Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Co tam?
Zmarł dziś rano.
Jem.
Jutro pogrzeb. Przyjdziesz?
Przepraszam panią.
Co pan robi?
Mogę tu spać?
Nie.
Proszę wyjść.
Nie znasz zasad?
Najpierw mycie, spanie potem.
A jak nie, znajdź sobie hotel.
Dzwonili z policji.
Masz być w kręgielni o szóstej.
KRĘGIELNIA "SATURN"
Coś nie tak?
Dobrze poszło.
Co?
Pogrzeb się udał.
Zapisał mi kręgielnię.
A to niespodzianka!
Syn i dziedzic.
Nie mam czasu się nią zajmować.
Mógłbym sprzedać, ale to było jego oczko w głowie.
Ty ją poprowadź.
Powinien był ci coś zostawić.
Miałbyś dobrą pracę...
Jest tu kto?
Witaj, Guillaume.
Przyszedłem po broń, którą mu pożyczyłem.
Jest na górze.
Czepiała się go pewna ekoaktywistka.
Fabrice, przyjaciel rodziny. Armand, mój brat.
- Masz imię po ojcu. - Matka takie wybrała.
- Idź na górę. - Dzięki.
Dlaczego polował z tym draniem?
Kto to wie?
Zabierał cię?
Nie chciałem.
Ja nie chcę kręgielni.
On nie żyje.
Zrobimy wszystko po swojemu.
Zastanów się, Armand.
To twoje życie.
Dziewczyny!
Przystojniak!
Fakt. Daj kluczyki.
- Ona ma. - Zgadza się.
Pospiesz się!
To za osłonę przed deszczem. Proszę.
Ojciec poświęcił jej całe życie.
Jeśli mam utrzymać personel, daję 950.
To jest dwóch pracowników.
Należy też wymienić nawierzchnię torów
i unowocześnić sprzęt.
Trzeba na to 30 tysięcy.
Dlatego proponuję 950 tysięcy, mimo że mówiliśmy o 980.
Kto jest pańskim adwokatem?
Meble i oświetlenie są z zeszłego roku.
Proszę wziąć to pod uwagę.
Ojciec zainstalował też windę dla niepełnosprawnych.
To droga rzecz.
Guillaume!
Jedna z umywalek jest utrącona.
Co tu robisz?
Przejmę ją.
Poważnie?
Panie Walter?
Nie ma pośpiechu.
Pomyślimy.
Zadzwonię za tydzień.
Dwa dni temu namawiał pan mnie do zakupu,
- a teraz nie chce pan sprzedać? - Zgadza się.
- Mogę pana za to pozwać! - Śmiało.
Jeden warunek: Nie będziesz tu przychodził.
Nie zamierzam.
- Zabierz psa. - Pies zostaje.
Oprowadzę cię.
Dobra decyzja.
Tak?
Przemowę mam gotową.
Powiem, że funkcjonariusze mają nie karać, ale pouczać
i dawać przykład,
i że odznaczają się wysokim morale.
Cieszę się. To mi pochlebia.
Dziękuję, panie komendancie.
Do widzenia.
Dobrze obciągasz.
Mam dobre maniery. Właśnie dostałem awans.
- Chodźmy do mieszkania. - Nie ma po co.
Na pewno?
Lorraine?
To mój brat, Armand.
Dzień dobry.
- Od dziś jest tu kierownikiem. - Jasne.
Ona wszystko ci powie. Zna lokal lepiej niż ja.
Tak jak Mael.
Zobaczysz, to proste.
Bar daje 80 procent przychodów.
Kasy są dwie...
Poradzę sobie.
Jak chcesz.
Zadzwoń.
Lorraine, liczę na ciebie.
Dobry pies!
Cześć, Armand. Jesteśmy kolegami ojca.
Jeździliśmy razem na polowania.
Skończyło się.
Ale nie zamierzamy przestać tu przychodzić.
Jesteś równie miły jak on.
Idziemy.
Na razie!
- Widziałeś go kiedyś? - Jak był dzieciakiem.
Bękart. Ojciec rzadko o nim mówił.
Dziękuję.
Co do napojów,
zróbmy tak:
piwo, soki, kola, fanta itp.
za euro mniej.
A wódka, whisky, bourbon i calvados
- za dwa euro więcej. - Jak pan chce.
- Pamiętaj, ja ci płacę. - Wiem.
Ładnie!
- Trafiłaś. - Dwa zostały.
Dasz radę.
Stawiasz drinka!
Dobra, tylko traf.
Czekajcie...
Dziewczyny, proponuję grę gratis.
Dzięki. Idziemy do domu.
Nie jestem tu klientem.
Dzięki.
Następnym razem.
Ładna kurtka. To krokodyl?
Pyton.
Trzymaj. Wyrzuć je.
- Jak leci, Guillaume? - W porządku.
A jak wam idzie?
Trzeba kupić beczkowe.
- Coś nie tak? - Wszystko się kończy.
- Co będę jutro sprzedawać? - Jedź do marketu i zrób zakupy.
To tak nie działa.
Zadzwoń po dostawcę.
Jego noga tu nie postanie.
- Dlaczego? - Nie ma szacunku.
Umówiliśmy się.
Prowadzę interes, tak jak chcę.
Byleś robił to jak należy.
Czego chcesz?
Zaszedłem po drodze.
Pilnujesz mnie?
Nie.
Pójdę już.
- Pa, Lorraine. - Do zobaczenia.
Biegnij!
Zostaw! Nie znoszę tego!
Dobrze wiesz. Wychodzę.
Co cię ugryzło?
Spróbuj tą.
- Słabo gram. - Spójrz...
Nie tak.
Dobrze?
Spójrz przed siebie.
Cofnij się.
- Jeszcze? - Stop.
Teraz do przodu.
Pochyl się,
odegnij nadgarstek
i już!
Nie patrz na mnie, ale na kręgle.
Raz, dwa, trzy...
Marnie mi idzie.
Spróbuj raz jeszcze.
Chodźmy na piwo.
Naprawdę jesteś szefem?
Tak.
Dziwne, ledwie się znamy.
Jak ci na imię?
Gloria.
Pewnie wolałabyś kogoś, kto zabrałby cię nad słoneczne morze.
To już oldskul.
Każda tego chce.
Spróbuję. Może mi się spodoba.
O, pies!
Czekaj!
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Znalazłam tę aktywistkę.
- Mów, Claire. - Nazywa się Xuan Do, przez X.
Lat 36, urodzona w Hanoi.
Doktor antropologii i etologii. Typowa badaczka.
Aktywistka na rzecz obrony zagrożonych gatunków.
Sądzi, że po wymarciu tygrysów, hipopotamów i słoni,
- czeka nas to samo. - Świetnie. Dziękuję.
- Gdzie jest? - Na górze, z nią.
Zamknął się. Ma strzelbę.
- Piliście razem? - Sam mu polewałem.
- Zadowolony? - Od razu cię tu ściągnąłem.
Jean-Paul!
Kurwa.
Odsuń się.
Masz śliczne stópki. Też są ekologiczne?
To ja, Guillaume. Fabrice też tu jest.
Bez obaw. Nie kropnę tej dziwki.
Oddaj broń.
Kurwa!
Naładowana.
Poważna sprawa.
Zwykły żart.
Wstań.
Trochę szacunku, młody!
Niech się nie czepia myśliwych!
Niech da nam spokój.
Zabierz go do domu.
Długo to trwało?
- Godzinę. - Czego chciał?
Żebym podpisała, że rezygnuję z walki.
Zrobiła to pani?
Miał broń.
FUNDACJA "DZIKIE KOTY"
Mogę coś dla pani zrobić?
Może przyniosę kawy?
Dziękuję.
To się nie powtórzy, daję słowo.
Wniosę pozew, usadzę go.
To tylko stary pijak. Nie warto.
Co panu do tego?
To przyjaciel mojego ojca.
Są z jednej paczki?
Już nie. Zmarł.
Napijemy się kawy razem?
Czym się zajmujesz?
Przygotowuję manifest do social mediów.
- Tak? - Cześć.
Znaleziono zwłoki na Cmentarzu Północno-Wschodnim.
Niczego nie ruszajcie.
Ciało znalazł dozorca.
- Co sądzicie? - Świeża sprawa.
Najwyżej dwa, trzy dni. Sprawdzę.
Sprawca zabił gołymi rękami, potem poranił.
Zadał silny cios w dół tułowia.
Doszło do ciężkich obrażeń,
ale raczej post mortem.
Remont korytarza miał się skończyć tydzień temu.
Nie ja układam terminarz, tylko szef.
Guillaume, czekaj!
Niech wasz szef do mnie zadzwoni.
- Zatrzymałeś kręgielnię? - Zatrudniłem kierownika.
Ale jesteś odpowiedzialny jako właściciel.
Przedwczoraj odebraliśmy zgłoszenie o pijackiej burdzie.
- Oby twój człowiek był czysty. - To mój przyrodni brat.
Lepiej, by to się nie powtórzyło.
Nocna kręgielnia nie pomoże ci w karierze.
Pan z policji?
Moje nazwisko Bonnal. Mieszkam przy Route de Vaucelles.
Chodzi o moją córkę. Ma 24 lata.
Ktoś ją nęka.
Dzieje się z nią coś bardzo złego, czuję to.
- Słyszy pan? - Tak.
To poważna sprawa.
Przestała się odzywać. Jest odrętwiała.
Niech pan ze mną pójdzie, niech pan z nią pomówi...
Pani nie potrzebuje pomocy policji, ale psychologa.
Mam przeczucie, że stało się coś bardzo złego...
Proszę spojrzeć.
Niech pani zadzwoni pod ten numer. Tam się panią zajmą.
Odwagi!
- Cześć, Lorraine. - Dzień dobry.
Hej, Mael.
- Jest Armand? - Nie.
Często go nie ma?
Z reguły jest, ale czasem wychodzi.
Robi swoje.
- Wszystko w porządku? - Pewnie.
Co to była za burda ostatnio?
Nic takiego. Tacy dwaj się popili.
Pański brat tłumaczył się policji.
Daj mi kawę, proszę.
Tak, Romain?
Mamy kolejną.
Ile minęło?
Ziemia konserwuje.
Jakiś miesiąc.
Dlaczego zostawił spermę?
Może celowo?
W obu przypadkach przed śmiercią miał miejsce dobrowolny seks.
Badamy DNA.
Może się nam poszczęści.
Sprawdzamy też bazę osób zaginionych. Na razie bez efektu.
Z całej Europy?
Zajmę się tym.
Pójdę już.
Dobranoc.
Dwie dziewczyny w jednym grobie w odstępie miesiąca.
- Musisz się pospieszyć. - Wiem.
Tak?
Pani Xuan Do do pana.
Niech wejdzie.
Dobry wieczór.
To twoja kryjówka?
Tak.
Masz tu kawę?
Tak.
Dajcie ochronę naszej pracowni.
Nie dla mnie, dla innych dziewczyn.
To niemożliwe.
Wyświadczyłam ci przysługę. Mógłbyś się zrewanżować.
- Tak to się załatwia? - Niekoniecznie.
Zależy mi na ochronie.
Ten myśliwy nie wróci.
Jest ich wielu.
Silny przekaz rozbudza świadomość.
Kobieta w futrze świeżo zdjętym ze zwierzęcia szokuje.
Ty wcale się nie boisz.
Halo?
Teraz?
Dobra.
Muszę iść.
Dlaczego?
Pilna sprawa.
Odprowadzę cię.
Ochrona to był tylko pretekst.
Do zobaczenia.
Co tu robisz?
Mam kłopot z tymi myśliwymi.
- Bo? - Wkurzają mnie.
Nie mogę się ich pozbyć. Urządzają wieczorne nasiadówy.
- To normalne. - Czyżby?
Nie przychodź tu.
Ty zjawiasz się u mnie, kiedy chcesz, a ja nie mogę?
Kręgielnia jest moja.
A myśliwych masz nie ruszać.
Rozumiesz?
Armand?
Jednego dziś wyrzuciłem.
POBRANE PRÓBKI
WYNIKI
LOKALIZACJA / CMENTARZ
Panowie Patrick i Fabrice do pana.
Wpuść ich.
Cześć, Guillaume.
Witaj, Fabrice.
Dzień dobry.
Musimy pomówić.
O obecnej sytuacji.
- To znaczy? - O twoim bracie.
Odbija mu.
Wyrzucił wczoraj Jean-Paula.
Ten facet jest idiotą.
To nie wszystko.
Odkąd zaczął kierować kręgielnią, wszystko psuje.
Organizuje wieczory dla dziewcząt.
Nie wpuszcza nas!
Rozłoży interes. Przecież panienki nie piją.
Zajmę się tym.
On nie ma szacunku.
- Każe nam płacić za kolacje! - Nie ma mowy.
Zdajcie się na mnie.
Chodź, Fabrice.
Dzięki, Guillaume.
Przyczyną zgonu były trzy uderzenia w głowę
zadane kolejno po sobie.
Stwierdzono liczne złamania,
w tym kręgów lędźwiowych oraz kości miednicznej...
Przyszły wyniki z Nantes.
DNA zgodne. Oba stosunki z jednym mężczyzną.
Nie ma go w bazie danych.
Serio?
...zadane post mortem.
Zasinienia powstały wskutek upadku
na prawą stopę z dużej wysokości.
Panowie, trzeba jechać do samobójstwa.
- Gdzie to? - Route de Vaucelles, za mostem.
- Przepędź gapiów. - Tak jest.
Bardzo mi przykro.
Jak to się stało?
Ktoś ją nękał.
Wydzwaniał do niej,
bez przerwy słał esemesy.
Wreszcie odebrała.
Potem zamknęła się w pokoju.
A teraz to.
Dlaczego pan nic nie zrobił?
Mówiłam przecież,
a pan nic...
Potrzebny mi telefon córki.
Przyniosę.
- Zostawiła list. - Dziękuję.
Wiem, że tego chcesz. Widzę to w twoich oczach.
"Tamtego wieczoru opętał mnie demon.
Chciałam coś zrobić.
Maud nie miała ochoty.
Poznałyśmy faceta. Poszłyśmy z nim.
Zmusiłam ją.
Zlękłam się i nie zrobiłam tego.
Ona zrobiła. Tak jakby oszalała.
Od tamtej pory nie wraca do domu.
Czuje się nieczysta, ale to ja ją namówiłam.
Zaciągnęłam ją do tego faceta. Nie chciała iść.
Siedziałam tam,
bo te świństwa, które z nią wyczyniał,
kręciły mnie.
Wiedziałam, że też to zrobię.
Chciałam tego.
Ale zlękłam się i wyszłam.
Maud nie chce wrócić do domu.
Czuje się brudna.
On mnie prześladuje.
Nie przestaje.
Wie, że też jestem brudna.
Boję się, że mnie znajdzie i że to zrobię".
Niejaka Maud Carlieu,
koleżanka samobójczyni, to ta zagrzebana płycej.
Sprawdźcie telefon.
Emilie Bonnal, zanim się zabiła, dostawała wiadomości o treści:
"Wiem, że tego chcesz. Widzę to w twoich oczach".
- Stalkerem jest pewnie jakiś pijak. - Nie.
Pijus napisałby dziewczynie: "Masz ładne cycki, zrobię ci dobrze".
To co innego.
Trzymaj.
Co tu robisz?
Nie możesz nakładać opłat na klub myśliwych.
Wiem.
Ale niech się nie panoszą.
Zaraz idę otworzyć.
- Wejdziesz? - Nie.
Pies, noga!
Chodź.
Jak ci się mieszka u ojca? Pewnie niełatwo.
Jest w porządku.
Zabronił nam się spotykać,
po tym, jak dałem ci w gębę.
Byłeś dzieckiem.
Musiał jakoś rozwiązać problem.
Teraz jesteś gliną, też nie mogę cię bić.
Jak idzie interes?
Dobrze.
Fajnie, że coś zmieniasz, urządzasz wieczory dla dziewcząt.
- Tylko nie wkurzaj wszystkich. - Nikogo nie wkurzam.
Wilki też?
Wszystkie zagrożone gatunki.
Przepraszam.
Tak, Romain?
Serio?
Już jadę.
Czyżbyś nie był zainteresowany?
Znaleźli kolejne ciało.
- Odjeżdżasz? - Tak.
Obowiązki?
Może pojadę z tobą?
Nie ma mowy.
Nie spodobałoby ci się.
Zadzwonię.
Gdzie był patrol?
Przy grobie.
- Nic nie słyszeli? - Nie.
- Pospali się? - Nie.
Pogoń tych durniów!
Kurwa, to już trzecia!
A my ciągle nic nie mamy!
Pierdolę to!
MOJEMU OJCU
Myślałam, że padł ci telefon.
Chodź.
Dobrze się czujesz?
Od dwóch dni nie spałem.
Jesteś rozdrażniony.
Guillaume? Tu Romain.
Słucham.
Zidentyfikowaliśmy ofiary.
Z pierwszą łatwo poszło, rodzice zgłosili zaginięcie.
To Laetitia Creuzeau, lat 21, asystentka dentystyczna.
Porównujemy dane z telefonów jej i Carlieu.
Znamy też tożsamość tej z samego spodu.
Rozpoznał ją tatuażysta. Zapamiętał jej wspaniałą urodę.
To Gloria Cremonini, lat 24.
Przedstawicielka handlowa, stale w rozjazdach.
Nie mamy historii logowania jej komórki.
Została jej skradziona przed zabójstwem.
Dzięki.
Pachniesz jak gliniarz.
Ja chyba śnię!
Proszę stąd wyjść.
- Cześć. - Ciągle znikasz. Sprawa się wlecze.
Dziewczyna się zabiła. Jej matka tu była.
Już cztery ofiary, a ty nic!
Co się z tobą dzieje?
Zawieszam cię.
- Mnie? - Na trzy dni. Inaczej zawieszą mnie.
- Beze mnie nie ruszysz sprawy! - Prześpij się.
Kurwa!
Lorraine!
Gdzie on jest?
Na zapleczu.
Armand!
Mam dość! Zwalniam cię!
Co cię napadło?
Wszystko się sypie!
Ojciec miał rację. Przynosisz pecha.
Popełniłem błąd. Sprzedam lokal.
Nagadałeś się?! Puszczaj!
Zabieraj rzeczy i wynoś się!
Mam na głowie twoich kumpli myśliwych.
Wkurzasz mnie i oni też!
A pies?
Jego też wypędzisz?
Kręgielnia to jego dom, zostaje. A ty nie!
Co nowego?
Nie mogę powiedzieć.
Wiecie coś?
Nie wolno mi mówić.
Przykro mi, Guillaume.
Masz rację. Odejdę.
Ale pozwól mi ich obsłużyć.
Idź do domu. Jutro mnie tu nie zastaniesz.
Dostaniesz z powrotem kręgielnię, psa i mieszkanie.
Słuchaj...
Gadałem z twoim przyrodnim bratem.
To dobry chłopak.
Miałem go za fujarę, ale jest w porządku.
Cieszę się.
Wypijmy.
Trzymaj.
Bez urazy.
Za policję francuską!
- Wybroniła cię od więzienia. - Żartuję!
Pij!
Sprzedam lokal.
Nie sprzedasz. Bzdura!
Chłopaki, chodźcie tu!
Chcesz sprzedać?
Wiesz co? Lepiej się napij!
Słuchajcie,
- on chce sprzedać lokal. - A to dureń!
- Co to za pomysł? - Sprzedam i już!
Nie sprzedasz. Nie zrobiłbyś tego ojcu.
- Nie wolno ci! - Ale on nie żyje.
To bez znaczenia.
- To nasz dom. - Zgadza się!
Fabrice, on mówi, że sprzeda lokal.
Naszą kręgielnię!
Wypijmy.
Za Armanda!
A pamiętacie, jak wtedy w Mozambiku...
Schlał się?
Wypili połowę butelek z baru.
- Guillaume ma kobietę? - Chyba tak.
Głupio wyszło. Myślę o tobie. Zadzwoń.
Halo?
Upił się?
Zasnął w aucie. Nigdzie nie pojedzie.
Lepiej go zabierz, bo szkodzi i kręgielni, i policji.
Kręgielni?
Tak, przyjedź.
Z kim rozmawiam?
Jestem Armand, jego brat.
Prześlę ci adres.
Guillaume?
Z lwami to samo.
Co roku powtórka...
To ta mała aktywistka!
Moja droga,
jeśli przyszłaś tu bruździć, zaraz cię odstrzelę...
Jean-Paul, spokój!
Siadaj i jedz!
- Strzelanie zostaw wariatom. - Bądź grzeczny!
To impreza zamknięta.
Dość tego!
To znajoma Guillaume'a.
Ty jesteś Armand?
Śpi w aucie. Zabierz go.
- Przeszkadza ci? - Zastawił mnie.
Przyniosłem pani warzyw.
Dziękuję.
Długo się znacie?
Niezbyt.
- Ten pies źle się czuje. - Skąd wiesz?
- Jestem fachowcem. - Od czego?
Od behawiorystyki zwierząt.
- Czyj to pies? - Własność lokalu.
- Zajmujesz się nim? - Tak.
Źle mu z tobą.
- Jak ci na imię? - Xuan...
Czcigodni łowcy Przepatrzcie gaje
Tam wypatrujcie Gdzie byk wielki staje
Gdzie czarna bestia Kiwa porożem
Tego jelenia Tknąć nikt nie może
Z mej ręki musi paść! Z mej ręki musi paść!
Czcigodni łowcy Przepatrzcie gaje
Tam wypatrujcie Gdzie byk wielki staje
Gdzie czarna bestia Kiwa porożem
Tego jelenia Tknąć nikt nie może
Z mej ręki musi paść! Z mej ręki musi paść!
Wspomnienia!
Miło popatrzeć.
Piękny.
Tuż przy brzegu.
Patrzcie!
Jednym strzałem!
Masz ty oko!
Kaliber 68 mm, zdaje się.
Prawdziwa armata!
Czułem, że ktoś mnie filmuje.
To było zanim schudłeś!
Coś mi zostało.
- A to Bayou. - Jaki zadowolony!
Byłeś z siebie dumny. Ustrzeliłeś wielką bestię.
Ponad 350 kg!
Ale ekipa była sprawna.
Miło powspominać.
Jean-Paul, rok 2013, Tanzania.
Jego czwarty krokodyl.
Dzięki, stary.
Dziękuję wam wszystkim.
Wspaniałe...
Armand, rok 2019, Mozambik.
Jego ostatnia wyprawa.
Rewelacyjny myśliwy.
Ależ on tropił!
Jak prawdziwy czerwonoskóry!
Brak nam cię, Armand!
Patrzcie!
Dostrzegł go.
Cudny!
Jak na dłoni.
Nie ma jak stanąć twarzą w twarz ze zwierzyną.
Śmiertelny pojedynek.
Trafił!
Wyśmienicie!
Odbiegł.
Szarżuje!
Wrócił!
- Fachura! - Mistrz!
Dwaj królowie dżungli!
Tęsknimy, Armand!
Tu Xuan Do, Fundacja Dzikie Koty. Zostaw wiadomość.
- Tak? - Słuchaj, Romain.
Za dwa dni wracam. Nie leć w ciula i gadaj!
Miałem dzwonić.
Dwie ostatnie dziewczyny poraniono jednym nożem.
Nietypowe ostrze,
zakrzywione, trójkątne, grube na 7 mm, z dobrej stali.
Na 99 procent nóż myśliwski.
Z górnej półki.
Koniec zabawy!
- To jakiś żart? - Nie.
Możecie posiadać informacje na temat narzędzia zbrodni.
Jesteśmy podejrzani?
Jeszcze nie wiem...
Albo każę was od razu zgarnąć, albo zaczniemy przesłuchanie tutaj.
- Chcesz nas przesłuchiwać? - Kolejno.
- O co chodzi? O te filmy? - Mam je gdzieś, Fabrice.
Ta twoja koleżaneczka namąciła ci w głowie swoimi bredniami.
Ona nic nie rozumie!
Po prostu nic.
Gdzie ona jest?
Była tu pięć minut temu.
Wyszła z twoim bratem.
Xuan Do, Fundacja Dzikie Koty. Zostaw wiadomość...
Zamknij się!
Poszedł!
"Dziką i groźną wilczycę,
która potwornym zrządzeniem sił natury
spółkowała z tygrysem
i panterą wymienionymi powyżej,
jak również z rozlicznymi samcami zwierząt wielu gatunków,
ogarnął nagle szaleńczy gniew.
20 tysięcy liwrów dla tego, kto ją zabije!
Do wskazanych zajadłych i trujących bestii
włączono także niezliczone węże,
których zabójcza jadowitość
okazuje się wielce szkodzić naszym interesom.
Życzymy sobie zatem, by na tyle, na ile to możliwe,
wyniszczyć
te nieczyste i ohydne
stworzenia.
Niniejszym więc nakazujemy Straży Obywatelskiej
zabijać każde napotkane.
Zaś pan Renard,
naczelnik policji miasta Caen,
zostanie poćwiartowany żywcem,
jego członki spalone, a prochy precz rozsypane".
Zostaw mnie!
WYSTĄPILI
KRĘGIELNIA "SATURN"
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
MUZYKA
ZDJĘCIA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Tomasz Tworkowski