Downloaded from YTS.MX
Gotowi?
Official YIFY movies site: YTS.MX
Moje decyzje?
Przeciętny człowiek podjąłby takie same.
Postąpiłbyś tak samo w tych okolicznościach.
Witajcie. Jestem John McAfee.
Założyciel firmy antywirusowej McAfee.
Odkąd z niej odszedłem,
stałem się częścią czegoś większego.
Pewnie znacie program antywirusowy McAfee.
Założyciel tej firmy od miesiąca się ukrywa.
John McAfee jest poszukiwany.
Policja chce go przesłuchać w sprawie zabójstwa sąsiada.
W pewnym momencie był wart 100 milionów $.
Były złoty chłopiec z Doliny Krzemowej
ukrywa się obecnie gdzieś w Ameryce Środkowej.
Planowaliśmy nakręcić gościa, który się ukrywa.
Musimy jechać.
- Cholera, nie wziąłem paszportu. - Ja mam.
Nie wiedziałem, jak daleko zajdziemy.
Zatrzymaj się.
Zapomniałeś włączyć kamerę. Jaja sobie robisz.
- Kurwa, nie. - Nie?
Nie.
NETFLIX — FILM DOKUMENTALNY
Wsadzą mnie do więzienia, sądząc, że mogę zbiec,
bo to prawda.
To moja specjalność.
To nie będzie film o seksie i przemocy,
choć pewnie i to zobaczycie.
To opowieść o człowieku.
Mogę zamówić sushi?
Po prostu to przeżywam w niezwykle intensywny sposób.
Że co, kurwa?
Strzelałeś w powietrze, krzycząc: „Zabiję skurwysyna”.
Wszyscy popełniamy błędy.
Czy McAfee to odnoszący sukcesy biznesmen, który oszalał
i zabił sąsiada?
A może jest potencjalnym wybawcą Ameryki?
John McAfee, kandydat na prezydenta.
Nie chciałbym namawiać was do alkoholu, narkotyków, przemocy i szaleństwa.
Co tu się, kurwa, dzieje?
Ale mnie zawsze to pomagało.
John miał informacje o wszystkich.
Nie jesteś paranoikiem, jeśli naprawdę cię ścigają.
Brałam w tym udział.
Kartel próbuje go zabić.
Czyż to nie jest historia warta opowiedzenia?
Połączenie Jamesa Bonda, Człowieka z blizną i Indiany Jonesa.
Wasze zdrowie.
To byłoby hasło przewodnie.
To niebezpieczny człowiek.
BELIZE, AMERYKA ŚRODKOWA
Każdy uwielbia Belize.
DZIENNIKARZ
Lot z Miami trwa dwie godziny.
Można tu znaleźć świątynie Majów,
bezludne wyspy z jednym drzewem.
Można nurkować z rekinami wielorybimi.
Można przyjechać tu na emeryturę.
Wielu ludzi zbudowało tu nowe życie.
Ale rząd niedostatecznie sprawdza osoby,
którym pozwala przenieść się do tego kraju.
To idealne miejsce dla wielu ludzi,
którzy uciekają przed czymś z Ameryki Północnej.
Wielu z nich ucieka do Belize.
PIONIER ANTYWIRUSÓW
Zostałem stałym rezydentem Belize
i jestem bardzo wdzięczny temu krajowi, że pozwolił mi
mieszkać tu na stałe.
Wszyscy znali Johna McAfee.
Widzieli go, jak jeździ po wyspie z psami.
Pewnego dnia coś przydarzyło się jego sąsiadowi.
Byłem tu pierwszym reporterem.
Morze i słońce – to właśnie dlatego
turyści przyjeżdżają do San Pedro na wyspie Ambergris Caye.
Atmosfera wydaje się jednak trochę zaburzona
przez tragedię z ostatniego weekendu.
W domu tuż za mną, pośród rajskich palm kokosowych,
pochodzący z Florydy 52-letni Gregory Faull
został postrzelony w tył głowy.
Gdy tam dotarłem, nie było śladów włamania.
Policja powiedziała, że nic nie zostało zniszczone.
Musiał sam wpuścić tę osobę.
Przed śmiercią
Faull skarżył się władzom na swojego sąsiada,
pioniera programów antywirusowych, Johna McAfee.
Pewnie znacie program antywirusowy McAfee.
Założyciel tej firmy, John McAfee, ukrywa się,
a policja chce go przesłuchać.
W niedzielę policja dokonała nalotu na rezydencję pana McAfee na wyspie,
by przesłuchać go w sprawie zabójstwa,
ale nie było go na miejscu.
Powiedział, że się ukrywa,
bo jeśli policja go znajdzie, to go zabije.
Ciężko w to uwierzyć,
ale to jedna z tych sytuacji, które muszą być prawdą.
Czy myślę, że miał coś wspólnego ze śmiercią Faulla?
To bardzo prawdopodobne.
Gotowi?
GRUDZIEŃ 2012 ROKU
Jesteśmy na międzynarodowym lotnisku w Miami.
Jest 7.30 rano.
I zaczynamy przygodę z Johnem McAfee.
Dostałem telefon, a z nim największy temat w karierze.
John McAfee…
To idealna historia, a my będziemy świadkami jej końca.
To historyczna chwila.
Nie mogę się doczekać, by zobaczyć, w co ten facet nas wpakuje.
Pomyślałem,
że będzie fajnie. I wsiadłem do samolotu z Robertem.
Jaki był plan?
Nie mieliśmy planu.
KAMERZYSTA
Nie wiedziałem…
Planowaliśmy nakręcić gościa, który się ukrywa.
Jedziemy.
Jakby co, kocham cię, mamo.
Miałem za zadanie nagrywać dźwięk, montować i kamerować.
Rocco miał rozmawiać z Johnem.
ZBIEGŁY POTENTAT ROZMAWIA Z CNN
Jutro mamy przyjechać na lotnisko.
Mam mieć na sobie niebieski szalik.
Mnóstwo taksówkarzy będzie pytać:
„Podwieźć pana?”.
Aż w końcu któryś powie: „Przepraszam za spóźnienie”.
Do tego auta wsiądziemy.
Wiedziałem, że to gorący temat.
VICE robiło swoje śledztwo.
Jadę tam z naczelnym. Chcieliśmy być pierwsi.
Jutro będę dosłownie pływał z rekinami.
Nie wiem, czy John McAfee to rekin,
może płaszczka, bo unosi się na powierzchni.
Ma ten pieprzony ogon.
Dźgnie cię nim, jak mu podpadniesz…
Kurde, dokąd teraz?
Przez 20 lat sygnował swoim nazwiskiem program antywirusowy.
Intel kupił jego firmę za siedem miliardów dolarów.
Był zatrudniony jako programista w Instytucie Badań Kosmicznych NASA.
Pracował przy programie Apollo.
To jeden mały krok dla człowieka…
Facet był jakby odpowiednikiem
Billa Gatesa i Steve'a Jobsa.
Przeszedł od potentata antywirusowego do jogi i medytacji.
JOGA Z JOHNEM MCAFEE
Po prostu filmowałem i piłem.
Jakieś głupoty, znak zakazu palenia, drink.
Byłem niezwykle naiwny, nie wiedziałem, jak daleko się posuniemy.
Kto wie, w jakie gówno się pakujemy.
Ale jak moglibyśmy odmówić?
Skanowanie antywirusowe, możliwe, że narkotyki, broń.
- Więc… - Jak w filmie.
Właśnie. Jesteśmy teraz w filmie,
oby tylko nikt nie zginął.
To ekscytujące.
Ale nie kupiłem nowego sprzętu.
Jedną z kamer, którą nakręciłem ten dokument,
dostałem od kogoś w barze.
Dobry wieczór państwu, w imieniu…
Przeszliśmy odprawę celną bez problemu.
Staliśmy razem, a obok podjechał van.
W środku był John i kazał nam wsiadać. Więc wsiedliśmy.
- Jak się masz? - Dobrze. Jestem tylko kamerzystą.
- Nie gadam z dziennikarzami. - Nie będę robił wywiadów.
Gadam z tymi, którzy trzymają kamerę.
Żartuję.
Była też Sam, dziewczyna Johna.
Wkładał sobie do ust kwiaty.
Po co to robisz?
Płatki róż.
Kazał nam kręcić, gdy jest w przebraniu,
gdy udaje, że miał udar albo że nie może mówić.
Robił takie ruchy, jakby był niesprawny.
Uznałem to za dziwne.
Może być? Udało się?
Dlaczego chcesz udokumentować tę część swojej drogi?
Chodzi o dramaturgię.
Zdecydowanie.
Mamy tu niebezpieczeństwo, przygodę, ryzyko, niepewność.
- Ludzie to uwielbiają. - To fakt.
Tak opowiem moją historię.
Chyba że tak to zmontujecie, że będę gadał bzdury.
To będzie długi dokument.
Wiem, że jeśli powiem dość dużo, możecie zrobić ze mnie,
- kogo chcecie. - Montaż.
Świętego, diabła, co chcecie.
Ale zanim skończymy, będziemy już przyjaciółmi,
więc może znajdziecie dla mnie współczucie.
To musi być przed 13.
Moje życie od tego zależy. Dobrze, przyjacielu?
John zamierzał uciec z Belize do Gwatemali.
Mam wieść od kolesia, który jest byłym policjantem.
Premier wyznaczył nagrodę 150 000 dolarów dla tego, kto mnie ustrzeli.
Ustrzeli?
Tak. Albo zabije.
Był przerażony tym, że władze mogą go złapać.
Spotkamy się z nim za godzinę.
Mówił, że ściga go sam rząd Belize.
Że powołano specjalne jednostki.
Więc chciał stamtąd uciec.
To koleś, który ma środki, by spierdolić z kraju,
jak zrobi się gorąco.
Powiedział, że zhakował komórki członków rządu Belize.
Musi się tam dziać dużo pojebanych rzeczy.
Nazwijcie to prawdą czy tajemnicami.
McAfee jest dobry w szantażowaniu ludzi.
To nie są jakieś śmieszki z moją kuzynką Susie.
Mamy do czynienia z ludźmi, którzy robią złe rzeczy,
o których inni mają koszmary.
Potem wkradliśmy się do hotelu tuż przy granicy z Gwatemalą.
To był hotel w lesie deszczowym.
Było pięknie.
Boże, to była czysta magia.
Sposób, w jaki słońce przebijało się przez liście.
Niczym małe wróżki.
Panował tam swego rodzaju spokój.
Ale było naprawdę mgliście. I ślisko.
A niech to. Kurwa mać.
Kuźwa, zajebiście bolało.
O kurwa.
Kurwa.
John wlókł się po hotelu.
Próbuję go nakręcić, ale paruje mi obiektyw,
bo straszna tam wilgoć.
Było ciężko.
Chcemy zobaczyć rzekę Dulce. Daleko stąd mamy?
Ku mojemu zaskoczeniu,
całą dobę odgrywał tę rolę przed pracownikami hotelu.
Nie rozpoznali go,
mimo że trąbiły o nim już wszystkie telewizje w kraju.
Nie poznałem go. Nie wiem, jak wygląda.
PREMIER BELIZE
Nie chcę być niemiły, ale wydaje się strasznym paranoikiem.
Powiedziałbym nawet, że zwariował.
Za nami pierwszy dzień.
Jest pierwszy grudnia, godzina 22.
Bezpiecznie dojechaliśmy w pobliże południowo-wschodniej…
granicy Belize.
Nie jest dźwiękowcem.
Tak, rozumiem.
Wiem, co się dzieje.
Jasne.
Przetrwałeś listopad.
- Cały listopad. - Niesamowite.
W pierwszych wywiadach
chciałem wyciągnąć z niego jak najwięcej o serii wydarzeń
okalających zabójstwo.
Wiedziałem, że najlepiej będzie,
jeśli zmuszę go, by siedział.
By siedział w jednym miejscu jak najdłużej.
Przypominałem mu, że w każdej chwili mogą go zamknąć
albo zabić.
Więc musimy wykorzystać te chwile.
Czujesz się tu bezpiecznie?
Teoretycznie gliny mogłyby tu wpaść.
Nie ma tu zamków. Mogliby rozciąć te siatki.
Myślałem o tym wczoraj wieczorem.
To prawda, mogliby.
Też o tym myślałem.
Czy czuję się bezpiecznie?
Nie czułem się tak, odkąd wyjechałem.
Jak mógłbym?
Przypomniało mi się…
- Nie możecie tu rozmawiać. - Przepraszam.
- Nie możecie. - Masz dziewięć minut.
Ale coś się wydarzyło…
Dobrze.
…i znów trzeba było uciekać.
Ale Johna tu nie ma.
Macie małe okienko czasu.
Wiem, musimy jechać.
Pakowałem się, przepraszam.
Jasne.
Kurwa. Niech to.
- Co? - Nic.
Nie możesz tak mówić.
- Nie, spoko. - Paszport?
- Cholera, nie wziąłem paszportu. - Ja mam.
- Czekaj, jest tu. - Kurwa.
Nie mów tak.
Znalazłam też pokrowiec na aparat.
Dzięki. Dobra, jedziemy.
Byliśmy blisko, żeby was zostawić.
- Teraz? Czemu? - Tak, tutaj.
Kazałem Thomasowi ruszać.
- Przepraszam. - Myślałem, że musimy ruszać.
- Przepraszam. - Spoko.
Biegłem.
Jesteśmy na otwartym morzu i płyniemy do pieprzonej Gwatemali.
GWATEMALA – BELIZE
Powiedział mi, że szukał mnie całe życie.
Gdy go poznałam, miałam 18 lat.
Byłam młoda, głupia i naiwna.
A on wydawał mi się seksowny.
Jak się czujesz, Sam?
Wczoraj w aucie źle się czułaś i masz chorobę morską.
Nic mi nie jest.
W porządku?
Cieszysz się, że tu jesteś?
Tak.
- Wstydzi się kamery. - Cieszę się.
- Wstydzę się kamery. - W porządku.
Mieliśmy razem zamieszkać
i adoptować dziecko, bo John miał wazektomię.
Mieliśmy wieść normalne życie.
Po tej całej sytuacji z jego sąsiadem
wszystkie nasze plany legły w gruzach.
On chciał wrócić do Ameryki.
Dzięki, przyjacielu.
Powiedziałam mu, że pojadę z nim.
Że zostanę u jego boku do końca.
Gdy opuścił Belize, poczuł prawdziwą ulgę.
Stosunki między Belize i Gwatemalą są napięte,
więc zamierzał to wykorzystać.
Ale masz dużą kamerę.
Dzięki.
- Skąd jesteś? - Memphis, Tennessee.
Co ty tutaj robisz?
Nagrajmy tu krótką wypowiedź.
Chwila.
Dotarliśmy do brzegu w Livingston w Gwatemali.
To ciekawe miejsce. Wzbudzamy zainteresowanie.
John jest bezpieczny.
Teraz chyba idziemy do celników.
Dotarliśmy do Gwatemali.
Co teraz zrobimy?
Ci głupcy, włącznie z Johnem, niczego nie rozumieli.
Przypłynęliśmy tam nielegalnie,
bo nie podstemplowali nam paszportów przy wyjeździe z Belize.
Jeśli tak robisz, to cię złapią.
A bez dowodu na legalny wjazd do kraju
deportują cię z powrotem do Belize.
Gdybym wiedział…
- Como? - Macie stempelek z wcześniej?
- Słucham? - Skąd?
Podstemplował nam coś?
Przyjechali z Belize i chyba mają stempelek z…
Przyjechali z Punta Gorda? Powinni mieć stempelek.
Co możemy zrobić?
- Ja się tym zajmę. - Przyjechali z lotniska.
Nie.
- Nie? - Nie.
Mówiłam, żebyś tak nie robił.
Celnik trochę się wkurzył.
Oznaczył nasze paszporty.
Wpadliśmy w lukę prawną, która miała realne konsekwencje.
Nielegalny wjazd do kraju, nielegalny wyjazd.
Za to idzie się do więzienia.
Powiedziałam, że mam tam wujka, który jest prawnikiem.
Że pracuje dla prezydenta Gwatemali.
Że załatwię jego numer
i może on pomoże nam z tymi stempelkami.
Może…
- Zadzwonimy do niego. - Czekaj.
Może załatwi ci stempelek,
by nikt się o tobie nie dowiedział.
Pomyślałem sobie: „Chwila”.
Mają tu hamburgery?
Wujek twojej młodziutkiej dziewczyny Sam
był wcześniej prokuratorem generalnym Gwatemali?
Pod jednym z najbardziej skorumpowanych reżimów w historii? Serio?
W tym miejscu wycofałem się i pomyślałem:
„Kurwa, co tu się wyrabia?”.
John McAfee jest poszukiwany.
Prowadzona jest obława na McAfee'ego. Dzień dobry, Marlo.
Były złoty chłopiec z Doliny Krzemowej
ukrywa się obecnie gdzieś w Ameryce Środkowej.
Dżungla jest niesamowita. To magiczne królestwo.
Rządzi się prawami, których nie stworzył człowiek.
Prawa, na których opiera się reszta świata,
nie mają tu racji bytu.
Panuje tu sprawiedliwość darwinizmu.
Gdy ktoś pyta mnie, czy moim zdaniem John zabił swojego sąsiada,
odpowiadam, że nie wiem.
On twierdzi, że go ścigają,
bo nie przekupił rządu.
Chcieli go skrzywdzić, pozbyć się go.
Na czarnym telefonie jest numer do mojego wujka.
Ale czarny…
Tak, to on. Halo?
Tak?
Mówi John McAfee, jestem tu z Samanthą.
Próbuję wynająć limuzynę, by zabrała nas z Fronteras
do miasta.
Dziękuję. Zadzwonimy rano.
Przepraszam za kłopot.
Dobrze.
Do widzenia.
Bierzcie torby, śpimy tutaj.
- Masz zdjęcia? - Tak.
Żeby podstemplować paszporty,
musimy jechać do oddalonego o sześć godzin miasta Gwatemala,
które leży w centrum kraju. Kurwa, wyczuwam kłopoty.
Spotkamy się z wujkiem Sam, który jest tu podobno kimś ważnym.
Jeśli nam się uda
i dotrzemy do jej wujka,
chyba będziemy bezpieczni, a zwłaszcza John.
A potem muszę stąd wypierdalać.
Następnego ranka znów trochę pokręciliśmy.
Kręcimy.
Wierzę, że wujek Sam jest dość mądry i ustosunkowany,
by bezpiecznie przewieźć nas do siebie, a tam będziemy już wolni.
Zatrzymaj się.
Zapomniałeś włączyć kamerę.
Zacznij od nowa.
- Kurde. - Od klapsa?
Dojechaliśmy z Belize do Fronteras w Gwatemali.
Przeprowadził fajny wywiad z dwoma kamerami.
Skończyliśmy fragment,
na którym korespondent
kiwa potwierdzająco głową, zrobiliśmy kilka zbliżeń.
Poważnie?
Potem uzgodniliśmy, że zrobimy sobie zdjęcie.
Mieliśmy napisać coś na bloga VICE.
JESTEŚMY Z JOHNEM MCAFEE, FRAJERZY
To było coś w stylu: „Mamy wywiad na wyłączność.
Możecie nam possać”.
„Załatwiliśmy wywiad. Walcie się”.
„Jesteśmy VICE i nic nam nie przeszkodzi”.
Po publikacji zdjęcia rozdzwoniły się telefony.
Napisałem Jonathanowi i ludziom od PR-u,
żeby zrobili zrzut ekranu, by nie można było wyśledzić danych geograficznych.
To firma od mediów cyfrowych,
a tego nie pojmują.
Podkreślałem to.
A oni i tak je opublikowali.
Metadane zapewniają autentyczność pliku.
Ale zawierają też geolokalizację.
Zdjęcie zawierało te dane.
Zdradziło nasze współrzędne GPS.
Wielu z nich pisze:
„Podziękujcie VICE za zdradzenie waszych danych GPS
w opublikowanym zdjęciu. Ups!”.
„Co za katastrofa. No nieźle”.
Trzy kilometry na północny wschód jest pas startowy.
Tutaj.
Wyznaczono nagrodę.
Wystarczająco dużo, by naprawdę postarali się mnie znaleźć.
Ma się tu zjawić przyjaciel,
ale też nieprzyjaciele.
Jeśli przyjaciel będzie pierwszy, czeka nas udany dzień.
W przeciwnym wypadku będzie bardzo kiepski. Tak to wygląda.
Jaki będzie „kiepski dzień”?
Nie wiem. Mam dziesięć palców,
a przed zachodem słońca mogę mieć już mniej.
…zrobić zrzut zdjęcia…
To nie było normalne.
- To nie wygląda na Meksyk. - Pasuje.
Tak? Mogę je przyciąć.
To niewiarygodne. Po prostu szaleństwo. Zdjęcie jest podpisane moim nazwiskiem.
Zmień nazwisko.
Sytuacja się zmieniła.
Wy też macie przejebane, jak was złapią.
Jeśli aresztują was ze mną,
jest szansa, że źle was potraktują.
Wierzyliśmy, że obaj mamy przejebane.
Kurwa.
Sam kontaktowała się z wujkiem,
a on kazał nam jak najszybciej
dojechać do miasta Gwatemali.
„Wyślemy po was kierowcę. Już do was jedzie”.
Wujek kazał nam się spakować.
Żadnych innych instrukcji. Zadzwoni do nas.
Jak tym razem nie będziecie gotowi, to was zostawię.
Jesteś spakowany? Gotowy do lotu?
Już nie jesteście tacy zabawni.
Lepiej się postarajcie, bo was tu wyrzucę.
O rajusiu.
Ludzie mówią, że przypominam Jokera.
Może to faktycznie dobre porównanie?
Jaki był Joker?
Skurczybyk miał wszystko w dupie.
Myślicie, że ja mam inaczej?
Nie, ludzie, skądże.
I niech tak, kurwa, zostanie.
Przedstawiał siebie jako niezwyciężonego
i nietykalnego.
Jakby świat kręcił się wokół niego.
Szybko traci nad sobą panowanie.
Jednego dnia byliśmy w sypialni,
a on chciał… No wiecie.
Powiedziałam mu, że nie chcę nic robić.
Zaczął mnie wyzywać i strasznie się wkurzyłam.
Byłam taka zła, że chwyciłam za jego broń.
Powiedziałam: „Zabiję cię, bo mam cię dość”.
Ale nie pociągnęłam za spust.
Tylko się wkurzyłam.
Powiedział: „Sam, uspokój się. Oddaj mi broń”.
Bywało między nami gorąco.
MIASTO GWATEMALA
John mówi, że są ludzie, którzy chcą go zabić.
A byliśmy w jakimś zajebistym hotelu jak Four Seasons.
Bardzo ładnym.
Powiedziałeś temu facetowi, że uciekasz?
- Tak? - Mleka?
Dzięki.
Zameldował się pod fałszywym nazwiskiem.
Potrzebował jej wujka, który był wcześniej prokuratorem generalnym.
Spotkam się z nim na zewnątrz.
- Już jest? - Tak.
To jest John.
Potrzebuję adwokata.
A Sam mówi, że pan jest dobry.
Więc przyjechaliśmy do pana.
Chciałbym, by mnie pan reprezentował.
Wie pan, kim jestem?
Nie.
Naprawdę?
- Stworzył ten program antywirusowy. - Jasne.
Powiedz mu. Mówi po angielsku.
Jestem człowiekiem z Belize, którego policja chce przesłuchać.
Czemu?
Bo mój sąsiad został… To długa historia.
Samantha panu wyjaśni. Przyjechaliśmy razem.
Ten facet chce mnie też filmować…
John dał mu nasze paszporty,
bo myśleliśmy, że załatwi nam stempelki,
byśmy mogli wyjechać.
Jestem z Samanthą od półtora roku.
Sam jest niezwykłą młodą kobietą.
Bardzo ją kocham. Zamierzamy się pobrać.
Niestety będzie pan miał w rodzinie potencjalnego przestępcę.
Przepraszam za to. Zrobię wszystko,
by to panu wynagrodzić.
Jasne.
Idziemy do…
John był zestresowany.
Myślał, że jest łatwym celem.
Idę na zewnątrz.
Więc zmienił plan.
John zamierza zwołać konferencję prasową,
na której ogłosi,
że ubiega się o azyl w Gwatemali z powodu prześladowań.
Walczył o swoje życie.
Byliśmy tam, by chronić mu dupę.
Wiedział o tym.
Szanse, że złapią go, gdy towarzyszy mu ekipa filmowa,
są praktycznie równe zeru.
Pod osłoną prasy.
Może chciał podzielić się swoją historią.
Albo zabawiać się z mediami.
Mam to udokumentować
i muszę zgadzać się na wszystko, co robisz.
- Albo odejść. - To prawda.
Potrzebował nas. A my jego.
Zależało nam na materiale. A on go dostarczał.
Myślałem, że wszyscy internetowi potentaci mają olbrzymią garderobę.
Nie ja.
Nie filmuj tego.
To lubię najbardziej.
Opublikuję wszystkie moje taśmy,
nagrania i dokumenty pokazujące korupcję w Belize.
Tylko tyle powiem.
Co się dzieje?
Przyciągnąłeś sporą grupkę paparazzi.
Mówiłem ci. Trzeba być przygotowanym.
- Zostań ze mną. - Nie chcę się potknąć. Trzymaj mnie.
- Widziałaś kiedyś coś takiego? - Nigdy.
Tak wygląda moje życie w Ameryce.
Jak widać, już się przyzwyczaiłem.
Słucham?
Czuję się jak artystka. Wszyscy chcą mój autograf.
Rozumiem.
Wszystko w porządku?
Milioner John McAfee ujawnił się po tygodniach
ukrywania się przed policją.
Jest prześladowany politycznie przez władze Belize.
Zainicjowali przeciwko niemu prześladowania polityczne.
Musiał strzec swojego dobrego imienia i życia,
przekraczając granicę Gwatemali, by ubiegać się o azyl.
- Jakie są dowody? - Dokumenty.
- Pogróżki od rządu Belize? - Tak.
Pojawił się w Gwatemali, prosząc o azyl polityczny
po ucieczce przed rzekomą nagonką.
Ta historia musi ujrzeć światło dzienne.
Mam dokumenty udowadniające
ogromną korupcję na wszystkich poziomach rządu Belize.
Jestem tu bezpieczny, więc mogę to ujawnić.
Dziś wieczorem opowiem o tym na swoim blogu WhoIsMcAfee.com
i ujawnię prawdę o Belize. Dziękuję.
A w czwartek, o którejś tam godzinie,
odpowiem na wasze pytania.
A jak na dziennikarzy,
jesteście bardziej uprzejmi niż ci z Ameryki.
Dziękujemy.
Nie ma za co. Do widzenia.
No dobrze.
- Mamy klucze? - Nie, musisz podpisać kartę kredytową.
- Kartę kredytową. - Tak?
Co to jest?
- Mój pierścionek. - Pokaż.
Podoba ci się?
Nieźle.
Poszliśmy z Robertem do baru czegoś się napić i przedyskutować…
Nie mieliśmy nawet chwili,
by się zatrzymać i pomyśleć, co mamy.
Jak wyszedłem, John mówi do mnie:
„Bierz kamerę, bo zaraz mnie aresztują”.
- Co się stało? - Wyciągnij kamerę.
Jeśli ma pan paszport, nic panu nie będzie.
Mój adwokat ma mój paszport.
Tak, mój wujek ma jego paszport.
Nie.
- Jeśli go ma, nie ma problemu, tak? - Nie.
Zadzwonię do wujka, by je przywiózł.
- Do wujka. - Nie.
On wie, co robi.
Muszę zapalić. Możesz nakręcić tych mężczyzn?
Co się dzieje?
Próbują mnie aresztować.
Ten człowiek mnie nęka…
Co ci powiedział?
Zatrzymał mnie.
Chciałem zapalić. Masz papierosa?
Upewnij się, że ich nakręciłeś.
Nie możemy zabrać cię do hotelu?
- Słucham? - Nie możemy załatwić tego w hotelu?
Sfilmuj tego gościa.
Jest w tym kraju nielegalnie.
To Amerykanin. Jak chce go pan zabrać?
I tego drugiego.
- Co za różnica? - Obcokrajowiec…
- Twój wujek przyjedzie? - Tak.
Przyjedzie.
Wtedy wszystko się zmieni.
Zobaczysz, oni po prostu odejdą.
Nie mogę się doczekać, by zdjąć buty. Jak w Hollywood.
Armia federalna.
To armia federalna.
Armia federalna.
- Nie zadzieramy z Federales. - Z okręgu federalnego. Dobrze.
Kolesie z automatami
i zupełnie znikąd odpowiednicy FBI.
Potem Interpol i koleś w kurtce DEA.
Zrobiło się dziwnie.
Dmuchaj tutaj.
Ale to zły moment.
Kręcimy, a on gra na flecie.
To było szaleństwo…
Wydawało się, że nie ma tam nikogo,
kto chciałby załagodzić tę sytuację.
Dzwoniliśmy do wujka Sam,
który powtarzał tylko: „Nie rozumiem.
Nie wiem. Nic z tego nie rozumiem”.
Pomyślałem: „Stary.
Jesteś tu najważniejszym prawnikiem. Dowiedz się czegoś”.
Wykonujemy tylko rozkazy przełożonych.
Wiem.
Mówię tylko, że sytuacja…
Pojadę z tobą.
Dobrze. Jeszcze jeden, zanim pojedziemy.
To co robimy?
Nie martwcie się.
A ja co mam robić?
Porozmawiamy z wiceministrem.
Telésforo?
Dokąd cię zabierają, John?
Zabiją go?
John, dokąd jedziesz?
Do więzienia.
Kiedy wyjdziesz?
Zabiją go?
„John, dokąd jedziesz?”
„Do więzienia”.
Uznałem, że ten fragment będzie robił furorę.
Ale to było…
Nie wiedzieliśmy, czy my będziemy następni.
Stwierdziłem, że idę na masaż, bo zaraz nas zamkną.
Pewnie będę spał tam na podłodze,
więc lepiej… Pieprzę to.
Dzwonił telefon, ale nie chciałem odebrać.
„Jestem na masażu, Jezu”.
Telefon nie przestawał.
Dzwonił przez jakąś minutę,
w końcu odebrałem. Rocco powiedział, że wszystko ukradli.
Z mojego pokoju.
Komputer, ubrania, wszystko.
Widziałem nagrania.
Ochrona przeszła korytarzem do mojego pokoju,
weszła do środka i wyszła z moimi rzeczami.
Myślę, że w pokojach są podsłuchy.
Pewnie zhakowali mi telefon.
Internet dziwnie mi chodził, e-mail też.
Dziwni ludzie cały czas się nam przyglądają.
Nie wiedzieliśmy, jak daleko sięga ta sprawa, jak źle może być.
Podobno zaangażował się w to Departament Stanu.
Nie wiedziałem, komu wierzyć.
Co się tu dzieje, Rocco?
Próbujemy spierdolić z tego kraju.
Nie wiemy, co będzie z Johnem.
Czemu nie możemy iść do ambasady?
Możemy, ale od razu by nas zgarnęli.
Czekają tam na nas.
Kto czeka?
Pieprzeni Federales.
Mówię ci, że Federales są na zewnątrz.
Tak.
John wyszedł na zewnątrz i go otoczyli.
To samo zrobią z nami. Mamy przejebane.
- Nie wejdą do hotelu? - Nie mogą.
- Nie mogą? - Nie. Jesteśmy tu bezpieczni.
Czujesz się jak ptak w klatce?
Może powinniśmy…
zrobić to w stylu McAfee'ego i się przebrać?
Wyjdziemy, jakbyśmy byli po udarach.
Jestem pewien, że nam uwierzą.
Z pewnością ich nabierzemy.
W najlepszym wypadku
McAfee byłby w stanie zawieszenia
przez co najmniej dwa tygodnie, może dłużej.
Ale nie spodziewaliśmy się, że…
Przedsiębiorca z Doliny Krzemowej, John McAfee, znajduje się w karetce
po podejrzeniu zawału serca.
Następnie doszło do niezwykłych scen.
Paparazzi ścigali McAfee'ego przez całe miasto
do samego szpitala.
Muszę mieć dostęp do pacjenta!
Ominął nas jego atak serca.
Dzięki temu znalazł się na oddziale transferu medycznego
i w sytuacji,
w której za sprawą magii czy łapówek
ktoś w Gwatemali powiedział:
„Powinniśmy odesłać go do Ameryki.
To świetny plan”.
John McAfee zagrał każdą możliwą kartą, by pozwolono mu wrócić do USA,
a było ich naprawdę całkiem sporo.
Gdy wylądował w Miami,
wziął taksówkę do znanej na całym świecie nirwany nocnego życia, South Beach,
i zameldował się w hotelu w stylu art deco na Ocean Drive.
Byłem naprawdę wykończony.
Nasza firma się wycofywała.
VICE nie chciało dalej tego finansować.
Policzyłem dni, żeby sprawdzić, ile zarobiłem.
Chciałem wiedzieć, ile ich skasować.
Zapytasz go o to?
Tej ostatniej nocy
mieliśmy ostatnią okazję, by go o to zapytać.
Jak on pamięta to,
co wydarzyło się w noc zabójstwa?
- Halo? - Hej, John.
- Jak się masz? - Tu Rocco. Dobrze.
Chcę cię tylko o coś zapytać.
Jeff cały czas do mnie pisze i chce, żebym…
Jaki Jeff?
Twój sąsiad.
Mówi, że w noc zabójstwa
ty… Nie w noc zabójstwa,
tylko wtedy, gdy otruto twoje psy,
strzelałeś w powietrze,
krzycząc: „Zabiję skurwysyna”.
To dokładnie jego słowa.
Wie to na pewno. Co o tym myślisz?
Rozłączył się.
Częściowo wierzyłam,
że będę miała z nim prawdziwe życie.
Dlatego trwałam u jego boku
i przeszliśmy to wszystko razem.
Myślimy, że jak ktoś nas kocha, to nas nie skrzywdzi.
Od niego dostałam w większości tylko kłamstwa i fałszywą nadzieję.
Nadal jest bliski memu sercu,
bo był ważną częścią mojego życia.
Nawet przez myśl mi nie przeszło, że nie opublikują tej historii.
Była skończona.
Dzień przed publikacją się wycofali.
To był stek bzdur.
Zrobili ze mnie pośmiewisko,
bo moja firma odmówiła publikacji pracy, którą sama zleciła.
Co więcej…
Nie miałem jak odpowiadać ludziom na pytania.
Dzwonili do mnie prawnicy rodziców Gregory'ego Faulla i pytali:
„Gdzie jest ta historia? Masz krew na rękach”.
„Pomogłeś uciec mordercy”.
To była niezła przygoda. Było super.
To był…
W całej mojej karierze się tak nie bawiłem.
Podobają mi się te nagrania.
Zrobię jeszcze kawy.
Zaraz wrócę.
5 LAT PÓŹNIEJ
Zawsze lubiłem dobre historie.
Masz fascynującą opowieść? Chcę ją usłyszeć.
Nazywam się Alex Cody Foster i jestem ghostwriterem.
To my stoimy w tle
i piszemy książki dla celebrytów, polityków, gwiazd rocka.
Ludzi, którzy są zbyt zajęci
lub brakuje im talentu, by samemu coś napisać.
Tym się zajmuję.
Była jakaś ósma rano,
a przed pierwszą kawą jestem trupem.
Naprawdę jej potrzebowałem, ale zadzwonił telefon.
„Witaj, Alex. Mówi John McAfee”.
Zaniemówiłem…
Powiedziałem: „Halo?”, a on na to:
„Jimmy wiele mi o tobie mówił.
Chcemy, byś tu przyleciał.
Chcę cię poznać”.
Odpowiedziałem: „Dobra, do zobaczenia w poniedziałek”.
I się rozłączył.
Nie wiedziałem, co się właśnie stało.
Po ucieczce z Gwatemali w 2012 roku
John stał się jeszcze sławniejszy.
John McAfee, ekspert od cyberbezpieczeństwa,
założyciel i twórca słynnego oprogramowania antywirusowego McAfee.
A teraz także możliwy libertariański kandydat na prezydenta w 2016 roku.
Nawet 90% amerykańskiej populacji zginęłoby w cyberwojnie z Chinami.
Który kandydat byłby w stanie naprawić ten problem?
Był pan w Belize.
Był pan podejrzany o zabójstwo sąsiada.
Właściwie nadal jest pan uciekinierem,
choć nie wydają się zainteresowani, by pana złapać.
Rodzina Grega Faulla nadal ścigała Johna
przez sądy w USA,
domagając się 25 milionów dolarów za spowodowanie śmierci.
Może maczał palce w tym, co przydarzyło się Faullowi.
I za tą historią kryje się coś więcej.
Chciałem poznać tę historię i prawdę.
Tak. Coin bro
Johna cieszyła nowo odkryta sława.
Hej, John! Jak się pozbyć Tego antywirusa z mojego komputera?
Co ty wiesz o ulicy?
Co ty wiesz o Belize?
Co ty wiesz o udawaniu ataku serca
By pozbyć się policji?
Dotarłem bardzo późno.
Pokazano mi mój pokój.
Powoli wszystkie dźwięki ucichły, a ludzie wycofali się do swoich pokoi.
W środku nocy siedziałem sam w salonie.
Usłyszałem otwierające się drzwi w drugim końcu domu.
Intuicja podpowiadała mi, że to John.
Zobaczył mnie i zrobił tak.
Był w szlafroku.
Powiedział: „Ty jesteś tym pisarzem”.
Ja na to: „Ty jesteś John”.
Odpowiedział: „Zgadza się. Co pijesz?”.
Powiedziałem, że piję 12-letniego Glenfiddicha.
Powiedział: „Aha”.
Zaproponowałem drinka.
„Tak, chłopcze. Chętnie”.
Usiadł.
Zapytałem go o Belize.
Chętnie współpracował i opowiedział mi o wszystkim.
O rzeczach, które nie były ogólnie znane.
Ludzie myśleli, że wiedzą, co się stało.
John posunął się o wiele dalej, niż ludzie myślą.
Podsłuchiwał ludzi, używał programu rejestrującego klawiaturę.
Pod koniec maja
miałem podsłuch na każdym rządowym komputerze.
Byłem w ich biurach. Słyszałem, co mówią.
Nie przewidzieli tego. Zapomnieli, kim jestem.
Dostanę się do twojego komputera i dam ci popalić.
I właśnie tak zrobiłem.
Ekspert ds. bezpieczeństwa komputerowego McAfee
zebrał informacje ze świata na temat zniszczenia,
za które obwinia się wirus Michelangelo.
Wirus zostanie teraz zmutowany przez kolejnych hakerów.
Tak było z każdą odmianą wirusa, którą znaleźliśmy.
John powiedział, że stworzył oprogramowanie,
by szpiegować wszystkich na świecie.
NA POCZĄTKU BÓG STWORZYŁ NIEBO I ZIEMIĘ.
CIA, FBI, KGB, NSA,
nawet Biały Dom.
Wszystkich.
John miał dostęp do informacji o praktycznie każdym na świecie.
W materiałach cały czas przewija się Hillary Clinton.
Cały czas.
Bez komentarza.
Jasne, rozumiem.
Nie mogę.
Powiedziano mi,
jakieś potężne jednostki próbowały wrobić Johna
i go aresztować.
Nie z powodu śmierci Grega Faulla,
tylko z powodu informacji, które posiadał.
Nikt inny tego nie wie, bo ja ich słuchałem.
…odkłada setki milionów dolarów rocznie w amerykańskich i szwajcarskich bankach,
w dodatku jest brutalnym gangsterem.
…spotyka się… Z jego siostrą zatrudnioną w rządzie.
Jestem poważnym zagrożeniem.
Więc postanowili mnie uciszyć.
Uważał, że istnieje przeciwko niemu cały spisek.
Twierdził, że ściga go kartel.
Noszę przy sobie broń, bo uważam,
że kartel Sinaloa próbuje mnie zabić.
To największy kartel na świecie. Najpotężniejsza organizacja.
Gdy uprawiam seks, uprawiam go z bronią w dłoni.
Gdy biorę prysznic, biorę go z bronią w dłoni.
Bo mam wszystkie dane.
Włamałem się do komputerów wszystkich ministrów…
- Wyłączę to. - Czemu?
Specjalna prośba.
Moglibyście w tym filmie…
Wiem, że mówię o kartelu,
Clintonach i pozostałych.
Możecie tak to pokazać, żeby nie wyszło, że twierdzę,
że to są fakty, żeby mnie nie zabili?
Jedno wiem na pewno: nie można zadzierać z kartelem.
NIEBEZPIECZEŃSTWO – ZAKAZ WSTĘPU
Gdy przestałem filmować Johna, odszedłem z pracy.
Chciałem się wyciszyć.
Mam ponad 50 lat.
Jestem wieśniakiem.
Chciałem mieć małą łódkę z silnikiem zaburtowym i farmę.
Miało być już po historii.
W styczniu opublikował tweeta, że ściga go fiskus.
Od dziesięciu lat nie płacę podatków.
Już nigdy ich nie zapłacę.
I wy też nie powinniście. Nikt w Ameryce nie powinien.
Choćbym miał już zawsze uciekać, nie dostaną ani grosza.
Wtedy nic mi jeszcze nie powiedział.
To długa historia, w którą, kurwa, nie uwierzysz.
Przebija wszystkie historie, Robert.
Poważnie, kurwa, nie uwierzysz.
Hakowanie wojska w Belize,
komputery z programami śledzącymi klawiaturę.
Nie wiem, dlaczego naprawdę ucieka.
Choć to wystarczy, byś zaczął.
Zaproponowałem kontynuację.
„Znów uciekasz. Ja tu jestem”.
Zgodził się.
STYCZEŃ 2019 ROKU
Po rozpatrzeniu sprawy nasz prawnik powiedział,
że jestem nielegalnie prześladowany przez rząd.
I że powinienem wnieść oskarżenie.
Nie zrobię tego. To nie w moim stylu.
Ja wolę uciec,
ukryć się w bezpiecznym miejscu, gdzie mogę wejść do internetu
i zniszczyć mojego przeciwnika.
W mojej sytuacji nie mogę sobie pozwolić, by wylądować na suwerennym terytorium,
które mogłoby mnie ekstradować w imieniu USA.
Muszę mieć to na uwadze.
Wsadzą mnie do więzienia, sądząc, że mogę zbiec,
bo to prawda.
To moja specjalność.
A teraz zaczynasz nowy rozdział.
Zgadza się.
Kto wie, co przyniesie mi ten rozdział?
Gdy masz na koncie takie kwoty,
gotówki ci nie brakuje.
To 1,2 miliona. Zgadza się?
- Tak. - Dziękuję bardzo.
- Nie ma za co. - Do widzenia.
Mamy teraz z czego żyć.
- Teraz musimy się stąd zmyć. - Tak.
Potrzebuje pan jej od razu?
Niestety tak.
Jest przepiękna. Co to za przystojniak?
- Czekaj. - Podoba mi się.
- Wygląda super. - Ta jest lepsza.
Jest pan artystą?
Nie.
Współpracuję z wieloma artystami z Broadwayu.
Tak?
- Ale co pan… - Widziała mnie pani w TV.
To prawda. Wygląda pan znajomo.
John McAfee. Proszę mnie wyguglować.
Zobaczmy.
Jak się pan nazywa? McAfee?
McAfee. M-C-A-F-E-E.
To pan?
To ja, zgadza się.
W pani sklepie we własnej osobie.
- To jest… - Korzystam z pana… By chronić…
Program antywirusowy. Jest na wszystkich komputerach.
- To pan? - Tak. Co sądzicie?
- Lepiej mnie kryje? - Podoba mi się.
Zgadzam się.
Już wiem. Będzie pan w tym programie Kryptonim Szef?
- W czym? - Kryptonim Szef.
Nie, będzie o wiele gorzej.
Powie pani: „On był w moim sklepie”.
Obiecuję, że powie to pani za tydzień.
Wpakuje się pan w kłopoty?
Ja zawsze mam kłopoty, Boże…
Wszystkim mówi, kim jest.
„Jestem John McAfee, słyszałeś o mnie?”
„Ani słowa policji, ale McAfeee tu jest”.
- Ta jest super. - Mnie też się podoba.
- Obetniemy grzywkę? - Tak.
Plus wielkie okulary i gotowe.
- Cześć. - Hej.
No proszę. Sprzedajecie je?
Nie, to moje prady.
- Gdzie można je kupić? - Są wszędzie.
- Ile kosztują? - Jakieś trzy stówy.
Dam pani za nie pięć.
- Dobra. - Umowa stoi.
- Nie możecie tego opublikować. - Nic z tym nie zrobię.
- Tylko nie na Twittera. - Obiecuję.
Ja nie mam tam konta.
- Nikt nie może wiedzieć. - Jeszcze jedno.
- Do widzenia. - Dziękujemy.
- Miłego dnia. - Do zobaczenia.
To coraz większe szaleństwo.
Pozbył się wszystkiego.
Przeniósł wszystkie środki.
Sprzedał auta, dom.
Spakował się i wyjechał.
Super fryzura.
- Dzięki. Od lat zapuszczam włosy. - Są piękne.
Miałem to za dobrą rozrywkę.
Myślałem, że będzie fajnie.
Nie wiedziałem, dokąd jedziemy.
Powiedział, że do Nowej Szkocji.
Potem powiedział, że ma jacht,
który kupił od wilka z Wall Street.
WIELKA TAJEMNICA
Idealnie.
Kochanie. Ta jest nasza. Przepraszam.
Bardzo fajnie. Zadowolony?
Tak. Ja pierdolę. Całkiem nieźle.
Janice to nowa żona Johna.
Zakochał się w niej, jak przyleciał do Miami.
Zaraz po Gwatemali. Tego samego dnia.
Poznałam Johna w Miami.
Pracowałam tam jako prostytutka.
Pracowałam tak od dziesięciu lat.
Na tym etapie życia miałam wszystkiego dość.
Miałam dość tej pracy.
Nie podobało mi się, że stoję w miejscu.
To była miłość od pierwszego wejrzenia?
Kurwa, nie. Nie od pierwszego wejrzenia.
Teraz cię kocham, ale wtedy nie.
Poznaliśmy się i spędziliśmy razem noc.
Zobaczyłam w tym okazję.
Nie żeby go oszukać.
Zobaczyłam kogoś,
kto, gdybym była dość czarująca czy rozrywkowa,
lub gdyby choć w małym stopniu uwierzył,
że mam szansę zrobić coś poza tym zawodem,
mógłby mi w tym pomóc.
Sytuacja była dość…
Byłam całkiem świadoma powagi…
Może powinnam powiedzieć,
że byłam całkiem świadoma, w co się pakuję,
jeśli z nim zostanę.
- Słuchajcie! - Co tam?
Przynieście na pokład najpierw broń. Dziękuję.
To jest szafka.
Mamy mnóstwo schowków. Pokażę wam.
Włóż moją do mojego pokoju. Jest po prawej.
Pokażę wam resztę łodzi.
Dobrze.
Dziób na zewnątrz, rufa do środka.
Cumy zrzucone.
Opuszczając krajowe wody, podejmujesz ryzyko.
Mamy przy sobie broń. Nie będziemy łatwym celem.
Ta łódź ma osiem warstw włókna szklanego
i trzy warstwy kevlaru,
kadłub jest praktycznie kuloodporny.
Płyniemy na Bahamy.
Przemierzaliśmy Cieśninę Florydzką, niczym kiedyś Hemingway.
MIAMI – BAHAMY
BAHAMY
Na miejscu okazało się, że mamy poważny problem.
Ten pan to urzędnik imigracyjny.
Ten jest celnikiem, a ten policjantem.
Wyjaśnię panom, kim jestem. Jestem John McAfee.
Moi pracownicy to byłe siły specjalne.
John musiał zgłosić całą broń.
Przywiózł o 17 za dużo.
Dozwolone są trzy sztuki broni i 250 sztuk amunicji.
Musimy wybrać trzy.
Ja muszę być uzbrojony.
Można zadzwonić pod ten numer, by dokonać rezerwacji.
To było coraz większe szaleństwo.
Musimy się stąd zabierać.
Ścigają nas źli ludzie.
Gdzie jest wódka?
To sprawa życia i śmierci.
Natychmiast odpływamy.
- Szybko poszło. - Wiem.
Nie będę ryzykował.
Wracam do środka.
Jesteśmy po prostu… Boże.
To narasta.
Było naprawdę ciężko.
Jest po 70. i znowu musi uciekać.
Janice jest z dala od swoich dzieci.
Nie wie, kiedy wróci.
Nie zdążyli nacieszyć się nowym życiem.
Było źle, ale mieli otwarty ocean.
Mieli wolność.
Mieli łódź i siebie nawzajem.
Miłość polega na tym, by całkowicie się w kimś zatracić.
Zapominasz o własnym istnieniu.
Istnieje tylko ta osoba, którą kochasz.
Czego więcej chcieć?
- Dziękuję. - Cięcie.
Gdy poznałam Johna, mieszkałam w hotelu ze swoim alfonsem.
Wszystko było w porządku aż do kwietnia. Strasznie się pokłóciliśmy.
A ja, jak to ja, zadzwoniłam do mojego alfonsa.
Bo tylko tak potrafiłam.
Mój alfons powiedział,
że jeden facet chciałby się ze mną spotkać.
Spotkałam się z nim.
Powiedział mi, że reprezentuje kartel
i ma za zadanie zgarnąć Johna.
Byłam przerażona.
Mówili o rzeczach, które chcą zrobić,
że go otrują albo mam im dorobić klucz do naszego domu.
Powiedziałam, że się nie zgadzam.
Jeden z sutenerów powiedział: „Powiedz tej dziwce, że ją zabiję.
Już jest martwa. I jej rodzina też”.
Mówił poważnie.
Mówili, czemu chcą go zgarnąć?
Miał materiały potwierdzające nikczemne działania,
w które zaangażowany był rząd Belize
i w które zaangażowani byli też wysoce postawieni politycy
w amerykańskim rządzie.
Chcieli utrzymać je w tajemnicy.
Handel ludźmi, narkotykami, pranie brudnych pieniędzy,
wszystkie te złe rzeczy.
Dali mi truciznę.
Nie wiem, co to było. Jakaś ziarnista substancja.
Kazali mi ugotować obiad i dodać truciznę do jego porcji.
Biorąc pod uwagę moją sytuację,
nie mogłam powiedzieć, by się odpierdolili, bo bym nie przeżyła.
Pamiętam, jak miałam ją w dłoni.
Właściwie w kieszeni. Miałam ją przy sobie, bo mógłby ją znaleźć.
Podczas gotowania wyciągnęłam ją z kieszeni.
I uznałam, że tego nie zrobię. Wyrzuciłam ją do śmieci.
Zawiązałam worek i wystawiłam na korytarz.
John wie, że to się zdarza i ja też w pewnym sensie
wiedziałam, że to się zdarza.
Ale tylko w filmach.
Takie rzeczy ogląda się w telewizji.
Nie zdarzają się w prawdziwym życiu.
Oczywiście, że jest zagrożeniem i chcą go zabić.
Uciszyć go i zdyskredytować.
Nazwać go wariatem i paranoikiem.
Ale ludzie naprawdę go ścigają.
Brałam w tym udział.
Więc wiem, że naprawdę go ścigają i chcą go uciszyć.
Wszystkie związki bywają dziwne, ale oni byli szczęśliwi. Naprawdę.
To była zabawa. Kamery, ekscytacja.
Romans, alkohol, seks.
Na tej łodzi było strasznie dużo alkoholu.
Ja pierdolę, już o tym zapomniałem.
Było więcej alkoholu niż wody.
Wszyscy wlewali to gówno
w co się dało.
Mnóstwo narkotyków.
To gówno, które przypomina sól do kąpieli, sprawia, że wariujesz.
Dziesięć razy bardziej niż po metadonie.
Potęguje psychozę, paranoję.
A John brał tego dużo.
Kurwa, tak się bałem.
John był nagrzany.
Strażnicy spali w kącie zwinięci z bronią.
I nie celowali we mnie.
Wiedzieli, że źródłem kłopotów
są John i Janice.
Nasz gospodarz zwariował.
Strzelał z broni na łodzi.
Straszył ludzi, bo nie mówił im,
że zamierza strzelać.
Było coraz gorzej.
Ludzie wpadali w paranoję,
myśląc, że na łodzi są źli ludzie.
Ktoś mógłby się tam schować?
Gdyby ktoś się tam schował,
musiałby być naprawdę głupi.
Pewnie żyją tam szczury.
Zbyt często.
Nie wiedziałam, że jest tam jakieś miejsce,
a co dopiero jakieś drzwi, które dokądś prowadzą.
Więc musimy się przygotować.
A potem wyszli z bronią w ręku,
twierdząc, że pod ich łóżkiem ktoś się ukrywa.
Pomogę ci.
Na dnie są drzwiczki.
- Szlag by to. - Już prawie.
- Co tam jest? - Weź latarkę.
Co jest, kurwa?
Prowadzą do maszynowni?
Nie wiemy…
Drodzy widzowie,
tak właśnie się dzieje, gdy kupisz łódź,
ale jej nie sprawdzisz.
Potrzymać ci latarkę?
Dlatego jej nie chciałem.
- Dzięki. - Wszystko OK?
W porządku.
Przepraszam.
Musiałem odłożyć kamerę, bo by mnie zastrzeliła.
Jest Robert, dobrze.
Mam go zastrzelić?
Zrobiłbym to, bo szczerze mówiąc…
Gadam tu z nim od pół godziny.
Tak? Gdzie? W stopę?
- W fiuta. - Nie strzelę mu w fiuta.
Mógłby się wykrwawić. Ustrzelę mu palec u nogi.
Nie widziałam, by komuś odstrzelili fiuta.
John, tak nie można.
To mi wystarczyło.
Nie będę się na to godzić. Pierdolę to.
Nie wpakujesz mi kulki w łeb.
Idę na świeże powietrze.
Nie chciałem umierać.
Tak.
Kurwa.
Wskoczyłem do taksówki i kazałem się zawieźć na lotnisko.
Wtedy zrozumiałem, że może John jest w stanie zabić.
Wariat, psychopata, paranoik, uzależniony od narkotyków milioner.
Mówcie, co chcecie.
Nie ma sensu owijać w bawełnę.
Musicie powiedzieć prawdę.
Nazywam się Darryl Williams. Jestem kuzynem Johna.
Urodziliśmy się w tym samym miejscu
w Forest of Dean w Gloucestershire.
W dzieciństwie John przeniósł się do Ameryki.
Ja przeprowadziłem się do Kalifornii w 1986 roku.
Mieszkała tam już moja kuzynka.
Zapytałem, czy widziała Johna.
Powiedziała, że tak,
że stworzył jakiegoś antywirusa.
Wirus komputerowy to program, którego celem jest przetrwanie.
Zarobił pieniądze.
W tym czasie John był chyba czysty od narkotyków i alkoholu od 20 lat.
Choć lubił prowadzić dość samotny styl życia,
zawsze chciał zostać kimś.
JOGA Z JOHNEM MCAFEE
Praktykował jogę.
Macie rodzinę i przyjaciół,
więc nie wiedzieliście o swojej samotności.
Ale nagle prawda wychodzi na jaw.
Którą ukrywaliście pod natłokiem zajęć.
Na własne oczy widziałem, że ludzie go wielbili.
Ale jak to z Johnem bywa, szybko się znudził.
Jeśli miałeś kasę,
mogłeś kupić w Belize wszystko i wszystkich.
John uznał to za idealne społeczeństwo.
Nie zrobisz tu nic złego, jeśli masz w kieszeni forsę.
Gdy się gdzieś przenosił, był jak burza
i wszystkim wszystko dawał.
Broń, komputery i łodzie dla policji.
Ważne było, by mieć policję po swojej stronie.
Dziękuję, przyjacielu. Jak leci?
- Dobrze. A u ciebie? - Świetnie.
- Dobrze. - Dziękuję.
To było właśnie takie miejsce.
Na tej wyspie mordowano ludzi.
To nie było zbyt bezpieczne miejsce.
Niecałe 200 metrów plażą mieszkał Greg Faull.
Wypiłem kiedyś z Gregiem drinka.
Pochodził z Miami.
Miał bar w jednym z tych miasteczek uniwersyteckich.
Nie wydawał się złym facetem.
Ale nie podobały mu się psy Johna.
A jedynym problemem była ta papuga na jego ramieniu.
Jakby była do niego przyczepiona.
Nigdzie bez niej nie chodził.
Jeśli na plaży jest dziesięć psów,
nie pójdziesz tam z papugą na ramieniu.
Pattie! Moje…
To szaleństwo. Psy gonią za ptakami.
A psy mogą odgrywać kluczową rolę w tajemnicy tego morderstwa.
Władze twierdzą, że ich agresywne zachowanie było źródłem spięć
między McAfee'em i jego sąsiadem Gregiem Faullem, który tu mieszkał.
McAfee powiedział policji, że ktoś otruł cztery jego psy.
By ukrócić ich cierpienie, McAfee je zastrzelił.
Dwa dni później ktoś zastrzelił Faulla w głowę.
Gdy ktoś mówi, że otruje ci psy,
a następnego dnia twoje psy zostają otrute,
nie ma chyba zbyt wielu ludzi,
którzy nie chcieliby zabić tej osoby.
Zabito mu kilka psów. Tam widać wielki dół.
STRZEŻ SIĘ WŁAŚCICIELA, NIE PSA
To w nim zostały pochowane.
Nadal czuć tu smród gnijącego zwierzęcia.
Większość ludzi by tego nie zrobiła,
bo bałaby się więzienia.
Ale ktoś, kto żył na północnym wybrzeżu Belize,
gdzie nie było policji,
a sprawca mieszkał tuż obok,
miałby doskonałą okazję.
Ale wydaje się, że w czasie zabójstwa
John był gdzieś indziej.
Do jego życia wrócił alkohol.
Narkotyki.
Sam doświadczyłem tych rzeczy, więc wiem,
że nie bez powodu nazywają je substancjami zmieniającymi świadomość.
Robisz przez nie rzeczy, których normalnie byś nie zrobił.
Wszystko, co ułatwia dostęp do prawdy, jest pozytywne.
Czy będziesz czuł, że to coś pozytywnego?
Pewnie nie.
Prawda boli.
Wszyscy mamy coś do ukrycia.
Nie znam człowieka, który nie miałby tajemnic.
Emocjonalnie był bardzo rozstrojony.
Dobrze to ukrywał.
Dlatego nie można było mówić o jego córce. Nigdy.
Zostawił ją.
Przestał być jej ojcem.
Pewnie dlatego czuł ogromny wstyd
i nie można było o to pytać.
Zapomniał o tym, bo tak robią narcyzi.
Zamykają prawdę w ciemnej otchłani swojego umysłu.
I już nigdy o niej nie wspominają.
A on był w tym świetny.
To chyba wywodziło się z jego własnego dzieciństwa.
Jego nieobecny ojciec, który popełnił samobójstwo,
gdy John miał chyba 17 lat.
Jego ojciec był agresywny.
Okropnie bił jego matkę,
a John musiał się temu przyglądać.
Przez całe dzieciństwo
musiał oglądać, jak jego mama dostaje wpierdol.
Chcę zmienić świat.
Chcę, by moje dzieci i wnuki, twoje dzieci
żyły w lepszym świecie niż my.
Przepełnionym miłością.
Pełnym człowieczeństwa, którego nie było w moim świecie.
Bo dorastałem z ojcem, który łamał mi ręce,
który strasznie znęcał się nade mną
i nad moją matką.
Aż w końcu coś z tym zrobiłem.
Nie pamiętałem o tym. Nie wiedziałem, że to powiedział.
Ja pierdolę.
„Aż w końcu coś z tym zrobiłem”.
Chyba się tu do czegoś przyznał.
Jeśli byłbym choć trochę tym, za kogo mnie mają,
mordercą sąsiadów,
mordercą urzędników obcych krajów…
Gdybym był nim choć trochę, chciałbyś ze mną zadzierać?
Miałem pewną teorię.
Zapytałem o to Jimmy'ego.
Był głównym doradcą Johna.
Zapytałem, co sądzi o ojcu Johna.
On na to: „O czym mówisz?”.
Powiedziałem, że mam dziwne uczucie, że John go zastrzelił.
Jimmy spojrzał na mnie z szaleńczym błyskiem w oku.
I powiedział:
„Kurwa, skąd to wiesz?”.
Mówię: „Nie wiedziałem, ale już wiem”.
Jimmy powiedział, że John mu się zwierzył,
że zastrzelił ojca, gdy był nastolatkiem.
Zabił go i upozorował samobójstwo.
To niebezpieczny człowiek. Zranił wielu ludzi.
Mnóstwo danych.
Jedziemy z tym.
Może oszalał, może nie. Zobaczmy.
O kurwa.
Nie wiem, co się dzieje.
…krótkie momenty prawdy.
Myślałem, że to wariat.
Kto tam jest, Robert?
Ale nie zamierzałem go oceniać.
Weźmiemy ją. Chcecie rzeczywistości?
Każdy ma jakieś demony.
Kurwa, wyrzuć komórkę przez okno.
W wieku 15 lat już miałem spierdolone życie.
Wyrzucali mnie z każdej szkoły.
Kurwa.
Ale ktoś powiedział, że zrobiłem dobre zdjęcie.
Tego potrzebowałem.
Idę z nimi. Nie chcę być łatwym celem.
To na pewno.
Wysyłali nas w najgorsze miejsca na świecie.
Sarajewo, Czeczenia,
Afganistan,
Syria, Kosowo
i tak dalej.
Po 30 latach jako fotograf wojenny musiałem odejść.
Wtedy poznałem Johna.
Gdy zacząłem filmować,
powiedział, że nie pozwoli mi się zbliżyć.
- Jak chcesz powiedzieć… - Gówno powiedziałem.
To będziesz taki jak ci wszyscy idioci,
którzy robili ze mną wywiady
i wyciągali własne wnioski o cudzym życiu.
To był dopiero początek. Widziałem to szaleństwo.
I nie miałem żadnych wywiadów, żadnych pytań.
Kurwa.
Byliśmy tak blisko,
musiałem tam jak najszybciej wrócić.
MAJ 2019 ROKU
BAHAMY – GEORGE TOWN
Dokąd lecimy? Na łódź?
Próba mikrofonu.
Ruszać się.
Strasznie spuchła mi stopa.
Hej, kolego. Jak się masz?
Miło cię widzieć.
Hej!
- Hej, Robert. - Hej, Janice.
Odłóż tę pieprzoną kamerę i mnie uściskaj.
Mam trzy sypialnie dla waszej trójki i trzy pokoje w hotelu.
Powinniście się pomieścić.
Sześć osób?
Siedem.
- Ty możesz spać na podłodze. - Spoko.
Świetnie nam się współpracowało. Było fajnie.
- I nadal mogło być. - O tak.
Zrobię trochę ujęć wprowadzających przed łodzią.
Ale nie wiedziałem, co się stanie.
Słyszysz naszą rozmowę?
Nie. Mikrofon jest wyłączony.
Dzięki.
Jako dziennikarz czuję czasem, że rzucają mnie rekinom na pożarcie.
Takie życie.
Święte słowa.
Dobra, czas na przynętę!
Żadnej różnicy.
- Żadnej różnicy? - Wcale.
Czekaj.
Nazywam się John McAfee.
Mam na sobie tradycyjne przebranie,
czyli maskę na głowie lub coś w tym stylu.
Jestem całkowicie przebrany,
zupełnie nie przypominam siebie. A teraz was zaskoczę. To ja!
Voilà.
Po prostu napisałem trochę pytań.
Na przykład ulubiony wers z Biblii.
Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię.
Pierwszy milion dolarów.
Kiedy zarobiłeś pierwszy milion?
Kurde, nie wiem.
Pierwsza praca.
Chyba kosiłem trawniki. Nie, odśnieżałem.
Inni mówili mi,
że mam pytać o to czy o tamto.
„Musisz zapytać o ojca”.
„Musisz zapytać o to”.
Gdyby chciał powiedzieć mi o ojcu, powiedziałby.
Gdyby chciał powiedzieć o córce, powiedziałby.
W historii chodziło o to, że ucieka przed rządem.
Gdy ostatnio widziałem Johna,
powiedział, że meksykański kartel chce go zabić.
Był otoczony coraz większą uzbrojoną ochroną.
Ale nie wydawał się przestraszony.
Chciał, by go filmowano.
- Reszta jest poza kadrem? - Tak.
John zaproponował program, w którym by gadał.
Powiedz, jak zaczniesz.
Robił wywiady z miejscowymi, którzy chcieli pracować w jego ochronie.
To w pełni automatyczna broń.
Czemu nosisz ją ze sobą jak gdyby nigdy nic?
- Uważaj, gdzie celujesz. - Przepraszam.
Spy jest zaznajomiony z ciemną stroną świata.
Był postrzelony… ile razy?
- Trzy razy. - Pokazywał nam blizny.
Został dźgnięty w prawe oko, więc nie ma oka.
Ile razy byłeś aresztowany?
Ja na pewno więcej.
- Nie zliczę tego, ale kilka na pewno. - Nie zliczy.
Ale zawsze byłem niewinny.
Jamey jest wspaniałym człowiekiem,
ale sądząc po tatuażach na szyi,
z pewnością ma ciekawą przeszłość.
Nigdy mi jej nie zdradził.
Dużo w życiu przeżyłem, bez wdawania się w szczegóły.
Mówił, że zagrożone jest jego życie, że nie byłby bezpieczny.
Mogliby go złapać.
Kogo miał na myśli?
Tak naprawdę nie wiem.
Z tego, co zrozumiałem,
to kartele, tajni agenci, CIA.
Czy ktokolwiek inny, kto jego zdaniem go ściga.
Ja nie wiedziałem.
Moja żona może być uśmiechnięta i przyjazna,
a może trzymać mi nóż na gardle, co już się zdarzyło.
Nie ze mną.
- Co? - Nie trzymałam ci noża na gardle.
- Jasne. - Dlatego mamy problemy.
- Nie myl mnie z byłą. - Jestem stary.
Jak mam spamiętać…
- Posłuchaj. - …te wszystkie kobiety?
Masz pamiętać mnie,
bo jestem tą jedyną.
Potem oglądaliśmy domy. Zamierzał kupić tam dom.
Dzień dobry. John McAfee. Miło mi.
Miło pana poznać.
Wejdziemy?
On tylko dokumentuje moje życie.
Chodźmy do góry.
Dostaliśmy już ofertę za 1 790 000 $.
W tej branży to się pewnie często zdarza.
To prawda.
To ładna plaża.
Główna sypialnia jest na górze?
Tę nazwałabym główną, bo ma osobny salon.
Dobrze.
Jest piękny.
Chcę złożyć ofertę za pełną kwotę.
Ćwierć miliona z góry,
5000 miesięcznie i odsetki przez 18 miesięcy
i resztę po 18 miesiącach.
Zgoda.
- To chyba dobra oferta. - Tak.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Dziękujemy. - Miło was poznać. Do widzenia.
Dziękujemy.
Potem była kolacja w knajpie z grillem po drugiej stronie ulicy,
a rano…
Mogłeś to sfilmować.
Sfilmowałem, ale mikrofon był wyłączony.
No dobra. Co się dzieje?
Tak.
Odpływamy.
Dostałem wiadomość, że wymyślają zarzuty przeciwko mnie za ściąganie haraczy,
pranie pieniędzy, zabójstwo… Co tylko chcecie.
Chodzi o Belize czy o coś nowego?
- Słucham? - Chodzi o Belize czy jakieś nowe ciało?
Nie, to wszystko z USA.
To poważna sprawa. Naprawdę.
Dojdzie do interwencji wojska.
Nie mam na to czasu, ale nie mogę temu zapobiec.
Jasne.
No dobrze.
Chodź. Tak, przynieś to.
Po tej stronie. Gotowi?
Pomyślałeś kiedyś, że to ściema i nikt was nie ściga?
Tak.
Wypłyniemy z tej przystani i będzie OK.
Tak, jak… Nawet jeśli…
Nikt nas nie ścigał.
Nie wierzyłem w to.
Ostatnie kilka dni to było czyste szaleństwo.
Tak.
A dzisiaj ludzie mówią, że masz halucynacje,
że oszalałeś.
Wiem. Ale widziałeś rzeczywistość.
Władze tu są.
Ruszajmy.
Kurwa, co on miał w głowie?
Możesz ją odwiązać. Dawaj.
Spy, odwiąż ją.
Pa.
Jestem na wygnaniu z wygnania.
Przenoszę się Bóg wie gdzie. Pokażę ci, gdzie to jest.
Jesteśmy na środku pieprzonego oceanu.
Gdzie tequila? Zrobię mojito.
Pod zlewem.
Dobra.
Tak.
- O kuźwa. - Co?
Tam.
Przypnij mi mikrofon.
Powiedz, jak będziesz gotowy.
To najważniejsze wideo, jakie kiedykolwiek nagrałem.
Zapytałem: „Co ja tu robię?
Co jest moim celem?
Dlaczego ci to potrzebne?”.
Będzie tego dużo.
Sfabrykuję rzeczywistość tak, jak uznam za stosowne, by utrzymać zainteresowanie.
- Rozumiesz? - Tak.
- Masz z tym problem? - Chcę pomóc.
Jeśli to nagranie nie sprzeda twojej pracy,
to jesteś stracony.
Rozumiesz? Ja stworzyłem to złoto.
- Rozumiesz? - Tak.
Wymyśliłem percepcję dopasowaną do rzeczywistości.
Wielkie ławy przysięgłych, akty oskarżenia, obce kraje,
broń, którą filmowałeś.
Sam mi powiedz, czy to nie jest złoto.
To złoto.
Teraz biorę to złoto i jak znakomity artysta aztecki
wplotę je w najwspanialszy klejnot.
Musisz to zobaczyć.
A wtedy uczynię cię bogatym.
- Super. - I tyle.
Janice.
Chciałem jak najlepiej udokumentować życie Johna.
Kręcisz?
Byłem wdzięczny, że w końcu okazał szacunek prawdzie.
Co innego mógłbym osiągnąć?
To było to.
DOMINIKANA
Dopłynęliśmy.
Gratulacje.
Dziękuję.
Obyśmy mogli trochę zostać.
Mam nadzieję. To fajne miejsce.
Lubię góry.
John schodził z łodzi,
trzymał się jej i wyglądał, a u boku miał broń,
miał swój pistolet.
- John? - Tak.
Masz przy sobie broń. Zanim zejdziesz z łodzi.
Więc to zwabiło strażników, marynarkę.
Zjawiła się marynarka.
Chce coś powiedzieć do…
Chce coś powiedzieć do wszystkich.
Przestań nagrywać.
Nie. Przepraszam.
Weszli na pokład i przeszukali łódź.
Sprawdzili wszystko.
To moje pieniądze.
Kazali nam zejść z łodzi.
Zostaliśmy zatrzymani przez władze Dominikany.
Próbują nas oskarżyć o nielegalny import broni.
Zabrali nas do więzienia.
Zaszalej.
W porządku, dziadek?
Jak to jest być w więzieniu?
- Czy mi się podoba? - Tak.
To miejsce jak każde inne.
Filmowałem i robiłem zdjęcia w więzieniu.
To nawet zabawne.
Powiedział mi: „Mogę zlecić zabójstwo każdego w każdym miejscu.
Wystarczy, że chwycę za telefon”.
A ja mu uwierzyłem.
Naprawdę.
Miał takie układy.
Był najbardziej genialnym manipulatorem, jakiego znałem.
Chciał kontrolować narrację.
I był w tym mistrzem.
To był punkt zwrotny,
bo zacząłem wszystko kwestionować.
Nic nie wiem o Gregu Faullu ani o programie do śledzenia klawiatury.
Nic nie wiem o ojcu.
Wiem tylko to, co słyszałem jako pisarz w tych kręgach.
Nie wiem, co było prawdą, a co fikcją.
Niech to szlag. Ucieczka przed oprawcami na tym świecie jest trudna jak diabli.
Wypuścili nas.
John użył brytyjskiego paszportu, by deportowali go do Europy.
Potem znalazł jakichś ochroniarzy: Czeczena
i dwóch Turków.
Wylądował w Hiszpanii.
John McAfee został aresztowany w Hiszpanii
i czeka na ekstradycję do USA za oszustwa podatkowe.
Komisja Papierów Wartościowych
oskarżyła go o zarobienie ponad 23 milionów $
na promocji co najmniej siedmiu kryptowalut.
MCAFEE ZOSTAŁ OSKARŻONY O OSZUSTWA PODATKOWE I NIELEGALNY OBRÓT AKCJAMI
GROZI MU 30 LAT W WIĘZIENIU
Osobiście zapłaciłem
dziesiątki milionów podatków w USA.
A moja firma zapłaciła miliardy dolarów.
Jeśli zostanę ekstradowany do USA,
z pewnością spędzę
resztę życia w więzieniu.
23 CZERWCA 2021 ROKU
Twórca oprogramowania antywirusowego, John McAfee, został znaleziony martwy
w więzieniu w Barcelonie.
Kilka godzin wcześniej
hiszpański sąd wydał zgodę na jego ekstradycję do USA,
by stanął przed sądem za oszustwa podatkowe.
John McAfee nie miał myśli samobójczych.
Rozmawiałam z nim kilka godzin przed tym, jak znaleziono go martwego.
Jego ostatnie słowa brzmiały:
„Kocham cię. Zadzwonię wieczorem”.
To nie są słowa kogoś, kto myśli o samobójstwie.
Może za tą historią kryje się więcej?
Okoliczności śmierci McAfee'ego są tak kontrowersyjne
jak całe jego życie.
Od lat mówił, że jest ścigany
i że te oskarżenia były motywowane politycznie.
Po tym, co stało się z Jeffreyem Epsteinem w jego celi,
nie zdziwilibyśmy się, gdyby McAfee nie popełnił samobójstwa.
À propos. Miał tatuaż…
Powtarzał, że jeśli będą mówić, że popełnił samobójstwo
- w więzieniu, to znaczy, że go zabili. - Tak.
SPRZĄTNIĘTY
Nie wiem, co myśleć.
Wybacz, ale nie mam myśli samobójczych.
Jeśli pójdę na dno, będę chwytał się nawet brzytwy.
To John był wirusem.
Czy zrujnował ludziom życie? Tak.
Ale widziałem w nim także dobro.
Co zrobił, by pomóc innym.
Chciałem spisać tę historię.
Miałem na tym punkcie obsesję.
Chcę przeżyć do jutra i obudzić się żywy…
Może i był mordercą, ale ja uwielbiam dobre historie.
Wszyscy je lubimy.
Gotowy?
Chwila.
A teraz?
Tak.
Witajcie, jestem John McAfee.
Straciłem dobrego kumpla.
Filmowałem go tak długo.
Jak mógłbym nie oddać mu hołdu?
Szkocka single malt.
Dzięki niej ten czas z tobą…
jest znośny.
Spoko.
Gdyby ktoś to kiedyś oglądał,
widzicie, że nie chciałem być złośliwy.
Nie.
MCAFEE NIGDY NIE OPUBLIKOWAŁ DOWODÓW,
ŻE RZĄD BELIZE I KARTEL SINALOA
SPISKOWALI, BY GO ZABIĆ
FIRMA Z JEGO NAZWISKIEM JEST TERAZ WARTA 14 MILIARDÓW DOLARÓW
SPRAWA ZABÓJSTWA GREGORY'EGO FAULLA POZOSTAJE NIEROZWIĄZANA
OKOLICZNOŚCI ŚMIERCI MCAFEE'EGO NADAL SĄ KWESTIONOWANE
Kiedy ostatnio kontaktowałaś się z Johnem?
Nie wiem, czy mogę to mówić.
Dwa tygodnie temu, po jego śmierci,
dostałam telefon z Teksasu.
„To ja, John. Opłaciłem tych ludzi, by upozorowali moją śmierć.
Na świecie są tylko trzy osoby,
które wiedzą, że żyję”.
I zapytał, czy z nim ucieknę.
Napisy: Anna Kurzajczyk