Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Saan naimbento ang donut?
-Sa Berlin? -Vienna.
Ayon sa alamat, sa Vienna.
Pero Krapfen ang tawag sa mga iyon doon.
-Tabla sa siyam. -Match point na.
Ang huli mong tanong?
Ilan ang puso ng isang pugita?
Isa, dalawa, tatlo, o apat na puso?
-Trick question ba iyan? -Alam ko.
-'Wag kang magsalita. Tahimik ka lang. -Tatlo.
Aalis na ako. Tama.
Matze!
-Narito ako! -Matze?
Nakita mo ba ang star shirt ko?
Karl, makinig ka.
Nag-usap kami ni Lena. Gusto niyang tumira dito.
Dito naman na siya nakatira.
Magseseryoso na kami.
Sa relasyon namin. Kaming dalawa lang.
Gusto mong umalis na ako?
'Di naman sa gano'n, pero kung iyon ang gusto mo...
Mahirap makasama sa isang bahay ang nobya mo at kapatid mo.
-Oras na para magseryoso ka. -Para kang si Mom.
-Hindi kaya. -Oo kaya.
-'Di kita gustong paalisin... -Pero ginagawa mo. Para sa Tinder girl.
-Sabi mo, ang Tinder ay para lang... -Sa sex?
Walang tao sa banyo.
Kapag nagmahal ka, 'di mahalaga kung saan kayo nagkakilala.
Nadala ko ang...
Salamat.
SNACK STALL NI KONNOPKE
Sige...
Kung isang sausage lang ang kakainin mo habambuhay,
ano ang kakainin mo?
Kailangan ko pa ng ilang impormasyon.
May allergies ba? Ano'ng relihiyon? May asawa o wala?
Bale,
pang-dessert na tanong ang kung may asawa ako o wala.
Patawad.
Isang Vienna sausage.
-Hello. -Hi.
Dalawang Vienna sausage at isang currywurst sa akin.
Salamat.
Medyo nakakadismaya ito.
Sinabi ko ang paborito ko pero iba ang pinili mo.
Patawad , 'di ako cannibal. Taga-Vienna ako. 'Di ako kumakain ng Vienna susage.
Ako si Karl.
Nini.
Sa Vienna ang tagpo ng paboritong pelikula ko.
Oo.
"May kakaiba akong ideya, pero kung 'di ko itatanong..."
"buong buhay ko itong pagsisisihan."
BOSS TRABAHO
May mga plano ka ba?
Konnopke na ang huling pupuntahan ko.
Mamamasyal ako sa Prenzlauer Berg, tapos sasakay ng bus.
Tagaroon ako. Gusto mong ipasyal kita?
Sige.
Astig ng damit mo.
Salamat.
Alam mo ba na ang mga bituing nakikita natin sa gabi
ay pareho sa mga hinangaan nina Plato, Goethe, at Napoleon?
May mga sikat bang babaeng nakakita sa mga ito?
Sina Nefertiti, Marie Curie, Rosa Luxemburg...
Sinasabi ko sa iyo... Kung hindi siya...
Hindi pa tayong handang magpakasal.
Ang boss ko. Nasa trabaho dapat ako ngayon.
Makatutulong ba ako?
May appointment kami.
Meron?
G. Meier at ang magiging Gng. Meier?
Ako ang Meier. Siya ang magiging G. Meier.
Medyo maaga kayo. Sumunod kayo sa akin.
Naghihintay ang mga cake.
Sa kinabukasan natin.
Alam mo kung ano'ng pinakadahilan ng diborsiyo ayon kay Jerry Lewis?
Pag-aasawa.
Sikat kayong mga German na magigiliw.
Pribilehiyo talagang maranasan iyon sa totoong buhay.
Ang sarap. Gusto mong tikman?
Sachertorte lang ang kinakain ko.
Baka may Sachertorte rin naman sila.
Pero 'di ang orihinal. Sa Café Sacher mo lang mabibili iyon.
Taon-taon, kapag kaarawan ko, nagkikita kami roon ng dad ko.
Kumakain kami ng Sachertorte kapag 3 p.m.
Talaga?
Sagradong tradisyon namin iyon.
Pickled herring ang sa amin kapag kaarawan namin.
May tagline na ba kayo para sa kasal?
Oo.
Puwede mo bang sabihin?
Sige...
Siya ang romantiko.
Iniisip namin...
Ang ganda naman.
Hahamakin lahat.
Oo.
Puta, aalis na ako.
-Kailangan ba ninyo ng tulong? -Ako si Meier. May appointment kami.
-Aabot ka. -Oo.
Uy!
Salamat sa pagbuhat sa bag ko. At salamat sa pagpasyal sa akin.
Salamat sa'yo.
Maginoo ka.
Maginoo ? Laging huling minuto.
Gusto kong makita ka uli.
-Puwede bang makuha ang numero mo? -Mahuhuli ako dahil sa inyo.
-Tara na. -Sige.
-Isara ang pinto. -Sandali lang.
-Tatawagan kita. -I-save mo ang numero.
Sige.
Uy!
'Wag uy . 'Di tayo magkabarkada.
'Wag mong sagutin iyan. Bakit wala ka sa pulong kanina ?
Patawad , may nangyari kasi.
Karl, makinig ka! Matalino ka,
pero 'di ka puwedeng 'di pumasok nang gano'n-gano'n na lang.
Pangako, papasok ako bukas.
Sana nga.
Hindi. Hindi maaari!
Matze, kapag nag-enter ka ng numero sa phone,
tapos may tumawag, mase-save ang numero, tama?
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Ibinigay niya ang numero. Kaso nawala na.
Kaya dapat, sine-save mo.
Salamat, 'di ako tanga. Mababawi ba ang numero?
Bumili ka na lang kaya ng bago?
Matze, pag-ibig ang kapalit nito.
Kung ganoon... Tatanungin ko si Lena.
Sige.
-Lena? -Ano?
May inilagay na numero si Karl kaso may tumawag. Wala na iyon?
Oo, wala na nga.
-Karl? -Ano?
-Wala na ang numero. -Puta.
Hi.
-Sa huling bus pa-Vienna. -Kakaalis lang.
Bukas ang susunod. Kung bibili ka na ng tiket ngayon,
magkakaroon ka ng 20% diskuwento.
Hindi ko gusto ng tiket.
May puwede bang makontak sa bus? Kaya mo siguro iyon.
Bakit mo gustong kontakin ang bus?
May nawala.
Pumunta ka sa Lost and Found.
-Tao ito. -Pumunta ka sa mga pulis.
Nakasakay siya sa bus at nawala ko ang numero niya.
-Ang driver ng bus... -Ang steward siguro.
Puwede bang mag-anunsyo ang steward para makuha ko ang numero niya?
'Di kami tindahan kung saan inaanunsyo namin ang mga nawawala.
Baka ang babae sa bus na iyon ang soul mate ko.
Kapag 'di mo ako tutulungan, 'di ko na siya uli makikita.
Ikaw... Ikaw ang tanging pag-asa ko.
Pakiusap.
-Hi. -Hi, Günther.
Puwede ka bang mag-anunsyo?
Oo naman.
Sandali. Ano'ng pangalan niya?
Mini yata.
Sandali.
Di mo alam ang pangalan niya?
Sigurado ka bang siya ang soul mate mo?
Kakakilala lang namin. Sabihin mo...
Hinahanap ni G. Before Sunrise si Bb. Sachetorte.
-Günther? -Ano?
Hinahanap ni G. Before Sunrise... si Bb. Sachetorte.
Sige, mag-aanunsyo ako.
-Salamat. -Tingnan natin.
Sige.
Maghintay tayo.
May anusyo lang ako, ito ang steward ninyo.
Isang G. Peter Sunrise
ang naghahanap sa isang Bb. Sacha Torte.
Bb. Sacha Torte.
At nahanap mo ba siya?
Di ko alam ang tunay na pangalan niya.
Hindi niya alam ang nangyari.
Nasa bus siya pa-Vienna, hinihintay ang tawag ko.
Paano kung para sa'kin siya at wala na akong makilalang tulad niya?
May flight.
Baka maabutan mo sa Vienna ang bus niya.
Kailangan mo lang magmadali.
Salamat.
Nini!
Mini!
-Wag mong atakihin. -Atakihin?
Ayaw ni Baci na hinahawakan siya.
Baci? Ang aso ang umatake sa akin.
-Puwede mo nang atakehin ang kahit sino. -Ayos lang.
Baci, tara na.
Nini?
Hello?
Nasaan ka?
Ano'ng tawag sa Vienna sausage sa Vienna? A: Lyonnaise, B: Frankfurter,
C: Hamburger, D: Parisian?
Isa itong tipikal na "Karl" na tanong. Para sa 100 euro, tama?
Mahal kong Karl.
Respetadong quiz show tayo.
Puwede ka bang gumawa ng mas mahirap na tanong?
Ano ang meron ka ngayon?
Handa na ang lahat.
"Sachertorte, 1832.
"Gusto ni Prinsipe Metternich na maghain ng espesyal
"na dessert para sa mahahalagang bisita. May sakit ang head chef,
"si Franz Sacher, na 16-taong gulang, ay kailangang mag-imbento ng putahe.
"Makalipas ng taon, pinaganda ng anak niyang si Eduard ang recipe
"noong nag-aaral siya at pagkatapos, inihain ito sa hotel niya."
-Ayos. -Iyong sa champagne?
Inimbento iyon noong kaarawan niya, 'di ba?
-Akala ko, si Anna Sacher. -Pinasikat niya ang hotel.
Iyon na. 3:00 p.m. impunto sa Sacher.
Si Johann Söhnlein ang unang gumawa ng sparkling wine kay Metternich.
-Puwede ba kitang kausapin? -Sige.
-Ngayon na. -Sige.
Bagong lungsod, bagong inspirayon. Lagi mong sinasabi, "'Wag magpapakahon."
Para magawa iyon, dapat akong lumabas... sa kahon.
Saan inilibing si Beethoven?
Saan sinulat ni Freud ang aklat na nagbago sa lahat?
Saang lungsod ginawa ang pelikula ni Orson Welles na The Third Man?
Mga tanong na pang-400 euro ang mga iyon.
Sige.
Ibig sabihin sa salitang "umatake" sa Austrian ay A: umatake, B: haplusin,
C: 'di iyon ginagamit at D: umatake at haplusin.
Okey, sige.
Subukan natin, pero...
ikaw rin ang magpa- fact check,
nang walang overtime pay.
At kapag nahuli ka kahit isang beses lang, tapos na ang sa Vienna.
Sige!
Sana nga.
Simple lang naman.
Maghihintay ako araw-araw sa Sacher hanggang kaarawan niya.
Kalokohan iyan.
-Gusto mo akong paalisin. -Pero 'di ang lumipat sa Vienna.
Walang probabilidad na makita mo siya.
May 365 na araw sa isang taon. Kaarawan niya siguro ang isa sa mga iyon.
Sa unang araw, 365 to 1 ang tsansa.
At gaganda iyon sa paglipas ng araw.
Ipalagay na nating makita mo nga siya.
Baka 'di siya para sa iyo o may iba na siya.
-Nagsayang ka lang ng isang taon. -At paano kung siya na nga?
Ayaw kong pagsisihang 'di ako nakapaghintay nang isang taon.
Pitumupu sa isa.
Pitumupu sa isa? Kalokohang matematika iyan.
Sa akin, romantiko iyon.
Kabaliwan at kalokohan ito.
-Ganoon talaga ang pagmamahal. -Akala ko, kakampi kita.
-'Di mo ito gagawin para sa akin? -Hindi.
Lena, sandali! Iba ang ibig kong sabihin.
Kailangan mo ng tulong?
Oo, gusto ko sanang pumunta sa Café Sacher.
Lumabas ka, kumanan, at naroon na iyon.
-Salamat. -Walang anuman.
Sumingit siya sa pila! Ang bastos!
Sandali. Bakit ka nagmamadali?
-Magkakape at Sachertorte ako. -Hindi lang ikaw.
-May reserbasyon ka ba? -Wala.
Kung ganoon, pumila ka sa dulo.
Puwede bang tingnan ko lang? Baka may naghihintay sa akin.
May naghihintay sa iyo o wala. Walang baka.
-Mahalaga ito. -Mahalaga ang lahat.
Mahalaga sa akin ang privacy ng bisita ko.
-Kung mamarapatin mo... -Schwartz!
Magandang araw po. Handa na ang mesa mo.
Ano'ng nangyayari?
Ang binatang ito ay walang reserbasyon ni pasensya.
Pasamahin mo siya sa akin.
Napaka-refreshing makasama ng mga kabataan.
'Di mo po ba gustong iba ang makasama mo, madam?
Ako ang nagpapasiya kung sino ang gusto kong makasama.
Salamat, Schwartz.
Mukhang ayaw po niya.
Sasamahan niya ako.
Salamat.
Ang kape ko at ang diyaryo.
Sige po.
Pero... Schwartz!
'Di mo ba kukunin ang order ng binatang ito?
'Wag kang bastos!
Ano'ng gusto mo?
-Sachetorte at kape. -Viennese coffeehouse kami.
Wala kaming plain na kape.
Marami kaming mga inuming may kape.
Cappuccino na lang ang sa akin.
Isang Mélange.
At isang buong cake.
Hindi. Isang piraso lang.
-Salamat, Zora. -Walang anuman po.
Dati, pumupunta rito ang pinakamararangya sa Vienna.
Ngayon, mga turista na lang.
Turista ka ba?
Hindi ako turista. Ako si Karl. Arendt.
-Franziska Sawallisch. -Narito ka!
Salamat, Zora. Ang bait mo.
Walang anuman, Gng. Sawallisch.
-Unang beses mo? -Unang makatikim ng totoong Sachertorte.
'Di malilimutan ang unang beses.
Pamantayan ito ng mga susunod. I-enjoy mo.
Yummy.
Ito ay masarap, malinamnam, o kahanga-hanga.
Pero pakiusap, 'wag mong sabihing yummy.
Kahanga-hanga ito.
Mauna ka.
Puwede ba akong magpareserba para bukas?
Tanungin mo ang ginoong iyon.
Duda ako kung bibigyan niya ako ng mesa.
Nakasama mo si Gng. Sawallisch. Baka mahirap nga.
'Wag kang mag-alala.
Isisingit ko ang reserbasyon mo, pero 'wag kang maingay. Pangalan?
Karl Arendt.
Sige.
-Hi. -Uy.
Ako si Karl.
-May hinihintay pa ba tayo? -Oo. Hinihintay natin si Udo.
Pasunod na siya. Siya ang in-email mo.
Hindi ka babae. O may 'di ako nauunawaan?
Lalaki siya, Udo!
'Di mo na ba alam ang pagkakaiba ng lalaki at babae?
German siya, tama.
Ka-email ko ang isang babaeng Karla Rendt ang pangalan.
Tatlong lalaki na kami. Kailangan namin ng kaunting estrogen.
'Wag ka ngang magbiro. Puwede mo siyang subukin.
Kailangan lang niyang sumagot nang tama.
Paano ako makakakilala ng mabuting babae?
Sige.
Makakalipat ka lang dito kapag nasagot mo siya.
Ano'ng tanong? 'Di ako marunong mag-Norwegian.
Norwegian? Taga-Vorarlberg siya.
Totoo. Kailangan ng mga German ng mga subtitle sa mga pelikula natin.
Sige, paano makakakilala si Hirs ng babae?
Hindi ko masasabi kung paano siya mahahanap ni Hirs, pero...
Hinihintay ko siya sa Sacher araw-araw.
Baliw ba siya, o ganyan talaga magpatawa ang mga German?
Baka baliw siya.
O baka napakaastig lang niya!
Malihim siya. Kailangan natin siyang bantayan.
Welcome sa apartment namin.
-Siya si Hirs na taga-Vorarlberg. -Hi.
-Si Raúl, na taga-Vienna. -Hi.
At ako si Udo, na taga-Burgenland.
Puwede kang tumira dito. Naroon ang kuwarto mo.
Gumalaw na tayo bago tayo ma-stroke.
Sige.
HINDI KA KONEKTADO SA INTERNET
Sa tingin ko-- napakahalaga nito. Kailangan nating kausapin ang mga partner.
-Hirs? -Patawad, sandali lang.
Hindi ako makapag-Internet.
Kay Udo.
Sige. May maganda ako. Isang kabayo...
-Uy! -Hindi gumagana ang Internet.
Hanggang tatlo lang ang router. Kung hindi, napakabagal. Maghihintay ka.
May mahalaga akong deadline. Papatayin ako ng boss ko.
Nauunawaa kita.
Pakisara ang pinto.
HINDI KA KONEKTADO SA INTERNET
May WiFi rito, tama?
Kadalasan, pero buong araw na bagsak ang network.
Patawad.
-Tao po? -Sandali lang.
-May WiFi ba kayo? -Oo.
May cake kami.
Sige.
Hindi, iyon ang password. "Maycakekami," isang salita lang.
Sige.
Hoy!
Baci, patawad.
'Di ko sinasadyang apakan ang buntot mo.
Wala kang kuwenta, ano? Pinanood mo lang siya?
Tayo... Magkakilala tayo.
Ano?
Mga ilang araw na sa istasyon ng bus. Ikaw iyon.
Masyado silang matagal sa oven.
Talaga? Sa tingin mo?
Oo.
Hindi ako makapaniwala.
-Pinanood mo lang nakawin ang macarons ko. -Isa lang naman.
Binibigyan mo ako ng baking tips?
Hindi ko iyon kasalanan. Masasabi ko pa ngang makatarungan iyon.
Makatarungan? Para saan? Ano'ng ginawa ko sa iyo?
-Nawala ang minamahal ko dahil sa iyo. -Hindi dahil sa akin.
Kung hindi dahil sa iyo at sa aso mo, nasa langit na sana ako ngayon.
Alam mo? Hanapin mo na ang langit mo.
Sa tingin ko, wala iyon dito.
Ikaw ulit.
May reserbasyon ako.
-Duda ako r'yan. -Ako ang nagreserba.
Salamat.
Heto.
-Ano'ng sa iyo? -Sachertorte at Mélange.
Sandali lang.
Pumupunta ka rito araw-araw?
Subukan mo ang apple strudel.
Sachertorte, melange, at tubig.
Salamat.
Huwag. Hindi pa.
Ilabas mo.
Papakasalan mo ba ako?
Oo!
Parang iiyak ka.
Parang pelikula.
Sana, may masayang pagtatapos ang pelikulang ito.
Iyan ang masayang pagtatapos.
Iyan? Simula pa lang iyan.
Hi.
At? Dumating ba siya?
Ano?
Sa Café Sacher? Dumating ba siya?
Hindi siya dumating.
Sayang. Sige lang.
Bukas, magiging 364 to 1 ang probabilidad.
Tatlo sa 365.
Sa tingin ko, napakamakaluma niyan.
Pero nakakatuwa talaga.
Salamat.
Alam mo? Susubukan ko rin siguro iyan.
'Wag mong sabihin sa ibang nakakapagwastong German ako.
Sige.
Karl, kailangan nating baguhin agad ang mga tanong.
Magpa-fact check bukas ng 8 a.m.
Ano ang "Tschecherl"?
A: batang Czech, B: simpleng kapehan, C: romantikong halik, D: maliit na beer
HINDI KA KONEKTADO SA INTERNET
Hindi ito totoo.
Diyos ko. Patawad. Maipapaliwanag ko ito.
May emergency kasi, wala na akong ibang mapuntahan.
Pumasok ka. Nakaharang ka sa pasukan ko.
Bakit napakaaga mo?
Para bigyan ng kape ang maaagang gumising.
At ikaw? Wala pa akong nakitang taong grasang may laptop.
-Taong grasa? -Isang taong sa kalsada nakatira.
Hindi ako taong grasa. Walang Internet sa apartment ko. Puwede ba?
Kung mobile hotspot kaya?
Naubos ko na ang data ko.
Tatapusin ko ang trabaho ko, at 'di mo na ako makikita ulit.
Sino'ng nagsabi: "Sa café, makakahanap ka nais mag-isa pero kailangan ng kasama"?
Patawad , 'di ko sadyang takutin ka.
Ayos lang.
Kapag nagbe-bake ako, nakakalimutan ko ang lahat.
MATAGUMPAY NA NAIPADALA ANG EMAIL
Tapos na ako.
-Patawad sa abala. -Para 'di mo ako malimutan.
-Salamat. -Walang problema.
Hello.
Kumusta?
-Nahuli ka. -Na-miss mo ako, tama?
Kahapon kita inaasahan.
Nagsara tuloy ako para mag-deliver na kasama ang aso.
Kahapon, ngayon, bukas.
Walang pakialam ang mga cookie, tama?
Gawa sa puti ng itlog ang macarons. 24 oras ang tinatagal nila.
Sa ref, maximum ng tatlong araw.
Tapos masisira ang puti ng itlog. Baka magdulot ng salmonella.
Masyado kang mahilig sa cooking shows.
Hindi, sa quiz shows.
-Tama. -Oo.
Alam mong iba ako mamuhay. Iyan ang gusto niya sa akin.
Kaya naghiwalay tayo.
Sige, Albert, ilabas mo siya. At ibalik mo siya sa Lunes.
Hindi sa Martes o Miyerkules. Sa Lunes, okey?
-Gusto kong umasa sa iyo. -Pero magagawa mo iyon.
Huli man, lagi akong bumabalik.
Hindi ako isang loser na nakaiskedyul ang buong araw.
Kahit si Mr. Quiz Show ay hind ganoon.
Pumupunta ako sa Sacher araw-araw nang 3 p.m.
Hindi siya kasali. German siya.
Sige, Albert. Salamat. Paalam, Baci.
Baci, tara.
Sa susunod na lang.
-Patawad , 'di niya sadya iyon. -Ex mo?
-Pumupunta ka sa Sacher araw-araw? -Oo.
Para hanapin ang babae sa istasyon. Ang alam ko lang, naroon siya nang 3 p.m.
Hindi!
Nasunog uli?
Hindi, sakto lang!
Gusto mong subukan?
Puwedeng baunin ko na lang? Sigurado akong yum... kahanga-hanga ito.
Puwede kang magtrabaho rito. Ayos lang sa akin.
-Ako si Karl. -Miriam.j
Sige, aalis na ako.
Ako ba ang ipinunta mo?
'Wag kang mag-alala, ganyan talaga.
-May hinihintay ka? -Oo.
Maganda ang pakiramdam ko. Tiyak akong pupunta siya.
-Ang nakasanayan? -Sige.
Hindi Mélange. Laging kapeng may gatas ang sa kanya.
'Wag mo siyang pahirapan. Bata ka rin dati.
Mawalang-galang na, pero medyo bata pa rin ako.
Kung bata ka, ano ako?
-Eto na tayo! -Maganda magpakailanman.
Matandang bolero.
Batang bolero.
-Tingnan mo, perpekto siya. -Salamat.
Nasa maling panig ang tubig.
-Tama na ngayon. -Salamat.
-Puwede ka nang umalis. -Sige, patawad.
Dapat siyang matuto.
Darating siya bukas.
PAALALA
Darating siya bukas.
NAIPADALA NA ANG E-MAIL
'Wag kang susuko. Darating siya.
Pitong euro iyon. Salamat.
-Salamat, ingat ka. -Salamat, paalam.
Ang nakakainis na alarm na iyon.
Naniniwala ka sa kuwento niya?
Bakit hindi? Umaalis siya nang 2:30 p.m. impunto.
Kung nasa Sacher siya araw-araw, o-order siya ng kahit ano.
Hindi mura doon.
Paalam.
-Paalam. -Paalam.
Kung gusto talaga niyang hanapin ang babae, may 1,000 mas magandang paraan.
Puwede siyang gumamit ng Facebook o Instagram. Inimbento niya ang kuwento.
Totoo pala. Gusto kong ako mismo ang makakita.
-Kapag dumating siya, dapat kang uamlis. -Ayos. Ano ang probabilidad?
Ngayon, 5.7%.
Hindi ko huhubarin ang jacket ko.
Siya ba iyon?
'Di ako sigurado.
May gusto ka ba?
Gusto ko ng small na kapeng may gatas.
'Di ako ang babae niya.
Sandali lang!
Ano'ng itsura niya?
Maganda.
Maganda?
-Ano'ng ibig sabihin no'n? -Maganda.
Oo, pero maliit ba siya o matangkad?
Siya ba ay mataba, payat, blonde, brunette? Ano'ng kulay ng mga mata niya?
'Di mo alam ang kulay ng mata niya?
Maganda ang lahat ng babae, 'di mahalaga ang kulay ng mata.
Puwede kong subukan?
-Kain ka! -Salamat.
Ano'ng espesyal sa kanya?
'Di ko alam ang tamang salita. Parang mas...
madarama mo ito.
Baka dumating siya bukas.
-Medyo nagi-guilty ako. -Talaga?
'Di mo siya nakita dahil sa amin ni Baci at ngayon, hinihintay mo siya sa Sacher.
-Maganda naman doon. -Gusto kitang tulungan.
Mahahanap ng isang babaeng taga-Vienna ang isa pa.
-Okey. -Okey?
Ayos!
-Carola, aalis na ako. -Sige.
'Wag mong alalahanin ang babae, makikita mo pa siya.
Paano mo nalaman ang tungkol sa macarons?
-Isa iyong pang-300 euro na tanong. -Mahilig ka sa mga quiz show.
Hindi, trabaho ko iyon.
-Ano? -Oo.
-Talaga? -Gumagawa ako ng mga tanong.
Naaalala mo ang lahat?
Hindi lahat, pero may ilan akong naaalala.
Tributary ng Danube na may apat na letra.
-Lech. -Isar.
-Naab. -Vils.
-Roth. -Blau.
-Egau. -Elta.
-Breg. -Bära
Günz.
-Rodl. -Melk.
Ano'ng pinakanakakatawang tanong mo?
Parang... Ang chopsticks ay hindi waltz, pero polka.
Okey.
Bawat buhok mo sa ulo ay humahaba nang isang kilometro kada buwan.
'Di iyon magiging problema sa iyo.
Nabasa ko kamakailan na ang mga erotikang nobela para sa mga babae
ay laging may mga surgeon, pirata, bilyonaryo, bampira at wewolf.
Makukumpirma mo ba iyon?
Bilang babae?
Pinapabait ng mga dalisay na babae ang mga lalaking 'di malalapitan.
-'Di iyon tungkol sa pagpapabait! -Hindi?
Ayaw ko ng pangkaraniwang lalaki.
-Ano? -Ibig sabihin, mahal mo kung sino sila.
'Di sa kung ano ang nais o pinapangarap mong maging sila.
Ganoon ang pag-ibig.
-Puwede ko bang buksan? -Oo naman.
Ano iyan?
Isang optimist.
-Sa 'yo na ang sukli. -Salamat.
Ang lagkit lagi ng tingin mo sa kanya.
Kalokohan.
-Karl. Hello! -Narito ako.
Ano? Oo, C iyon.
Uy.
-Ang stig ng kotse. -'Di iyan kotse. Si Ida iyan.
-Ipatong mo. -Meron pa?
-Oo. -Sige.
-Hello? Miriam? -Bubuksan ko ang pinto!
Hello?
-Darating siya bukas. -Oo.
Miriam, alam mo bang...
Uy.
At?
Sino ang huling emperador ng Austria? A: Karl Otto
Tara na!
-Uy. -Tapos ka na?
May bago tayong plano: social media.
-'Wag. -Sige na.
-Ngiti! -Kumakain pa ako.
-Ngiti! -Sandali!
Mag-post ka ng mga larawan at hastag ng pinunthan mo.
Kalaunan, makikita rin niya.
Kailangan natin ng pangalan sa blog mo.
Kung ako...
"Hinahanap ni G. Before Sunrise si Bb. Sachertorte."
G. Before Sunrise?
Iyon ang paborito kong pelikula. Alam mo ba iyon?
Tungkol saan iyon?
Nagkakailala ang dalawang tao sa tren at nagsama sila nang isang araw sa Vienna.
-At nagkaibigan sila. -Sige, tapos?
Wala na. Nagkaibigan sila.
Dapat mong panoorin 'yon.
Sandali. Iyon ang paborito mong pelikula?
Dalawang taong nagkaibigan at iyon na ang pelikula.
Ganoon nagwawakas ang 90% ng lahat ng romantikong pelikula.
Iyon ang perpektong wakas.
Mas magandang ipalagay kung ano'ng susunod na mangyayari.
Kaya mo ba siya sinundan?
Pero hindi panaginip ang pagmamahal.
Komplikado ito. Kaya mas malalim at maganda ito.
Saan tayo sa susunod?
Nakalabas ka na ba ng Vienna?
Ayaw kong isugal iyon.
Sige... Pumunta na lang tayo sa hangganan ng lungsod.
-Ito ang hangganan ng lungsod? -Para sa ilan, oo.
Napakaastig ng Vienna.
-Masungit minsan ang mga Viennese. -Ganundin sa Berlin, 'di ba?
Minsan, nalilimutan ko kung ba't ako narito.
Laging may nangyayari, tapos...
tapos 4 p.m. na, magbabayad ako at maaalala ko na.
Nagsisimula na akong matakot na baka dumating siya.
-Kung darating pa talaga siya. -Ano'ng sasabihin mo sa kanya?
Ang katotohanan.
Na naghintay ka nang 100 araw.
Ano pa bang masasabi ko?
Nakakatawa. Pero hindi pilit.
At sabayan ko ng pagtugtog ng gitara?
Magpakatotoo ka lang.
Sige na, magpraktis tayo. Isipin mong ako siya.
Ayaw ko.
Bahala ka.
Ayos lang kung gusto mong magdadaldal ka lang kapag nagkita na kayo.
Pagkakataon mo na.
Sige.
Okey.
Karl? Nakakagulat! Ano'ng ginagawa mo rito?
Nakakatawa pero naaalala mo noong nasa Berlin tayo?
Nawala ko ang numero mo.
Ang alam ko lang ay pumupunta ka rito
para kumain ng Sachertorte kapag kaarawan mo.
At alam kong parang kabaliwan ito...
pero nang makilala kita, alam kong babaguhin mo ang buhay ko.
At buong buhay kong pagsisisihan kung 'di tayo magkikita muli.
Na 'di kita natanong kung iyon din ang nadarama mo.
Kaya ako narito.
Dahil hinihintay kita.
-Ang drama, ano? -Hindi.
Iyon ay matapat at matapang... Kung iyon din ang nadarama niya, ba't mo itatago?
Pupunta na ako sa Sacher.
Gaano pa katagal ito?
Ibigay mo ang numero mo. Ipapadala ko ang mga larawan.
Ayaw kong gumamit ng social media. Paalam!
Sige, paalam.
Karl. Sige na!
Uy!
Isang cookie lang naman.
Schwartz, may vase ka ba?
Kailan ang mga Callas Sino ang mga Callas
Callas... Wala akong maisip.
'Di nalamapasan ang Tosca niya noong 1953.
-Maria Callas. -Ah.
Calla palustris ang tinutukoy ko. Ligaw na calla lily.
Oo, pero alam mo bang dahil nag-away sila ni Karajan,
tatlong beses lang siyang umawit sa Vienna Opera.
Tatlong beses! Kalokohan iyon!
Maganda iyon.
Ilang beses binighani ni Maria Callas
ang mga manonood sa Vienna? Pang-8,000 euros iyon.
Gano'n lang kadali?
Schwartz, 'wag lang mga pula ang gamitin mo.
Lagyan mo ng ginto sa pagitan.
Binibini, sa ngayon, alam mo dapat kung ano'ng kailangang itsura ng puno.
Alam ko, pero tila nalimutan mo.
Mag-iwan ka ng mga pula para dito.
Binibini, inuuna ko laging palamutihan ang isang panig bago ang isa pa.
Kung hindi, mag-aakyat-baba ako sa hagdan.
At igagalaw-galaw ito.
'Di mo na ba iyon kaya? Ipagawa natin kay Toni. Toni?
Ako lagi ang nagpapalamuti sa puno.
Nang may pakiramdam.
Sa kasamaang-palad, ang baduy mo.
Karl! Sabihin mo sa kanya ang itsura.
Mukhang maganda naman.
Tamo, Gng. Sawallisch, kahit siya,
na walang alam, ay gusto ang ginagawa ko.
Schwartz, papalamutian mo ang puno ayon sa gusto ko o aalis ako.
Sachertorte, Mélange, at tubig.
Maganda ang ginagawa mo.
Na hinihintay mo siya.
Kailangan natin ng mas maraming romantiko.
Darating siya ngayon. Sigurado ako.
Sinasabi mo iyan araw-araw.
Pero ngayon, seryoso ako.
Mag-enjoy ka!
Ang G. Schwartz na ito...
Ako si Georg Aigner, Direktor ng Hotel Sacher.
Karl Arendt.
Sa loob ng 100 araw, hinihintay ng lalaking ito ang minamahal niya.
Kamangha-manghang pagtitiyaga.
Mahalaga sa amin ang tradisyon.
Gusto ka naming bigyan ng regalo para sa tiyaga mo.
Toni?
Reregaluhan kita ng voucher na magagamit mo ng isang gabi sa hotel.
May kasamang candlelight dinner para sa dalawa.
Salamat!
Kami na rin ang bahala sa in-order mo ngayon. Mauuna na ako.
Masaya akong makilala ka.
Ayos lang sa akin ang isang gabi sa Hotel Sacher.
Kapag 'di siya dumating, puwede mo akong isama.
'Di mo mahahanap ang pag-ibig. Ito ang hahanap sa iyo.
Ang sikreto ay...
Ayaw kong mayamot ka sa akin.
-Parang ang tanda-tanda ko na. -Hindi naman.
Ano ang sikreto?
Na makilala mo ito kapag nahanap ka nito.
Tatandaan ko 'yan.
Sumama ka sa 'kin.
Ang asawa ko, ang pinakamamahal ko.
At sino ang magandang dilag na ito?
Muntik na kaming 'di makasal.
Pinalampas namin ang aming pagkakataon.
Siya ang matalik kong kaibigan...
bago ko siya maging pinakamamahal.
Conductor siya sa Vienna Opera.
Pinanood ko ang lahat ng pagtatanghal niya.
May mga opera na pangit.
Pero kapag maganda ito...
tila titimo talaga ito sa puso mo at 'di mo malilimutan.
'Di pa ako nakapanood ng opera.
Kalokohan iyon. Bibigyan kita ng mga tiket.
Hindi naman iyon kailangan.
Kailangang-kailangan iyon. Sandali, ano bang palabas ngayon?
Tosca. Bukas ng 7 p.m.
Sige.
Puwede bang dalawang tiket ang sa akin Magbabayad ako, siyempre.
Mahilig sa opera ang kaibigan ko.
Kaibigan?
Kita tayo bukas.
Matze?
Ano'ng ginagawa mo maliban sa pagkain ng cake?
Ilang araw na kitang sinusubukang kontakin.
Magpa-Pasko ka ba sa hotel?
-Kung kailangan. -At paano si Mom?
Kaunti lang ang hiling niya. Mahalaga sa kanya ang Pasko.
'Di ako puwedeng sumuko. Mababalewala ang lahat.
Hindi ko kaya.
Pupunta ako r'yan.
Ano? 'Wag! Matze?
-Puwede ba akong magkape? -Oo naman.
-Uy. -Uy.
'Di pa ako nagpasalamat sa pagtulong at pagpayag na magtrabaho ako rito.
Totoo nga, hindi pa.
Kaya... may mga tiket ako para sa opera mamayang gabi.
'Di ito Callas, pero... Tosca ito.
Talaga? Iyan ay... Aalamin ko kung may oras si Carola.
Tayong dalawa sana ang manood.
Tayo?
Ibig kong sabihin...
'Di naman ito date.
Iba ang tingin natin sa isa't isa. Isang date ng magkaibigan?
Kung ayaw mo, ayos lang. Baka nagsasawa ka na sa akin.
Hindi, gusto ko iyan.
-Sige? -Sige.
-Magkita tayo sa pasukan? -Oo, sige.
-Sige. Nasasabik na ako. -Astig.
Sa susunod na lang.
Ayos lang.
Paalam.
-Hi. -Hello. Cappuccino po.
Ang sosyal ng itsura mo. 'Di mo nasabing may date tayo.
Sige. Kamahalan!
-Salamat, Toni. -Walang anuman.
Hindi, regalo ito.
Salamat.
Pupunta ka ba sa opera na iyan ang suot?
-Hindi puwede? -Hindi.
Hindi ko gusto.
Kalokohan. Paakyatin mo si Schwartz.
Bakit ka nakatira sa isang hotel?
Ayaw kong maglaba, maglinis, at magluto.
Nagpupunta ang iba sa retirement home. Pinili ko ang Hotel Sacher.
Kung may gustong bumisita, laging may sapat na espasyo rito.
Hindi ka naman gano'n katanda!
Sa ngayon, mas gusto kong mamuhay sa mga alaala ko.
Naganap dito ang pinakamasasayang sandali ng buhay ko.
Ang mga premiere party. At mga kasalan.
Pasok.
Salamat sa pagpunta, Schartz.
Madam, kapag 'di mo ako ipinatawag limang minuto bago matapos ang trabaho ko,
uuwi ako nang may kakaibang nadarama.
-Hinagpis. -Kaligayahan.
Walang oras sa kuwentuhan. 'Di naghihintay ang opera, nagmamadali na.
Ano'ng kulang?
Isang maginoong magsusuot sa tuxedo.
-Ano'ng size ng paa mo? -Size 10.
Size 10 din ako, pero...
Sosyal!
Mukhang may naghanda.
Ang ganda mo.
'Di ka araw-araw nakakapunta sa opera.
May mga kopya ako ng plot kung sakaling wala kang oras...
Karl, opera ito, hindi pagsusulit.
Tama. Tatlong act ito.
Napakalungkot at napakaganda.
Kapag namatay ako, gusto ko ring kumanta ng aria.
Mas gusto ko sana kung mas masaya ang wakas.
Isinabatas ni Emperador Joseph II na 'di pinapayagan ang Burgtheater
na magwakas nang malungkot.
Viennese ending ang tawag dito.
-Astig si Joseph. -Oo.
Gutom ka ba?
-Nagso-sausage ka pagkatapos ng opera? -Tradisyon iyon.
Ano'ng gusto mo?
-Cheese sausage. -Libre ko.
Dalawang cheese sausage, tinapay, mustard, at dalawang beer.
I-order mo ang nasa menu.
Dalawang cheese sausage, tinapay, mustard, at dalawang beer.
Lagi nating pinag-uusapan ang pangarap ko.
-Ano ang sa iyo? -Mga pangarap!
-May mga hiling ako. -Hiling?
Tulad ng ano?
Tulad ng... mag-ice skate sa Central Park kasama ang taong mahal ko.
-Hindi! -Oo!
O mas maliliit, tulad ng dalawang armchair para sa cafe na nakita ko.
Gusto mong makita?
Kailangan ko ng katulong na kunin ang mga iyon.
Tutulungan kita.
-Aalis ka ng lungsod? -Kung kasama ka, oo.
-Basta makakabalik tayo nang 3 p.m. -Pangako.
-Giniginaw ka. -Medyo.
-Aalis na ako. May trabaho pa ako. -Sige.
-Masaya ngayon. -Ayos.
Uulitin ba natin ito?
-Sige. Dito ako daraan. -Ako rin.
-Mali, sa kabila pala. -Sige.
Nasaan ang jacket ko?
Bukas.
-Heto. -Salamat.
Alam mong iba ang mahal niya.
Hinihintay niya siya, 'di ikaw, sa Sacher araw-araw,
patawad, pero 'di iyon maiiba ng isang car trip.
Salamat.
-Makinig ka. -Ang trip bukas... Sige.
Puwede kong tanungin si Albert. Walang problema.
Si Albert? 'Wag, Sasama ako.
Akala ko, dahil aalis tayo ng lungsod...
Babalik tayo sa oras.
Sige, kita tayo bukas.
Kita tayo bukas.
May inihanda ako para sa mga kabahay mo.
Wow, salamay.
Puwede bang huwag ka nang umasa? Nadudurog ang puso ko.
'Di mo siya makukuha! Iyon na iyon!
Maraming mas mababait na lalaking naghihintay sa iyo sa...
-Sass! -Sass! Sige na, masaya roon.
'Di magandang makita ka nang ganito bawat araw.
-Hello! -Hello!
Napakalaki nito para sa apartment ni Lola.
Luise, magkakasya iyan.
Hindi, paano ito magkakasya?
Ayos lang iyan.
-Uy. -Hello.
Pagkain para sa biyahe at 250 euro.
Ayos.
-Ayaw mong magsuot ng mas mainit? -Snowflakes lang naman.
-Walang heater dito, pero ayos lang. -Gumagana ba ito?
Oo.
-Tara? -Tara.
-Malalaglag ito sa highway. -'Wag kang mag-alala.
Napakaastig nito.
Puwede tayong tumigil? Naiihi ako.
Sige.
-Ang sakit no'n. -Patawad.
Sige. Suko na ako.
-Alis na tayo. -Sige.
-Salamat sa pagsama sa akin. -Walang anuman.
Ida! Na naman!
'Wag ngayon!
Itutulak ko.
'Di iyan ang problema.
Nangyari na ito dati?
Matanda na si Ida. May ilang problema na siya.
-Baka ang clutch... -Karl, pakiusap.
-Kailangan mong... -Ako na, Karl.
-Hayaan mo akong... -Karl, pakiusap!
Sige, nauunawaan kita.
Oo, salamat. Bye.
Darating ang tow truck sa loob ng dalawang oras.
Dalawang oras? 3 p.m. na iyon.
Puta!
Pumunta tayo sa countryside nang winter sakay ng basurang kotse?
"Babalik tayo sa oras. Pangako." Gaano kahangal ito?
Nagsasayang tayo ng oras!
-Pupunta ka ba ng Vienna? -Hindi sana.
Bibigyan kita ng 150 euro para ihatid siya sa Vienna.
Miriam, ano'ng ginagawa mo?
-Para makabalik ka sa oras. -German ba siya?
250 euro.
Sige, ayos lang.
Ang nakasanayan?
Hindi. Gusto ko ng apple strudel ngayon.
Sige.
Naubusan kami ng apple strudel. Ayos lang ba ang Sachertorte?
'Wag kang malungkot. Darating siya.
Gusto mo ba ng Mélange?
Salamat, pero hindi ngayon.
Dala mo ba ngayon ang mga sapatos ko?
Patawad, naging abala ako dahil sa niyebe. Dadalhin ko ang mga iyon bukas.
Ayos lang ang lahat?
Gusto mo ba ng espresso?
Hindi, ayaw ko ng large na kape o kapeng may gatas o Mélange!
Ngayon, para maiba naman,
gusto ko ng Sachertorte na walang inumin!
Mababaliw ako kapag may nagsabing tiyak na darating siya ngayon.
Aba...
Sosyal ang lugar, pero tila 'di ito nakakatuong sa iyo.
Matze!
-Dito ka naggugol ng 100 araw. -Higit pa sa 100.
Mananatili ka pa ba nang 100 pa?
Nag-aalala ako para sa iyo, Karl.
Ayos lang ako.
Sino'ng niloloko mo? Kilala kita, kapatid.
Ayos lang ako.
Gaano katagal mo ako tinulungang maglakad uli?
Gaano kadalas mo akong itinulak mula sa wheelchair?
Nangarap na maglalakad ako.
Ano'ng ibig mong sabihin? 'Wag na akong sumubok? 'Wag nang mangarap?
Sobrang saya mo sa pangarap mo kaya naninigaw ka ng mga serbidor.
Karamihan sa mga aksidente sa pag-akyat ay 'di sa pataas, kundi sa pababa.
'Di alam ng mga umaakyat kung kailan sila babalik.
'Di ko alam kung gusto ko siyang makita.
O kung kaya kong alisin sa utak ko ang pagdududa.
Kung sigurado kang siya ang mahal mo,
manatili ka.
Kung hindi, maging mas matalino ka sa mga patay na mountaineer. Uwi na.
Kumusta ang nightlife dito sa Vienna? Sabi ko kay Lena, magpa-party tayo.
Sa tingin ko, kilala ko ang matatanong natin.
Ayos.
SASS CLUB ngayong gabi???
Tama ka! Mag-party tayo!
Seryoso ako. Naroon ang magagandang babae.
Puwede bang iba ang pag-usapan natin?
Mga babae lang ang mahahalaga. Pumupunta ka sa Sacher dahil sa isang babae.
Ayos ka lang?
Mahusay talaga si Udo.
Ako rin naman.
Sa Raul talaga...
-Miriam? -Karl?
Magkakilala kayo? Ikaw ba... Siya ba?
-Siya? -Siya?
Alam mo na, ang minamahal mo!
-Hindi siya. -Hindi ako.
-Magkaibigan lang kami. -Oo. Magkaibigan, tama!
Pumunta tayo rito para sumayaw. Kanina ka pa nakatayo lang.
Mag-isa. Sa lamig.
Ano'ng hinihintay natin?
Miriam, tungkol kanina...
Sana, naging masaya ang biyahe mo.
Marunong talagang sumayaw ang kapatid mo.
Oo.
-Tungkol kay Miriam... -Magkaibigan lang kami.
Ayos lang sa 'yo kung i-date ko siya?
Suwertehin sana ako!
Ayos na ang kotse mo?
-Tinanong kita tungkol sa kotse mo. -Hindi.
Gusto mong uminom?
-Tantanan mo na ako. -Gusto ko lang humingi ng tawad.
Ano'ng maitutulong no'n? Para mas sumaya ka?
Naisip mo ba kung ano'ng nadarama ko kapag nasa Sacher ka araw-araw?
Para hanapin ang babaeng pantasya mo?
Sa tingin mo, magpapanggap lang akong wala akong pakialam?
Hindi ko na kaya, at ayaw ko na.
Pagsasayang lang ng oras iyon.
'Di ko 'yon sinasadya! 'Di pagsasayang ng oras ang makasama ka.
Iba ang tunog nito kanina. Ano'ng nagbago?
-Karl, ang tagal ko nang naghintay. -Sandali, Miriam!
Magmadali ka na. Ayaw mong mahuli.
Karl? Bakit ang aga mong nagising?
Mali ang ginawa ko kahapon. Patawad.
May mga araw talaga na pangit.
Ayos ka lang ba?
May ideya ako. Sumama ka sa 'kin. Halika.
Kapag malungkot ako, pumupunta ako rito.
-Inspirasyon kita. -Paano?
Nagbitiw na ako.
Ano? Bakit?
Matagal ko nang gustong libutin ang mundo at gagawin ko na iyon.
Ipinakita mo sa aking dapat kong gawin ang pangarap ko.
Hi.
Narito na si... Ano'ng tawag mo sa kanya?
Prinsipe paawa.
Salamat sa pagpapahiram mo ng kama mo.
Uy!
Aba! Tingnan mo, Udo!
Nasa diyaryo si Karl.
Sikat ka na!
-Binabasa ba ng mga tao ang diyaryong ito? -Oo, pero tinatanggi nila.
-Marami! -Pupunta na siya ngayon sa Sacher.
-At si Miriam? -Sino ang pipiliin mo?
Si cutie pie Miriam o si Sacher-girl?
-Ipapa-frame ko ito. -Magandang ideya.
Karl na taga-Berlin? Ikaw ba ito?
At ikaw si?
Si Nini! 'Di ka tumawag. Kaya pala. Nasa Sacher ka ba ulit mamaya?
Oo, araw-araw ako ro'n. 3 p.m. Pupunta ka ba?
Baliw ka! Oo, pupunta ako. Kita-kits.
Salamat, ang ganda...
-Uy. -Uy.
-Gusto mong ang upuan? Nasa akin ang pera. -Nabili na sila.
Puwede ba tayong mag-usap sandali?
May trabaho ako. 'Di ibig sabihing gusto mong makipag-usap...
May sasabihin lang ako. Tapos, puwede mo na akong balewalain.
-Ako ay... -Ano?
-Hi! Huli na ba ako? -Hindi.
-Raul? -Ang saya ng party, tama?
Nasa talyer si Ida at kailangan ko ng kotse. Tutulungan ako ni Raul.
Bakit wala kang sinabi? Sabay na lang sana tayo.
Halos 2:45 na. Mahuhuli ka.
Ibigay mo sa akin ang susi. Ako'ng magmamaneho.
-Alam niya ang gusto niya. -Oo.
Ano'ng problema? Mag-usap tayo sa daan.
-Miriam... -Tingnan mo ito!
Karl, ikaw ito!
Hinihintay ka ng pangarap mong babae sa Sacher.
-Ayaw kong pumunta. -Umuuwi ka araw-araw, malungkot...
'Di siya pumupunta. Nakakalungkot.
Miriam, ang gusto kong sabihin...
Wow, kapana-panabik ito.
Ang tagal nating nakipaglaban at nagdusa para sa pag-ibig.
Tayong lahat at lahat tayo
Makinig ka!
Miriam, huminto ka. Mamamatay tayo!
Hoy! Tanga ka ba, gago?
Umalis ka na!
Napakasigasig.
-Kung wala kami, 'di mo siya mahahanap. -Ayaw kong pumunta sa Sacher.
-Ayaw mo? -Iyon ang gusto kong sabihin!
Kung napakahalaga no'n
para muntik mo na kaming patayin, sige.
Para magpaalam.
Ibigay mo ang numero mo. Mag-usap tayo sa susunod.
Ngayon pa talaga.
Noon ko pa sana itinanong.
At i-save mo agad!
Tatawagan kita mamaya!
Sige.
Sa tingin mo, makikita niya siya?
Hindi lang tingin, sigurado ako.
Handa na ang mesa mo, sir.
Hindim um...
Karl!
Nini.
Hinintay mo ako nang higit sa 100 araw.
Parang baliw, ano?
Oo. Pero napakaromantiko.
Oo...
Mas nakakabaliw pa, ako...
Ngayong araw sana ang pinakahuli ko.
'Di ko naisip na sisipot ka ngayon.
-Sabi natin, magkikita tayo. -Talaga?
Nag-usap tayo sa Instagram.
Si Miriam.
Habang hinihintay kita, may nakilala akong mga tao.
Ang lungsod na ito at ang lahat... binago ako nito.
Ikaw ang dahilan kung bakit ko siya nakilala.
Ibig sabihin ba'y hindi ka na umiibig sa akin?
Patawad.
-Napakasaya kong sinabi mo iyan. -Bakit?
Ibig sabihin, 'di kita sasaktan.
Hindi ka tumawag. Hindi ako mahusay maghintay.
Hindi talaga ako romantiko. Kaya...
Umibig din ako.
Kay Johnny Depp 2.0?
Paano mo nalaman?
Ayaw kong magsinungaling. At ipinakita niya sa akin ang artikulo.
Bakit ka pa pumunta?
Gusto kitang makita ulit.
At ayaw kong maghintay ka hanggang sa kaarawan ko.
Nga pala, kailan ang kaarawan mo?
Ika-24 ng Agosto.
Masaya talaga akong makita kang muli, Karl.
Mag-ingat ka.
Hindi! Iniwan niya lang siya.
Ikukuha ko siya ng cake para sa nadurog niyang puso.
Hindi na iyon kailangan. 'Di siya ng mahal niya.
-Talaga? -Hindi siya.
Balik na sa trabaho!
Mag-ingat ka naman!
Uy,
-Narito ba si Miriam? -Wala.
-Puwede mo bang ibigay ang numero niya? -Hindi.
Iiwan ko ang sa akin dito.
Malinaw ang mensahe. May tsansa ka sana pero sinayang mo.
Paalam.
Sige, simulan na ang pustahan.
Sabihin ninyo, sino ang makakatuluyan ni Karl?
Mahal na mahal si babaeng-Sacher.
Mapangahas ito, pero ako.
-Hindi, kay Miriam ako. -Ano?
-Tapos na iyon. -Sige.
Iyan ay 10, 20, 80, 85 euro...
Ano?
Tahimik! Oo, naroon siya.
Pero may nobyo siya.
-'Di mahalaga... -Si Miriam!
Pero kinamumuhian niya ako.
-Puwedeng ako naman? -'Wag kang gago.
-Raul! -Biro lang.
-Sige, pero hindi nakakatawa. -Hindi nakakatawa.
Umuwi na siguro tayo bukas.
Oo.
Oras na para umuwi.
Mag-enjoy sana kayo sa Vienna.
Ayos. Okey, salamat.
Patawad kung ngayon ko lang dinala.
Salamat.
Mabuti nang huli kaysa hindi.
Dapat kitang batiin. Namangha ako sa tibay ng loob mo.
Ano'ng gagawin mo ngayong gabi?
Pupunta ako sa Café Bräunerhof nang wala ka roon.
Ang tanda ko na!
Napakalabo na ng mga mata mo.
Pakibasa nga ang sinasabi.
Perpekto ka raw.
Sipsip. Malabo lang ang mata ko, hindi ako bobo.
Heto. Muntik ko nang malimutan.
Pero regalo ko iyan sa iyo.
Hindi na iyan kailangan ng asawa ko.
Naaalala mo pa ba ang sinabi mo sa akin? Ang sikreto sa pag-ibig?
Na makilala ito kapag nakita mo.
Ipangako mong 'di mo uulitin ang pagkakamali ko.
Sa Bräunerhof. Mamaya, pagkatapos ng trabaho niya.
Bigla ka namang napakadrama. Parang 'di ka na babalik sa Vienna.
-Uuwi na ako ngayong gabi. -Kasama ang nobya mo?
Ayaw niya akong makita. Binigyan niya ako ng pekeng numero.
Pekeng numero?
Puro zero lang.
Mabuti iyon. Malalim ang kahulugan no'n. Pagmamahal?
Ang zero ay pagmamahal?
Karl!
Lumaban ka!
Laban.
Ano'ng ginagawa ko rito?
-Keso o karne? -Keso.
Hindi ako aalis.
-Paano ang Pasko? -Pangako, uuwi ako!
May nakaupo na ba rito?
Aking binibini...
Bakit ang pormal mo? Wala ka sa trabaho.
Lagi akong naglilingkod sa iyo, binibini.
Franziska. O Fanny, kung gusto mo.
Sige... kung ako ang papipiliin...
Fanny.
Puwede ko bang itanong kung bakit ka narito?
Ipinaalala ng isang binatang German ang payo ko sa kanya.
At ano ang payong iyon?
Tungkol lang sa pag-ibig.
Champagne?
Champagne!
Ang pinakamasarap na meron kayo!
Patawad!
Patawad.
Sandali!
Para lang sa naka-ice skates.
Salamat. Enjoy!
At ngayon, mula naman sa 80s.
Pero 'di ito "Last Christmas." Sawa na ako roon.
Ayos. Ako rin.
Kailangan ko ng tulong mo o magiging mahabang "Last Christmas" ang buhay ko.
Patawad.
Quiz tungkol sa Pasko.
Unang tanong.
Ano'ng pangalan ang nangangahulugang "babaeng minamahal"?
A: Mukti, B: Morgane, C: Merle, o D: Miriam?
Wala?
Iyon ay D. Miriam.
Puwede ko bang hiramin ito? Salamat.
Ano'ng pangalan ng pinakanakakagiliw na kotse sa Vienna?
A: Traudl, B: Carola, C: Bummerin, o D: Ida?
Ano ang "Viennese ending?"
-A: Isang cake... -Nakakahiya dahil maraming tao.
B: Isang sayaw...
-Pero medyo nakakakilig. -C: Isang inumin...
-Kakausapin mo ba siya? -O D: Isang masayang wakas?
Ilang araw bago mo mabatid na umiibig ka na pala?
Isa, dalawa, tatlo, o isandaang araw?
Patawad kung matagal bago ako nagising.
Hindi ako pangkonsolasyon lang.
Hindi ka pangkonsolasyon. Ikaw ang jackpot!
Nais kong humanap ng pag-ibig at muntik ko nang sayanging iyon.
At ang 100 araw na naghintay ka... wala na bang kahulugan iyon sa iyo?
Kakain ako ng cake sa loob ng 100 araw pa para sa iyo.
Pupunta ng 3 p.m. nang 100 araw, uupo.
Hayaan silang isiping baliw ako. Para sa isang araw na makasama ka.
Ikaw ang pinakamabuting nakilala ko. Totoo ka sa sarili mo.
Nakakahawa iyon dahil kapag kasama kita, totoo rin ako sa sarili ko.
Kung bibigyan mo ako ng pagkakataon...
Maraming salamat.
Hello at welcome sa Hotel Sacher! Masaya ba ang paglalakbay ninyo?
May gift certificate kami para sa dalawang tao.
Ayos. Ayos ito.
Maging masaya sana kayo.
HUWAG GUGULUHIN
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Revita