมาแสนไกลเพื่อรอชม
‎ทั้งกษัตริย์ ราชินี คนดัง และมนุษย์อวกาศ
‎แต่แม้จะรักกัน
‎แต่แม้จะมีชื่อเสียง ทั้งสองก็ยังโศกเศร้า
‎"เรามีทุกสิ่งที่จะหาได้ในโลกนี้" ภรรยาพูด
‎"แต่กลับไม่มีสิ่งเดียว ที่อยากได้ที่สุดในโลก
‎เราไม่มีลูก"
‎"อดทนเถิด ที่รัก"
‎สามีตอบ "เวลาอยู่ข้างเรา
‎เวลารักเราด้วยซ้ำ"
‎แต่เวลาคือสิ่งเดียว ที่มิมีผู้ใดเป็นนายของมันได้
‎และเมื่อเวลาผ่านไป ทั้งคู่เริ่มแก่ตัว แต่ก็ยัง
‎ไม่มีลูก
‎ความเศร้าที่ต้องอยู่ลำพัง ‎ในบ้านหลังใหญ่ว่างเปล่า
‎ชักพาพวกเขาให้แสดงเสี่ยงตายมากขึ้น
‎เพราะงานกลายเป็นที่หลุดพ้นเดียว ‎จากความอาดูรที่ชีวิตไม่หลุดพ้น
‎ดังนั้น พวกเขาจึงตัดสินใจทำการแสดง
‎กายกรรมที่อันตรายที่สุดในโลกตลอดกาล
‎มันมีชื่อว่า
‎นักกายกรรมบอก
‎ในงานแถลงข่าวแก่สื่อทั่วโลก
‎ที่มารวมตัวกันฟังข่าวอย่างใจจดจ่อ
‎สตรีผู้เผาไหม้ ซึ่งเหวี่ยงตัวไปในอากาศ
‎พร้อมระเบิดที่ผมของเธอ
‎เหนือฉลาม และวัตถุแหลมคม
‎ถูกช่วยโดยบุรุษ ผู้ถูกกักขังในกรง
‎และนี่คือการแสดงที่อันตรายที่สุด ‎ที่เคยมีมาในโลกตลอดกาล
‎มันคือสิ่งที่ชะตาลิขิตเรา
‎มันคือที่ที่ความเหงาของชีวิตพาเราไป
‎แล้วยังไงต่อล่ะ
‎หนูก็ไม่รู้
‎ยังไม่รู้น่ะ
‎โรงเรียนเปิดแล้ว หนูรีบไปดีกว่า
‎แต่เรื่องราวที่เหลือล่ะ
‎หนูจะเล่าต่อพรุ่งนี้
‎พรุ่งนี้รึ ฉันอยู่ที่ทะเลสาบนะ
‎ที่ทะเลสาบ ได้ค่ะ
‎ขอให้เรียนให้สนุกนะ
‎และระวังตัวในโรงเรียนด้วย
‎หนูไม่ห่วงหรอก
‎ถ้ามีคนร้ายใส่เรา เราก็แค่ร้ายตอบ
‎แต่มาทิลด้า จำไว้นะ
‎ร้ายมาร้ายไปไม่ได้ทำให้ถูก
‎เว้นแต่ร้ายให้ถูก
‎เท่ากับเราทำให้ร้ายมาร้ายตอบเป็นสิ่งถูก
‎ซึ่งมันต้องดีแน่
‎(ห้ามงอแง)
‎นี่วันแรกของเธอด้วยใช่ไหม
‎ใช่ ฉันไม่ห่วงหรอก แต่ไอแซ็กอาจกลัว
‎ถ้าเราเข้าไปด้วยกันล่ะ
‎ใช่ ฉันกับไอแซ็กก็ได้จะดูแลเธอ ถ้า…
‎นั่นน่ะ
‎เฮ้ย เด็กใหม่
‎คิดว่าเธอเก่งและเอเบิ้ล และก็รอดที่เป็น
‎และบีอิ้งเจ้าชายหรือเจ้าหญิงน่ะ ‎เดี๋ยวก็รู้ซี
‎จุดจบน่าเศร้าเป็นแทรจิดี
‎ยิ่งอีเว่นพยายามเท่าไรใส่เอ็ฟฟอร์ท
‎มันคงเปลืองแรงเอเนอร์จี
‎แค่อดีตและชีวิตเป็นเพียงเอ็นเชียนฮิสตอรี
‎ไอต้องติดคุกทุกข์ในเจล
‎ต้องถูกกักโดนขังในกรงเคจนี้ชั่วกัป
‎เหมือนนรกเอ็ล
‎ยังพยายามจดจำรีเมมเบอร์
‎ตอนที่ชีวิตยังไม่เอ็นเด็ด
‎คืนวันดีๆ มันสิ้นสุดโอเวอร์
‎เวลามีเสียงระฆังพีลิ่งอ็อฟเดอะเบล
‎ก็เคยสงสัยคิวเรียส
‎ก็ไม่เคยรู้เลยต้องอาร์สค์ มัวตั้งคำถามไป
‎ถ้าอันเลสไม่อยากต้องเจ็บ
‎ก็ฟังที่สอน และก็ทีชยู ฉันชี้ให้ดู
‎ยูตั้งใจฟังสักครั้ง
‎ระวังโดนดีซีเวียร์ลี ถ้าแตกแถว
‎ถ้าร้องโดนสองเท่าดับเบิล ‎ยูจำไว้ไม่อยากรับกรรม
‎ก็ต้องระวังอย่างเอ็กซ์ตรีมลีที่สุด
‎ทำไม
‎วาย
‎ทำไมงั้นรึ ไม่ได้ยินที่เราบอกเหรอ
‎เดี๋ยวก็รู้เมื่อฟีสเซ็ด
‎ฟีสเซ็ดคืออะไร
‎วิชาพลศึกษา
‎ความชำนาญพิเศษของครูทรันช์บูล
‎เธอเป็นใคร
‎เราคือสารวัตรนักเรียน มาพาเธอไปห้องเรียน
‎เราจะเริ่มเรียนกันแล้วใช่ไหม
‎เธอจะได้เริ่มเรียนรู้แน่ๆ
‎ดีเลย ฉันรู้จักพยัญชนะแล้ว
‎เธอไม่รู้จักพยัญชนะ ‎จนกว่าเราจะให้เธอรู้จักพยัญชนะ
‎คิดว่าเธอเก่งและเอเบิ้ล
‎และก็รอดที่เป็นบีอิ้ง ‎เจ้าชายหรือหญิงน่ะเดี๋ยวก็รู้
‎จุดจบน่าเศร้าเป็นแทรจิดี
‎ยิ่งอีเว่น พยายามเท่าไรใส่เอ็ฟฟอร์ท
‎มันคงเปลืองแรงเอเนอร์จี
‎แค่อดีตและชีวิตเป็นเพียงเอ็นเชียนฮิสตอรี
‎ไอต้องติดคุกทุกข์ในเจล
‎ต้องถูกกักขังโดนขังกรงเคจนี้ชั่วกัป
‎เหมือนนรกเอ็ล
‎ยังพยายามจดจำรีเมมเบอร์
‎ตอนที่ชีวิตยังไม่เอ็นเด็ด
‎คืนวันดีๆ มันสิ้นสุดโอเวอร์
‎เวลามีเสียงระฆังพีลิ่งอ็อฟเดอะเบล
‎ก็เคยสงสัยคิวเรียส
‎ก็ไม่รู้เลยต้องอาร์สค์ มัวตั้งคำถามไป
‎ถ้าอันเลสไม่อยากต้องเจ็บ
‎ก็ฟังที่สอน และก็ทีชยู ฉันชี้ให้ดู
‎ยูตั้งใจฟังสักครั้ง ระวังโดนดีซีเวียร์ลี
‎ถ้าแตกแถว ‎ถ้าร้อง โดนสองเท่าดับเบิล
‎ยูจำไว้ไม่อยากรับกรรม
‎เธอก็ต้องระวังอย่างเอ็กซ์ตรีมลีที่สุด
‎ทำไม
‎วาย
‎ทำไมงั้นรึ
‎ไม่ได้ยินที่เราพูดรึไง
‎ฉันเห็นว่าพวกเธอบางคนยังไม่เข้าห้องเรียน
‎เข้าห้องเดี๋ยวนี้
‎ฉันให้เวลาห้าวินาทีทำตามที่สั่ง
‎เอ-บี-ซี-ดี-อี-เอฟ-จี
‎- เอช-ไอ-เจ-เค-แอล-เอ็ม-เอ็น ‎- ห้า
‎โอ-พี-คิว-อาร์-เอส
‎- ที-ยู-วี-ดับเบิลยู-เอ็กซ์ ‎- สี่
‎- วาย วาย วาย วาย วาย วาย วาย ‎- สาม
‎- สอง ‎- ลาเวนเด้อร์ มาทิลด้า เร็ว
‎- หนึ่ง ‎- เดี๋ยวก็รู้เมื่อฟีสเซ็ด
‎จ้ะ ครูทรันช์บูลเข้มงวดเรื่องตรงเวลาน่ะ
‎ไม่สายดีที่สุด มารู้จักเพื่อนใหม่กันเถอะ
‎นี่ลาเวนเด้อร์กับมาทิลด้าจ้ะ
‎ถ้ามีอะไรที่ไม่รู้
‎ก็ถามเพื่อนนะจ๊ะ
‎เพื่อนๆ จะช่วยเอง เข้าใจนะ
‎ครูครับ
‎ผมปวดหัวจะแย่แล้ว
‎โจทย์นี้ไม่ได้เอาไว้ให้เธอทำ
‎เมื่อคืนห้องนี้มีพวกผู้ใหญ่มาใช้เรียน
‎คงลืมลบกระดานกัน
‎ไนเจลจ๊ะ ไนเจล ไนเจล
‎ไนเจล
‎ผ่อนคลาย
‎เก่งมากจ้ะ
‎มีใครอยากจัดการไอ้ที่อยู่บนกระดานไหม
‎- หนูค่ะ ‎- ครูฮันนี่ ผม
‎มาทิลด้า
‎เธอล่ะ ว่าไง
‎วันนี้เราจะมาอ่านหนังสือกัน
‎- ยอดเลย ‎- เจ๋ง
‎ที่จริงหนังสือเล่มนี้เขียนเพื่อเด็กเก้าขวบ
‎แต่พวกเธอเก่งขึ้นกัน
‎ครูเลยคิดว่าน่าจะลองให้อ่านเล่มนี้
‎ครูอยากให้ทุกคนอ่านบทแรก
‎- เอริก อะไรคือบท ‎- ตอนหนึ่งของเรื่องราวครับ
‎สุดยอดมากจ้ะ เอริก
‎ครูหวังว่าพวกเธอจะอ่านตอนแรกให้จบ
‎แล้วเราค่อยมาถกกันว่า…
‎มาทิลด้า เธอทำอะไรน่ะ
‎หนูจัดการมันไง
‎ตามที่ครูบอก
‎ไม่ ครูหมายถึงลบมันออกจ้ะ
‎นั่นเธอแก้โจทย์ถูกใช่ไหม
‎ใช่ค่ะ
‎และหนูว่าจะแก้โจทย์ที่เหลือต่อด้วย
‎ที่เหลือเหรอ
‎เลขจำนวนเฉพาะน่ะค่ะ
‎ที่เอ็กซ์เท่ากับเอบียกกำลังสองซ้ำๆ
‎พวกเขาน่าจะแก้โจทย์กันโดยรู้ว่าเป็นอนุกรม
‎เธอชอบคณิตศาสตร์เหรอ
‎ไม่ได้เกลียดค่ะ แต่ชอบจริงๆ คือการอ่าน
‎มันเหมือนได้พักร้อนในหัว
‎และเธอก็ทำบ่อยสินะ
‎หนีทุกอย่าง เข้าไปอยู่ในหนังสือน่ะ
‎ใช่ค่ะ อาทิตย์นี้หนูอ่านเยอะด้วย
‎อ่านเยอะ ในหนึ่งสัปดาห์งั้นรึ
‎แล้วสัปดาห์นี้ เธออ่านอะไรบ้างล่ะ
‎"นิโคลัส นิคเกิ้ลบี" "เจน แอร์"
‎"เทสผู้บริสุทธิ์" "เพื่อนยาก"
‎"เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์"
‎"โมบี้ ดิ๊ก" "อาชญากรรมกับการลงทัณฑ์"
‎และ…
‎"เดอะแคทอินเดอะแฮ็ท"
‎(ห้ามหนอนเข้ามา)
‎(ครูใหญ่)
‎อย่าทำตัวน่าสมเพช
‎เข้ามาได้
‎อย่ายืนแฉะแบะ รีบเข้ามา
‎ค่ะ ขอโทษค่ะ
‎ครูทรันช์บูลคะ มี…
‎ในชั้นของฉัน มีเด็กชื่อมาทิลด้า เวิร์มวู้ด
‎มาทิลด้า ลูกสาวของแฮรี่ เวิร์มวู้ด
‎คนดีมาก
‎เขาเตือนเรื่องเด็กแสบนั่น
‎บอกว่านังเด็กนั่นเหลือขอ
‎ไม่ค่ะ ครูใหญ่ ฉันไม่คิดว่า…
‎ถูกต้อง เธอไม่คิด
‎คำขวัญโรงเรียนนี้คืออะไร
‎แบมบินาทุ่ม เอสตะ แม็กกิทุ่ม
‎"เด็กนั้นหรือก็คือหนอน"
‎ขอบใจที่มาแจ้งเรื่องนังเด็กคนนี้
‎ฉันจะบี้มันเมื่อถึงเวลา สวัสดี
‎ครูทรันช์บูลคะ ‎ฉันเชื่อว่ามาทิลด้าเป็นอัจฉริยะ
‎อะไรนะ ไม่ๆ
‎ฉันเพิ่งบอกไม่ใช่รึ มันเป็นเด็กพาล
‎เธอคิดเลขในใจได้ ‎ในโจทย์ที่ฉันใช้เครื่องคิดเลขก็ทำไม่ได้
‎แล้วหนังสือที่เธออ่านอีก
‎ฉันคิดว่าควรให้เธอไปอยู่ห้องคิง ‎ของเด็ก 11 ขวบ
‎โดยทันที
‎แล้วเรื่องกฎล่ะ ฮันนี่
‎ฉันเชื่อว่ามาทิลด้า เวิร์มวู้ด…
‎ควรได้รับการยกเว้นเรื่องกฎ
‎ยกเว้นงั้นรึ
‎ไม่ยึดกฎงั้นรึ
‎ในโรงเรียนของฉันเนี่ยนะ
‎มองถ้วยรางวัลฉัน
‎ดูถ้วยรางวัลวาววับ เมื่อมันจับ
‎รับแสงตะวัน
‎คิดว่ามันยากแค่ไหน ‎จะเป็นแชมป์ขว้างค้อนทั่วทั้งอังกฤษ
‎ของปี 1959
‎แล้วคิดว่าถึงช่วงนั้น ห้วงแห่งฝันที่วาดไว้
‎ภายในใจฉันจะยั่วแหย่กฎเล่นหรือไง
‎เอ่อ บ้าเหรอ
‎ตอนที่เท้าฉันก้าวเข้าวงกลม ‎ฉันเปลี่ยนแผนรึเปล่า
‎หืม ฝัน
‎ตอนทาชอล์คที่ฝ่ามือ โบกมันเล่นไหมเล่า
‎ไม่มีวัน
‎ตอนที่ฉันเริ่มจะควง เหม่อมองภาพที่น่าดู
‎แอบใจลอยปล่อยใจ ฝันตะลึงงันไปชั่วครู่
‎ลังเลและวกวน บิดเคลื่อนขยับการขว้างไป
‎ปรับเปลี่ยนแรงยก ‎จนผิดไม่เหมือนที่ตั้งใจ
‎ตอนที่ค้อนมันออกตัว ก็ยังร้องคำถาม
‎แบบที่ทำเวลาที่ฝึกอยู่ ‎เป็นเดือนประจำ
‎ต้องสุดฤทธิ์สุดชีวิต ผิดไม่ได้เลยสักนิด
‎แต่ละรายละเอียดการขว้าง ‎ต้องได้อย่างแนวทางที่คิดไว้
‎และแม้จังหวะที่ปล่อยค้อนพ้นจากมือ
‎จนลอยขึ้นสูงทะยานนั้นหรือ
‎จะยืนบื้อได้เช่นไร
‎ไม่ ไม่ ไม่
‎ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
‎เธอทำได้แล้ว เธอสุดยอดมาก
‎ถ้าเราอยากขว้างค้อน ด้วยหน้าที่ทำเพื่อชาติ
‎เราต้องเข้าไปในวงกลมเมื่อลงแข่ง ‎ห้ามไหวเอน
‎หากว่าอยากจะอยู่ในทีม ‎ไม่ต้องใช้ความภูมิใจยินดีเต็มปริ่ม
‎เพียงแค่ยืนเก็บเท้าเข้าไว้ไม่ให้ล้ำเส้น
‎ร้องซิ เด็กๆ
‎สอง สาม สี่
‎ถ้าเราอยากขว้างค้อน
‎- หน้าที่ทำเพื่อชาติ ‎- แบมบินาทุ่ม เอสตะ แม็กกิทุ่ม
‎เราต้องเข้าไปในวงกลมเมื่อลงแข่ง
‎ห้ามไหวเอน
‎แม็กกิทุ่ม แม็กกิทุ่ม
‎ถ้าหากว่าอยากจะฝึกให้เลิศ
‎ไม่ต้องเมตตาปรานีกันจนเลยเถิด
‎จนเลยเถิด
‎แค่ต้องบังคับเจ้าพวกเหลือขอไม่ให้ล้ำเส้น
‎ร้องซิ เจนนี่
‎ถ้าเราอยากขว้างค้อน
‎- ด้วยหน้าที่ทำเพื่อชาติ ‎- แบมบินาทุ่ม เอสตะ แม็กกิทุ่ม
‎เราต้องเข้าไปในวงกลมเมื่อลงแข่ง
‎ห้ามไหวเอน
‎แม็กกิทุ่ม แม็กกิทุ่ม
‎เซอร์คูลัม เอสต์
‎เดอุส เดอุส
‎กลอรียา
‎กฎข้อเดียวที่ฉันใช้ได้อยู่
‎เรื่องส่วนตัว กีฬา หรือหน้าที่ครู
‎คว้าลูกบอลและขว้างมันเข้าไป
‎มองขอบเขตรอบข้างให้เข้าใจ
‎และยืนเก็บเท้าเอาไว้ ไม่ให้ล้ำเส้น
‎ออกไปได้แล้ว
‎เวิร์มวู้ด
‎แกอยู่ไหน
‎ฟังเรื่องวันแรกที่โรงเรียนของหนูไหม
‎แหวะ ฉันยอมกินผักยังจะดีกว่า
‎แน่นอนแล้ว ผมเป็นอัจฉริยะ
‎ความซวยซ้ำซ้อนสิ้นสุดแล้ว
‎มีผู้ชายคนหนึ่งมาที่เต็นท์ขายรถ ตัวโตมาก
‎เป็นพ่อหมีตัวใหญ่
‎และพ่อหมีคนนี้ก็อยากได้รถหรู
‎โอ๊ย ดีจัง แต่หมีขับรถเป็นด้วยเหรอ
‎ไม่ เขาไม่ใช่หมีจริงๆ
‎พ่อมีรถหรูด้วยเหรอ
‎- สองคัน ไอ้หนู ‎- หนูเป็นหญิง
‎คันที่มีรอยบุบด้านหน้า ‎กับคันที่มีรอยบุบด้านหลัง
‎ฉันก็แค่เอาทั้งสองคันมาผ่าครึ่ง
‎ติดกาวเชื่อมกัน แค่นั้นก็จบเรื่อง
‎ป๊ะป๋ากลับมาแล้ว
‎มันถูกกฎหมายเหรอ
‎และมันก็ผิดด้วย
‎ไอ้หนูว่าไงนะ ผิดงั้นรึ
‎ผิดงั้นรึ
‎เอามานี่
‎ผลพวงแห่ง… โง่จริง
‎ผลไม้จะโกรธได้ยังไง
‎ไร้สาระฉิบเป๋ง
‎มันไม่ได้เกี่ยวกับผลไม้
‎เถียงงั้นรึ แม่เด็กเอาแต่ใจ
‎หนูไม่ได้เถียง
‎อย่ามาเถียงฉันนะ
‎ฉันจะฉีกหนังสือนี่ต่อหน้าแก
‎- นั่นของห้องสมุดนะ ‎- ฉีกเลย
‎เอาเลย
‎นี่ไง
‎เอาไป
‎ไปนอนได้แล้ว ยายหนอนหนังสือ
‎แค่ได้เจอว่าโลกไม่เข้าข้างเรา
‎(กาวเหนียวพิเศษ)
‎ไม่ใช่ว่าเราจำเป็นต้องทนและยิ้มหวานเข้าใส่
‎ถ้าเราได้แต่กลัวและนั่งก้มหัวยอมเขาไป
‎ก็คงเหมือนเดิม
‎แม้ว่าเป็นแค่เด็กๆ มีตั้งเยอะให้ทำ
‎เราต้องอย่าปล่อยเรื่องเด็กๆ ‎เช่นตัวเล็กมาห้ามเรา
‎ถ้ามัวนั่งละห้อยและคอยให้เขาเดินย่ำ
‎ก็คงจะเหมือนเราพูดว่าเราพูดว่าทำแบบนี้ก็ได้
‎มันไม่ใช่ไง
‎จำไว้นะ มาทิลด้า ร้ายมาร้ายไปไม่ได้ทำให้ถูก
‎ไง เจ้าหน้าโง่
‎"นี่หนังสือห้องสมุดนะ"
‎ไอ้ลูกกรอกขี้บ่น
‎หมวกฉันอยู่ไหน
‎นี่ค่ะ พ่อ
‎โง่ฉิบเป๋ง
‎มันอยู่ในนั้นทั้งหมดได้ไง ‎หัวเธอก็เท่ากับหัวฉัน
‎มันเจ็บไหม มาทิลด้า
‎ที่บีบสมองทั้งหมดเข้าไปในนั้น
‎ไม่นี่ มันก็ดู…
‎เข้ากันพอดี
‎เธอใช้พลังจิตได้ไหม
‎มันเกิดจากเรามีพลังสมองใหญ่บึ้ม
‎แล้วเราเค้นมันออกผ่านทางตา
‎ทำให้เราใช้จิตเคลื่อนสิ่งของได้
‎ดูนี่นะ
‎ทำตัวฉลาดจะเดือดร้อนได้นะ ที่นี่น่ะ
‎ครูทรันช์บูลเกลียดเด็กฉลาด เธอเกลียด
‎โรงเรียนสอนให้ฉลาดไม่ใช่เหรอ
‎ที่นี่ไม่ใช่โรงเรียน แต่เป็นคุก
‎ทำตัวเด่นแล้วจะมีภัย
‎จากครูอกาธา
‎เขาลือกันว่าครูทำเด็กคนหนึ่งท้องแตก
‎ต้องใช้พลาสติกพันเพื่อกันไส้หลุด
‎ไม่จริงซะหน่อย บรูซ
‎แต่ที่แน่ๆ คือครูทับเด็กป.6 คนหนึ่งจนตัวเละ
‎ครูจับได้ว่าจูเลียส ร็อตวิงเกิล ‎กินลูกอมในห้องเรียน
‎ครูจับเขายกขึ้น เหวี่ยงไปรอบๆ ‎แล้วโยนเขาไปนอกหน้าต่าง
‎นี่
‎ไม่มีครูที่ไหนจับเด็กเหวี่ยงหรอก
‎พวกรุ่นพี่แค่ขู่ให้เธอกลัวน่ะ
‎กลัวงั้นเหรอ
‎ถูกขังในตู้แขวนคอนั่นต่างหากกลัวของจริง
‎อะไรคือตู้แขวนคอ
‎ที่ที่เธอถูกส่งไป หากว่าเธอไม่เชื่อฟัง
‎ทำด้วยไม้และหนามทั้งหลัง
‎คับแคบจนเธอแทบจะนั่งไม่ได้
‎และถึงทำได้
‎ก็ยังมีตะปูที่ข้างล่าง ช่างทรมานดีจัง
‎บานประตูเสียงลั่น ตอนที่มันงับปิด
‎จมูกเธอแค่นี้ยังไม่เห็นเพราะมืดมิด
‎ตอนเธอกรีดร้อง ยังไม่รู้เลยว่า
‎เป็นแค่เพียงแต่อยู่ในหัว ‎แค่ปากอ้า แล้วก็ไม่มีเสียง
‎(ตู้แขวนคอ)
‎ซ่อนฉันที
‎มีคนเทน้ำเชื่อมบนเก้าอี้ครูทรันช์บูล
‎ครูคิดว่าฉันทำ แต่ฉันไม่เคย
‎กางเกงในครูติดบนเก้าอี้
‎เงียบ
‎นายถูกขังในตู้แขวนคอแน่
‎แต่มันไม่ถูกต้อง เขาไม่ได้ทำอะไร
‎ฉันขอบอกเลย ไอ้หนูนี่ตายแน่
‎มาทิลด้า ช่วยฉันที
‎ก็บอกครูไปสิว่า…
‎ก็ได้
‎เรื่องเกิดเมื่อไหร่เหรอ
‎ยี่สิบนาทีก่อน
‎แต่ทำไมล่ะ
‎รีบไปซ่อน เร็ว ขอเสื้อนอก
‎อย่าบอกครูว่าฉันอยู่ไหนนะ
‎วิ่งเร็ว
‎รีบไป
‎เร็วเข้า
‎ครูมาแล้ว
‎เงียบ
‎วิ่ง
‎หยุด นังเด็กน้อย
‎นี่มันฝูงผีกองกอยวันนรกแตกรึไง
‎จ้อกแจ้กจอแจซะเหลือเกิน
‎ไอ้หนอนที่ชื่อไนเจลอยู่ไหน
‎ตรงนั้นค่ะ ใต้กองเสื้อ
‎อยู่ตรงนั้นหนึ่งชั่วโมงแล้ว
‎อะไรนะ
‎ใช่
‎ไนเจลป่วยเป็นโรคนอนผิดปกติเรื้อรัง ‎ชื่อว่าโรคลมหลับ
‎อาการของผู้ป่วยโรคนี้ก็คือ
‎จะอ่อนล้า
‎แล้วง่วงหลับไปโดยไม่รู้ล่วงหน้า
‎เขาง่วงหลับ เราจึงเอาเสื้อคลุมเพื่อป้องกัน
‎ใช่ไหม พวกเรา
‎- ใช่! ‎- ใช่!
‎ผมฝันประหลาดมากเลยครับ แม่
‎นึกว่าผมเป็น…
‎สวัสดีครับ ครูทรันช์บูล
‎อแมนด้า ทริปป์
‎คะ ครูทรันช์บูล
‎ฉันเคยพูดยังไงเรื่องผมเปีย
‎ฉันเกลียดผมเปีย
‎แต่แม่ของหนูชอบ แม่บอกว่ามันทำให้หนูสวย
‎แม่ของเธอมันปัญญาอ่อน
‎เธอจับเหวี่ยงแล้ว
‎ดูการควงสิครับ
‎พับผ่าสิ
‎ไกลมาก ไกลมากๆ
‎ลงพื้นไปแล้ว
‎เจ๋ง มือยังไม่ตก
‎ไปดูซิว่านังเด็กนั่นยังมีชีวิตอยู่ไหม
‎แล้วเธอชื่ออะไร
‎มาทิลด้าค่ะ
‎มาทิลด้า เวิร์มวู้ด
‎เธอคือมาทิลด้า เวิร์มวู้ด สินะ
‎ฉันชอบพวกตัวป่วน เวิร์มวู้ด
‎เจ้าพวกนี้ส่งเสียงน่าฟัง
‎เวลาที่ขาดผึง
‎เธอยังไม่ตาย
‎- ฮิปๆ ‎- ฮูเรย์
‎จำไว้ เวิร์มวู้ด เธอไม่มีวันชนะ
‎ฉันรับรองได้เลย ‎และคำรับรองคือคำรับรองคือคำรับรอง
‎แล้ววันอันยิ่งใหญ่ก็มาถึง
‎สตรีผู้เผาไหม้ ซึ่งเหวี่ยงตัวไปในอากาศ
‎พร้อมระเบิดที่ผมของเธอ
‎เหนือฉลาม และวัตถุแหลมคม
‎ถูกช่วยโดยบุรุษ ผู้ถูกกักขังในกรง
‎ราวกับว่าทั้งโลกมาชุมนุมกัน ‎เพื่อชมนักกายกรรมกับนักหลบหนี
‎แสดงการแสดงท้ามฤตยูสุดอัศจรรย์
‎ทุกอย่างได้มีการจัดเตรียม
‎โดยพี่เลี้ยงใจร้ายของนักกายกรรม
‎หญิงสาวน่ากลัว ‎ผู้เคยเป็นนักขว้างค้อนระดับโอลิมปิก
‎ว่ากันว่าในจิตใจอันมืดดำ และลึกลับของเธอนั้น
‎เธออิจฉาความรัก และรุ่งเรืองของน้องเลี้ยง
‎ทันใดนั้นเอง
‎นักหลบหนีก็ปรากฏกาย
‎แต่ไร้วี่แววของนักกายกรรม
‎ไม่มีแม้แต่ผ้าพันคอสีขาวสว่างที่เธอมักใส่
‎ท่านผู้มีเกียรติทั้งหญิงชาย
‎และคุณหนู คุณน้อง
‎การแสดงสตรีผู้เผาไหม้ ‎ซึ่งเหวี่ยงตัวไปในอากาศ
‎พร้อมระเบิดที่ผมของเธอ
‎เหนือฉลาม และวัตถุแหลมคม
‎ถูกช่วยโดยบุรุษผู้ถูกกักขัง
‎ได้ถูกยกเลิกแล้ว
‎ถูกยกเลิกเพราะภรรยาของผม…
‎ตั้งท้อง
‎ตายแล้ว มาทิลด้า
‎ทุกอย่างเงียบงัน
‎จนเราได้ยินกระทั่งแมลงวันเรอ
‎- ทันใดนั้น ผู้ชม ‎- ฮิปๆ
‎…ต่างลุกขึ้นแล้วส่งเสียงด้วยความดีใจ
‎การแสดงอันยิ่งใหญ่ถูกลืมไปทันที
‎แล้วเสียงปรบมือก็ยาวนานเป็นชั่วโมง
‎ตายแล้ว มาทิลด้า วิเศษไปเลย
‎ฉันชอบเรื่องราวที่จบมีความสุข
‎ทุกคนลืม ยกเว้นพี่เลี้ยงใจร้ายของนักกายกรรม
‎เมื่อเสียงเงียบลง เธอก็หยิบสัญญาออกมา
‎สัญญางั้นรึ
‎นี่สัญญาที่พวกคุณเซ็นว่าจะแสดงกายกรรมนี้
‎- แสดงกายกรรมครั้งนี้ พวกคุณต้องทำ ‎- ไม่นะ
‎ฉันจ่ายค่าใบปิด ค่าประชาสัมพันธ์
‎ค่าจัดอาหาร ค่าห้องสุขา
‎ถ้าฉันคืนเงินให้ผู้ชม
‎ฉันจะได้กำไรจากไหน
‎สัญญาคือสัญญาคือสัญญา
‎ฉันไม่อาจบิดพลิ้ว
‎สตรีผู้เผาไหม้ ซึ่งเหวี่ยงตัวไปในอากาศ
‎พร้อมระเบิดที่ผมของเธอ
‎เหนือฉลาม และวัตถุแหลมคม
‎ถูกช่วยโดยบุรุษผู้ถูกขังในกรง จะต้องแสดง
‎และจะต้องแสดงวันนี้
‎ไม่งั้นต้องไปเข้าคุกกันทั้งคู่
‎แล้วเกิดอะไรขึ้นต่อ
‎หนูไม่รู้
‎อะไรนะ เธอไม่รู้ได้ยังไง
‎มันฟู่เข้ามาในหัวของหนูเอง
‎เธอฟู่ให้ฉันฟังอีกนิดได้ไหม ตอนนี้เลย
‎มันไม่ได้ทำงานแบบนั้นน่ะสิ
‎ก็แน่อยู่แล้ว
‎- เธอเอาเรื่องนี้มาจากไหน ‎- หมายความว่าไง
‎มันยอดเยี่ยมมาก
‎แต่มันพลิกเข้ามุมมืดเกินไปหน่อย
‎งั้นหนูไม่เล่าต่อดีกว่า
‎ไม่ๆ ไม่เด็ดขาด
‎เราต้องหาให้ได้ว่าจบยังไง
‎ฉันแค่จะบอกว่าอะไรๆ ปกติดีไหม
‎เธอบอกได้นะ
‎หนูรีบกลับดีกว่า คุณเฟ้ลป์ แม่รออยู่
‎แม่จะเศร้าเวลาที่อยู่ห่างจากหนู
‎แม่บอกว่าทุกนาทียาวนานเหมือนชั่วกาล
‎แม่เธอจะมาที่นี่ไหม ขอฉันพบได้ไหม
‎หนูไปละ คุณเฟ้ลป์
‎มาทิลด้า พรุ่งนี้อยู่ที่กังหันลมนะ
‎ได้ค่ะ หนูจะไปตามหาคุณ
‎(สุดยอดนักกายกรรม สุดยอดนักหลบหนี)
‎ฉันได้แล้ว
‎แฮรี่ ให้ฉันช่วย
‎รอก่อน
‎- คุณทำผมเจ็บ ‎- อยู่นิ่งๆ สิ
‎ให้ฉันดึง แฮรี่
‎งั้นก็ดึงสิ
‎มาทิลด้า
‎ครูเชื่อว่าสมองของเธอล้ำเป็นพิเศษ
‎ครูจึงดำเนินการบางอย่างเอง
‎ตั้งแต่พรุ่งนี้
‎ครูจะคัดสรรหนังสือฉลาดๆ มาให้
‎เธอนั่งอ่าน ขณะที่ครูสอนคนอื่นได้เลย
‎และถ้าเธอมีคำถามอะไร
‎ครูจะพยายามตอบให้ดีที่สุด
‎ดีไหมจ๊ะ
‎มาทิลด้า
‎เป็นกอดที่แน่นสุดในโลกเลย
‎เธอกอดจนครูจะหายใจไม่ออกแล้วนะ
‎ช่างเป็นภาพที่ซาบซึ้งซะจริง
‎หลบไป
‎ฉันว่าฉันเคยบอกว่า ‎ห้ามเอาใจใส่เด็กหนอนนี่เป็นพิเศษนะ
‎ที่จริง ฉันจำได้ว่าบอกเธอว่า
‎ยายเด็กก้อนขี้มูกนี่คือปีศาจกลับชาติมาเกิด
‎ไม่ค่ะ ครูทรันช์บูล…
‎เธอพูด "ไม่" งั้นรึ เจนนี่
‎กับฉันเนี่ยนะ
‎มาทิลด้า เวิร์มวู้ด เป็นอาชญากร
‎เช้านี้
‎เค้กช็อกโกแลตส่วนตัวของฉันถูกขโมย
‎ฉันเชื่อว่าเธอทำเรื่องชั่วนี่ เวิร์มวู้ด เธอ
‎เธอมีสองทางเลือก ยอมรับผิดและรับโทษ
‎หรือหาว่าฉันโกหกแล้วถูกรับโทษ
‎คิดให้ดีๆ
‎ถึงคำพูดที่จะออกจากปากเธอ เวิร์มวู้ด
‎หนูไม่ได้…
‎ช็อกโกแลต
‎บรูซ บ็อกทร็อตเต้อร์
‎ครับ ครูทรันช์บูล
‎ขอบใจ มอรีซ ไปได้แล้ว
‎เจ้าหน้าที่ออกไปได้ เร็ว ทุกคนออกไป
‎หลบ
‎ชอบเค้กของฉัน
‎ใช่ไหม บรูซ
‎ครับ ครูทรันช์บูล มันอร่อยมาก
‎ช็อกโกแลตเข้มข้น
‎และผมขอโทษจริงๆ ที่…
‎ไม่ต้อง
‎ขอแค่เธอชอบเค้กก็พอ แค่นั้นที่สำคัญ
‎หรือครับ
‎พ่อครัว
‎อยู่นิ่งๆ
‎เป็นอะไรไป ไม่อยากกินแล้วรึ
‎ไม่ต้องกลัว ขอแค่กินไม่ให้เหลือเศษซาก
‎ถ้าทำเรื่องเหลือเชื่อนี่ได้ ฉันรับรองว่า
‎ฉันจะอภัยให้ทุกอย่าง
‎ไม่ให้เหลือเศษหรือครับ
‎- แต่ผมอิ่มแล้ว ‎- ไม่ ยังไม่อิ่มหรอก
‎เธอจะอิ่มเมื่อฉันสั่ง ‎และอาชญากรแบบเธอน่ะ
‎ไม่มีทางอิ่มจนกว่าจะกินเค้กทั้งก้อน
‎- แต่ ‎- ไม่มีเวลามาแต่ กินเข้าไป
‎แต่ผมกินไม่หมด
‎เขาจะไม่สบายนะคะ
‎เขาควรคิดเรื่องนี้ ตั้งแต่ก่อนคิดชั่ว
‎แล้วขโมยเค้กของฉัน
‎- กิน ‎- ไม่ไหว
‎- กิน ‎- ไม่ไหวแน่ๆ
‎- กิน ‎- จะท้องแตกตาย
‎กิน
‎ถ้าแค่หนึ่งชิ้น แค่สองยังไหว บรูซ
‎ถ้านายจะกิน แต่ถึงอย่างไร บรูซ
‎แทบไม่ต้องวัด ขนาดมันก็ชัด
‎ว่านายกับมันก็แทบเท่ากันอยู่แล้ว
‎ไม่ไหว ต้องไหว ‎ดูแล้วไม่ไหว ดูแล้วไม่ไหว
‎ทำได้ใช่ไหม บรูซ ‎ท้องจะแตกตาย
‎กระเพาะจะพองขยาย
‎หยุดที ถ้าระเบิดทำไง
‎เขาต้องทำได้ นั่นไงลองดู ดูไม่ไหว
‎แต่สิ่งที่มันใช่ อย่างที่เราคิด บรูซ
‎เฉลยที่เคยสงสัย นายมีพยาธิ บรูซ
‎บางทีคงไม่พลาดผิด ถ้าบอกว่านายคือทาร์ดิส
‎ข้างนอกดูแคบ ข้างในใหญ่โตแจ่มแจ๋ว
‎ไม่ไหว ต้องไหว
‎ดูแล้วไม่ไหว ดูแล้วไม่ไหว
‎ทำได้ใช่ไหม บรูซ บี-อาร์-โอ-โอ-ซี-อี
‎บรูซ
‎อย่าให้เขาเห็นนายเป็นของให้ใครประทุษ ‎แค่กินได้เหนือมนุษย์
‎และเขาต้องขอหยุด
‎และทุกๆ คำยิ่งย้ำให้เขาต้องแพ้กราวรูด
‎แต่ก่อนไม่เชื่อว่ามีทางทำได้
‎จนมันเป็นจริงให้เห็นอยู่
‎เราก็ย่อมกินเค้กได้ ถ้าใจสู้
‎เป็นช่วงที่เหมาะ ‎กระเพาะนายต้องได้ใช้เป็นชุด
‎ไม่ต้องพูด บรูซ
‎ปลดขอเข็มขัดเลิกรัดที่เอว ก็ไม่ต้องรูด
‎โอ ใส่เข้าไป
‎- บรูซ ‎- กำลังใกล้จบ
‎- บรูซ ‎- ต้องไหว
‎แค่ต้องไม่ยอม ไม่ว่ายังไง
‎- บรูซ ‎- จะยอมได้ไง
‎เอาเลย บรูซ เป็นยอดฮีโร่
‎เก็บมันให้เกลี้ยง กวาดช็อกโกแลตเค้กเลย
‎บรูซ
‎อย่าให้เขาเห็นนายเป็นของให้ใครประทุษ ‎แค่กินได้เหนือมนุษย์
‎และเขาต้องขอหยุด
‎อีกแค่ซักคำ ก็คว่ำให้เขาพ่าย ยายครูใจคุด
‎แต่ก่อนไม่เชื่อว่ามีทางทำได้
‎จนมันเป็นจริงให้เห็นอยู่
‎เราก็ย่อมกินเค้กได้ ถ้าใจ…
‎เก่งมาก บรูซ
‎ขอโทษค่ะ ครูทรันช์บูล ฉันลืมตัว
‎ไม่เป็นไรหรอก เจนนี่
‎บางครั้งเราเผลอลืมตัวกันได้
‎แม้แต่ฉัน
‎ตามมา บ็อกทร็อตเต้อร์
‎- อะไรนะ ‎- ฉันไม่ได้บอกรึ
‎นั่นลงโทษส่วนแรก ยังมีอีก
‎ยังมีส่วนที่สอง และมันก็คือตู้แขวนคอ
‎ไม่ได้นะคะ เขาเด็กมาก
‎แต่ผมกินจนหมดแล้ว ขอร้องล่ะครับ
‎ไม่เอาตู้นั่น ได้โปรด
‎ไม่
‎ครูบอกว่าถ้าเขากินจนหมด จะอภัยให้เขา
‎เขากินจนไม่เหลือ เราทุกคนก็เห็น
‎เขาทำต่อหน้าทุกคน
‎ครูจะเปลี่ยนกฎหน้าตาเฉยไม่ได้
‎มันไม่ถูกต้อง มันคือการโกง
‎เธอพูด…
‎"ไม่"
‎กับฉันงั้นรึ
‎- มาสิ บ็อกทร็อตเต้อร์ ‎- อย่า
‎- มาเร็ว ‎- ไม่
‎เวิร์มวู้ดโดนดีแน่ เมื่อถึงเวลา
‎เช่นเดียวกับไอ้พวกหนอนที่เหลือ
‎ผมกินไปแล้ว ผมกินจนหมด
‎ขอร้องละครับ ครูทรันช์บูล
‎ไม่เอาตู้แขวนคอ
‎ผมกินจนหมดแล้ว
‎ขอร้องล่ะ
‎ไม่เอาตู้แขวนคอ ได้โปรด อย่าพาผมไป
‎เห็นไหม เด็กๆ ฉันชนะเสมอ
‎และพวกเธอก็จะแพ้ตลอดไป
‎เพราะพวกเธออ่อนแอ ตัวเล็ก กระจ้อยร่อย
‎และไม่สลักสำคัญ
‎เมื่อไรที่โต
‎จะต้องตัวสูงมากพอให้เอื้อมถึงกิ่งไม้
‎ที่ต้องเอาไว้เอื้อมปีนป่าย
‎ขึ้นต้นไม้ที่ไว้ใช้ปีนสำหรับคนโต
‎และเมื่อไรที่โต
‎จะต้องหลักแหลมมากพอ
‎เพื่อเอาไว้ตอบคำถามมากมายที่เขาให้ตอบ
‎ที่ควรต้องรู้เพื่อเป็นคนที่โต
‎และเมื่อไรที่โต จะกินหนม
‎ตอนไปทำงานได้ทุกวัน ‎และนอนให้ดึกเหมือนที่เคยนึกฝันทุกๆ คืน
‎จะตื่นให้มันสาย ตอนมีแสงของตะวันมา
‎และดูการ์ตูนให้ตามันฝ้าพร่ามัว
‎ไม่ต้องคอยกลัวก็เพราะฉันนั้นโตแล้ว
‎เมื่อไรที่โต
‎- เมื่อไรที่โต ‎- เมื่อไรที่โต
‎จะต้องเข้มแข็งด้วยแรงไว้ถือของชอบ
‎แบบที่ทุกคนทั้งหิ้วทั้งหอบ
‎ทุกแห่งทุกหน เมื่อไรที่โต
‎เมื่อไรที่โต
‎- เมื่อไรที่โต ‎- เมื่อไรที่โต
‎จะต้องกล้าหาญไล่ฟาดและฟันปีศาจร้าย
‎ที่ทุกคนต้องคอยไล่ฟาดใต้เตียง
‎ทุกครั้งเพื่อเป็นคนที่โต
‎เมื่อไรที่โต
‎จะกินหนมทุกวันให้เปรม
‎และเล่นเกมของที่พวกแม่แกล้งทำ
‎ว่าแหมไม่ได้เห็นน่าสนุก
‎จะตื่นให้มันสาย
‎ตอนมีแสงของตะวันขึ้น
‎และนอนกลางแดดทั้งวัน ไม่ตื่นไม่ลุก
‎และผิวไม่สุกก็เพราะฉันนั้นโตแล้ว
‎เมื่อไรที่โต
‎จะต้องกล้าหาญไล่ฟาดและฟันปีศาจร้าย
‎ที่ทุกคนต้องคอยไล่ฟาดใต้เตียง
‎ทุกครั้งเพื่อเป็นคนที่โต
‎เมื่อไรที่โต
‎แค่ได้เจอว่าโลกไม่เข้าข้างเรา
‎ไม่ใช่ว่าเราจำเป็นต้องทนและยิ้มหวานเข้าใส่
‎ถ้าเราได้แต่กลัวและนั่งก้มหัวยอมเขาไป
‎ก็คงเหมือนเดิม
‎เมื่อไรที่โต
‎แค่มาเจอตัวเองที่ในเรื่องนี้พอดี
‎มันใช่ว่าเราต้องยอมให้เป็นไป แค่นั้นพอนี่
‎เชื่อว่าดวงชะตาปักหมุดไว้ พอกันที
‎ก็คงจะเหมือนว่าเราพูดว่า ทำแบบนี้ก็ได้
‎คุณเฟ้ลป์ หมวดแก้แค้นอยู่ไหนคะ
‎เราไม่มีหมวดแก้แค้นหรอก โดนรังแกมารึ
‎เพราะวิธีดีสุดที่จะจัดการคนพาล ‎คือบอกใครสักคน
‎บอกไปตรงๆ เลย ยิ่งเงียบยิ่งรังแก
‎ไปฟ้องครู หรือให้ดีกว่านั้น ฟ้องครูใหญ่
‎หนูว่าหนูได้เนื้อเรื่องตอนต่อไปแล้ว
‎แต่ขอเตือนก่อนว่า
‎มันจะเริ่มเครียดแล้ว
‎นักกายกรรมค่อยๆ พันผ้าพันคอสีขาวสว่าง
‎รอบข้อมือของสามี
‎เพื่อนำโชคค่ะ ที่รัก
‎แล้วเธอก็กอดเขา ด้วยอ้อมกอดที่แน่นที่สุดในโลก
‎เป็นกอดที่แรงจนเขารู้สึกว่า ‎เธอแทบทำให้เขาหายใจไม่ออก
‎แล้วพวกเขาก็เตรียมพร้อม
‎เพื่อแสดงผาดโผนที่อันตรายสุดที่เคยมีมา
‎ยอดนักหลบหนีต้องหาวิธีหลุดจากแม่กุญแจ
‎หนีออกจากกรงขัง
‎และพยายามช่วยชีวิตภรรยาใน 12 วินาที
‎ไม่งั้นเธอจะถูกระเบิดเป็นชิ้น
‎ทันทีที่จุดชนวน นักกายกรรมได้เหวี่ยงตัวสู่อากาศ
‎หนึ่งวินาที สองวินาที ผู้ชมกลั้นหายใจ
‎เมื่อเธอเหวี่ยงตัวสูงขึ้นๆ ‎เหนือบ่อฉลามกับของแหลมคม
‎สามวินาที สี่วินาที
‎พี่สาวใจร้ายมองดูอย่างยิ้มย่อง
‎ห้าวินาที หกวินาที
‎นักหลบหนีไม่อาจละสายตาจากภรรยา
‎ขณะที่เขาดิ้นให้หลุดจากโซ่
‎โดยรู้ว่าหากผิดพลาดเพียงน้อยนิด
‎เขาจะสูญเสียเธอและลูกไปตลอดกาล
‎เจ็ดวินาที และทันใดนั้น
‎เธอปล่อยมือ
‎นักหลบหนีใช้แขนอันกำยำเอื้อมออกไป
‎เพื่อคว้าภรรยากับลูก
‎- แปดวินาที ‎- ฉันไม่กล้าดู
‎เก้าวินาที สิบวินาที และแล้ว…
‎และแล้ว…
‎และ สิบเอ็ดวินาที
‎เขาหยิบระเบิดแล้วโยนออกไปให้ไกลออกไป
‎ไชโย เรื่องนี้จบอย่างมีความสุขจนได้
‎ไม่
‎มันไม่
‎ไม่นะ เธอปลอดภัยไหม เธอรอดไหม
‎กระดูกทั้งร่างของเธอหัก
‎ยกเว้นก็แต่ตรงปลายนิ้วน้อยๆ
‎เธอแข็งใจอยู่ต่อนานพอจนได้คลอดลูก
‎แต่มันหนักหนาเกินไป
‎ขอให้รักลูกของเรา
‎ขอให้รักลูกสาวของเราอย่างหมดหัวใจ
‎แกคือความต้องการเดียวของเรา
‎แล้วเธอก็สิ้นใจ
‎จากนั้น…
‎เรื่องราวยิ่งแย่ลง
‎อะไรนะ แย่ลงอีกรึ
‎เกรงว่าจะยังงั้น
‎เพราะนักหลบหนีเป็นคนใจดีมาก
‎จนไม่เคยโทษพี่เลี้ยงใจร้าย ‎ว่าเป็นต้นเหตุแม้แต่น้อย
‎แต่กลับชวนให้เธอย้ายเข้ามาอยู่ ‎เพื่อช่วยดูแลลูกสาว
‎อย่าๆ อย่าชวนเธอเข้ามา
‎เธอเอาแต่ทารุณหนูน้อย
‎ใช้เธอปัดกวาดเช็ดถูทั้งวัน ตะโกนใส่ว่า
‎- "ถูพื้นแล้วฉันจะยอมใจดี" ‎- ถูพื้นแล้วฉันจะยอมใจดี
‎แต่เมื่อเด็กน้อยถูพื้นแล้ว เธอกลับยิ่งทารุณหนัก
‎เพราะเธอเป็นคนขี้โกงที่ร้ายกาจสุดๆ
‎ฉันเกลียดคนโกง
‎เธอทำอย่างลับๆ นักหลบหนีจึงไม่เคยสงสัยอะไร
‎เด็กหญิงผู้น่าสงสารจึงต้องโตมากับป้า
‎ที่ใจร้าย ใจมาร ใจยักษ์ที่สุดที่จะนึกออกได้
‎แจ้งตำรวจกันเถอะ
‎คุณเฟ้ลป์
‎มันเป็นแค่เรื่องแต่งค่ะ
‎อะไรนะ
‎จริงด้วย
‎เรื่องแต่ง
‎แต่เธอเล่าซะจนนึกว่ามันจริง
‎สมองของเธอ มาทิลด้า
‎พ่อแม่ต้องคิดว่าถูกหวยแน่ๆ ที่มีลูกแบบเธอ
‎พวกเขาคิดแบบนั้นค่ะ
‎พวกเขามักพูดแบบนั้นเลย
‎ที่จริง พวกเขาพูดว่า
‎"เราภูมิใจในตัวลูกมาก มาทิลด้า ‎ลูกเหมือนถูก…"
‎ใช่ หนูรีบกลับดีกว่า
‎เหมือนถูกหวยเลยเว้ย
‎คะ
‎หนูเหรอ
‎แกน่ะเหรอ แกเหมือนกินขี้มูกคนอื่น
‎แกเหมือนถูกป้ายขี้มูก ไอ้หนู
‎หนูเป็นผู้หญิง
‎แต่คุณทำได้ยังไง แฮรี่
‎จำไอ้โง่กล้ามโตนั่นได้ไหม
‎กลายเป็นว่ามันมีเพื่อนกล้ามโตอีกโขยง
‎มีเงินสดเป็นถังๆ
‎ทุกคนอยากได้รถหรูกันหมด
‎ผมมีแต่รถเก่า ที่แต่ละคันวิ่งมาแล้วเป็นแสนไมล์
‎ผมก็เลยทำสิ่งที่ผู้นำนักธุรกิจคนไหนก็ทำ
‎อะไร
‎ผมซื้ออุปกรณ์มา
‎ต่อเข้ากับมาตรวัดความเร็วแล้วเขี่ยไมล์
‎กรอไมล์ของรถพวกนั้นทุกคัน
‎แล้วขายรถให้พวกโง่โตแต่กล้าม ผลที่ได้คือ
‎เงิน
‎แต่พ่อโกงพวกเขา
‎ว่าไงนะ
‎พ่อโกงพวกเขา สิ่งที่พ่อทำ มันไม่ถูกต้อง
‎พ่อขี้โกงซะจริงๆ
‎ตายแล้ว นังเด็กโสโครก
‎เพราะหนังสือแน่ๆ แฮรี่ ‎เพราะหนังสือกับนิทานแน่ๆ
‎งั้นรึ
‎หนังสือใช่ไหม
‎รู้ไหมว่าพรุ่งนี้ฉันจะทำอะไร
‎ฉันจะไปที่ห้องสมุดนั่น
‎แล้วบอกยายแก่นั่นว่าห้ามแกเข้าไปอ่านอีก
‎อะไรนะ
‎แส่เรื่องที่ไม่ใช่ธุระของแกอยู่เรื่อย
‎ไอ้ลูกมารผจญ
‎คืนนั้น ลูกสาวของนักหลบหนีร้องไห้จนหลับ
‎เธอไม่เคยพูดถึงป้าเลี้ยงใจร้ายเลยสักคำ
‎เธอไม่อยากให้พ่อเจ็บปวดเพิ่มอีก
‎นี่ยิ่งทำให้ยายป้าใจร้ายทำทารุณขึ้นอีก
‎จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอระเบิดอารมณ์
‎แส่เรื่องที่ไม่ใช่ธุระของแกอยู่เรื่อย
‎นังเด็กมารผจญ
‎แล้วป้าใจร้ายก็จับเธอโยนเข้าไปในห้องใต้ดิน
‎ที่มืดชื้นสกปรก ล็อกประตูแล้วออกไป
‎แต่บังเอิญว่าคืนนั้น นักหลบหนีกลับมาบ้านไว
‎และเมื่อได้ยินเสียงลูกสาวร้องไห้
‎เขาก็พังประตูเข้าไป
‎อย่าร้อง
‎พ่ออยู่นี่นะ ลูกเอย
‎อย่าร้องไห้
‎หยุดเสียใจ
‎เลิกตรอมตรมเสียทีนะ ลูกเอย
‎อภัยหนา
‎ไม่ได้ตั้งใจจำต้องห่างเธอ
‎อย่าร้องนะ ลูกเอย
‎เมื่อพ่อเคียงข้างเธอ
‎และคุ้มครองอย่างดี
‎ตรงนี้
‎นี่ฉันมัวแต่เศร้าเสียใจ
‎จนลืมแก้วตาดวงใจแล้วหรือไง
‎พ่อรักลูกสุดหัวใจ ลูกเอ๋ย
‎พ่อจะใช้ทั้งชีวิตชดเชยให้ลูก
‎พ่อโปรดอย่าร้อง
‎ไม่เป็นไรเลยพ่อ
‎อย่าร้องไห้
‎มา ให้หนูคอยช่วยเช็ดน้ำตา
‎อภัยหนา
‎ยกโทษด้วย พ่อจ๋า
‎ไม่ได้ตั้งใจจำต้องห่างเธอ
‎ไม่ได้ต้องการทำพ่อหม่นหมอง
‎- โอ้พ่อจ๋า อย่าร้อง ‎- อย่าร้องนะ ลูกเอย
‎- ไม่กลัวเรื่องใด ก็ข้างกายหนูมีพ่อ ‎- เมื่อพ่อเคียงข้างเธอ
‎- หนูมีพ่อคุ้มครองด้วยดี ‎- และคุ้มครองอย่างดี
‎- ตรงนี้ ‎- ตรงนี้
‎แต่เมื่อเด็กน้อยหลับใหล
‎นักหลบหนีหันความคิดไปที่พี่เลี้ยงใจร้าย
‎ความโกรธปะทุขึ้นในหัวใจยิ่งใหญ่ของเขา
‎ปีศาจตนนี้ อสุรกายตนนี้
‎ชอบรังแกเด็กน้อยเล่นสินะ
‎ขณะที่ความโหดร้ายของยายป้านั่น ‎หมุนวนอยู่ในตัวเขา
‎มันก็ปั่นจนกลายเป็นมหาวายุความพิโรธ
‎ที่จิตใจไม่อาจคุมมันได้ต่อไป
‎และนั่นคือครั้งสุดท้ายที่เด็กน้อยได้เห็นเขา
‎เขาไม่เคยได้กลับมาบ้าน อีกเลย
‎เธอใช้พลังจิตได้ไหม
‎มันเกิดจากเรามีสมองใหญ่บึ้ม
‎แล้วเราเค้นมันออกผ่านทางตา
‎ทำให้เราใช้จิตเคลื่อนสิ่งของได้
‎(ชนะเลิศอันดับหนึ่ง)
‎มาทิลด้า ฉันให้เธอ
‎ขอบใจนะ
‎มาทิลด้า เอานี่ไป
‎(ไม่)
‎วันนี้วันดีมากเลยนะ เพื่อนยาก
‎- ลาเวนเด้อร์ เกิดอะไรขึ้น ‎- เธอคือฮีโร่
‎นี่จ้ะ มาทิลด้า
‎แซนด์วิชไข่เนี่ยนะ สเตฟานี่ ถามจริง
‎ฮีโร่งั้นเหรอ
‎ใช่ เธอนำการปฏิวัติ
‎- ปฏิวัติอะไร ‎- เธอพูดไม่กับครูทรันช์บูล
‎ไม่เคยมีใครกล้าทำแบบนั้น
‎เธอนำการปฏิวัติ
‎เธอพูดไม่กับครูทรันช์บูล
‎ไม่เคยมีใครกล้าทำแบบนั้น
‎พร้อมสนุกกันรึยังจ๊ะ
‎พร้อม
‎สนุกงั้นรึ
‎เธอพูดว่า "สนุก" งั้นรึ
‎เราไม่มีหน้าที่ทำให้การสอนสนุก
‎เราไม่ได้มาเพื่อเอาใจหรือทะนุถนอม
‎เรามาเพื่อบดขยี้เด็กพวกนี้ จนกระทั่ง
‎หมดแรงกระดิก
‎ฉัน ฉันไม่เชื่อว่า ว่า
‎งั้น งั้น งั้นหรือ เจนนี่ ‎เธอ เธอคิดว่ามีใครสนหรือ หรือ
‎ห้องเรียนนี้เต็มไปด้วยกบฏ
‎ต้องได้รับบทเรียนกำราบ
‎เอาชุดกีฬาออกมาและเปลี่ยนระหว่างทาง
‎เห็นไหม เจนนี่
‎จะสอนเด็กได้ ขั้นแรกต้องทำให้…
‎เด็กเชื่อง
‎โรงเรียนพักหลังส่งกลิ่นชักเหม็นเน่า
‎เงียบๆ พวกหนอน ตั้งใจฟังเข้า
‎กลิ่นคลุ้งพวกยุ่งคิดมุ่งพยศ
‎ต้องจมูกเทพรับกลิ่นฉุนได้
‎และจมูกฉันยิ่งกว่าคุ้น
‎ใช่ นั่นล่ะกลิ่นพวกสร้างเรื่องวุ่นวาย ‎มันคือช่อบูเก้กบฏ
‎จะบอกเอาไว้ให้รู้ไป ฉันนี่ครูใหญ่
‎ย่อมจะไม่นิ่ง ไว้ใจเรื่องเน่าๆ
‎ที่เฝ้ารบเร้าให้แทบคลั่ง
‎และเพื่อหยุดการกระจายนั้นซะ
‎ฉันพบว่าชั่วโมงเล่นพละ
‎แยกแบ่งพวกแตกแถวและพวกที่เชื่อฟัง
‎ตามมา พวกกระจอก
‎ฉันสอนต่อเอง เจนนี่
‎ได้กลิ่นหืนพวกฝืนกฎ จากเหงื่อที่ผุดขึ้น
‎ชั่วโมงพละย่อมชื้นไปด้วยเหงื่อ
‎และไม่นานหรอกมั้ง ที่เราจะได้กลิ่นสาง
‎พวกช่างลักลอบและช่วยเหลือ
‎ก่อนวัชพืชจะผุดกิ่งโผล่เป็นพรืดเป็นต้น
‎ก่อนมันยืด ต้องถอนให้มันชะงัด
‎และก่อนพวกหนอนจะไชชอน
‎ขุดเอาหน้าดินและถอน
‎ก่อนหนีไกลเกินกำจัด
‎กลิ่นสาบพวกคอยลอบกัด กลิ่นอับพวกขัดขา
‎โฉ่ฉุนพวกซ่าหัวรั้นฟันน้ำนม
‎กลิ่นตุพวกที่รอบจัด กลิ่นหืนพวกหัดหือ
‎แอบแฝงแย่งยื้อเหิมเกริมเรื่องเพาะบ่ม
‎เมื่อปีศาจพวกนี้ถูกบี้บด
‎คงจะหมดแรงคิดเรื่องท้าทาย
‎เร่งรัดทุกทางสร้างวินัย
‎เพื่อกั้นความเสื่อมไม่ให้กล้ำกราย
‎(อกาธา 0 พวกหนอน 0)
‎สร้างระเบียบ สร้างระเบียบ ‎ฝึกเด็กไร้วินัย
‎เซ็งแซ่แสบแก้วหู ‎ซุ่มซ่ามซุบซิบเข้าไส้
‎จ้อกแจ้กจุ๊กจิ๊ก ดุกดิกตุกติกกันใหญ่
‎ช่างตื้นเขินเกินซาบซึ้งเข้าถึงระเบียบ
‎ต้องย้ำเตือนความเข้มแข็งกับระเบียบวินัย
‎ฝ่าฝืนเล็กน้อยก็ไม่ให้ ‎ต้องดัดก่อนเสียนิสัย
‎อย่าเปิดช่องให้ไปไหน ‎ต้องห้ามก่อน ผ่อนไม่ได้
‎เด็กเล็กจำเป็นต้องฝึกวินัย
‎เรื่องอ้อล้อสอพลอ ‎น้ำลายสอจนหลุดลงคอ
‎ครูขา ขอทิชชู เรื่องนี้คิดดูแก้ไม่ยาก
‎ไม่เกินจะรู้ในการกอบกู้ ‎ห้องเรียนกำกับให้เรียน
‎ต้องสร้างระเบียบ สร้างระเบียบ
‎กลิ่นหืนของพวกฝืนกฎ เฝื่อนรสพวกงัดข้อ
‎ซ่อนแผนหลอกล่อหัวรั้นฟันน้ำนม
‎กลิ่นคลุ้งพวกยุยง ‎แทรกเสียดขื่นเขียวแค้นเคียดใจ
‎เน่าหนอนบ่อนไส้ให้ศีลธรรมล่มจม
‎สุดยอดแชมเปี้ยน
‎อกาธา ทรันช์บูล ทำได้อีกครั้ง
‎สุดยอดนักกีฬา สุดยอดผู้ชนะ
‎ลองวาดภาพของโลกที่ไร้เด็กซิ
‎ฝันให้เห็นมันในใจ
‎ลองนึกภาพ พยายามเข้าสิ ถึงความสงบสันติ
‎ลำธารที่ไหลไป
‎มีกระท่อมหลังน้อยๆ ที่ในแมกไม้
‎และธารที่ไหลไปค้นพบเมื่อเข้าไปภายใน
‎เจ้านกแก้วชื่อซี้ก ประหลาดเข้าไปอี๊ก
‎มันสามารถพับรูปหมวกโดยสั่งใจ
‎มันพูดว่า ม้าท่านนั้นห้ามใครขโมย
‎ม้าท่านรักษาให้ดีๆ
‎ถ้าได้พบทางมุ่งสู่ จะได้พบมันรออยู่
‎ร้องว่า ฮี้ ฮี้
‎ฮี้
‎เธอบ้าไปแล้ว
‎อะฮ้า
‎นั่นไง พูดผิดตรงไหน
‎เจ้าหนอนเน่ามันโงหัวเข้าใส่
‎มีสิ่งไหนที่ชวนวิงเวียนน่าสะอิดสะเอียน
‎มีอะไรชวนอาเจียนจนขนลุกซู่
‎สู้เหม็นหืนพวกฝืนกฎ
‎เฝื่อนรสพวกงัดข้อ
‎คลื่นเหียนพวกเพี้ยนล้อเลียนหลู่อำนาจ
‎กลิ่นคลุ้งพวกยุ่งแทรกเสียด
‎ขื่นเขียวแค้นเคียดใจ
‎(อกาธา 1000 หนอน 000)
‎และจะไม่ขอยอมหยุดยั้งยืนหยัด
‎กระทั่งสิ้นกลิ่นพวกฝืนขืนขัด
‎ต้องสร้างวินัยขับไล่และล้างกำจัด
‎กลิ่นสาบให้หมดสิ้น
‎สลาย
‎ครูจะช่วยเธอออกมานะ
‎แบบนี้ไม่ใช่การสอน
‎มันคือการทารุณ
‎ทารุณงั้นรึ ก็ใช่น่ะสิ
‎ลงไปเลย
‎เธอพูดเองว่ามันจะต้องสนุก
‎แต่นี่ไม่เห็นสนุกตรงไหน
‎ครูฮันนี่ เธอมันน่าสมเพชจริงๆ
‎เธอมันอ่อนแอ
‎เธอมันปวกเปียก
‎เธอที่จริงแล้ว…
‎เป็นเด็กงอแง…
‎ตัวนิวต์
‎แก
‎ไม่ ผมเนี่ยนะ
‎ไม่ ผมไม่ได้ทำ ไม่ใช่ผม ไม่
‎อย่าดึงหูเขาขาดนะ
‎ฉันได้ลองจนรู้แล้ว ครูฮันนี่
‎จากการทดลองมาหลายปี
‎หูของเด็กน้อย มันไม่ขาดหรอก
‎มันยานออก
‎ได้โปรด
‎ปล่อยเขานะ
‎ยายปัญญาอ่อน ใจยักษ์ อันธพาล
‎บังอาจมาก
‎แกไม่ควรได้อยู่ในโรงเรียนนี้
‎แกมันมารร้าย
‎ฉันจะบี้แก ฉันจะทุบแก
‎ฉันจะหั่นแกเป็นชิ้นๆ เลย นังหนู
‎ได้ลองจินตนาการเหมือนฉันไหมว่า
‎ถ้าเราพูดชื่อสีเช่นสีแดง
‎จะมีทางใดๆ ให้เราแน่ใจว่า ‎แดงคือแดงเดียวกันกับในหัวฉัน
‎และหัวคนอื่นต่างมองเป็นแดง
‎แล้วถ้าเราเดินทางไปอย่างนี้ ‎ความเร็วที่เท่ากับแสง
‎และในมือมีดวงไฟแล้วแสงนั้น
‎ยังคงเดินทางพุ่งไปด้วยความเร็วเท่าของแสง
‎ก็คิดว่าคงจะใช่ แต่อยากบอกว่า
‎ฉันนั้นก็ไม่รู้ และสงสัยว่าที่คิดในหัวฉัน
‎เหมือนว่าไม่ค่อยเหมือน ‎ที่เพื่อนๆ คิดในหัวเขา
‎ทุกเรื่องที่ฉันรู้เหมือนไม่รู้มาจากที่ไหน
‎ทุกเรื่องราวที่ฉันเล่า ถูกแต่งมาแล้วหรือไง
‎เวลาใครตะโกนดังเกินทนฟัง ชอบพูดใส่กัน
‎และเสียงในหัวฉันมันก็ดังลั่นเกินไป
‎ฉันก็หวังให้เขาเงียบ ทั้งแม่และก็พ่อ
‎และก็ทีวี เรื่องไหนๆ ก็เงียบไปซะงั้น
‎ก็ไม่รู้สิ จะบอกให้เข้าใจได้ยังไง
‎ทุกเสียงมันพาหัวร้อน และกลายเป็นแดงไฟ
‎และก็เปลวเพลิงในใจปกติจะหายได้
‎แต่ว่าวันนี้ไม่หาย มีทั้งเสียงตะโกนในหัว
‎และใจมันก็เต้นรัว
‎และดวงตาก็ผ่าวร้อน
‎และทันใดนั้น รอบๆ ฉันก็พลันกลับกลาย
‎สงบนิ่ง
‎ไม่มีเสียง แม้อาจเพียงไม่เงียบงัน
‎มันราบเรียบเปรียบเหมือนสงบนิ่ง
‎เหมือนแค่เสียงในหนังสือ ‎เมื่อตอนที่พลิกหน้า
‎หรือว่านิ่งตอนที่หยุดเดินท่องป่า
‎สงบนิ่ง
‎ไม่มีเสียง แม้อาจจะเพียงไม่เงียบงัน
‎มันสบายดูคล้ายสงบนิ่ง
‎เหมือนแค่เสียงตอนกลับหัวนอน ‎บนเตียงที่นุ่มเบา
‎มีแค่เสียงของหัวใจในหัวเรา
‎และไม่ว่าผู้คนรอบๆ กาย
‎- แกฟังอยู่ไหม นังเด็กชวนอ้วก ‎- เปิดปากและพูดพ่นไป
‎- นังเด็กโง่ ‎- เป็นคำมากมายเพียงไหน
‎ไม่มีทางมาเข้าหู
‎และมันก็สงบนิ่ง
‎อบอุ่น รื่นรมย์
‎ดั่งลอยคว้าง
‎…นังไส้เดือนกำเริบ
‎ไปในใจกลางลมพัดโหม
‎สิ้นสุดการปลดแอกของแกแล้ว
‎แกได้เดินเข้าประตูนรกไปแล้ว
‎ได้ยินไหม ฉันจะฉีกแกเป็นชิ้นๆ
‎เลวทราม ต่ำช้า น่าขยะแขยง น่าอาเจียน…
‎ใครเป็นคนทำ
‎ไม่เป็นไรใช่ไหม ครูทรันช์บูล
‎ตายแล้ว ตัวนิวต์
‎มันเข้าไปในกางเกงในฉัน
‎ตัวนิวต์หลุดเข้าไปในกางเกงในฉัน
‎เอาละ แปลกๆ แฮะ
‎เอาละ ทุกคน กลับเข้าชั้นเรียน
‎และขอร้องล่ะ วันนี้ ช่วยทำตัวนิ่งๆ เข้าไว้นะ
‎มาทิลด้า
‎หนูจะทำอะไรให้ดูค่ะ
‎ดูนะคะ ครูฮันนี่
‎มาทิลด้า ถ้าครูทรันช์บูลเห็น…
‎ครูดูเถอะ นะคะ
‎- เรารีบไปกันดีกว่า ‎- เดี๋ยวค่ะ
‎หนูใช้ตาขยับมันได้
‎หนูประหลาดไหมคะ
‎เราไปดื่มชาด้วยกันสักถ้วยไหมจ๊ะ
‎ไม่ใช่ทางนั้นจ้ะ มาทางนี้
‎ครูคิดว่ามันคืออะไร ที่หนูขยับของได้ด้วยตา
‎แล้วมันรู้สึกยังไงล่ะ
‎เหมือนมันฟู่ออกมา
‎ฟู่ออกมา
‎แต่เป็นฟู่ดี ไม่ใช่ฟู่ไม่ดี
‎ฟู่ดี
‎ขอนึกก่อนนะ
‎ครูไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ ‎เพราะไม่รู้ว่ามีผู้เชี่ยวชาญไหม
‎แต่น่าจะเกี่ยวกับสมอง อันปราดเปรื่องของเธอ
‎คือว่า หัวหนูไม่มีที่พอเก็บสมองทั้งหมด
‎เลยต้องเค้นออกทางตาหรือคะ
‎ใช่จ้ะ ครูจะหมายความแบบนั้นเลย
‎ถึงแล้วจ้ะ
‎เราอยู่ไหนกันคะ
‎ว้าว
‎ครูได้เงินเดือนเลวร้ายกันจริงๆ
‎ที่จริงก็ใช่จ้ะ เงินเดือนครูน้อย
‎แต่ของครูแย่ที่สุด
‎พ่อของครูตายตั้งแต่ครูยังเด็กๆ
‎เขาชื่อแม็กนัส เขาใจดีมาก
‎แต่ตอนที่เขาตาย
‎ป้าก็กลายเป็นผู้ปกครองตามกฎหมาย
‎และป้าก็ใจร้ายและใจดำ กว่าที่เธอจะนึกออก
‎แล้วพอครูได้เป็นครู ป้าก็เอาใบเสร็จมาให้
‎ป้าจดเอาไว้หมด
‎ค่าชาทุกถุง ค่าน้ำมัน ค่าถั่วทุกกระป๋อง
‎ป้าให้ครูเซ็นสัญญา ที่จะคืนเงินให้เธอทุกเพนนี
‎จริงหรือคะ
‎ป้ายังให้ดูเอกสารที่บอกว่า ‎พ่อของครูยกบ้านให้เธอ
‎แต่เขาทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ แม็กนัสน่ะ
‎เขายกบ้านให้เธอไปเฉยๆ หรือคะ
‎ครูเองก็รู้สึกว่ามันน่าสงสัย
‎ป้าบอกว่าเขาตายเพราะอุบัติเหตุ แต่…
‎ครูคิดว่าป้าฆ่าเขา
‎ครูก็ไม่แน่ใจหรอก
‎ครูรู้แต่ว่าการที่ถูกผู้หญิงคนนั้น ‎ข่มเหงเป็นปีๆ ทำให้ครู…
‎น่าสมเพช
‎แล้ววันหนึ่ง ครูก็เจอกระท่อมเก่าหลังนี้
‎ครูตกหลุมรักมันเลย
‎ครูขอชาวไร่ที่เป็นเจ้าของให้ครูย้ายมาอยู่
‎เขาคิดว่าครูบ้า แต่
‎เขาก็ตกลง และ…
‎ครูถึงได้มาอยู่ที่นี่
‎มีหลังคากันไว้ไม่ให้เปียกฝน
‎ประตูช่วยกันลมไม่ให้เข้ามา
‎และมีพื้นให้ได้ยืนอยู่ด้วยขาสองข้าง
‎มีเก้าอี้เตรียมบทเรียนที่จะสอน
‎และตรงนั้นไงยังมีหมอนไว้นอนหลับฝัน
‎และก็โต๊ะนั่นดูก็รู้ว่า
‎ไว้ให้ชิมชารสดี
‎ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้ พอมี
‎ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้
‎แต่ครูคะ เธอได้บ้านพ่อของครู
‎เธอได้ทุกอย่างที่เป็นของครู
‎มีผนังให้ได้แขวนรูปภาพชวนฝัน
‎และก็มีหน้าต่างให้มองฤดูผันเปลี่ยน
‎ใต้โคมไฟ เขียนและอ่าน
‎และได้ล่องลอยปล่อยใจ
‎ในยามเหน็บหนาวมืดมัว ไม่กลัวสิ่งใด
‎แม้ลมจะคอยโลมโน้มใส่
‎ได้ผิงที่ข้างเตา อบอุ่นทุกคราว
‎ไม่มีที่แห่งหนไหนดีพร้อมเท่าที่นี่
‎ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้ พอมี
‎ก็นี่แหละบ้านฉัน
‎นี่แหละบ้านฉัน
‎ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้ พอมี
‎นี่แหละบ้านฉัน
‎ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้
‎- อย่าร้อง ‎- ในยามเหน็บหนาวมืดมัว
‎- อย่าร้องเลย พ่ออยู่นี่นะลูกเอย ‎- ไม่กลัวสิ่งใด
‎แม้ลมคลั่งโครมโถมใส่
‎- อย่าร้องเลย ‎- ได้ผิงไฟที่ข้างเตา
‎- ให้พ่อคอยช่วยเช็ดน้ำตา ‎- อบอุ่นทุกคราว
‎- อภัยหนา ไม่ได้ตั้งใจ ‎- ไม่ว่าข้างนอกหนาวจนสุดทน
‎- จำต้องห่างเธอ ‎- ก็ไม่เคยสนใจ
‎- ไม่มีวันทิ้งขว้างเธอ ‎- ไม่มีวันเมื่อมีพอสู้ไหว
‎ที่ในนี้
‎ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้ พอมี
‎ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้
‎พอมี
‎ได้ผ้าพันคอนี้มาจากไหนคะ
‎อ๋อ เป็นของพ่อของครูจ้ะ
‎แม่ให้พ่อก่อนที่แม่จะตาย
‎- แม่เป็น… ‎- นักกายกรรม
‎ใช่จ้ะ เธอเป็นนักกายกรรม
‎เธอรู้ได้…
‎- ส่วนพ่อของครูเป็น… ‎- นักหลบหนี
‎มาทิลด้า เธอรู้ได้ยังไง
‎พวกเขาเป็นพ่อแม่ของครูนี่เอง
‎อะไรนะ ใคร
‎คนในเรื่องเล่าของหนู
‎หนูนึกว่าหนูแต่ง แต่มันเป็นจริง
‎มันคือครู ชีวิตของครูนี่เอง
‎ครูฮันนี่คะ ใครคือป้าครู
‎ที่จริงแล้ว เธอไม่ใช่ป้าแท้ๆ ของครู
‎ครูทรันช์บูล
‎สัญญาคือสัญญาคือสัญญาคือสัญญา
‎มาทิลด้า
‎มาทิลด้า ฟังนะ
‎หนูต้องลืมเรื่องทั้งหมดนี้ ต้องระวังตัว
‎ครูทรันช์บูลถูกฉีกหน้า ‎และเธอก็ทำอะไรเลวร้ายได้
‎หนูไม่กลัวเธอหรอก
‎หนูควรกลัวนะ เธออันตราย
‎หนูก็เหมือนกัน
‎"รวยเละ" เขาบอก
‎"พ่อหมี" เขาบอก
‎- "ผมอัจฉริยะ" เขาบอก ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎ไปจัดกระเป๋า เราต้องไปสเปน
‎สเปนเหรอ ทำไม
‎จำไอ้พวกกล้ามโตโง่เง่านั่นได้ไหม
‎ที่พ่อโง่ๆ ของแกขายรถเก่าให้
‎ไม่เอาน่า ที่รัก
‎ปรากฏว่าพวกมันเป็นแก๊งมาเฟีย
‎และไม่ได้โง่เลยสักนิด
‎พวกมันให้เวลาฉัน 24 ชั่วโมง คืนเงินให้
‎แต่ดันมีคนใช้เงินไปแล้ว
‎ฉันจะไปทำพาสปอร์ตพรุ่งนี้ แล้วไปรับที่โรงเรียน
‎แล้วคุณเฟ้ลป์ ลาเวนเด้อร์ ไนเจล อแมนด้าล่ะ
‎- แล้วครูฮันนี่อีก ‎- ช่างมัน
‎หลังจากพรุ่งนี้ แกจะไม่ได้เจอพวกมันอีก
‎(มาทิลด้า - ไปงานหนังสือ ‎จะกลับทีหลัง เรื่องเป็นยังไงต่อ)
‎(ขอโทษด้วยค่ะคุณเฟ้ลป์)
‎(บางทีทุกเรื่องก็ไม่ได้จบมีความสุข)
‎เมื่อวานนี้มีคนทำลายทรัพย์สินในป่า
‎พวกเธอได้เห็นผลที่ตามมาแล้ว
‎พังของเล่นฉัน ฉันพังของเล่นเธอ
‎ห้องครูฮันนี่ ไปที่โรงอาหารเดี๋ยวนี้
‎ตามมาจ้ะ ไม่เป็นไรหรอก
‎เด็กๆ ทั้งหลาย
‎ฉันจะเป็นครูใหญ่ของพวกเธอได้ยังไง
‎ถ้าทำให้พวกเธอกลัวเข้ากระดูกไม่ได้
‎ถ้าเด็กชั้นเล็กสุดไม่ฉี่เล็ดสักนิด
‎เมื่อฉันเข้ามาในห้อง งั้นฉันก็…
‎สอบตกในการเป็นนักการศึกษา
‎ดังนั้น
‎วันนี้เราจะสอบสะกดคำกัน
‎และเด็กคนไหนที่ตอบผิดแม้แต่คำเดียว
‎จะต้องเข้าตู้แขวนคอ
‎ครูทำไม่ได้นะ
‎อ๋อ งั้นรึ ทำไม
‎เพราะเมื่อวานนี้ มีการ…
‎เกิดขึ้น ใช่ไหม
‎นี่เลยตู้แขวนคอเซอร์ไพรส์
‎เธอ
‎สะกดคำว่าอะไรดีนะ…
‎"นิวต์"
‎เอ็น-อี-ดับเบิลยู-ที นิวต์
‎อะไรนะ
‎เธอรู้ได้ไง
‎ครูฮันนี่สอน ครูสอนเก่งมาก
‎ไร้สาระ
‎ครูฮันนี่อ่อนโยนและอ่อนหวาน
‎เกินกว่าจะเก่งเรื่องไหน
‎เธอ
‎สะกดคำที่พวกเธอทุกคนเป็นซิ
‎สะกดคำว่า "น่าขยะแขยง"
‎รีโวลทิ่ง อาร์ อี วี โอ แอล ที
‎ไอ เอ็น จี น่าขยะแขยง
‎แกโกง นังเด็กผมเปีย
‎เธอไม่ได้โกง เธอสะกดคำออกมาเฉยๆ
‎ฉันสอนด้วยความเมตตา อดทน ให้เกียรติ
‎บังอาจใช้คำพวกนี้ในห้องเรียนฉันได้ไง
‎แก นังเด็กก้อนขี้มูก
‎ยืนและสะกดคำว่า
‎"แอมเชลลาคาเมเนียลเซพทริคอลิสติโมซีส"
‎แต่นั่นไม่ใช่คำด้วยซ้ำ
‎สะกด ไม่งั้นไปตู้แขวนคอ
‎ขอเตือนนะว่า มันมีอักษรเงียบ
‎เอ
‎เอ็ม
‎ซี
‎เอช
‎อี
‎แอล
‎เอ
‎โถ หนูจ๋า
‎เค
‎เสียใจด้วย มันคือวีไม่ออกเสียง
‎เข้าไปในตู้แขวนคอเลย
‎แคท
‎ซี เอ เอฟ แคท
‎ผมก็สะกดผิด ต้องจับผมเข้าตู้แขวนคอด้วย
‎- อะไรนะ ‎- ด็อก ดี-วาย-พี ด็อก
‎และผมด้วย
‎เทเบิล เอ็กซ์-เอ-บี-เอฟ-วาย
‎และหนูด้วย
‎จับเราใส่ไม่หมดหรอก บานาน่า
‎จี-ที-เอ-เอ-บี-แอล
‎หยุดนะ
‎ฉันไม่ได้ทำไว้ตู้เดียว
‎ตู้แขวนคอมีพอให้พวกแกทุกคน
‎หมอบลง
‎การสอบเล็กๆ ของเราสิ้นสุดแล้ว
‎ฉันขอบอกเลยว่า
‎พวกแกทุกตัวสอบตกหมด
‎เห็นไหม มันมีทั้งผู้ชนะและผู้แพ้
‎ในโลกใบนี้ เด็กๆ
‎และฉันก็เป็น…
‎ชอล์คขยับได้
‎ดูสิ ชอล์ค
‎"อกาธา
‎นี่แม็กนัส
‎เอาบ้านคืน
‎ให้เจนนี่ของฉัน"
‎ใครเป็นคนทำ บอกมานะ
‎ไม่มีใครทำ ผีเป็นคนทำ
‎"แล้วไปให้พ้น"
‎ไม่นะ
‎"ไม่เช่นนั้น ฉันจะ
‎จัดการเธอ
‎เหมือนที่เธอ
‎ทำกับฉัน"
‎คิดว่าฉันโง่งั้นรึ
‎แค่มายากลตื้นๆ เหมือนที่ไอ้แม็กนัสเคยทำ
‎พวกแกทำร้ายฉันไม่ได้หรอก
‎ฉันนี่สิทำพวกแกได้
‎ไม่
‎ต้องไม่ใช่แม็กนัส เป็นไปไม่ได้
‎ดูนั่น มาทิลด้า
‎เห็นไหม ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎ไม่นะ หยุด
‎แกทำอะไรกับผมฉัน
‎ผมเปีย ไม่นะ
‎อย่า
‎ฉันเกลียดผมเปีย
‎หยุดนะ ฉันขอสั่งให้แกหยุด
‎ปล่อยฉันลง ปล่อยฉันลง
‎ปล่อยฉันลง
‎มันจบแล้ว
‎ที่นี่เป็นโรงเรียนของฉันแล้ว
‎หนีไปสิ
‎โว้ โอ โอ
‎ไม่เหลือแล้วที่จะยอมให้เขาข่มเหง
‎ไม่เหลือแล้วจะบังคับหัวใจเราเองได้
‎และพวกเราไม่ลืมวันนั้นที่สู้
‎เพื่อจะมีสิทธิ์ให้เราได้แสบซักที
‎ไม่เหลือแล้วที่จะขังพวกเราได้
‎ไม่เหลือแล้วจะรังแกฉันง่ายๆ
‎ไม่เหลือแล้วสิ้นสงสัยตอนที่
‎แม่บอกว่าฉันน่ะแสนวิเศษ
‎เย่
‎ไม่เหลือแล้วต้องทำตามคำสั่งเขา
‎ไม่เหลือแล้วเมื่อได้รู้ว่า
‎พวกเรากบฏเด็กผู้กล้า ในเวลากบฏมุ่งไป
‎มีเพลงกบฏก้องดัง พลังกบฏเร้าใจ
‎เราคือบกฎเด็กผู้กล้า จนวันผู้กล้าได้ชัย
‎จะจัดการให้ทรันช์บูลหัวหด เราต้องบกฎ
‎พวกเรากบฏเด็กผู้กล้า ในเวลากบฏมุ่งไป
‎มีเพลงกบฏก้องดัง พลังกบฏเร้าใจ
‎เราคือกบฏเด็กผู้กล้า จนวันผู้กล้าได้ชัย
‎จะจัดการทรันช์บูลหัวหด เราต้องกบฏ
‎เราจะส่งเสียงให้ดังลั่น
‎เราหยิบเอาไม้ฮอกกี้เป็นดาบไว้ใช้ฟาดฟัน
‎ไม่เหลือแล้วที่เราถูกมองผ่าน
‎เราจะหาชอล์คได้ตามต้องการ
‎แล้วแกล้งวาดรูปให้เต็มกระดาน
‎ไม่ใช่แค่ประชด
‎เรานั้นกบฏ
‎สะกดคำแบบทำแล้วสนุก
‎ถ้าส่วนมากทำผิด ต้องถือว่าถูก
‎จะทำไม เอ็นโออาร์ทีวาย
‎คนเราก็ต้องได้แสบบ้างสิ
‎ก็สั่งว่าไม่ให้เราล้ำเส้นไง
‎แต่ถ้าเราขัดขืนพร้อมกันไป
‎ก็ไม่เห็นมีทางที่ทรันช์บูลกล้าสู้
‎คว้าค้อนคู่ใจแล้วรีบหนีลงรู
‎คิดว่าเราแย่ แต่ที่แท้เข้มแข็ง
‎อาจจะคิดว่าเราพ่าย ผิดอย่างแรง
‎ก็เล่นมาต้อนพวกเราติดมุมเสา
‎ไม่มีทางจะกลับหลัง
‎- พวกเราสู้กลับแบบกบฏเด็กผู้กล้า ‎- กบฏมุ่งไป
‎- มีเพลงกบฏก้อง ‎- ใช่
‎- พลังปลุกเร้าใจ ‎- ใช่
‎เราคือกบฏเด็ก สู้จนกว่าจะได้ชัย
‎บอกให้รู้ว่ามันสายไป พวกเรานั้นกบฏ
‎เรากบฏเด็กผู้กล้า ในเวลากบฏมุ่งไป
‎มีเพลงกบฏก้องดัง พลังกบฏเร้าใจ
‎เราคือกบฏเด็กผู้กล้า จนวันผู้กล้าได้ชัย
‎บอกให้รู้ว่ามันไม่สายไป
‎สายไป สายไป สายไป
‎เรากบฏเด็กผู้กล้า ในเวลากบฏมุ่งไป
‎มีเพลงกบฏก้องดัง พลังกบฏเร้าใจ
‎เราคือกบฏเด็กผู้กล้า จนวันผู้กล้าได้ชัย
‎บอกให้รู้ว่ามันไม่สายไป พวกเราไงกบฏ
‎(เวิร์มวู้ดยนต์)
‎มาเร็ว
‎ต้องไปแล้ว ไอ้หนู สายแล้ว
‎เธอ… ไปงั้นเหรอ
‎สเปน เราจะย้ายไปที่นั่น
‎ต้องไปขึ้นเครื่องใน 40 นาที
‎เฮ้ย ลาเพื่อนลาครูได้แล้ว
‎ไม่นะ มาทิลด้า ไปไม่ได้นะ
‎- ไม่ ‎- อย่าทิ้งเรา
‎- มาทิลด้า อย่าไป ‎- ไม่
‎มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับฉัน
‎(ปฏิวัติ)
‎ขอบคุณนะคะ
‎เร็วเข้า
‎เร็ว รีบเดิน
‎ขึ้นไปเลย
‎ให้หนูนั่งตรงไหน
‎ให้มันนั่งหลังได้ นิ้วของมันเกาะได้
‎คุณให้ไอ้หนูนั่งหลังไม่ได้นะ
‎ให้มาทิลด้าอยู่กับฉันเถอะ
‎คุณเวิร์มวู้ด ฉันยินดีรับเลี้ยงมาทิลด้า
‎ว่าไงนะ
‎ถ้าเธออยากอยู่กับฉันนะ
‎ฉันจะดูแลเธอด้วยความรัก ให้เกียรติ เอาใจใส่
‎ฉันจะออกค่าใช้จ่ายทั้งหมด
‎ดีไหมจ๊ะ มาทิลด้า
‎- เดี๋ยวก่อนสิ ‎- แฮรี่
‎จะให้เราทิ้งลูกสาวไว้กับคุณงั้นรึ
‎พ่อเรียกหนูว่าไงนะ
‎เราจะไม่ทันเครื่องบินนะ
‎พ่อเพิ่งเรียกว่าหนูเป็นลูกสาวเหรอ
‎ถ้าเธอต้องการแบบนั้นนะ
‎ว่าไง ลูกต้องการยังงั้นไหม
‎ลูกอยากอยู่ที่นี่กับครูฮันนี่ไหม
‎ค่ะ
‎ค่ะ หนูอยากอยู่ค่ะ
‎และคุณอยากดูแลเธอใช่ไหม
‎ใช่ค่ะ ใช่
‎เรามีที่ไม่พออยู่ดี
‎ได้สิ
‎ได้เลย
‎ได้
‎ขอบคุณค่ะ
‎แฮรี่
‎ขอร้องล่ะ
‎เธอถอดมันออกได้
‎น่ารักจริงๆ
‎- ฮิปๆ ‎- ฮูเรย์
‎เคยเชื่อแต่ว่า
‎ฉันไม่มีวันหลุดพ้นจากเรื่อง
‎ที่ฉันเขียนไว้ให้ฉันนี่
‎ก็จะให้หนีทางไหนเล่า
‎ก็ไม่เคยเห็นทะลุเมฆขาวที่กั้นไว้ทุกที
‎แต่วันนั้นเปิดตาฉันขึ้นมา
‎จึงเห็นสีสดครามสวยยิ่งกว่า
‎อย่างที่ฉันไม่เคยเจอ
‎มองดูข้างตัวฉันก็เจอเธอ
‎ยืนนิ่งไม่เคยทิ้งไปไหน
‎มือเรายังคงกุมกันไป
‎เคยแต่เชื่อว่าฉัน
‎- เคยนึกเชื่อมานาน ‎- ไม่มีวันพึ่งพา และ
‎- กล้าเปิดใจคงทนจำยอมโดดเดี่ยว ‎- ฉันต้องยอมโดดเดี่ยว
‎และเคยแต่คิดว่าฉัน
‎- เคยคิดไว้มานาน ‎- ต้องฝ่าฟันมีชีวิตให้ได้
‎- คงได้แค่อยู่ลำพังผู้เดียว ‎- ลำพังผู้เดียว
‎- แต่วันนั้นเปิดตาฉันขึ้นมา ‎- แต่วันนั้นเปิดตาฉันขึ้นมา
‎จึงเห็นสีสดครามสวยยิ่งกว่า
‎- ที่ฉันไม่เคยเจอ ‎- ฉันไม่เคยเจอ
‎มองดูข้างตัวฉันก็เจอเธอ
‎ยืนนิ่งไม่เคยทิ้งไปไหน
‎มือเรายังคงกุมกันไป
‎มือเธอและฉันกุมกันไป
‎(ครันเชมฮอลล์)
‎- เฝ้าคอยอยู่ข้างทุกที่ ‎- ระวัง ซ้ายอีกนิด
‎(โรงเรียนมากมิตร)
‎- เยี่ยม ‎- ยืนนิ่งไม่เคยทิ้งไปไหน
‎เปลี่ยนฉากจบเรื่องของฉันให้ดีเสียที
‎ก็มีเธอคอยช่วยฉันสู้ความกลัว
‎เมื่อยามล้ม เธอเอื้อมคว้าฉันไว้
‎(ครูใหญ่)
‎- และแล้วเมื่อฟ้าไร้มืดมัว ‎- อยู่ไม่ไกล
‎มือเธอและฉันกุมกันไป
‎- กำแพงล่มลงเพราะเธอนี่ ‎- ทำลายกำแพงเสียที
‎- เธอช่วยให้ฉันเข้าใจ ‎- เธอช่วยให้เราเข้าใจ
‎เปลี่ยนแปลงตัวฉันเป็นคนใหม่ที่ดี
‎มือเธอและฉันกุมกันไป
‎- เฝ้าคอยอยู่ข้างทุกที่ ‎- อยู่ไม่ไกล
‎ยืนนิ่งไม่เคยทิ้งไปไหน
‎เปลี่ยนฉากจบเรื่องของฉันให้ดีเสียที
‎มือเธอและฉันกุมกันไป
‎เฝ้าคอยอยู่ข้างทุกที่
‎ยืนนิ่งไม่เคยทิ้งไปไหน
‎เปลี่ยนฉากจบเรื่องของฉันให้ดีเสียที
‎มือเธอและฉัน
‎กุมกันไป
‎(มาทิลด้า เดอะ มิวสิคัล)
‎คำบรรยายโดย เจไดยุทธ