Downloaded from YTS.MX
BİR NETFLIX STAND-UP KOMEDİSİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
RM!
Bugün içmeyecektim.
Çok seksisin!
Fark etmene sevindim.
Sizi burada görmek çok güzel.
Bu sizin için. Sevginiz için teşekkürler. Eğlenceli olacak.
Gösterinin adı King of Uncouth.
Netflix'in bu fikri satın alması beni hem heyecanlandırdı hem şaşırttı.
Tuhaf olduğunu düşündüm.
İnancı olan bir şirket.
Gösterinin adının, King of Uncouth'un nereden geldiğini açıklayacağım.
Ama önce şunu sorayım, aramızda reşit olmayan var mı?
Sen mi? Adın ne?
Mariana. Senden gitmeni isteyeceğim.
Paranı iade edeceğim.
Dışarıda çikolatalı süt var.
Şaka yaptım Mariana, sorun yok. Ama bu durum bana tuhaf geldi.
Gösterinin adı King of Uncouth, Çocuklar Kralı değil.
Brezilya turnesine çıktım.
İzleyiciler arasında dokuz yaşında bir çocuk vardı.
O yaştaki çocuk boşalamaz bile.
O yaşlarda sadece hafif bir titreme olur.
Güm güm edip boşalacağım dersiniz ama bir şey olmaz.
Ona "temiz boşalma" derdim.
Takma adın var mı?
-Pire. -Pire mi?
Öyleyse sana "Pire" diyelim.
Annenle mi geldin?
Teyzenle mi?
Yanındakini tanıyorsun, değil mi?
Tehlikedeysen göz kırp Pire.
Teyzen sana kola ısmarladı diye seninle tur atamaz.
Görgüsüzler Kralı olarak tanınmama bir komedi programı vesile oldu.
A Culpa é do Cabral.
Beğenmenize sevindim.
O programda insanların penisimi emmesine,
penisimi insanlara sürtmeye, yüzlerine değirip boğazlarına sokmaya,
penisime oturmalarına, boşalmaya, penisime ve insanlara değindim.
Hiç sorun olmadı.
Altıncı sezonda oral seks yaptığımı söyledim.
Sonuç bu.
Sosyal medyada eleştiri yağmuruna tutuldum.
Instagram'dan mesaj atıp sitem ederek dediler ki
"Rodrigo, bu kabul edilemez! Bu programı çocuklarımla izliyorum."
Kötü bir çevrenin olması benim suçum değil.
Beğenecek birilerini çağır.
Pire seviyor, gösteriye bile gelmiş.
Anlamıyorum.
"Rodrigo, anlamıyorsun, programın tekrarı 11.00'de yayınlanıyor."
Farkındayım, dedim.
Oral seks mesai saatinde de yapılabilir.
Hatta tavsiye ederim. Güne başlamanın en güzel yolu.
Biraz esrar, tapiyoka ve oral seks.
Hindistan cevizi rendesi serpebilirsiniz.
Nasıl isterseniz.
Diğer türlü biraz mayhoştur.
Gösterimin adı King of Uncouth ama aslında bununla bir ilgisi yok.
Yapım ekibi dedi ki "Rodrigo, dinle.
Yeni gösterinin turnesi Ocak 2020'de başlayacak."
Kıyametin kopacağını bilmiyorduk.
Temmuz veya Ağustos 2019'daydı.
Ocak mı? Yeterince vakit yok, dedim.
İlk gösterimi neredeyse 10 yılda yazdım.
Dört, beş ayda yeni gösteri nasıl yazayım? Delirdiniz mi?
"Bol şans Rodrigo. Bunu satıyoruz."
Paniğe kapıldım.
Başaramayacağım sandım.
Sanatçı olarak hayalimdeki gösteri belli.
Tek hikâyelik bir gösteri.
Bütün gösteriyi kapsaması için hikâyenin ne kadar ilginç olması gerek?
İyice düşündüm.
O müthiş hikâyeyi bulmak için eski anılarıma daldım.
Hiçbir şey bulamadım.
Daha da paniğe kapıldım.
Ama şans yüzüme güldü.
Fernando de Noronha'da sahne almam istendi.
Doğru duydunuz.
Noronha'ya giden var mı?
Sen mi? Ne iş yapıyorsun?
Doktor musun? Tamam.
Noronha izleyicisi.
Arka taraftaki biri elini mi kaldırdı?
Ne iş yapıyorsun?
Reklamcı mısın? Harika.
Bu tarafta Noronha'ya giden var mı? Öf! Bu tarafta iş yok.
Diğer kişi nerede? Burada.
Ne iş yapıyorsun?
Avukat mısın? Konuşmayı kessem iyi olur.
Geldiğin için teşekkürler.
Neden Noronha'ya gitmediğinizi biliyorum.
Burada, São Paulo'da yaşıyorsunuz. Ben Recife'te yaşıyorum, çok daha yakın.
O kadar da değil, 500 km.
Yüzerek gidemezsiniz.
Köpek balıkları da var, çok tehlikeli.
São Paulo'ya taşındıktan sonra Noronha'ya gidebildim.
Orada stand-up yapmamı istediler.
Noronha'da ayak parmağımı kestim.
Noronha'da ayağımı kesmek şık olur diye düşündüm.
Ayağımda yara izi var. "Rodrigo, o ne?" diye soruyorlar.
"Noronha. Peki ya sen nasılsın?" diyorum.
Noronha'da ayağımı kestiğimi söylemek için gösteriye çıkmaya karar verdim.
Noronha'ya Gittim Ve Ayağımı Kestim'in albenili bir isim olmadığını düşündüm.
Dikkat çekmek ve izleyici buraya getirmek için
King of Uncouth adını kullandım.
Buraya geldiklerinde gerçeği söyleyecektim.
Aslında bilet aldıkları gösterinin adı
Noronha'ya Gittim…
…Ve Ayağımı Kestim.
Gösteri başlıyor!
Umarım eğlenirsiniz.
NORONHA'YA GİTTİM VE AYAĞIMI KESTİM
Noronha'ya gidip ayağımı kestiğime inanabiliyor musunuz?
-"Noronha'daki gösteri nasıl bir şey?" -"Dört günlük bir festival.
Dört gün kalıp 30 dakikalık stand-up yapabilirsin."
Harika, tek istediğim bu. Adada dört gün, dedim.
Paulinho Serra ve sen olacaksın, dediler.
Muhteşem. Hayatımın en güzel günü.
Paulinho'yu severim, yakın arkadaşımdır ve ülkenin en iyi komedyenlerindendir.
"Paulinho'yla Noronha'da dört gün mü?" dedim.
Dahası da var, dediler. "Dahası mı?" dedim.
"Falamansa'dan Tato da var."
İnanılmaz, daha da iyileşti, dedim.
İnanılmaz bir şey. Heavy metal dinleyicisi bile olsanız
"adını kumlara yazdım" sözlerini duyunca havaya giriyorsunuz.
Karşı koymak imkânsız.
Muhteşem olacak, dedim.
Noronha'ya gidiyorum. Yanıma sadece şort alacağım, dedim.
Simpsons şortumla havaalanına gittim.
Asık suratlarla karşılandım.
Umurumda değil, Noronha'ya gidiyorum. Bunları aştım, dedim.
Kendimi avukat gibi hissettim.
Uçak doktorlarla doluydu.
Arkamda oturan iki adam çok anlamlı bir sohbete daldı.
Şimdi onu size tekrar edeceğim.
Biri diğerine dönüp "Hey!" dedi.
Diğeri de "Selam!" diye cevap verdi.
Böylece sohbet başlamış oldu.
"Noronha'da serbest dalış veya tüple dalış yapıp
aynı gün uçağa binersen
su altı basıncı ve irtifadan ötürü kafanın yarılacağını biliyor muydun?"
"Ne dedin dostum?" dedim.
Bu bilgiyi kendinize mi saklayacaksınız?
Hostes, beyefendinin bir mesajı var!
Dalıştan sonra uçarsanız ayvayı yersiniz.
Kafanız patlar.
Parol durumu kurtarmaz.
Noronha'ya indik.
Noronha'ya indiğinizde sizi federal ajanlar karşılıyor.
Noronha'da federaller işe şortla gidiyor.
Buna bayıldım. Hiç federal bacak kası görmemiştim.
Yeni bir deneyimdi. Bir federalin bacak kası karşımdaydı.
Kendimi evimde hissettim.
Güvenlikten geçtik, esrarı bulmadılar. Paulinho iyi saklar.
Şu an hayatını zorlaştırmış olabilirim.
Sonra tur rehberiyle buluştuk.
Tuhaf bir şey söyledi. Bize bakıp dedi ki
"Bilginiz olsun, Bruno Gagliasso adada değil."
"Sorduk mu?" dedim.
"Bilmenizi istedim, insanlar hep soruyor.
Bruno gelince siren çalıyor sanıyorlar.
Seks partisi!"
Dedim ki "Bakın,
seks partisi hakkında bilgi almak istiyorum."
-"Öyle bir şey yok." -"Hadi oradan.
Bu bir ada, elbette var.
Katılmak istemiyorum, izleyeceğim. Gözcüyüm."
Giovanna Ewbank'ın Bruno Gagliasso'yla seviştiğini görmek,
Bruna Marquezine'in de katılması müthiş olsa gerek. Harika bir gün!
"Gel, Rodrigo!" diye beni davet etseler Buna layık değilim, sağ olun, derim.
Olmaz.
Seks partisinin vücut kitle endeksini bozmak istemem.
Otele gidip eşyalarımızı bıraktık.
En yakın plaja, ıssız bir koya gittik.
Rehber, kaya ve resifler denizden ulaşımı kısıtladığından
sadece küçük hayvanlar girebildiği için orayı seveceğimizi söyledi.
"Harika!" dedim.
Sonra plaja gittik.
Noronha çok güzel, cidden etkileyici.
Ben, Paulinho ve tur rehberi berrak sularla baş başaydık.
Reklamcılar neden bahsettiğimi anlamıştır.
Farklı bir deneyim.
Çok heyecanlandım.
Âdeta tur rehberi bunu ayarlamış gibiydi. Öyle bir şey görmemiştim.
Suda tonla yavru köpek balığı vardı.
Abartılı sayıda yavru köpek balığı vardı.
Ortalık yavrudan geçilmiyordu.
Çok fazlaydı.
Heyecanlanıp hikâye paylaşmaya başladım.
Paulinho yaşlıdır, hikâye paylaşmaz, video çeker.
Rehber "Hey, Rodrigo!" dedi. "Efendim?" dedim.
Atlayalım, dedi. Arabaya binip gidecek miyiz, dedim.
Hayır, suya girelim, dedi. Dedim ki "Ne?
Peki ya yavrular?"
Sorun yok, dedi. Hayır, sorun var, dedim.
Onlar küçük, dedi. Küçük köpek balıkları. Cümleyi tamamla.
Sonunu getir, dedim.
Onlar bebek, dedi. Onlar bebek değil, dedim.
"Küçük köpek balığım nerede?" diye kimse çocuğunu sevmez.
Onlar avcı!
Recife'liyim. Köpek balıklarını tanırım.
Sonra bir de şaka yaptı. İnsanlar komedyenlere şaka yapar.
Sanırım şaka kaldırmak da işimizin bir parçası.
İş tanımımızda var.
"Rodrigo, burada, Noronha'da hayvanlar doğal ortamında.
O yüzden ekosistem kusursuz işliyor.
Köpek balığı kalitesiz ete tamah etmez."
O suya girmem için hakaretten fazlası gerek dostum.
Şunu düşündün mü?
Ya bugün köpek balığının sağlıksız beslenme günüyse?
Ya sonra beni görürse?
Köpek balığı protein içeceğini bırakınca suda süzülen bu patatesi mideye indirmez.
Paulinho Serra suya girdi.
Uyarılarımı dikkate almadı. "Paulinho!" dedim.
"Elini kaybedeceksin!"
"Paulinho elini nasıl kaybetti?" derseniz buna cevabım "aptallıktan" olur.
Kaydetmeye başladım.
Yaklaşık 25 metre ötede çok beyaz bir kız gördüm.
Çok ama çok beyazdı.
Aşırı derecede beyazdı.
Biraz daha beyaz olsa siyah olurdu.
Renk skalasının öbür ucuna geçerdi.
Aşırı beyazdı.
Bu espriyi sevdim. Bunu bir boya firmasına satacağım.
Bir köpek balığı ona yaklaşıyordu.
Köpek balığı yavru değildi, daha büyüktü, o bir…
Pire köpek balığıydı!
Ergen köpek balığı. Free Fire bağımlısı bir köpek balığı.
Bunu görünce Paulinho kızı uyarmak istedi.
Sudan çıkıp bağırdı.
"Hey!
Köpek balığı!
Köpek balığın var!
Köpek balığın var! Koş!
Sende!"
Kız korku içinde kafasını kaldırdı.
Bağırarak dedi ki "Ne diyorsun dostum?"
Teresina'lıymış.
Kız sandı ki köpek balığı…
…aslında kuru et.
Hangi et satıcısı bunu yapar?
Hiç duyulmamış bir garnitürle et satıyor.
Noronha'ya özgü değişik bir farofa olmalı.
Oradan ayrıldık, rezil oluyorduk.
Akşam bir bara gittik.
Tur rehberi bizi bir bara götürüp dedi ki "Şimdiden uyarayım,
fazla içmeyin, sabah erkenden yola çıkacağız.
Akşamdan kalma olursanız deniz tutar."
Gitmesem de olur, dedim.
Harika olacağını söyledi. "Kalsın!" dedim.
-"Herkes gidiyor." -"Herkes kim?"
"Tato, Tato'nun ailesi, Tato'nun çocukları, Tato'nun eşi,
bir grup yerli, isimlerini unuttum.
Thalita Rebouças ve Thalita Rebouças'ın arkadaşı."
Thalita Rebouças'ı bilir misiniz?
-Evet. -Hayır.
"Evet, hayır." Tanımasanız da fark etmez.
Harika biri. Thalita'ya bayıldım.
Ama bu gösteride çok az yeri var.
Bu kadarcık.
"Müzik, bira, barbekü, tüple dalış olacak."
Tüple dalmam, dedim.
Nasıl istersen, dedi. İstemem, dedim.
Yarın karar verirsin, dedi. "Şimdi versem olmaz mı?" dedim.
Ertesi sabah erkenden tekneye açıldık.
Derin sulara geldiğimizde bir sürü hız teknesi gördüm.
Her hız teknesinde barbekü vardı. Bunu bilmiyordum.
Barbeküden kaptan sorumlu.
İş tanımının dışında olmalı.
Ama şık bir şeydi.
Denizci şapkalı bir adam bifteği alabandaya çeviriyordu.
Tam bir Kaptan Cook.
Yaşlı ve hoş bir adamdı.
Hoşsohbetti, akılcıydı, derin deniz konuşmaları yaptık.
"Dümdüz gidersek Afrika'ya ulaşır mıyız?" dedim.
Yeterince yakıtımız yok, dedi.
Tur rehberi "Selam Rodrigo, nasılsın?" dedi.
"Dalacak mısın?" dedi. Bunu konuştuk, dedim.
Yavruların olduğu suya girmedim.
Yetişkinlerin yanına neden gideyim? Delirdin mi?
Burası dünkü yerden daha sakin, dedi.
"Dünkü sorunun farkında mısın?" dedim.
Ne yapmaya çalıştığını anladım dostum.
Köpek balıklarını görmezsin bile, dedi.
Bu bana güven mi vermeli?
-"Bunlar limon köpek balığı." -"Deniz biyoloğu değilim.
Bu bilgi bana bir şey ifade etmiyor.
Buna ne tepki vermem gerek?" "Neden söylemedin?" dedi.
"Herkes bilir ki limon köpek balıkları ısırmaz,
sadece gözlerini yakarlar."
Hiç köpek balıklı limonata içmemiştim.
Paulinho Serra âdeta aslan yürekli.
Korkusuz biri.
Böyle canına susamışlık görmedim.
Her yerde yüzüyor.
Dikenli vatoz görünce bağırdı.
"Vatoz!"
Ben de "Kaç!" diye bağırdım.
Çantamdaki GoPro'yu getir. Video çekeceğim, dedi.
"Ne dedin Paulinho?" dedim.
-"Video çekeceğim." -"Ne için?"
-"Vatoz videosu çekeceğim." -"Google'a girip 'vatoz' yaz.
Sayfalarca görsel var Paulinho.
Bazıları 4K çözünürlükte.
Evine vatoz posteri yollayayım mı?
Evine kadar yollarım Paulinho."
"Hayır, bu kızımın GoPro'su. Video çekmemi istedi."
"Neden vatoz? Barbeküyü çek." dedim.
"Plajı çek.
Yakınlaştırma özelliği var mı? Afrika orada."
Rodrigo, vatozlar uysaldır, dedi. Dedim ki "Paulinho,
Animal Planet'ın kameramanı değilsin.
Vatozlar çok tehlikelidir.
Vatoz saldırısına uğrayan birini tanıyor musun?"
Hayır, tanımıyorum, dedi. Gördün mü? Kimse kurtulmuyor, dedim.
Ona sataşmak istiyor musun? Buyur.
Hadi!
Sonra suya daldı.
Kafası karışan vatoz "Oxe?" dedi.
Kuzeydoğu vatozuymuş.
Paulinho yorgun ve nefes nefese döndü.
GoPro'yu bana verip şunu izle, doğaya tanık ol, dedi.
Videoyu sonuna kadar izledim. Yaklaşık sekiz dakikaydı. İddialı.
Paulinho Serra video boyunca GoPro'yu yanlış yöne tutmuş.
Tepki videosu olmuş.
Paulinho Serra'nın vatoza tepkisi.
Ortada vatoz yok.
Vatoz olduğuna hâlâ emin değilim.
Vatozun yansımasının gözünde görüldüğünü söylüyor.
Yeter ki inanın.
Tur rehberi pes etmedi. Evet, Rodrigo, dedi. Selam, dedim.
-"Suya girmeyecek misin?" -"Bunu birçok kez söyledim."
Sorun yok, dedi. Hayır, dostum, dedim.
"Yüzemiyor musun?" dedi. Yüzücülük geçmişime saygı göster, dedim.
"Öyleyse sorun ne?" dedi. Dedim ki "Dostum, sorun şu,
travmalarım var." "Ne gibi?" diye sordu.
"Vaktin var mı?" dedim. Var, dedi. Peki, dinle, dedim.
"Ben gençken…"
Pire gibi değil.
GSYİH'ya katkım vardı. Çalışıyordum.
Para biriktirmeye başladım.
Afrika'ya gidecektim.
Güney Afrika'ya gitmek istiyordum.
Beyaz köpek balıklarıyla dalmak hayalimdi.
Size çılgınca gelebilir.
Ama izlediğim bir belgeselde gezegendeki bütün hayvanlar içinde
besin zincirinin tepesinde biz insanların yer aldığı söyleniyordu.
En tepedeyiz.
Biri tezahürat yaptı.
Biraz tuhaf ama zirvedeyiz.
Silah, araba ve uçak icat ettiğimiz için bir numarayız.
Bizi kastetmiyorlar. Burada sahte bir plajdayız, evet.
Birileri…
Birileri onları icat etti, biz de "kıyak" dedik.
Beyaz köpek balığı ikinci sırada.
Silahsız.
Bıçak tutmayı öğrenirse…
…ayvayı yeriz.
Zirvede olmaktan istifade etmek istedim.
Beyaz köpek balığına bakıp "Ne haber ikinci?" demek istedim.
Küçük hayalim buydu. Elbette dalışlar kontrollü ortamda.
Beyaz köpek balığına dayanan özel bir kafes var.
Suya et atıyorlar.
Beyaz köpek balıkları kan kokusuna geliyor.
Fotoğraf çekip Instagram'a yüklüyorsunuz, başarı.
Ama beyaz köpek balıkları her seferinde gelmiyor.
Seyahat acentesinin elemanı değiller.
Yani bir ikilem var.
Köpek balığı gelmezse paranızı iade etmiyorlar.
İade yok.
Tekne açılmış oluyor, et atılmış oluyor.
Peşinizden etlerin sürüklendiği berbat bir su altı turuna dönüşüyor.
Instagram'da bunu iyi gösterecek hiçbir başlık yok.
Caio Fernando Abreu.
Küçük Prens.
Gönül bağı kurduğunuz etten sonsuza kadar sorumlu olursunuz.
İşe yaramaz.
Neden suya girmedim? Bir adamın videosu yüzünden.
Onun yerinde biz olabilirdik.
O adam da bir turistti.
Dalış kıyafetini giyip…
Bu video neden internette bilmiyorum.
Dalış kıyafetini giyiyor. Arkadaşları da yanında.
Arkadaşlarından önce suya atlıyor. Güm!
Diğerleri suya girmeden bir beyaz köpek balığı geliyor.
Öfkeden kudurmuş.
Köpek balığını görünce dedim ki "Bu köpek balığı postanede çalışıyor.
Birine paket teslim edecek."
Köpek balığı zıplıyor.
Zıplayabiliyorlarmış, bunu bilmiyordum.
Teknenin gövdesine çarpıp kafesin içine düşüyor.
Birkaç kişi "Vay!" dedi.
Burada 800 kişiyiz. Bunu odamda yalnız izlediğimi düşünün.
Zincir boşalıyor ve kafes suya gömülüyor.
Adam ve iki numara kafesin içinde kalıyor.
Ve adamın silahı yok.
Sizi bilmem ama silahım yoksa benden şampiyon olmaz.
Silahım olsa da olmaz.
Çünkü kullanmayı bilmem.
İlk 100'ün epey gerisindeyim.
Bir keresinde kapibaradan kaçmıştım.
Ne yapabilirim?
Ormanda nasıl bir tehlike arz edebilirim?
Rio Branco, Acre'de gösterim vardı.
Gösteriden sonra kuliste oturuyordum ki çalıların arasında bir kapibara belirdi.
Gözümün içine baktı ve…
Bana doğru koşmaya başladı.
Sanırım beni tanımadı.
Anlık bir karar verdim.
Ve kaçtım.
En mantıklı şeyi yaptığımı düşündüm.
O an öyle geldi.
Kapibara saldırısı nasıldır bilmem.
Ya ben karnımı korurken yüzüme uçan tekme atarsa?
Bu konuda çok endişeliyim.
Hayvanlar her an bize karşı ayaklanabilir.
Bence buna hazır değiliz.
Türümüz düşündüğünüzden daha narin.
Cidden düşündüğümüz gibi değil.
Sizce insan için en ölümcül tür ne?
Aslan, köpek balığı, su aygırı dersiniz ama hayır, sivrisinek.
Çok küçükler.
Küçük bir bakir makadı. Aynen öyle.
Arkadaşlarınızla toplanıp bir sivrisineği dövemezsiniz.
Sivrisinek sizi ısırıp gider. Sıtma!
İşin bitti.
Dördüncü veya beşinci en ölümcül hayvan deniz timsahı.
Tuzlu su timsahı.
Onları ben de bilmiyordum.
Bence o yüzden çok amansız bir hayvan.
Size yaklaştığında "Ne?" diyorsunuz.
"Nehirde olman gerekmiyor mu?" Güm!
Sorunuz bitmeden ölürsünüz.
Dersiniz ki "Plajdaydım.
O med cezir oyuğu nereden geldi?"
Hep merak etmişimdir,
acaba hangi türleri yakın dövüşte yenebilirim?
Bence bir foku yenebilirim.
Çünkü foklar…
Fokların kolu yok.
Canın cehenneme fok!
Fok ye!
Kol kilidi de yok.
Direk dansı gibi olur.
Yavaşça yere kayarsınız.
Brezilya usulü Jiu-Jitsu'ya saygı.
Gracie'lere selam.
Arkadan boğma da olmaz.
Sabun gibi kayar.
Bir güvercini yenebilirim.
Güvercinlere biraz gıcığım. Kişisel bir mesele.
Uçmak her insanın hayalidir.
Güvercinler uçabilir ama uçmuyor.
Yürümeyi yeğliyorlar.
Koşan güvercinler.
Otoyolda uçak görmek gibi.
"Ne haber uçak?" dersiniz. Rio'ya gidiyorum, der.
"Karadan mı?" "Evet, Roasted Chicken'a uğrayacağım."
Roasted Chicken tuhaf bir yer.
Tavuk restoranı ama ızgara tavuk satmıyor. Tuhaf!
Oraya gidip ızgara tavuk istedim.
Onu satmıyoruz, dediler. Siz tavukçusunuz, dedim.
-"Kızarmış tavuk var." -"O zaman yeni tabela asın."
Güvercinler sadece iki durumda uçar.
Ya kafanıza sıçmak için…
Güvercinlerde utangaç makat sendromu var.
Arkadaşlarıyla takılırken "Şimdi sıçacağım, tamam mı?" derler.
Uçar, işini görür ve dönüşte poposuna kuru temizleme yapar.
Ya da ayağınızı yere vurduğunuzda uçarlar.
Birden uçabildiklerini hatırlarlar.
Üç!
En yakın kaldırıma doğru üç kez kanat çırparlar.
"Git de dünyayı gör. Avrupa'ya, Okyanusya'ya uç."
Evsizler gibi takılmayı tercih ediyorlar.
Kuş beyinliler!
Güvercin dövmek istediğimi söylemiyorum.
Kimse beni yanlış anlamasın.
Hayvansever biriyim.
Küçükken evcil hayvanlarım vardı.
Hayalim bir Husky beslemekti ama annem izin vermedi.
Recife'te yaşadığımızı onların Sibirya'da yaşadığını söyledi.
Evet.
Sonunda hemfikir olduk.
Evinden çok uzaklaşmış olacaktı.
Bugün buradakiler arasında veya izleyiciler arasında
Luisa Mell hayranı olan…
…ya da John Wick seven varsa…
…şunu bilin ki hayvanlara karşı şiddete karşıyım.
Sadece şunu diyorum ki
insanların besin zincirindeki yerini birkaç adım ileri taşımak uğruna
bir güvercinle dövüşmeyi kabul edebilirim.
Bu dövüş için hazırım.
Güvercinlere meydan okumuyorum.
Ama insanlık uğruna önce o serseriler saldıracak olursa
ilk fırsatta öterim.
Her şeye hazırım.
Teknedeki herkes paniğe kapıldı. Adam köpek balığıyla aşağıda kaldı.
Herkes çığlık atıyordu.
Farklı dilleri sizin için birleştirdim.
Sessizlik.
Yüzeyde kan belirdi. Çok fazla kan vardı.
Çok fazla kan vardı.
İnsanlar daha çok paniğe kapıldı.
Köpek balığı uzaklaştı. Meğer onun kanıymış.
Kafesten çıkarken yaralanmış.
Bir şeyi yoktur, o bir beyaz köpek balığı. Yarasını gösterip diyordur ki
"Dünya şampiyonuyla dövüşümden hatıra."
Su durulup kanlar dağılınca sudan bir kafa çıktı.
Bedenden ayrılmamıştı.
Adamı sudan çıkardılar. Tuhaf bir şekilde yürüyordu.
Eski yürüyüşünü bilmiyorum.
Ama etkilenmiş gibiydi.
Şey gibiydi… Hayır.
Gözlüğünü çıkarıp sorular sormaya başladılar.
Adam çok sessizdi. Onu oturtup yüzünü yakından çektiler.
Çığlıklara rağmen susuyor. Gözlerine yakınlaşıyorlar.
Çığlıklara rağmen susuyor. Tek gözüne yakınlaşıyorlar.
Çığlıklara rağmen susuyor. Göz bebeğine yakınlaşıyorlar.
Çığlıklara rağmen susuyor ve video bitiyor.
O an "ben gitmiyorum" dedim.
Yaralanmadığını görebiliyordunuz.
Ama gözünde öyle bir bakış vardı ki
belli ki en az 10 yıl boyunca her salı ve perşembe terapiye gidecek.
Sigortam bunu kapsamaz.
Muhtemelen altına da sıçmıştır.
Ve dalış kıyafetleri yukarı çekerek çıkarılır.
Dışkı ve utanç dolu bir iz makadınızdan boynunuza uzanır.
Sonra sizi görenler der ki
"Beyaz köpek balığından kurtulmadın mı? Altına mı sıçtın?"
Hayır, köpek balığının gözüne sürmek için altıma sıçtım, der.
"Köpek balığı konjonktivit oldu."
Köpek balığı "Biri buraya üfleyebilir mi?" der.
"Ne olduğunu anlamadım. Et attılar.
Benim için sandım. Hemen gidip neşeyle zıpladım.
Bir şeye çarpıp kafes düştüm. Orada bir adam vardı. 'Dur!' dedim.
Adam parmağını önce poposuna sonra benim gözüme soktu!
İki kere!
Bu nasıl bir saldırı?
Kafesten çıkarken yaralandım.
Bıçak tutma işini becerirsem canına okuyacağım."
Diğeri de Manaus'taydı. İmkânınız olursa gidin.
Doktorlara söylüyorum.
Manaus etkileyici bir yer.
Harika bir şehir, çok güzel. Ormanlık alana gittiğinizde
baktığınız her yer Windows duvar kâğıdına benziyor.
Etkileyici.
Bir ağaç gördüğümde dedim ki "Sanırım geçen hafta bilgisayarımdaydı."
Aynı ağaç.
Yerel tur rehberiyle arkadaş oldum.
Beni biraz gezdir, yarın gideceğim, dedim.
Her şeyi görmek istiyorum. Ormanlar, nehirler, yerliler, ne varsa.
Kızılderililer hep ilgimi çekmiştir.
Cidden, burada biz yokken onlar vardı. Çok bilgililer. Çok özgünler.
Kızılderilileri sadece okulda, Kızılderili Günü'nde görürdüm.
Arkadaşlarım Kızılderili kostümü giyerdi.
Bence bu sayılmaz.
Kıvırcık saçlı Kızılderililer.
Şişman Kızılderililer.
Şişko Kızılderili olmadığını herkes bilir.
Yola çıktık.
Rodrigo, ormanın kalbinde bir Kızılderili kabilesi göreceğiz, dedi.
Ormanın sınırı da olur, dedim.
Durmadan yürüdük, gittiğimiz yer çok uzaktaydı.
Ama harika manzaralar gördük. Sonra birden önümüz açıldı.
Orman açıldı, inanılmazdı.
Koca bir Kızılderili kabilesi, devasa.
Okuldakinden çok daha havalıydı.
O adamların iyi not aldığı belliydi.
Kuiaiá adlı bir Kızılderiliyle dost oldum.
Harika bir insan. Harika bir Kızılderili.
Kuiaiá onlar için Enzo kadar yaygın bir isim.
Kuiaiá'yla sohbete başladım.
Kuiaiá dedi ki "Rodrigo, bu tarafa doğru ilerlersen
ormanın derinliklerinde…" Dedim ki "Hayır, gitmem."
"Gidecek olursan…" Dedim ki "Hayır, kendimi tanırım.
Ben geride kalanlardanım.
Kızılderilisin ve buradasın. Ben neden gideyim?
Sen hiç gittin mi?"
"Asla!" dedi. Dedim ki "Öyleyse neden bahsediyorsun?"
Dedi ki "10 gün ve 10 gece boyunca ormanda yürürsen
hiç görülmemiş bir kabileye ulaşırsın."
"Bunu nereden biliyorsun?" dedim.
Şaman öyle söyledi, dedi.
"Şamanın lafına inanır mısın?" dedim.
Biz konuşurken bir şey yontuyordu.
İşi bittiğinde yaptığı şeyi gösterdi.
İpte sallanan bir tembel hayvandı, altında salıncağı vardı. Çok güzeldi.
Kuiaiá, bu harika, tebrikler, dedim. "Beğendin mi?" dedi.
Bayıldım, dedim. "Cidden mi?" dedi. Cidden. Sen bir sanatçısın, dedim.
"İster misin?" dedi. "Bana mı vereceksin?" dedim.
Elbette isterim Kuiaiá.
Bunu satıyorum, dedi.
"Kapitalizm buraya ulaşmış, değil mi Kuiaiá?" dedim.
"İster misin?" dedi. Hayır, artık istemiyorum, dedim.
"Neden?" diye sordu. Hediye sanmıştım, dedim.
Buna ihtiyacım yok.
Salon süsü istemiyorum.
Beni hatırlamak için al, dedi.
Hafızam gayet iyi Kuiaiá.
Fotoğraf ve video çektim.
Ciddiyim Rodrigo, bu çok özel, dedi.
Kuiaiá, burada 80 tane daha var, dedim.
Bunu yaptığımı gördün, dedi. Bu Kızılderili saçmalığı Kuiaiá, dedim.
Fiyatı ne?
"50" dedi. "Real mi?" diye sordum.
Kızılderili kripto parası var mı bilmem.
Ama bana fahiş bir fiyat gibi geldi.
"Cidden 50 mi?" dedim. Evet, dedi. Lanet olsun Kuiaiá, dedim.
São Paulo'da yaşadığımı söylemedim mi?
São Paulo'da 25 de Março diye bir yer var.
Ormanda 35 gün boyunca yürürsen oraya ulaşırsın.
Bu tarafta.
Orada…
Orada birilerinin kabilesi var.
Kuiaiá, orada 15 reale Örümcek Adam bulabilirsin.
Hem de tüfeklisinden.
"Örümcek Adam'ın tüfek taşımadığını biliyor musun?"
O da cabası.
25 de Março, Marvel'dan fazlasını sunar.
Ahşaptan ve silahsız bir tembel hayvanı 50 papele satıyorsun.
Bir foku bile yenemeyebilir.
Ama bu el yapımı, dedi. Elbette öyle Kuiaiá!
Kim ahşaptan tembel hayvan yapmak için makina üretme zahmetine girer?
Ahşaptan tembel hayvanlara yönelik küresel talebi karşılamak için
Fordizm akımıyla seri üretim hattı mı kurulacaktı?
-"Sen ne kadar verirsin?" -"Seni gücendirmek istemiyorum."
Bir rakam söyle, dedi. Dedim ki "Kuiaiá…
…iki Örümcek Adam veririm."
Adil bir fiyat olduğunu düşündüm.
Kuiaiá da öyle düşündü.
Cüzdanımı açmakla hata ettim. İçinde tek bir banknot vardı.
50'lik.
Sanki oradaymışsınız gibi.
50 reallik bir banknottu.
Kuiaiá onu gördüğü anda…
Kızılderili öfkesini ilk kez o bakışta gördüm.
Beni okla vuracak, dedim.
Koşarak kaçabileceğimi sanmıyorum.
Ya Kuiaiá Kızılderili keskin nişancıysa?
Bakamla kafamdan vurulmaya hazır değilim.
Kuiaiá üç saniye boyunca hiç konuşmadı.
İki kişi için huzursuzluk verici bir süre.
Ormandaysanız daha da beter.
Sonra homurdanarak sessizliğini bozdu.
"Bu hiç hoş değil Rodrigo."
Dedim ki "Bilmiyordum Kuiaiá! Hiç böyle pazarlık etmedim.
50'lik olduğunu bilmiyordum. 20'lik para üstün var mı?"
Hayır, dedi.
"Bozuk paran olmadan nasıl ormanın iş adamı olacaksın?" dedim.
Anlattığım her şey gerçek ama yerinizde olsam
birazdan söyleyeceğim şeye şüpheyle yaklaşırdım.
Sizi önceden uyarıyorum.
Bazı bilgileri teyit edebilirsiniz.
Kuiaiá sağa eğildi.
Guarani omuz çantasına uzandı.
Ve bir POS cihazı çıkardı.
"Canın cehenneme Kuiaiá!" dedim.
Burada sinyal bile yok.
Eskiden olsa aynayla takas ederdin.
Benden kartla ödeme mi istiyorsun?
Bağlantı kuruldu.
Nasıl olduğunu hâlâ anlayabilmiş değilim. Ormanın ortasında sinyal aldı.
Anlamadım gitti.
Maymunlar modemle dolaşıyor olmalı.
Hâlâ merak ettiğim bir şey. 4G ile bağlantı kuramadığınız,
jaguarların size saldırabileceği yerde nasıl bağlantı kurabildi?
Bir Kızılderili yayın yapıyordu.
Twitch TV'de balık tutuyordu.
Kartla ödedim.
Nubank.
Kredi.
Telefonuma anında bildirim geldi.
"Kuiaiá El Yapımı Ürünler AŞ."
"Canın cehenneme Kuiaiá!" dedim.
Onu gerçekten aldım.
Dolap kapağımda asılı.
Her gece tembel hayvana bakıyorum ve diyorum ki "Kuiaiá…"
Ve uykuya dalıyorum.
Sakinleştirici niyetine.
Nehre gittik.
Brezilya'daki iki nehir, Rio Negro ve Solimões
birbirine paralel akar. Suları karışmadan buluşup ayrılırlar.
Çılgınlık. Eski bir husumet. Ne oldu bilmiyorum, ben yapmadım.
Orada adam "elini suya sok" dedi.
Elimi soktum. Kesin Rio Negro'ydu, soğuktu.
Solimões tarafı ılıktır. Tanrı suya işemiş gibi.
Adam dedi ki "Rodrigo, burası dalış için harika. Dalar mısın?
Dünyanın dört bir yanından insanlar
ruhlarını arındırmak için burada dalış yapar."
Ruhum gayet iyi, teşekkürler, dedim.
"Dalmayacak mısın?" dedi. Hayır, dedim. "Neden?" dedi.
"Anaconda burada çekildi, onu iki kez izledim."
Sorun yok, dedi. Filmi izlemedin, dedim.
Sorun yok, yeter ki suya işeme, dedi.
"Öyle bir niyetim yok ama sorun ne?" dedim.
Filmde kimse işemiyordu.
Candiru adında bir balık var.
İşersen penisinin içine kaçar.
Seni içten içe yer, dedi.
Böyle gaddar bir düşmanın olduğu yerde neden dalış yapayım?
Recife'te annem derdi ki
"İşersen havuzdaki klorun rengi değişir."
Manaus'taki ceza…
…bana biraz ağır geldi.
"İşeme. Çişini tutamaz mısın?" dedi.
Elbette tutarım, dedim.
Sorun şu ki sudayken bir yılan görüp korkarsam
üç damlalık bir sızıntı olur.
Candiru korkudan sızan çişle
saygısızca evine atılan çişi ayırt edebilir mi bilmem.
Bu ayrımı yapamazsa penisime kaçıp kafasına eseni yapabilir.
Altıma sıçarsam olacakları bilmek bile istemiyorum.
Tüfekli yunuslar beni arkadan mı becerecek? Kalsın.
Bu riski göze alamam.
Neden girmediğimi anladın mı?
"Burası farklı, burası Noronha. Güney Afrika veya Manaus değil."
Hepsi su dostum.
Suda göze alacağım en büyük tehlike klor.
Rodrigo, sorun yok, dedi. Suya girmeyeceğim, beni duydun, dedim.
Konuşmamızı dinleyen biri daha vardı.
Tato.
Falamansa'dan Tato.
Bize doğru gelip dedi ki
"Konuşmanızı dinledim."
Bizi dinlediğini o zaman anladım.
"Suya girmeyecek misin?" dedi. "Konuşmamızı dinlemedin mi?" dedim.
Tato bir şair, müzisyen, besteci, sanatçı, hâtip ve uzun saçlı biri.
Güzel şeyler söyler.
Bilgece laflar edip sizi sözleriyle baş başa bırakır.
Dedi ki "Rodrigo,
çocuklarım suda."
Tato, onları sevmemen benim suçum değil, dedim.
Dedi ki "Rodrigo, sen ve deniz tezatsınız."
Tato, bunun anlamını bilmiyorum, dedim.
Dedi ki "Doğa soyuttur.
Onu teğet geçemezsin."
"Canın cehenneme Tato!" dedim.
"Şaka mı bu? Bu nasıl teğet geçmek Tato?" dedim.
Tato burada, doğru olduğunu biliyor.
Dedim ki "Bunlar limon köpek balığı. Katil Pepsi Twist.
Delirdin mi?"
Herkes suya girdi.
Sadece ben ve Kaptan Cook teknede kaldık.
İçki içiyordum. İçince cesaretlenirim. Dedim ki "Kaptan Cook!
Yüzmek istersen tekne bana emanet."
Ama istemedi.
İçki içtiğimi görünce bana çocuk muamelesi yaptı.
Bana harika gelen bir fikir verdi.
Ertesi sabah gözümü açar açmaz dedim ki "Kaptan Cook…"
Dedi ki "Rodrigo, köpek balıklarından korkuyor musun?
Korkma. Tekneden uzaklaşmayız.
Köpek balıkları gelirse önce diğerlerini görür."
Dedim ki "Bu doğru Kaptan Cook.
Ara sıcaklarla işleri bitene kadar tekneye çıkmış olurum.
Beni burada yakalarlarsa kaçmam bile, bunu hak ettiler demektir.
Gözümün önündeki Darwinizm örneğine engel olmayı aklımdan bile geçirmem."
Suya girdim.
Gözlüğüme su kaçtı.
Sudan hüsran içinde çıktım.
Gözlüğüm tek işlevini yerine getiremedi.
Tur rehberine seslendim. "Dostum! Gözlüğüme su kaçıyor!"
Tükürüp geri tak, dedi.
Yüksek sesle tekrarlasana, saçma bir şey duydum, dedim.
Tükürüp geri tak, dedi.
O senin fetişin, benim değil, dedim.
Öyle kullanılır, dedi. Olmaz, dedim.
Ciddiyim, dedi. Üreticiyi arayalım, dedim.
Birlikte arayıp hoparlörü açalım.
"Rodrigo, tükürüp geri tak."
Tükürüp geri takmayacağım, dedim.
"Ben mi tüküreyim?" dedi.
Senin sürtüğün değilim, dedim.
Kendi yöntemimle çözdüm, tamam mı?
Benim yöntemim…
Su altından bakınca Noronha inanılmaz.
Üstüme bir hayvan atlayacak diye çok korktum.
Atladı da. Bir deniz kaplumbağası.
Su altında çok çevikler. Bunu bilmiyordum.
Hepsi öyle mi bilmem ama benimki turbo motor takmıştı.
Bir balinanın nefes deliğinden çıkmıştı ya da yokuş aşağı gidiyordu.
Biri onu fırlatıp "Hadi ulan!" demiş olabilir.
Çok büyüktü. Koca bir Michelangelo'ydu.
Hızla yanımdan geçti. Afallayıp "Kaplumbağa!" diye bağırdım.
Su altında şöyle duyuldu…
Bana haşin bir bakış attı.
Aktivist bir kaplumbağaydı.
Bana bir kamış attı.
Kabuğunda Greenpeace dövmesi, IBAMA rozeti, Speedo bonesi
ve TAMAR broşürleri vardı.
Gaza basıp öfkeyle uzaklaştı.
Aldırış etmeden ona bakıp dedim ki "Ne güzel bir canlı!"
Sonra gözlüğüme su kaçtı.
Yüzeye çıkıp suyu boşalttım, önümü net görmeye başladım.
Sonra uzakta bir yüzgeç gördüm.
Dedim ki "Güzel, ölüm yaklaşıyor."
Tekneye zıpladım.
Hoş bir çarpıntı tuttu.
Sandalyeye oturup "yaşıyorum" dedim.
Sonra saatim titredi. Bir bildirim geldi.
"Tebrikler Rodrigo, yeni bir koşuya başladın."
Saatin dünyadan haberi yok.
Tur rehberi tekneye yaklaşıp dedi ki "Ne oldu dostum? Suya dönsene!"
Hayır, dedim. "Neden?" diye sordu. Orada, dedim.
"Ne?" dedi. Yaratık orada, dedim.
"Ne?" dedi. Köpek balığı. Limon katil, dedim.
"Orada mı?" dedi. Ta kendisi, dedim.
Dur, gidip bakayım, dedi. "Ne?" dedim.
Seyahat acentesi bu insanlara ne kadar para veriyor?
Onlara ölümü gösterdiğinizde gidip onunla yüzleşiyorlar mı?
Can atıyorum.
O tarafa gitti.
"Nasıl bir tazminat alacak?" dedim.
Paulinho, tekneye dön. Tur rehberini çoktan kaybettik.
İyi çocuktu. Gözlük fetişi yüzünden ölmeyi hak etmiyordu.
Beş dakika geçmeden tur rehberi geldi.
Rodrigo, suya atla, dedi.
-"Ben iyiyim." -"Suya atla."
Böyle iyi, sağ ol, dedim.
Köpek balığı değil, dedi. "Neymiş?" dedim.
O bir yunus, dedi.
Onlardan da korkarım, dedim.
-Yunuslardan korkar mısınız? -Hayır!
Çok cesursun.
Biri "hiç görmedim" dedi.
Bu harika. Ne güzel!
Ama çok saçma.
Hiç pimi çekilmiş el bombası görmedim…
…ama ondan korktuğumu biliyorum.
Yine de korkmaman güzel.
Bir çift bulayım. Siz bir çift misiniz?
Ne zamandır birliktesiniz?
Üç yıldır mı? Vay be, ne güzel!
Üç yıldır birliktesiniz ve sekiz aylık bebeğiniz var.
O kadar.
Yolun sonu, değil mi?
Ve yunuslardan korkmuyorsun, harika. Adın ne?
Luana. Ne iş yapıyorsun Luana?
Öğretmen misin? Ne öğretmenisin?
Kreş mi? Vay canına, bu harika Luana.
Zengin olman imkânsız ama yine de iyi Luana.
Daha çok kazanmalısın, orası kesin. Ama senin adına sevindim.
Tatmin edici bir iş olmalı.
-Senin adın ne? -Samuel.
Sen ne iş yapıyorsun? Samuel ve Luana.
-Sahne görevlisiyim. -Sahne görevlisi mi? Değişim adamı.
Onun işi mekân değiştirmek.
Dünyayı dolaşıyor.
Üç yıldır birliktesiniz. Kutlama için Noronha'ya gidiyorsunuz.
Dört yılda bir olsun, Dünya Kupası gibi.
Uçağa atlayıp Noronha'ya gidiyorsunuz.
Tekneyle derin sulara açılıp dalış yapmaya gidiyorsunuz.
Samuel önce dalmak istiyor, mayosunu giyiyor.
Güzel bir mekân değişimi.
Luana hâlâ teknede. Zoom'da ders anlatıyor.
Ebeveynler çocukları tutuyor. "Öğretmene bak!" diyor.
Samuel yüzerek açılıyor ve bir yunus görüyor.
Çok mutlusun, değil mi Samuel? Vay anasını! Bir yunus.
Hatta yunusa sesleniyor.
Yunus cevap veriyor.
Yunus bana doğru geliyor, diyor.
Samuel heyecanlanıyor. "Yunusa dokunabilir miyim?" diyor.
Harika! Yunusa dokunacaksın. Normalde neye dokunursun?
Sahne görevlisi neye dokunur?
Sahnedeki her şeye dokunursun.
Yunusu, o dokuyu düşün. İnanılmaz.
Yunus yaklaştıkça Samuel heyecanlanıp bağırır.
"Luana! Suya atla aşkım!
Sana bir sürprizim var!" der ve ne olduğunu söylemez.
Yunus seni tanıyormuşçasına yaklaşır.
Sahne yunusu gibi, bir dost gibi.
Göğsüne yaklaşır, sana sırnaşır.
Onu sevmeye başlarsın Samuca.
Beklediğin an geldi Samuca. Bu senin anın.
Kuyruğundan boynuna uzanıyorsun Samuca.
Ne keyif ama!
Juliana hızla sana yüzüyor.
"Juliana" dedim, değil mi?
Luana! Luana hızla yüzüyor, kafasında bir GoPro var.
Luana hızla yüzüyor.
Hikâyeye ara verip izleyiciyle konuşacağım. Hemen döneceğim.
Lütfen yerinizde kalın.
Geçenlerde okuduğum bir makaleye göre insan ırkından sonra
insanların ırzına geçmeye en meraklı tür yunuslarmış.
Hikâyeye devam edelim mi?
Luana yüzüyordu, değil mi Luana?
Samuca buradaydı, değil mi? Burada mıydın?
Usulca okşuyorsun. "Ne gün ama!" diyorsun.
"Teşekkürler seyahat acentesi."
Yunus da böyle yapıyor…
Samuca'nın elleri durmuyor ve sonra…
Tam o anda…
…yunus dalışa geçiyor.
Senden daha iyi dalıyor, değil mi Samuca? O bir yunus.
Yavaşça aşağı iniyor,
burnuyla mayonu çıkarıyor.
Küçük burnu böyle…
Yunuslar çok zekidir.
Gezegendeki en zeki üçüncü türdür.
Bizden ve maymunlardan sonra gelirler. Maymunlar Manaus'ta Wi-Fi taşıyor.
Yunusun neler yapabileceğini sen düşün.
Mayon üzerinden çıkmış.
Bunu söylemek istemezdim, iyi birine benziyorsun.
Kalbimizi açıp işimize bakalım.
Samuel, bir işe kalkıştın.
Bir turist anı sandığın şey…
…tutkulu bir ön sevişmeydi.
Yunusun penisi taş gibi sertleşmiş.
Üstün kabiliyeti
ve deniz suyunun verdiği kayganlaştırıcı etkisiyle
Samuel'i arkadan becermeye başlar.
Hem de korkunç bir ritimle.
Seni pompalayan yunus bu Samuel.
Seni öyle bir düzüyor ki rahminin olup olmadığını sorguluyorsun
çünkü içeride bir şeylere çarpıyor.
Yüzeye çıkmayı başardığın her anda "Luana, suya girme!" diye bağırıyorsun.
Sesin tizleşiyor, yunus seni arkadan beceriyor.
Luana suya giriyor.
Suya girer girmez aklına gelen ilk şey şu oluyor:
Bu ne biçim bir sürpriz?
Suya dalıyor.
Ve Samuel'in çaresiz ifadesini görüyor.
Bağırarak diyor ki "Samuel!
Bir yunus seni arkadan beceriyor!"
Tabii bundan haberin var, değil mi Samuel? Yunus seni epeydir beceriyor.
Biraz kıvırtayım. Belki şerefsiz erken boşalır, diyor.
İşe yarıyor! Samuca zeki, o bir sahne görevlisi.
Yunus diyor ki "hamile kalma diye içine boşalmayacağım."
Penisini çıkarıp boşalıyor. Her yer meni oluyor.
Bizimkiler meni ve deniz suyu içinde.
Tonla yunus menisi ve deniz suyu.
Hey, Pire! Gösteriyi sevdin mi?
Çok edepli, değil mi?
Evet, bence öyle.
Yarın Pire'nin okulunda yunuslarla ilgili bir ders varsa…
Annesini aradıklarını düşünün. "Kızınız ağlıyor.
Kafasını duvara vurup 'Yunus olmaz!' diye bağırıyor."
Sanırım biraz abarttım.
Bir şeyi ispatlamaya çalışıyordum.
Sanırım o kadarı aşikâr.
Yunus…
…gidiyor.
Boşalınca giderler.
Bizimkiler yavaşça tekneye yüzüyor.
Olanları tam olarak anlayamıyorlar.
Tekneye çıktığınızda kaptanı barbekünün başında buluyorsunuz.
"Et ister misiniz? diyor. Luana "bir şey istemiyoruz" diyor.
Tuvalete gidip ağlıyorsun. Gözyaşların durmak bilmiyor.
Sonra bir ses duyuyorsunuz.
"Eyvah! Yunus geri geldi!" diyorsun.
Aslında kaptan diyor ki "Çocuklar, sahile geri döndük."
Tekneden inip kuma ayak basıyorsun.
Güvende olduğunu hissediyorsun. Karadasın.
Ama aklınızda hâlâ aynı soru var: Orada ne oldu?
Sarılıyorsunuz.
Olanlardan sonra ilk kez birbirinize dokunabiliyorsunuz.
Samuel, Launa'nın omzunun ötesine bakıyor.
Dirseğinin ucunda bir şey görüyor.
Küçük bir yunus menisi topağı.
Onu eliyle yere itiyor.
Şimdi size bir sorun var.
Böyle bir şey olsa,
GoPro videosunu silip…
…"yunus" kelimesini bile anmamak için yemin mi ederdiniz…
…yoksa herkese anlatır mıydınız?
Aynen öyle. Sessizlik.
Sizce doktor, reklamcı kız veya avukat birilerine anlatmış mıdır?
Mümkün değil.
Hepsi sır.
Kimse karakola gidip şunu söyleyemez:
Memur Bey, Flipper'dan şikâyetçiyiz.
Bizi becerdi!"
-"Nasıl görünüyordu?" -"Cana yakın."
İsimleri tekinsiz olmadığı için kimse yunuslardan korkmuyor.
"S" ile bitiyor. Kimse ondan korkmaz.
Biri silah çekip "Parayı ver yoksa çenene çakarım!" dese korkmazsın.
Adı Dolphzilla olsa bahse girerim ki suya yaklaşmazdın.
Dolphzilla balina yumruklar.
Dolphzilla'ya saygı.
Ama yunus…
O yüzden markanın adı Trojan. Sevişmek daha kolay.
Adı Spermzilla olsa kimse istemezdi.
"Spermzilla mı? Spermzilla ile mi sevişeceğiz?
Unut bunu. Spermzilla dar vajinama fazla."
"Trojan" demek yanlış. Truva Atı'ndan geliyor.
O ismi bulmak için nasıl bir beyin fırtınası yürütmüşler?
Truva Atı'nın temelindeki fikir düşman onu içeri aldığında açılmasıdır.
Önlemek istediğimiz şey tam olarak bu.
"Sperm Koruma" veya "Meni Kilidi" denmeli.
Daha çarpıcı bir şey de olabilir. "Krema Katili" gibi. Harika.
Eczaneye gidip şunu söylemek isterdim:
Bir kutu Krema Katili alayım. Ateşli bir gece olacak.
Korktuğum için bir daha suya girmedim.
Ama senin korkmaman iyi.
Sonra akşam oldu.
Stand-up gösterimi yaptım, onun için oradaydım.
Sonra gösteri bitti.
Harikaydı. Noronha izleyicisi muhteşem.
Çok mutluydum.
Falamansa'dan Tato sahneye çıktı.
Falamansa yoktu, sadece Tato vardı.
Kimse "Olamaz, basçı nerede?" demedi.
İnsanlar mutluydu.
Bir kızla dans etmeye başladım. Harika bir geceydi.
Sonra "Xote da Alegria" çalmaya başladı.
Sahne önü kızıştı.
Kendini dansa kaptıran bir çift bana ve kıza çarptı.
Ayağımı sivri bir taşa sürttüm.
Ginsu bıçağı kadar keskindi.
Ayak başparmağıma sürttü ve derim soyuldu. "Lanet olsun!"
İşte o anda ayak parmağımı kestim.
Hem de Noronha'da.
Bu durum hiç…
Umurumda bile olmadı. Sıradan bir sıyrık sandım.
Böyle şeyler hep olur. Dansa devam edeyim, sonra bakarım dedim.
Sonra ayağım yere yapışmaya başladı. "Ne tuhaf!" dedim.
Velcro sandalet giymedim ki!
Kız bir adım geri çekilip bana baktı.
Yerde bir kan gölü vardı. "İyiymiş!" dedim.
"Dansa devam edemem." Kızın omzuna dokundum.
"Tatlım!" dedim. "Efendim?" dedi.
Dedim ki "Bak.
Kısa bir ara vermemiz gerek."
"Ne oldu?" diye sordu. Küçük bir aksilik, dedim.
"Müşkül durum."
Paulinho'yu buldum. Benden yaşça büyüktür.
İçimi rahatlatmasını, bilgece bir şey söylemesini bekledim.
Kötü hissetmiyordum. Sadece kan yüzünden endişeliydim.
Gösterinin heyecanı ve alkol beni hissizleştirmişti.
Paulinho, şuna bak, dedim.
Önce ayağıma sonra bana bakıp ayak parmağını kaybedeceksin, dedi.
Hayatı akışına bırakan bir adamım.
Bunu duyduğum anda ayağım zonklamaya başladı.
"Eyvah! Ayak parmağımı kesecekler!" dedim.
-"En azından Noronha'dasın." -"Hayır, Paulinho!"
-"Annemi arayacağım." -"Neden arayacaksın?"
Ayak parmağımı kaybedeceğimi birine söylemeliyim.
Bence doğru kişi o. "Anne, bana verdiğin parmağı kaybettim."
Paulinho paniğe kapıldı. Senin için bir sedye isteyeyim, dedi.
Bu kalabalığın içinden sedyeyle geçmem, dedim.
Sahnedeydik. Herkes bizi gördü.
"Rodrigo uf olmuş, sedyeye yatmış" dedirtmem.
Tekerlekli sandalye iste, dedim. "Neden?" dedi. Daha onurlu, dedim.
Hiçbir şey getirmedi.
Sadece bağırarak şöyle dedi: Ağır yük geliyor!
Sekerek onu takip ettim.
İnsanların üstüne kan sıçrattım.
Oraya vardığımda berbat hâldeydim. Kana bulanmıştım, bitmiştim.
Kanama dursun diye ayağımı kaldırdılar.
Gömleğime, şortuma, her yere kan aktı.
Uzaktan bakınca kavgada sekiz kez bıçaklanmış gibi
ya da dört kez vurulmuş gibiydim. İnsanlar çok endişelendi.
Bağırıp birilerini aramaya başladılar.
Sonra bir ses duydum.
Dedim ki "İnanılmaz! Bruno Gagliasso şimdi mi geldi?"
Teşekkürler bayanlar ve baylar. Ben Rodrigo Marques.
ÖZEL TEŞEKKÜRLER
ANNE, BABA, BIGA VE RAPHA YAPIMCILARIM GUI VE CAM
STAND-UP KOMEDİ KARDEŞLERİM VE BABILAK'TAKİ ÇOCUKLUK ARKADAŞLARIM
Alt yazı çevirmeni: Begüm Hanağasıoğlu