Downloaded from YTS.MX
Είναι μεγάλη μου τιμή και χαρά που είμαι εδώ απόψε
Official YIFY movies site: YTS.MX
και θα σας συστήσω σε έναν καλό μου φίλο
αλλά και έναν από τους αγαπημένους μου κωμικούς,
τον Σενγκ Γουάνγκ!
Η Άλι Γουόνγκ.
Ευχαριστώ πολύ.
Είμαι πολύ ενθουσιασμένος και ευγνώμων που είμαι εδώ.
Ξέρετε, καθώς μεγαλώνει κανείς,
κάνει πολλά πράγματα πρώτη φορά. Αυτή είναι η φύση του να μεγαλώνεις.
Αλλά κάνεις και πράγματα που δεν πίστευες ότι θα κάνεις.
Πρόσφατα αγόρασα παντελόνι απ' το Costco.
Είναι σημαντικό, ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή σου.
Όταν το κάνεις, τότε είναι που δεν σε νοιάζει πια.
Τότε ξεχνάμε το εγώ μας και αρχίζουμε το πνευματικό μας ταξίδι.
Σωστά;
Ακούς να λένε διάφορα και λες
"Δεν με νοιάζουν πια οι γνώμες των άλλων. Είναι λόγια του αέρα
μέχρι να πάρουν ένα παντελόνι απ' το Costco".
Τότε τους δείχνεις ότι δεν του καίγεται καρφάκι.
Ήθελε παντελόνι Kirkland.
Μην τα βάλεις μαζί του.
Όταν δεις κάποιον με Kirkland, δύο πράγματα ξέρεις.
Πρώτον, κάνει ό,τι πρέπει για να ζήσει.
Δεύτερον, δεν φοβάται πια να πεθάνει
γιατί το Costco σε απελευθερώνει.
Πριν μπω στο μαγαζί, στο αμάξι μου,
κάνω έναν γρήγορο διαλογισμό-προετοιμασία.
Λέω ότι θα μπούμε σε εχθρικό περιβάλλον.
Ήδη ξέρεις ότι θα υπάρχει αδικία.
Θα δεις ωμές ακρότητες.
Μίλα όταν μπορείς, δέξου ό,τι δεν αλλάζει. Έτσι είναι το Costco.
Αν δεν βρω πάρκινγκ σε οκτώ λεπτά, φεύγω.
Άσ' το, φίλε. Δεν πειράζει. Δεν είναι η μέρα σήμερα.
Δεν θα το αναγκάσω. Είναι το Costco. Θα το σεβαστώ σαν τον ωκεανό.
Δεν το ελέγχω εγώ. είναι σαν το φεγγάρι, την παλίρροια.
Το Costco μάς ξεπερνά όλους.
Παίζουν πολλές αλλαγές. Δεν ξέρω πότε συνέβη,
μα πρόσφατα έμαθα ότι η καραμέλα που προτιμώ
είναι η Mounds.
Απίστευτο, έτσι; Γιατί όλοι ξέρουμε
ότι είναι αηδία.
Είναι, ψηλέ.
Η Mounds είναι σαν την Almond Joy,
αλλά χωρίς αμύγδαλο.
Και χωρίς χαρά.
Μόνο πολλή καρύδα.
Φίλε, είναι πολύ ινώδης καραμέλα.
Ίσως έχει πρεβιοτικά.
Το Mounds
είναι άσχημο όνομα.
Το αδελφό προϊόν της είναι η Almond Joy.
Έχει το συστατικό συν ένα θετικό συναίσθημα.
Almond Joy. Δεν είναι άσχημο. Κάποιος το δούλεψε.
Ποιος ενέκρινε το Mounds;
Είδαν ποτέ το προϊόν;
Γιατί είναι καφέ και ογκώδες.
Είναι καλό όνομα αν η άλλη επιλογή ήταν το σωρός.
Την τρώω με περίεργο τρόπο, έχω ένα τελετουργικό.
Ανοίγω την καραμέλα και ρίχνω λίγα αμύγδαλα.
Αυτά τα αγοράζω ξεχωριστά.
Μετά, φτιάχνω τη δική μου χαρά.
Βάζω τα αμύγδαλα στη Mounds μου. Είναι πιο πολλά απ' αυτά στην Almond Joy.
Τα χώνω μέσα και γίνεται τραγανή.
Τότε, τα τρώω σαν σκυλοφάρμακο.
Είμαι πολύ τυχερός, ψηλέ.
Αλλά είναι πράγματα που νόμιζες ότι δεν θα κάνεις ποτέ.
Το μαθαίνω αυτό τώρα. Μέχρι πρόσφατα,
νόμιζα ότι θα αγόραζα σπίτι.
Ίσως ότι θα είχα σπίτια και στις δύο ακτές.
Τώρα σκέφτομαι ότι θα είναι καλά
αν είχα έναν βαθύτερο νεροχύτη.
Το θέλω. Πήγα στο σπίτι του φίλου μου
και είπα "Ψηλέ, είναι ευρύχωρος.
Είναι πολύ ευρύχωρος. Ζεις καλά, συγχαρητήρια.
Στοίχημα ότι όταν πλένεις τα ταψιά σου,
δεν γεμίζεις ποτέ νερά τον πάγκο, έτσι;
Δεν ξέρεις πώς ζω. Είμαστε διαφορετικοί".
Όμως, είναι απίστευτο πόσο νερό παίρνει μέσα το ταψί.
Είναι τρελό, πάντα εκπλήσσομαι.
Είναι σαν οπτική ψευδαίσθηση, τόσο λεπτό που δεν το βλέπεις σαν απειλή.
Θα είσαι κουρασμένος, το κάνεις λίγο χαλαρά.
Ξαφνικά, την τρως! Όχι! Τώρα οι βιταμίνες μου είναι σε λίμνη.
Αν πιάσετε φωτιά, αφήστε τον κουβά, πάρτε το ταψί.
Σκεφτόμουν πώς, όταν ήμουν πιο νέος, έμπαινα σε βιβλιοπωλεία γεμάτος θαυμασμό.
Όταν ήμουν μικρός, έμπαινα και έβλεπα όλα αυτά που θα μάθαινα.
Ως ενήλικας, μπαίνω μέσα και βλέπω ό,τι δεν θα μάθω ποτέ.
Είναι δύσκολο να βλέπεις στην ασχετοσύνη σου αλφαβητικά.
Δεν μ' αρέσει.
Είμαι στις "Προτάσεις". Σκέφτομαι "Από όσα δεν ξέρω,
αυτά είναι τα αγαπημένα του Μπράιαν".
Είναι βαρύ να 'χεις τόση γνώση τριγύρω. Μπορείς να τη δεις, μα όχι να την έχεις.
Σε κοροϊδεύει, είναι σαν στριπτιτζάδικο σοφίας.
Προσπαθώ να διαβάζω λίγο κάθε βράδυ, σαν συνήθεια.
Το θέμα είναι ότι κοιμάμαι πολύ γρήγορα.
Τα βιβλία νικούν τη μελατονίνη.
Πάρε ένα βιβλίο, είναι 50 μιλιγκράμ η σελίδα.
Είναι φυσικό, δρα αμέσως. Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν τη μάθηση.
Οκτώ ώρες, κανένα πρόβλημα. Βάλτε το στο κομοδίνο σας.
Ξυπνάτε τη νύχτα, βλέπετε το βιβλίο, ξεραίνεστε.
"Όχι, ευχαριστώ.
Είναι ώρα για ύπνο".
Διαβάζω ένα εδώ και μερικές βδομάδες. Είμαι στον πρόλογο.
Δεν είμαι καν στο βιβλίο.
Δεν μετράει αν οι σελίδες δεν έχουν αριθμό.
Πάντα παίρνω ένα σε περιοδείες,
το απόγευμα στην παραλία, σε πικνίκ, πάντα.
Απλώς δεν το διαβάζω.
Δεν είμαι καλοδιαβασμένος, μα τα βιβλία μου είναι καλοταξιδεμένα.
Είναι ωραίο να 'σαι βιβλίο μου. "Θα σου δείξω τον κόσμο".
Πρέπει να χειρίζομαι καλύτερα τον χρόνο μου.
Δεν ξέρω πόσα χρόνια θα ζήσω ακόμα,
αλλά με την ταχύτητα που διαβάζω,
έχω περίπου οκτώ βιβλία ακόμα.
Πρέπει να διαλέξω σοφά.
Πήρα ένα μέιλ από τους Νew York Times. "73 βιβλία για να διαβάσετε το καλοκαίρι".
"Δεν με ξέρεις, ψηλέ".
Κατάργηση εγγραφής.
Εβδομήντα τρία βιβλία.
Το καλοκαίρι θα διαβάσω ένα
ή αυτό το μέιλ.
Η ταχύτητα είναι πολύ χαμηλή.
Διαβάζω πολύ αργά. Μακάρι να καλωδιωνόμουν.
Σαν το Μάτριξ. Ξέρετε, το βύσμα; Το βάζεις εδώ.
Επτά Συνήθειες Αποτελεσματικών Ανθρώπων.
Καθυστερώ. Πολύ. Είναι πρόβλημα.
Δεν έχω γράψει ακόμα αυτό το αστείο.
Είναι πολύ άσχημο.
Ανησυχώ ότι αυτά που θέλω να κάνω πριν πεθάνω θα είναι θελήματα.
Θα ήταν λυπηρό αν ο γιατρός έλεγε
"Έχεις λίγους μήνες" κι εγώ έλεγα "Πρέπει να κορνιζάρω τις φωτογραφίες".
Ζω με κενούς τοίχους σαν δολοφόνος.
Κάτι στο οποίο δουλεύω πολύ καιρό
είναι να έχω καλή στάση σώματος.
Είναι δύσκολο. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω. Καμπούριαζα σ' όλη μου τη ζωή
γιατί είμαι πολύ ταπεινός.
Είμαι καλός τύπος.
Αυτή είναι η προεπιλογή.
Όταν βλέπω κάποιον καμαρωτό, δεν το θεωρώ φυσικό.
Νιώθω ότι το κάνει επίτηδες. Λέω "Πας να με προκαλέσεις;
Κι εγώ μπορώ να προσποιηθώ ότι πιστεύω σ' εμένα".
Καμπουριάζω για τόσο καιρό που το νιώθω φυσιολογικό.
Νιώθω ότι στέλνω το σωστό μήνυμα.
Λέω "Κανείς μην τον πειράξει.
Όχι, είναι ήδη διαλυμένος".
Νιώθω ασφαλής.
Αν δεν με ξέρετε, είμαι απ' το Τέξας.
Μεγάλωσα στο Χιούστον.
Πήγα στο ίδιο γυμνάσιο με την Μπιγιονσέ.
Τρελό, έτσι; Η Μπιγιονσέ.
Κι εγώ.
Αυτή από μόνη της είναι μεγάλη φίρμα.
Και μαθαίνεις ότι κι εγώ είμαι από εκεί. "Πολύ ταλέντο.
Θα είχε κάτι το νερό".
Μεγάλωσα με βουδιστική φιλοσοφία, αλλά είμαι πολύ ανοιχτόμυαλος.
Πηγαίνω σε όποια εκκλησία έχει γήπεδο μπάσκετ.
Είναι η γυμναστική μου. Παίζω μπάσκετ για αερόβια.
Όχι με τον οποιονδήποτε.
Κάθε Τρίτη, συναντώ συγκεκριμένους φίλους στο πάρκο
γιατί είμαστε όλοι παλτά και δεν θέλουμε να πληγωθούμε.
Είναι ευγενικό παιχνίδι, δεν προκαλώ, αλλά χαζογελάω πολύ.
Γιατί το μυαλό μου θέλει να κάνει πράγματα
που δεν κάνει το σώμα μου.
Όταν παίρνω την μπάλα, στο μυαλό μου κάνω σταυρωτή ντρίπλα.
Γυρίζω και μετά τελειώνω στριφογυρίζοντας την μπάλα στο δάχτυλο.
Και το σώμα μου απλώς πετάει την μπάλα εκτός γηπέδου.
Λάθος. Ώρα για γέλια.
Είναι δημόσιος χώρος.
Δεν το ελέγχω αν οι άλλοι θέλουν να κάνουν σουτάκια,
αλλά ξέρω αμέσως ότι δεν θέλω να παίξω με κάποιον.
Ένα προειδοποιητικό είναι αν είναι γυμνασμένοι.
Λέω "Είσαι γυμνασμένος; Καλά.
Μπράβο σου. Σίγουρα έχεις ικανότητες. Αλλά δεν είμαστε εδώ γι' αυτό.
Όχι, εγώ και οι φίλοι μου, όλοι είμαστε εδώ γιατί είμαστε άρρωστοι.
Έχουμε πίεση, χοληστερίνη, διαβήτη, πρησμένο συκώτι.
Ήρθαμε εδώ για να καθυστερήσουμε τον θάνατο.
Γύρνα με χαρτί γιατρού".
Είναι ξεχωριστοί οι φίλοι μου, τους αγαπώ.
Είναι οι πιο τυχαίοι φίλοι που έχω κάνει σ' όλη μου τη ζωή
γιατί είναι όλοι ενήλικες
που γνώρισα στο πάρκο.
Είναι οι παρκο-φίλοι μου.
Αν έκανα ποτέ ληστεία,
θα ήταν η ομάδα μου.
Για δύο λόγους, πρώτον, παίζουμε μπάλα για οκτώ χρόνια
και δεν έχουμε πει τα επίθετά μας.
Ίσα που ξέρουν το μικρό μου. Με λένε Σενγκ, με φωνάζουν Τσανγκ.
Δεύτερον, έχουμε μεγάλο εύρος ικανοτήτων και υπόβαθρων.
Έχουμε τους διαφορετικούς ρόλους που χρειάζεται μια ληστεία.
Έχουμε έναν μαύρο που δουλεύει σε οικιακό φωτισμό,
έτσι, έχει πρόσβαση σε σπίτια πλούσιων διασήμων στο Λος Άντζελες.
Έναν Σαλβαδοριανό οικονομικό σύμβουλο για το ξέπλυμα των χρημάτων.
Έναν Μεξικανό μπάτσο για να παραπλανήσει τον νόμο.
Έναν άλλον που δεν ξέρει πολλά, μα είναι λευκός.
Έχει δυνάμεις που δεν καταλαβαίνω,
μα είναι στην ομάδα.
Πρέπει να 'χουμε διαφορετικότητα.
Δεν μπορώ να παίξω μπάσκετ με το μποξεράκι πια.
Πρέπει να φοράω σλιπάκια.
Γιατί το σώμα μου αλλάζει.
Και τα αρχίδια μου πάνε να φύγουν.
Παραήμουν ελαστικός με τα χρόνια. Τους έδωσα πολλή ελευθερία.
Τώρα, θέλουν ανεξαρτησία.
Πρέπει να τσακίσω την επανάσταση.
Να τα φέρω στο μαντρί.
Το ξέρω γιατί μία μέρα, πάνω στο παιχνίδι,
χτύπησαν το μπούτι μου.
Και ακούστηκε δυνατά.
Ντράπηκα πολύ.
Αγχώθηκα γιατί ήξερα τι θα συνέβαινε μετά.
Κάποιος ζήτησε φάουλ.
Εξήγησα "Όχι, εγώ είμαι το θύμα.
Και ο θύτης".
Αρχίδια φάουλ ήταν.
Έτσι...
Έπρεπε να αγοράσω σλιπάκια.
Έχω να αγοράσω σλιπάκια από το γυμνάσιο
Πάει καιρός. Ήμουν περίεργος. Τι έχει αλλάξει;
Έκανα μια έρευνα και βρήκα νέα σλιπάκια.
Δεν είχαν τρύπα.
Μου κίνησε το ενδιαφέρον. Δεν χρησιμοποιώ την τρύπα.
Όταν πρέπει να κατουρήσω, δεν έχω χρόνο για αναζητήσεις.
Πάω κατευθείαν στο ουρητήριο.
Δεν έχω χρόνο για κρυφές τρύπες.
Τα πήρα. Είχα ενθουσιαστεί. Πήρα σλιπάκια χωρίς τρύπες.
Αλλά όταν άνοιξα το κουτί, συνειδητοποίησα ότι πήρα κιλότες.
Ποια είναι η διαφορά; Είναι μαλακές, μαύρες κιλότες.
Δεν ήθελα αυτό.
Ναι, μου κάνουν.
Παραείναι σέξι.
Δεν είμαι αυτός εγώ.
Ξέρετε, έχουν χαμηλό κόψιμο εδώ και υψηλό εκεί,
τυλίγονται στη λεκάνη και στα μπούτια μου. Δεν έχω ξανανιώσει έτσι.
Σου δίνει δύναμη.
Όταν έβαλα το κιλοτάκι, η στάση μου βελτιώθηκε.
Και ακούσια, άρχισα να κυματίζω.
Άρχισα να κάνω...
Δεν είναι επιλογή μου, είναι το πνεύμα της κιλότας.
Είμαι μόνο ο φορέας.
Πρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι.
Και νιώθω ότι η κοινωνία, συνολικά, θα ήταν καλύτερη
Αν αποδεχόμασταν τα χαλαρά αναπηδήματα ως εναλλακτική του τρεξίματος.
Θα ήταν καλύτερος ο κόσμος.
Κρίμα που στερούμαστε έναν εύκολο τρόπο να 'μαστε ευτυχισμένοι.
Πόσο χρειάζεται για να παράγεις ενδορφίνη;
Κανείς δεν ξέρει. Πολύ.
Αν περπατήσεις τώρα, νιώθεις τώρα καλά.
Φανταστείτε να το κάνετε με τρεις κολλητούς.
Ώμο με ώμο, σε σχηματισμό.
Σαν το Glee.
Είστε καλοί, κινείστε γρήγορα.
Είναι αποτελεσματικό.
Ήπια ένα ποτό στο μπαρ πριν το σόου. Είναι δέκα λεπτά από εδώ.
Τα οκτώ αναπηδούσα.
Ήρθα νωρίς.
Μπήκα αργά στο παιχνίδι της φροντίδας του εαυτού.
Μόλις άρχισα να χρησιμοποιώ
αρκετή κρέμα σώματος.
Με πιάνετε; Ενυδατώνω όλο το σώμα.
Πολλή κρέμα.
Πάντα κορόιδευα τον εαυτό μου. Δεν πίστευα ότι άξιζα τόσο.
Έβαζα μια μέτρια ποσότητα.
Ξεκινούσα από πάνω και την πλήρωναν τα πόδια μου.
Τότε πήγα στο Costco.
Άλλαξε τη ζωή μου. Η κρέμα του έχει μεγάλη αξία. έχει μεγάλο κουτί.
Συνήθως έχει μια βολική αντλία πάνω.
Μόνο που στα δύο τρίτα του μπουκαλιού, η τεχνολογία καταρρέει.
Μένει πολλή κρέμα, αλλά δεν έχεις πρόσβαση με την αντλία.
Η αντλία είναι νεκρή.
Τότε, βγάζεις το καπάκι και κάνεις την αντλία βυθομετρική ράβδο.
Δεν μ 'αρέσει αυτό.
Από αντλία σε βούτηγμα, είναι μια ταπεινή μετάβαση.
Όταν χρησιμοποιώ την αντλία, νιώθω ξέγνοιαστος...
"Κράτα τα ρέστα".
Όταν βουτάω...
Είμαι ένα νοήμον ζώο.
Χρησιμοποιώ εργαλεία.
Στρίβεις και τραβάς ταυτόχρονα.
Σαν να βάζεις βούτυρο με ξυλάκια.
Πήρα κρέμα σώματος,
πήρα και προσώπου. Ανέβηκα επίπεδο. Πήρα κρέμα ματιών.
Είναι το επόμενο επίπεδο.
Η κρέμα ματιών είναι σοβαρή γιατί κοστίζει περισσότερο.
Πιο πολύ από κάθε άλλη που έχετε αγοράσει στη ζωή σας.
Αλλά είναι σε μικροσκοπικό μπουκαλάκι.
Πρέπει να δικαιολογήσεις την αγορά. Τη βάζεις μόνο με τον παράμεσο.
Είναι το πιο μαλακό δάχτυλο
γιατί είναι το πιο τεμπέλικο.
Δεν σκαλίζει, δεν δείχνει, δεν χειρονομεί.
Απλώς...
Μόνο...
Είναι καλό μόνο για μια υπόσχεση και για κρέμα ματιών
που βάζεις με μια απαλή κίνηση έχοντας το στόμα ανοιχτό...
Ελπίζω να πιάσει.
Πολύ ακριβή.
Παρακολουθώ μία ρυτίδα.
Έχω μία που σχηματίζεται τα τελευταία χρόνια.
Εδώ. Δεν μπορώ να τη σταματήσω. Είμαι απελπισμένος.
Πάω να τη δωροδοκήσω. "Είναι κρέμα ματιών, θα σε φτιάξω.
Είναι ξεχωριστό. Μην το πεις πουθενά".
Και μένουν υπολείμματα κρέμας.
Δεν θες να πάνε χαμένα.
Σαν καλός βασιλιάς, είπα "Εντάξει, φάτε, υποτακτικοί".
Κοιμάμαι ανάσκελα.
Λένε να μη βάζεις το πρόσωπό σου στα μαξιλάρια.
Χειροτερεύουν οι ρυτίδες σου.
Κοιμάμαι ανάσκελα, μα δεν είναι η στάση που προτιμώ.
Είναι πολύ βαρετή. Δεν χουχουλιάζεις.
Είσαι εκεί σαν βρικόλακας.
Κάθε τόσο, γυρίζω.
Ίσως ήταν άσχημη μέρα ή είναι τα γενέθλιά μου.
Θέλω ένα δωράκι.
Είναι η νέα μου κακή συνήθεια. Δεν καπνίζω,
μα κάθε τόσο, κοιμάμαι μπρούμυτα, σαν κακό παιδί.
Κάτι άλλο για ενήλικους που έκανα τελευταία...
Πήγα την κοπέλα μου για μαστογραφία.
Σε ελέγχουν για καρκίνο του μαστού. Ήταν η πρώτη της. Εγώ δεν ήξερα πολλά.
Στη μαστογραφία, παίρνουν το βυζί σου
και το βάζουν σε μια πρέσα για τορτίγιες.
Και εκεί το πατικώνουν πολλές φορές.
Είναι σκληρό. Εξεπλάγην. Ήταν φυσιολογικό.
Είπα "Είσαι γιατρός ή απλώς φτιάχνεις βυζοσάντουιτς;"
Είναι πολύ επίπονο. Όταν της πάτησαν το βυζί, έκλασε.
Όλοι έμειναν έκπληκτοι.
Έκανε ό,τι έπρεπε. Υπερασπίστηκε τον εαυτό της,
της επιτέθηκαν.
Δεν θα παραδιδόταν εύκολα.
Όλοι ξέρουμε για το "πάλη ή φυγή", μα υπάρχει και τρίτη επιλογή.
Δεν τη μαθαίνεις στο σχολείο, τη μαθαίνεις στους δρόμους.
Όταν άκουσα
την κλανιά,
ένιωσα αμέσως συμπόνια.
Ένιωσα συμπόνια για την κοπέλα μου γιατί ήξερα πόσο πληγώθηκε.
Αντέχουμε τα ίδια επίπεδα πόνου,
αλλά ξέρω ότι φοβάται περισσότερο το να κλάνει δημόσια.
Τόσο πολύ την πλήγωσε.
Είμαστε στον γιατρό, προσπαθούσαμε να κάνουμε κάποιον πιο υγιή.
Δεν έπρεπε να 'ναι τόσο βίαιο.
Είναι αλλιώς για τους άντρες. Τι κάνουν σ' εμάς; Μας πιάνουν τα παπάρια.
Μας βάζουν δάχτυλο.
Χαλαρά πράγματα.
Ναι, είναι τρυφερό, ψηλέ. Εμένα δεν με πειράζει.
Είναι για την υγεία μου.
Λογικά, οι περισσότεροι άντρες εδώ το κάνουμε από μόνοι μας.
Για πλάκα, για τη γνώση.
Γνώθι σαυτόν.
Λέω ότι πρέπει να είναι το ίδιο εύκολο να λαμβάνουν όλοι την απαραίτητη φροντίδα.
Με τους άντρες, θα ήταν αλλιώς, δεν θα δέχονταν αυτήν τη διαδικασία.
Αν άκουγα "Θα σε ελέγξουμε για καρκίνο, μα θα σου πατικώσουμε τα παπάρια",
θα έλεγα "Γιατρέ,
λογικά δεν έχω.
Νιώθω καλά. Είμαι περδίκι.
Νιώθω καλά. Τα λέμε την επόμενη φορά".
Είναι απίστευτα.
Τα φάρμακα που έχουμε τώρα.
Πόσες φορές, όμως, θα διαβάσουμε ένα άρθρο
για μια θεραπεία που βρήκαν για τον καρκίνο
που πιάνει μόνο σε ποντίκια;
Μπορούμε να μην το τυπώνουμε;
Να συμφωνήσουμε ότι δεν ανήκει σε ανθρώπινη εφημερίδα;
Όχι, ψηλέ.
Είναι ειδήσεις ποντικιών.
Κλασικές ειδήσεις ποντικιών.
Είναι τέλειο για την κοινότητά τους. Πείτε το τους.
Πείτε το τους, αλλά μη μας ανακατεύετε.
Έμαθα ότι το 99,6% της έρευνας
δεν περνάει σε ανθρώπους.
Επενδύουμε άπειρα δολάρια και ώρες σε ιατρική γνώση
για τον εχθρό.
Έχουμε πολλή γνώση για ποντίκια τώρα.
Δεν έχουμε θεραπεία για το κρύωμα,
μα αν είσαι διαβητικό ποντίκι με έκζεμα και ποδάγρα,
δεν χρειάζεται να ανησυχείς.
Θα ζήσεις μια καλή ζωή. Θα σε φτιάξουμε.
Είναι καλή εποχή για τα ποντίκια.
Δύσκολη για ανθρώπους.
Είναι δύσκολο να 'σαι άνθρωπος στις ΗΠΑ. Έχουμε δυστοπικό σύστημα υγείας.
Με πιάνετε; Αν πάθεις κάτι εδώ,
πρέπει να πάθεις κάτι σοβαρό.
Τόσο ώστε να πιάσεις το εκπιπτόμενο.
Ιδανικά τον Ιανουάριο
για να καλυφθείς όλον τον χρόνο.
Έτσι πρέπει. Έτσι κερδίζεις.
Μην πάθεις κάτι τον Δεκέμβριο. Είναι για χαμένους.
Ήταν μία χρονιά, μία μαγική χρονιά στη ζωή μου,
που έπιασα το εκπιπτόμενο.
Είχα ενθουσιαστεί, έλεγα "Παίζω με τα λεφτά του καζίνο.
Τώρα πρέπει να κάνω κίνηση".
Είδα κάμποσους γιατρούς. Είδα μια ειδικό για πισινούς.
Μέχρι να πάω στο ραντεβού, το θέμα είχε λυθεί μόνο του.
Το έψαξα. Ήμουν σίγουρος ότι ήμουν καλά. Πήγα και η γιατρός μου το επιβεβαίωσε.
Είπε "Είσαι καλά, μα αν θες,
μπορώ να σε δω".
Δεν ήταν απαραίτητο.
Ήδη είχα τη γαλήνη για την οποία ήρθα.
Αλλά σκέφτηκα το εκπιπτόμενο.
Σκέφτηκα πόσες φορές η ασφαλιστική μου
με άφησε να πληρώσω.
Και είπα "Ξέρεις κάτι;
Φέρε τη βαζελίνη.
Ας το κάνουμε.
Αν πληρώσω είσοδο, θα πάω σε όλο το λούνα παρκ.
Και στα χάλια παιχνίδια. Θα μείνω μέχρι το κλείσιμο".
Τα καταφέραμε.
Το κάναμε.
Δεν μάθαμε τίποτα.
Δεν ήταν απαραίτητο.
Χρέωσε την ασφαλιστική ένα μεγάλο ποσό. Κι εκείνη αμείφθηκε.
Δεν πήρα την ικανοποίηση που ήθελα
γιατί η οικονομική δικαιοσύνη δεν πρέπει να περνά απ' τον κώλο.
Δεν νιώθεις ότι κερδίζεις
όταν είσαι στο πλάι και σου βάζει δάχτυλο η γιατρός.
"Ναι, έτσι, Blue Cross.
Αυτή είναι εκδίκηση".
Πάντα προσπαθώ να νικήσω το σύστημα.
Ακόμα κι αν δεν βγάζει νόημα.
Γι' αυτό έχω αποχυμωτή
που δεν χρησιμοποιώ.
Γιατί κάποια στιγμή στην ενήλικη ζωή σου
βλέπεις ότι χρειάζεσαι διατροφή.
Αλλά ίσως δεν θες να φας υγιεινό φαγητό.
Θες να κλέψεις, ένα κόλπο.
Μαθαίνεις τον πράσινο χυμό. Λες "Με αυτόν λύνω τα προβλήματά μου".
Μετά, αγοράζεις χυμό και λες
"Είναι πέρα από το εισόδημά μου.
Δεν βγάζω λεφτά για χυμό".
Είναι αγχωτική αγορά, έτσι;
Υπολογίζεις. "Αν έχω αποχυμωτή, τα επόμενα 12 χρόνια,
θα γλιτώσω ένα εκατομμύριο".
Ξεκάθαρη επιλογή.
Λες στους φίλους σου για το σχέδιο.
Εκείνοι σου δίνουν τους αποχυμωτές τους που δεν θέλουν.
Δεν βλέπεις την προοικονομία. Λες όχι.
Λες "Όχι, ευχαριστώ. Δεν μου κάνει.
Γι' αυτό σταματήσατε. Εγώ το έψαξα. Θα κάνω λάθος πρώτης γραμμής".
Δίνεις 400 δολάρια για τον αποχυμωτή.
Πας στη λαϊκή, παίρνεις τα πιο φρέσκα υλικά.
Είναι φρέσκα γιατί είναι βρόμικα.
Σ' αρέσει αυτή η ποιότητα.
Δεν έχει φανταχτερά φρούτα εκεί.
Είναι όλα με χώμα.
Παίρνεις τη σοδειά, πας σπίτι, τρίβεις, ξεπλένεις,
κόβεις, κάνεις τον χυμό, καθαρίζεις
και μία ώρα μετά, λες "Δεν θα ξαναγίνει αυτό.
Με τίποτα, φίλε.
Ήταν ωραία για μία φορά,
αλλά τώρα θα σταματήσω.
Τέλος".
Ξέρεις ότι τελείωσε γιατί βάζεις τον αποχυμωτή πάνω στο ψυγείο
με όλη τη λιγδιασμένη σκόνη.
Την ξέρετε; Η σκόνη του για πάντα.
Δεν θα πάει πουθενά. Θα γίνει λάδι κάποτε.
Νιώθω άσχημα.
Είναι 400 δολάρια πάνω στο ψυγείο μου.
Αλλά ήταν σαν ψυχοθεραπεία με τη μία.
Τώρα, έχω θεραπευτεί.
Αγοράζω χυμό απ' έξω χωρίς πρόβλημα, χωρίς άγχος.
Λέω "Δέκα δολάρια το μπουκάλι; Καλή τιμή.
Ήμουν στην πρώτη γραμμή. Ξέρω πια.
Ευχαριστώ που υπηρέτησες".
Ξοδεύω πολλή ενέργεια σε μικρές αποφάσεις.
Ήμουν στο Popeyes και έτρωγα.
Είναι απόλαυση για μένα, παίρνω το μέγιστο.
Αξιολογώ κάθε συνδυασμό που έχουν
για να βρω την υψηλότερη αναλογία ικανοποίησης κόστους.
Όσο το ανέλυα,
μπήκε ένας τύπος, χωρίς δισταγμό.
Πήρε ένα στήθος, δύο μπισκότα και μία σόδα.
Δεν είναι καν συνδυασμός.
Δεν γλίτωσε λεφτά απ' την παραγγελία.
Σοκαρίστηκα.
Σκέφτηκα "Παραγγέλνεις αλακάρτ στο Popeyes;
Κι εγώ θέλω να γίνω τόσο πλούσιος".
Είναι τ' όνειρό μου. Να μπω στο Popeyes και να αυτοσχεδιάσω.
Χωρίς καν να δω το μενού.
Δώστε ρυθμό, θα παραγγείλω απ' την καρδιά.
Είναι δύσκολο να μην τρως φαστ φουντ σε περιοδεία.
Ένα βράδυ, μετά το σόου, γύρισα στο ξενοδοχείο.
Μόνο τα Wendy's ήταν ανοιχτά.
Αλλά ήταν απέναντι, ήταν μόνο drive-thru και δεν είχα αμάξι.
Είχα λεφτά, είχα ελπίδα, είχα τα πόδια μου.
Περπάτησα ως εκεί.
Είχα καλή διάθεση. Χτύπησα το παράθυρο. Είπα "Και οι δύο εμφανιστήκαμε.
Ας το κάνουμε".
Δεν ενθουσιάστηκαν.
Είπαν "Δεν σερβίρουμε σε πεζούς".
Ρώτησα "Γιατί όχι;"
Είπαν "Είναι για την ασφάλειά σας".
Είπα "Προσπαθώ να φάω στα Wendy's.
Γιατί το αναφέρετε αυτό;"
Δεν έκαναν πίσω. Δεν θα με εξυπηρετούσαν.
Στο τέλος, φώναξα ένα Uber να με πάει γύρω από το κτίριο.
Ήμουν ακριβής. Είπα "Πάρε με στο μενού και άσε με στο παράθυρο".
"Αυτό είναι το αμάξι σας;
Λυπάμαι, αλλά θα σας φέρω μπουκιές κοτόπουλο".
Πρόσφατα ήμουν σε περιοδεία στον Καναδά.
Κι εκεί, παίρνεις αλκοόλ μόνο σε κρατικές κάβες.
Δεν το ήξερα. Ήμουν στο σουπερμάρκετ.
Πήρα κατά λάθος μια συσκευασία με έξι μη-αλκοολούχες μπίρες.
Έπρεπε να το καταλάβω. Ήταν σε θερμοκρασία δωματίου.
Γύρισα στο δωμάτιο. Έβαλα πέντε στο ψυγείο και μία στον πάγο. Πάγωσε.
Την άνοιξα, ήπια λίγο και είπα "Δεν είναι δροσιστικό".
Κοίταξα το κουτί. "Δεν είναι καν αλκοόλ".
"Είναι χυμός κριθαριού με ανθρακικό".
Παραιτήθηκα. Είπα ότι θα μείνω νηφάλιος.
Είναι ώρα για ύπνο.
Πριν το καταλάβω, το τελείωσα.
Ήπια και τα άλλα πέντε.
Ήπια και τις έξι μπίρες.
Τότε κατάλαβα ότι είμαι εκτός ελέγχου.
Είμαι και μη-αλκοολικός.
Δεν είναι καλό αυτό. Δεν θα τα καταφέρω.
Θα είμαι ο πρώτος που θα πεθάνει από βασικά υγρά.
Έχω εθιστική προσωπικότητα. Μ' αρέσει να το παρακάνω.
Η αντοχή μου στο χόρτο και το αλκοόλ είναι τεράστια τώρα.
Προσπαθώ να τη ρίξω.
Μου είπε ένας φίλος μου για ένα φάρμακο, το DMT.
Είναι ένα ισχυρό παραισθησιογόνο
που σου δίνει την αίσθηση του πώς θα είναι ο θάνατος.
Και είμαι αρκετά ανοιχτόμυαλος για να το δοκιμάσω.
Αλλά φοβάμαι ότι ποτέ δεν θα θέλω να αναπτύξω ανεκτικότητα.
Κι αν μία μέρα πεθάνω φυσιολογικά
και μετά από 45 λεπτά πω "Δεν το νιώθω.
Τι τρέχει; Θα πεθάνουμε; Δεν γίνεται να είμαι εδώ όλη μέρα";
Φαντάζεστε να 'στε νεκροί και να μην έχετε εντυπωσιαστεί;
Είμαι ευγνώμων για αυτό το ταξίδι και το stand-up.
Πέρασα πολύ χρόνο στη Νέα Υόρκη.
Είναι καλή για να γίνεσαι καλύτερος κωμικός, μα ζόρικη για να ζεις.
Όταν μετακόμισα πρώτη φορά εκεί, δεν ήξερα ότι, όποτε, ανανεώνεις το ενοικιαστήριο,
το νοίκι πρέπει να ανεβαίνει.
Δεν το ήξερα. Στις άλλες πόλεις, οι νοικάρηδες σού δίνουν μερικά χρόνια
για να φτιάξεις τη ζωή σου.
Είναι λογικό.
Στη Νέα Υόρκη λένε "Έχεις έναν χρόνο να γίνεις 10% καλύτερος.
Βιάσου".
Δέκα τοις εκατό. Πολύ είναι.
Κάθε χρόνο.
Είναι μεγάλη επιστροφή. Είναι πολλή πίεση.
Οι γονείς μου ποτέ δεν με πίεζαν τόσο.
Ένιωθα ότι ήμουν στη Νέα Υόρκη για να κάνω περήφανο τον νοικάρη.
Ένιωθα ότι το όνειρό μου ήταν να αγοράσω στον νοικάρη μου σπίτι.
Το θέλω για αυτόν, γιατί με πίεσε.
Πίστεψε σ' εμένα. Με διάλεξε για το διαμέρισμα 16.
Είναι μια δουλειά με τα πάνω και τα κάτω της.
Μια φορά, θυμάμαι, ενθουσιάστηκα
με μια προσφορά για μια παράσταση στη Βοστόνη.
Ενθουσιάστηκα.
Θα με πλήρωναν και θα κάλυπταν τα μεταφορικά μου.
Πήρα την επιβεβαίωση για το τρένο.
Το εισιτήριο κόστιζε περισσότερο
από την αμοιβή μου.
Ξενέρωσα.
Έκανα σκοτεινές σκέψεις. Είπα "Να πάρει,
ίσως πρέπει να γίνω τρένο.
Ίσως έτσι θα πετύχω.
Ο ανιψιός μου θα ενθουσιαστεί.
Θα είμαι θείος της χρονιάς για πάντα".
Είμαι κωμικός για να εμπνεύσω άτομα σαν αυτόν να κυνηγήσουν τα όνειρά τους.
Ένας Ασιάτης Αμερικανός κωμικός, είναι απίστευτο.
Αλλά ο πρώτος Ασιάτης Αμερικανός τρένο;
Αυτό είναι εντυπωσιακό.
Αγαπώ αυτήν τη ζωή. Την εκτιμώ.
Μα, μερικές φορές, μου λείπει
η σταθερότητα της παλιάς μου δουλειάς. Δούλευα σε γραφείο.
Το καλύτερο με μια δουλειά γραφείου είναι
ότι εκτυπώνεις.
Εκτυπώνεις ό,τι χρειάζεσαι.
Γι' αυτό πήγαινα στη δουλειά, για τον μισθό,
την ασφάλιση και τις εκτυπώσεις για μένα και τους αγαπημένους μου.
Ξέρω ότι έχετε εκτυπωτή σπίτι. Όλοι έχουμε.
Είναι για επείγοντα μόνο.
Ο εκτυπωτής σπίτι μου δεν είναι στην πρίζα.
Είναι σκονισμένος.
Έχει μόνο κυανό.
Τα βγάζει όλα μπλε. "Είσαι αρχιτέκτονας;"
Στο σπίτι είμαι σκληρός με τον εαυτό μου.
Πάντα μου λέω να μην τυπώνω πράγματα. Λέω "Όχι".
Θα το αποστηθίσεις".
Όταν τυπώνω σπίτι, επιλέγω τις σελίδες.
Η "εκτύπωση όλων" είναι για τη δουλειά.
Στο σπίτι, επιλέγουμε σελίδες.
Μπρος πίσω.
Με γκρι.
Στην πιο απαλή ρύθμιση, πρέπει να 'ναι αόρατο.
Γι' αυτό είναι ωραίο να πηγαίνεις στη δουλειά. Εκτυπώνεις.
Έρχεσαι έτοιμος να πατάς εκτύπωση όλη μέρα.
Ίσως δεν βγάζεις τόσα για να ζήσεις καλά,
αλλά μπορείς να τυπώνεις πολύ.
Στη δουλειά, σπαταλάς
χωρίς τύψεις.
Δεν νιώθεις τίποτα.
Έχετε πετάξει ποτέ έγγραφα που μόλις τυπώσατε;
Πατήσατε το "εκτύπωση όλων" και βγήκαν όλα.
Είναι φρέσκος σωρός.
Έχετε πετάξει ποτέ
ζεστό χαρτί;
Το αισθάνεστε λάθος.
Ίσως πρέπει να περιμένετε να κρυώσει πριν το πετάξετε.
Μόλις εκτυπώθηκε. Αφήστε το να ζήσει λίγο.
Μα δεν διστάζετε,
γιατί η ζωή στο γραφείο σας έκανε γκάγκστερ.
Παράξενο, έτσι;
Πάνε να σε ελέγξουν με τόσους τρόπους στη δουλειά.
Αλλά σε αμολάνε στην εκτύπωση.
Δεν είναι ύποπτο;
Γιατί ξέρουν
ότι πρέπει να μας αφήσουν κάτι
όταν νιώθουμε ότι δεν έχουμε έλεγχο.
Δεν μπορούν να πάρουν την εκτύπωση. Μόνο αυτή εμποδίζει την επανάσταση.
Όταν λένε πράγματα όπως "Ελάτε δουλειά στην αργία"
τότε λέω "Εντάξει.
Είναι ώρα να αυτοδημοσιεύσω τα μέιλ μου.
Είναι ώρα να τα βάλω όλα στο χαρτί.
Όλοι χρησιμοποιούν το σύννεφο, εγώ τα δέντρα".
Θα σας πω κάτι.
Έχω μια ζώνη δύο όψεων.
Υποτίθεται ότι είναι μυστικό. Ο συνάδελφος νόμιζε ότι έχω δύο ζώνες.
Αν δεν ξέρετε τι είναι,
είναι μια ζώνη, μαύρη από τη μία, καφέ από την άλλη
με περιστρεφόμενη αγκράφα.
Μπορείς να φοράς τα καφέ καλά σου παπούτσια ή τα μαύρα.
Προσαρμόζεις τη ζώνη, ταιριάζεις, ο κόσμος το παρατηρεί
κι έτσι προχωράς στη ζωή.
Η ζώνη είναι για μια συγκεκριμένη περίοδο στη ζωή σου
όταν έχεις δύο ζευγάρια καλά παπούτσια,
αλλά όχι δύο ζώνες.
Είναι μεταβατική περίοδος. Θα φτάσεις εκεί.
Κάποτε, θα έχεις λεφτά για δύο ζώνες.
Για την ώρα, θα γυρίζεις.
Είμαι...
Είμαι νονός.
Βάφτισα τις κόρες της φίλης μου.
Η κοπέλα μου έγινε η νονά. Τώρα, μένουμε μαζί για τα παιδιά.
Όταν οι φίλοι σας αρχίσουν να κάνουν παιδιά,
πρέπει να 'στε έτοιμοι.
Να 'στε έτοιμοι να διαβάζετε φωναχτά πάλι.
Μην υποθέτετε ότι μπορείτε να το κάνετε.
Μπορείτε να διαβάσετε, δεν είναι αυτό το θέμα.
Το θέμα είναι,
παίζετε θέατρο;
Κάνετε φωνές για διαφορετικούς χαρακτήρες;
Τραγουδάτε; Χορεύετε; Διατηρείτε την αυτοπεποίθησή σας
καθώς κάνετε ολόκληρη παραγωγή με ένα μη-ανταποκρινόμενο κοινό;
Πήγα στο σπίτι του φίλου μου, νόμιζα για φαγητό.
Βάζουν το μωρό για ύπνο.
Είπαν "Θες να διαβάσεις στο μωρό;"
Είπα "Θα με ακούτε κι εσείς;
Για ποιον είναι η άσκηση;"
Μου έδωσαν ένα βιβλίο, το Dimity Duck.
Δεν το είχα διαβάσει. Ξεκίνησα με αυτοπεποίθηση. Είπα "Ντίμιτι Ντακ.
Η Ντίμιτι Ντακ κολυμπάει, σπαρταράει, τραγουδάει.
Την ουρά της κουνάει και τα φτερά της χτυπάει".
Και όσο διαβάζω το βιβλίο, προσπαθώ να μην ακούγομαι σαν ράπερ.
Αλλά ήθελα να το κάνω.
Γιατί τα στιχάκια ήταν πρώτα!
Ήθελα να τιμήσω τους στίχους.
Κολυμπάει και τραγουδάει.
Την ουρά της κουνάει και τα φτερά της χτυπάει.
Είναι τέλειο, έτσι;
Ο χρόνος με τα μικρά είναι πολύτιμος
γιατί σου αποκαλύπτουν αλήθειες
για εσένα που κανείς δεν τολμούσε να σου πει.
Μια μέρα, η βαφτιστήρα μου είπε
"Θείε, τα δόντια σου είναι κίτρινα και οι αγκώνες σου γκρι".
Απάντησα "Καλημέρα.
Μάθαμε αρκετά χρώματα αυτόν τον μήνα.
Είσαι καλά με τα χρώματα.
Είναι ώρα να συζητήσουμε για το πώς να μιλάμε με ευαισθησία".
Μια φορά, ο ανιψιός μου είπε "Θείε, η ανάσα σου μυρίζει σαν πουλιού".
Μου κόλλησε αυτό. Δεν ξεκολλάει.
Ο μικρός τώρα ψηφίζει, πάνε 15 χρόνια.
Πιο πολύ πόνεσε που δεν έβγαζε νόημα.
Είναι ποιητικά αφηρημένο.
Η ανάσα μου ήταν τόσο άσχημη που τον έκανα να ανακαλύψει τις μεταφορές.
Είναι δύσκολο όταν τα παιδιά είναι κακά. Δύσκολα το δέχεσαι.
Επειδή είναι τόσο μικρά.
Είναι τόσο αθώα.
Δεν έχουν κατηχηθεί από θρησκεία, ρατσισμό ή πολιτική.
Είναι ένα αγνό μίσος.
Είναι καθαρό. Το αξίζεις.
Γιατί σου έρχονται από τον Θεό.
Μια φορά, ήμουν σ' έναν γάμο.
Περνούσα καλά. Μια φίλη με σύστησε στην ανιψιά της, ένα κοριτσάκι.
Μια επίδοξη κωμικό.
Είπαν "Θα παίξεις για εκείνη;" Είπα "Όχι, είμαστε σε γάμο.
Δεν είναι το κατάλληλο περιβάλλον ή κοινό.
Δεν θα το κάνω".
Και το κορίτσι είπε "Δεν είσαι αστείος, είσαι απατεώνας".
Με επηρέασε.
Με πλήγωσε βαθιά. Δεν μπορούσα να το ξεχάσω το βράδυ.
Ήταν ποτέ κάποιο παιδί τόσο σκληρό μαζί σας που αρχίσατε να τρελαίνεστε;
Σκέφτεστε τρόπο να απαντήσετε νομικά.
Σκεφτόμουν μακροπρόθεσμα. "Μικρή, θα σε εκδικηθώ στο τέλος.
Ίσως σταματήσω την ανακύκλωση.
Ίσως επιδεινώσω την κλιματική αλλαγή.
Ελπίζω να σ' αρέσει η ζέστη!"
Δεν τα πάω καλά με την αρνητική ενέργεια. Δεν θέλω να 'μαι τέτοιος.
Τελευταία φορά που έχασα στ' αλήθεια την ψυχραιμία μου,
πάνω στον θυμό μου,
πέταξα τις ωτοασπίδες στο δωμάτιο του ξενοδοχείου.
Αν ξέρετε
για τον θυμό
ή τη φυσική,
τότε ξέρετε
ότι δεν υπάρχει ικανοποίηση
αν πετάς αφρώδη υλικά.
Δεν εκτονώνεσαι.
Απλώς επιβεβαιώνεις ότι είσαι θυμωμένος και χαζός.
Ήμουν σε οικογενειακές διακοπές.
Κοιμόμουν με τον μπαμπά μου. Ήξερα ότι ροχάλιζε.
Είχα προετοιμαστεί. Είχα ωτοασπίδες. Ένα βράδυ ξύπνησα και η μία έλειπε.
Κοίταξα τριγύρω. Δεν την έβρισκα.
Η μία μόνο ήταν άχρηστη.
Και από τα νεύρα μου, την πέταξα στο σκοτάδι.
Σύρθηκα πάλι στο κρεβάτι και βρήκα την άλλη στα σεντόνια.
Είπα "Δεν βοηθάει αυτό. Την πέταξα κάπου".
Ξάπλωσα.
Δεν κοιμήθηκα.
Και μετά από ώρα, ξύπνησα τον μπαμπά μου.
Και ήταν μια δύσκολη κατάσταση
γιατί πρέπει να εξηγήσεις σε κάποιον που είναι αναίσθητος
ότι φέρεται σαν μαλάκας για τρεις ώρες.
Δεν καταλαβαίνει. Νομίζει ότι είναι αθώος. Το πιστεύει με όλη του την καρδιά.
Προσπαθούν να σε τρελάνουν. Σε κοιτάνε σαν να 'σαι τέρας.
Ο μπαμπάς μου είπε "Ποιο είναι το θέμα;" Απάντησα "Είναι παράξενο που δεν ξέρεις.
Δεν πειράζει, το έγραψα. Έχω τρεις ώρες...
Έχω ένα ντοκιμαντέρ τριών ωρών
που πεθαίνεις φωναχτά.
Και την τελευταία στιγμή, επιλέγεις τη ζωή.
Γυρίζεις σ' εμάς.
Το έκανες ξανά και ξανά.
Πνιγόσουν και μετά σωζόσουν ξανά και ξανά".
Είναι σκέτος τρόμος.
Είμαι ένας αθώος.
Την πρώτη ώρα φοβάμαι, ανησυχώ.
Κάθε τόσο, το ροχαλητό σταματά. Ανακουφίζομαι.
Και μετά αναρωτιέσαι
"Μήπως πέθανε;"
Τη δεύτερη ώρα παρακαλώ να διαλέξει τη ζωή ή τον θάνατο να τελειώνουμε.
Την τρίτη, έκανα έρευνα.
Σκολίωση ρινικού διαφράγματος.
Στοματορινική μάσκα.
Και το σκέφτηκα.
Πώς το ροχαλητό
επιβίωσε στην εξέλιξη;
Δεν βγάζει νόημα.
Πρέπει να 'σαι εδώ βιολογικά;
Δεν ανήκεις στο γενετικό υλικό.
Δεν είναι χαρακτηριστικό επιβίωσης.
Είσαι αναίσθητος!
Και κάνεις θόρυβο.
Είσαι η τέλεια λεία.
Έπρεπε να σε έχει φάει στον ύπνο σου ένας σμιλόδοντας.
Προδίδεις τη θέση όλων.
Έχετε πάει να αντιγράψετε το ροχαλητό κάποιου;
Και με πρόγραμμα, επειδή το επόμενο πρωί, ακόμα και στη διαπασών,
το ηχητικό δεν αποδίδει ό,τι νόμιζες ότι έγινε.
Λες "Άσε το ηχητικό. Θα το κάνω ζωντανά.
Θα σου δείξω τι μου έκανες".
Ροχαλίζεις όσο πιο δυνατά μπορείς.
Μα μετά από δύο δευτερόλεπτα, πονάς.
Δεν το αντέχεις.
Τότε βλέπεις ότι είναι μια σατανική υπερδύναμη.
Είναι ένα σκοτεινό θαύμα ότι κάποιος ροχαλίζει όλη νύχτα
και ξυπνά ξεκούραστος.
Και δεν παθαίνει τίποτα.
Έπρεπε να υπάρχει παντού αίμα.
Παρά το ροχαλητό,
συσφίγγω τις σχέσεις μου με τους γονείς μου.
Κάτι που έχουμε κοινό, παραδόξως,
είναι τα φρούτα.
Οι ενήλικοι Ασιάτες λατρεύουν τα φρούτα.
Ελπίζω να το ξέρετε.
Αν βγαίνετε με έναν μεγαλύτερο Ασιάτη, να ξέρετε τι είναι της εποχής.
Να ξέρετε τι είναι γλυκό και ζουμερό τώρα.
Κάθε Ασιάτης Αμερικανός θυμάται τους γονείς του
να τον στέλνουν να κλέψει φρούτα από την αυλή του γείτονα.
Αγαπώ την ανάμνηση. Ήταν σκοτεινό, μα είχε πλάκα.
Και καταλαβαίνω.
Οι γονείς μου είναι μετανάστες από την Ταϊβάν.
Μεγάλωσαν στη φτώχεια. Μικροί είχαν λίγα.
Η μαμά μου δεν ενδιαφερόταν για τα γενέθλιά της
γιατί το μόνο που της έδιναν ήταν ένα αυγό κότας.
Ήταν αλλιώς για μένα.
Στα γενέθλιά μου εγώ είχα τούρτα, δώρα. Ο κολλητός μου ερχόταν σπίτι.
Το βράδυ, ρίχναμε αυγά στα σπίτια άλλων.
Είναι απίστευτο πόσο προχωρήσαμε σε μία γενιά.
Είναι μεγάλο άλμα μπροστά από το ένα αυγό
στη ζωή με προνόμια που είχα εγώ.
Είναι απίστευτο.
Είμαι ευγνώμων που οι γονείς μου μετανάστευσαν,
αλλά όσο κι αν είμαι,
δεν ξέρω αν θα το έκανα εγώ για τα παιδιά μου.
Είναι πολλή ταλαιπωρία.
Πολύς πόνος και θυσίες, έτσι;
Το φαντάζεστε
να φεύγετε απ' την πατρίδα;
Σκεφτείτε τι σημαίνει να φύγετε
από την πατρίδα σας.
Φεύγετε από οικογένεια, φίλους, κοινότητα.
Φεύγετε από ό,τι ξέρετε.
Πάτε σε μια ξένη χώρα που δεν μιλάτε τη γλώσσα
για να έχουν τα παιδιά σας ευκαιρίες.
Και το παιδί σας γίνεται κωμικός.
Είναι ισχυρό το πλήγμα.
Δεν είχαν ιδέα ότι ήταν ένα ρίσκο αυτό.
Όταν αποφάσιζαν αν θα φύγουν ή θα μείνουν,
δεν ήξεραν ότι εκείνος θα έβρισκε έναν νέο τρόπο να βασανιστεί.
Δίνεις σε κάποιον ό,τι χρειάζεται κι αυτός διαλέγει επίτηδες να βασανιστεί.
Με σπούδασαν, πήρα πτυχίο στις επιχειρήσεις.
Έπαιζα με τις ελπίδες και τα όνειρά τους μέχρι την αποφοίτηση.
Και τότε, είπα "Μπουμ!
Λέω αστεία, μαμά".
Η μαμά μου δεν ξέρει καν τι είναι το stand-up.
Λέει στους φίλους της ότι είμαι κλόουν με λέξεις.
Αλλά οι δικοί μου είναι περήφανοι για μένα.
Νομίζω. Δεν το έχουν πει ακόμα.
Είναι περήφανοι γιατί είμαι ψηλός.
Οι μετανάστες γονείς λατρεύουν τα ψηλά παιδιά.
Είναι το αγαπημένο τους.
Το βλέπουν ως πρόοδο.
Το βλέπουν ως επιβεβαίωση των επιλογών τους.
Ως ένδειξη ότι το παιδί πήρε θρεπτικές ουσίες που εκείνοι δεν είχαν.
Τώρα, θα κλέβει φρούτα που είναι πιο ψηλά.
Είμαι ευγνώμων. Θέλω να τους κάνω περήφανους.
Είναι δύσκολη δουλειά. Προχωράω.
Κάνω πράγματα που υποθέτω ότι κάνουν οι ενήλικες.
Πρόσφατα, άρχισα να ερευνώ αυτό που λένε
"ακίνητα".
Γιατί αποταμίευσα λίγα λεφτά
και πίστεψα ότι ήταν ώρα
να αγοράσω ένα σπίτι στο Λος Άντζελες.
Ίσως μπορώ να το κάνω.
Το έψαξα και έπρεπε να δανειστώ ένα εκατομμύριο δολάρια.
Είμαι νέος σ' αυτά,
αλλά αν πρέπει να δανειστώ ένα εκατομμύριο για να το αγοράσω,
μάλλον δεν μπορώ.
Ο ατζέντης μου είπε "Δεν πειράζει, θα βάλεις υποθήκη".
Οπότε, έκανα την αίτηση
για ένα δάνειο τζάμπο.
Είναι τεχνικός όρος.
Στην αίτηση έγραφε τζάμπο.
Ξέρουμε ότι είναι πολλά λεφτά αν χρησιμοποιούνται καρτουνίστικες λέξεις.
Για να πάρεις ένα τζάμπο, η προκαταβολή πρέπει να είναι Μπόνκερς.
Το τρελό είναι ότι εγκρίθηκε.
Μου ενέκριναν το δάνειο. Σοκαρίστηκα.
Όταν το είδα, είπα...
Νομίζουν ότι μπορώ.
Είμαι καλά για ένα εκατομμύριο συν 900 χιλιάδες τόκο.
Περιμένουν να τους πληρώσω δύο εκατομμύρια στη ζωή μου.
Ξέρουν κάτι που δεν ξέρω.
Σου δίνει θάρρος, ναι; Δεν θα αγοράσω σπίτι, μα ως κωμικός,
μ' αρέσει η έγκριση των ξένων.
Είμαι περίεργος ποιος ενέκρινε το δάνειο.
Ποιος ήταν αυτός στην τράπεζα στις αιτήσεις
που είπε "Ο Σενγκ Γουάνγκ είναι ένας 42χρονος
που δουλεύει ως κωμικός σε stand-up.
Είναι κακή επένδυση.
Αλλά θα την κάνουμε".
Είμαι ο Σενγκ Γουάνγκ, ευχαριστώ!
Σας ευχαριστώ.
Σας εκτιμώ.
Να 'στε καλά. Σας αγαπώ.
Να προσέχετε.
Υποτιτλισμός: Ιωάννης Παπαχειμώνας