Intensywne polowania i potężne ugryzienia.
Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
To kultowe supermoce rekinów.
Ale czy da się zmierzyć tę dziką siłę?
Dwóch ekspertów chce to sprawdzić.
Gryzą.
Używają najnowszej technologii.
Nie widziałem szybszego drona.
Zbadają te drapieżniki.
Zbliża się rekin.
Będą musieli się postarać...
- Nie jedz tego. - ...i działać szybko.
Dawaj!
Będą sprawdzać siłę szczęk oraz szybkość rekinów.
Gryzie moją płetwę.
Zagryzła. Mamy to.
Czy poznają prawdę o supermocach rekinów?
Ekspert od rekinów i filmowiec Brocq Maxey jest na Bahamach.
Wraz z zespołem przeprowadzi przełomowy eksperyment.
Z pomocą naukowców
spróbują określić siłę, z jaką rekiny zaciskają szczęki.
Badane rekiny...
to dwa największe i najpotężniejsze rekiny na świecie.
Rekin młot...
i żarłacz tygrysi.
Dzięki zbadaniu siły ich szczęk
zrozumiemy, dlaczego są tak groźne od ponad 400 milionów lat.
Ugryzienie rekina zdradza wiele informacji.
O tym, jak żyje i jak poluje.
Każdy gatunek ma nieco inną technikę.
Technikę, która dzięki ewolucji dopasowała się do ofiar i otoczenia.
Jednak o sile samego ugryzienia wciąż musimy się sporo dowiedzieć.
Zmierzenie siły szczęk rekina na wolności
będzie bardzo trudne.
Jak dotąd badaliśmy schwytane rekiny i komputerowe modele.
Czy te dane się zmienią, gdy zbadamy rekiny na wolności?
Aby to stwierdzić,
trzeba przeprowadzić badania terenowe w oceanie.
Mogą je przeprowadzić wyłącznie eksperci w dziedzinie,
Brocq i jego zespół.
Rekiny zawsze były częścią mojego życia.
Dorastałem na Bahamach. Wiem, że w nurkowaniu
rekiny są ode mnie lepsze.
Odczuwam strach, przez co bardziej je rozumiem i szanuję.
Brocq poświęcił się morskim projektom.
Nagrywa i bada rekiny.
Jego umiejętności zostaną poddane próbie.
Jak zmierzyć moc tych szczęk i przeżyć?
Trzeba stworzyć gryzak dla rekina.
To pierwsza taka zabawka,
więc zespół stworzył coś wyjątkowego .
Urządzenie na tyle wrażliwe, by wyłapać siłę szczęk rekina,
i na tyle wytrzymałe, by nie uległo zmiażdżeniu.
To wskaźnik siły szczęk.
Spróbujemy sprawić, by rekin wgryzł się w sam środek.
Ten mechanizm
wysyła sygnał, który można odczytać.
Siła ugryzienia będzie mierzona jako obciążenie.
Podczas ugryzienia urządzenie wskaże wartość w kilogramach.
Kiedy się opieram, widać odczyt.
Użyłem 47 kg siły.
Do tego chcemy nakłonić rekina. Gdy zdobędziemy dane,
dowiemy się, kto ma najsilniejsze szczęki.
Aby ani ludziom, ani rekinom nic się nie stało,
zespół musi być wyjątkowo ostrożny.
Nawet dla takiego eksperta jak Brocq nie będzie to łatwe.
Najpierw zwierzęta muszą podpłynąć dość blisko.
Niezależnie od tego, gdzie będziemy.
Rekin musi zagryźć urządzenie
w konkretnym miejscu, by dane były wiarygodne.
Zanim zajmą się rekinami i żarłaczami,
Brocq i instruktor nurkowania Lil wykonają test na czymś mniejszym.
Wypróbujemy to na powierzchni
z żarłaczami żółtymi.
Próbujemy nakłonić rekina, by ugryzł urządzenie.
- Gotowi? Lil, wszystko gra? - Tak!
Wszystkie gryzą!
Urządzenie ma uchwyt,
żeby Brocq mógł trzymać ręce z dala od wygłodniałych rekinów.
Są małe, ale mają sporo zębów.
Gryźcie. Przerażające.
O tak.
Wgryzł się. Dobrze.
- Lil, ile wyszło? - 76 kilogramów.
Nieźle.
Sukces! Pierwszy odczyt za nimi.
Przy 76 kilogramach wyniki zdawały się pokrywać z laboratoryjnymi.
Jednak to wciąż zaskakująco mała wartość jak na drapieżnika!
Owczarek niemiecki zaciska zęby z siłą 77 kilogramów .
To była tylko rozgrzewka.
Kolejny rekin będzie większym wyzwaniem.
Jakiej siły użyje ten rekin?
Rekiny młoty najczęściej polują na dnie morza.
Poszukują płaszczek i kałamarnic.
Inne rekiny mają dużo większe paszcze.
Czy to wpłynie na siłę ugryzienie?
Jesteśmy na Bahamach.
Chyba nie ma lepszego miejsca na świecie,
by zanurkować z rekinami młotami.
Spróbujemy zwabić rekina, by chciał zagryźć urządzenie.
Nikt czegoś takiego nie próbował.
To metoda prób i błędów. Paszcza jest w dolnej części ciała,
więc trudno będzie dobrze ustawić urządzenie
podczas zagryzania.
Brocq zmierza na dno oceanu, gdzie zaczyna polowanie.
Rekiny wąsate znajdują przynętę, ale Brocqa to nie interesuje.
Interesuje go to stworzenie...
Płynie.
Ten młot jest jak autobus. Przydałoby się go zbadać.
Nakarmimy go kilka razy, żeby się przyzwyczaił.
Ostrożnie wodząc rekina za nos,
Brocq kontroluje jego ruchy.
Piękny młot. Ogromny!
Tylko doświadczeni łowcy rekinów
powinni spróbować tego manewru.
Po niemal dwudziestu latach nurkowania
zna te rekiny i potrafi wyczuć ich nastrój.
Wygląda na gotowego do akcji.
Smakowała im ryba, ale czy przygryzą urządzenie?
Nadpływa, bądź w pogotowiu.
Nic z tego.
Zaraz złapie.
Nie ruszył urządzenia. Zabrał tylko przynętę.
BROCQ: 0 REKIN MŁOT: 1
Spokojnie. Płynie. Nieźle wygląda.
Brocq walczy, by włożyć miernik do pyska rekina.
Ryba młot jest nieufna wobec tego kawałka metalu,
który chcemy mu wcisnąć.
Uwaga.
Skubnął tylko to, co mu zapachniało.
Nie będzie ugryzienia.
Rekiny zgarniają przynętę, ale nie zagryzają miernika.
Wypływam.
Nie jest łatwo.
Wiedzieliśmy, że będzie ciężko.
Samica rekina młota zrobiła Brocqa w konia.
Świetnie się ją karmi,
ale gdy pokazuję jej urządzenie, przechytrza mnie.
Ładnie podpływa, zbliża się do miernika nacisku
i zabiera tylko przynętę.
Nie zagryza urządzenia.
Będziemy próbować.
Ekspert Brocq Maxey chce zbadać siłę nacisku szczęk
za pomocą gryzaka wielkości rekina.
Dane pobierze prosto ze szczęki
jednego z największych rekinów Bahamów, rekina młota.
Przygotować się.
To jest łatwo, ale Brocq sądzi, że wytrwałość się opłaci.
Zawraca.
Gryź.
- Masz coś, Lil? - 47 kilogramów.
Skubnął, nie przygryzł.
Rekiny sobie pogrywają. Zabierają tylko przynętę.
Wraca do ciebie. Płynie coś przegryźć.
Ugryzła. To było dobre Jaki macie wynik?
Odczyt jest wysoki. 230 kg.
Udało się. Rekin młot przygryzł urządzenie.
Nieźle.
Ten trzymetrowy rekin gryzie z siłą ponad 220 kilogramów.
To siła równa zgnieceniu przez dwóch zawodników NFL.
Jednak to nie jest najlepszy wynik w kontekście innych drapieżników.
Najsilniejsze szczęki ma krokodyl różańcowy.
Hipopotamy też plasują się wysoko.
W porównaniu rekiny
nie gryzą tak mocno.
Gdy przyjrzymy się sile ugryzienia,
zauważymy, że rekiny gryzą słabo w porównaniu do innych drapieżników.
Jakim cudem rekiny, drapieżniki
o niesławnych szczękach, nie plasują się w czołówce?
Jednym z powodów
na pewno jest kształt ich zębów.
Rekiny mają coś, czego nie mają inne zwierzęta.
Rekiny mają mnóstwo zębów.
Każdy rekin ma w paszczy kilkaset zębów.
Nieustannie się przemieszczają
i zastępują wypadające z przodu zęby.
Paszcza rekina jest jak taśmociąg z zębami.
Rekiny produkują tysiące zębów
podczas swojego życia.
Rekinom ciągle wyrastają nowe zęby, więc stare nie zdążą się zetrzeć.
Każdy ząb jest ostry jak brzytwa.
Ostrzejszy ząb lepiej radzi sobie z cięciem.
229 kilogramów siły, która tkwi w ostrych zębach
wystarczy temu rekinowi
do upolowania płaszczki czy kałamarnicy.
Jednak to nie koniec misji.
Zespół chce ustalić, jak na tle tego wyniku
wypada inny olbrzym z Bahamów.
Jego posiłek ma pancerz, w który trudniej jest się wgryźć.
Brocq i jego zespół
szykują się do kolejnego etapu.
U wybrzeży San Diego w Kalifornii
kolejny rekin zostanie poddany innej próbie.
Próbie prędkości.
Ostronosy to najszybsze rekiny na świecie.
Szacuje się, że osiągają prędkość od 50 do 110 kilometrów na godzinę.
Do tej pory jednak nikt nie uzyskał dokładnych odczytów.
Musimy poznać siłę
i prędkość, z jaką płyną, by w pełni zrozumieć rekiny.
Pomiar prędkości może pomóc
w ustaleniu, dlaczego rekiny są na szczycie łańcucha pokarmowego.
Filmowiec Andy Casagrande
zmierzy, jak szybki jest ostronos.
To najszybszy rekin na świecie.
Muszę dać z siebie wszystko.
Andy ma wieloletnie doświadczenie w filmowaniu rekinów,
więc sądzi, że podoła temu zadaniu.
Ostronos płynący z maksymalną prędkością stanowi trudne wyzwanie.
Te badania nabiorą tempa.
Tam właśnie płyniemy?
Andy'emu przyda się każda pomoc.
Połączył siły z miejscowym kapitanem, Markiem Martinem.
Chyba znaleźliśmy dobre miejsce. Mnóstwo ptaków, mnóstwo życia.
- Będą tu rekiny. - Na pewno.
Jak szybko płynie ostronos?
- Nie mam pojęcia. - Zgadnij.
Powiedziałbym, że ponad 65 km/h.
To legenda rybacka.
Niektórzy twierdzą, że osiąga 110 km/h,
ale nikt tego nie zmierzył.
Andy chce to zmienić.
Zna się na ostronosach lepiej niż inni.
Ma nadzieję, że to mu da przewagę.
Mamy ostronosa. Wygląda na ciekawskiego.
Podpływa do płetw.
Wgryzł się w moją płetwę!
Chyba jej nie uszkodził.
Ostronosy to kuzyni żarłaczy białych.
Mają taki sam charakter.
Ich zęby są ostre jak żyletki,
więc pomyłka może sporo kosztować.
Andy zmierzy się z rekinem, który ma charakterek i jest szybki.
Ostronosy żyją na pełnych obrotach.
Ogon zapewnia maksymalny ciąg.
Ciało w kształcie torpedy zmniejsza opór.
Ich płetwy są sztywne i działają jak stabilizatory.
Nawet łuski mają fałdki,
które redukują opór i zwiększają prędkość.
Mimo że ostronosy mają przewagę nad innymi gatunkami,
szybkość to supermoc każdego rekina.
Szybkość to dla nich sprawa życia i śmierci.
To bardzo ważna cecha.
Prędkość pomaga w ucieczce przed drapieżnikami
i zależy od niej znalezienie pożywienia, czyli przetrwanie.
Rekiny są szybkie, bo od tego zależy ich przetrwanie.
Ale czy najszybszy rekin nie zostawi Andy'ego w tyle?
Będzie ciężko, ale mam kilka asów w rękawie.
Co się stanie, gdy doświadczony filmowiec
będzie się ścigał z najszybszym rekinem świata?
Andy Casagrande chce zmierzyć maksymalną prędkość ostronosa.
Zrobi to z powietrza.
Drony są do tego stworzone.
Gdy będzie w powietrzu,
dostosujemy prędkość drona do prędkości ostronosa.
Andy dokładnie wie, z jaką prędkością leci jego dron.
Jeśli zdoła wytropić ostronosa i utrzyma go w kadrze,
dron będzie leciał
z taką samą prędkością.
Aby zachęcić rekina do wrzucenia piątego biegu,
Andy wykorzysta przynętę, która przypomina rybę.
Musimy być szybcy!
Trzy, dwa, jeden, start.
Zarzuć przynętę.
Plan wydaje się prosty, ale nie wszyscy są pewni, że się uda.
Ściganie ostronosa za pomocą drona byłoby trudne.
Trzeba by było utrzymać tego naprawdę szybkiego rekina
w kadrze latającego drona.
To spore wyzwanie.
Ostronosy są szybkie,
więc w sekundę można je stracić z oczu.
Tak jak sprinterzy
ostronosy osiągają maksymalną prędkość w krótkich zrywach.
Dlatego są trudnym celem.
Mogą zmieniać prędkość i kierunek w każdej chwili.
Ostronos!
Ale wielki rekin. Zbliża się.
Zwijaj przynętę.
Zerwał się.
Jest za szybki. Wychodzi poza kadr.
Wraca.
Płynie.
Nie mogę za nim nadążyć.
Rany.
By wynik był dokładny, Andy musi utrzymać ostronosa w kadrze
tak długo, by zarejestrować jego prędkość.
To trudne zadanie, nawet dla eksperta od dronów.
Zaczynamy.
Rekiny podpływają do łodzi.
Rekin przemknął przez kadr. Nie mogę nadążyć.
Zaczynam rozumieć, dlaczego nikt wcześniej tego nie zrobił.
Jestem nad nim.
Ostronos ma przewagę.
To on wyznaczył tempo i kierunek wyścigu.
ANDY: 0 OSTRONOS: 1
To nie działa. Nie go uchwycić.
Nie nadążam.
Ostronos nie zawodzi.
Naukowcy uważają, że muszą są szybkie nie bez powodu.
Ostronosy żywią się tuńczykami.
To jedne z najszybszych ryb w oceanie,
a kształt ich ogona jest bardzo podobny do ogona ostronosa.
Ostronosy wykształciły taki ogon,
by szybciej pływać i szybciej zdobywać pokarm.
Muszą być w stanie dogonić swój posiłek.
Według naukowców tuńczyki osiągają prędkość 70 km/h.
To znaczy, że ostronosy mogą pływać znacznie szybciej.
Nawet 80 km/h i szybciej.
Taka prędkość przy porywistym wietrze
może okazać się zbyt duża dla drona.
Czas na posiłki i dodatkową dawkę adrenaliny.
Do drużyny dołącza Jeff Russell z dronem wyścigowym.
- 99, 101! - O rany.
Szykuje się niezła zabawa.
Nie widziałem szybszego drona. Niesamowite!
Ten dron jest nie tylko szybki, ale i zwinny.
Jest wystarczająco szybki i zwrotny, by nadążyć za ostronosem.
Niesamowity dron. Jak szybki jest?
Rozpędza się od zera do 130 km/h w niecałą sekundę.
- Poważnie? - Tak.
Skąd wiesz, jak szybko leci?
Okulary pokazują prędkość,
dzięki GPS-owi.
Wszystko w twoich rękach.
Zaczynamy. Trzy, dwa, jeden, start!
Nieźle. Lata do góry nogami.
To Formuła 1 w świecie dronów.
Niewiarygodne.
Jak sobie poradzi w starciu z wyścigowym rekinem?
Widzisz tam coś?
Jeden jest 180 metrów od nas.
Widzę rekina.
To ostronos?
Tak.
Chyba płynie w naszą stronę.
Czy dron wyścigowy dotrze tam na czas?
Jest szybki i zwinny, ale to ma swoją cenę.
Takie drony nie są stabilne
i nie zostały zaprojektowane do tropienia ostronosów.
Trudno jest latać i zwracać uwagę na rekina.
Nagle...
Czy to koniec wyścigu?
Filmowiec Andy Casagrande
poniósł porażkę w badaniu prędkości ostronosa.
Nie możemy się poddawać.
Już wiem, dlaczego nikt tego nie zrobił.
To prawie niemożliwe. Prawie.
Nadążenie za ostronosem w powietrzu okazało się niemożliwe do wykonania,
więc Andy obmyślił nowy plan.
Czas na szybką lekcję fizyki.
Jeśli nie da się zmierzyć prędkości, zawsze można ją obliczyć.
Stworzyłem linijkę.
Są oznaczone co 30 cm.
Zrzucę ją na tył łodzi. Tak zyskamy odległość.
Prąd rozciągnie 45-metrową linijkę,
dzięki czemu Andy zmierzy, jak daleko płynie jest rekin.
Musi jeszcze zarejestrować czas, w jakim pokonuje mierzoną odległość.
Użyje wewnętrznego zegara drona,
by nagrać rekina i zmierzyć czas, w jakim płynie wzdłuż linijki.
Tor jest gotowy, ale musi się na nim zjawić ostronos.
Andy chce wykorzystać innego drona, który ciągnąłby przynętę.
To brzmi skomplikowanie, bo takie właśnie jest.
Co ty na to?
Podoba mi się ten szalony plan.
Musi się udać.
Nikt jeszcze nie zarejestrował maksymalnej prędkości ostronosa.
Nikt nawet nie zbudował toru wyścigowego dla ostronosów.
To genialne czy szalony?
Andy zaraz sam się przekona.
- Zaczynamy. - Widzisz ostronosa?
Jest przy boi.
To ostronos.
- Jest duży? - Trudno ocenić.
Odpalam drona.
- Wciąż zainteresowany? - Tak.
- Gotowe? - Tak.
Odpalam i startuję.
Nadal go widzisz?
Podleć do boi
i zaczekaj na niego.
Ustawiłem się.
Zrzuć przynętę i leć wzdłuż sznura.
Popłynął.
- Płynie do nas. - Śmiało.
- Złapał się na to. - Tak.
Spokojnie.
Rekin musi być na tyle głodny, by pogonić i rozpocząć wyścig.
Patrzy na przynętę.
Musi się rozpędzić.
Stracił zainteresowanie.
- Ustawiam się. - Dobra.
Wracam.
To był falstart, ale Andy jest gotowy na powtórkę.
- Znowu się ustawiam. -Dobra.
Zrzucam przynętę.
Widzę rekina. Zbliża się do łodzi.
Leć wzdłuż sznura.
- Płynie. - Podoba mu się to.
- Wyścig rozpoczęty! - Leć!
Widzę go!
Ostronos się zerwał i przepłynął wzdłuż linijki.
Czy to wystarczyło by zarejestrować prędkość?
Czas pomówić o fizyce.
Dzięki linijce wiemy, że ostronos przepłynął 20 metrów,
czyli 0,01 mili.
Stoper w dronie zarejestrował, że zajęło mu to dwie sekundy.
Prędkość to odległość podzielona przez czas.
Z obliczeń wynika, że ostronos płynął 40 km/h.
Pięć razy szybciej niż rekord Michaela Phelpsa.
Tak!
Spokojnie, Andy.
Z prędkością 40 km/h
ten ostronos nie dogoniłby płynącego 70 km/h tuńczyka!
Ostronosy na pewno stać na więcej.
Przynęta Andy'ego była dla rekina słabą zachętą.
Nie rozwinął maksymalnej prędkości, dzięki której łapie swoje ofiary.
Mamy metodę,
więc możemy spróbować za rok.
Nadal nie wiemy, do jakiej prędkości rozpędzają się ostronosy.
Tym razem wygrały wyścig.
Próba naukowego wyjaśnienia ich supermocy
wiąże się z wieloma wyzwaniami.
Brocq wkrótce przekona się o tym na Bahamach.
Test na siłę szczęk rekina da mu popalić.
Jest tu mnóstwo żarłaczy tygrysich.
Żarłacze tygrysie są jednymi z największych drapieżników świata.
Ich jadłospis jest dość obszerny.
Żywią się wielorybami, ptakami, a nawet innymi rekinami.
Lecz by zdobyć ten przysmak, muszą się bardziej postarać.
Żółwie morskie.
Jak mocno muszą zacisnąć szczęki, by skruszyć ich twarde skorupy?
Brocq i jego zespół zaraz to rozgryzą.
Obcowanie ze szczękami żarłaczy zaleca się tylko ekspertom.
Brocq bada te rekiny od prawie 20 lat.
Wie, że dla bezpieczeństwa trzeba działać powoli.
Najpierw zanurkujemy
bez miernika siły ugryzienia.
Sprawdzimy, jakie żarłacze tu są
i zadbamy o bezpieczeństwo.
Dopiero później użyjemy miernika.
Co może pójść nie tak?
Ten obszar jest nazywany tygrysią plażą.
Teraz już wiemy, dlaczego tak jest.
Żarłacze tygrysie są przyzwyczajone do widoku nurków.
Nie są nieśmiałe. Brocq musi zaznaczyć swoją obecność.
Dwa żarłacze płyną prosto na mnie.
Rekiny czują jedzenie.
Zjedz przekąskę.
Inne rekiny szybko wyczuwają darmowy posiłek.
Nie czekają na swoją kolej.
Nie pozwalają mi się przygotować.
Patrzcie, jaki duży.
Zjada cały pojemnik.
Ostrzeżenie brzmiące: ←Nie róbcie tego w domu”
pasuje tu jak ulał.
Brocq odciąga rekiny od przynęty,
by je uspokoić.
Jednak to nie jest łatwe zadanie.
Pojawił się nowy żarłacz.
Trzy rekiny wgryzają się w pojemnik.
Jest tu mnóstwo żarłaczy.
Coraz więcej rekinów rywalizuje o uwagę Brocqa.
Są tu cztery żarłacze tygrysie.
Są wszędzie.
T rekiny nie lubią czekać
na swoją kolej.
Czasami trudno się od nich opędzić.
Brocq jest w wodzie z zespołem ratowników,
ale przy takiej ilości rekinów nie panuje nad sytuacją.
Robi się tu gorąco.
Powinniśmy się przenieść.
Przeniesienie jedzenie na otwartą przestrzeń
zapewni więcej czasu, by zobaczyć, skąd przypływają.
Mamy tu sporo żarłaczy. Całkiem nieźle się je karmi.
Użyjmy miernika.
Dobra, dzięki.
Skoro te rekiny potrafią przegryźć skorupę żółwia,
jaki wynik pokaże miernik?
Spróbuję podać im miernik siły nacisku. Wchodzę!
Bez odbioru.
Przyjęłam.
Lekko przygryzł.
Masz odczyt?
Nie, Brocq. Brak odczytu.
Nadpływa. Uwaga.
Nie udało się.
Mam dość powietrza na ostatnią próbę.
Spróbuję jeszcze raz.
Obraca się i ustawia.
Gryzie.
Zapowiadało się obiecująco, ale przeszkodził mu żarłacz żółty.
Żarłacz żółty przerwał kabel.
Miernik siły nacisku został zniszczony przed wskazaniem odczytu.
Żarłacz żółty zaplątał się w kabel i go przeciął.
Jednak Brocq, ekspert od rekinów i filmowiec, uważa,
że kabel można naprawić.
Naprawiam kabel.
Żarłacz żółty podpłynął i zaczepił zębem o kabel.
Przeciął kabel.
Zanurkujemy i spróbujemy znowu.
Wciąż brakuje im odczytu z pierwszego ugryzienia
wielkiego żarłacza tygrysiego.
Czy załatany kabel przetrwają do ugryzienia?
Widzę trzy żarłacze tygrysie.
Zbliża się rekin.
Gryzie.
Jaki masz odczyt? Mocno zagryzł.
Przyjęłam. 204 kilogramy. Mocno zagryzł.
Nieźle, ale Brocq uważa, że ci łowcy żółwi
są zdolni do czegoś więcej, więc nie przerywa misji.
Jednak musi uważać, żeby rekin nie przerwał uszkodzonego kabla.
Żarłaczy tu nie brakuje.
Dzieje się. Mamy tu cztery albo pięć rekinów.
Wielkie mamuśki.
Dwa podpływają.
Uwaga. Czas użyć szczęk.
Nieźle.
Mocne szczęki. Odczyt pokazał 248 kilogramów.
Super.
Siłę, z jaką te rekiny przygryzają ofiarę,
można porównać do przygniecenia przez motocykl.
Uwaga.
Płynie. Te rekiny są wielkie.
Nieźle ugryzł.
Teraz porządnie zagryzł.
Masz odczyt?
Ponad 270 kilogramów.
To tak, jakby ofiarę przygniótł automat z napojami.
Jak dotąd najlepszy wynik.
Brocqowi idzie świetnie. Skupia się na największym rekinie.
To potwór. Płynie coś przegryźć.
Nieźle.
Macie odczyt?
Mamy odczyt. 392 kilogramy.
BROCQ: 1 ŻARŁACZ TYGRYSI: 0
Ten prawie trzymetrowy rekin ugryzł z siłą 392 kilogramów.
Tyle mniej więcej waży fortepian.
To pierwszy taki odczyt pozyskany od żarłacza na wolności.
Ogromne osiągnięcie.
Lepiej być nie może.
Jednak jest coś zaskakującego w wynikach eksperymentu.
Rekin młot, który mierzył trzy metry i 35 centymetrów,
zagryzł miernik z siłą 230 kg.
Żarłacz tygrysi, który mierzył dwa metry i 74 centymetry,
zagryzł miernik z siłą 392 kg.
To o 70% silniejsze ugryzienie od rekina młota,
mimo że był mniejszy o 60 centymetrów.
Jak można wyjaśnić taką różnicę w sile ugryzienia?
Naukowcy uważają, że na siłę szczęk nie wpływa jedynie rozmiar.
Choć duże rekiny mają sporo siły,
siła ugryzienia zależy od kilku innych czynników.
Jednym z nich jest dieta.
Żarłacze tygrysie żywią się żółwiami morskimi.
To posiłek wymagający siły i zabójczej techniki.
Liczy się nie tylko anatomia,
ale też nawyki rekina.
Żarłacze tygrysie mają szersze szczęki
i bardziej chwytliwe zęby, którymi mogą złapać skorupę.
Wyspecjalizowały się w jej rozłupywaniu.
Rekiny potrząsają głową,
a ich zęby piłują skorupę.
Te rekiny muszą zapracować na posiłek.
Rekiny młoty porywają ofiarę i odpływają.
Szybkie upolowanie ofiary nie wymaga użycia dużej siły
i tak dużej szczęki.
To tłumaczy, dlaczego mniejszy żarłacz tygrysi
zagryzł miernik silniej niż większy rekin młot.
Dzięki takim badaniom możemy zrozumieć zależność
pomiędzy anatomią zwierząt, a ich zachowaniem w środowisku.
Te zależności ewoluują na przestrzeni czasu.
Teraz lepiej rozumiemy,
dlaczego rekiny tak długo dominują jako drapieżniki.
Siła ugryzienia i prędkość
to cechy, które pomogły rekinom zawładnąć prawie całym oceanem,
Naukowcy, którzy badają te umiejętności
zrozumieli, że największą supermocą rekinów
jest zdolność do przystosowywania się.
Dzięki temu mogą przetrwać.
Tekst polski: Jakub Skiba