Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Już po tobie! Słyszysz?
Dzień dobry.
Zrobiłam ci kanapkę, ale sama zrób sobie jedzenie do szkoły.
Dobra.
Nie przesadzasz z tą piosenką?
Nie, jest idealna.
Tak?
Pierwszy dzień. Cieszysz się?
I tak, i nie.
- Pośpiesz się. - Tak, wiem.
Uczniowie muszą być tam przed nimi. Ale ekscytująco!
Nie bardzo.
Nie mów do nich na „ty”.
To jak?
„Wasze Wysokości”.
- Jezu. - Tak!
Proszę cię.
Sprawdziłam w Google. Serio.
Później mów jak chcesz, ale istnieje pewna etykieta.
Przywykli do specjalnego traktowania.
Pewnie są delikatni.
- Zwłaszcza książę… - Delikatny? Daj spokój.
Ma odziedziczyć królestwo.
To ma być delikatność?
Książę ruchacz. Serio?
- Miło. - Wcale nie!
- Dobrze się bawi. - O mój Boże.
Wiesz co?
Lena powinna się cieszyć,
że ma okazję, która nie trafia się innym nastolatkom.
Poza tym ich matka, królowa, jest chora.
- Zespół zmęczenia. - Tak.
Czytałam w gazecie.
Na pewno go to boli.
Pewnie.
Na pewno mu ciężko.
Muszę iść.
- Dobrze. - Pa.
- Baw się dobrze. - Tak.
A makrelę schowa za ciebie mleko?
Dobrze.
Mów do nich: „Wasze Wysokości”.
Nie.
Jaki będzie ten rok szkolny?
Myślę, że dobry.
Czy królowa…?
Cieszę się. Miło będzie wszystkich zobaczyć.
Przepraszam.
- Gdzie jest sala klasy 2STB? - Tam.
Dziękuję.
Gunnar, ale się nawaliłeś.
Nieprawda.
- Tak! - A nie.
A tak!
Nieprawda. Jaja sobie robicie?
Serio, ogarnij się.
Sam się ogarnij. Urwał ci się film.
Nie pamiętasz, bo byłeś pijany. Leżałeś pół godziny na podłodze.
- Nie mogłeś się obudzić. - Góra dziesięć minut.
- Pół godziny. - Nie przez alko.
Cieszę się, że dobrze się bawiliście. Wspaniale.
Cześć. Lene?
Miło mi cię poznać.
Nazywam się Ove. Witaj w naszej klasie.
Będzie dobrze.
Ku chwale ojczyzny!
Przepraszamy za spóźnienie.
Kalle musiał uładzić loczki.
Niezła stylówka, Kalle!
- Musiał? - Zeszły mu dwie godziny.
Może dwie i pół.
- Cześć. - Kalle.
- Lena. - Cześć, Lene. Miło mi.
Lena.
Nazywam się Lena, z „A”.
Jak w piosence. „Dawaj, Lena”.
Co?
- W kawałku Håkana Hellströma. - Okej.
Dawaj, Lena
Zapomnij. Mama mi go dziś puściła.
Kocha tę piosenkę.
Nie wiem, o czym mówisz, ale cześć, Leno. Miło cię poznać.
Wszyscy na miejsca, zaczynamy.
Margrethe, podoba ci się długopis?
To od ciebie?
Wpadł mi w oko i pomyślałem o tobie,
w końcu jesteś królewną.
- Okej. - Dzięki.
Tak!
Jak miło.
Witajcie w pierwszym dniu roku szkolnego.
Tak na was patrzę
i mam wrażenie, że nasze wakacje są za krótkie.
Mamy nową uczennicę.
Nazywa się Lene. Siedzi obok Karla Johana.
Jeśli jeszcze się nie znacie, możecie się przywitać.
Cześć, Lene.
- Cześć, Lene. - Cześć.
Cześć.
Lena.
Słucham?
Nazywa się Lena.
Na cześć piosenki Håkana Hellströma.
No tak, racja. No proszę.
Lena. Przepraszam za pomyłkę, Leno.
Pomyliłem się. Lena, Lena, Lena.
No dobrze…
W tym roku nauczymy się…
- Cześć. - Cześć, kotku.
Nie mamy mleka.
- Jak poszło? - Dobrze.
Jacy byli?
Mówiłaś: „Wasza Wysokość”?
Mamo…
Mają ochroniarzy?
Że też na to idą nasze podatki.
Nie zaczynaj z tym republikańskim marudzeniem.
- Król na pewno jest miły. - Lubię rodzinę królewską.
- Na pewno są mili. - To niedemokratyczne.
- Nie mają władzy. - Przypadkowi…
„Monarchowie muszą rozumieć swój lud”.
Rozumiem. Kto to powiedział?
Księżna Diana.
- Lubisz ją. - Pewnie.
- Pa! - Trening?
Tak.
Zabierz ze sobą Theodora.
Idę pobiegać.
Będziesz miała większy wycisk.
Musimy iść po zakupy.
Cześć.
Przydadzą się pieluchy.
Już po tobie.
Bez jaj.
Zimno ci?
Czapeczka.
To dla ciebie. To też chcesz?
W porządku.
Lena?
Trenujesz biegi przełajowe?
Najlepszy sport w Nordmarce.
Nie trenujesz.
Co to za maluch?
Mój braciszek.
Szliśmy do Ullevålseteru, ale telefon mi padł,
a wózek się zaklinował. Musimy wracać do domu do mamy.
Jeszcze tu nie biegałam.
Jasne. Zboczyliście trochę z trasy.
Trochę się…
zgubiłam.
Dużo przeszliście?
Z ulicy Grevling, od kortu tenisowego.
Tam jest kort.
Przejdź tamtędy i będzie dobrze.
No tak.
Dobra.
To tam.
- To dobrze. - Tak.
Było miło?
Proszę.
Proszę, maluchu.
Dziękuję za pomoc.
Nie ma za co.
Przynajmniej nie musiałem już biegać.
Nie drap.
Nie drap. Patrz.
Nie ruszaj się.
Proszę.
Patrz.
Nienaruszony.
Nie cierpię robali.
W przypadku swędzenia
lub uczulenia idź do lekarza.
Ale powinno być dobrze.
Nie wyssiesz jadu?
Jak przy ukąszeniu węża?
Tak.
Kleszcze i kobry to nie to samo.
Tak myślałem.
W ramach podziękowania mogę podwieźć cię na imprezę w piątek.
Imprezę?
Tak. Będzie impreza przy basenie u Ingrid. Wszyscy przyjdą.
Jutro nie mogę, więc…
Spoko. To w piątek.
Znaczy w piątek.
Bo?
Mam pracę domową, gości i takie tam.
Tak przy okazji,
potrzebuję zdjęcia mojej wybawczyni.
Weź kostium.
Tu jesteś. Gwiazda.
Cześć, Leno. Nie przedstawiono nas sobie. Ingrid.
Miło mi.
- Astrid. - Lena.
- Fanny. Miło mi. - Lena.
Skąd się znacie?
Z kim?
Z Kalle?
Stąd.
Rozumiem. I… poszliście na spacer do lasu?
- Ładnie to wyglądało. - Umówiliście się wcześniej…?
Nie, spacerowałam z braciszkiem i…
zgubiliśmy się.
Było okropnie.
Na zdjęciu wyglądało to miło.
Miał tylko kleszcza.
Złapał kleszcza i trochę spanikował, więc…
mu go wyciągnęłam.
Kleszcza, powiadasz.
Fajowo.
Tess!
- Cześć! - Wróciłaś!
Nie do końca.
Pomówię o mojej nieobecności z dyrektorem, a potem wracam do pracy.
Oczywiście.
Poznaj Lenę.
Jest nowa, ze snapa Kalle.
Lena, Tess. Tess, Lena.
Miło mi cię poznać.
Nawzajem. Jesteś Tessalicious?
To ja.
Obserwuję cię na Insta.
Jesteś super.
Dzięki wielkie.
Szkoda, że nie mogę postować nic ze szkoły przez królewskie bliźniaki.
Spoko, luz, nie żebym żyła z postów i spędzała tu cały dzień, co nie?
Tak to jest, jak chodzi się do klasy z księżniczką-paranoiczką.
O kim mowa?
Pogadamy później, Leno. Miło było cię poznać.
Ładna bluzka. Nowa?
Z 2021.
- Jak leci? - Cześć.
Dzięki za wczoraj.
Kurczę, nie.
Dzięki za pomoc z wózkiem.
Wam też dziękuję.
Nie ma za co.
Proszę siadać.
Królewicz i Lene również…
Znaczy Lena.
Proszę.
Dzięki.
PRZESUŃ, ŻEBY ZOBACZYĆ KSIĄŻĘ RUCHACZ
Leno?
Leno, chodź na dół!
Odwiedził cię Jego Wysokość Karl Johan.
Cześć.
Słodki braciszek.
Dzięki.
Chyba mnie lubi.
Ja mam tylko pięć minut młodszą siostrę…
co udaje dekadę starszą.
Tak.
Ładnie tu.
- Nie… - Dziękuję.
Czy… tak.
W porządku.
Zadomowiliście się?
- Tak. - Tak…
- Jeszcze nie wszystko skończone. - Chyba…
- Ale idzie nam… - …dość dobrze.
- Musimy zawiesić lampy… - Lampy…
- Obrazki… - Obrazki i kwiaty.
Ładny ogród.
Pełen kleszczy.
To muszę uważać.
Tak.
To nie jest dobry strój na imprezę przy basenie.
Imprezę?
U Ingrid z naszej klasy. To tradycja.
- Jasne. - To brzmi fajnie.
Albo posiedźmy tu z Theodorem.
Tak! Mogę zrobić gofry.
Nie. Impreza przy basenie brzmi świetnie. Daj mi chwilę.
Zaraz wracam.
Cześć!
Dzięki.
Jak leci?
Mogę hot doga w placku?
Dzięki.
Lena! Cześć!
Cześć!
Nie wiedziałam, że wpadniesz.
Miło mi.
Mnie też. Świetnie wyglądasz.
Dzięki, z ciebie też laska.
- Pogadamy później. - Spadasz?
Tak, nie lubię tych imprez.
Miło byłoby pogadać, ale…
jest tu pewna osoba, która mnie nie cierpi.
Więc…
Czasem to znoszę, czasem nie.
Spadam. Do zobaczyska.
Leno! Miło, że przyszłaś.
Witaj w naszych skromnych progach.
Widzę, że coś jesz.
Dziękuję.
Do miłego.
Idziesz?
Nie zniosę tych podejrzliwych komentarzy.
Zabawię się na imprezie M.A.C.
Wróć, jak tu się rozkręci.
Jasne. Może.
Miłej zabawy.
Do miłego.
Co się dzieje?
Tess i Margrethe…
To długa historia. Poznałaś Margrethe?
Nie.
To chodź.
Patrzcie, kogo tu mam.
Cześć.
Fajnie tu, prawda?
Tak, szaleństwo.
Pójdę po drineczki.
Dzięki za przybycie.
Jasne.
Miło cię poznać.
Dziwnie jest być w tej samej klasie co ty i Kalle.
Ale jesteście zwykłymi ludźmi.
Wszyscy są tacy normalni.
Parę rzeczy nie jest tak całkiem… normalnych ze mną i Karlem Johanem.
Szkoda, że się nie poznaliśmy, zanim do nas dołączyłaś.
Trafiają się wariaci.
I nie mówię tu o dziennikarzach.
Tylko o zwykłych ludziach
z telefonami i brakiem zahamowań.
Nie wysłałam tego zdjęcia.
Nie?
- Drina? - Dzięki.
Dzięki.
- Dzięki. - Gdzie Tess?
Musiała iść na jakąś imprezę.
Leno, potrzymasz?
Pani influencerka nie wytrzyma królewskich ploteczek.
Widziałyście jej strój?
Szalony kostium kobiety-kota.
Wyglądała ładnie.
Coś ty powiedziała?
Wyglądała ładnie.
Rozumiem.
W Horten znają się na modzie?
Ładna sukienka. Skąd ją masz?
Z Cubusa. Z przeceny z 2018 roku.
Musimy dodać cię do klasowego czatu.
Nie jestem w sieci. Wszystko usunęłam.
No dobra. To kogo właśnie dodałam?
Oby nie kogoś obcego.
Zobaczmy… Lena Karlsvik. To ty, no nie?
Tak.
Mam snapa, ale go nie używam.
Próbuję odciąć się od sieci.
Masz 1100 punktów?
Dość ostro.
Czemu założyłaś sobie nowe konto?
Tu jesteś. Chodź, muszę ci coś pokazać.
W porządku?
Tak.
Moja siostra cię maglowała?
Można tak powiedzieć.
Na pewno okej?
Tak.
Usiądziemy razem?
Tak.
Czemu nikt nie pływa?
Gdybym miała basen, ciągle bym pływała.
Mamy pewne tradycje.
Arnie czeka na odpowiedni moment.
Serio?
Tak. Nikt nie popływa, póki Arnie nie wskoczy.
On pierwszy.
Rozumiem.
A po co wam grill, skoro nikt nie je?
Słuszna uwaga.
Na pewno siostra ci nie nagadała?
Potrafi być męcząca.
No nie? Walnęła mi pogadankę, a potem mnie przesłuchiwała.
Rozumiem.
Większość z nas zna się od pierwszej klasy.
Nie wiem, czy uczniowie mieli wybór.
Stabilność jest ważna dla rodziny królewskiej.
- Chcesz? - Pewnie.
Pomalutku, jeśli jeszcze tego nie robiłaś.
To mocny towar.
- Dobre? - Piwo jest lepsze.
Fajnie, że tu jesteś.
Tylko dlatego, że wpadłeś do mnie bez zapowiedzi
i bajerowałeś moich starych.
Racja.
Ale naprawdę.
Jesteś miły,
ale jesteś księciem.
Królewiczem.
Dobra, sorki.
Następcą tronu i podrywaczem.
Podrywaczem?
- Laski się na ciebie rzucają. - Okej.
- „Okej”? - Jesteś tego pewna?
Całkiem pewna.
O cholera, sorki.
Nie powinienem tego widzieć.
Nie chciałem przeszkadzać, jeśli coś teges…
Ale Kalle, wiesz…
Kiepsko widzę w okularach.
Idę coś obczaić.
Zrobię rekonesans.
Idiota.
Ale serio, Kalle.
Musisz mi pomóc.
Mogło się zrobić niezręcznie.
Jak myślisz?
- Z balkonu? - Tak.
Nie utoniesz.
Z balkonu do basenu jest 20 metrów.
- Aż tyle? - Tak.
Zmierzyłem odległość. Jakieś 18 metrów.
Ale jest inne miejsce.
Cholera.
Skasowałaś stare konto, żeby założyć nowe?
Skasuj swoje cholerne konto!
Cholera, Lena.
- Co ty odpieprzasz? - Ja? A ty?
Odbiło ci?
Chcesz mnie utopić?
Nie podduszaj nikogo pod wodą.
Pływanie w basenie jest normalne.
Żartujesz sobie?
I jedzenie kiełbasek na grillu?
Odbiło wam? Nikt się nie bawi.
- Prawie utonęłaś. - Byłam pieprzoną rozgwiazdą.
Dzięki.
Leno!
No dobra, ludziska. To już. Na trzy!
Dwa! Jeden!
Miałem cię odebrać.
Musiałam się przewietrzyć.
Co brałaś?
Tylko…
to co zwykle. Piwo i takie tam.
Jakie tam?
Vapowałam.
Vapowałaś?
Konopie?
Królewicz nic ci nie dorzucił?
Nie.
Tylko odwykłam od piwa i innych takich.
W tych kręgach jest dużo dziwnych rzeczy.
Jest na zdjęciach
z narkotykami i nagimi kobietami.
Tak, wiem.
To dużo mówi o ich postrzeganiu rzeczywistości.
Powiązaniami ze światem.
Nie jest taki zły, tato.
Może powiesz królewiczowi?
Powiesz mu prawdę?
Dobranoc.
ZAPROSZENIE DO ZNAJOMYCH
…pływa się, kiedy jest basen, je się hot dogi…
NOWA KOBIETA ZACHĘCA KARLA JOHANA LEKKIM KROKIEM!
NIEZNANY NUMER: MÓWIŁAŚ MU O SWOJEJ KREATYWNOŚCI?
LENA + KRÓLEWICZ = ?
WIADOMOŚĆ OD KALLE
Dzięki za wczoraj.
Przepraszam za podduszenie.
Albo raczej ratowanie ci życia.
Przepraszam.
Szykuje się wycieczka na łodzi.
Może rozgwiazda z nami popłynie?
Dzięki za wczoraj.
Jeszcze nie otrząsnęłam się po tym, jak zaatakował mnie królewicz,
ale dziękuję za zaproszenie na wycieczkę.
Muszę dziś opiekować się braciszkiem, więc baw się dobrze, następco tronu.
Pewnie nie popływacie.
O rany, zrobiłeś kupę? No nie!
Musimy zmienić ci pieluszkę. Idziemy?
Cześć.
- Cześć. - Co tu robisz?
Sprawdzam, co u rozgwiazdy.
Tak, to było… dziwne. Sorki.
- Nie szkodzi. Wszystko gra? - Tak. Lepiej być nie może.
- Dobrze. - Tak jakby.
A… jak ty się czujesz?
Dobrze. Wypiłem mniej niż ty.
Tak.
Przesadziłam.
Tak. Co u braciszka?
W porządku.
- Mogę go potrzymać? - Pewnie.
Masz.
Cześć!
Ojej! Theodorze!
Kiedyś nosiłam duże koszulki, może ta się nada.
Wrzuciłam tamtą do prania.
Rany.
Jakbyś kupiła ją dla mnie.
Przepraszam jeszcze raz. Wybacz.
- Luzik. - Serio.
Za wczoraj w basenie
i że się nawaliłam i rozrabiałam, kiedy byłeś dla mnie miły.
I za to, że Theodor cię obsikał.
Wybacz.
Wybaczcie.
Cześć. Przepraszam. Nie przeszkadzajcie sobie.
Nas tu nie ma.
Miło znów widzieć Jego Królewską Waszmość.
Znaczy nie. Kalle.
Pomogę…
Nie, nie. Nie trzeba. Bawcie się dobrze.
Dzień dobry, Wasza Wysokość.
Gdzie Theodor?
- Śpi. - Dzięki.
Możecie iść.
Zajmiemy się nim.
Odpocznij sobie.
Ładną mamy pogodę.
Zgrzejecie się w domu.
Wszystko gra?
Tak, tylko…
Jak się szybko schylam, krew napływa mi do mózgu,
a potem nagle odpływa.
Już!
Idźcie. Bawcie się dobrze.
Weźmy łódkę.
Jest dwuosobowa.
Ale obiecaj, że nie będziesz ratować mnie przed utonięciem.
Utonięciem?
Taki żarcik.
Rany! To królewski jacht?
Nie.
Jest na morzu. Król ma regaty.
Mówisz do ojca „królu”?
Bywa. Królu i królowo.
Proszę!
Ciasna, ale własna.
- Fajowa. - Dzięki.
Policyjna eskorta jest w pobliskiej łodzi.
Zachowają 200-metrowy dystans.
- Nie przekraczaj prędkości. - Spoko.
Dawajcie znać, jakby coś się działo.
Wiem. Mówiłaś to setki razy.
Tak, Wasza Wysokość. Wiem, ale macie nowego pasażera.
Wczoraj się działo.
Byłem przerażony i zafascynowany tym, co się działo.
Serio?
„To ja, a to wy”.
W końcu mogłaś
pokazać prawdziwą siebie.
Chrzanić ogładę i sekrety.
Dlatego cię lubię.
Jesteś ostra i szczera.
Skąd ta przeprowadzka?
W Horten zrobiło się za ciekawie.
Jasne. Opowiadaj.
Tata zmienił pracę
i pojechaliśmy z nim.
To tyle?
Wybacz, że cię zawiodłam.
Ależ nie.
Dobrze, że o nas nie postowałaś.
Obczajasz moje konta?
Tak.
Mamy od tego ludzi.
- Cholera. Serio? - Tak.
Jako pierwsza nie zapostowałaś zdjęcia, które zrobiłaś sobie z królewiczem.
Królewskiego selfie?
Tak.
Widziałaś zdjęcie z klubu?
To z półnagimi kobietami z językami w twoim uchu?
Na którym wyglądasz jak po 3 kilo koki?
Tak, to.
Hashtag podrywacz, hashtag ogier, hashtag…
Hashtag książę ruchacz?
To nie tak, jak to wygląda.
Ludzie widzą to, co chcą zobaczyć.
Co się stało?
To było otwarcie klubu. Byliśmy zaproszeni z Margrethe.
Usiadłem tam może na sekundkę
i przyszły te dziewczyny.
Jakby to było zaplanowane.
Ta, która zrobiła zdjęcie, była z nimi.
Nagle pisały o tym gazety w 150 krajach.
To rodzinny rekord.
Ale…
O rany. Patrzcie na nich.
To Zac Efron i rozgwiazda?
Przegapiłem wasz taniec godowy wczoraj w basenie.
Jezu.
Nie masz traumy?
Nie, spoko.
To co? Dołączycie do nas, gołąbeczki, czy macie jakieś plany?
Nie mogę, ale dzięki.
Luz. Kalle, a ty?
Poczekacie?
Spoko.
Dzięki.
To nie dołączysz?
Nie dam rady cały wieczór słuchać tekstów o rozgwieździe.
Miło spędziłam z tobą dzień. Nie chcę tego zepsuć.
Zgadzam się. Było bardzo miło.
Chociaż dzień mógł zacząć się lepiej.
Nie przypominaj mi.
Mogę iść z nimi?
No pewnie.
Dzięki, że pytasz.
Gdybyśmy byli sami, to bym cię pocałowała.
Może jutro?
Będę w domu sam. Możesz wpaść.
Dokąd? Do pałacu?
Tak, wyślę po ciebie samochód.
- Żartujesz? Sami w pałacu? - Tak.
Zgoda.
To do zobaczenia.
Nawalimy się!
Nawalimy.
Poinformuję królewicza, że ma gościa.
Dziękuję.
A, jesteś. Witaj.
Lena, zgadza się?
Tak.
Wasza Królewska Maść…
Mość. Królu.
Było blisko. Wejdź, Leno.
- Miło, że przyszłaś. - Dziękuję.
Miło cię poznać.
Dziękuję. Nawzajem. Miło mi poznać króla.
Chodzisz do klasy Karla Johana i Margrethe?
Zgadza się.
Jest grzeczny?
Tak myślę.
To mnie pocieszyłaś.
- Jesteś przygotowana. - Tak.
Kalle na pewno to doceni. Uwielbia słodycze.
Lubisz owoce morza?
Tak. Zwłaszcza kraby.
Jedzmy.
Cześć, Leno. Witaj.
- Cześć. - Co ty odwalasz?
Wybacz. Zmienili plany.
Próbowałem zadzwonić. Sorki.
Dziękuję.
Zacznij od zewnątrz.
Dziękuję bardzo.
Pycha, prawda?
To dobrze.
Langusta na przystawkę i ryba na danie główne.
Karl Johan nie lubi skorupiaków,
chociaż jemy je co niedzielę.
Może woli pizzę.
Innymi słowy jest rozpuszczony.
Ładnie tutaj.
Dziękuję.
Bardzo podoba nam się…
wystrój.
- Gdzie mieszkasz? - Na ulicy Grevling.
Ponoć jesteś tu nowa.
Przeprowadziliśmy się z Horten do Oslo tego lata.
Z Horten.
Mam tam wielu przyjaciół. Żegluję z burmistrzem.
Ma córkę w twoim wieku. Znasz ją?
Nie.
Dziwne. Ilu ludzi mieszka w Horten?
Dwadzieścia siedem tysięcy.
A ile córek burmistrza jest w twoim wieku?
Margrethe.
Co?
Trzeba wszystko sprawdzić, gdy pojawia się ktoś nowy.
Zwłaszcza panny, które sobie sprowadzasz.
To było pyszne.
Dziękuję. Mamy świetnego kucharza.
- Smakowała ci pizza, Kalle? - Bardzo.
Dzień dobry.
Witaj.
Gość.
Rzadko mamy gości.
Kim jesteś?
Lena Karlsvik, Wasza Królewska Mość.
Nazywam się Sofia.
Miło mi poznać koleżankę Margrethe.
Przyszłam do Kalle.
Karla Johana?
Też miło.
Sverre, możemy pomówić?
Oczywiście.
Miło mi, Leno.
Nawzajem.
Przepraszam. Zaraz wrócę i zjemy deser.
Pewnie czujesz się jak w Pretty Woman.
Nowa w mieście i nikogo nie znasz.
I od razu podrywasz królewicza.
I jesz obiad z…
królem.
Nazywasz mnie dziwką?
- Sama to powiedziałaś. - Dość.
Jestem ostrożna.
Nikt cię nie prosił.
Ale muszę.
Nikt nie będzie cię trzymał za rączkę.
O co ci chodzi?
Nie umiesz być miła?
Jak ty?
Przyprowadzasz byle kogo do pałacu.
Że co?
Do mnie to „że co”?
Rozwinę myśl, gdy odłożysz serwetkę na miejsce
i przestaniesz zachowywać się jak menel.
Tak. Czas na deser.
Kto ma ochotę na deser?
Najadłam się. Ale dziękuję.
Też nie chcę.
Dziękuję, nie trzeba.
No tak. Macie cukierki.
Może jednego?
Cukierka? Nie, dziękuję.
Wolę karmelowy pudding.
A właściwie…
Co masz?
Mieszankę.
Zobaczmy.
Lukrecjowe, mogę?
Śmiało.
I Heksehyle.
Wieki ich nie jadłem. Mogę?
Proszę się częstować.
Dziękuję.
Nie ma za co…
królu.
Mów mi Sverre.
Nie śmiałabym. Ale mi proszę mówić Lena.
Wasza Słodkość Leno.
- Cześć.
Czas na obiad.
- Gdzie Theodor? - Śpi na górze.
- Jesteś głodna? - Już jadłam.
Tak? Gdzie?
W pałacu królewskim.
W… pałacu?
Tak.
Z kim?
Z… Kalle, Margrethe i Sverre.
Sverre…?
Tak. Z królem. Ja pójdę.
Na deser król zjadł Heksehyle.
- To pa. - Pa.
Idziesz?
Jak wszyscy. To bardziej obowiązkowe niż szczepienia.
- Co porabiasz w weekend? - Nie mam planów.
Dobrze. Może skoczymy na działkę.
Do Arniego.
Tylko jeśli będziemy mieć osobny pokój
z zamkiem i nikt nie będzie nam przeszkadzał.
Tylko my dwoje.
Zrobi się.
Co się dzieje z twoją mamą?
Jest chora.
Boi się, że nie jest dość dobra.
Ma stany lękowe.
Wyjdzie z tego?
Może.
Ale musi zrobić to, czego się boi.
Przyznać się do lęków. Do tego, że boi się wszystkiego i wszystkich.
- Matma? - Tak.
Na działkę?
Tak.
Jedzie z nami?
Hej.
Wziąć plecak?
Tak.
- Dzięki. - Spoko.
Miło państwa widzieć.
I Waszą Wysokość.
Pozwoliłam sobie złożyć koszulkę królewicza
po tamtym nieszczęśliwym wypadku.
Świetnie. Dziękuję.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Dzień dobry. Rodzice Leny, prawda?
- Wasza Wysokość. - A to Theodor, prawda?
- Cześć! - Dziękuję, że zaprosiliście Lenę.
Sucz.
Nie ma o czym mówić.
Przyjaciele Kalle są moimi przyjaciółmi.
Będzie wspaniale. Miłego weekendu.
Nawzajem. Miłego weekendu.
Dziękuję bardzo.
Elo.
GURO I KRISTIAN WRÓCILI DO SIEBIE
Nie. Nie rób tego.
A NIE JEST Z LENĄ?
ZNOWU JĄ RZUCIŁ FRAJERKA
WIDEO OPUBLIKOWANE
O cholera.
Nie.
Obrzydliwe!
- To chłopak Leny? - To Guro?
- A ona nie ma chłopaka? - Tak nie można.
- Jasna cholera. - Leno!
Jesteś słodka, kiedy śpisz.
- Możesz to usunąć? - Spoko.
Nie lubię być na zdjęciach.
Myślałem, że tylko Margrethe przez to odwala.
Dobra. Usunięte.
- Cholerka, pada. - Tylko kropi.
Jesteśmy pod Horten. Czujesz się jak w domu?
Możemy tu stanąć? Lać mi się chce.
Musisz tak wulgarnie?
Muszę się napić. A ty?
Nie, dzięki.
Dobra.
Leno!
Jasna cholera, Leno. Dawaj.
Cześć.
Przepraszam cię, Guro.
Niepotrzebnie to zamieściłam.
Przegięłam.
Nie wiem, czy moje słowa cokolwiek zmienią.
Wiem, że to było złe.
Do dupy.
Możesz mi wybaczyć?
Przepraszam.
Cholera!
Możesz mnie puścić?
Pieprz się, Leno. Już za późno.
Przepraszam?
Co tu się wyprawia?
Hej.
Wszystko gra?
Leno?
W porządku.
Tak?
Tak.
Szukałam łazienki.
Miała być tuż za rogiem.
Jest z drugiej strony, Wasza Wysokość.
Dziękuję.
W sklepie jest kolejka.
Pewnie powinnaś…
- Tak. Oczywiście. - Tak.
Jezu.
Byłaś tu bardzo lubiana.
Przepraszam. To stare dzieje.
Nie powiem Kalle.
Spokojnie. Zachowam to dla siebie.
Ale możesz mi wszystko opowiedzieć
kiedyś.
Jak zechcesz.
Dziękuję.
Kto to?
Guro.
Jest agresywna?
Na to wygląda.
Wytrzyj to, zanim Kalle cię zobaczy.
Gdzie byłaś?
W łazience.
Co to za zapach?
Kawa.
Ależ jesteś dojrzała.
Któreś z nas musi być.
Mamy pokój tylko dla siebie. Chodź.
Pływasz jak ryba.
Próbowałam ci to powiedzieć, kiedy mnie topiłeś.
To próbowałaś powiedzieć?
Ludzie krzyczeli, że umarłaś.
Co jest?
Hej…
Czy jestem obleśna?
Czemu tak myślisz?
Nie chcesz mnie.
Jesteś bardzo seksowna.
Serio.
Ale…
nagle spanikowałem.
Boję się, że zaciążysz.
Na pewno nie mogę mieć teraz dzieci.
Nie chodzi o ciebie.
To mój problem.
To było… O rany!
Właśnie tak zrobiła!
Obrzydliwe. Czemu o tym mówicie? To takie obleśne.
Wszyscy ucichli.
Teraz coś innego.
Ciekawie.
No dobra.
Od jednego do dziesięciu, na ile nasz nauczyciel, Ove, to ciacho?
Nie!
- Ze trzy. - Trzy?
Trochę surowo. Chyba pięć.
- Pięć? - Przynajmniej pięć.
Tak. Troszkę.
Przynajmniej siedem.
Możemy przestać? To obleśne.
- Obleśne. - Ma poczucie humoru. To seksi.
W Ove nie ma nic seksownego.
- Te oczy. - Tak!
- Ten uśmiech. - Tak, ten uśmiech.
- Kelle, jak myślisz? - Jest zabawny. To seksi.
Chyba z dziewięć.
Ove to świetny gość. Serio. Lubię go.
Kiedy do mnie mówi…
Powinniśmy oddać go w ręce Tess.
Co?
Nie, nie. Żeby go wystylizowała.
A nie…
No co? Czemu od razu o tym myślicie?
- Tess jest zajęta. - Co? Serio?
Zajęta zbieraniem fanów na TikToku i tak dalej.
I YouTube. Parę dni temu podpisała z nimi umowę.
Z nimi też?
- Internetowa zdzira. - Przestań!
Nie kumam.
Co wam zrobiła Tess? Nie rozumiem.
Czemu jej nie lubicie?
Bo zarabia na…
sprzedawaniu plotek.
Myślałam, że ma bloga o makijażu.
Tak, ale…
Wiesz, skąd ma tylu obserwujących?
Jest sobą, ludzie to lubią.
Zarabia na nas, na obcowaniu z rodziną królewską.
Jej pierwszy filmik na TikToku miał nas na drugim planie.
Rany.
A zdjęcie, które w zeszłym roku było wiralem,
zrobiła… Tess.
Skąd wiesz?
To oczywiste.
- Sprzedaje to. - Tak.
Nie możemy sobie pozwolić na więcej wycieków.
No nic, miło było dostać zaproszenie.
Dziękuję.
- Fajnie, że jesteś. - Tak.
Może czas na toast?
Tak!
Szampański wieczór!
Dajcie kieliszki.
Przelewa się.
Jak szalony.
Szampański wieczór!
Nie chcę wylać. Proszę, Margrethe.
Tak.
Jesteś oficjalnie częścią naszej dorocznej tradycji.
- Tak! - Zdrowie!
Witaj. Zdrowie!
Zdrowie!
Proszę, obiecaj, że dasz mi znać
Czy dasz mi znać
Jeśli nie będziemy…
Obiecaj, że dasz mi znać
Czy dasz mi znać
Jeśli nie będziemy razem
Jeśli pójdzie coś nie tak
Coś nie tak
Wyleję morze łez
Wiem, że idzie coś nie tak
Coś nie tak
Jeśli nam nie wyjdzie
To czym stanę się
Bez niej w życiu mym?
Jeśli nam nie wyjdzie
Wiem, że wątpisz w to
I nie widzisz ze mną się
Choć patrzysz na nich
Patrzysz na nich
Wiem, że byłem czymś więcej
Jeśli nam nie wyjdzie…
Możemy tylko poleżeć?
Coś zrobiłam nie tak?
Nie, mówiłem.
Tylko się o to boję.
Mam kondomy, więc luz.
Kalle?
Nie wiesz, jak to jest, kiedy ktoś nazywa cię ruchaczem
i rozpuszcza ploty.
Pokazuje twoje zdjęcia, kiedy nie wie, jak jest naprawdę.
To jak jest?
Nie tak, jak myślą.
Nie obchodzą mnie inni.
Nie szkodzi, jeśli od razu się nie uda. Czasem tak już jest.
Nie musisz mnie pocieszać. Dobra?
Dobra.
Czemu mi nie powiesz?
Mówiłem. Jesteś seksi. To nie ma nic wspólnego z tobą.
Czemu nie powiesz, że jeszcze tego nie robiłeś?
To takie poniżające.
Jesteś wspaniały.
Nie obchodzi mnie, co robiłeś, a czego nie.
Chcę tylko być z tobą. Rozumiesz?
Zaczynam to sobie uświadamiać.
Ludziska…
Rany. Powinienem był zapukać.
Zero ostrzeżenia.
Brunch gotowy.
I mamy gości, więc…
Może chcecie się przywitać…
Kiedy skończycie to, co robicie.
I luzik.
Nie będę przeszkadzać, cokolwiek tam robicie.
Nie żebyście coś robili, ale…
Załóż gumę, Kalle.
To cholernie ważne.
Co za głupol.
Pogadasz z nim?
A powinienem?
- To taki głupol. - To prawda.
Zapomniałam czegoś z domku.
Spotkamy się później? Muszę po coś iść.
Dobra.
JESTEŚ ŚWIETNY. PÓŹNIEJ CI WYJAŚNIĘ. LENA
Idziesz sobie?
Myślałam, że lubisz być w centrum uwagi.
Tak, idę. Poddaję się. Znowu mnie pobijesz?
Poddajesz się?
Trzeba było to zrobić dawno temu.
Przeprosiłam. Żałuję tego.
Co jeszcze mogę zrobić?
Też nie jesteś niewiniątkiem.
Powiedz mi jedno.
Czemu musiałaś bzyknąć Kristiana?
Żartujesz?
Zerwaliście ze sobą, Guro. Byliśmy parą. Kochałam go.
- Zanim się do niego dorwałaś. - Raz się całowaliśmy. On zaczął.
- A potem cię rzucił. - Bo mnie wydałaś.
Zdradziłaś go.
A ty to nagrałaś.
I pokazałaś całemu światu.
To konto miało 2000 obserwujących.
Tak. Przepraszam. To był błąd.
Ty pipo.
No dobra. Mam dość.
A co z królewiczem? Wie, z kim się zadaje?
Zwłaszcza że potrzebuje zaufanych ludzi.
Jak zareaguje?
Tak samo jak inni.
Uzna mnie za dupka.
Przywykłam, możesz mu powiedzieć. Wali mnie to.
Na razie.
I nie wysyłaj mi anonimów. Pieprzona incelka.
OD KALLE: GDZIE JESTEŚ?
OD FANNY: CZEKAMY NA CIEBIE!
COŚ NIE TAK? PRZYJECHAĆ PO CIEBIE?
OD KALLE: CO JEST?
Tu nie wolno chodzić.
Nie ma tu drogi pieszej.
Pan wolny?
Tak.
Podwiezie mnie pan do Oslo?
Tanio nie będzie.
W porządku.
OD MAMY: WSZYSTKO DOBRZE, SŁONKO? FAJNIE JEST NA DZIAŁCE?
DO MAMY: WYŚLESZ 1000 KORON? PÓŹNIEJ WYJAŚNIĘ
OD MAMY: U NAS WSZYSTKO DOBRZE! JESTEŚMY NA BIWAKU.
OD MAMY:
DO MAMY: WSZYSTKO GRA! NA TJØME JEST UROCZO
DO KALLE: MUSIAŁAM WRÓCIĆ DO DOMU.
JESTEM W AUTOBUSIE. PÓŹNIEJ WYJAŚNIĘ.
DO TESS: POMOŻESZ MI Z CZYMŚ? BĘDĘ ZA 20 MINUT
CENA: 3850 KORON
- Cześć! - Cześć.
Dziękuję bardzo.
Cześć!
Cześć.
- Proszę. - Dziękuję.
- Nie ma za co.
Coś nie tak z tobą i Kalle?
Można tak powiedzieć.
Chcesz pogadać?
Wolę nie.
Naprawdę dziękuję.
W porządeczku.
Oddam ci. Obiecuję.
Tutaj mieszkam.
Podano do stołu.
Rany!
No nie? Domowe naleśniki,
owoce i miód,
organiczne banany i melony,
a do tego herbata. Mamy oolong i czarną.
Poproszę oolong.
Poproszę to samo co Tess.
Czyli białą.
W porządku.
Dobrze.
Albo jednak wolę czarną.
Dobrze. To taką zrobię.
Musi parzyć się przez trzy minuty.
Oolong przez pięć minut. To bardzo ważne.
Zmierzymy czas. Dziękuję.
Nie będę przeszkadzać.
Smacznego.
- Dzięki! - Bardzo dziękuję.
Jedz.
Mogę rękami?
Śmiało.
Jak to jest być częścią wewnętrznego kręgu?
Nigdy nie… nadawałam się do takich kręgów.
Nie wiem, czy byłam jego częścią.
Już nie jestem.
Prowadzę poważnego bloga o modzie.
Na pewno nie myślę
o wrzucaniu fotek idioty z półnagimi laskami.
Ale księżniczka-paranoiczka nie chce w to uwierzyć.
Do kitu, nie?
Na początku było do kitu,
ale teraz to nawet lepiej.
Kiedy odstajesz od reszty,
dowiadujesz się, kim jesteś poza swoją grupą.
Odkrywasz, kim jesteś…
sama ze sobą.
Uśmiech.
To naprawdę straszne,
ale i czasami miłe.
Bo jeśli odstajesz od reszty,
zaczynasz mieć w dupie to, czego inni od ciebie chcą.
Wiedziałam. Łatwo zrobić z ciebie laskę.
OD ARNIEGO: CZEŚĆ! SZKODA, ŻE MUSIAŁAŚ JECHAĆ.
NIE WIEM, CO SIĘ STAŁO, ALE DBAJ O NIEGO.
NIGDY GO TAKIM NIE WIDZIAŁEM.
DO KALLE: ZAKOCHAŁAM SIĘ W TOBIE. WSZYSTKO WYJAŚNIĘ.
BĘDĘ TU NA CIEBIE CZEKAĆ JUTRO O 17.
Eleganckie kanapeczki z mrożonej pizzy.
Mój brat byłby zachwycony.
Szkoda, że tego nie zobaczy.
I podgrzewacze. Ale uroczo.
Co tu robisz?
Przyszłam ci powiedzieć, że masz zostawić Kalle.
Co?
Pogawędziłam z twoimi znajomymi z Horten.
Zwłaszcza Guro ze stacji.
Była rozmowna.
Okazało się,
że największą kłamczuchą,
największą cholerną plotkarą
i zdecydowanie największym dupkiem…
jesteś ty.
Popełniłam ogromny błąd.
- Staram się go naprawić. - Za słabo.
Moja rodzina nie potrzebuje w swoim otoczeniu ludzi,
którzy kłamią w sieci.
I takich,
którzy mają w poważaniu konsekwencje.
Głupio się zachowałam.
Ale nie myśl sobie, że odpuszczę, bo ty mi tak każesz.
Możesz sobie być królewną.
Nie słucham szmat urodzonych w czepku na dupie.
Ile lat ma twój syn?
Prawie dwa?
W jakim wieku go urodziłaś?
Miałaś 16 lat?
Mocna rzecz.
To szalenie imponujące.
Ucichłaś. Uderzyłam w czułą strunę?
Nie martw się.
Rozmawiałam tylko z Guro.
Kalle nic nie wie.
Lepiej, żeby wszystkiego nie wiedział.
Nie chcę żadnych kłopotów, Leno.
Nie chcę tego.
Ale moja rodzina cierpi.
I mama… królowa jest chora.
Jeśli do tego wszystkiego będziemy musieli znosić
niezrównoważoną nastoletnią matkę,
to się załamiemy.
Dlatego musisz dać Kalle spokój.
Bo jak nie, powiem wszystkim…
że nie masz młodszego brata,
tylko syna.
Będzie rzeź.
Cześć.
Nie kumam.
Co tam?
Zgubiłaś telefon?
Nie.
Widziałem kocyk w parku. Gdzie byłaś?
Czemu nie odpisałaś?
Martwiłem się.
Zapomnij. To było głupie. Walić to.
- Walić co? - Wszystko.
Puść! Walić nas. Już dłużej tak nie mogę.
Daj żyć.
Odbija ci.
Ciężko ci skumać, że mam dość?
Przyznaj się. Masz, czego chciałaś.
Masz rację.
Miałam cię za seksi ruchacza.
Chcę kogoś do ruchania, a nie impotenta z kompleksem mamusi.
Jebać to.
Problem w tym…
Zaraz obiad.
Za pięć minut pizza.
Kotku.
Kochana Leniu.
Słoneczko.
Hej.
Skarbie?
Co?
To koniec.
Kochana.
Wszystko będzie dobrze.
Nie, to koniec.
Koniec.
Koniec z normalnym życiem, koniec z udawaniem.
Coście, do cholery, myśleli?
Że po prostu pójdę do nowej klasy
i znajdę przyjaciół, kiedy mam syna?
I pieprzona przeprowadzka. Serio?
Twoja mama zmieniła pracę, żeby zająć się Theodorem,
żebyś mogła normalnie żyć.
Przeprowadziliśmy się też dla nas.
Tata dostał pracę, chciałaś zmienić środowisko.
Jesteś mamą i nastolatką. Przeżyj jedno i drugie.
Czy wy nic nie rozumiecie?
To nie wyszło.
Rozumiecie? Nie mogę być tym, kim byłam.
Próbowałam zdobyć przyjaciół, imprezować.
Próbowałam mieć chłopaka, chociaż jest pieprzonym królewiczem.
Ale to niemożliwe.
Już nigdy nie będzie w porządku.
Gdybyście z Kristianem podzielili się obowiązkami,
dalej bylibyśmy w Horten. Pomagalibyśmy ci.
Nie zmuszamy cię do bycia kimś, kim nie jesteś.
Musisz sama to odkryć.
Ale miałaś tylu wrogów
po wrzuceniu zdjęć z imprezy.
Nie wychodziłaś z domu.
Nienawidzę swojego życia.
Nienawidzę.
Nie, kotku.
Hej.
Moja mała.
Wszystko będzie dobrze.
Wszystko się ułoży.
Zacznij jeść. Pójdę do Theodora.
Mamo, ja pójdę!
Mamo? Mamo?
Tato!
Karlsvik?
Christine Sand, ordynatorka.
Będzie dobrze.
Podejrzewamy zakrzep krwi w tętnicy wieńcowej serca.
Była niedotleniona.
To może prowadzić do zawału.
Ale udało nam się przeprowadzić przezskórną interwencję wieńcową.
Wróci do pełni zdrowia.
Ale zatrzymamy ją na oddziale na kilka dni.
Dziękuję. Możemy ją odwiedzić?
Oczywiście. Śpi po przyjęciu leków.
Wszystko dobrze?
Tak, tylko…
Wiem, że wyjdzie z tego, ale…
to dziwny widok.
Ciężko mi było w życiu, zanim poznałem twoją mamę.
Czułem się sam na świecie.
Ale zjawiła się
z uśmiechem.
Jakbym wrócił do domu.
Cześć.
To Theodor, mój syn.
Ma 14 miesięcy i jest najsłodszy na świecie.
Utrzymywałam go w sekrecie,
bo się wstydziłam.
Przepraszam wszystkich, których okłamałam.
Jest was wielu. Przepraszam.
Ktoś jest pewnie wściekły.
Pewnie nie chcesz mnie więcej widzieć.
Ale przede wszystkim chcę przeprosić Theodora.
Nigdy więcej nie będę się ciebie wstydzić.
Patrz.
Aż tak źle?
W porządku. Będzie dobrze.
Patrz!
Miło?
Królewska uczta, Leno.
Dobra robota!
Widziałam twój post na Instagramie.
Dużo serduszek i pięknych wiadomości.
- Obawiałam się najgorszego. - Tak.
Ale… wybaczyłam Kristianowi.
Naprawdę?
Bo tak sobie pomyślałam…
Wpadka nie tyczy się tylko dziewczyny, ale i chłopaka.
Dziewczyna ma większą kontrolę.
Więc…
Ktoś, z kim zacząłeś się umawiać,
mówi, że będziesz tatą i nic nie poradzisz. Można spanikować.
Albo wziąć to na klatę jak facet.
Ciekawe, jak byś wyglądał, gdybyś miał być tatą w wieku 16 lat.
Poznaliśmy się, gdy miałem 25.
Właśnie. Spanikowałeś, kiedy powiedziałam ci o ciąży.
Zaszłaś po trzech miesiącach.
Też prawda.
Ale to nie usprawiedliwia wskoczenia na transatlantyk.
Serio?
Ale szybko zawróciłem.
No dobra, ale chodzi mi o to,
że jeśli Kristian zechce, może być częścią życia Theodora.
Już się nie złoszczę.
To bardzo dojrzałe.
Co tam?
Bal maturalny, ale się na niego nie wybieram.
- Wyciszę to. - Pokaż.
Co napisali? „Gdzie mieszkasz?”
„Podwieźć cię?”
„Chodź na bal, z dzieciakiem czy bez”.
„Kto wie, gdzie jest Lena?”
Otworzę.
Dzieciak? Nic nie mówiłaś o dziecku.
Wybacz.
Nie do wiary.
Nie jesteś ubrana.
Nigdzie nie idę, więc… Nie powinnaś już tam być?
Tak, ale próbowałam znaleźć twój dom,
a ty nie odpisywałaś.
Gwiazdy zawsze się spóźniają.
- Cześć. - Cześć!
- Witamy. - Dziękuję!
Jestem Lise, a to Bjørn.
Miło mi. Tess.
Miło mi.
- Widziałam twojego Insta. - Fajnie.
Lena jest gotowa na imprezę. Prawda?
Ani trochę. Nie mam co założyć.
Nie masz kiecki balowej?
Nie.
Mam coś w tym stylu.
Miałam to na sobie raz.
Dajcie mi 20 minut z maszyną do szycia.
O rany, Leno.
- Wyglądasz bosko. - Dziękuję.
Mówię poważnie. Miło cię widzieć.
Myślałaś, że nie lubimy dzieci?
Kochamy! A czego tu nie kochać?
Pieluchy nie są takie super.
Kumam.
Kto by pomyślał.
Chętnie go poznamy.
Nazywa się Theodor.
Ponoć twoja mama jest chora.
Wszystko dobrze. Dzięki.
Wyglądacie świetnie.
Moi drodzy.
Idźcie na swoje miejsca.
- Jesteś spoko. - Dzięki.
Wszyscy wiedzą o dzieciaku.
Obiecuję nic nie mówić o tym, jaka z ciebie plotkara,
jeśli zostawisz mojego brata, jasne?
Brawa dla naszych muzyków!
Moi drodzy, dzisiaj pragnę wznieść toast.
To dla mnie zaszczyt
powitać was na tegorocznym balu!
Najpierw informacje praktyczne.
Wyjścia awaryjne są…
Gdzie Kalle?
…na końcu…
Nie wiem.
…i dwa z boku.
Zazwyczaj poznaje się je po zielonym znaczku.
Zanim przejdziemy do posiłku i reszty wieczoru,
pragnę przedstawić specjalnego gościa,
który chce zabrać głos. Wasz kolega,
przyszły król Norwegii,
Jego Wysokość
królewicz Karl Johan!
Kalle!
Dziękuję, Ove.
Cześć!
Wyglądacie świetnie.
Jak wiecie, nie mam talentu muzycznego.
Masz!
Dzięki, Gunnar.
Ale chcę wam coś zagrać.
Przestań marzyć o cudach
Bo nigdy ci się nie uda
Nie przepraszaj za to Czego nie zrobiłaś
Bo wnet pomyślisz że Tylko to wyśniłaś
O Boże, co za ból Coś jest tak blisko, a tak daleko
Dawaj, Lena
Co zrobimy teraz?
Dawaj, Lena
Theodor to twój…
Wybacz kłamstwo.
Jest coś jeszcze?
Wybaczysz?
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz