Downloaded from YTS.MX
EEN NETFLIX-COMEDYSPECIAL
Official YIFY movies site: YTS.MX
RODRIGO MARQUES IN
RM.
Ik ging vandaag niet drinken. -Wat ben jij sexy.
Goed opgemerkt.
Ik ben blij jullie te zien.
Op jullie, bedankt voor alle liefde. Dit wordt leuk.
De naam van deze show…
…is King of Uncouth, dus…
Ik was heel blij, maar ook verrast…
…dat Netflix met dit idee kwam.
Ik vond het gek…
…maar dit bedrijf gelooft erin.
Ik ga eerst uitleggen…
…waarom de show King of Uncouth heet.
Maar eerst moet ik vragen of er minderjarigen in de zaal zijn.
Jij daar? Hoe heet je?
Mariana. Helaas moet je gaan.
Je krijgt je geld terug.
Er is ook chocolademelk.
Grapje, Mariana. Het komt goed. Ik vind het alleen wel gek, weet je?
De show heet King of Uncouth, dus dat heeft niets met kinderen te maken.
Ik was hiermee in Brazilië…
…en daar zat een keer een negenjarige in het publiek.
Negenjarige kunnen niet klaarkomen.
Op die leeftijd is dat gewoon wat getril.
Zo van: boem. 'Ik kom klaar. O, niets.' Gewoon…
Ik noem dat schoon rukken.
Heb je een bijnaam?
Vlo. -Vlo?
Dan noemen we je Vlo.
Is dat je moeder?
Je tante? Je kent diegene wel, toch?
Knipper als je in gevaar bent.
Tante heeft snoep voor je gekocht, maar ze mag je niet houden.
Ik werd bekend als de koning van de lompheid…
…vanwege de komedieshow…
…A Culpa é do Cabral…
Fijn dat 't bevalt.
In die show had ik het over gepijpt worden, swafffelen…
…mijn pik in een gezicht of in iemands mond…
…bereden worden, klaarkomen, m'n pik en mensen dus.
Dat was geen enkel probleem.
In het zesde seizoen had ik 't over beffen.
Nu zijn we hier.
Mijn social media stonden vol reacties.
Mensen bleven me uitschelden, mijn Instagram-inbox zat vol.
'Rodrigo, dit is schandalig. Ik kijk dit programma met mijn kinderen.'
'Het is niet mijn schuld dat je daarvoor kiest.
Kijk dan met liefhebbers.'
Vlo is zelfs hierheen gekomen.
Ik snap het niet.
'Rodrigo, je moet begrijpen dat de herhaling om 11.00 uur is.'
'Dat weet ik. Tijdens kantooruren kun je ook prima iemand beffen.'
Dat raad ik zelfs aan. 's Ochtends opstaan is het best…
…met een joint, tapioca en een kutje.
Doe er wat geraspte kokos op…
…als je daar zin in hebt.
Op de joint is dat niet zo.
Ik heb de show King of Uncouth genoemd, maar 't heeft er niks mee te maken.
Mijn productieteam zei: 'Rodrigo, luister.
We gaan in januari 2020 op tournee met je nieuwe show.'
Toen wisten we nog van niks.
Dat was namelijk in juli of augustus 2019.
Ik zei: 'Januari? Dat is te snel. Ik deed tien jaar over ;t schrijven van de vorige.
Hoe maak ik in vier, vijf maanden een nieuwe show, idioten?'
'Succes, de verkoop is al gestart.'
Ik raakte in paniek.
Het leek me onmogelijk.
Mijn artistieke droom was altijd een show…
…op basis van één verhaal.
Maar wat maakt een verhaal zo boeiend dat het één hele show vult?
Ik ging ervoor.
Ik ging in m'n herinneringen op zoek naar een geweldig verhaal…
…om te vertellen. Dat was er niet.
Ik raakte nog meer in paniek.
Maar Vrouwe Fortuna lachte me toe.
Ik mocht optreden in de Fernando de Noronha-archipel.
Pak aan.
Wie is er in Noronha geweest?
Jij? Wat doe je voor de kost?
Arts? Begrepen.
De Noronha-kliek.
Achterin? Iemand stak z'n hand op, toch?
Wat doe jij?
Zit je in de reclame? Cool.
Is iemand hier ooit in Noronha geweest? Dit is niet best.
Waar is de andere? O, daar. Wat doe jij voor werk?
Een advocaat? Dan zeg ik maar niets meer.
Bedankt voor het komen.
Ik snap waarom jullie nooit in Noronha zijn geweest.
Jullie wonen in São Paulo, ik woonde in Recife, veel dichterbij.
Nou ja, het was 500 kilometer.
Je zwemt er niet heen.
Er zwemmen daar haaien, dat is 'n gedoe.
Ik ging pas naar Noronha nadat ik naar São Paulo kwam.
Ze nodigden me uit voor stand-up.
In Noronha haalde ik mijn teen open.
Dat leek me leuk, in Noronha een wond oplopen.
Nu heb ik een litteken en als men ernaar vraagt…
…zeg ik: 'Dat was op Noronha. Nu jij.'
Ik besloot een show te maken over dat ik op Noronha m'n teen openhaalde.
De titel Op Noronha haalde ik m'n teen open viel echter tegen.
Daarom heb ik als lokkertje…
…de show King of Uncouth genoemd…
…om het publiek dus hierheen te lokken.
En zodra ze hier zijn, vertel ik iedereen…
…dat de kaartjes voor de show…
…Op Noronha haalde ik…
…mijn teen open waren.
Die begint nu.
Veel plezier gewenst.
RODRIGO MARQUES IN
OP NORONHA HAALDE IK MIJN TEEN OPEN
Ongelofelijk hè, je teen openhalen op Noronha?
'Hoe wordt de show in Noronha?' -'Het is een vierdaags festival.
Je bent er vier dagen en treedt 30 minuten op.'
'Perfect. Precies wat ik wil, vier dagen op het eiland.'
'Jij en Paulinho Serra,' zeiden ze.
'Geweldig. Dit is nu al de beste dag ooit.'
Ik ben dol op Paulinho. Hij is een goede vriend van me…
…en een van de beste komieken in dit land. 'Vier dagen met Paulinho in Noronha?'
Ze zeiden dat er nog meer was. 'Meer?' -'Tato van Falamansa komt ook.'
'Dat is nog beter,' zei ik.
Dat is gewoon geweldig, want of je van heavy metal houdt of niet…
…als je 'ik schreef je naam in het zand' hoort…
…is dat gewoon genieten.
Onvermijdelijk genieten.
Ik dacht: dit wordt geweldig.
Ik ga Noronha en ik neem alleen korte broeken mee.
Ik trok 'n korte broek aan, maar op het vliegveld keek men raar.
Ik dacht: nou en, ik ga naar Noronha. Ik sta hierboven.
Ik voelde me net een advocaat.
Ik stapte in het vliegtuig, dat zat vol artsen.
De twee kerels achter me hadden zo'n betekenisvol gesprek.
Ik zal het jullie woordelijk vertellen.
De ene zegt tegen de ander: 'Hé.' De ander antwoordde: 'Ho.'
Zo begon het gesprek:
'Wist je dat bij duiken in Noronha, als je diezelfde dag in het vliegtuig zat…
…door de onderwaterdruk en de hoogtedruk je hoofd openbarst?'
Ik zei: 'Wat, slimmerd?
Gaan jullie dat geheim houden?
Stewardess, deze man heeft iets te zeggen.
Als je duikt en vliegt, ben je de lul.
Dan ontplof je.
Paracetamol helpt daar niet tegen.'
We landden in Noronha. Je wordt begroet door de douane daar.
In Noronha dragen ze wel korte broeken.
Ik vond het gaaf. Ik had nog nooit politiekuiten gezien.
Dat was nieuw voor me. Politiekuiten in het openbaar.
Ik voelde me thuis.
We kwamen erdoor, ze vonden geen wiet. Paulinho is slim.
Misschien heeft hij nu een probleem.
Toen ontmoetten we de gids…
…die iets heel geks zei. Hij keek ons aan en zei:
'Bruno Gagliasso is niet op het eiland.'
Ik zei: 'Nou en?'
Hij zei: 'Dat vragen mensen altijd. Ze denken dat er dan een sirene afgaat.'
'Orgie.'
Ik zei: 'Nou…
…die orgie wel klinkt interessant.'
'Die zijn er niet.' Ik zei: 'Kom op.'
Dit is een eiland, natuurlijk wel. Ik wil alleen kijken, als een voyeur.'
Het moet gaaf zijn om Giovanna Ewbank Bruno Gagliasso te zien neuken…
…en Bruna Marquezine er ook bij. Wat een heerlijke dag.
Als ze me vragen om mee te doen, zeg ik dat ik 't niet waard ben.
Ik zou niet…
Ik wil het gemiddelde BMI van de orgie niet verpesten.
We gingen eerst naar het hotel…
…en toen naar kleine baai met een strand…
…waar het volgens de gids geweldig was omdat de zee…
…afgeschermd werd, zodat er alleen kleine dieren kwamen.
Ik dacht: top.
We gingen naar het strand…
…en Noronha was zo mooi, echt indrukwekkend.
Ik, Paulinho, de gids en dat kristalheldere water.
Mensen in de reclamewereld weten wat ik bedoel.
Echt uniek.
Ik was zo opgetogen.
Het was alsof de gids 't zo had gepland. Zoiets had ik nog nooit gezien.
In het water zwom een hele menigte babyhaaien.
Een indrukwekkend aantal babyhaaien, doo-doo, doo-doo-doo.
Overal doo-doo, doo-doo-doo's.
Heel veel. Ik was echt opgetogen en maakte een Story.
Paulinho is ouder en snapt Instagram niet.
De gids zei: 'Hé, Rodrigo.' Ik zeg: 'Wat?'
'Laten we erin gaan.' De auto, nam ik aan.
'Nee. In het water.' Ik zei: 'Wat?
En de babyhaaien dan?'
Hij zegt: 'Geen probleem.' Ik: 'Jawel.'
'Ze zijn klein.' Ik zeg: 'Hoe loopt dat af?
Op een einde, oké?'
'Het zijn baby's.' Ik zei: 'Dat zijn geen baby's en niemand vindt ze schattig.
Dat zijn jagers.
Ik kom uit Recife. Ik weet wat haaien aanrichten.'
Toen maakte hij een grapje, want mensen maken graag grappen…
…omdat dat blijkbaar bij komieken hoort.
Dat is mijn werk.
'Rodrigo, hier in Noronha zijn de dieren in hun natuurlijke omgeving.
Daarom werkt het ecosysteem perfect.
Die haaien zijn niet geïnteresseerd in goedkoop vlees.'
'Er is meer voor nodig dan beledigingen om me te overtuigen,' zei ik.
'En…
…wat als ze vandaag junkfood willen?
Dan ben ik daar. Nee, echt niet.'
Die haai doet misschien even niet gezond…
…maar niet met mij.
Paulinho Serra ging wel, ondanks dat ik zei: 'Paulinho…
…pas op je hand.'
'Hoe is Paulinho zijn hand kwijtgeraakt?' Dan zeg ik: 'Stupiditeit.'
Ik begon te filmen…
…en zo'n 25 meter verderop zag ik een extreem wit meisje.
Extreem wit.
Echt superwit.
Als ze nog witter was, zou ze zwart zijn.
Dan veranderde ze het kleurenpalet.
Waanzinnig wit.
Wat een grap. Ik ga 'm verkopen aan een verfbedrijf.
Er kwam een haai op haar af.
Geen babyhaai, hij was groter.
Het was een Vlohaai.
Een tienerhaai, verslaafd aan gamen.
Paulinho besloot dat hij haar moest waarschuwen.
Hij ging rechtop staan en riep:
'Haai.'
'Haai daar.'
Haai daar, hai!
Daarzo.
Het meisje kijkt doodsbang op…
…en roept terug:
'Wat zeg je daar, gast?'
Ze kwam van het platteland.
Ze dacht…
…dat 'haai'…
…een verkooppoging was.
Wat is dat voor schreeuwende griezel, dacht ze.
Eten zo aanprijzen…
…terwijl ik dat niet ken.
Ze dacht vast dat het iets van Noronha was.
Beschaamd zijn we vertrokken.
's Avonds gingen we naar een bar. De gids nam ons mee en zei:
'Niet te veel drinken, morgen gaan we vroeg op pad.
En als je een kater hebt, word je snel zeeziek.'
Ik zei: 'Ik wil liever niet.'
Hij zei: 'Het wordt geweldig. Ik dacht van niet.
'Iedereen gaat.' 'Wie?' vroeg ik.
'Tato, Tato's familie, Tato's kinderen, Tato's vrouw…
…een stel buren. Hun naam ken ik niet.
Thalita Rebouças gaat, een vriendin van haar ook.'
Kennen jullie Thalita?
Ja. -Nee.
Ja, nee. Het geeft niet als je haar niet kent.
Ik vond Thalita een geweldig mens, maar ze komt hier maar kort voorbij.
Zo, dat was het.
'Muziek, bier, een barbecue, duiken.' Ik zei: 'Ik duik niet.'
Hij zei: 'Alleen als je wilt.' Ik: 'Nee.'
Hij zei: 'Kies morgen maar.' Ik: 'Ik kies nu wel.'
De volgende ochtend stapten we op een speedboot, zo de zee op.
We gingen naar de diepzee, er waren meerdere speedboten…
…en elke speedboot had een barbecue. Dat wist ik niet.
De kapitein had ook de leiding over de barbecue.
Dat was een buitenkansje.
Het was gaaf: de man met de kapiteinspet draaide de spies naar stuurboord.
Heel kapitein Iglo van hem.
Onze kapitein was een aardige, oudere man. Leuk gekletst, oceaandiepe gesprekken.
Ik vroeg: 'Als we rechtdoor blijven gaan, eindigen we dan in Afrika?'
'We hebben niet genoeg brandstof.'
De gids zei: 'Rodrigo?' Ik antwoordde: 'Wat?'
'Ga je duiken?' Ik zei: 'Ik heb 't gezegd.
Ik heb niet met de babyhaaien gezwommen.
Waarom zou ik dan nu met de volwassenen zwemmen?'
Hij zei: 'Het is hier veel rustiger.'
'Zie je, dat was het gisteren dus niet.
Ik doorzie je wel, m'n beste.'
Hij zei: 'Hier zie je de haaien niet.' Ik zei: 'Is dat een geruststelling?'
'Het zijn citroenhaaien.' Ik zei: 'Gast, weet ik veel.
Dat zegt me helemaal niks.
Wat moet ik zeggen? "O, dan is het goed, want citroenhaaien bijten niet.
Ze prikken in je ogen."
Haai en tonic is nieuw voor me, hoor.'
Paulinho Serra heeft extra ballen.
Hij vreest niks.
Ik ken niemand met zo'n minachting voor 't leven.
Hij gaat overal zwemmen.
Hij ziet een pijlstaartrog en roept: 'Een pijlstaartrog.'
Ik roep: 'Vlucht.'
Maar hij zegt: 'Geef de camera, ik ga 'm filmen.'
Ik zei: 'Wat, Paulinho?'
'Ik wil 'm filmen.' Ik: 'Waarom?'
'Ik wil beelden van de rog.' Ik zei: 'Google die gewoon.
Talloze beelden, Paulinho.
Zelfs in 4K.
Zal ik een poster voor je bestellen? Dan stuur ik die naar je op.'
'Die camera is van mijn dochter, ik moest filmen.'
Ik zeg: 'Waarom die rog? Film de barbecue.
Of het strand. Kan hij ook zoomen? Afrika is vlakbij.'
'Rodrigo, pijlstaartroggen zijn oké.' Ik denk: Paulinho…
…je werkt niet voor Animal Planet.
Pijlstaartroggen zijn gevaarlijk.
'Ken jij iemand die erdoor is aangevallen?'
'Nee,' zegt hij. Ik zeg: 'Zie je wel? Allemaal dood.
Wil je dat echt riskeren? Ga dan maar.
Ga maar.'
En hij ging.
De pijlstaartrog keek nietsvermoedend op: 'Watte?'
Het was een boerse rog.
Paulinho kwam uitgeput terug.
Hij gaf me de camera en zei: 'Kijk. Aanschouw de natuur.'
Ik heb die hele film van acht minuten bekeken. Indrukwekkend.
Paulinho Serra had de camera de hele tijd de verkeerde kant op gericht.
De hele film was 'n reactie…
…van Paulinho op de pijlstaartrog.
De pijlstaartrog zelf zag ik niet.
Ik weet niet eens of er wel eentje was.
Hij zei dat je de pijlstaartrog in zijn ogen kon zien.
Als je 't gelooft.
De gids hield maar niet op. 'En?' Ik zei: 'Wat?'
'Ga je niet zwemmen?' Ik zei: 'Ik heb 't al gezegd.'
Hij zei: 'Het kan echt wel.' Ik: 'Nee, man.'
'Kun je niet zwemmen?' Ik zeg: 'Ik kan heel goed zwemmen.'
'Wat is er dan?' Ik zeg: 'Kijk…
…ik heb trauma's.' Hij vraagt: 'O ja?'
'Heb je even?' Hij knikt en ik zeg: 'Luister.'
'Toen ik jonger was…'
Niet zo jong als Vlo.
Ik had al invloed op het bni, ik werkte.
Ik ging sparen, want ik wilde…
…naar Afrika…
…en dan vooral Zuid-Afrika. Ik droomde over duiken met witte haaien.
Dat klinkt misschien gek…
…maar in een documentaire…
…heb ik gehoord dat wij, de mens, aan de top staan…
…van de voedselketen van alle diersoorten op aarde.
Wij staan bovenaan.
Er werd gejuicht.
Vreemd, maar zo zijn we.
We staan bovenaan…
…omdat we wapens, auto's en vliegtuigen hebben.
Wij niet, toch? Wij zitten allemaal op een nepstrand.
Sommigen…
Sommigen hebben dat allemaal bedacht en wij vonden dat prima.
De witte haai staat op de tweede plaats.
Ongewapend en wel.
Als die ooit een keukenmes leert vasthouden…
…kunnen wij 't wel schudden.
Nu wij aan de top staan, wilde ik daar het beste van maken…
…en aan een witte haai vragen hoe 't voelt om tweede te staan.
Dat was mijn ongrijpbare droom. Uiteraard wel in een gecontroleerde duik.
Je duikt in een kooi die je tegen de haaien beschermt.
Ze gooien wat vlees…
…de witte haaien komen op het bloed af, jij maakt een foto en post 'm op Insta.
Maar er is geen garantie dat de witte haaien ook echt komen…
…want zij worden niet betaald door het reisbureau.
Dat is dus een dilemma.
Als ze niet komen, krijg je je geld niet terug.
Echt niet.
De boot is erheen gevaren en er is vlees verbruikt.
Dan heb je gewoon een klotetijd…
…onder water met dat al dat vlees om je heen.
Daar is niks aan te instagrammen.
Caio Fernando Abreu.
De kleine prins.
Je wordt verantwoordelijk voor het vlees dat je hebt getemd.
Het is zinloos.
Waarom ik niet ging zwemmen? Ik had een filmpje gezien van een gast…
…net zoals wij, een toerist.
Hij trok een wetsuit aan… Waarom staat dit eigenlijk online?
Wetsuit aan, een paar vrienden erbij.
Hij wil als eerste het water in, voor z'n vrienden. Sukkel.
Voor de anderen erin gaan…
…komt er een witte haai aan…
…en die is woest.
Ik dacht bij de aanblik: die haai werkt bij de post.
Hij moet een pakketje bezorgen.
De haai springt.
Dat wist ik niet, maar dat kunnen ze.
Hij raakt de boot…
…en tuimelt zo de kooi in.
Er werd 'wauw' gezegd.
Er zijn hier 800 mensen. Ik keek dit in mijn eentje.
De ketting raakt los…
…en de kooi zinkt…
…met die gast en de nummer twee erin.
Die knul was ongewapend.
En ik weet 't niet hoor, maar zonder wapens ben ik niet de top.
Gewapend trouwens ook niet.
Ik weet daar niks van.
Ik val buiten de top 100, denk ik.
Ik ben ooit gevlucht voor een capibara.
Wat heb ik…
…in de zin van gevaar te bieden?
Ik deed eens een show in Rio Branco. Daarna zat ik in de kleedkamer…
…en ineens dook er een capibara uit de bosjes op.
Hij keek me recht aan en…
…rende op me af.
Volgens mij herkende hij me niet.
Dus koos ik ervoor…
…om te vluchten.
Dat leek me het verstandigst…
…destijds.
Geen idee hoe capibara's aanvallen.
Stel dat ik ineen duik en hij me trapt?
Daar maak ik me soms echt zorgen om.
De dieren kunnen elk moment tegen ons in opstand komen…
…en ik weet niet of we dat redden.
Onze soort is veel kwetsbaarder dan je denkt.
Dan wij allemaal denken, echt.
Weet je welk dier ons het vaakst doodt? Iedereen denkt aan leeuwen…
…haaien of nijlpaarden. Nee, het is de mug.
Zo klein.
Een kleine maagdelijke klootzak.
Je kunt niet samen met je vrienden een mug in elkaar slaan.
De mug komt, bijt en vliegt weer weg. Zo, malaria.
Zomaar.
Of dit nou het vierde of vijfde dodelijkste dier is: de zeekrokodil.
De zoutwaterkrokodil.
Dat wist ik ook niet…
…maar ik vind die dus heel stoer.
Als je dat zegt, roept iedereen: 'Wat?'
'Jij hoort toch in een rivier?' Bam.
Dood voor je vraag hebt gesteld.
Je bent op het strand.
Hoe is dat beest ineens aangespoeld?
Ik heb me ook altijd al afgevraagd…
…welk dier ik zelf zou kunnen verslaan.
Een zeehond, denk ik.
Want zeehonden…
…hebben geen armen.
Vergeet 't maar, Seal.
Hond van de zee.
Worstelen is onmogelijk.
Dat wordt net paaldansen.
Langzaam naar de grond glijden.
Respect voor Braziliaanse jiujitsu.
De Gracies zijn top.
Grijp 'm niet van achteren, want hij glipt…
…als een stuk zeep.
Ik denk wel dat ik een duif kan verslaan.
Ik vind duiven echt irritant. Dat is heel persoonlijk.
Ieder mens droomt ervan om te kunnen vliegen.
Duiven kunnen vliegen, maar dat doen ze niet.
Ze wandelen liever.
Duiven joggen.
Alsof je een vliegtuig op de snelweg tegenkomt.
'Hoe is het, vliegtuig?' Dan gaat hij naar Rio.
'Over land?' Hij zegt dan: 'Ja, vanwege de snacks.'
Je hebt heel gekke snackbars, hoor.
Snackbar 'Gegrilde Kip' die geen kip verkoopt.
Toen ik er gegrilde kip bestelde…
…zei men: 'Dat is er niet.' Ik zeg: 'Hoe dan?'
'Er is wel gefrituurde kip.' Ik zou de naam wijzigen.
Duiven vliegen maar om twee redenen.
Of om op ons hoofd te schijten…
Duiven schijten namelijk niet samen.
Ze hangen wat rond en zeggen dan: 'Jongens, ik ga even schijten.'
Hij vliegt weg, schijt en droogt z'n kont in de wind op de terugweg.
Ze vliegen ook als je stampt.
Dan herinneren ze zich dat ze kunnen vliegen.
Drie.
Ze flapperen drie keer om op de stoep te komen.
Ga de wereld zien, verdomme. Vlieg naar Europa of Oceanië.
Ze gedragen zich liever als daklozen.
Gevleugelde ratten dat 't zijn.
Ik zeg niet dat ik een duif wil slaan.
Begrijp me nou niet verkeerd.
Ik ben huisdiervriendelijk.
Daar ben ik mee opgegroeid.
Mijn droom was…
…een Siberische husky, maar mijn moeder wilde dat niet…
…omdat we in Recife woonden…
…en de husky Siberisch was.
Zodoende…
…spraken we af…
…dat het te ver voor hem zou zijn.
Als iemand hier vandaag, of iemand die dit ziet…
…fan is van een beroemde hondentrainer…
…of John Wick…
…laat het duidelijk zijn dat ik tegen dierenmishandeling ben.
Maar als ik tegen een duif moest vechten…
…om de mensheid hoger op de lijst te krijgen…
…binnen de voedselketen, dan zou ik dat doen.
Ik ben er klaar voor.
Maar ik daag geen duiven uit.
Maar voor de mensheid en als die klootzak begint…
…dan koert hij zo af.
Dan word ik wild.
Op die boot werd iedereen dus gek. Hij zwom met een haai. Iedereen gillen.
Dat waren alle talen door elkaar.
Stilte.
We zien bloed aan de oppervlakte.
Veel bloed.
Iedereen krijste nog harder.
Het bloed bleek van de haai, die wegzwom. Hij had zichzelf opengehaald.
Littekens zijn vast niet erg voor een witte haai.
Hij kan opscheppen: 'Dit is van mijn gevecht met de wereldkampioen.'
Het water wordt stil, het bloed trekt weg en er komt een hoofd boven…
…met het lijf eraan.
Ze vissen hem eruit en het blijkt dat hij een beetje raar loopt.
Maar misschien was dat al zo.
Maar hij zag er wel aangeslagen uit.
Man, dat was wel… Nee.
Ze zetten z'n duikbril af en stellen vragen…
…hij zwijgt. De camera zoomt in op zijn gezicht.
Men gilt, hij zwijgt, de camera zoomt.
Gegil, zwijgen, de camera zoomt in op z'n pupil.
Gegil, hij zwijgt, en dat is het einde.
Toen zei ik: 'Ik ga niet.'
Je kon zien dat hij ongedeerd was…
…maar je zag aan zijn blik…
…dat het minstens tien jaar op dinsdag en donderdag therapie zou worden.
En dat dekt mijn zorgverzekering niet.
Hij deed 't ook vast in z'n broek.
Wetsuits trek je alleen omhoog uit.
Dan heb je een spoor van stront en schaamte…
…van je reet tot je nek en dan vraagt iedereen:
'Jij was toch stoer? Heb je jezelf ondergescheten?'
Hij zegt dan: 'Nee, dat was om de haai te verslaan.
Die heeft nu een oogontsteking.'
De haai vraagt intussen: 'Kan iemand hier blazen?
Ik snap 't niet. Ze gooiden vlees…
…ik dacht dat het voor mij was en sprong erop af…
…en viel in de kooi. Daar was een vent, ik gilde.
Maar toen stak hij z'n vinger in z'n reet en in m'n oog.
Twee keer.
Wat is dat voor aanval, man?
En ik haalde mezelf ook open.
Ik wil leren hoe je een keukenmes gebruikt.'
De andere keer gebeurde zoiets in Manaus. Ga daarheen, artsen.
Manaus is me wat.
Wat een gave stad, echt mooi. En als je naar het bos gaat…
…ziet het er overal uit als een Windows-bureaublad.
Indrukwekkend.
Ik zag een boom en dacht: die zag ik vorige week op m'n laptop.
Precies die boom.
Ik raakte bevriend met een gids en zei: 'Laat me iets zien, ik vertrek morgen.
Ik wil alles zien: bossen, rivieren, indianen, alles.'
Ik ben gek op indianen.
Nee, echt. Zij waren hier voor ons, dus ze hebben kennis. Zij zijn echt goed.
Ik zag altijd alleen indianen op school op 19 april, Indianendag…
…en dat waren mijn verklede vrienden…
…dus dat telt niet. Indianen met krullen.
Dikke indianen.
Iedereen weet dat dat niet kan.
Dus we vertrokken.
'Rodrigo, we gaan een indianenstam midden in het bos opzoeken.'
Aan de rand van 't bos leek me ook wel wat.
We liepen en liepen, het was enorm ver…
…maar het was wel heel mooi. Ineens was er een open plek.
Het bos maakte plaats voor een enorm indianendorp, echt gigantisch.
Veel gaver dan op school.
Die gasten zouden zo dikke tienen halen.
Ik raakte bevriend met Kuiaiá, een van de indianen.
Een geweldig mens. Geweldige indiaan.
Kuiaiá is een naam zoals 'Jan'.
We begonnen een gesprek.
Kuiaiá zei: 'Rodrigo, als je zo doorloopt…
…het bos in…' Maar ik zei: 'Nee, dat wil ik niet.'
'Als je dat doet…' Ik zei: 'Ik ken mezelf.
Ik ben een achterblijver.
Jij, een indiaan, bent hier. Wat moet ik daar?
Ben jij er geweest?'
Hij ontkende dat en ik zei: 'Wat wil je dan?'
Hij zei: 'Na tien dag en nachten in het bos…
…kom je bij een onontdekte indianenstam.'
'Hoe zou jij dat weten?'
Hij zei: 'Dat zei de sjamaan.' Ik zei: 'En jij trapt daarin?'
Intussen was hij iets aan het snijden. Toen hij klaar was, liet hij het zien.
Het was een houten luiaard aan een touwtje met een schommel eronder. Gaaf.
'Wauw, Kuiaiá, super. Gefeliciteerd.' Hij zegt: 'Vind je het mooi?'
Ik zei: 'Echt wel.' Hij zegt: Echt? Ik zeg: 'Echt, dit is kunst.'
Hij vroeg: 'Wil je 'm hebben?' Ik zei: 'Ja.
Natuurlijk wil ik dat, Kuiaiá.'
Hij zegt: Ík verkoop 'm.'
Ik zeg: 'Hier is ook kapitalisme, hè, Kuiaiá?'
Hij vraagt: 'Wil je 'm?' Ik zeg: 'Nee.'
Hij vraagt: 'Waarom niet?' Ik dacht dat 't een kado was.
'Ik heb geen behoefte…
…aan meer decoratie thuis.'
Hij zegt: 'Ter herinnering aan mij.' 'Ik heb een goed geheugen.'
'Ik heb foto's en filmpjes gemaakt.'
Hij zei: 'Echt, dit is bijzonder.' Ik zei: 'Kuiaiá, ik zie er nog 80 staan.'
'Je zag me deze maken.' Ik zei: 'Dat is indiaans gelul, Kuiaiá.'
'Hoeveel?'
Hij zegt: 'Vijftig.' 'Reais?' vraag ik.
Ik weet niks van indiaanse cryptovaluta.
Ik vond het veel te duur.
Ik vroeg: 'Vijftig? Serieus?' Hij knikte en ik dacht: shit.
'Ik heb gezegd dat ik in São Paulo woon.
Daar is een plek die 25 de Março heet.
Het is deze kant op, 35 dagen door het bos trekken.
Rechtdoor.
Daar vind je…
Daar vind je een stam…
…waar je voor 15 reais…
…een Spider-Man…
…met een machinegeweer koopt.'
'Wist je dat Spider-Man geen machinegeweer heeft?'
'Dat is een voordeel…
…van 25 de Março dat Marvel niet biedt.
Toch wil je me een ongewapende luiaard voor 50 reais verkopen.
Ik kan nog geen zeehond aan.'
Hij zei: 'Dit is handgemaakt.' Ik zei: 'Natuurlijk, Kuiaiá.
Waarom zou je een machine maken om houten luiaards te maken?
De planeet heeft geen behoefte aan een systeem met loopbanden…
…voor massaproductie omdat de wereldwijde vraag zo groot is.'
'Hoeveel zou je ervoor betalen?' 'Ik wil je niet beledigen.'
'Kom op,' zegt hij. Ik zeg: 'Kuiaiá…
…twee Spider-Mans.'
Ik vond het een eerlijke prijs. Kuiaiá ook.
Maar toen opende ik mijn portemonnee. Er zat maar één biljet in.
Vijftig. -Alsof jullie erbij waren.
Een biljet van 50 reais.
Toen Kuiaiá het zag…
…zag ik voor het eerst indiaanse woede in zijn ogen.
Ik vreesde voor m'n leven.
Ik dacht niet dat vluchten zin had.
Wat als Kuiaiá een indiaanse sluipschutter was?
Ik wilde geen Braziliaans hout proeven.
Kuiaiá zweeg drie lange seconden, wat enorm ongemakkelijk lang is.
Zeker midden in een bos.
Toen verbrak hij de stilte en brulde: 'Wat een kutstreek, Rodrigo.'
'Ik wist 't niet,' zei ik. 'Ik had dat niet gezegd…
…als ik wist dat ik 50 had. Kun je wisselen?'
Hij zei: 'Nee.'
Ik zei: 'Hoe word je dan de beste handelaar in het bos?'
Alles wat ik zeg is waar, maar wat ik nu vertel…
…zou ik met een korreltje zout nemen.
Dat alvast gezegd hebbende…
…kunnen jullie deze feiten wel natrekken.
Kuiaiá leunde naar rechts…
…en haalde uit zijn indianentas…
…een pinapparaat.
Ik zei: 'Krijg de kolere, Kuiaiá.
Je hebt hier geen verbinding.
Vroeger namen jullie genoegen met spiegels.
En ik moet pinnen?'
Hij had wel verbinding.
Tot op heden weet ik niet hoe. Midden in het bos, verbinding.
Geen idee.
Ze hadden vast routers aan de apen gehangen.
Ik snap niet hoe er verbinding kan zijn op een plek…
…waar een jaguar je kan bespringen…
…terwijl je je 4G-verbinding zoekt.
Er was een indiaan die viste…
…en dat op Twitch streamde.
Ik heb gepind.
Via Nubank.
Gepind.
Ik kreeg meteen een sms…
…waar Kuiaiá Handcrafts, Inc. bij stond.
Ik dacht: krijg de kolere.
Ik heb hem echt gekocht.
Hij hangt aan de deurknop van m'n kast.
Elke avond kijk ik naar die luiaard en zeg ik: 'Kuiaiá'.
Dan val ik in slaap.
Mijn slaapmiddel.
We gingen naar de twee rivieren, de Rio Negro en de Solimões.
Ze lopen naast elkaar zonder te mengen. Ze stoten elkaar af.
Dat is echt bizar. Net een oude vete, geen idee.
De gids zei: 'Steek je hand in het water.' De Rio Negro is koud.
Maar de Solimões is warm, alsof God in het water heeft geplast.
De gids zei: 'Rodrigo, dit is een goede plek om te duiken. Kun je dat?
Veel mensen komen hier duiken om verfrist weer weg te gaan.'
Ik zeg: 'Ik ben al fris genoeg.'
'Duik je niet?' vroeg hij. 'Waarom niet?'
'Hier hebben ze Anaconda gefilmd.'
Hij zei: 'Niks aan de hand.' Ken je die film?
Hij zei: 'Gewoon niet in het water pissen.'
'Dat wil ik niet, maar waarom niet?'
Dat deed niemand in die film.
'Er is een vis die candiru heet en bij het plassen zwemt hij je pik in…
…en eet je van binnenuit op.'
'Waarom zou ik op zo'n vijandige plek gaan duiken?' vroeg ik.
'In Recife zei mijn moeder altijd…
…dat als je plaste, het chloor van kleur zou veranderen.
Ik vind dat ze in Manaus…
…wel heel streng straffen.'
'Niet plassen. Kun je het ophouden?' 'Natuurlijk,' zei ik.
'Het probleem is dat als ik in het water een slang zie en bang word…
…ik wel wat ga lekken.
Ik weet niet of de candiru het verschil weet tussen een beetje angst…
…of iemand die geen respect voor 'm heeft.
En als hij dat niet weet, kan hij alsnog naar binnen kruipen.
Stel dat ik het in m'n broek doe?
Dan komen dolfijnen met machinegeweren me verkrachten?
Dat riskeer ik niet.
Snap je het nu?'
'Maar nu ben je in Noronha, niet in Zuid-Afrika of Manaus.'
'Het is allemaal water.
Het enige gevaar dat ik ga trotseren, is chloor.'
Hij zei: 'Rodrigo, het kan echt wel.' 'Ik ga niet. Je hebt me gehoord.'
Ook Tato uit Falamansa…
…luisterde naar…
…ons gesprek.
Hij kwam naar ons toe en zei:
'Ik heb alles gehoord.'
Zo wist ik…
…dat hij had meegeluisterd.
Hij zei: 'Ga je niet zwemmen?' Ik zei: 'Je had alles toch gehoord?'
Tato is een dichter, muzikant, songwriter, artiest, ludiek, langharig.
Hij zegt fraaie dingen…
…losse fragmenten vol wijsheid die je tot nadenken stemmen.
Hij zei: 'Rodrigo…
…m'n kinderen zwemmen ook.'
'Tato, ik kan het niet helpen dat jij niet van ze houdt.'
Hij zei: 'De zee en jij, dat is wederkerig.'
'Tato, ik weet niet eens wat dat betekent.'
'De natuur is abstract,' zei hij.
'Je kunt er niet langs scheren.'
Ik zei: 'Rot op, Tato.
Meen je dat nou? Hoe bedoel je, langsscheren?'
Tato is er, hij weet dat het waar is.
'Het zijn citroenhaaien. Dit is een moordfrisdrank.
Ben je gek?'
Iedereen ging zwemmen.
Alleen kapitein Iglo en ik niet.
Ik besloot te gaan drinken en daar werd ik dapper van. 'Kapitein?
Als u wilt zwemmen, blijf ik hier.'
Maar hij wilde niet.
Hij zag dat ik dronk en behandelde me als een kind.
Hij bracht me op 'n geweldig idee.
Toen ik de volgende dag wakker werd, zei ik: 'Kapitein.'
Hij vroeg: 'Ben je bang voor haaien?
Dat hoeft niet, blijf bij de boot.
Als er dan haaien komen, pakken ze de anderen eerst.'
'Dat is waar, kapitein Iglo.
Tegen de tijd dat 't voorgerecht op is…
…ben ik weer aan boord.
En als ze me hier komen halen, hebben ze het verdiend me op te eten.
Ik zou het darwinisme niet in de weg durven staan.'
Ik ging zwemmen.
Ik kreeg water in m'n duikbril.
Teleurgesteld ging ik eruit.
Die bril had maar één ding te doen en had daarin gefaald.
Ik riep naar de gids: 'Gast, er loopt water in mijn duikbril.'
Hij zei: 'Spuug erop en zet 'm op.'
'Wil je dat herhalen? Ik dacht dat je iets geks zei.'
'Spuug erop en zet 'm weer op.'
'Dat is jouw fetisj, niet de mijne.'
'Zo werkt dat.' Ik zei: 'Mooi niet.'
'Ik bel de klantenservice,' zei ik. 'Dat doen we samen. Op de speaker.'
'Spuug erop en zet 'm op.'
Ik zei: 'Nee, ik ga er niet op spugen.'
'Zal ik het voor je doen?'
'Ik ben je wijf niet.'
Ik heb het zelf opgelost.
Ik ging duiken…
'Noronha is mooi zeg, onder water.'
En ik was zo bang dat iets me zou bespringen.
Dat gebeurde ook. Een zeeschildpad.
Ik wist het niet, maar onder water zijn ze echt wendbaar.
Geen idee of dat voor allemaal geldt, maar de mijne had extra aandrijving of zo.
Was het tractie van een walvis?
Ging hij de heuvel af? Zoiets, dus.
Iemand liet hem los met: 'En nou zwemmen.'
Hij was enorm. Een dikke Michelangelo.
Hij racete langs en ik gilde: 'Schildpad.' Wat moest ik?
Onder water klonk dat als…
Hij keek me woedend aan.
Het was een activistische schildpad.
Hij gooide een rietje naar me.
Hij had een Greenpeace-tatoeage…
…een milieuspeldje, een badmuts…
…en flyers van TAMAR.
Hij scheurde woest weg.
Ik bleef ernaar kijken en dacht: wat een prachtig wezen.
Toen kreeg ik water in m'n duikbril. Ik kwam boven, gooide 'm leeg…
…en zag toen in de verte een vin.
IK dacht: leuk, daar komt de dood.
Ik klauterde de boot op…
…met hartkloppingen…
…ga zitten en denk: ik leef nog.
Toen zoemde mijn horloge. Er stond: 'Gefeliciteerd, je bent aan het joggen.'
Dat horloge snapt ook niets.
De gids zwom naar de bot en vroeg: 'Wat is er gebeurd? Kom erin.'
'Nee.' Hij vroeg: 'Hoezo?' Ik zei: 'Daar is-ie.'
'Wie?' vroeg hij. Ik zei: 'Dat beest.'
'Wat?' 'De haai. De citroenmoordenaar.'
'Daar?' Ik zei: 'In levenden lijve.'
'Wacht, ik ga kijken.' 'Wat?' vroeg ik.
Hoeveel krijgen de gidsen betaald?
Dus je wijst ze op iets dodelijks…
…en ze gaan kijken?
'Ik heb er zin in.'
Daar ging hij. Ik vroeg me af hoeveel gevarengeld hij kreeg.
'Paulinho, komt terug, de gids zijn we al kwijt.
Hij had een fetisj, maar toch is het zonde.'
Binnen vijf minuten was de gids terug. Hij riep: 'Rodrigo, ga het water in.'
'Nee, hoor.' 'Ga erin,' zei hij. 'Ik zit hier prima.'
'Het is geen haai.' 'Wat dan wel?' vroeg ik.
'Een dolfijn.'
'Die vind ik ook eng,' zei ik.
Zijn jullie bang voor dolfijnen? -Nee.
Dan zijn jullie dapper.
Iemand zei: 'Ik heb er nog nooit een gezien.'
Geweldig, wat schattig.
Maar dat slaat nergens op.
Ik heb nog nooit een handgranaat gezien…
…en ik ben er toch bang voor.
Tof dat jullie dat niet zijn. Ik zoek een stel… Zijn jullie een stel?
Hoelang zijn jullie samen?
Drie jaar? Dat is mooi.
Drie jaar samen en een baby van acht maanden.
Dat is het dan.
Game over, toch?
En niet bang voor dolfijnen. Hoe heet jij?
Luana. Wat doe je voor de kost, Luana?
Ben je juf? Waar?
Kleuterjuf? Wauw, dat is geweldig, Luana.
Rijk worden kun je vergeten, maar 't is mooi.
Je salaris moet verbeteren, maar het is leuk.
Het is vast dankbaar werk.
En hoe heet jij? -Samuel.
Wat doe jij voor de kost? Samuel en Luana.
Ik ben toneelknecht. -Toneelknecht? De man van de verandering.
Hij verandert je omgeving.
Over de hele wereld.
Na drie jaar samen gaan jullie naar Noronha.
Elke vier jaar, net als het WK.
Jullie nemen het vliegtuig naar Noronha…
…huren een boot, gaan de zee op en gaan duiken.
Samuel gaat als eerste. Zwembroek aan, ineens een andere omgeving.
Luana is op de boot bezig les op afstand te geven.
De ouders dwingen hun kinderen te kijken.
Samuel duikt erin en ziet een dolfijn.
Gaaf toch, Samuel? Jemig, man. Een dolfijn.
Hij roept naar de dolfijn.
De dolfijn doet…
Hij denkt: die dolfijn komt naar me toe.
Samuel hoopt dat hij 'm mag aanraken.
Een dolfijn aanraken? Wat raak je meestal aan?
Wat raakt een toneelknecht aan?
Elk landschap, het hele podium.
Die dolfijn, die textuur. Waanzinnig.
Hoe dichterbij de dolfijn komt, hoe blijer hij wordt.
'Luana, kom eens, schat.
Ik heb een verrassing.' Meer zegt hij niet.
De dolfijn komt heel dichtbij. Het is net een toneeldolfijn. Een maatje.
Hij leunt tegen je aan voor een knuffel. Je begint hem lekker te aaien.
Dit is jouw moment, Sam. Jouw moment.
Je gaat van de staart naar zijn nek.
Wat een genot.
Juliana zwemt snel naar je toe.
Ik zei Juliana, hè?
Luana. Luana zwemt snel naar je toe met een camera.
Luana kan snel zwemmen.
Ik pauzeer 't verhaal even voor een gesprek met 't publiek.
Blijf alsjeblieft zitten.
Ik heb onlangs in een artikel gelezen dat op de mens na…
…de soort die het liefst mensen verkracht…
…de dolfijn is.
Zullen we verdergaan?
Luana was aan het zwemmen. Ja toch, Luana?
En Sam was hier. Ja toch, Sam? Hier.
Lekker aan het aaien. Helemaal opgetogen.
Bedankt, reisbureau, dacht je.
En de dolfijn doet…
Sam blijft hem overal aaien en dan…
Op dat moment…
…duikt de dolfijn.
En hij kan beter duiken dan jij, Sam. Het is een dolfijn.
Hij trekt langzaam…
…je zwembroek naar beneden.
Zijn bek doet… Dolfijnen zijn heel slim.
Ze zijn de op twee na slimste soort ter wereld.
Alleen wij de apen zijn slimmer. En in Manaus hebben de apen wifi.
Stel je dan eens voor waartoe een dolfijn in staat is.
Met je zwembroek naar beneden…
Sorry hiervoor, je lijkt me een toffe gast.
We gaan vol liefde verder.
Samuel, jij dacht…
…dat het gewoon aaien was…
…maar het was een mooi voorspel.
De dolfijn begint met zijn stijve lul…
…op een griezelig handige manier…
…geholpen door het als glijmiddel werkende zeewater…
…Samuel in zijn kont te neuken.
Op een angstaanjagend ritme.
Dit is hoe dit dolfijn in je kont stoot.
Hij stoot zo hard dat je je afvraagt of je een baarmoeder hebt. Hij raakt iets daar.
Telkens als je bovenkomt, roep je: 'Luana, komt niet dichterbij.'
Je stem wordt hoog, want een dolfijn neukt je kont.
Daar is Luana.
Zodra ze er is, denkt ze:
wat is dit voor rare verrassing?
Ze duikt en ziet dan…
…onder water Samuels wanhopige blik.
Ze gilt: 'Samuel!
Een dolfijn neukt je in je kont.'
Alsof je dat nog niet wist, hè, Samuel? Die dolfijn is al even met je bezig.
Sam zegt: 'Als ik met m'n kont schudt, komt die zak sneller.'
Het werkt, want Sam is een slimme toneelknecht.
De dolfijn wil je niet bezwangeren.
Hij haalt 'm eruit en komt klaar. Dat is veel sperma.
Jullie verdrinken in sperma en zeewater, een boel dolfijnsperma en zeewater.
Hé, Vlo. vind je 't leuk, schat?
Saai, hè?
Ja, mee eens.
Als Vlo morgen les krijgt over dolfijnen…
…wordt haar moeder gebeld dat Vlo zit te huilen…
…haar hoofd tegen de muur bonkt en 'nee!' gilt.
Ik ben te ver gegaan.
Ik wilde iets bewijzen.
Mij lijkt 't duidelijk.
De dolfijn…
…vertrok.
Na het klaarkomen gaan ze ervandoor.
Jullie zwemmen langzaam terug naar de boot.
Het dringt nog niet echt door.
Jullie klimmen aan boord. De kapitein is aan het barbecueën.
'Stukje vlees?' Luana zegt: 'Nee, bedankt.'
Jullie gaan naar de badkamer en barsten in tranen uit. Heel veel tranen.
Ineens horen jullie…
'O, nee. De dolfijn is terug.'
Maar dat was de kapitein, die liet weten dat jullie terug waren.
Jullie klimmen van de boot, het strand op. Hier, op 't droge, wanen jullie je veilig.
Toch denken jullie steeds terug aan wat er gebeurd is.
Jullie knuffelen elkaar. Voor het eerst na het gebeurde.
Samuel kijkt over Luana's schouder en ziet op zijn elleboog…
…een klein beetje dolfijnsperma.
Hij veegt het op de grond.
En nu wil ik jullie allebei vragen…
…of jullie…
…het filmpje zouden verwijderen en zouden zweren…
…het nooit meer over dolfijnen te hebben…
…of 't iedereen zouden vertellen?
Precies, jongens. Stilte.
Denken jullie dat de arts…
…het reclamemeisje of de advocaat het iemand heeft verteld?
Zeker niet.
Het is geheim.
Niemand durft naar een politiebureau te gaan.
'Agent, Flipper…
…heeft ons verkracht. We willen hem aangeven.'
'Hoe zag hij eruit?' 'Schattig.'
Niemand is bang voor dolfijnen. Hun naam is een bedrieglijk.
Hij eindigt op 'N'. Dat vreest niemand.
Iemand met een pistool zegt: 'Geef 't geld of ik schop je.' Oei.
Als de naam Dolphzilla was, bleef je weg bij ;t water.
Dolphzilla zuigt walvissen.
Respecteer Dolphzilla.
Wat de dolfijn betreft…
Die beginnen met de D van Durex.
Stel dat het merk Spermzilla had geheten.
'Een Spermzilla om me te neuken?
Mooi niet,' zegt ze dan. 'Dat past niet in me.'
Hier hebben we Trojans en dat is zo fout.
Wie heeft 't bedacht om condooms naar het paard van Troje te vernoemen?
Het idee van het paard van Troje…
…was dat 't open ging toen de vijand binnen was.
En dat is precies wat we niet willen.
Noem ze gewoon Spermasluiter of Zaadslot.
Of nog duidelijker, zoals Kutbeschermer. Gaaf.
Ik zou graag naar de drogist gaan en om Kutbeschermers vragen.
Ik ging dus het water niet meer in, omdat ik bang was.
Maar jullie niet, top.
Die avond…
…deed ik m'n stand-upshow, daarom was ik daar. En toen…
…de show voorbij was, was ik opgetogen. Wat een geweldig publiek in Noronha.
Tato uit Falamansa trad ook op.
Alleen Tato, niet heel Falamansa.
Maar niemand vroeg waar de bassist was of zo.
Iedereen was blij.
Ik danste met een meisje. Wat een geweldige avond.
Ineens vormde een aantal mensen een pit…
…tijdens Xote da Alegria.
Een stel liet zich meeslepen en botste tegen ons aan.
Ik haalde m'n voet open aan een steentje dat even scherp was als een Japans mes.
Ik haalde m'n grote teen erlangs en de huid dacht: nee.
Dat was het moment waarop ik m'n teen openhaalde…
…in Noronha.
Maar…
…het kon me niet schelen. Het was maar een duw.
Die kende ik wel, ik wilde gewoon verder dansen.
Maar mijn voet bleef aan de grond plakken. Gek, ik had geen klittenbandsandalen aan.
Het meisje stapte naar achteren en ik keek…
…en zag een plas bloed. Lekker dan, dacht ik.
Ik kon niet meer dansen. Ik tikte het meisje aan.
'Schatje?' Zij zei: 'Ja?'
Ik zei: 'Nou…
…we moeten pauzeren.'
'Wat is er gebeurd?' Ik zei: 'Ik heb pech.
Een tegenslag.'
Ik zocht Paulinho op. Hij is ouder en een vriend…
…dus hij kon mijn rusteloze hart vast met wat wijsheid kalmeren.
Ik voelde me prima. Ik maakte me wel zorgen om het bloed.
Maar door de adrenaline en de alcohol voelde ik niks.
'Paulinho, moet je dit zien.'
Hij keek naar mijn voet en zei: 'Je raakt je teen kwijt.'
Ik doe graag wat er gezegd wordt. Bij die woorden begon m'n teen te bonzen.
Ik dacht: ik verlies m'n teen.
'Je bent wel op Noronha.' Ik zei: 'Nee.'
'Ik bel m'n moeder.' 'Waarom?' vroeg hij.
'Ik verlies m'n teen.
Haar moet ik bellen. Mam, die teen die je me hebt gegeven, ben ik kwijt.'
Paulinho flipte en vroeg om een brancard.
'Ik ga niet op een brancard. We stonden op het podium, ze kennen ons.
"Rodrigo op de brancard met au". Mooi niet.'
'Vraag om een rolstoel.' 'Waarom?' 'Dat staat beter.'
Nee, hoor.
Hij schreeuwde: 'Pas op, zware lading!'
Ik hinkte achter hem aan…
…mensen onderspetterend, alles vuil.
Uiteindelijk zat ik onder het bloed en was ik uitgeput.
M'n voet moest omhoog tegen 't bloeden.
Het bloed droop langs m'n shirt, m'n korte broek en overal.
Van een afstand leek het alsof ik acht keer was gestoken in een gevecht…
…of vier keer was neergeschoten. Er werd gegild en geroepen.
Toen hoorde ik…
Ik dacht: ongelooflijk. Is Bruno Gagliasso er ook?
Bedankt, dames en heren. Ik ben Rodrigo Marques.
MET DANK AAN MAM, PAP, BIGA EN RAPHA, PRODUCENTEN GUI EN CAM.
M'N STAND-UPBROEDERS EN M'N JEUGDVRIENDEN UIT BABILAK.
Ondertiteld door: Merel Munne