Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Според вистинита приказна
Делови од дејствието, ликовите и настаните
се измислени или фиктивно адаптирани
поради креативни и драмски причини
Симпатизер на Евреи
Колеж
Виена 1962 г.
Шалом. -Шалом.
Мазел тов. -Благодарам.
Се уште има нацисти низ цела Виена, Виктор.
Низ цела Австрија.
Живеат нормални животи без да бидат казнети.
Како ништо да се нема случено.
Се сеќаваш на мојот професор по математика?
Соучениците ми се смееја секој ден.
И никогаш не застана во своја одбрана.
Не.
Веројатно ќе те затвореа поради тоа.
Утре ќе одам во Швајцарија со г-ѓа Франкел.
Морам да одам во банка.
Те молам дај му го ова на еден мој познајник.
Кое?
Реков дека ќе бидеш таму во десет часот.
Ти ја напишав адресата.
И те молам биди навреме.
Симон Визентал.
Апсењето на Ајхман беше на насловните страници.
А моето лице беше во весници.
Оттогаш луѓето ме сфаќаат посериозно, дури и во Виена.
Барем малку.
Од друга страна, сега полиција треба да ја носи ќерка ми на училиште.
Ама знаеш дека Ајхман беше само врвот на ледениот брег.
Менгеле, Брунер, Хајм, Мурер и сите други.
Во Австрија веројатно живеат стотици нацистички криминалци.
Безгрижно и никој не ги апси.
А во Германија сигурно има уште повеќе, а?
Не може да ги носиш на суд?
Само Дон Кихот би се обидел да започне кривични постапки против нацисти.
Зошто?
Нацистиве живеат со променети имиња
како адвокати, наставници, претприемачи.
Многумина од нив денес дури седат и во нашите министерства.
И таму ги решаваат старите неправди
и истовремено создаваат нови.
Сепак, татко ти...
очигледно би сакал да се обиде.
Вајсманови заминуваат за Америка.
Навистина? -Да.
Вајсман вели дека веќе не може да го поднесе животот зад затворени врати.
Ама тоа е една од целите на нашата заедница.
Баш тоа наскоро да го направиме повторно можно.
Каде во Виена се оди со кипа на глава?
Тоа не е поентата. -За Вајсман е.
Колкумина веднаш би викнале "хајл Хитлер" повторно?
За нив се уште сме никакви Евреи. Алчни за пари.
А другите, црнците се премногу црни.
Морам да ти покажам нешто, Виктор.
Сакам да те запознаам со некого, ама тоа мора да остане помеѓу нас.
Ти ги изгуби мајка ти и сестра ти во Маутхаузен?
И тетка му.
И баба му и дедо му биле заклани пред негови очи
во нивното шумско прибежиште. Со нож за колење добиток.
А ти?
Јас се грижев за себе.
Сам во шумата.
Како осумгодишно дете.
Знаеш кој сум јас, Виктор?
Јас сум тој што се грижи
на тато ти, тебе, на твоите пријатели,
ништо да не ни се случи нам тука во Виена.
Затоа ни требаат луѓе како Ари и тебе.
Што значи тоа?
Види, на пример синагогата.
Што ако некој одлучи дека сака да фрли бомба на неа?
Или ако почне да пука по луѓе затоа што мрази Евреи?
Мораме да го спречиме тоа.
Што сакаш да ми покажеш?
За што се работи тука, Ари?
Не сакам да си направам проблеми поради некоја глупава шега.
Тоа е нешто што може да ни треба, Виктор.
Повели.
Нашите татковци ги донесоа од Израел.
Ама тие сега се престари, Виктор.
Ти и јас и нашите пријатели...
мора да си ги држиме очите отворени.
Па...
Мислам дека никогаш повторно нема да ни требаат овие оружја.
Дали сакаш да се повозиме?
Моите сакаат да те запознаат.
Што им кажа за мене?
Дека не си бил тука долго време затоа што си студирал во Англија.
Толку.
Не се многу толерантни околу тоа.
Барем така мислам. -Толерантни?
Католици се.
Ептен се католици.
И што мислат за тоа?
Се уште не знаат.
Тато?
Ало? -На телефон е Визентал.
Може да зборувам со татко ти?
Мислам дека веќе е заспан.
Слушај, Виктор,
татко ти побара да најдам некого.
Курт Гогл.
Полковник на СС
и поранешен командант на концентрациониот логор Маутхаузен.
Човеков бил одговорен за стотици убиства.
А сега живее пристоен живот на прекрасното езеро Волфганг.
Таму го презел презимето од жена му.
Хартингер.
Од каде знаеш?
Еден преживеан од Маутхаузен ми кажа.
На одмор бил таму и го препознал без сомнеж.
Овој Гогл... како Курт Хартингер...
таму бил наставник во основно училиште.
И е еден од најценетите членови на тамошната заедница.
Да не го знаеш, можеби?
Значи, ти си шивач, ако не грешам?
Не баш.
Работиме со текстил.
Ама имаме и наши сопствени колекции.
Г. Десо е претприемач. -А, да.
Тоа е семеен бизнис.
Сфаќам!
За колку генерации?
Јас сум четврта.
Нацистите се ослободија од нас.
Ама, татко ми се бореше против Аријците три години.
И си ја врати назад нашата компанија.
Сепак, повеќе или помалку тоа беше руина.
Значи, ти си Евреин или нешто такво?
Да.
Леле.
А бизнисот повторно е активен и си работи?
Дали цело време треба да зборуваме за професијата на Виктор?
Не ни знаев дека нешто такво се уште постои во Виена.
Евреи.
Да.
Сепак, многумина беа убиени од нацистите.
На пример, во моето семејство, само татко ми преживеа.
Може да прашам која е вашата професија?
Тој е управник во фабрика за мебел.
Веќе ти кажав за тоа.
Можеби и фабриката била одземена од Ариевците.
Мислам дека не.
Всушност, дефинитивно не.
Всушност беше глупаво од мене
што не им кажав однапред.
Што? Дека сум Евреин?
Моите немаат проблеми со Евреи и црнци.
Отпрвин ни јас самата не знаев дека ти...
Имам чувство дека ние Евреите се уште сме...
недобредојдени.
Тоа не е вистина, Виктор.
Повеќето луѓе не ни знаат што навистина се случило тогаш.
Понекогаш навистина се чувствувам како да сум во гето.
Да. Или како...
преостанат воен бегалец.
Многу си чувствителен кога се работи за тоа.
Чувствителен?
Комплицирано. -Комплицирано?
Не ни знам како да го наречам.
Што правел татко ти во војната?
Ни требаат сведоци.
Сведоци што би ги повториле своите сведоштва против Гогл на суд.
Да ги повторат?
Во Дахау, Американците дадоа на воен суд
безброј случаи од Маутхаузен.
Името на Гогл беше спомнато неколку пати,
ама тој се криел и живеел под лажно име.
А сега ние ќе го фатиме.
Што можеме да правиме? -Да покренеме обвинение против него.
Не е толку лесно.
Мораме да контактираме со...
организацијата на преживеаните од Маутхаузен.
Можеби ќе најдеме сведоци што се доволно храбри и нема да се плашат.
А дотогаш?
Можеби ќе биде подобро...
да напишеш писмо, Пол.
Во него ќе пишуваш за злосторствата што со сопствени очи си видел дека Гогл
ги извршил.
За жал, не можам да го направам тоа.
Можеш, тато. Ние можеме. Јас ќе ти помогнам.
А потоа?
Ќе го препратам писмото до Министерството за внатрешни.
Потоа ќе мораат да одговорат.
Курт?
Препорачано писмо за тебе. Од Регионалниот суд во Салцбург.
Сигурен сум, чесен суде...
дека сведокот ме збркал со Хартман.
Тој беше со повисок чин од мене.
Тој многупати задаваше удари, да.
Да, го видов тоа со мои очи.
Готфрид Хартман.
Полковник на СС.
Умрел некаде во Русија подоцна.
Ќе ја дознаеме вистината откако ќе проговорат сведоците
и ќе Ве идентификуваат, г. Гогл. Или не?
Чесен суде...
под шлем сите изгледаме исто.
Сите имавме иста фризура.
Смирете се, другар.
Тишина во поротата.
Тишина.
Според неколкуте изјави,
Вие сте отишле да го видите сведокот за обвинението на Рихард Кун
во Веитра, во Валдвиертел.
Да.
Тоа е вистина. Точно.
Сакав да...
пополнам некои празнини во моето сеќавање.
Сакав да дознаам како било тогаш.
Да се потсетам малку.
Постојат многу работи што баш сакав да ги заборавам.
За тоа ужасно време.
Жена ми зборуваше со Вас на телефон, г. Кун.
Деталите од тоа што го рековме тој ден...
Веќе не можам да се сетам на нив.
Г. Кун бил сведок на настани што наводно се дознале
во "Падобранскиот ѕид" во Маутхаузен во 1944 г.
И цитирам...
"Гогл удираше еден старец се додека не умре."
А според оваа изјава,
сте турнале друг човек низ камениот дол.
И тој човек умрел.
Не.
Тоа не е вистина. Не е вистина.
Сега, г. Кун одеднаш ја повлече својата изјава,
што беше многу инкриминирачки за Вас.
Можам да ја објаснам причината.
Ова е точката каде што настапува згрешениот идентитет.
Соборците, па дури и затворениците
постојано ми кажуваа да се пазам, да внимавам,
затоа што луѓето понекогаш ме помешуваа со полковникот Хартман.
И баш тоа се случи.
Токму тоа се случи.
Да. -Да!
Сите сведоци јасно го препознаа.
И посочија на него.
И се присетија на најужасните работи.
Но, во судницата понекогаш се чувствував како да сме назад во 1938 г.
Аман, Виктор.
Верувај ми, не си замислувам.
Нашиот адвокат рече дека обвиненијата се основани.
Ама казната, којзнае?
Ваквите случаи по многу години...
Морам да затворам.
Зошто? Навистина не претерувам.
Да се јавам повторно утре?
Дали ми се лутиш?
Не, едноставно морам да спуштам.
Лека ноќ.
Па?
Дали читаше весник денеска?
"Ловците на нацисти остануваат бескомпромисни".
Твоето еврејско момче стигна на насловните страници.
Сакам да ги прекинеш контактите со него. Веднаш.
Ама... -Верувај ми, подобро е за тебе.
Ама, тоа е... Тато... претеруваш со реакцијата.
Ме слушна.
Г. Визентал, прашање.
Кој всушност добива од таквите судски процеси?
Во текот на толку многу години, некој како Гогл
повторно станал член на општеството и политиката.
Не може ли едноставно да го оставите на мира?
Нема двоен стандард кога се работи за вината, господине.
Само законот...
може да биде нашиот одговор на периодот на беззаконие.
Да почекаме внатре, Виктор.
Тој...
го застрела нашето дете.
Сузана.
Имаше едвај шест години.
Баш пред нас.
Не го забележале.
Потивко!
Тишина.
Прекинете го овој циркус! -Каква фарса!
Мир во судницата!
Сведокот не може да продолжи да сведочи поради наплив на емоции.
Можете да се вратите на место.
Не.
А потоа...
откако жена ми и јас моравме да го гледаме тоа...
А потоа, кога и Мила беше мртва...
тој стоеше пред мене и ми го стави оружјето во уста.
Ме погледна во очи и рече...
"Не."
"Тебе ќе те оставам да живееш."
"Можеш да им кажеш на другите затвореници што ги чека...
ако не слушаат."
Престани.
Ред во судницата!
Му дадов инјекција, па сега спие.
Ама сакам да го носам во Виена.
Денеска му беше премногу.
Јас ќе се погрижам за тоа.
Средина!
Ари, зошто? -Додај!
Играј!
Таму!
Таму, таму!
Трчај!
Десна страна! -Тука!
Тука! -Тука!
Здраво, девојки!
Еј!
О, не...
Да, да!
О, не... -Аман!
Ајде, трчајте!
Да, така треба... -Потрудете се.
Шутирај!
Да! Да! -Да
Тука! Во средина!
Види го ова.
Каков подарок.
Одиме, момци.
Батали. Веројатно имаме друга топка.
Оф.
Хм?
Ајде, одиме. -Топката, молам.
Што? Мораш погласно да кажеш.
Топката. -А!
Топката...
Прво, се вели "те молам".
Второ, топката сега е наша.
Грешиш. -Да?
Па, дојдете да си ја земете ако смеете.
Добро, си одиме. Дојди, те молам, да одиме.
Ајде. Или премногу си исплашен, мал Евреину?
Еј, дојди тука!
Ме изненади кога му се фрли онака на типон.
Глупаво беше од мене.
Имаш право.
Зошто?
Во името на Републиката, поротата постигна пресуда.
Го прогласи обвинетиот Курт Гогл
за невин според обвиненијата, во однос на сите 21 обвинение.
Да!
Виктор!
Ќе разговарам со обвинителот.
Мора да воведе жалба за поништување.
Зошто?
Погрешно обвинение за поротата од страна на судија претседавач.
Во спротивно никогаш немаше да ја донесат таа пресуда.
Тоа е предавство...
на сите жртви и преживеани.
Какви се шансите да се прифати?
Други земји гледаат.
Случајот ќе мора повторно да се отвора.
Дефинитивно ќе продолжиме да се бориме.
Мислам дека немам сила за тоа.
Ако се откажеме, ќе бидеме заборавени.
Го можеме ова, тато.
Не можеш да се потпираш на државата.
Никогаш не си ни можел.
Така било отсекогаш и веројатно така и ќе остане.
Слободата не е подарок од некоја држава и не паѓа од небо, Паул.
Мораш да се бориш за нејзе. Секојдневно.
Добар ден! -Здраво.
Добро утро. -Добар ден.
Здраво.
Здраво, добар ден. -Добро утро.
Добар ден.
Каде беше цел ден?
Возев низ места каде што не сум бил долго време.
Гогл си седи на чист воздух на езерото Волфганг со своите пријатели нацисти,
си лови риба и си мисли колку сме глупави.
Мислиш дека можеш да го дадеш на суд во друга земја?
Треба да направиме да се плаши.
Ајде, да го одереме жив, пет, шестмина од нас.
Ама тоа нема да го стави Гогл зад решетки.
А да направиме како со Ајхман.
Да го киднапираме и да го однесеме во Израел? Сериозно?
Зошто да не? Нема да биде проблем да го киднапираме.
Да, секако дека нема.
Ќе му направиме заседа со хлороформ. Ќе го пикнеме во багажник.
Потоа ќе го однесеме во Израел каде што ќе му се суди.
Аха, 6000 километри.
Прво на ферибот преку Медитеранот до Тунис,
потоа преку Либија и Египет со Гогл во багажник.
Што сакаш ти да направиме?
Да седиме и да не го разбираме светот?
Можеби можеме...
да го казниме преку неговата совест.
Те молам. Тој нема совест.
Дали сепак ќе се најдеме во ресторанот?
Да. Мора да прославиме за Курт.
Тишина!
Кој може да е тоа? -Немам поим.
Во ова време.
Што правиш тука?
Сакам да ја кажеш вистината.
Ајде, откачи се.
Еден ден ќе мораш да се соочиш со вистината. Поарно нека биде сега.
Дали ми се закануваш?
Оставете го маж ми на мира.
Ништо нема сторено. Го ослободија.
Не можеш да избегаш.
Татко ми и јас секогаш ќе те потсетуваме на луѓето што ги уби.
Секој ден и секоја ноќ.
Ајде, повикај полиција.
Не можам да разберам што ти поминало низ умот.
Како си можел да ги направиш тие работи?
Ништо немам направено. Разбираш ли?
И што значи "војна"? Тоа е нешто што ти, момче,
со парите на татко ти и приватното училиште во Англија,
никогаш нема да го знаеш.
Остави го мојот сопруг на мира, валкан Евреину!
Престани. Оди сега и викни полиција.
Секој ден...
и секоја ноќ.
Се додека сум жив.
Ало, полиција?
Гогл е на телефон.
Да не си се осмелил повторно да стапнеш на мојот имот.
Ме слушаш?
Вие сте криминалците!
Ги воскреснувате мртвите!
Ало.
Виктор, Цимерман е на телефон.
Обвинителството ја повлече жалбата за поништување.
Што?
Да, да не ти се верува.
Ама зошто? -Така се одлучи вчера.
На седница на Министерството за правда.
Сигурно имало некаква политичка интервенција.
Според тоа, Гогл е слободен човек.
Добро, јас ќе се погрижам за тоа.
Ама без тебе и Ари.
Ќе биде премногу ризично.
Некој може да те препознае.
Што е тоа?
Нема да го убиеме.
Многу си замислен.
Се прашувам како треба да се одвива ова помеѓу нас.
Како мислиш?
Па...
Дали треба да останеме заедно?
Дали ова е запросување?
Се уште не.
Да, подобро е вака.
Не сакам да станам како мајка ми
која по цел ден ја одржува куќата и глуми добра сопруга.
Мислам дека никој не сака да стане како своите родители.
Дома тие се...
па, прилично се вознемирени од целава збрка.
Можеш да си замислиш.
Замисли си колку сме вознемирени сите ние тука.
Татко ми забрани да се гледам со тебе.
Зошто?
Затоа што сум Евреин.
Кажи му дека следно
ќе му ја прочешлам историјата на продавницата за мебел.
И ако излезе дека...
Искрено, не сакам да станам Еврејка.
Навистина не сакам.
А ова нема никаква врска со нацистите или со нешто такво...
Ана...
Не би требало да стануваш Еврејка поради мене.
Религијата или верата треба да биде нешто што поврзува, нели?
Кој е тоа?
Нема да прашам дали те вознемирувам. Гледам дека е така.
Смеам?
Кој има право да убие некого, Виктор?
Никој. Зошто?
Никој.
Ниедна држава, ниеден режим, ниеден војник, ниеден човек.
А сепак тоа се случува.
Иако Библијата го забранува тоа, нели?
Очигледно е дека верата завршува кога во живо ќе се појави фирер.
Потоа луѓето брзо забораваат на нивниот Бог.
Да се прашував јас,
верата и политиката не треба да се мешаат.
Едното нема врска со другото.
Дали нешто се случи?
Ти кажи ми.
Би било погрешно...
да ја земаш правдата во свои раце, верувај ми.
Тој е убиец.
Да.
Ама ние не сме.
Насилството, Виктор...
е како троскот.
Никогаш не умира, дури ни во најголемата суша.
Луѓето се здружуваат
за да ја тиранизираат политиката или нивниот најблизок ривал,
туѓинец или некомформист.
Фрлаат бомби за да ги наметнат своите идеали,
без разлика дали и невини луѓе ќе бидат засегнати од тоа.
Насилството треба да се исече во корен.
Откако ќе никне троскотот, тој за брзо може насекаде да се прошири.
А како сакаш
да го исечеш во корен?
Во добро чувана градина
тој нема шанса воопшто ни да се развие.
А ако веќе е присутен?
Човек треба да си ангажира градинар
кој знае како да се справи со ситуацијата.
Ми се допаѓаш, Виктор.
Навистина ми се допаѓаш.
Те молам внимавај на себе.
И на татко ти.
Кој беше тоа?
Двајца се во болницата во Салцбург.
Во толку лоша состојба се
што полицијата не ни можеше да им изврши распит досега.
Другите двајца избегале во последна секунда.
Како се случи ова?
Гогл бил придружуван од некој пријател
кој веднаш извадил нож.
Потоа дошле уште еден куп други со боксирачи,
алати, се што им било при рака.
Сакаа да знаат кој ги испратил нашите луѓе.
Можеби ќе соберат два со два.
Мораш да исчезнеш, барем на неколку недели.
Ќе ти најдам пиштол. Треба секогаш да го носиш со тебе.
Не, не.
Срање.
Виктор, мораш веднаш да бегаш!
Слушај ме! Мораш да одиш.
А татко ми? -Тој е во болница.
Татко ми се грижи за него.
Ништо друго не можеш да направиш за него.
Измисли приказна.
Посетуваш поранешен соученик во Италија или нешто такво.
Што? Да ти помогнам да се спакуваш?
Што ќе ти е да патуваш ако си сам?
Човек може да открие нова страна од себе.
Глупости.
Човек е осамен.
Ќе видам за тоа.
Само на неколку дена е.
Виктор, ако се случи нешто лошо, има три начини да се справиш со тоа.
Или можеш да оставиш да те подобри или да те уништи.
Или може да те направи посилен.
Кога ќе те погледнам во очите...
Загрижен сум.
Колку возење има до Италија?
До морето? -Аха.
Седум, можеби осум часа?
Би сакала некогаш да го направам тоа.
Следниот пат ќе дојдеш и ти.
А зошто не овојпат?
Затоа што татко ти нема да ти дозволи?
Па што? Јас имам свое мислење.
Мислам дека сум доволно возрасна и тоа не е негова работа.
Да? А дали ти му го кажа тоа?
Мислев дека сакаш да бидеш со мене.
Или тоа беше лага?
Лага беше.
Да? А зошто одеднаш не сакаш?
Има неколку работи за кои треба...
да разговараме.
Затоа што кога ќе го слушнам воденичарското тркало,
не знам што сакам.
Повеќе би сакал да умрам, па потоа сигурно
најпосле би бил спокоен.
Повеќе би сакал да умрам, па потоа сигурно
најпосле би бил спокоен.
Браво.
Браво, деца.
Ви благодарам.
Благодариме, директоре.
Одзади една девојка се бакнува. Така правиме ние.
Не слушаше, Ерика, нели?
Веќе го знам тоа.
Благодарам.
Добро, дали има се што ти треба?
Се е во ред. Добро ни налеа! -На здравје.
Здраво.
Што сакате да се напиете, млад господине?
Пиво, молам.
Од каде доаѓате?
Салцбург.
Од големото добро утро.
Веднаш доаѓа пиво.
Тие што го пријавија Хартингер...
Всушност се вика Гогл. -Како и да е.
Требаше да ги обесиме сите.
Тукутака, без судија.
Инаку, двајцата во болницата не зборуваат.
Од каде знаеш?
Од Фердл. Нашата пошта е одговорна за таа работа.
Избегале како зајаци.
Видете, господа, Гогл е сиромашно куче.
Начинот на којшто го мачеа...
Што друго да се очекува од Евреин?
Кој до денес предизвикува само проблеми.
Баш така. На здравје.
Повели.
На здравје. -На здравје, господа.
Можам да ви донесам нешто друго?
Евреинот, Евреинот...
Секогаш кутриот Евреин, да.
А што моравме ние да пропатиме?
Соборци распарчени од гранати веднаш до тебе.
Или умираат како муви во теренската болница.
Или исчезнуваат во снегот и мразот.
Тогаш сите си ја вршеа својата должност.
Замисли си да си затворен поради тоа што си и служел на својата земја,
по 20 години.
Гогл беше јавно егзекутиран поради тоа.
Ова е најлошиот дел.
Не треба да се грижи за тоа. -А во меѓувреме доби рак.
Навистина? -На простата.
Ми кажа жена ми.
Бил во болницата, а таа му помагала на докторот.
Да.
Што? Што е?
Ништо, Куртл.
Можеш да се потпреш на нас. Ти ветувам.
Добро, фала.
Ама поарно да тргнам сега. Мора да станеме рано сабајле.
Поздрав.
Има право, господа.
А целово месо?
Ерика треба да земе нешто. И дома да си земе, ако сакаш.
Не сакам. Никој нема да го јаде ова кај мене.
Ерика, пиши ми го на рабуш, може? -Веќе е завршено.
Благодарам, градоначалнику. -Нема на што.
Чао.
Ќе се видиме.
До гледање.
Се е во ред со пивото?
Сметката, молам. -Аха.
Што те носи во овој дел од шумата?
На одмор сум.
Не личиш на некој што е на одмор.
Всушност, не личиш ни како да си од Салцбург.
Дали те познавам од некаде?
Не, мислам дека не.
Почекај малку.
Знам да се снајдам во оваа област.
Ако сакаш нешто да знаеш...
Слушајте, сите!
Добро утро.
И добре дојдовте на нашиот лов.
Стреламе мал дивеч со дијаболи.
Како и секогаш, по сигналот од хорната,
дозволени се само истрели кон надворешноста.
Веќе нема стрелање во котелот.
Инаку некој од ловците може да биде застрелан случајно.
А тоа не го сакаме, нели?
Добро, со среќа во ловот!
Хајл!
Што имаме тука? Голем зајак?
Да!
Бевме малку пребавни за Едер, нели?
Дали добивме соодветно одбројување?
Да!
Види, види.
Да!
Барко!
Зошто не доаѓаш кога те викам?
Дали има нешто таму горе?
Стани.
Придружете ми се во минута молчење.
Другари, да се вратиме во колибата. Таму ќе го покажеме пленот.
Но, ве молам дисциплинирано.
И Кофлер... Фотографија!
Да одиме.
Веднаш ќе дојдам.
Дојдете.
Дали сакаш да ме застрелаш или што?
Не можеш.
Не би се обложил во тоа.
Што сакаш од мене?
Момче.
Што сакаш? Да ме потсетиш?
Оди таму долу.
Нема ништо таму. -Да одиме.
Интересна пушка имаш. Чешка, нели?
Замисли си колку луѓе биле застрелани со неа.
Оди кај брегот. Таму чека автомобил.
Види...
Се уште го имам.
Од мојата служба.
Во Маутхаузен.
Дали знаеш дека повеќето луѓе повеќе сакаат бели од кафени јајца?
Тоа е вистина.
Многу одгледувачи на пилиња почнаа да го контролираат тоа
за да се приспособат на побарувачката.
И знаеш ли што прават? Знаеш?
Само ги одвојуваат пилињата со кафени уши,
ги ставаат во кутија и ги убиваат со гас. Толку е лесно.
Во определен момент ќе добиваат само бели јајца.
Спушти ја пушката!
Во ред е, Едерл.
Со некој како него можам сам да се справам.
Не е ли ова копилето што те тужеше?
Тоа е валканиот Евреин!
Чекај!
Пушти го.
Или да го натераме да танцува?
Сакаат да танцуваат.
Не, ќе го застрелам!
Еј!
Што вреди тоа?
Како и да е, тој само сакаше да оди во својот автомобил
и никогаш повеќе да не се врати тука, така?
Па...
Остави го.
Полека.
Бегај.
Бегај!
-Валкан Евреин!
Не се осмелувај да се вратиш!
Не звучиш баш како да си во Италија на море.
Зошто, како треба да звучам?
Подалеку.
Дали ми криеш нешто, Виктор?
Зошто?
Гледам дека си сменет од судењето.
Зошто не се преселиш кога ќе се вратам?
Станот е доволно голем.
Татко ми вели дека не може да се иселам додека не се мажам.
Дали тоа е запросување?
И онака никогаш нема да се согласи да се омажам за Евреин.
Така ми има речено.
Значи, ти правиш се што ќе ти каже татко ти?
Секако дека не!
Ама, сепак мислам дека бракот е некако старомоден.
Да?
Отвори!
Ало?
Сектор за кривични истраги. Г. Десо?
Да?
Имаме поплака против вас. -Молам?
Очигледно неовластено сте носеле оружје.
Исто така има поплака за неовластено влегување на имот,
ноќно вознемирување и напад.
Каква збирка.
Ова сигурно е грешка. -Каде е оружјето?
Немам оружје. Нема оружје.
Па...
Чекај, немате право да го правите ова.
Кој вели? -Законот!
Немате право да ја пребарувате собава тукутака.
Сакам да го известам мојот адвокат.
Види, самото поседување оружје не е казниво.
Ама не требало да ја носиш пушката со тебе.
Не поседувам пушка.
И барам... -Гастл!
Под креветот.
Класика. -Колку инвентивно.
Чешка.
И наполнета е.
О, не.
Потпиши тука. Тука.
Прво почекај. Треба да го прочитаме внимателно.
Нема да останам толку долго. -И што ќе се случи сега?
Пушката останува конфискувана.
Затоа што ти наводно не знаеш од каде ти е,
ќе има казна.
Би очекувал дваесет. -20.000?
Виктор, смири се. Тие се полицајци, а не судии.
Ти не си сиромашен.
Сепак, сите вие сте богати бизнисмени.
Што мислиш со тоа?
Ние не ги правиме законите, господа,
ние само гледаме да се почитуваат.
Ве советувам да не го правите ова.
Добро, остатокот ќе се направи по пошта,
заедно со жалбата поднесена од г. Хартингер.
Гогл. Гогл е неговото име. -Како и да е.
Тврди дека сте му испратиле неколку насилници.
Клевета. Енергично го отфрламе тоа.
Истрагите ќе го расчистат тоа.
Ќе одиме?
Пријатно, господа. -Или да речеме "шалом"?
Ќе поднесам поплака против вас двајца.
Зошто?
Мислиш "околу што".
Шалом.
Очигледно, Евреите се уште не знаат да сфатат шега.
Што всушност правеше за време на војната?
Ти беше војник, така?
Поштеди го, тоа беше пред многу долго време.
Сакам да знам.
Дали ти беше нацист, тато?
Дали гледаш какви глупави идеи му даваш на брат ти
со твоите глупави прашања?
Не, секако дека татко ви не беше нацист.
Тогаш сите мораа да одат во војска
или и тој самиот ќе беше убиен.
Навистина?
Еднаш ми кажа дека си бил на фронтот.
Или тоа не е вистина?
Да ти кажам нешто, Ана...
Имаш среќа што си доцна родена.
Немаш искусено војна. Не знаеш низ што моравме ние да поминеме.
Дали мислиш дека ти поинаку би се однесувала?
Само затоа што твојот еврејски додворувач сака да те увери
дека ние сме имале избор?
Дали имаш убиено некого, тато?
Ќе престанеш така да зборуваш, јасно?
Немаме направено ништо лошо.
И оди кажи му го тоа на твојот глупав пријател.
Нема да ми верува.
Оди во соба.
Не сакам веќе да те гледам тука денеска.
И ќе престанеш да се гледаш со Евреинот. Забранувам.
Веднаш и засекогаш!
Ме слушна?
Сакам одговор дали си бил нацист.
Оди во соба! -Руди, те молам.
Зошто?
Не смеам да зборувам со Евреин?
А со црнец? Или хомосексуалец?
Хан, треба да си заминеш.
Дали за тебе има разлика? -Зошто...
Сега! Оди.
Ама зошто? Сакам и јас да знам.
Сите на моја возраст мораа тогаш да одат во војна.
Не одев доброволно, верувај ми.
Последното што ми треба е овие стари приказни што никој
не сака да ги спомнува пак да ми се навраќаат.
Тука, во мојата сопствена куќа.
Од мојата сопствена ќерка.
Руди, остави ја, таа е млада и глупава.
Не, не е.
Ана, се надевам дека никогаш нема да мораш да бидеш
во таква ситуација како што бевме ние тогаш.
Само сакам нормално да зборувам за тоа.
Ќе престанеш ли сега, глупаво разгалено детиште!
Или може да ми се стемни пред очи и да ти ја треснам една...
Не ми е гајле колку години имаш.
Ти си луд!
Па, што треба да направиме следно?
Ништо. Против мене се поднесени три обвиненија.
Нема да се откажеш сега, нели?
Гогл сигурно е исплашен.
Мораме да го исплашиме, да не знае кај тера.
Не е исплашен, нели гледаш?
Можеби судскиот процес може некако да се обнови.
Го пробавме тоа.
А дури и ако е така, ќе го ослободат вторпат.
Не би рекол.
Твојата верба во австрискиот правосуден систем не е разнишана.
Само Господ знае зошто.
Зошто имам чувство дека криеш нешто од мене?
Се прашувам дали некогаш ќе сопрат.
Со што? -Со што?
Ме ослободија, Хермине.
Не сум виновен.
Така се вика тоа.
Ама тие сепак продолжуваат.
Што сакаш да направам? -Сакам ова да престане.
Иако луѓето тука се навистина добри и не поддржуваат.
Си ја вршев мојата должност, добро?
Мојата должност, како војник.
Што друго можев да направам, а?
Да одам да се видам со Геринг во Берлин и да му кажам да сопре?
Или да му напишам другарско писмо на Хитлер?
Ни Хитлер не знаел за сето ова.
Вистината е дека ние бевме жртвите.
Да.
Немаш направено ништо поинакво од тоа што го направија илјадници други.
Такви беа времињата.
Секој еден црв излезе од својата дупка тогаш.
Сите работи што би си ги рекол во себе тогаш
одеднаш беа дозволени да се изговорат на глас.
Има нешто злобно...
во сите нас, Херми. Во сите нас.
Во тебе, во мене.
А тогаш, тие...
тие можеа...
да го направат видлив тој дел од нас.
И одеднаш стануваш некој,
нешто вредиш.
Курт.
Дали направи нешто од работите за коишто те обвинуваат?
За што ме обвинуваат?
Жени и деца.
Дали ти... -Дефинитивно бев суров.
Херми, бев суров затоа што тоа се очекуваше од мене.
Во војна секогаш владее смртта.
Ама суров...
Дали некогаш си ме видела да бидам суров, Херми?
Значи, не си бил.
Го немаш направено тоа.
Херми...
Ги имам видено најлошите работи што можеш да ги замислиш.
Работи за коишто не можеш ни да зборуваш.
За коишто не сакаш да зборуваш.
И тие работи сега ме прогонуваат.
Тоа е поголема казна од таа што може да ја даде
кој било суд на светот.
Мило ми е што никогаш не си отишол толку далеку.
Дете е дете.
Да.
Каде одиш?
Одам надвор да мочам во мојата градина.
Вдишувајќи го свежиот воздух што доаѓа од водата,
во надеж дека ќе ми го одвлече вниманието.
Симпатизер на Евреи
Сепак кажи ми, те молам.
Што? -Не се однесувај како да не знаеш.
Со денови ме лажеш. -Како мислиш?
Зошто се врати во Виена само по две вечери во Италија?
Копнеев по тебе. -Не лажи.
Лажеш сушиш. Не беше ни на море.
Бев.
Што мислиш, каде отидов?
Предобро те познавам, Виктор.
Не ја кажуваш вистината.
Ја кажувам.
Само сакам да сум поблиску до татко ми додека да му биде подобро.
И тоа го сфати по седум или осум часа возење?
Да. Го побарав Ари на работа од Градо,
а тој ми кажа дека во продавницата има многу работа и дека сум му потребен,
особено затоа што татко му не е таму.
Кој може да е тоа?
Оној Визентал повторно?
Кој е?
Полиција. Отвори.
Полиција?
Ќе објаснам веднаш.
Следниот пат си мртов.
Да одиме!
Долго спиеше, Виктор.
Само отидов да го видам татко ти. Не му е добро.
Слаб е. Многу слаб.
Мисли дека си во Италија. Го оставам да верува дека си бил.
Ужасно е да бидеш една од жртвите, Виктор.
Но, уште полошо е да си еден од извршителите на злосторството.
Да живееш со вината.
Да ја пренесуваш на следната генерација.
Што ја прави и помладата генерација самата да биде извршител.
Гогл можеби ќе биде слободен...
што е ужасно и тажно.
Но, тој секогаш ќе биде затвореник ако го чуваме неговото сеќавање во живот.
Дали разбираш?
Тоа е наша работа.
Одморај се добро.
Потоа ќе одлучиме што да правиме следно.
Те поздравувам.
Г. Штугер, оставете ме да разговарам со Ана малку.
Нема да ја видиш Ана повторно. Ни таа нема да те бара.
Те молам оди си.
Само сакам да и објаснам... -Ако повторно се појавиш тука,
ќе викнам полиција.
Господа?
Што правите?
Здраво.
Каде беше вчера помеѓу 5 попладне и полноќ?
Ве молам објаснете што значи сево ова.
Праша каде си бил.
Тука.
Во тага сум. Татко ми почина.
Ја напуштам куќата само ако морам.
Мислам дека ќе заплачам. -Има сведоци?
Мислам дека не. -Мислиш дека не?
Штета.
Ништо. Нема никој друг тука.
Кој мислите дека бил тука?
Хермине Хартингер.
Со моминско име Гогл. Каде е таа?
Ја познавам ли? -Многу смешно. Ти плукна во лице.
Што во врска со неа?
Немој да се курчиш.
Навистина не разбирам.
Исчезната е од вчера.
Може да се претпостави дека е киднапирана.
Можеби дури и убиена.
Ти си помеѓу осомничените. -И немаш алиби.
Па, спакувај си ги работите и да одиме.
Извинете. Имам алиби.
Вчера бев во полициската станица.
Колата ми ја украдоа, па поднесов пријава.
Тоа беше околу 11 часот.
Каде сакаше да одиш во тоа време?
Со оглед на тоа што ја напушташ куќата само кога мораш.
Имав неколку состаноци утрото,
во однос на имотот на татко ми.
Пазарев во меѓувреме и ги ставив торбите во багажникот.
Сосема заборавив на нив до времето кога се вратив дома.
Но, околу 11 часов вечерта многу огладнев.
Па слегов долу...
и автомобилот ми го немаше.
Отидов малку подолу во населбата
затоа што мислев дека сум ја паркирал колата на друго место.
Ама, не беше така.
Па, отидов во полиција.
Фино темпирање на приказната.
Како мислите?
Стрпи се, другар.
Сепак си можел да ја киднапираш или убиеш г-ѓа Хартингер или Гогл.
Си го скрил нејзиното тело и си се вратил во Виена со воз.
Едноставен план.
Но, во меѓувреме
требало да направам да ми ја украдат колата.
Или барем да направам да биде исчезната
и да ја убедам г-ѓа Гогл да оди пеш до местото
на убиството или местото каде што би ја скрил.
И сето тоа за само седум часа.
Од кои четири г. Десо требало да ги помине во воз.
Слушај, ти... -Опушти се, Шаупи.
Мислам дека не би сакале да правите будали од себе
пред обвинителот или јавноста.
Со вашата теорија на заговор.
Шалом.
Треба да си одиш.
Веднаш.
Нема да те остават на мира.
Премногу е опасно.
За сите нас.
Не можеш да си одиш дома. Ќе те чекаат таму.
Или тие или полицијата за да може да те шпионира.
Што ти треба?
Парите што ми се во сефот и некои лични предмети.
Еве.
Запиши.
Сакам да се збогувам со некого.
Дали е тоа навистина неопходно?
Дали познаваш некого во Америка?
Ќе запишам некои имиња и адреси.
Некој ќе ти помогне.
Секој си е ѓавол сам на себе.
И самите си правиме пекол од светов.
Немој да направиш ништо глупаво.
Инаку никогаш не сум те познавал.
Не знам што да кажам. Многу е неочекувано.
Јас ќе средам се. Ветувам.
Ама јас не го сакам тоа од тебе.
Не сакам да зависам од тебе. -Добро.
Значи ти ќе средиш се.
Тоа не е смешно.
Доволно лошо ако моите знаеле дека сме се сретнале.
Ама ако им кажам дека ќе се преселиме во Америка,
не знам што ќе направи татко ми.
Мислам дека не можам да го направам ова.
Не сум толку спонтана. -Само верувај ми. Те молам.
Ќе одиш во Цирих со воз.
Ќе останеме во хотел една вечер.
Потоа ќе летаме во Њујорк.
Тоа е странска земја. Не го знам јазикот и...
Што ќе правам таму? -Се ќе си се нареди.
Мислам дека сум премногу исплашена, Виктор, тоа е...
Премногу е лудо, премногу неочекувано, јас...
Не сум подготвена за нешто вакво.
Моето семејство...
Мислам дека не можам да го направам ова.
Тоа е се.
Се што сакаше.
Се што ми треба.
"Повлечете се назад. Возот пристигнува."
Баш си другар, Ари.
Вистински пријател.
Благодарам.
А Ана?
"Повлечете се назад".
Разбирам. Па, сега си слободен.
Можеш да ќариш некоја убава Американка.
Глумица.
Само еднаш ќе прашам. Каде е жена ми?
Па?
Се уште посакувам да се предадеш и да ја кажеш вистината.
Толку е лесно. -Престани со глупостите!
Одговори веднаш!
Ако жена ти се уште е жива, но не можеш да си премногу сигурен,
таа нема многу време.
Толку можам да ти кажам.
Ми треба доказ дека се уште е жива.
Одбиено.
Освен тоа, не знам ни самиот.
Не ти верувам.
Ова е писмено признание во врска со твоите криминали.
Ќе го потпишеш.
Тогаш ќе те однесам кај жена ти. Ќе видиме дали се уште е жива.
ПИСМЕНО ПРИЗНАНИЕ НА КУРТ ГОГЛ
Во ред.
Ќе го потпишам, но...
само откако ќе ја добијам Херми назад.
Не можам.
Може да ме застрелаш, да.
Но, во тој случај, и твојата жена ќе биде мртва.
Или можеш да го потпишеш признанието.
Тргни ја пушката. И твојот револвер.
Дали навистина мислиш дека луѓето се толку глупави?
Дека нема да знаат дека беше ти?
Признанието е апсолутно безвредно.
Дадено е под принуда.
Ако Херми е мртва...
и онака ќе те обесат на едно од оние дрва.
Ако не е,
можеш да си го пикнеш признанието во задникот.
Безвредно е.
Дали сакаш да се вратиме?
Патот не станува полесен.
Кој е твојот план, а?
Херми е жива. Сигурен сум во тоа.
Ти си преголема кукавица за да убиеш некого.
Или можеш едноставно да ме убиеш и мене.
Завршено.
Па, што треба ова да претставува?
Разбирам дека си исплашен.
Го знам тоа чувство.
Не сум исплашен.
Се уште.
Сиве овие години веројатно си мислел колку си имал среќа
што така си се извлекол.
Затоа си исплашен сега.
Дали конечно завршивме со ова сега?
Ме измами да дојдам тука, така?
Жена ми дефинитивно никогаш не била таму горе, така?
Херми?
Херми!
Ти си Евреинот. Те препознавам.
Само да знаеш.
Сигурно си ме помешала.
Сите изгледаме исто со маска.
Цирих
Не можеш ни да замислиш што се морав да им ветам на моите.
Започнав нов живот тука во Америка.
Во слобода.
Во вид на слобода што претходно ми беше непознат.
Но, за којшто знам
дека не е подарок од државата или паднат од небо.
И морам да се борам за него секој ден.
Го пребарав Курт Гогл на интернет пред некое време.
Вели дека неговата локација останува непозната.
Не ми е важно веќе подолго време.
За жал, знам...
дека троскотот може брзо да се прошири насекаде...
откако ќе почне да расте.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС