Downloaded from YTS.MX
Hazır mısın?
Official YIFY movies site: YTS.MX
Verdiğim kararlar
ortalama herhangi bir insanın vereceği kararlardan farklı değildi.
Aynı şartlarda olsaydınız siz de aynı şeyi yapardınız.
Merhaba, ben John McAfee.
McAfee antivirüs şirketinin kurucusuyum.
Şirketten ayrıldıktan sonra
daha büyük bir şeyin bir parçası oldum.
McAfee antivirüs yazılımını duymuşsunuzdur.
O şirketin kurucusu geçtiğimiz ay kayıplara karıştı.
John McAfee kaçak durumda.
Polis onu komşusunun öldürülmesi konusunda sorgulamak istiyor.
Bir ara serveti 100 milyon doları bulmuştu.
Silikon Vadisi'nin mucize çocuğuydu,
şimdi ise Orta Amerika'da bir yerlerde saklanıyor.
Planımız kaçak durumdaki bu adamı filme çekmekti.
Gitmemiz gerek.
-Pasaport. Kahretsin, yok. -Benimki yanımda.
Ne kadar ileri gideceğini bilmiyordum.
Tamam, dur.
Kamerayı açmayı unuttun. Dalga geçiyorsun.
-Hayır. -Hayır mı?
Hayır.
BİR NETFLIX BELGESELİ
Kaçma ihtimali var deyip beni hapse atarlar,
tabii ki kaçma ihtimalim var.
Kaçmak benim uzmanlık alanım.
Bu filmin konusu seks ve şiddet olmayacak
ama filmde ikisi de olabilir.
Bu insani bir hikâye.
Suşi sipariş edebilir miyim?
Sadece hayatımı çok yoğun bir şekilde yaşadım.
Ne demek bu şimdi?
Havaya ateş edip "O pisliği öldüreceğim" dediğini söylüyor.
Herkes hata yapar.
McAfee, başarılı bir girişimciyken zıvanadan çıkıp komşusunu öldüren
birisi mi?
Yoksa belki de Amerika'nın kurtarıcısı mı?
Başkan adayı John McAfee.
Alkol, uyuşturucu, şiddet ve deliliği kimseye tavsiye etmem.
Ne oluyor burada?
Ama benim işime her zaman yaradılar.
John'ın elinde herkesle ilgili bilgi vardı.
Gerçekten takip ediliyorsanız paranoyak değilsinizdir.
Ben bunu bizzat yaşadım.
Kartel onu öldürmeye çalışıyor.
Bu hikâye, anlatılmaya değer bir hikâye değil mi?
James Bond ve Yaralı Yüz karışımı, biraz da Indiana Jones.
Şerefe.
Slogan bu olabilir.
Tehlikeli bir adam.
BELİZE ORTA AMERİKA
Belize herkesin sevdiği bir yer.
GAZETECİ
Miami'den uçakla iki saat.
Buraya gelip Maya tapınaklarını görebilirsiniz,
üzerinde tek bir ağaç olan boş adaları görebilirsiniz.
Balina köpek balıklarıyla dalabilirsiniz.
Emekliliğinizde burada yaşamak isterseniz
gelip burada yeni bir hayat kuran birçok insan var.
Ama açıkçası devlet, bu ülkeye yerleşmek isteyenlere
ayrıntılı bir inceleme yapmadan izin veriyor.
Örneğin Kuzey Amerika'daki bir şeyden
kaçmaya çalışan birçok insan için gelinebilecek en iyi yer burası.
Birçoğu Belize'ye kaçıyor.
ANTİVİRÜS ÖNCÜSÜ
Belize'den daimî ikamet aldım,
kalıcı olarak burada yaşamama izin verdikleri için Belize hükûmetine
çok teşekkür ediyorum.
John McAfee'yi herkes tanıyordu.
Köpeklerini de yanına alıp arabasıyla adada dolaşırdı.
Bir gün komşusunun başına bir iş geldi.
Olay yerine giden ilk muhabirdim.
Turistler, Ambergris Caye'deki
San Pedro'ya denizi ve güneşi için gelir.
Ancak hafta sonu gerçekleşen trajediden dolayı
atmosfer biraz değişmiş gibi görünüyor.
52 yaşındaki Floridalı Gregory Faull,
arkamda gördüğünüz Hindistan cevizi ağaçlarının arasındaki evinde
başının arkasından tek mermiyle vuruldu.
Eve zorla girildiğine dair bir işaret yoktu.
Polise göre içeri girmek için kırılan bir şey de yoktu.
Demek ki kapıyı kendisi açmış.
Faull, öldürülmeden önce
komşusu yazılım güvenliği öncüsü McAfee'yi
yetkililere şikâyet etmişti.
McAfee antivirüs yazılımını duymuşsunuzdur.
O şirketin kurucusu John McAfee kayıplara karıştı.
Polis ifadesini almak istiyor.
Polis pazar günü öğleden sonra cinayetle ilgili ifadesini almak için
Bay McAfee'nin evine baskın yaptı
ancak Bay McAfee kayıplara karışmıştı.
Polis beni bulursa öldürür diye
saklandığını söyledi.
İnanması zor bir olay
ama o kadar çılgınca bir şey ki mutlaka doğru olmalı.
Gregory Faull'un ölümünde parmağı olduğunu düşünüyor muyum?
Büyük ihtimalle vardır diyorum.
Hazır mıyız? Tamam.
ARALIK 2012
Miami Uluslararası Havaalanı'ndayız.
Saat şu anda 07.30.
John McAfee ile görüşmemize başlamaya hazırız.
Bir telefon geldi. Dünyanın en büyük haberi kucağıma düşmüş oldu.
-John McAfee… -McAfee…
John McAfee.
Çok büyük bir haber, biz de sonunu yakalayacağız.
Tarihî bir ana tanıklık ediyoruz.
Bize neler yaşatacağını görmek için sabırsızlanıyorum.
Şey düşündüm…
ROCCO CASTORO MUHABİR
Eğlenceli olur dedim. Robert'la birlikte uçağa bindik.
Plan neydi?
Plan mı? Plan yoktu ki.
ROBERT KING KAMERAMAN
Planı bilmiyordum.
Planımız kaçak durumdaki bu adamı filme çekmekti.
Hadi gidelim.
Seni seviyorum anne.
Benim görevim ses ve görüntü kaydı yapmak ve kayıtları düzenlemekti.
Rocco'nun görevi de John'la konuşmaktı.
KAÇAK İŞ ADAMI CNN'E KONUŞTU
Yarın havaalanında olacağız.
Boynuma mavi bir fular takmam gerekiyor.
Bir sürü taksi yaklaşıp
"Taksi lazım mı?" diyecek.
Ama sonunda bir tanesi yaklaşıp "Kusura bakmayın, geciktim" diyecek.
İşte o taksiye bineceğiz.
Büyük bir haber olduğunu biliyordum.
VICE dergisi araştırıyordu.
Genel Yayın Müdürü'yle gidiyordum. Atlatma haber istiyorduk.
Yarın resmen köpek balıklarıyla yüzeceğim.
McAfee'ye köpek balığı denir mi bilmiyorum
ama etrafta süzülüp durduğu için vatoz denebilir sanırım.
Kuyruğu da var.
İsterse iğnesini de batırabilir ama…
Nereye gideceğiz?
Adı son 20 yıldır antivirüs yazılımının üzerinde.
Şirketini yedi milyar dolara Intel'e sattı.
NASA Uzay Çalışmaları Enstitüsü'nde programcı olarak çalışıyordu.
Apollo programında çalıştı.
İnsanlık için küçük bir adım…
Bill Gates'in veya Steve Jobs'ın
zıddı gibiydi.
Antivirüs patronluğundan yoga ve meditasyona geçiş yaptı.
JOHN MCAFEE İLE İLİŞKİSEL YOGA
Ben de sadece içki içip kayıt yapıyordum,
aptalca şeyler çekiyordum. "Sigara İçilmez" işaretini, içkileri falan.
Tabii ki çok saftım, ne kadar ileri gideceğini bilmiyordum.
Neye bulaştığımızı bilmiyoruz
ama insan buna nasıl hayır diyebilir ki?
Virüs tarama, bir ihtimal uyuşturucu, silahlar.
-Yani… -Film gibi.
Kesinlikle film. Şu anda filmin içindeyiz,
umarım kimse ölmez.
Heyecan verici.
Ama yeni cihazlar almadım.
Bu belgeseli çektiğim kameralardan birini
barda vermişlerdi.
İyi akşamlar hanımlar ve beyler…
Sorun yaşamadan gümrükten geçtik.
Birlikte dikiliyorduk, bir minibüs yaklaştı.
İçinde John vardı. "Atlayın" dedi ve olay başladı.
-Pekâlâ, nasılsın? -İyiyim. Ben sadece kameramanım.
-Ben muhabirlerle konuşmam. -Röportajı ben yapmayacağım.
Kamera kimdeyse onunla konuşurum, kamera sizde.
-Tamam. -Şaka yapıyorum.
John'ın kız arkadaşı Sam de vardı.
Ağzına çiçek sokmaya falan başladı.
O ne işe yarıyor?
Gül yaprağı.
Kılık değiştirerek çekim yapmak istedi,
sanki felç geçirmiş veya konuşamıyormuş rolü yapacaktı,
engelli olduğunu gösteren hareketler yapacaktı falan.
Tuhaf olduğunu düşündüm.
Olur mu? İşe yarar mı?
Yolculuğunun bu kısmının kayıt altına alınmasını neden istedin?
Dramatik bir olay, değil mi?
Kesinlikle dramatik.
Tehlike var, macera var, risk var, belirsizlik var.
-İnsanlar öyle şeyleri sever. -Doğru.
Söylediklerimi kesip biçip
aptalca bir şeye dönüştürmezseniz kendi hikâyemi anlatmış olurum.
Uzun bir belgesel olacak.
Farkındayım, yeterince konuşursam beni istediğiniz her şeye
-dönüştürebilirsiniz. -Düzenleme.
Aziz, şeytan, her ne olursa.
Ama bu iş bittiğinde arkadaş olacağız,
belki bana biraz sempati gösterirsiniz.
13.00'ten önce olması gerekiyor.
Hayatım buna bağlı arkadaşım, tamam mı?
John'ın planı Belize'den kaçıp Guatemala'ya geçmekti.
Eski polis memuru olan birinden haber geldi.
Başbakan beni vurana 150.000 dolar ödül vadetmiş.
Seni vurana mı?
Evet, ya da öldürene.
Resmî makamlar tarafından yakalanmaktan çok korkuyordu.
Bir saat sonra onunla buluşacağız.
Bizzat Belize hükûmetinin kendisini hedef aldığını,
özel kuvvetlerin peşinde olduğunu söyledi.
Oradan kurtulmak istiyordu.
Başı derde girdiğinde ülkeden çıkıp gidebilecek
birinden bahsediyoruz.
Belize yöneticilerinin cep telefonlarını hack'lediğinden bahsetti.
Eminim bir sürü çılgınca şey oluyordu.
Gerçekler de diyebiliriz, sırlar da diyebiliriz.
McAfee şantaj yapma konusunda çok başarılı.
Çocukların kendi aralarında oynadığı oyunlardan bahsetmiyoruz.
Başkalarının sadece kâbuslarında görebileceği kötü şeyleri
bizzat yapan insanlardan bahsediyoruz.
Sonra da Guatemala sınırının tam dibindeki otelimize giriş yaptık.
Yağmur ormanındaki bir oteldi.
Çok güzeldi.
Sihir gibiydi.
Yaprakların arasından süzülen ışık, orman.
Periler var gibiydi.
Gerçek bir huzur hissi vardı.
Ama çok fazla sis de vardı ve her yer kaygandı.
Lanet olsun. Kahretsin.
Çok fena acımıştı.
Lanet olsun.
Lanet.
John otelin içinde dolanıp duruyordu.
Ben de onu çekmeye çalışıyordum ama mercekler buğuluydu,
hava çok nemliydi.
Zordu yani.
Rio Dulce'yi görmek istiyoruz. Ne kadar uzakta?
Bir gün ve bir gece boyunca
otel çalışanlarıyla böyle konuştu, çok şaşırmıştım.
Tüm televizyonlara
çıkmasına rağmen çalışanlar onu tanımadı.
Adamla hiç tanışmadım. Sokakta görsem tanımam.
DEAN BARROW BELİZE BAŞBAKANI
Kötü konuşmak istemiyorum ama son derece paranoyak birine benziyor.
Hatta tamamen delirmiş bile diyebilirim.
Birinci gün bitti.
Saat 22.00 civarı. Bugün 1 Aralık.
Güvenli bir şekilde güneydoğuya geldik.
Belize'nin güneydoğu sınırına.
-Şey… -Düzgün biri değil.
Onu anlıyorum.
Ne olduğunu biliyorum.
Evet.
Kasım ayını atlattın.
-Kasımın tamamını. -İnanılmaz.
İlk röportajlarda
sadece cinayetle ilgili olaylara
odaklanmak istedim.
Ama röportajları yapmanın en iyi yolunun
McAfee'ye oturması için ısrar etmek olduğunu biliyordum.
Olabildiğince uzun bir süre oturmasını sağlamalıydım.
Yarın hapse atılabileceğini, yarın öldürülebileceğini
hatırlatıp durdum.
Şimdi vakit ayırmazsa kim bilir neler olurdu.
Burada güvende hissediyor musun?
Teorik olarak polisler her an içeri girebilir,
kapılarda kilit yok, sinekliği kesebilirler.
Dün akşam bunları düşündüm.
Yapabilirler. Aynı şeyleri
ben de düşündüm.
Güvende misin diyorsun.
Ayrıldığımdan beri güvende hissetmiyorum.
Nasıl güvende olayım?
Şeyi hatırladım…
-Burada konuşamayız çocuklar. -Tom, pardon.
-Burada konuşamayız. -Dokuz dakikan var.
Ama bir şey oldu…
Tamam, evet.
…ve tekrar kaçmaya başladık.
Ama John burada değil.
Çok az bir zaman var.
Biliyorum. Gitmemiz gerek. Gidelim.
Olabildiğince çabuk toparlandım.
Tamam.
Lanet olsun. Kahretsin.
-Ne? -Yok bir şey.
"Lanet olsun" diyemezsin.
-Hayır, sorun yok. -Pasaport?
-Pasaport. Kahretsin, yok. -Benimki yanımda.
-Dur. Evet, burada. -Lanet olsun.
-Öyle deme. -Tamam.
Al, kamera kılıfını da buldum.
Sağ ol. Tamam, gidelim.
Bu arada, az kalsın sizsiz gidiyorduk.
-Az önce mi? Neden? -Evet, az önce.
Thomas'a arabayı çalıştır, gidelim demiştim.
-Özür dilerim. -Gitmemiz gerekiyordu.
-Özür dilerim. -Sorun değil.
Koştum.
Şu anda açık denizdeyiz ve Guatemala'ya gidiyoruz.
Bir seferinde bana ömrü boyunca aradığı kişi olduğumu söylemişti.
Onunla tanıştığımda 18 yaşındaydım.
Gençtim, aptaldım, akılsızdım.
Aynı zamanda da onu seksi buluyordum.
Nasılsın Sam?
Dün araba tutmuş, bugün deniz tuttu ama iyi görünüyorsun.
Evet, iyiyim.
İyi misin?
Burada olmaktan memnun musun?
Evet.
-Kameradan çekiniyor. -Memnunum.
-Evet, çekiniyorum. -Sorun değil.
Birlikte yaşayacaktık,
vasektomi yaptırdığı için evlat edinecektik
ve normal bir hayat sürecektik.
Komşusuyla olan olay yaşanınca
bütün planlarımız mahvoldu.
Planı Amerika'ya geri dönmekti.
Sağ ol arkadaşım.
"Gidiyorsan ben de geliyorum" dedim.
"Sonuna kadar yanında olacağım."
Belize'den çıkınca rahat bir nefes aldı.
Belize ile Guatemala arasında dile getirilmeyen bir gerilim var,
bir bakıma ondan faydalanacaktı.
Kameran büyükmüş dostum.
Sağ ol.
-Nerelisin? -Memphis, Tennessee.
Burada ne işin var?
Hızlı bir ayakta çekim yapalım.
Tamam. Bekle. Evet.
Az önce Livingston, Guatemala'da kıyıya çıktık.
İlginç bir yer. Herkes bize bakıyor.
John güvende.
Sanırım şimdi gümrüğe uğramamız gerekiyor.
Guatemala'ya vardığımızda
ne yapacağımızı
bu akılsızların hiçbiri, yani John ve diğerleri, anlamıyordu.
Ülkeye yasa dışı bir şekilde girmiştik
çünkü Belize'den çıkarken pasaportlarımıza damga vurulmamıştı.
Böyle şeyler yaparsanız yakalanırsınız.
Ülkeye yasal yollardan girdiğinizi kanıtlayamazsanız
Belize'ye sınır dışı edilirsiniz.
Bilseydim…
-Como? -Daha önce damga vuruldu mu?
-Anlamadım? -Nereden?
Damga var mı?
Belize'den gelmişler, sanırım damga da…
Punta Gorda'dan geldilerse damga olması gerekirdi.
Ne yapabiliriz?
-Ben hallederim. -Uluslararası Havaalanı'ndan geldiler.
Hayır, hayır.
-Hayır mı? -Hayır.
Tamam.
Sana yapma demiştim.
Gümrük görevlisi biraz bozuldu.
Pasaportlarımızı işaretledi.
Gerçek sonuçları olan yasal bir boşluğa düşmüştük.
Ülkeye yasa dışı şekilde girmek, ülkeden yasa dışı şekilde çıkmak.
Bunlar hapis cezası gerektiren suçlar.
Burada amcam var, kendisi avukat, dedim.
Guatemala Başkanı için çalışıyordu.
Numarasını alabilirim,
belki pasaportlarımıza damga vurdurabilir, dedim.
Belki…
-Arayıp öğrenelim. -Bekle.
Belki senin hakkında bir şey söylemeden
bir şekilde pasaportuna damga vurdurabilir.
O zaman "Bir saniye" dedim.
Hamburger var mı?
Daha yeni reşit olmuş kız arkadaşın Sam'in
büyük amcası Guatemala'nın eski adalet bakanı mıymış?
Hem de ülkedeki gelmiş geçmiş en yolsuz rejimlerden birinde? Gerçekten mi?
O noktada kesinlikle biraz geri çekildim
ve "Ne oluyor burada?" diye sorgulamaya başladım.
John McAfee kaçak durumda.
Polis şu anda her yerde McAfee'yi arıyor. Günaydın Marla.
Silikon Vadisi'nin mucize çocuğuydu,
şimdi ise Orta Amerika'da bir yerlerde saklanıyor.
Orman inanılmaz bir yer. Sihirli bir krallık.
Burada insanların koyduğu kurallar geçmiyor.
Dünyanın diğer yerlerinde hüküm süren kurallar
burada işlemiyor.
Burada Darwin'in adaleti geçerli.
"Sence John komşusunu öldürmüş müdür?" diye sorduklarında
"Bilmiyorum" diye cevap veriyorum.
Hükûmete para vermeyi reddettiği için
peşine düştüklerini iddia ediyor.
Ona zarar vermek, onu ortadan kaldırmak istemişler.
Amcamın numarası siyah telefonundaydı, şimdi hatırladım.
Ama siyah… Tamam.
-Evet. Bu o. Alo. -Tamam.
Evet.
Benim adım John McAfee, yeğeniniz Samantha ile birlikteyim.
Fronteras'tan bizi şehre götürecek
bir limuzin tutmaya çalışıyorum.
Çok teşekkürler, sizi sabah arayacağız.
Rahatsız ettiğim için özür dilerim dostum.
Tamam o zaman.
Teşekkürler.
Çantalarınızı alın, gece buradayız.
-Resimleri aldın mı? -Evet.
Pasaportlarımıza damga vurdurmak için
altı saat mesafedeki Guatemala şehrine gitmemiz gerekiyor,
yani ülkenin merkezine. Bu çok kötü bir haber.
Anlaşılan burada nüfuzlu biri olan Sam'in amcasıyla buluşacağız.
Oraya varabilirsek
ve Sam'in amcasıyla buluşursak
sanırım başta John olmak üzere hepimiz güvende olacağız.
Sonra bir şekilde buradan çıkmam gerekecek.
Sabah kalktık, biraz kayıt yaptık.
Tamam, başladık.
Sam'in amcasının bizi evine sağ salim götürecek kadar
zeki ve nüfuzlu olduğunu düşünüyorum. Ondan sonra güvenli olacağız.
Tamam, dur.
Kamerayı açmayı unuttun.
Tekrar başla.
-Kahretsin. -Klaketten sonra mı?
Belize'den ayrıldıktan sonra Guatemala'daki Fronteras'a geldik.
Çok güzel bir röportaj yaptık, iki kamera vardı.
Sanırım baş sallama sahnelerinden sonraydı…
Muhabirin sahnelerini diyorum,
hani başını sallar, yakın çekim alınır falan.
Gerçekten mi?
Ondan sonra hep beraber bir fotoğraf çekmeye karar verdik.
VICE blog'u için hızlıca bir şeyler yazacaktık.
ŞU ANDA JOHN MCAFEE İLE BİRLİKTEYİZ
"Canınız cehenneme, atlatma haberi ben kaptım."
Falan filan. "Kapak…" Evet.
"Atlatma haber bende. Canınız cehenneme."
"Bize VICE derler. Biz kalıcıyız."
Fotoğraf yayınlandıktan sonra telefonlar çalmaya başladı.
E-postayı Jonathan'a ve Halkla İlişkiler'e gönderdim.
"Konum bilgisi anlaşılmasın diye ekran görüntüsü alın" dedim.
Dijital medya şirketinde çalışıyoruz
ama buna kafaları basmıyor.
Büyük harflerle yazdım.
Yine de fotoğrafı yayınladılar.
Meta veri, dosyanın özgün olduğunu kanıtlar.
Ama meta verinin içinde konum bilgisi de vardır.
Konum bilgisi resmin içindeydi.
Koordinatlarımızı vermiş oldular.
Bir sürü şöyle mesaj alıyoruz:
"Yayınladıkları resimde konum bilgisini de paylaştıkları için
VICE dergisine teşekkür edin."
"Çuvallamaya devam edin. Aferin."
Bu konumun kuzeydoğusunda, üç kilometre ötede bir uçak pisti var.
Tam burada.
Başıma ödül koydular.
Beni bulmak için risk almalarına değecek kadar büyük bir para.
Bir dostumuz geliyor,
birkaç tane de düşmanımız.
Dostumuz önce gelirse güzel bir gün olacak.
Yoksa çok kötü bir gün geçireceğiz. Durum bu.
"Kötü bir gün" derken?
Bilmiyorum. Şu an on parmağım var,
günün sonunda daha az olabilir.
Ekran görüntüsünü alın…
Normal değildi.
-Meksikalı gibi görünmüyor. -Hayır, olur.
Olur mu? Kesebilirim.
İnanılmaz bir şey. Çılgınlık. Fotoğrafta benim adım var.
Adını değiştir dostum.
Tamam, önemli olan konu şu.
Yakalanırsanız sizin de işiniz biter, farkında mısınız?
Benimle birlikte tutuklanırsanız
biraz kötü muamele görme ihtimaliniz var.
İkimiz de işimiz bitti diye düşünüyorduk.
Lanet olsun.
Sam büyük amcasıyla konuştu,
adam dedi ki "Ne yaparsanız yapın,
bir an önce Guatemala şehrine gelmeye bakın.
Size bir şoför gönderiyoruz. Şu anda yolda."
Amcası sadece "Eşyalarımızı toplayın" dedi.
Başka bir şey söylemedi. Sonra arayacak. Tamam mı?
Bu sefer hazır olmazsanız sizi bırakıp giderim, tamam mı?
Çantaların hazır mı? Gitmeye hazır mısın?
Neşeli hâlinizden eser kalmadı.
Neşelenin yoksa sizi yol kenarına bırakırım.
Vay be.
Beni Joker'a benzetiyorlar.
Joker tasviri üzerime tam oturuyor.
Joker nasıl biriydi?
Hiçbir şey adamın umurunda değildi, değil mi?
Benim umurumda mı sizce?
Hayır millet, umurumda değil.
Ne olacaksa olsun.
Kendini başkalarına anlatırken kimsenin dokunamayacağı, yenilmez biri
olarak tanımlıyor.
Dünya onun etrafında dönüyormuş gibi.
Çok çabuk sinirleniyor.
Bir gün yatak odasındaydık,
şey yapmak istedi… Bilirsiniz işte.
"Hayır, istemiyorum" dedim.
Bana küfür etmeye başladı, çok sinirlenmiştim.
O kadar kızdım ki silahını aldım.
"Senden bıktım, seni öldüreceğim" dedim.
Tetiği çekmedim ama.
Evet, çok kızmıştım.
"Sam, sakin ol. Silahı bana ver" diyordu.
Çok yoğun anlarımız oldu.
GUATEMALA ŞEHRİ
John, onu öldürmek isteyenler olduğunu söylüyor.
Ama Four Seasons ya da onun gibi lüks bir oteldeyiz.
Çok güzel bir yer.
Sabah o adama gerçekten kaçak olduğunu mu söyledin?
-Öyle mi? -Süt?
Teşekkürler.
Otele sahte bir isimle giriş yaptı.
Ama Sam'in eski adalet bakanı olan amcasına ihtiyacı vardı.
Onunla dışarıda buluşacağım, tamam mı?
-Dışarıda mı? -Evet.
Tamam.
Bu da John.
Avukata ihtiyacım var.
Sam'in dediğine göre çok iyi bir avukatmışsınız.
O yüzden size geldik.
Avukatım olarak beni temsil etmenizi istiyorum.
Tamam.
Kim olduğumu biliyor musunuz?
Hayır.
Gerçekten mi?
-Antivirüsü ilk yapan adam. -Tamam.
Kendin anlat. İngilizce biliyor.
Belize polisinin sorgulamak istediği kişiyim.
Neden?
Çünkü komşularımdan biri… Çok uzun bir hikâye efendim.
Samantha açıklar… Sınırı hep birlikte geçtik.
Beni de filme çekmek istiyorlar…
John pasaportları ona verdi,
çıkış damgası vurulup ülkeden ayrılabileceğimizi
düşünüyordu.
Bir buçuk yıldır Samantha ile birlikteyim.
Çok müstesna bir genç kadın.
Onu çok seviyorum, evleneceğiz.
Yani maalesef ailenizde potansiyel bir suçlu da olacak.
Bunun için özür diliyorum, telafi etmek için
elimden geleni yapacağım.
Tamam.
Şeye çıkacağız…
John gergindi.
Kolay hedef olduğunu düşünüyordu.
Ben dışarıda bekleyeyim.
Planı değiştirdi.
John'ın basın toplantısı yapmasına karar verildi.
Toplantıda, politik hedef hâline geldiği için
Guatemala'da sığınma talep ettiğini açıklayacaktı.
Canını kurtarmaya çalışıyordu.
Biz ekstra koruma sağlıyoruz.
O da biliyor.
Yanında bir haber ekibi varken vurulması
çok düşük bir ihtimal.
Basının koruması altında yani.
Kendi hikâyesini anlatmak istiyor da olabilir.
Ya da medyayla oyun oynamak istiyordur.
Belgelemek için geldim,
ne yaparsan yap suyuna gitmek zorundayım.
-Yoksa kaçardım. -Doğru.
Onun bize ihtiyacı var, bizim de ona ihtiyacımız var.
Bize içerik lazım. O da bol bol içerik sağlıyor.
Bütün internet zenginlerinin devasa gardıroplarının olduğunu sanırdım.
Benim yok.
Bunu çekme.
En sevdiğim kısmı bu.
Elimdeki tüm kayıtları, tüm videoları,
Belize'deki yolsuzluğu gösteren tüm belgeleri açıklayacağım.
Bu konudaki yorumum bu kadar.
Ne oluyor?
Bir sürü fotoğrafçı gelmiş.
Demiştim. Hazırlıklı olun dedim.
-Yanımda kal. -Düşmek istemiyorum. Elimi tut.
-Tamam. -Tamam mı?
-Bunu daha önce görmüş müydün? -Hiç görmedim.
Benim Amerika'daki hayatım böyle tatlım.
Ben alışkınım.
Pardon.
Sanki sanatçıyım da herkes imza istiyor gibi geldi.
Anlıyorum.
İyi misiniz beyefendi? Tamam.
Haftalardır polisten kaçan milyoner yazılım şirketi kurucusu
John McAfee sonunda ortaya çıktı.
Belize makamları siyasi amaçlarla onu hedef hâline getirdi.
Siyasi hedef hâline getirildiğinden,
canını kurtarmak için
Guatemala sınırını geçerek iltica etmek zorunda kaldı.
-Kanıtınız ne? -Belgeler.
-Hükûmetin tehditleri mi? -Evet.
Guatemala şehrinde ortaya çıkarak siyasi iltica talebinde bulundu
ve Belize'de cadı avından kaçtığını söyledi.
Ayrılmak zorunda kaldım ama bunun anlatılması gerekiyor.
Belize hükûmetinin tüm kademelerinde
yolsuzluk olduğunu kanıtlayan belgelerim var.
Artık güvende olduğumdan rahatça konuşabilirim.
WhoIsMcAfee.com adresindeki blog'umda bu akşam konuşmaya başlayacağım.
Belize'deki gerçekleri ifşa edeceğim. Çok teşekkürler.
Hepinize teşekkürler. Perşembe günü belirlenen bir saatte
sorularınızı memnuniyetle cevaplandıracağım.
Buranın gazetecileri
Amerikan gazetecilerinden çok daha kibar.
Teşekkürler.
Rica ederim. Hoşça kalın.
Güzel. Evet.
-Anahtarı aldık mı? -Hayır, kredi kartını imzalaman lazım.
-Kredi kartınız. -Kredi kartı mı?
Ne oldu?
-Yüzük dostum, yüzük. -Bakayım.
Beğendin mi?
Güzelmiş.
Robert'la birlikte bir şeyler içip değerlendirme yapmaya gittik.
Bir saniye bile durup "Ne çektik?" diye
düşünmeye vaktimiz olmamıştı.
Çıkarken John'ı gördüm,
"Kameranı getir, birazdan beni tutuklayacaklar" dedi.
-Ne oldu? -Kamerayı çıkar.
Pasaportun oradaysa sorun olmaz diyor.
Pasaportum avukatımda.
Evet, pasaportu amcamda.
Hayır.
-Ondaysa sorun olmaz, değil mi? -Hayır.
Arayıp getirmesini söyleyebilir miyim?
-Hayır, amcam. -Arama.
-O işini bilir. -Tamam.
Bana sigara lazım. Lütfen şuradaki beyefendileri çeker misin?
Ne oluyor?
Beni tutuklamaya çalışıyorlar.
Buradaki adam beni taciz etti…
Ne söyledi?
Beni tuttu.
Sigara almaya çalışıyordum. Bana bir sigara verir misin?
Fotoğraflarını mutlaka çek.
Şey yapsak… Sizi otele alsak olmaz mı?
-Anlamadım? -Bunu otelde yapamaz mıyız?
Bu adamın fotoğrafını mutlaka çek.
Ülkeye yasa dışı girdiği için.
Adam Amerikalı. Nasıl götüreceksin?
Bir de bu adamı.
-Ne fark eder? -Bütün yabancılar…
-Amcan geliyor mu? -Evet, geliyor.
Geliyor.
O gelince durum değişecek.
Amcam geliyor. Basıp gidecekler.
Ayakkabımı artık çıkarmak istiyorum. Hollywood gibi olacak.
Federal ordu.
Federal ordu gelmiş.
Federal ordu.
-Federallere bulaşılmaz. -Evet. Federal bölgeden. Tamam.
FBI'a karşılık gelen
yarı makineli tüfekli adamlar birden ortaya çıktı.
Interpol geldi, sanırım DEA ceketli bir adam geldi.
Sonra tuhaf şeyler oldu.
Buradan üfle.
Ama şimdi zamanı değil.
Biz çekim yapıyoruz, o da flüt çalıyor.
Delilikti, çünkü…
Gerginliği azaltacak
hiç kimse yok gibiydi.
Sam'in büyük amcasını çağırdık,
o da… Sanki tek işi şöyle demekti: "Anlamıyorum.
Bilmiyorum. Hiçbir şey bilmiyorum."
Dostum, sen…
Sen ülkenin en büyük avukatı değil misin? Yap bir şeyler.
Bakın, biz sadece emirleri uyguluyoruz.
Biliyorum.
Mesele şu ki, dediğim gibi, bu durumda…
Ben de sizinle geleceğim. Sizinle geleceğim.
Güzel. Tamam. Gitmeden bir tane daha.
Ne yapacağız?
Merak etme.
Nereye gideyim?
Bakan Yardımcısı'yla konuşacağız.
Tamam mı?
Telésforo?
Seni nereye götürüyorlar John?
Onu öldürecekler mi?
John, nereye gidiyorsun?
Hapishaneye.
Ne zaman çıkacaksın?
Onu öldürürler mi?
"John, nereye gidiyorsun?"
"Hapishaneye."
Harika bir sahneydi, bayıldım.
Ama…
Çılgınlıktı çünkü sonra bizi de alabilirlerdi.
"Bir masaj yaptırayım. Hapse gireceğiz.
Bir müddet yerde yatacağız.
Bari en azından…" Yaptırayım. Ne olursa olsun.
Telefon da çalıyor. "Açmayacağım" diyorum.
"Masaj yaptıracağım, Tanrı aşkına."
Telefon çalmaya devam ediyor.
Bir dakika kadar çaldı,
sonunda açtım, Rocco'ydu. "Her şeyi çalmışlar" dedi.
Odamdaki her şey gitmiş.
Her şey. Bilgisayar, kıyafetler, her şey.
Görüntüleri izledim.
Güvenlik görevlileri odamın olduğu holde yürüyor,
odama giriyor ve eşyalarımı alıp çıkıyor.
Sanırım bütün odalar dinleniyor.
Telefonum dinleniyor.
İnternet bir tuhaf, e-posta bir tuhaf.
Aşağıda tuhaf insanlar var, gözleri sürekli üzerimizde.
Sonunu göremiyoruz. Acaba işler ne kadar kötüleşebilir?
Dışişleri Bakanlığı'nın müdahil olduğunu söylüyorlar.
Kime inanacağımı bilmiyorum.
Burada ne oluyor Rocco?
Ülkeden çıkmaya çalışıyoruz.
John'ın durumunu bilmiyoruz.
Büyükelçiliğe gitsek olmaz mı?
Gidebiliriz ama dışarı çıkar çıkmaz bizi tutuklayabilirler.
Dışarıda bekliyorlar.
Kim? Dışarıda kim bekliyor?
Federaller tabii ki.
Bak dostum, federaller kapının önünde.
Evet.
Dün gece John dışarı çıkınca hemen etrafını çevirdiler.
Aynı şeyi bize de yapacaklar, işimiz bitti.
-Otele giremiyorlar mı? -Giremiyorlar.
-Giremiyorlar, öyle mi? -Evet, burada güvendeyiz.
Kafesteki bir kuş gibi hissediyor musun?
Biz de şey mi yapsak…
McAfee gibi kılık mı değiştirsek?
Evet, felçli gibi yürüyelim.
Eminim inanırlar.
Eminim onları kandırabiliriz.
En iyi ihtimalle
McAfee birkaç hafta boyunca, belki de daha uzun bir süre
sınır dışı edilmeyi bekleyecekti.
Şeyi beklemiyorduk…
Kalp krizi geçirdiğinden şüphelenilen Silikon Vadisi girişimcisi John McAfee'yi
ambulansın arkasında görüyoruz.
Sonra olağanüstü bir sahne yaşanıyor.
McAfee'yi takip eden kameralar Guatemala şehrini boydan boya geçip
acil servise kadar gidiyor.
Müsaade edin, hastayla ilgileneyim!
Kalp krizi geçirmesini kaçırdık.
Bu şekilde hastanenin nakil bölümüne geliyor
ve orada nasıl oluyorsa,
artık sihir yoluyla mı, rüşvet yoluyla mı bilemiyorum,
Guatemala'dan biri çıkıp diyor ki,
"Bence McAfee serbest bırakılıp Amerika'ya gönderilmeli."
"Güzel bir plan."
John McAfee ABD'ye dönebilmek için tüm kozlarını oynadı,
meğer ne kadar çok kozu varmış.
Miami'ye indikten sonra bir taksi tutup
gece hayatının Nirvana'sı olarak bilinen dünyaca meşhur South Beach'e gitti
ve Ocean Drive üzerindeki art deco tarzı bir otele giriş yaptı.
Yorgunum. Bitkinim.
Şirket bizimle daha az ilgilenmeye başladı.
VICE haberden artık vazgeçiyordu.
"Ne kadar kazandım? Ne kadar masraf göstersem?"
diye düşünerek günleri geçiriyorum.
Bizim sorumuzu sorabilir misin?
Orada geçirdiğimiz son gece,
cinayet gecesinde yaşananlarla ilgili ne hatırladığını
sormak için
son bir fırsatım kaldığını düşündüm.
-Alo? -Merhaba John.
-Evet, nasılsın? -Ben Rocco. İyiyim.
Bir şey sormak istiyorum.
Jeff e-posta atıp duruyor, şey yapmamı istiyor…
Dur, Jeff kim?
Komşun.
Dediğine göre cinayet gecesi
sen… Pardon. Cinayet gecesi değil,
köpeklerinin zehirlendiği gece,
senin havaya ateş edip
"O pisliği öldüreceğim" dediğini söylüyor.
Ondan alıntı yapıyorum.
Kesinlikle böyle olduğunu iddia ediyor. Ne diyorsun?
Yüzüme kapattı.
Bir yandan "Evet, gerçekten
onunla yaşayabilirim" diye düşünüyordum.
O yüzden yanından ayrılmadım,
yaşadıklarımıza o yüzden katlandım.
İnsan sevdiğine zarar vermez diye düşündüm.
Sanırım onun yaptığı daha çok yalan söyleyip boş yere umut vermekti.
Ama yine de ona değer veriyorum, çünkü…
Hayatımda önemli bir yer tutuyordu.
Haberi yayınlamayacakları düşüncesi aklıma bile gelmedi.
Yazdım. Mizanpajı yaptık.
Matbaaya gitmesine bir gün kala "Yayınlamıyoruz" dediler.
Bunu kabullenmem mümkün değildi.
Alay konusu olmuştum
çünkü şirketim bana işi yaptırdıktan sonra haberi yayınlamayı reddediyordu.
Üstüne üstlük…
Kimseye diyecek bir şey bulamıyordum.
Gregory Faull'un ailesinin avukatı arayıp
"Haber nerede? Cinayete sen de ortaksın" diyordu.
"Katilin kaçmasına yardım ettin."
Çok heyecanlıydı. Çok hoşuma gitti.
Nasıl desem…
Kariyerimdeki en eğlenceli işlerden biriydi.
Videoyu çok beğeniyorum.
Biraz daha kahve alacağım.
Hemen dönerim.
5 YIL SONRA
Güzel hikâyeleri hep sevmişimdir.
İlginç bir hikâyeniz varsa anlatın, dinlerim.
Adım Alex Cody Foster. Gölge yazarlık yapıyorum.
Ünlülerin, siyasetçilerin,
rock yıldızlarının kitaplarını arka planda yazanlar biziz.
Kendileri yazamayacak kadar meşgul
veya beceriksiz olan kişilerin kitaplarını.
Benim işim bu.
Sabah 08.00 civarıydı.
Birçok insan gibi kahve içmedikçe kendime gelemem.
Kahvenin hazır olmasını bekliyordum, o sırada telefonum çaldı.
"Merhaba Alex, ben John McAfee."
Şöyle oldum…
"Merhaba." Şöyle devam etti,
"Evlat, Jimmy bana senden çok bahsetti.
Buraya gelmeni istiyoruz.
Görüşelim."
"Tamam, pazartesi görüşürüz" dedim.
Telefonu yüzüme kapattı.
"Bu da neydi şimdi?" diyordum.
2012 yılında Guatemala'dan kaçtıktan sonra
John daha önce olduğundan da büyük bir şöhret kazandı.
Siber güvenlik uzmanı,
meşhur McAfee antivirüs programının kurucusu ve geliştiricisi John McAfee.
2016 seçimlerinde özgürlükçü başkan adayı olmayı da düşünüyor.
Çin'le siber savaş yaşanması durumunda Amerikan nüfusunun yüzde 90'ı yok olur.
Adaylar arasında bu sorunu çözebilecek birisi var mı?
Belize'ye gittiniz.
Komşunuzun öldürülmesi olayına adınız karıştı.
Teknik olarak hâlâ kaçak durumdasınız
ama sizi yakalamayı o kadar dert etmiyor gibiler.
O sırada Greg Faull'un ailesi ABD mahkemelerinde
John'a dava açmıştı,
ölüm tazminatı olarak 25 milyon dolar talep ediyorlardı.
Greg Faull'un başına gelenlerde dahli olmuş olabilir.
Hikâyenin bilmediğimiz yönleri olabilir.
Hikâyeyi istiyordum, gerçeği merak ediyordum, evet.
COIN BROS MCAFEE ETKİSİ
Evet. Coin kardeş
John meşhur olmanın tadını çıkarıyordu.
Hey, John, bu virüsü bilgisayardan nasıl kaldırabilirim dostum?
Sokaklar hakkında ne biliyorsun?
Belize hakkında ne biliyorsun?
Polisi ekmek için kalp krizi geçirmek
Hakkında ne biliyorsun?
Geç bir saatte vardım.
Bana odamı gösterdiler.
Yavaş yavaş bütün sesler kesildi ve herkes odasına çekildi.
Gecenin sonunda odada tek başıma kalmıştım.
Konağın öbür ucundan bir kapının açıldığını duydum.
John olduğu içime doğdu.
Beni gördü ve şöyle yaptı.
Üzerinde bornoz vardı.
Parmağıyla gösterip "Sen yazarsın herhâlde" dedi.
"Sen de John mısın?" dedim.
"Evet, benim" dedi. "Ne içiyorsun?"
"12 yıllık Glenfiddich" dedim.
"Hım" dedi.
"İster misin?" dedim.
"Olur evlat, isterim" dedi.
Oturdu.
Belize'yle ilgili bir soru sordum.
Çok iyi yaklaştı, her şeyi anlattı.
Gizli bilgiler bile verdi.
İnsanlar olup biteni bildiklerini düşünür.
John herkesin düşündüğünden on adım ilerideydi.
Telefon dinliyordu, klavye vuruşlarını kaydediyordu.
Mayısın sonunda
hükûmetin bütün bilgisayarlarına girmiştim, dinliyordum.
Ofisinizin içindeyim. Söylediğiniz her şeyi duyuyorum.
Beklemiyorlardı. Kim olduğumu unutmuşlardı.
Bilgisayarınıza sızıp başınıza iş açabilirim.
Öyle de yaptım.
Bilgisayar güvenliği uzmanı John McAfee,
Michelangelo virüsünün verdiği zararla ilgili
dünyanın dört bir tarafından bilgi topladı.
Bu virüs şimdi başka hacker'lar tarafından değiştirilerek kullanılacak.
Bulduğumuz bütün virüslerde öyle oldu.
John bana, dünyadaki herkesi dinlemesini sağlayan
bir yazılım geliştirdiğini söyledi.
Başlangıçta Tanrı göğü ve yeri yarattı.
CIA, FBI, KGB, NSA,
hatta Beyaz Saray.
Herkes.
John dünyadaki herkesin bilgilerine erişebiliyordu.
Bu malzemelerde Hillary Clinton'ın adını görüp duruyorum.
Hep karşıma çıkıyor.
Yorum yok.
Tamam, anlıyorum.
O konuda yorum yapamam.
Bana söylenene göre,
çok güçlü birileri John'a tuzak kurup
onu tutuklatmaya çalışıyormuş.
Faull'un ölümünden dolayı değil,
elindeki bilgilerden dolayı.
Benim dışımda kimse bilmiyor çünkü ben bizzat dinliyordum.
Her yıl yüzlerce milyon doları Amerika ve İsviçre bankalarına yatırıyor,
ayrıca acımasız bir haydut.
Adamın kız kardeşiyle çıkıyor ve devletten maaş alıyor.
Ciddi bir tehdit hâline gelmiştim.
İşte o zaman beni susturmaya karar verdiler.
Kendisine karşı büyük bir komplo düzenlendiğini düşünüyordu.
John'a göre, kartel John'ın peşindeydi.
Silah taşıyorum çünkü Sinaloa kartelinin
beni öldürmeye çalıştığını düşünüyorum.
Dünyanın en büyük karteli. Gezegendeki en güçlü ve en zengin örgüt.
Seks yaparken elimde silahla seks yapıyorum.
Duş alırken elimde silahla duş alıyorum.
Çünkü bütün veriler elimde.
Bütün bakanların bilgisayarlarına sızdım.
-Kapatıyorum. -Neden?
Özel talep.
Bu filmde, rica etsem…
Farkındayım, kartelden bahsediyorum,
Clinton'lardan bahsediyorum falan.
Bunları gerçek olaylar olarak anlatmışım gibi göstermeyin,
sonra başıma bir iş gelmesin.
Kartelin şakası olmaz.
DİKKAT GİRMEK YASAKTIR
John'ı çekmeyi bitirdikten sonra istifa ettim.
Biraz durulmak istedim.
Elli küsur yaşındayım.
Ben köylüyüm.
Dıştan motorlu küçük bir teknem ve bir çiftliğim olsun istiyordum.
Hikâye bitti sanıyordum.
Ocak ayında bir tweet attı, vergi dairesi peşindeymiş.
On yıldır vergi ödemiyorum.
Bir daha asla vergi ödemeyeceğim.
Siz de ödemeyin, Amerika'daki hiç kimse ödemesin.
Gerekirse sürekli kaçak yaşarım ama benden tek kuruş bile alamazlar.
Bana hiçbir şey söylememişti.
Çok uzun, inanılmaz bir hikâye.
Böyle hikâye duymamışsındır Robert.
Ciddiyim, gerçekten inanmayacaksın.
Belize ordusunun bilgisayarlarına sızmış,
klavye vuruşlarını kaydetmiş.
Yani aslında neden kaçtığını bilmiyorum.
Ama bunları yaptıysan kaçmanda fayda var tabii.
"Devam etsek nasıl olur?" dedim.
"Sen yine kaçak durumdasın. Ben buradayım."
"Tamam, gel o zaman" dedi.
OCAK 2019
Avukatımız her şeyi inceledikten sonra dedi ki,
hükûmetin benim peşime düşmesinin yasal bir dayanağı yokmuş.
Dava açmamı önerdi.
Ama açmayacağız. Benim tarzım değil.
Benim tarzım kaçmak,
interneti olan güvenli bir yere gitmek
ve rakibimi konuşarak mahvetmek.
Ama öyle her ülkeye gidemem,
beni ABD'ye iade edebilirler.
Bunu dikkate almam gerek.
Kaçma ihtimali var deyip beni hapse atarlar,
tabii ki kaçma ihtimalim var.
Kaçmak benim uzmanlık alanım.
Şimdi de yeni bir sayfa açmak üzeresin.
Evet. Kesinlikle.
Bakalım bu sayfada neler olacak.
Banka hesaplarında o kadar para olunca…
Bir sürü nakit aldılar.
1,2 milyon dolar, değil mi?
-Evet. -Çok teşekkürler.
-Rica ederim. -Hoşça kalın.
Şimdi geçinecek kadar paramız oldu.
-Bir an önce gitmemiz gerekiyor. -Evet.
Hemen mi lazım?
Evet hanımefendi, maalesef hemen lazım.
Muhteşem. Kim bu adam?
-Bir dakika. -Beğendim.
-Çok güzel durdu. -Bence böyle daha iyi.
Eğlence sektöründe misiniz?
Hayır hanımefendi. Hayır.
Broadway'le çok çalıştım. Birçok şovmenle çalıştım.
Öyle mi?
-Peki… -Beni televizyonda görmüşsünüzdür.
Seni gördüm. Tanıdık gelmişti zaten.
John McAfee. Google'da aratın, görürsünüz.
Tamam, bakalım.
Soyadın ne? McAfee mi?
McAfee. M-C-A-F-E-E.
McAfee sen misin?
McAfee benim, evet.
İnanılmaz ama dükkânınızdayım.
-Şey, bu… -Şey için kullanıyorum…
Antivirüs, evet. Herkesin bilgisayarında var.
-O sizin mi? -Evet. Nasıl oldu?
-Bu daha iyi mi gizler? -Bu daha iyi.
Evet, kesinlikle.
Buldum. Undercover Boss'a mı çıkacaksın?
-Neye? -Undercover Boss'a.
Hayır, çok daha kötü.
"Bizim dükkâna gelmişti" diyeceksiniz.
Bir hafta sonra öyle diyeceksiniz.
Başınız derde girmesin de.
Benim başım dertten kurtulmaz ki.
Adını herkese söylüyor.
"Ben John McAfee. Belki duymuşsunuzdur."
"Polise söylemeyin ama McAfee şehirde."
-Bunu beğendim. -Ben de bunu beğendim.
-Önleri keser misiniz? -Tamam.
Bir de kocaman gözlük taktım mı tamamdır.
-Merhaba. -Merhaba.
İşte böyle. Bu satılık mı?
Hayır, o benim Prada'm.
-Nereden aldınız? -Her yerde var.
-Kaça aldınız? -Üç yüz falandı sanırım.
Beş yüz veririm.
-Tamam. -Anlaştık.
-Yayınlayamazsınız, haberiniz olsun. -Bir şey yapmayacağım.
-Twitter'a koymayın. -Koymam.
Twitter, Facebook yok.
-Görünüşümü kimse öğrenmesin. -Bir tane daha.
-Hoşça kalın. -Güle güle.
-İyi günler. -Görüşürüz.
Gittikçe daha da çılgınlaşıyor.
Her şeyi elden çıkardı.
Tüm varlıklarını taşıdı.
Arabalar, ev, hepsini sattı.
Eşyalarını toplayıp gitti.
Saçın güzelmiş.
-Bence de. Yıllardır uzatıyorum. -Harika.
Çok eğlenceli biri olduğunu düşündüm.
Eğlenceli olur diye düşündüm.
Nereye gittiğimizi bilmiyordum.
Bana Nova Scotia dedi.
Sonra bir yatı olduğunu,
Para Avcısı'ndan aldığını söyledi.
Harika.
Hayır bebeğim. Bizimki bu. Pardon.
Güzel. Çok güzel. Mutlu musun?
Evet. Hiç de fena değil.
Janice. Janice, John'ın yeni eşi.
Miami'ye geldiğinde Janice'e âşık olmuş.
Guatemala'dan hemen sonra. Aynı gün.
John'la Miami'de tanıştım.
Orada hayat kadını olarak çalışıyordum.
On yıldır hayat kadını olarak çalışıyordum.
Hayattaki saçmalıklardan bıkmıştım.
Yaptığım işten sıkılmıştım.
Olduğum yerde takılıp kalmaktan sıkılmıştım.
İlk görüşte aşk mıydı?
Alakası yok. İlk görüşte aşk değildi.
Şu anda seni seviyorum ama ilk görüşte aşk değildi.
Tanıştıktan sonra geceyi onunla geçirdim.
Bir fırsat sezdim.
Dolandırıcılık anlamında falan değil.
Gördüğüm kişi bir ihtimal,
yeterince cazip olabilirsem ya da yeterince eğlenceli olabilirsem,
ya da mevcut mesleğimin dışında
farklı bir geleceğim olabileceğine birazcık olsun inanırsa
o konuda yardımcı olabilecek biriydi.
Evet, işler oldukça…
Durumun ciddiyetinin farkındaydım.
Ya da şöyle diyeyim,
onunla kalmayı kabul ederek neleri göze aldığımın
farkındaydım.
-Çocuklar. -Evet?
Önce silahları taşır mısınız? Teşekkürler.
Tamam, burası depo dolabı.
Bol bol depo alanımız var. Göstereyim.
Benimkini benim kamarama koyun. Sağda.
Tamam. Teknenin geri kalanını göstereyim.
Peki.
Pruva dışarı, pupa içeri dedi.
Halatlar iskeleye.
İç sulardan çıkmak risk almak demektir.
Yanımızda silah var. Kolay lokma değiliz.
Teknede sekiz kat fiberglas
ve üç kat Kevlar var,
yani tekne kurşungeçirmez diyebiliriz.
Bahamalar'a gidiyoruz.
Hemingway'in yaptığı gibi Florida Boğazı'ndan geçtik.
MIAMI - BAHAMALAR
BAHAMALAR
Vardığımızda ciddi bir sorunla karşılaştık.
Bu beyefendi göçmenlik bürosundan.
Diğerleri gümrük görevlisi, bu da polis memuru.
Kim olduğumu açıklayayım. Ben John McAfee.
Personelimin hepsi de eski özel kuvvetler mensupları.
John'ın silahlarını kaydettirmesi gerekiyor.
Yasal kotanın üstünde 17 silahı var.
Üç silah ve 250 mermi bulundurma izniniz var.
Tamam.
Üç tanesini seçmemiz gerekiyor.
Benim silahlı olmam lazım.
Rezervasyon yapmak için telefon edebilirsiniz, işte numara.
Sonra işler daha da karıştı.
Buradan ayrılmamız gerekiyor.
Üzgünüm. Peşimizde kötü insanlar var, tamam mı?
Votka nerede?
Bakın, ölüm kalım meselesi bu.
Hemen ayrılıyoruz.
-Biraz hızlı oldu. -Evet.
Risk almak istemiyorum.
Ben içeri giriyorum.
Çok… Tanrım.
Gerilim artıyor.
Çok zordu.
Yetmiş küsur yaşında yine kaçak durumuna düştü.
Janice çocuklarından uzakta,
ne zaman döneceğini hiç bilmiyor.
Yeni hayatlarına kimse alışamadı.
Kötüydü ama açık denizdeydiler.
Özgürdüler.
Tekneleri vardı. Birlikteydiler.
Aşk kendini tamamen kaybetmek demektir.
Yani kendi varlığının bile farkında olmamak demektir.
Var olan tek şey, sevdiğin kişidir.
İnsan daha ne ister ki?
-Teşekkürler. -Kestik.
John'la tanıştığım sırada pezevengimle otel odalarında yaşıyordum.
Nisan ayına kadar her şey yolundaydı, sonra çok fena kavga ettik.
Ben de her zamanki gibi pezevengimi aradım.
Yapmayı bildiğim tek şey oydu.
Pezevengimi aradığımda
"Yanına birini gönderiyorum" dedi.
Adam geldi, görüştük.
Bana kartelin temsilcisi olduğunu,
görevinin John'ı yakalamak olduğunu söyledi.
Çok korkmuştum.
Ona yapacakları şeyleri konuştuklarını hatırlıyorum.
Zehirleyeceklerdi veya benden anahtar alıp evine gireceklerdi.
"Yapmam" dediğimi hatırlıyorum.
Pezevenklerden biri şöyle dedi: "Şu orospuya söyleyin, onu öldürürüm.
Onu da, ailesini de öldürürüm."
Adam ciddiydi yani.
Neden yakalamak istediklerini söylediler mi?
Belize hükûmetinin bulaştığı kirli işlerle ilgili
elinde bir sürü bilgi vardı.
Amerikan hükûmetindeki üst seviyeli Amerikalı politikacıların da
bulaştığı işlerdi bunlar.
O yüzden bunların duyulmasını istemiyorlardı.
İnsan ve uyuşturucu kaçakçılığı, para aklama,
her türlü kirli iş.
Bana biraz zehir verdiler.
Ne olduğunu bilmiyorum. Gri, taneli bir maddeydi.
Bu maddeyi yemeğine katmamı istiyorlardı.
İçinde bulunduğum durumdan dolayı
"Defolun gidin. Yapmıyorum" diyemezdim. Beni yaşatmazlardı.
Evet, elimde tuttuğumu hatırlıyorum,
daha doğrusu cebimdeydi, bulmasını istemediğim için üzerimde taşıyordum.
Cebimden çıkardım, yemek yaparken pakete bakıyordum.
"Saçmalık bu. Bunu yapmayacağım" diye düşündüm ve çöpe attım.
Çöpün ağzını bağlayıp koridora bıraktım.
John böyle şeylerin olduğunu biliyor,
ben de biraz biliyorum.
Ama sadece filmlerde.
Bu sadece televizyonda olabilecek bir şey.
Gerçek hayatta kimsenin başına gelmez.
Tabii ki tehdit oluşturuyor, onu öldürmek istiyorlar.
Susturup itibarını mahvetmek istiyorlar.
Tabii ki ona deli ve paranoyak diyecekler.
Ama peşinde insanlar var.
Ben bunu bizzat yaşadım.
Peşinde insanlar olduğunu, onu susturmak istediklerini kesin olarak biliyorum.
Tüm ilişkiler gariptir ama onlar mutluydu. Mutluydular.
Eğlenceliydi. Kameralar vardı, heyecanlıydı.
Aşk, alkol, seks.
O teknede çok fazla alkol vardı.
Onu unutmuşum.
Sudan çok alkol vardı.
Herkes ellerinde ne varsa
her şeye katıyordu.
Bir sürü uyuşturucu vardı.
O banyo tuzları insanı zırdeli yapıyor.
Metamfetaminden on kat daha güçlü.
Psikozu ve paranoyayı şiddetlendiriyor.
John'da ikisi de bol bol vardı.
Çok korkmuştum.
John kafayı yemişti.
Güvenlik görevlileri bir köşede silahlarına sarılıp öyle uyuyorlardı.
Silahı bana doğrultmuyorlardı.
Belanın gelse gelse
John ve Janice'in odasından geleceğini biliyorlardı.
Aklını kaçıran kişi aynı zamanda ev sahibimiz.
Teknede silahla ateş ediyor.
Teknede ateş ettiğini söylemediği için
herkesi de korkutuyor.
Durum iyice kötüleşti.
İnsanlar paranoyak oldu,
teknede kötü insanlar olduğunu düşünmeye başladılar.
Buraya kimse saklanabilir mi?
Saklanan varsa
dünyanın en aptal insanıdır.
Büyük ihtimalle faredir.
Genelde öyle olur.
Başka bir yere açılan kapıyı bırak,
dolap olduğunu bile bilmiyordum.
Müsaade edersen…
Sonra yatağın altında saklananlar var diye
ellerinde silahlarla baskın yapmaya başladılar.
Seni koruyorum.
Altında bir kapak var.
-Lanet olsun. -Yaklaştık.
-Ne? -Feneri getir.
Bu ne be?
Makine dairesine mi açılıyor?
Bilmiyorum.
İzleyiciler de görsün,
tekne satın aldıktan sonra temizlemezseniz
işte böyle oluyor.
Feneri tutayım mı?
O yüzden benimkini istemedim.
-Sağ ol. -İyi misin?
Sorun yok.
Pardon.
Kamerayı bırakmak zorunda kaldım. Kadın beni vuracaktı.
Robert burada, tamam.
Onu vurayım mı?
Şu anda seve seve yaparım, çünkü…
Yarım saattir onunla konuşuyorum.
Öyle mi? Neresinden? Ayağından mı?
-Çükünden. -Çükünden vurmam.
Kan kaybından ölür. Teknedeyiz. Ayak parmağından vurayım.
Hiç çükünden vurulmuş birini görmedim.
John, yapma böyle.
O zaman artık yeter dedim.
Öyle şeylerle… Başlarım öyle işe yani.
Kendimi vurduracak hâlim yok.
Ben çıkıp biraz temiz hava alacağım.
Ölmek istemiyorum.
Evet.
Lanet olsun.
Taksiye atlayıp "Beni havaalanına götür" dedim.
O zaman fark ettim ki John cinayet işleyebilecek biri.
Deli, psikopat, paranoyak, uyuşturucu bağımlısı milyoner.
Bana ne derseniz deyin.
Lafı dolandırıp durmayın.
Artık gerçeği söyleyin.
Ben Darryl Williams. John'ın kuzeniyim.
İkimiz de aynı bölgede doğduk,
Gloucestershire'daki Forest of Dean'de.
John genç yaşta ABD'ye gitti.
Ben Kaliforniya'ya 1986'da taşındım.
Orada yaşayan bir kuzenim daha vardı.
"John'ı gördün mü?" diye sordum.
"Evet, antivirüs mü ne,
öyle bir şey yapıyor" dedi.
Bilgisayar virüsü, amacı olan bir programdır ve amaç hayatta kalmaktır.
Kazanacağı parayı kazanmıştı.
O sırada John sanırım 20 yıldır uyuşturucu ve alkol kullanmıyordu.
Gözlerden uzak bir yaşam tarzı olsa da
John hep önemli biri olmak istemişti.
JOHN MCAFEE İLE İLİŞKİSEL YOGA
Yoga işi devam ediyordu.
Eşiniz dostunuz var, insanlar var,
yalnızlığınızın farkında değilsiniz.
Bir arayışa giriyorsunuz ve ne buluyorsunuz? Kendi gerçekliğinizi.
Sürekli bir şeyler yaparak gizlemeye çalıştığınız şeyi.
İnsanların ona taptığını kendi gözlerimle gördüm.
Ama her şeyden olduğu gibi bundan da çabucak sıkıldı.
Yeterince zenginseniz
Belize'de her şeyi ve herkesi satın alabilirdiniz.
John'a göre mükemmel toplum buydu.
Cebinizde para olduğu sürece burada yanlış yapmak diye bir şey yok.
Yeni bir yere taşındığında fırtına gibi bir giriş yapardı,
herkese bir şeyler verirdi.
Polise silah, bilgisayar ve tekne bağışlardı.
Polisi yanına çekmek her zaman önemliydi.
Teşekkür ederim arkadaşım. Nasılsın?
-İyiyim. Sen nasılsın? -Harikayım.
-Tamam. -Teşekkürler.
Öyle bir yerdi.
Ayrıca adada cinayet de işleniyordu.
Çok güvenli bir yer değildi.
Sahilde, 200 metre ötede Greg Faull'un evi vardı.
Bir akşam Greg'le bir şeyler içmiştim.
Miami'liydi.
Üniversite şehirlerinden birinde bir barı vardı sanırım.
Kötü birine benzemiyordu.
Ama John'ın köpeklerinden çok rahatsız oluyordu.
Tek sorun, omzundaki papağandı.
Kuş, omzuna sabitlenmiş gibiydi.
Her yere onunla giderdi.
Sahilde on tane köpek varsa
omzunuzda bir papağanla oradan geçemezsiniz.
Pattie! İşte buradaymış…
Delilik olur. Köpekler kuşları kovalar.
Bu gizemli cinayette köpekler önemli bir rol oynamış olabilir.
Yetkililere göre köpeklerin havlaması ve agresif davranışları,
McAfee ile komşusu Greg Faull arasında anlaşmazlığa neden oluyordu.
Geçtiğimiz cuma McAfee polise, dört köpeğini birisinin zehirlediğini
ve onları vurmak zorunda kaldığını söylemişti.
İki gün sonra Greg Faull da başından bir mermiyle vuruldu.
Birisi "Köpeklerini zehirleyeceğim" derse
ve ertesi gün köpeklerin zehirlenirse
o kişiyi öldürmeyi
aklından geçirmeyecek çok az insan vardır.
Köpeklerinden birkaçı öldürülmüş ve arkamda gördüğünüz…
KÖPEK ÖNEMLİ DEĞİL SAHİBİNDEN KORKUN
…bu büyük çukura gömülmüştü.
Çürüyen hayvanların ağır kokusu hâlâ duyulabiliyor.
Birçok insan bunu yapmıyorsa
sırf hapis korkusundan dolayı yapmıyor.
Ama Belize'nin kuzey kıyısında yaşıyorsanız,
yakınlarda hiç polis yoksa
ve suçlu 200 metre ötenizdeyse
bunu fırsat olarak görmek mümkün.
Ama dediğim gibi, cinayetin gerçekleştiği zamanda
John farklı bir âlemdeydi.
Tekrar alkol almaya başlamıştı.
Uyuşturucular.
Bunları ben kendim de deneyimlediğim için,
şişede durduğu gibi durmadığını biliyorum.
İnsana normalde yapmayacağı şeyleri yaptırıyor.
Gerçeğe erişmeyi kolaylaştıran her şey olumludur.
Peki bunu olumlu olarak algılar mısınız?
Muhtemelen hayır.
Gerçek can yakar.
Hepimiz bir şeyler gizleriz.
Gizleyecek şeyi olmayan birini henüz görmedim.
Ciddi duygusal sorunları olan bir insandı, orası kesin.
İyi saklıyordu.
O yüzden kızı hakkında konuşmama katiyen izin vermedi.
Kızını terk etmişti.
Ona babalık yapmayı bırakmıştı.
Sanırım bunun utancını yaşadığı için
bu konuyu açmama hiç izin vermedi.
Geride bıraktı, narsistler böyle yapar.
Gerçekliği zihinlerinin derinliklerinde kilit altında tutarlar.
Bir daha da asla açmazlar. Asla dönüp de bakmazlar.
O da bunu yapmakta çok başarılıydı.
Sanırım kendi çocukluğundan kaynaklanıyor.
Aileyi terk eden babası, John 17 yaşlarındayken
intihar etmişti.
Babasının hikâyesi şöyle. Dayakçı bir kocaymış.
Annesini çok kötü dövermiş,
hem de John'ın gözü önünde.
Çocukluğunda sürekli
annesinin dövülmesini seyretmek zorunda kalmış.
Dünyayı değiştirmek isterim.
Çocuklarım, torunlarım ve senin çocukların
daha iyi bir dünyada yaşasın.
Sevgi dolu bir dünyada.
İçinde birazcık da olsa insanlık olan, benim yaşadığımdan farklı bir dünyada.
Çocukken babam kollarımı kırmıştı.
Dayanamaz hâle gelinceye kadar döverdi,
annemi döverdi.
Sonunda bir şeyler yapmam gerekti.
Bunu hatırlamıyordum. Bunu söylediğinin farkında değildim.
Vay canına.
"Sonunda bir şeyler yapmam gerekti."
Orada bir itiraf var sanki.
Anlatılanların onda biri bile doğruysa,
komşusunu öldüren biriysem,
başka ülkelerin yöneticilerine suikast düzenliyorsam…
Anlatılanların yarısı bile doğruysa bana bulaşmak mantıklı mı?
Bir teori geliştirdim.
Bir gün Jimmy'yle de paylaştım.
John'ın danışmanıydı.
"Jimmy, peki ya John'ın babası?" dedim.
"Ne olmuş ona?" dedi.
"İçimde tuhaf bir his var Jimmy, John onu vurmuş gibi hissediyorum" dedim.
Jimmy bana baktı, yüzünde çok tuhaf bir ifade vardı.
Şöyleydi…
"Nereden öğrendin?" dedi.
"Bilmiyordum ama şimdi öğrendim" dedim.
Jimmy bana, John'ın kendisine açıldığını,
gençken babasını vurduğunu itiraf ettiğini söyledi.
Onu öldürmüş ve intihar süsü vermiş.
Tehlikeli bir adam, birçok kişiye zarar vermiş.
Yığınla veri.
Başlıyoruz.
Deli mi, değil mi öğrenelim.
Lanet olsun.
Ne olduğundan emin değilim.
…kısa hakikat anları.
Bana saçma gelmişti.
Orada kim var Robert?
Ama onu yargılamak bana düşmez.
Alıyoruz. Gerçeklik mi istiyorsun?
Hepimiz sorunluyuz.
Cep telefonunu camdan fırlat.
On beş yaşındayken ben de çok sorunluydum.
Gittiğim her okuldan atılmıştım.
Lanet olsun.
Sonra birisi bana güzel resim çekiyorsun dedi.
İhtiyacım olan oymuş.
Onlarla gideceğim. Burada kolay hedef olmayacağım,
orası kesin.
Bizi dünyanın en kötü yerlerine gönderdiler.
Saraybosna, Çeçenistan,
Afganistan,
Suriye, Kosova…
Öyle yerler işte.
Otuz yıl savaş fotoğrafçılığı yaptıktan sonra bıraktım.
Sonra John'la tanıştım.
Çekim yapmaya başladığımda
"Bana o kadar yaklaşmayacaksın" dedi.
-Öyle diyeceksen… -Ben bir şey demedim.
O zaman benimle röportaj yapan, sonra da yaşamadıkları
bir hayat hakkında
kendilerince çıkarımda bulunan o aptallardan bir farkın kalmaz.
Ama bu daha başlangıçtı. Deliliği gördüm.
Röportaj yapmadım. Soru sormadım.
Lanet olsun.
Çok yakındık.
En kısa zamanda dönmem gerekiyor.
MAYIS 2019
BAHAMALAR GEORGE TOWN
Nereye gidiyoruz, tekneye mi?
Deneme, bir iki.
Hadi.
Ayağım çok fena şişti.
Selam dostum. Nasılsın?
Seni gördüğüme sevindim.
Selam!
-Selam Robert. -Merhaba Janice.
O kamerayı bırak da bana bir sarıl.
Üçünüz için üç oda var, otelde de üç oda var.
Herkes sığar.
Altıydı, değil mi?
-Yedi. -Yedi.
-Sen de yerde yatarsın. -Olur.
İyi anlaşıyorduk. Birlikte güzel şeyler yapmıştık.
-Yine yapabilirdik. -Evet.
Teknenin dışından birkaç genel görüntü çekeceğiz.
Ama ne olacağı belli olmuyor.
Konuşmamızı kaydediyor musun?
Hayır. Mikrofon kapalı.
Tamam, teşekkürler.
Bazen gazeteci olarak köpek balıklarına yem edildiğimi düşünüyorum.
Olur öyle şeyler.
Doğru.
Geliyor. Yemek zamanı! Evet!
Fark yok.
-Fark yok mu? -Hiç yok.
Bekle. Tamam.
Benim adım John McAfee.
Her zamanki gibi kılık değiştirdim,
yüzüme bir maske geçirdim.
Tamamen değiştim,
kendime hiç benzemiyorum. Sürpriz yapayım. Benim!
İşte!
Bir sürü soru yazmıştım.
"İncil'den en sevdiğin pasajlar nedir?" gibi mesela.
Başlangıçta Tanrı göğü ve yeri yarattı.
İlk kazanılan bir milyon dolar.
İlk kez ne zaman bir milyon doların oldu?
Bilmiyorum.
İlk iş.
Sanırım çim biçmekti. Hayır, kar küremek.
İnsanlar üzerime geliyordu.
"Şunu sor, bunu sor.
Babasını sor.
Onu da sor, bunu da sor."
Babasını anlatmak isterse anlatır zaten.
Kızını anlatmak isterse anlatır.
Haberin konusu resmî makamlardan kaçıyor olması.
John'ı son gördüğümde
Meksikalı bir kartelin onu öldürmeye çalıştığını söyledi.
Etrafında daha çok silahlı koruma vardı.
Ama John korkmuş gibi görünmüyordu.
Sadece kayda alınmak istiyordu.
-Sadece biz mi çıkıyoruz? Tamam. -Evet.
"Sadece konuşacağım bir program yapalım" dedi.
Başlayacağın zaman söyle.
Ve koruma olmak isteyenlerle mülakat yapmaya başladı.
Bu tam otomatik bir silah, tamam mı?
Bunu açıkta taşımak da ne demek?
-Namluya dikkat et. -Pardon.
Spy dünyanın karanlık tarafını görmüş.
Kaç kurşun yemiştin?
-Üç. -Üç kurşun yemiş. Yara izlerini gösterdi.
Sağ gözünden bıçaklanmış, o yüzden sağ gözü yok.
Kaç kere tutuklandın?
Eminim benden azdır.
-Sayısını bilmiyorum ama birkaç kez. -Sayısını bilmiyor.
Ama hepsinde de masumdum.
Jamey çok düzgün bir insan
ama boynundaki dövmelere falan bakılırsa
ilginç bir geçmişi olduğu belli.
Bana hiç anlatmadı.
Abartısız birkaç farklı hayatım oldu.
Hep hayatım tehlikede, derdi. Güvende değilim, derdi.
Beni yakalayabilirler, derdi.
Kim yakalayabilirmiş?
Şey, sanırım… Aslında bilmiyorum.
Anladığım kadarıyla
karteller, gizli ajanlar, CIA.
Ya da "Peşimdeler" dediği her kimse onlar işte.
Ben bilmiyordum.
Eşim şimdi gülümsüyor, sıcak davranıyor
ama boğazıma bıçak dayadığı da oldu.
Olmadı.
-Ne? -Boğazına hiç bıçak dayamadım ki.
-Tabii. -İşte bu yüzden sorun yaşıyoruz.
-Eski karındır o. -Ben yaşlı bir adamım.
O kadar kadını…
-Dinle. -…nasıl hatırlayayım?
Beni hatırlaman yeter,
ben bir taneyim. Tamam mı?
Sonra ev bakmaya başladık. Oradan bir ev satın alacaktı.
Günaydın. Ben John McAfee. Memnun oldum.
Memnun oldum.
Yukarı çıkalım mı?
Merak etmeyin, sadece belgesel çekiyor.
Yukarı çıkalım. Tamam.
Liste fiyatından, 1.790.000 dolardan bir teklif geldi aslında.
Eminim bu sektörde çok yaşanıyordur.
Evet, öyle.
Bir de…
-Sahil güzel. -Tamam.
Üst katta büyük yatak odası mı var?
Büyük yatak odası bu çünkü ayrıca yaşama alanı da var.
Tamam.
Bence güzel.
Tamam. Tam fiyattan teklif vermek istiyorum.
Çeyrek milyonu peşin.
18 ay boyunca ayda 5.000 dolar faiz vereceğim,
kalanı da 18 ayın sonunda.
Tamam. Anlaştık.
-Bence iyi bir teklif. -Tamam.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
-Teşekkürler Bayan Judy. -Memnun oldum. Güle güle.
Teşekkürler.
Sonra caddenin karşısındaki bir barbekü mekânında akşam yemeği yendi,
sonra da sabah…
Çekebilirdin.
Çektim ama ses kapalıydı.
Tamam, peki. Ne oluyor?
Evet.
Gidiyoruz.
Haber geldi, hakkımda iddianame hazırlıyorlarmış. Şantaj,
kara para aklama, cinayet… Ne ararsan var.
Hâlâ Belize mi, farklı bir şey mi?
-Anlamadım? -Belize mi, başka birileri mi?
Hayır, ABD.
Bu sefer durum ciddi. Çok ciddi.
Askerî müdahale olacak.
Öyle şeylerle uğraşamam, durdurmam da mümkün değil.
Evet.
Tamam.
Hadi. Evet, getir.
Bu tarafa. Orası tamam mı?
"Bir dakika. Saçmalık bu. Peşimizde kimse yok" dediğin oldu mu?
Evet.
İskeleden ayrıldıktan sonra sorun yok.
Evet… Hatta…
Bizi yakalamaya çalışan kimse yok.
İnanmadım.
Son birkaç gün çok acayipti John.
Evet.
Bugün olanlar da… Senin için halüsinasyon görüyor diyenler,
delirmiş diyenler var.
Evet, biliyorum. Ama sen gerçeği gördün.
Polis geldi, yetkililer geldi.
Tamam, gidelim.
Aklından ne geçiyor acaba?
Halatı çöz. Çözebilirsin. Hadi.
Spy, halatı çöz.
Hoşça kalın.
Sürgünden sürgün edildim.
Kim bilir nereye gideceğim. Nereye gittiğimizi göstereyim.
Okyanusun ortasındayız.
Tekila nerede? Mojito yapacağım.
Tezgâhın altında.
Tamam, anladım.
Evet.
-Lanet olsun. -Ne oldu?
Orada.
Mikrofonu tak.
-Hazır olduğunda söyle. -Ben…
Bu, çektiğim en önemli video.
"Ben neden buradayım John?" dedim.
"Çünkü… Benim amacım ne?
Buna neden ihtiyacın var?"
Bunun gibi daha birçok şey göreceksin dostum.
Gözlerin üzerimizde kalmasını sağlamak için istediğim gerçekliği uyduracağım.
-Anlaşıldı mı? -Evet.
-Sorun olur mu? -Ben yardım etmeye geldim.
Bundan sonra da çektiğin görüntüler satılmazsa
bir daha asla satılmaz. Asla.
Anlıyor musun? Altın madenini buldum.
-Anlıyor musun? -Evet.
Gerçeklikle örtüşen bir algı yarattım.
Jüri, iddianame, yabancı ülkeler,
filme çektiğin silahlar.
Altın madeni değil mi bu?
Öyle.
Ben de bu altını aldım ve titiz bir Aztek sanatçısı gibi
dünyanın en muhteşem mücevherine dönüştürdüm.
Bunu görmen gerek.
Görürsen seni zengin ederim.
-Tamam. -Bu kadar.
Tamam Janice.
John'ı elimden geldiğince belgelemeye çalıştım.
Çekiyor musun?
Nihayet gerçekliğe biraz saygı göstermesine seviniyorum.
Daha başka ne yapabilirdim ki?
Hepsi buydu.
DOMİNİK CUMHURİYETİ
Buradayız.
Tebrikler.
Teşekkür ederim.
Umarım burada biraz kalırız.
Umarım. İyi bir yere benziyor.
Dağları severim.
John tekneden uzanıyor,
kenara tutunup dışarı bakıyor, silahı da belinde.
Tabancası belinde.
-John? -Evet.
Silahın belinde. Geri gel. Evet.
O yüzden güvenlik geldi, sahil koruma geldi.
Sahil koruma gelince…
Bir şey söyleyecek.
Herkese bir şey söylemek istiyormuş.
Dur! Video çekmek yok.
Hayır. Affedersiniz.
İçeri girip tekneyi aramaya başladılar.
Didik didik ettiler.
Paraya dokumana gerek yok.
Tekneden inmemizi söylediler.
Dominik Cumhuriyeti yetkilileri bizi gözaltına aldı.
Yasa dışı silah ticareti yapmakla suçluyorlar.
Sonra bizi hapse attılar.
İçeri geç.
Babalık, iyi misin?
Hapiste olmak nasıl bir duygu?
-Nasıl mı? -Evet.
-İbuprofen olmaz mı John? -Başka yerlerden farksız.
Hapishanenin içinde çekim yapmaya, fotoğraf çekmeye devam ettim.
Çok komikti.
"Dünyanın neresinde, kimi istersem öldürtebilirim Alex" demişti.
"Bir telefona bakar."
Ben de inandım.
Gerçekten.
Öyle bir etkisi vardı.
Gördüğüm en zeki insandı, herkesi parmağında oynatabiliyordu.
Anlatılan hikâyeleri de kontrol etmek istiyordu.
O konuda da uzmandı.
Dönüm noktası oydu,
ondan sonra her şeyi sorgulamaya başladım.
Greg Faull'u bilmiyorum. Klavye vuruşlarını kaydeden yazılımı bilmiyorum.
Babasını bilmiyorum.
Tek bildiğim, o çevrede yazar olarak bulunurken duyduklarım.
Neyin gerçek neyin uydurma olduğunu aslında bilmiyoruz.
Bu dünyada peşinizdeki insanlardan kurtulmak çok zor.
Bizi serbest bıraktılar.
John İngiliz pasaportunu kullanarak Avrupa'ya sınır dışı edilmemizi sağladı.
Çeçenlerden ve Türklerden oluşan
korumalar tuttu.
İspanya'ya gitti.
İspanya'da tutuklanan teknoloji zengini John McAfee
vergi kaçırmaktan ABD'ye iade edilecek.
Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu,
McAfee'nin en az yedi kripto paranın reklamını yaparak
23 milyon dolardan fazla kazandığını ileri sürüyor.
MCAFEE VERGİ KAÇIRMA VE BİLGİ SUİSTİMALİ İLE SUÇLANIYOR
SAVCI 30 YIL HAPİS CEZASI İSTEDİ
Şahıs olarak
ABD'ye on milyonlarca dolar tutarında vergi ödedim.
Şirketim ise milyarlarca dolar ödedi.
ABD'ye iade edilirsem
çok büyük ihtimalle
hayatımın geri kalanını hapiste geçireceğim.
23 HAZİRAN 2021
Bilgisayar antivirüs yazılımı girişimcisi John McAfee, Barselona'daki
bir hapishanede ölü bulundu.
Birkaç saat önce
bir İspanyol mahkemesi, vergi kaçırmaktan yargılanmak üzere
ABD'ye iade edilmesine karar vermişti.
John McAfee intihar edecek biri değildi.
Ölü olarak bulunmadan birkaç saat önce konuştuk.
Bana en son şöyle demişti.
"Seni seviyorum. Akşam seni arayacağım."
İntihar edecek biri böyle konuşmaz.
Ya hikâye bundan ibaret değilse?
McAfee'nin ölümü o kadar şüpheli ki
bu tartışma daha çok su kaldırır.
Yıllardır peşinde birilerinin olduğunu,
hakkındaki suçlamaların siyasi amaçlı olduğunu ileri sürüyordu.
Jeffrey Epstein'in de hücresinde ölü bulunmasından sonra
McAfee'nin aslında intihar etmediğini öğrenirsek şaşırır mıyız?
Suikast demişken, kolundaki dövmede…
"Benim için hapiste intihar etti derlerse
-cinayete kurban gitmişimdir" diyordu. -Evet.
$SUİKAST
Ne düşüneceğimi bilmiyorum.
Kusura bakma arkadaşım, ben intihar edecek biri değilim.
Ölürsem ayakkabım ayağımda, direnerek öleceğim.
Virüs John'dı.
İnsanların hayatını mahvetti mi? Evet.
Ama John'ın iyi bir tarafı da vardı.
Başkalarına yardım etmek için de çok şey yaptı.
O hikâyeyi yazmak istiyordum.
Kesinlikle takıntı yapmıştım.
Planım yarına kadar hayatta kalmak, sabah sağ salim uyanmak…
Belki de katildi ama iyi hikâyeleri çok seviyorum.
Herkes sever.
Hazır mısın?
Bekle, hayır.
Tamam. Hazır mısın?
Evet.
Herkese merhaba. Ben John McAfee.
İyi bir arkadaş kaybettim.
O kadar uzun süre çekim yapmışım.
Çürüyüp gitmesine nasıl izin veririm?
Tek malt viski.
Seninle geçirdiğim zamana
böyle katlanıyorum.
Sorun değil.
Bunu izleyen biri varsa belirteyim,
kötü niyetle söylemedim.
Evet.
MCAFEE, BELİZE HÜKÛMETİNİN
VEYA SINALOA KARTELİNİN ONU ÖLDÜRMEK İSTEDİĞİNE DAİR
BİR DELİL AÇIKLAMADI
ADINI TAŞIYAN ŞİRKET ŞU ANDA 14 MİLYAR DOLAR DEĞERİNDE
GREGORY FAULL CİNAYETİ HÂLÂ ÇÖZÜLEMEDİ
MCAFEE'NİN ÖLÜMÜYLE İLGİLİ TARTIŞMALAR HÂLÂ SÜRÜYOR
John'la en son ne zaman görüştünüz?
Bunu söylesem mi bilemiyorum.
İki hafta önce, ölümünden sonra
Teksas'tan biri aradı.
"Ben John. Para verip ölmüşüm numarası yaptırdım ama hayattayım.
Hayatta olduğumu bilen
sadece üç kişi var" dedi.
Sonra da onunla kaçmamı istedi.
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram