Downloaded from YTS.MX
BİR NETFLIX STAND-UP KOMEDİSİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
ROMESH 2022'DE İNGİLTERE'DE KAPALI GİŞE TURNE YAPTI
Wagamama'dan bir şey isteyen?
MEMLEKETİ CRAWLEY'DEKİ BİR NETFLİX GÖSTERİSİ İLE ZİRVE YAPTI
ROMESH RANGANATHAN EVİNDE
Merhaba Crawley!
NETFLIX BU ADAMI VAR EDEN İNSANLARI TANIMAK İÇİN ÇEKİM EKİBİNİ YOLLADI
Biz de olacak mıyız?
Tek başıma yapacağım gösteride mi?
Annem benimle röportaj yapsın istedim.
Ne yalan söyleyeyim ilk tercihim değildi.
60 yaş üstü Sri Lankalı kadınlarda da ilki olmazdı.
CEVAP BULMAK İÇİN
NEDEN CRAWLEY?
Crawley bir bok çukuru.
Terk edilmiş bir eğlence merkezindeki
boktan bir salonda bir Netflix gösterisi yapıyorum
ve kimse sallamıyor.
İyi misin?
"Yanımda Romesh Ranganathan adlı
komedyen var."
Kiminle konuşuyorsun?
Kameraya bak.
-Ben Romesh'in annesi Shanthi Ranganathan. -Tamam. Baştan başlamak ister misin?
Yardım ediyorum. Bundan sohbet programı çıkar.
-Devam et. -Tamam.
Shanthi Ranganathan.
Romesh'in annesiyim.
Kendimi tanıtayım dedim.
"Yanımda Romesh Ranganathan adlı komedyen var.
Netflix gösterisinden bahsedelim."
İyi giriş oldu. Sen mi yazdın?
-Evet. Hayır. -Fazla duraksadın.
-Dinesh. -Tamam, devam et.
"Seni tanıyalım.
Netflix'tekiler seni neden ilginç buluyor?"
Açıklayabilir misin?
-Ne olduğunu bilmiyorum… -Cevap bu değil.
Düzgünce söyle. Nedir?
Anlamadım. Netflix'tekiler neden mi ilginç buluyor?
-Evet. -Aslan Kral değilim.
Stand-up yapıyorum sadece.
GÖSTERİDEN ALTI HAFTA ÖNCE
-Neden buradayız? -Şöyle ki…
Leesa, çocuklar, annem, ağabeyim
bir Netflix gösterisi yapacağımı bilmiyorlar.
Onlara haber vermek
iyi olur diye düşündüm.
Annem gurur duyacaktır.
Umarım Leesa ve çocuklar da duyar.
Aslında çocuklarım ne yaptığımı pek sallamıyor.
Umarım onlar da biraz olsun heyecanlanırlar.
Stand-up yaptığımı biliyor musunuz?
-Evet. -Çok komik.
-Evet. -Ulusal hazine sayılır.
-Tabii. -Tamam, şöyle ki…
Turne gösterimi yapacağım.
Gösteriyi kaydedeceğim, Netflix'te yayınlayacaklar.
Biz ne yapacağız?
Biz de olacak mıyız?
-Tek kişilik gösterimde mi? -Evet.
Adını yazabilirim.
-Netflix büyük bir fırsat. -Jeneriğe yaz.
"Kendini beğenmişlik etmedin, sağ ol, Shanthi Ranganathan."
Sağ ol.
"Seçimlerimden şüphe ettin, sağ ol, Shanthi Ranganathan."
-Abartıyorsun. -Vitamin tabletleri için.
Doğru ya, bana vitamin vermiştin.
-Aynen öyle. -Yıllarca danışmana gitmemi telafi ediyor.
"En azından hiç hasar kalmadı."
-Baba. -Evet? "Ama biraz çinkoyla."
Evet.
Birileri de beni övse ya!
Dünya çapında bir platformda yer alacağım.
"Annen de katılabilir mi?" Nedenmiş?
Niye?
Bir iş yaptığında
"Benim rolüm ne olacak" diyen başka aile yoktur.
Diğer gösterilerde böyle bir şey yok.
Chris Rock'ın "Size Bayan Rock'ı takdim edeyim" deyip
onu sahneye çıkardığını görmezsiniz.
Ne diyorsunuz ya?
-Süpermiş. Harika bir haber bence. -Çok iyi.
-Teşekkür ederim. -O karın.
Hoşuna gitse de gitmese de seni desteklemeli.
Annemin evliliğe bakışı. Neydi?
Hoşuna gitse de gitmese de desteklemeli.
-Evet, eşisin. -Babamla gurur duyuyor muydun?
Ama şöyle…
-Başta duyuyordum. -Ne zaman? Biz varken duymuyordun da.
-"Bu denyo neden hayatıma girdi?" -Hey, hiç de bile.
-Leesa… -Beni bulaştırmayın.
Bir yemeğe ya da partiye gittiğinde
kocan bir kadına gözünü dikse
hoşuna gider miydi?
-Hayır. -Harika ya!
Netflix gösterim için harika bir sohbet oldu anne.
Bunu her yerde söyleyebileceğine eminim.
Ama Netflix gösterimden bahsederken "Lanet olası baban"
demeni beklemiyordum.
"Kadınlar da olacak mı? Baban buna bayılırdı."
"O salonda olacak olursa ben burada olurdum."
Konuya dönelim, Netflix gösterisi yapacağım, siz olmayacaksınız.
-Bunu netleştireyim. -Tamam.
Çok kabasın.
Nasıl gidiyor Rom?
Bu haberi verince herkese sarılırım
ve sevgi dolu bir ortam olur sandım.
Olan şu ki…
Haberi verdim ve oradan herkese sinir olmuş halde çıktım.
Anne, senden benimle röportaj yapmanı isteyecektim
ama bugünkü performansına bakınca emin olamadım.
-Beni yeni bir seyirciye takdim edeceksin. -Evet.
Bana sorabileceğin birkaç soru düşün.
Neden Netflix'e girdin?
-Onlar mı… -Netflix'e girmedim.
-Pardon! -Bu işi ne zaman teklif ettiler?
-Netflix'e gösteri yapıyorsun. -Netflix'e.
Tamam, sorunu sor.
Soru şuydu…
Unuttum.
-Harika olacak bence. -Evet.
Senin derdin ne?
İkiniz saçma bir röportaj yapıyorsunuz.
Öyle olmalı zaten.
-Bu, röportaj. -Hazırlık yapmayın.
Her seferinde sıkılıp laf edersen dahil olamazsın.
Biz yokken yapın.
Evet, bunu…
Bunu istediğine eminim.
Babanın şovlarını izliyor musun?
Hayır, annem izin vermiyor.
Çok küfür var.
Umurumda değil. Arkadaşlarım izliyor. Niye kendi babamı izleyemiyorum?
İzlemene gerek yok, zaten yanında.
Niye televizyonda izleyesin?
"Sence neden ağabeyin Dinesh çok daha yardımsever
ve her seferinde bana yardım etmeye zamanı oluyor?"
Bazen işle falan meşgul oluyorum.
Tamam da işini bitirince
en azından mesaj atıp "Anne, acil bir şey mi" diye sor.
Hiçbir zaman acil olmaz.
Bir kere "Acilen ara" demiştin,
aradığımda da "Kaç beden giyiyorsun" dedin.
Çünkü kilo almıştın.
Bedenini öğrenmek istedim.
Ne var?
Amaç ne? Bu bölümün amacı ne?
Ne yapmaya çalışıyoruz?
Seni tanımaya, neden Netflix gösterisi yaptığını öğrenmeye.
Bir de…
Bunun gibi şeyler, herkes bilsin diye.
Tüm sorular bu amaç dahilinde olmalı, tamam mı?
Tamam.
"Netflix gösterinin ayrıntılarına girelim.
Neden Crawley'deyiz?"
Crawley'deyiz çünkü…
Evet.
-Crawley'de büyüdüm. -Evet.
Crawley'de çalıştım ve Crawley'de yaşıyorum.
Tamam.
Yani, burası hayatımın
bir parçası.
Gösterimi Crawley'de,
buranın salonu The Hawth'da yapmak
iyi olur diye düşündüm.
Çok güzel bir cevap verdin. Beni çok mutlu etti.
-Güzel. -Mutlu musun?
Evet.
Şimdi de onlara
gösterinin çekimlerini burada yapmaya karar verdiğimi
söyleyeceğim.
Yani Crawley'de, The Hawth'da.
The Hawth Salonu.
Güzel görünüyor mu?
Dışarıdan mı? Korkunç görünüyor.
Ama içeriden…
Ne yalan söyleyeyim, içeriden de öyle.
Ama dışını çekmenizi tavsiye etmem.
Drone kiraladım.
Umarım yükseğe çıkıyordur.
Çocuklar biraz konuşabilir miyiz?
Olur.
Size gösterimden bahsetmiştim ya?
Nerede yapacağımı söyleyeceğim
ve sizden dürüst bir tepki bekliyorum, tamam mı?
Şöyle ki
bunu yapacağım yer…
-Evde. -Hayır.
Crawley'deki The Hawth.
Cidden mi?
-Vay be! -Burada mı?
-Nasıl? -Crawley'de mi?
-Evet. -Şovumuzu orada yapıyoruz.
Şovunuzu mu yapıyorsunuz?
-Evet. -Ne şovu?
Dans, oyunculuk falan.
-Büyük salonda mı? -Evet.
-Büyükler salonunda. -Haftaya.
Gösterimi yapacağım salonda çocuk şovu mu yapacaklar?
Ben de onu diyorum! Daha prestijli bir yerde yaparsın sandım.
Yani gösterime çıkarken
"Muhteşem Alex ve Charlie Ranganathan'ın çıktığı yer" mi diyeyim?
-Evet. -Evet.
-Sorun ne? -Sorun yok.
İyi misin?
-İyiyim, sadece… -Üzgün görünüyorsun.
Gösterimden bir hafta önce
çocuklarım The Hawth'da üç kapalı gişe gösteri yapacak.
Bir çocuk şovunda.
Çocuk şovu,
hem de Netflix gösterimle aynı uzunlukta.
"Yollarda geçen süreden bahsedelim."
"Leesa ve çocuklar seni özlüyor mu? Aranızdaki romantizmi
nasıl canlı tutuyorsun?"
Leesa ve çocuklarla mı?
-Hayır, Leesa'yı kastettim. -Tamam.
"Evde yokken seksi telefon görüşmeleri yapmayı denedin mi?"
-Ne? -Karınla seksi aramalar.
-Seksi görüşmeler mi? -Evet.
Seksi telefon görüşmeleri.
-Romantizmi canlı tutmak için. -Bu ne?
Böyle bir şey neden yapılır oğlum?
Neden yaparsın?
Açıkçası bu terimi ilk kez duyuyorum.
-Seksi telefon görüşmesiyle kastın ne? -Söyleyeyim mi?
"Merhaba Leesa.
Bugün üstünde ne var?"
Böyle şeyler…
"Sana aldığım iç çamaşırlarını giyiyor musun?"
Bunlar seksi sorular.
Bunu ben mi söyleyeceğim?
Leesa'yla hiç seksi ses tonuyla
konuşmadığını mı söylemeye çalışıyorsun?
-Evet. -Hiç mi?
Hiç.
Sen babamla öyle konuştun mu?
20, 21 yaşlarımdayken yapmış olabilirim.
Sonrasında beni kızdırdı zaten. Bir daha da yapmadım.
-Yapmadım. -Yani babamla öyle konuştun.
Evet, neden olmasın?
Ne dedin peki?
Bazı şeyleri sana söyleyemem.
-Kabalık olur. -"Oturma izni aldım."
"Seni ahlaksız herif."
Hayır.
"Neden başka kadınlasın?"
Aman Tanrı'm!
GÖSTERİDEN İKİ HAFTA ÖNCE
Bugünkü plan ne?
Bugün
biraz Crawley'yi ve üzerimdeki etkilerini konuşacağız.
O yüzden
yapabileceğimiz bir iki şey seçtim. Din ve annemi
yanıma alıp
geçmişim hakkında biraz sohbet edeceğiz.
Broadfield'a gidebiliriz
diye düşündüm, orası
çocukluğumun büyük kısmının geçtiği
belediye konutları.
Oradaki deneyimlerimizi konuşmak
iyi olur diye düşünüyorum.
Broadfield'ın, benliğime etkisi belki Crawley'den fazladır.
Stand-up kariyerime başladığım ev. Yani burada başlamadım.
Yapmaya burada yaşarken başladım.
Bir keresinde arkadaki pencereden atlamıştım.
Gizlice dışarı çıkmak için pencereden atladım
ve yere düşüp ayağa kalktığımı hatırlıyorum.
Babam camdan bana bakıyordu.
Bir kızla mı yattın?
-Niye hep bunu söylüyorsun? -Bilmek istiyorum.
Benim için de kötü. Bir kızla yatmadım.
-Evet. -37'me kadar bakir kalmamı istedin.
-Aferin. Hayalin gerçek oldu. -Çoğunlukla öyleydi.
-O yüzden çok çalıştın. -İlki sayılmazdı.
Peki.
-Ne? -Başarılı oldun.
37 yaşına kadar bakir kaldın.
Şaka yapıyordum.
35 yaşına kadardı.
Peki kim değildi? Babam.
Baban kayboldu.
Tam keyif adamı.
Evliyken hayatında çok fazla seks vardı. Muhteşemdi.
Sonra da siz…
Ölen babanı kıskanmak nadiren olan bir şeydir.
Oyuncu!
İkiniz de çabuk uyurdunuz ama onun nereye gittiğini biliyordum.
Nereye gidiyordu?
Bewbush'a.
Tanrı'm!
-Detay gelecek. -Gittim.
Hoşlandığı kadına. Arabası oradaydı.
Arabayı geri çevirip eve döndüm.
Onu görmek istemedin mi?
"Sağlam çak. Sonra görüşürüz."
Çok iyiydi.
Her neyse.
Annem pencerede.
"O inip kalkan popoyu tanıyorum. Görüşürüz. İyi eğlenceler."
Tuhaftı. Aldatılmasını konuşacağını düşünmezdim.
Niye? Bundan haberim yokmuş gibi yapıyordum.
Her sabah okula giderken anlatırdın. Haberimiz vardı.
-Sorun yoktu. -Kayıptı…
Çarpım tablosundan önce, aldatıldığını ezberledim.
Hikâye okurdun. "Başlamadan önce, adi babanız beni aldatıyor."
"Beş kere dört?"
-Gerçek bu. -Evet.
-Neyse, tüm bunlara rağmen… -Aynen.
-Mutlu anılar da var. -Acı çeken bendim.
Mutlu olmanızı sağladım.
-Doğru. -Olanlar…
Çok fazla mesai yapardım.
-Evet. -Ve…
Bu bizi mutlu etti.
Evde değildin.
"Bir mesaiye daha kalır mısın anne?"
Mücadele içindeydik.
-Bunu yaptığımız iyi oldu. -Tamam.
Buraya geri gelmek nasıl bir histi?
Burada hoş anılarım var.
Oraya gidip de "Aman Tanrı'm.
İyi ki bu sokaklardan kurtulmuşum" demedim yani.
Böyle olmadı.
Severdim. Eğlenceliydi.
Zaman zaman arabanıza yangın topu düşer,
kolayca ot bulabilirsin,
tekelin önünden geçerken kokain bağımlısı gelip şarap isteyebilir
ama onun dışında
orayı seviyordum.
Şimdi Hazelwick Okulu'na gideceğiz.
Broadfield'a taşındıktan sonra
o okula gittim
ve dönüp orada öğretmenlik yaptım.
Burada asıl tema bir yerlere geri dönüşüm olacak.
İsa gibiyim.
Değil mi? Bu olur mu?
Yeniden dirildiği için mi? Aynı yerlere gitti mi bilmem.
Öğle yemeğini beğendiği bir yer olduysa gitmiştir.
Marangozlar alışkanlıklarına bağlıdır. İyi yerlere tekrar giderler.
Crawley'deki bazı önemli yerleri
ziyaret etmek
iyi olur diye düşündüm
çünkü bu okulda okudum.
-Evet. -Sen de öyle.
Evet.
Sen de toplantılara gelirdin.
Evet.
Diğer bir deyişle sosyal bir bukalemun gibiydim,
yani popüler görünmek için yalakalık yapmayacağım kişi yoktu.
"Onları sevdim."
"Onun hayranıyım."
Ben de yaptım ama şişman çocuklardık.
Olabilir. Sen…
"Olabilir."
"Bu olabilir."
"İlk kez sizinle aynı fikirdeyim. Şişmandınız."
"Ben aslında…"
"Sohbetten keyif almıyordum ama birden heyecanlandım."
Neden seni ileride bırakmamı isterdin?
-Senden utanıyordu da ondan. -Benden utandığın için mi?
Kızlar evi arayıp "Dinesh orada mı" dediklerinde
annem şöyle yapardı "Bir saniye. Dini!"
Tanrı'm!
Bunu neden yaparsın ki?
"Dini, seni küçük bakir,
biri seni arıyor."
"O küçük penisini buraya getir de telefona bak."
Hiç öyle şeyler söylemedim.
-Öyle mi? -Hayır!
O kelimeyi kullanırsam deli olduğumu düşünebilirler.
Öyle göstermeye çalışmasam da söylediklerinden o sonuca varabilirler.
Olabilir.
Bizim için ne düşünürdün?
Beni çok zorladınız.
Seni yukarı çalışmaya yolladığımda oturup kitap okurdun.
-Hepsi bu. -Ne asiymişim.
Evet.
Çocuklarla sohbet edebileceğimizi söylediler.
Hedefin ne? Amacın ne?
Özel gösteri yapmama ne tepki vereceklerini görmek istiyorum.
Tamam.
Buna çıldırabilirler.
SOLDAN YÜRÜYÜN
-Selam. -Selam!
Merhaba. Nasılsınız?
-Özel bir konuğumuz var. -Merhaba.
-Selam. -Merhaba.
-Eskiden meslektaştık. -Aynen öyle.
Öğretmenken nasıldı? İyi bir öğretmen miydi?
Yan sınıfın öğretmeniydi.
Çocuklar çok eğleniyordu.
Evet.
-Kendini tanıtır mısın? -Tabii.
-Ben Romesh Ranganathan, komedyenim. -Onu gördüğünüz için heyecanlı mısınız?
-Kimse değil. Kötü anlamda demedim. -Tamam.
Gösteri hakkında ne düşünüyorsunuz?
Netflix gösterisi? Haberi olan var mı?
Gösterim kaydedilecek. Hawth'u biliyor musunuz?
-Evet. -Ülkenin en iyi salonu.
-Evet. -Evet.
Cinderella'ya giden var mı?
Hatırlayan var mı? Sihirli ayna kimdi hatırladınız mı?
-Evet! -Sen.
-Evet çocuklar. -Bence o sizin adamınız.
Önünüzde parlak bir gelecek var.
-Teşekkürler. Sağlıcakla kalın. -İyi şanslar.
Mutlu olun.
-Sizi seviyorum. -Teşekkürler.
-Ne? Ben… -Niye?
-Gidiyorsun sandım. -Ama daha buradayım.
-Elvis gibi veda ediyorsun. -Sorum var.
Sorun mu var? Tabii, elbette.
Hazelwick'te etnik kökenin ya da kişiliğin yüzünden
kendini hiç dışlanmış hissettin mi?
-Kişiliğim mi? -Bilemiyorum.
İyi biri olduğuna eminim.
Eminim çok iyi birisindir.
-Niye böyle düşündüğünü anlıyorum. -Şöyle…
-Hayır, bu… -Şişman bir çocuktun.
Unuttun mu?
-Bıngıl bıngıldın. -Tamam, yeter. Anne bunu söyleyemezsin.
Teşekkürler millet. Görüşürüz.
-Hoşça kalın! -Görüşürüz.
Hoşça kalın.
Mutlu olun.
Stand-up yaparken burada öğretmen miydin?
Evet, ikisini de yapıyordum, gece gündüz çalışıyordum.
Hâlâ öyle ve bu hayalin peşinden koşarken
hepimizi yoksulluğa sürüklüyorum.
Şimdi bile kendi kendime diyorum ki
"Fark yaratan bir şey yapıyordun.
En asil mesleklerden, yapılabilecek en iyi şeylerden biri öğretmenlik."
Harika bir kariyere sahip olma yolunda ilerliyordum.
Sonra dedim ki "Aslında bu egomu tatmin etmiyor.
Çocuk odaklı
bir şeyler yapmaktan bıktım usandım.
Ben merkezli bir iş yapsam nasıl olur?
Sadece bunu yapmakla kalmayıp
bunu gerçekleştirmek için de gelirimizi yerin dibine çekeceğim."
Bu bağlamda
tanıdığım en kötü insanlardan biriyim.
"Evlerindeki insanlara
Netflix gösterinden biraz bahsedebilir misin?"
Tabii, bu bir stand-up komedi gösterisi.
Stand-up komedisi mi?
Evet.
Ve?
-Şey… -Hepsi bu mu?
Lafım bitmedi.
-Hayatıma, dünyada olanlara dair… -Evet.
…endişelerimi içeren bir stand-up komedi gösterisi.
-İyi bir gösteri. Sen izledin, değil mi? -Evet, izledim. Tamam.
En sevdiğin kısım hangisi?
Hatırlayamıyorum.
Herhangi bir kısmını söyle.
-Söyleyemem. Evet. -Söyleyemez misin?
Anlattığım herhangi bir şeyi biliyor musun?
Hayır.
-Nasıl komedyen olduğun mu? -Hayır.
-Neden komedyen olduğun mu? -Hayır.
Başka bir şey söyleyemem.
Fikrim yok.
Gösteriyi izledin mi?
-Hatırladığın bir şey var mı? -Açıkçası sana yalan söyledim.
Gösterini izlemedim.
200 gösteri yaptım, birini bile izlemedin mi?
Hatırlayamıyorum. Uzun zaman önceydi.
Hadi Alex.
GÖSTERİDEN BİR HAFTA ÖNCE
-Bir şey sorsam? -Selam.
Sor.
Küstahlık etmek istemiyorum…
…ama daha çok konuşulur sanıyordum,
gösteri yani.
Açıkçası kimse bana bundan bahsetmedi.
Çocukları bırakırken kimse bir şey demedi.
Kimse bilet falan istemedi mi?
Hayır.
-Anne, hızlı düşün. -Ne bekliyordun?
Herkesin çok heyecanlanıp yolda hoplaya zıplaya
"Romesh Netflix'e çıkacak" demesini mi?
Yaşasın!
-Bunun gibi. -Peki. Tamam.
Herkes alay ediyor.
Bizim gösterinin biletleri konuşuluyor.
Benim gösterimle aynı seviyede heyecan yarattığını mı
söylüyorsun yani?
Okuldakilere el ilanı dağıtabilirler.
Evet.
El ilanı falan dağıtmayacağım.
-Aptalca değil mi? -Sabah yapabiliriz. Sonra da…
Hayır, bakın… Dediklerimi kafan alıyor mu?
-Hayır… -Bence hepsini sen uyduruyorsun.
-Bunu konuşuyorlar. -Ben uydurmuyorum.
-Kimse konuşmuyor. -Konuşuluyor.
Tek bir kişinin konuştuğunu duydun mu?
Ben duymadım ama belki de muhabbeti açmalıyım.
-Romesh bir… -Canlandıralım.
Okulun kapısında olduğumu düşün.
Selam. Hafta sonu nasıldı?
-Ne yapıyorsun? -Güzeldi, teşekkürler.
-Yalnızdım. -Duydun mu, Romesh şey yapacak…
Yapamıyorum.
-Yapamıyorsun. -Netflix gösterisi!
Hawth'da Netflix gösterisi yapacak, gitmek ister misiniz?
Kocan, değil mi?
-Evet. Bir planınız yoksa… -Zor durumda mı?
Hayır.
Nasıl bir gösteri?
-Cidden çok iyi. -Ne hakkında?
-Üç yıldır yapıyor. -Biliyorum.
-Sadece bir kez mi gittin? -Üç çocuğum var ve…
Charlie geldi.
-Gitmem gerek. Hoşça kal. -Ne?
-Beni unuttun. -Pardon Alex.
Evet.
Gösterinin konusunu bilmiyorsun ve çocuklardan birini unuttun.
Kimsenin bundan haberi yok. Biletler satışa çıktı.
Konuştuğum kimsenin haberi yok.
Annem de bazen unutuyor.
Yani…
Evet, böyle olmasını ummuyordum.
Gerçekten. Yani, burası kendi ortamım.
Mütevazi görünme isteğimden vazgeçeceğim.
Niye herkes bunun için delirmiyor ki?
Crawley bir bok çukuru.
The Hawth boktan bir yer.
Terk edilmiş bir eğlence merkezindeki
boktan bir salonda Netflix gösterisi yapıyorum
ve kimse sallamıyor.
Bu delilik.
İnsanlar niye evlerinden çıkıp
"Bu, Netflix gösterisi yapan adam" demiyor?
"Selam Rom. Hawth'a çıkacaksın." Kimsenin haberi yok.
"Çocukken ailecek gittiğimiz tatillerden
keyif almış mıydın?"
Bana bunu neden soruyorsun?
Bu soruyu sormak için bir fırsat geçti elime.
Bana bu soruyu sormak için tek fırsatın değil sonuçta.
-Annemsin. -Ne zaman röportaj yaptık?
Tatillerimi evdeyken sorsan ne olur?
Burada sahne, ışık falan kurdular.
Yüce Tanrı'm!
"Çocukken ailecek gittiğimiz tatillerden
keyif almış mıydın?"
-Evet. -Teşekkür ederim.
-"İyi bir erkek kardeş ve evlat mısın?" -İnanmıyorum ya.
"Fırsatın olursa ağabeyini tatile götürür müydün?"
Tatillere neden taktın? Bu tatille ilgili ikinci sorun.
Tatil için Portekiz'e gidiyorsun.
Evet.
Sana katılmayı çok isterdim.
Ama…
Bana bir şey demedin,
ben de sana soracak tipte
bir insan değilim.
Portekiz'e gelebilir miyim?
-Pardon? -Bunu Leesa'yla konuştun mu?
Evet.
Dinesh'e "Kapa çeneni" der misin?
Baba?
Biz yokmuşuz gibi davranıp küfür falan ediyorsun.
Ben odadayım ve buna saygı duymalısın.
-Ne diyorsun? -Bensiz mi konuştunuz?
-Evet. -Evet, pek çok kez.
Yok, yani…
Nasıl kilo aldığım, neden beyaz bir kadınla evlendiğim.
-Seni bulaştırmak istemediğim şeyler. -Evet.
Ben yokken Portekiz'i konuştunuz mu?
Portekiz'e tatile gideceğimizden bahsettim.
-Beşimiz gideceğiz. -Evet.
Annen gelsin mi istiyorsun?
-Annem gelsin istiyor muyum? -Güzel soru.
-Evet. -Cevap ver.
-Dinliyor ama. -Evet, cevap ver baba.
Cevap ver.
Gelmek istiyor musun?
Şimdi de annene bizimle gelmesini söylüyorsun.
Anneni davet ettin.
-Etmedim. Neden… -Ettin!
-Ne zaman? -Şimdi!
-Ne zaman? Ne dedim? -Gelmek ister mi diye sordun.
Hayır! Tanrı'm, hayır. Öylesineydi. Dedim ki… Hayır.
"Evet" dersem bu…
-Fırsatı havada kapardım. -Evet.
İstiyorsun sandım. Ben davet etmedim.
Gelmemi istemeyen kim?
-Bu… -Hayır dersem…
Dur biraz. Hayır.
-Doğruyu söyle Romesh. -Peki. Dinleyin.
Konuşmamız gerek.
-Neden? -İkimiz.
-Evet. -Nasıl yani?
Demin anneni tatile davet ettin.
Üçtür bunu söylüyorsun. Ben bir kez bile…
Hayır dersem anneni üzerim.
Konuşmamız gerekiyor demen incelik mi oldu?
-O yüzden konuşmamız lazım… -Sonra gelip "Hayır" diyeceğim.
Demez misin…
-"Özel konuşmada… -Evet de…
…ne oldu acaba?"
-Hayır ama… -"Tahmin etmek zor."
"Leesa beni istiyor olmalı çünkü benimleyken bir şey demedi."
"Sonra ikisi konuşmaya gitti ve beni götürmüyorlar."
Bunu sonra konuşalım.
Peki, tamam.
24 SAAT SONRA
Annen bizimle gelemez.
Daha sonra onunla ikiniz gidersiniz.
Bunu niye yapayım ki?
"Romesh Ranganathan için sırada ne var?"
Bu gösterinin çekimlerinden sonra Portekiz'e tatile gideceğim.
-Ne sıkıcı. -Ama…
Senin için heyecanlı olabilir.
"Portekiz'e tatile gideceğim."
Teşekkür ederim Romi.
-Sana bir sır vereyim mi? -Dinliyorum.
Gösterilerine geldim.
Seninle çalışan insanlarla tanıştım.
Senden övgüyle bahsediyorlar.
Ne kadar dost canlısı olduğundan,
onları kolladığından, kibar olduğundan.
Bir anne olarak
seni iyi yetiştirdim.
Beni gururlandırdın.
Yemin ederim.
Bir güzel soru daha.
Sorunun en sevdiğim kısmı, cevap gerektirmemesi bir yana,
seni yüceltmesiydi.
Harikaydı. Resmen çifte darbe gibi.
-Teşekkürler anne. -Ben teşekkür ederim.
-Çok iyiydi. -Bana bu fırsatı tanıdığın için.
-Çok keyif aldım. -Harikaydı.
Tamam.
Son bir sürpriz olarak,
bir nevi işin cilası mahiyetinde, dürüst olmak gerekirse, boktan bir şey,
Crawley'deki The Hawth'a
geri dönüşümün anısına
güzel bir tabela ayarladım.
Gördüklerinde ne olmasını umuyorsun?
Tam olarak umduğum şeyi sana canlandırayım.
Annem şöyle yapar, "Romi, bu ne?"
Gözlük takmıyor.
"Romesh Ranganathan evinde."
"Tanrı'm!"
"Bana neyi hatırlattı biliyor musun?"
"Babanın sekreteriyle ilk düzüşmesini."
Bunun gibi bir şey.
Orada. Bakın.
ROMESH RANGANATHAN EVİNDE
-Ne düşünüyorsunuz? -Evinde.
-Evinde misin? -Gidip evine döndü.
Bu tabela beni çok heyecanlandırdı.
Nasıl yani? Yeni gördün.
Bazıları "Romesh The Hawth'da çıkıyor" diyecek.
Bazıları da "Sonunda sınır dışı edilmiş."
Nasıl? Abartı mı?
Sen ne düşünüyorsun? Beğendin mi?
İstedim ve astılar işte.
-Fikrimi tahmin edebilirsiniz. -Ne soruyorsun?
-Asılmış işte. -Neden bize soruyorsun?
"Nasıl buldunuz? Abartı mı olmuş?" Ne?
Baştan alayım. İşte tabela. Ne düşündüğünüz sikimde değil.
-Adını doğru yazmışlar. -Evet.
-Tamam. -Unutalım gitsin.
-Gösterdiğime pişman oldum. -Yapma.
-Nasıl yani? -Kibar ol.
Tabelayı gösterdim. "Fikrin ne, niye bizi dahil etmedin?"
Genç Romesh bugün olduğun yeri nasıl değerlendirirdi?
Bence heyecan duyardı.
Mastürbasyon yapan yalnız bir gençken
Netflix gösterisi için
memleketine dönen bir komedyen olacağının aklından geçtiğini düşünmüyorum.
Heyecan duyardı.
Muhtemelen banyoya gidip ikinci kez yapardı.
Alt yazı çevirmeni: Gülşen Çilek