1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:07,966 --> 00:00:12,846
‎ฉันมีความสุข เป็นเกียรติและดีใจมาก
‎ที่ได้มาอยู่ที่นี่ในคืนนี้

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:12,929 --> 00:00:15,390
‎เพื่อเปิดตัวเพื่อนรักคนหนึ่ง

5
00:00:15,473 --> 00:00:19,185
‎เป็นนักแสดงตลกคนหนึ่งที่ฉันชอบมากที่สุดในโลก

6
00:00:19,728 --> 00:00:22,313
‎เช็ง หวัง

7
00:00:37,620 --> 00:00:39,289
‎อาลี หว่องครับทุกคน อาลี หว่อง

8
00:00:42,751 --> 00:00:44,669
‎ขอบคุณ ขอบคุณทุกคนมากครับ

9
00:00:44,753 --> 00:00:48,089
‎ผมตื่นเต้นและปลื้มมากที่ได้มาอยู่ที่นี่

10
00:00:49,174 --> 00:00:51,301
‎คุณครับ พอเราอายุมากขึ้น

11
00:00:51,384 --> 00:00:53,511
‎เราจะได้ทำอะไรหลายๆ อย่างเป็นครั้งแรก

12
00:00:53,595 --> 00:00:55,555
‎เป็นธรรมชาติของการเติบโต

13
00:00:56,306 --> 00:00:59,601
‎แต่บางครั้ง
‎เราก็ทำสิ่งที่คิดว่าจะไม่มีวันทำเด็ดขาด

14
00:00:59,684 --> 00:01:02,187
‎อย่างเช่น ล่าสุดผมซื้อกางเกงมาจากคอสต์โก้

15
00:01:04,522 --> 00:01:07,609
‎เรื่องใหญ่นะ เปิดบทใหม่ให้ชีวิตเลย

16
00:01:08,443 --> 00:01:12,322
‎เพราะว่า พอเราซื้อกางเกงจากคอสต์โก้
‎นั่นแปลว่าเราไม่สนอะไรแล้ว

17
00:01:13,948 --> 00:01:17,952
‎แปลว่าเราได้ปล่อยวางอีโก้ของเรา
‎และก้าวเดินไปบนเส้นทางแห่งจิตวิญญาณ

18
00:01:21,539 --> 00:01:22,373
‎ใช่ไหมล่ะ

19
00:01:24,584 --> 00:01:26,294
‎เวลาได้ยินคนพูดเรื่องอะไรแล้วเสริมว่า

20
00:01:26,377 --> 00:01:29,672
‎"ฉันไม่ยุ่งกับความเห็นคนอื่นหรอก
‎ใครจะคิดยังไงก็ช่าง"

21
00:01:29,756 --> 00:01:30,799
‎นั่นน่ะแค่พูด

22
00:01:31,299 --> 00:01:34,511
‎คุณยังต้องพิสูจน์ด้วยการซื้อกางเกงจากคอสต์โก้

23
00:01:35,553 --> 00:01:38,890
‎นี่สิคนเขาถึงจะรู้ว่าเราคนจริง
‎ไม่สนใจใยดีอะไรจริงๆ

24
00:01:39,474 --> 00:01:41,184
‎หมอนี่อยากได้กางเกงเคิร์กแลนด์

25
00:01:43,436 --> 00:01:45,396
‎อย่าไปหาเรื่องเขา

26
00:01:45,480 --> 00:01:48,441
‎ถ้าเห็นใครใส่กางเกงเคิร์กแลนด์
‎คุณบอกได้เลยสองอย่าง

27
00:01:48,525 --> 00:01:51,111
‎อย่างแรก เขาทำทุกอย่างเพื่อมีชีวิตรอด

28
00:01:53,363 --> 00:01:56,324
‎อย่างที่สอง แต่เขาไม่กลัวที่จะตายอีกแล้ว

29
00:02:00,954 --> 00:02:03,832
‎เพราะคอสต์โก้สอนให้เราปล่อยวาง

30
00:02:05,625 --> 00:02:07,710
‎ก่อนจะเข้าไปที่ร้าน ตอนนั่งอยู่ในรถ

31
00:02:07,794 --> 00:02:10,547
‎ผมจะทำสมาธิกึ่งเตรียมพร้อมสั้นๆ

32
00:02:11,297 --> 00:02:13,508
‎เรากำลังจะเข้าไปอยู่ใน
‎สภาพแวดล้อมที่ไม่เป็นมิตร

33
00:02:14,634 --> 00:02:17,470
‎เรารู้อยู่แล้ว ว่าจะมีความไม่เป็นธรรมแน่ๆ ล่ะ

34
00:02:18,138 --> 00:02:20,515
‎จะมีความโหดเหี้ยมรออยู่

35
00:02:21,141 --> 00:02:23,643
‎จงพูดเมื่อมีโอกาส
‎จงยอมรับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้

36
00:02:23,726 --> 00:02:24,602
‎ไปคอสต์โก้กัน

37
00:02:26,646 --> 00:02:31,568
‎ถ้าผมหาที่จอดรถไม่ได้ภายในแปดนาที
‎ผมจะขับออกไปเลย

38
00:02:32,735 --> 00:02:35,738
‎ปล่อยวาง เพื่อน
‎ไม่เป็นไรนะ วันนี้ไม่ใช่วันของนาย

39
00:02:37,157 --> 00:02:41,578
‎ผมจะไม่ฝืน นี่มันคอสต์โก้
‎ผมจะเคารพมันเหมือนมหาสมุทร

40
00:02:43,538 --> 00:02:47,000
‎ผมไม่ได้เป็นคนกำหนด
‎มันเป็นไปตามพระจันทร์ กระแสน้ำ

41
00:02:48,126 --> 00:02:50,628
‎คอสต์โก้ยิ่งใหญ่กว่าเราทุกคน

42
00:02:55,800 --> 00:02:58,428
‎ผมมีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง
‎ไม่รู้ว่าเกิดขึ้นเมื่อไร

43
00:02:58,511 --> 00:03:03,141
‎เมื่อเร็วๆ นี้ผมเพิ่งรู้ว่า
‎ขนมแท่งเจ้าใหญ่ที่ผมชอบ

44
00:03:04,225 --> 00:03:06,853
‎ตอนนี้คือยี่ห้อเมาด์ส

45
00:03:08,938 --> 00:03:11,774
‎เซอร์ไพรส์ใช่ไหมครับ เพราะใครๆ ก็รู้

46
00:03:12,859 --> 00:03:13,985
‎ว่ารสชาติมันห่วย

47
00:03:16,529 --> 00:03:17,655
‎ถึงกับชวนแหวะ

48
00:03:18,448 --> 00:03:21,659
‎ถ้าคุณไม่รู้ว่าเมาด์สคืออะไร
‎มันก็เหมือนอัลมอนด์จอยนั่นแหละครับ

49
00:03:22,243 --> 00:03:23,578
‎แต่ไม่มีอัลมอนด์

50
00:03:26,122 --> 00:03:27,248
‎ไม่จอยด้วย

51
00:03:28,833 --> 00:03:30,668
‎แต่มะพร้าวเยอะมาก

52
00:03:31,878 --> 00:03:34,297
‎โห เธอ ขนมชิ้นนี้เส้นใยเยอะนะ

53
00:03:35,548 --> 00:03:38,218
‎ขนมชิ้นนี้อาจมีพรีไบโอติกด้วยก็ได้

54
00:03:40,970 --> 00:03:42,555
‎เมาด์ส

55
00:03:43,139 --> 00:03:44,724
‎เป็นชื่อที่เห่ย

56
00:03:46,935 --> 00:03:49,771
‎ผมไม่เก็ตเลย
‎สินค้าในกลุ่มเดียวกันคืออัลมอนด์จอย

57
00:03:49,854 --> 00:03:52,482
‎ใช้ส่วนผสมสำคัญๆ แถมยังช่วยให้อารมณ์ดี

58
00:03:52,565 --> 00:03:55,568
‎อัลมอนด์จอย ชื่อนี้ไม่เห่ยนะ เขาคิดมาดี

59
00:03:57,320 --> 00:04:00,406
‎เมาด์สล่ะ ใครอนุมัติ

60
00:04:02,075 --> 00:04:03,868
‎คนอนุมัติได้เห็นสินค้าไหม

61
00:04:04,953 --> 00:04:06,788
‎เพราะมันเป็นสีน้ำตาล ชิ้นหนาๆ

62
00:04:08,373 --> 00:04:13,503
‎เมาด์สคงเป็นชื่อที่ดี
‎ถ้าอีกตัวเลือกนึงคือ "ไพล์ส"

63
00:04:18,549 --> 00:04:21,511
‎ผมกินเมาด์สแปลกๆ ครับ
‎ผมจะมีพิธีกรรมของตัวเอง

64
00:04:21,594 --> 00:04:25,723
‎ที่ผมทำคือ แกะห่อขนม แล้วเทอัลมอนด์ไว้ข้างๆ

65
00:04:25,807 --> 00:04:27,809
‎อัลมอนด์นั่นต้องซื้อแยกนะครับ

66
00:04:29,727 --> 00:04:31,938
‎แล้วผมก็สร้างความจอยให้ตัวเอง

67
00:04:33,648 --> 00:04:35,817
‎ยัดอัลมอนด์ลงไปในเมาด์ส

68
00:04:35,900 --> 00:04:38,069
‎เอาให้เยอะกว่าที่อัลมอนด์จอยมี

69
00:04:38,152 --> 00:04:40,113
‎ผมยัดไว้แน่นเลยครับ เอาให้กรุบเน้นๆ

70
00:04:40,196 --> 00:04:42,198
‎แล้วก็หม่ำ เหมือนเวลาป้อนยาหมา

71
00:04:49,205 --> 00:04:51,457
‎ผมมีความสุขดีครับทุกคน มีความสุขดี

72
00:04:54,544 --> 00:04:56,713
‎แต่บางอย่างที่เราคิดมาทั้งชีวิต

73
00:04:56,796 --> 00:04:59,132
‎คิดว่าจะทำ เราอาจไม่มีโอกาสได้ทำก็ได้

74
00:04:59,215 --> 00:05:01,509
‎ผมเพิ่งได้เรียนรู้ตอนนี้เอง ที่ผ่านมานะ

75
00:05:03,469 --> 00:05:05,305
‎ผมคิดว่าจะมีบ้านเป็นของตัวเอง

76
00:05:06,848 --> 00:05:09,809
‎คิดว่าจะมีทรัพย์สินไว้ที่ชายฝั่งทั้งออกกับตก

77
00:05:09,892 --> 00:05:13,187
‎ส่วนตอนนี้น่ะ ผมคิดว่า น่าจะดีเนอะ

78
00:05:13,271 --> 00:05:15,189
‎ถ้าอ่างล้างจานที่บ้านลึกกว่านี้หน่อย

79
00:05:17,442 --> 00:05:19,902
‎อยากได้น่ะ ผมเคยไปบ้านเพื่อนแล้วแบบ

80
00:05:19,986 --> 00:05:21,946
‎"หูย กว้างดีวะ เพื่อน"

81
00:05:22,613 --> 00:05:24,907
‎"กว้างมากเลย ชีวิตแกดีวะ"

82
00:05:24,991 --> 00:05:26,075
‎"ยินดีด้วยนะ"

83
00:05:27,493 --> 00:05:29,370
‎"แบบนี้เวลาล้างถาดอบขนม

84
00:05:29,454 --> 00:05:32,457
‎น้ำต้องไม่หกราดเคาน์เตอร์แน่เลย ใช่ไหม"

85
00:05:35,752 --> 00:05:39,255
‎คุณไม่รู้หรอกว่าผมอยู่ยังไง
‎เราไม่ใช่อย่างนั้น ไม่เหมือนเลย

86
00:05:40,465 --> 00:05:44,177
‎แต่ผมทึ่งนะ
‎ที่ถาดอบขนมทำน้ำกระฉอกได้มากขนาดนั้น

87
00:05:45,178 --> 00:05:47,180
‎สุดๆ ไปเลย เห็นทีไรก็เซอร์ไพรส์

88
00:05:48,890 --> 00:05:50,475
‎เหมือนเป็นภาพลวงตาเลย

89
00:05:50,558 --> 00:05:53,561
‎ของบางๆ แค่นี้ ไม่คิดว่าจะเป็นภัยด้วยซ้ำ

90
00:05:55,063 --> 00:05:58,149
‎คุณอาจจะเหนื่อย จับถือมันไม่ค่อยมั่นคง

91
00:05:58,232 --> 00:06:02,320
‎แล้วจู่ๆ ก็บู้ม
‎ไม่นะ วิตามินที่วางไว้ไหลลงไปแล้ว

92
00:06:05,365 --> 00:06:08,659
‎ครั้งหน้าเวลาไฟไหม้บ้าน
‎ถังน้ำไม่ต้อง เอาถาดอบขนมมา

93
00:06:12,205 --> 00:06:14,749
‎ผมคิดมาตลอดว่า ตอนที่อายุน้อยกว่านี้

94
00:06:14,832 --> 00:06:17,293
‎ผมเดินเข้าไปในร้านหนังสือด้วยความอัศจรรย์ใจ

95
00:06:18,211 --> 00:06:20,421
‎ตอนเป็นเด็กนะ เวลาเดินเข้าร้านหนังสือ

96
00:06:20,505 --> 00:06:22,882
‎ผมเห็นเรื่องราวต่างๆ ที่จะได้เรียนรู้

97
00:06:23,591 --> 00:06:26,052
‎พอถึงวัยผู้ใหญ่ ผมเดินเข้าร้านหนังสือ

98
00:06:26,135 --> 00:06:28,679
‎เห็นเรื่องราวต่างๆ ที่ชาตินี้คงไม่ได้รู้

99
00:06:32,600 --> 00:06:36,145
‎มันยากนะคุณ
‎ที่ต้องมองความไม่รู้ของเราเรียงตามตัวอักษร

100
00:06:37,939 --> 00:06:39,023
‎ผมไม่ชอบเลย

101
00:06:39,941 --> 00:06:43,236
‎ผมไปดูส่วนหนังสือที่พนักงานแนะนำ
‎แล้วก็คิดว่า พวกเรื่องต่างๆ ที่เราไม่รู้เนี่ย

102
00:06:43,319 --> 00:06:45,154
‎นี่คือเรื่องโปรดของไบรอัน

103
00:06:50,159 --> 00:06:53,413
‎พออยู่ท่ามกลางความรู้มากมาย รู้สึกบอกไม่ถูก

104
00:06:53,496 --> 00:06:55,790
‎เราเห็นมันอยู่ชัดๆ แต่คว้ามาไม่ได้

105
00:06:55,873 --> 00:06:59,502
‎มันยั่วเรา เหมือนผับเปลื้องผ้าสำหรับปัญญา

106
00:07:04,257 --> 00:07:07,385
‎ทุกๆ คืนผมจะพยายามอ่านสักหน่อย
‎ฝึกให้เป็นนิสัย

107
00:07:07,468 --> 00:07:10,012
‎ปัญหาเดียวคือ ผมผล็อยหลับเร็วเกิน

108
00:07:11,013 --> 00:07:13,015
‎หนังสือนี่ฤทธิ์แรงกว่ายิ่งเมลาโทนิน

109
00:07:14,642 --> 00:07:18,604
‎ในหนังสือเล่มหนึ่งนะ
‎หนึ่งหน้าเท่ากับเมลาโมนิน 50 มิลลิกรัม

110
00:07:20,106 --> 00:07:23,985
‎สกัดจากธรรมชาติ ออกฤทธิ์เร็ว
‎ผลข้างเคียงคือไม่ได้อ่าน

111
00:07:25,945 --> 00:07:29,699
‎หลับแปดชั่วโมงสบายๆ
‎แค่วางหนังสือไว้ที่โต๊ะข้างหัวเตียง

112
00:07:29,782 --> 00:07:32,869
‎เราตื่นมากลางดึก เห็นหนังสือ หลับอีกรอบ

113
00:07:34,662 --> 00:07:35,830
‎ไม่ล่ะ ขอบใจ

114
00:07:35,913 --> 00:07:37,290
‎นี่มันเวลานอนนะ

115
00:07:40,918 --> 00:07:44,547
‎ผมอ่านหนังสือเล่มหนึ่งมาสองสามอาทิตย์แล้ว
‎ยังอยู่ที่คำนำอยู่เลย

116
00:07:46,340 --> 00:07:48,259
‎ยังไม่ถึงตัวเนื้อหาเลย

117
00:07:48,342 --> 00:07:51,554
‎ถ้าหมายเลขหน้ายังเป็นตัวอักษร
‎ก็ไม่นับว่าเริ่มอ่านแล้ว

118
00:07:53,389 --> 00:07:56,225
‎เวลาไปออกทัวร์ ผมจะพกหนังสือไปด้วย

119
00:07:56,309 --> 00:07:59,228
‎บ่ายๆ ที่ชายหาดเอย ไปปิคนิคเอย
‎พกไปด้วยตลอด

120
00:07:59,312 --> 00:08:00,730
‎แต่ว่าไม่อ่าน

121
00:08:01,731 --> 00:08:04,650
‎ผมอ่านหนังสือไม่เยอะ
‎แต่หนังสือผมได้เที่ยวเยอะมาก

122
00:08:05,902 --> 00:08:09,155
‎เกิดเป็นหนังสือผมนี่ดีนะ
‎พี่จะพาน้องไปท่องโลกเอง

123
00:08:13,075 --> 00:08:15,912
‎ผมไม่รู้ว่า… ผมต้องบริหารเวลาให้ดีกว่านี้

124
00:08:15,995 --> 00:08:19,540
‎ผมไม่รู้ว่าจะอยู่บนโลกนี้ได้อีกกี่ปี

125
00:08:19,624 --> 00:08:22,084
‎แต่ขืนอ่านหนังสือช้าอย่างตอนนี้

126
00:08:22,168 --> 00:08:24,587
‎ก่อนตายคงอ่านได้สักแปดเล่ม

127
00:08:25,838 --> 00:08:27,632
‎ต้องเลือกให้ฉลาดเลย

128
00:08:28,216 --> 00:08:30,218
‎ผมได้รับอีเมลจากเดอะนิวยอร์กไทมส์

129
00:08:30,301 --> 00:08:32,637
‎เขียนมาว่า
‎"นี่แหละ 73 เล่มที่ต้องอ่านหน้าร้อนนี้"

130
00:08:33,930 --> 00:08:35,723
‎นายไม่รู้จักฉันเล้ย

131
00:08:36,682 --> 00:08:37,850
‎ยกเลิกการติดตาม

132
00:08:39,101 --> 00:08:40,394
‎เจ็ดสิบสามเล่ม

133
00:08:40,937 --> 00:08:42,855
‎หน้าร้อนนี้ผมจะอ่านแค่เล่มเดียว

134
00:08:43,648 --> 00:08:45,525
‎หรืออ่านแค่อีเมลนี้แหละ

135
00:08:48,653 --> 00:08:50,655
‎อัตราการอัปโหลดของผมช้าไป

136
00:08:51,364 --> 00:08:54,450
‎ผมอ่านช้าเกิน ถ้าเสียบปลั๊กเอาได้ก็น่าจะดี

137
00:08:54,951 --> 00:08:58,371
‎เหมือนเดอะเมทริกซ์ไง ไอ้รูนั่นน่ะ
‎เสียบสายเข้าไปเลย

138
00:09:00,039 --> 00:09:02,208
‎นิสัยเจ็ดอย่างของคนมีประสิทธิภาพสูง

139
00:09:10,841 --> 00:09:14,262
‎ผมชอบผัดวันประกันพรุ่ง
‎แย่มากครับ เป็นปัญหาเลยนะ

140
00:09:14,345 --> 00:09:16,681
‎ผมยังเขียนเรื่องตลกของวันนี้ยังไม่เสร็จเลย

141
00:09:18,432 --> 00:09:20,643
‎ขั้นร้ายแรงแล้ว ร้ายแรงมาก

142
00:09:20,726 --> 00:09:22,645
‎กังวลว่าสุดท้ายแล้วสิ่งที่ผมอยากทำก่อนตาย

143
00:09:22,728 --> 00:09:25,231
‎จะกลายเป็นธุระปะปังที่ผมไม่ทำสักที

144
00:09:26,816 --> 00:09:28,776
‎คิดดูว่าจะเศร้าแค่ไหนถ้าหมอผมบอกว่า

145
00:09:28,859 --> 00:09:32,238
‎"คุณจะอยู่ต่อไปได้อีกแค่ไม่กี่เดือน"
‎ผมคงจะคิด "โธ่ ชักช้าไม่ได้แล้ว

146
00:09:32,321 --> 00:09:33,990
‎ต้องรีบเอารูปไปเข้ากรอบ"

147
00:09:35,408 --> 00:09:38,536
‎ที่ผ่านมาผมอยู่ในบ้านกับผนังโล่งๆ
‎อย่างกับตัวเองเป็นนักฆ่า

148
00:09:44,208 --> 00:09:46,294
‎มีเป้าหมายหนึ่งที่ผมอยากทำให้ได้มานานแล้ว

149
00:09:46,377 --> 00:09:48,504
‎ผมพยายามรักษาบุคลิกให้ดีอยู่

150
00:09:49,171 --> 00:09:51,090
‎มันยากนะ ไม่รู้จะไปถึงฝั่งฝันไหม

151
00:09:51,173 --> 00:09:53,801
‎ผมห่อไหล่มาทั้งชีวิต

152
00:09:53,884 --> 00:09:55,428
‎เพราะผมเป็นคนถ่อมตัวสุดๆ

153
00:09:58,055 --> 00:09:59,599
‎ผมเป็นคนดีไง

154
00:10:00,808 --> 00:10:03,436
‎ผมก็มองว่าการห่อไหล่คือค่าเริ่มต้น

155
00:10:03,519 --> 00:10:06,772
‎เวลาเห็นคนยืดตัวตรง
‎ผมไม่เชื่อว่านั่นคือธรรมชาติ

156
00:10:07,648 --> 00:10:11,027
‎ผมจะรู้สึกว่าคนคนนั้นจงใจทำ
‎ผมจะ "นี่เบ่งใส่ผมเหรอ"

157
00:10:12,486 --> 00:10:16,157
‎ผมก็ทำได้ ผมก็แกล้งทำว่าเชื่อมั่นในตัวเองเป็น

158
00:10:23,581 --> 00:10:27,293
‎ผมห่อไหล่มานานมากจนรู้สึกปกติ สบายๆ

159
00:10:27,376 --> 00:10:29,337
‎รู้สึกเหมือนกำลังส่งสารที่ถูกที่ควร

160
00:10:29,420 --> 00:10:32,173
‎อารมณ์แบบ "นี่ ห้ามใครทำร้ายหมอนี่นะ"

161
00:10:33,507 --> 00:10:35,676
‎อย่านะ สารรูปตอนนี้ก็ไม่ไหวแล้ว

162
00:10:38,471 --> 00:10:39,639
‎ผมรู้สึกปลอดภัย

163
00:10:41,766 --> 00:10:44,393
‎ถ้าคุณไม่รู้จักผม ผมมาจากเท็กซัส

164
00:10:44,477 --> 00:10:45,853
‎ผมโตมาที่ฮิวสตัน

165
00:10:45,936 --> 00:10:49,231
‎เรียนม.ต้นที่เดียวกับบียอนเซ่

166
00:10:50,650 --> 00:10:52,568
‎สุดๆ ไปเลยเนอะ บียอนเซ่

167
00:10:53,277 --> 00:10:54,278
‎กับผม

168
00:10:56,489 --> 00:10:58,824
‎ไม่อยากเชื่อ แค่บียอนเซ่คนก็อื้ออึงแล้ว

169
00:10:58,908 --> 00:11:01,702
‎แล้วนี่ยังได้รู้ว่าเช็ง หวังมาจากย่านเดียวกันอีก

170
00:11:01,786 --> 00:11:03,454
‎ว้าว มีแต่คนเก่งๆ

171
00:11:04,955 --> 00:11:07,625
‎ในน้ำต้องมีสารอะไรแน่ๆ เลย

172
00:11:10,836 --> 00:11:15,257
‎ผมโตมากับปรัชญาพุทธ
‎แต่ผมเป็นคนเปิดใจกว้างมาก

173
00:11:15,341 --> 00:11:19,178
‎ผมไปได้ทุกโบสถ์ ที่มีสนามบาส

174
00:11:22,223 --> 00:11:25,851
‎นั่นแหละการออกกำลังกายของผม
‎ผมเล่นบาสแทนคาร์ดิโอ

175
00:11:25,935 --> 00:11:27,520
‎แต่ผมไม่ได้เล่นกับใครไปเรื่อยนะ

176
00:11:28,020 --> 00:11:31,899
‎ทุกวันอังคาร
‎ผมจะเจอเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่สวนสาธารณะ

177
00:11:31,982 --> 00:11:34,819
‎พราะเราห่วยเหมือนกัน
‎และไม่มีใครอยากเจ็บตัว

178
00:11:36,737 --> 00:11:40,616
‎เล่นกันแบบใจดีน่ารัก
‎ผมไม่พูดข่มใคร แต่ว่าขำบ่อย

179
00:11:42,034 --> 00:11:44,662
‎ใช่ เพราะในหัวผมอยากทำอะไรต่อมิอะไร

180
00:11:44,745 --> 00:11:46,789
‎ที่ร่างกายไม่เอื้ออำนวย

181
00:11:47,581 --> 00:11:51,085
‎พอได้บอลมา ในหัวผมคิดว่า
‎โอเค เดี๋ยวเราเลี้ยงลูกสลับ

182
00:11:51,168 --> 00:11:55,423
‎เราจะหมุนตัว
‎แล้วก็ชู้ตด้วยปลายนิ้วอย่างสง่างาม

183
00:11:56,048 --> 00:12:00,261
‎แต่ร่างกายผมบอกว่า
‎เอางี้ดีกว่า เราส่งลูกออกนอกสนามกัน

184
00:12:02,430 --> 00:12:04,390
‎หมุนตัวกลับ ขำคิกๆ

185
00:12:10,604 --> 00:12:11,897
‎พื้นที่สาธารณะครับ

186
00:12:12,815 --> 00:12:15,860
‎ถ้ามีใครอยากมาชู้ตด้วย ผมก็ควบคุมไม่ได้

187
00:12:15,943 --> 00:12:19,029
‎แต่ผมบอกได้ทันทีเลย ว่าผมไม่อยากเล่นกับใคร

188
00:12:19,113 --> 00:12:22,366
‎ไฟแดงขึ้นทันทีถ้าคนคนนั้นหุ่นดี

189
00:12:24,910 --> 00:12:27,246
‎ผมจะแบบ "อ๋อ แข็งแรงใช่ไหม โอเค"

190
00:12:27,747 --> 00:12:30,666
‎"ดีแล้วพวก ดีกับนายแล้วล่ะ นายเองก็คงมีฝีมือ"

191
00:12:30,750 --> 00:12:32,835
‎"แต่ที่นี่ไม่ได้มีไว้เพื่ออะไรแบบนั้น"

192
00:12:33,836 --> 00:12:38,340
‎"ไม่เลย ฉันกับเพื่อนๆ เนี่ย
‎เราทุกคนมาที่นี่เพราะเรามีโรค"

193
00:12:39,425 --> 00:12:42,928
‎"ความดันโลหิตสูง ไขมันสูง
‎โรคเบาหวาน ไขมันพอกตับ"

194
00:12:43,012 --> 00:12:45,765
‎"เราไม่ได้มาเล่นกีฬานะ
‎เรามาที่นี่เพื่อชะลอความตาย"

195
00:12:48,267 --> 00:12:50,728
‎"นายไปเอาใบรับรองแพทย์มาก่อน"

196
00:12:55,149 --> 00:12:57,735
‎ผมชอบเพื่อนกลุ่มนั้นนะ
‎พวกเขาเป็นคนพิเศษของผม

197
00:12:57,818 --> 00:13:01,322
‎เป็นกลุ่มเพื่อนที่เหมือนจับฉลากสุ่มมา
‎มั่วที่สุดในชีวิตผมเลย

198
00:13:01,405 --> 00:13:03,282
‎เพราะทุกคนเป็นผู้ใหญ่

199
00:13:04,116 --> 00:13:06,577
‎ที่ผมเจอที่สวนสาธารณะ

200
00:13:09,246 --> 00:13:10,706
‎แก๊งเด็กสวนของผม

201
00:13:11,999 --> 00:13:14,126
‎ถ้าผมจะปล้น

202
00:13:14,835 --> 00:13:15,878
‎นี่แหละสมุนผม

203
00:13:17,296 --> 00:13:20,549
‎เหตุผลหลักๆ สองข้อ
‎ข้อแรก เราเล่นบาสด้วยกันมาเกินแปดปีแล้ว

204
00:13:20,633 --> 00:13:23,135
‎แต่ไม่มีใครรู้นามสกุลใครเลย

205
00:13:25,012 --> 00:13:29,266
‎พวกเขาแทบไม่รู้จักชื่อผม
‎ผมชื่อเช็ง แต่ทุกคนเรียกผมว่าชาง

206
00:13:33,771 --> 00:13:37,608
‎ข้อสอง เรามีที่มาและทักษะที่หลากหลาย

207
00:13:37,691 --> 00:13:41,487
‎เวลาปล้นน่ะ เราต้องมีผู้เล่นหลากหลายบทบาท

208
00:13:42,321 --> 00:13:45,199
‎เรามีคนผิวดำที่ทำงานติดตั้งไฟให้ที่พักสุดหรู

209
00:13:45,282 --> 00:13:48,786
‎เขาลอบเข้าบ้านดารารวยๆ
‎ในลอสแอนเจลิสได้ทุกหลัง

210
00:13:49,578 --> 00:13:52,456
‎เรามีที่ปรึกษาด้านการเงินจากเอลซัลวาดอร์
‎เอาไว้ช่วยฟอกเงิน

211
00:13:52,540 --> 00:13:53,749
‎บริหารจัดการเงิน

212
00:13:54,542 --> 00:13:58,838
‎เรามีตำรวจเม็กซิกันคอยแทรกแซง
‎ถ้าจะมีกฎหมายเข้ามาเอี่ยว

213
00:13:59,672 --> 00:14:03,592
‎เรามีอีกคนที่ไม่มีทักษะทางเทคนิคอะไรเลย
‎แต่หมอนั่นผิวขาว

214
00:14:11,767 --> 00:14:14,687
‎เขามีอำนาจ ผมไม่ค่อยเข้าใจหรอก แต่…

215
00:14:16,146 --> 00:14:17,398
‎เขาอยู่ในทีมกับเรา

216
00:14:17,940 --> 00:14:20,442
‎เราต้องมีความหลากหลายนะ ทุกคน

217
00:14:24,572 --> 00:14:28,409
‎ทุกวันนี้ผมใส่บ๊อกเซอร์เล่นบาสไม่ได้แล้ว

218
00:14:28,492 --> 00:14:30,744
‎ผมต้องกลับไปใส่กางเกงชั้นใน

219
00:14:31,954 --> 00:14:34,373
‎เพราะร่างกายผมกำลังเผชิญกับการเปลี่ยนแปลง

220
00:14:35,916 --> 00:14:39,086
‎และผมก็ได้รู้ว่าไข่ผมพยายามจะหนีไปจากผม

221
00:14:41,297 --> 00:14:45,009
‎ที่ผ่านมาหลายปี ผมใจดีด้วยไปหน่อย
‎ให้อิสรภาพมากไปหน่อย

222
00:14:45,092 --> 00:14:47,094
‎ตอนนี้พวกมันต้องการเอกราช

223
00:14:48,304 --> 00:14:51,098
‎ปล่อยไว้ไม่ได้ ต้องจัดการพวกกบฏ

224
00:14:52,141 --> 00:14:53,517
‎คุมไว้ให้ใกล้ตัว

225
00:14:55,811 --> 00:14:58,856
‎ที่ผมรู้ก็เพราะที่สนามวันหนึ่ง จังหวะที่เล่นบาสอยู่

226
00:15:00,274 --> 00:15:01,942
‎ไข่มันฟาดขาอ่อนผม

227
00:15:04,028 --> 00:15:06,280
‎ตามมาด้วยเสียงดับป๊าบ

228
00:15:08,741 --> 00:15:09,700
‎ผมอายเลยครับ

229
00:15:10,826 --> 00:15:13,495
‎รู้สึกประหม่า เพราะผมรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อ

230
00:15:13,579 --> 00:15:15,539
‎มีคนให้ฟาวล์ผม

231
00:15:17,791 --> 00:15:21,003
‎ผมต้องอธิบาย "ไม่ ไม่ใช่ ผมถูกทำฟาวล์"

232
00:15:22,630 --> 00:15:24,006
‎"แล้วก็เป็นคนทำฟาวล์ด้วย"

233
00:15:25,215 --> 00:15:26,884
‎ฟาวล์เพราะไม่มีการครองบอล

234
00:15:32,514 --> 00:15:33,390
‎ก็คือ…

235
00:15:34,642 --> 00:15:37,144
‎ผมก็เลยต้องซื้อกางเกงชั้นใน

236
00:15:37,227 --> 00:15:40,856
‎ไม่ได้ซื้อกางเกงชั้นในมาตั้งแต่สมัยม.ต้น

237
00:15:40,940 --> 00:15:43,943
‎ผ่านมานานมาก ผมก็เลยสงสัย
‎ว่ามีอะไรเปลี่ยนไปใหม่ มีของใหม่ไหม

238
00:15:44,860 --> 00:15:47,237
‎ผมหาข้อมูลดู แล้วก็เจอกางเกงชั้นในแบบใหม่

239
00:15:47,321 --> 00:15:49,114
‎ไม่มีรูฉี่

240
00:15:49,740 --> 00:15:51,116
‎ผมทึ่งมาก

241
00:15:51,200 --> 00:15:52,910
‎ผมไม่ใช้รูฉี่อยู่แล้ว

242
00:15:52,993 --> 00:15:54,203
‎ปกติเวลาที่ผมต้องฉี่

243
00:15:54,286 --> 00:15:56,830
‎มันด่วนเกินกว่าจะมาสอดด้ายเข้ารูเข็ม

244
00:15:58,374 --> 00:16:00,167
‎ผมต้องข้ามขั้นไปฉี่เลย

245
00:16:00,250 --> 00:16:02,878
‎ไม่มีเวลาไปหาประตูลับหรอก

246
00:16:09,134 --> 00:16:12,596
‎เอาเป็นว่าผมซื้อมา ตื่นเต้นมาก
‎ผมซื้อกางเกงชั้นในแบบไม่มีรูฉี่มา

247
00:16:12,680 --> 00:16:15,391
‎แต่พอผมแกะกล่องดู ผมก็ได้รู้ตัวเลย

248
00:16:15,474 --> 00:16:17,226
‎ผมค่อนข้างมั่นใจว่าผมซื้อกางเกงลิงมา

249
00:16:20,145 --> 00:16:23,607
‎ต่างกันตรงไหนเหรอ
‎นี่เป็นกางเกงลิงสีดำผ้านุ่มๆ

250
00:16:25,234 --> 00:16:26,777
‎ไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการ

251
00:16:28,237 --> 00:16:30,280
‎ครับ ใส่ได้พอดี ตรงไซซ์ผมเลย

252
00:16:31,740 --> 00:16:33,200
‎แต่มันเซ็กซี่ไป

253
00:16:34,451 --> 00:16:36,078
‎ผมไม่รู้จักตัวเองในแบบนั้นเลย

254
00:16:37,830 --> 00:16:41,792
‎กางเกงลิงน่ะ ตรงนี้จะต่ำๆ ตรงนี้จะสูงๆ

255
00:16:41,875 --> 00:16:44,336
‎มันรัดสะโพกกับขาหนีบผมไว้

256
00:16:44,420 --> 00:16:46,672
‎ไม่เคยได้รับการดูแลแบบนี้มาก่อนเลย

257
00:16:47,756 --> 00:16:49,091
‎รู้สึกมีพลังนะ

258
00:16:49,174 --> 00:16:52,386
‎เวลาใส่กางเกงลิง บุคลิกผมดีขึ้นทันทีเลย

259
00:16:54,054 --> 00:16:56,140
‎แล้วผมก็เริ่มโยกโดยไม่ได้ตั้งใจ

260
00:16:56,223 --> 00:16:57,766
‎ผมเริ่มที่จะ…

261
00:16:58,434 --> 00:17:01,812
‎ผมไม่ได้เลือกเองนะ
‎จิตวิญญาณของกางเกงลิงมันส่งผ่านมา

262
00:17:02,730 --> 00:17:04,356
‎ผมเป็นแค่สื่อกลาง

263
00:17:13,824 --> 00:17:16,827
‎ผมว่าเราควรให้โอกาสตัวเองได้มีความสุข

264
00:17:16,910 --> 00:17:20,330
‎และผมรู้สึกว่าสังคมของเรา เราจะมีความสุขขึ้น

265
00:17:20,414 --> 00:17:26,253
‎ถ้าเราตกลงยอมรับให้การวิ่งกระโดด
‎เป็นตัวเลือกหนึ่งแทนการวิ่ง

266
00:17:28,464 --> 00:17:30,257
‎โลกใบนี้จะน่าอยู่ขึ้นนะ

267
00:17:30,841 --> 00:17:35,012
‎น่าเสียดายที่เราปฏิเสธ
‎ไม่ให้ตัวเองได้สนุกง่ายๆ เร็วๆ แบบนั้น

268
00:17:36,764 --> 00:17:39,141
‎คุณต้องวิ่งสักกี่กิโล เอ็นดอร์ฟินถึงจะหลั่ง

269
00:17:40,309 --> 00:17:42,352
‎ไม่มีใครรู้หรอก หลายสิบร้อยโลเลย

270
00:17:43,353 --> 00:17:45,773
‎ถ้าเราวิ่งกระโดดตอนนี้
‎เราจะรู้สึกดีตอนนี้เลยนะ

271
00:17:46,815 --> 00:17:50,277
‎คิดภาพเราวิ่งกระโดด
‎พร้อมกันสามคนกับเพื่อนรักสิ

272
00:17:53,322 --> 00:17:55,866
‎ไหล่เคียงไหล่ ผสานรูปแบบ

273
00:17:56,950 --> 00:17:58,452
‎เหมือนหลุดออกมาจากกลี

274
00:17:59,828 --> 00:18:01,872
‎คุณจะดูดี คุณจะไปได้เร็ว

275
00:18:02,456 --> 00:18:03,916
‎คุ้มประสิทธิภาพนะ

276
00:18:03,999 --> 00:18:07,586
‎ก่อนเริ่มแสดง ผมไปนั่งดื่มเหล้าที่บาร์
‎จากนี่ห่างไปสิบนาที

277
00:18:07,669 --> 00:18:08,754
‎ถ้าวิ่งกระโดดก็แปดนาที

278
00:18:11,173 --> 00:18:12,716
‎ผมมาถึงที่นี่ก่อนเวลา

279
00:18:16,637 --> 00:18:19,306
‎ผมเข้าวงการดูแลผิวพรรณช้าไปหน่อย

280
00:18:20,057 --> 00:18:22,101
‎เพิ่งจะได้เริ่มใช้

281
00:18:22,976 --> 00:18:24,770
‎โลชั่นอย่างพอเพียง

282
00:18:25,854 --> 00:18:29,066
‎เข้าใจผมไหมครับ เพิ่มความชุ่มชื้นให้ทั้งตัวน่ะ

283
00:18:29,942 --> 00:18:31,318
‎ใช้โลชั่นเยอะๆ

284
00:18:32,694 --> 00:18:36,240
‎ผมโกงตัวเองมาตลอด
‎ผมไม่คิดว่าผมคู่ควรที่จะได้ใช้ขนาดนั้น

285
00:18:36,990 --> 00:18:38,492
‎ผมให้ตัวเองใช้ปริมาณที่พอเหมาะ

286
00:18:38,575 --> 00:18:42,121
‎เริ่มทาโลชั่นจากบนลงล่าง
‎ขาผมก็เลยไม่เคยชุ่มชื้นเลย

287
00:18:44,123 --> 00:18:45,666
‎จากนั้นผมก็ได้รู้จักกับคอสต์โก้

288
00:18:47,751 --> 00:18:50,045
‎เปลี่ยนชีวิตผมไปเลย
‎โลชั่นของคอสต์โก้คุ้มราคามาก

289
00:18:50,129 --> 00:18:52,047
‎มาในขวดใหญ่เบ้อเริ่ม

290
00:18:52,131 --> 00:18:54,758
‎ปกติแล้วจะมีปั๊มไว้ให้ใช้สะดวกๆ ด้านบน

291
00:18:54,842 --> 00:18:59,346
‎ปัญหาเดียวคือ พอใช้ไปสักสองในสาม
‎เทคโนโลยีนี้ก็ไม่สะดวกแล้ว

292
00:19:01,056 --> 00:19:04,977
‎ไม่นะ เหลือโลชั่นอยู่อีกตั้งเยอะ แต่ปั๊มกดไม่ถึง

293
00:19:05,060 --> 00:19:06,270
‎ปั๊มตายแล้ว

294
00:19:07,312 --> 00:19:11,692
‎พอเป็นอย่างนั้น เราต้องหมุนถอดมันออกมา
‎และใช้ปั๊มแบบก้านจุ่ม

295
00:19:14,862 --> 00:19:15,946
‎ผมไม่ชอบเลย

296
00:19:17,656 --> 00:19:21,160
‎เปลี่ยนจากปั๊มเป็นจุ่ม เป็นการเปลี่ยนที่ถ่อมตัว

297
00:19:22,536 --> 00:19:25,455
‎เพราะเวลาผมใช้ปั๊ม
‎ผมรู้สึกไร้กังวล รู้สึกรวย ผมแบบ…

298
00:19:26,248 --> 00:19:28,500
‎ตู้ม

299
00:19:29,626 --> 00:19:30,794
‎ไม่ต้องทอน

300
00:19:34,089 --> 00:19:35,757
‎ส่วนเวลาที่จุ่ม มัน…

301
00:19:41,346 --> 00:19:43,098
‎ฉันเป็นสัตว์มีสติปัญญา

302
00:19:46,560 --> 00:19:48,353
‎ฉันใช้เครื่องมือได้

303
00:19:54,443 --> 00:19:56,904
‎ต้องพลิกแล้วก็รูดพร้อมๆ กันนะ

304
00:19:56,987 --> 00:19:59,489
‎เหมือนใช้ตะเกียบมาทาเนย

305
00:20:06,538 --> 00:20:07,789
‎ผมมีโลชั่นทาตัว

306
00:20:08,999 --> 00:20:12,211
‎มีโลชั่นทาหน้า แล้วก็อัปเลเวลไปมีครีมทาตา

307
00:20:13,795 --> 00:20:15,923
‎นั่นแหละเลเวลถัดไป

308
00:20:16,006 --> 00:20:20,052
‎ครีมทาตาเป็นเรื่องจริงจังนะ
‎เพราะครีมทาตาราคาแพงกว่า

309
00:20:21,720 --> 00:20:24,848
‎แพงกว่าโลชั่นสำหรับส่วนอื่นๆ
‎ที่เราเคยซื้อมาในชีวิต

310
00:20:24,932 --> 00:20:27,184
‎แต่บรรจุภัณฑ์กลับเล็กที่สุด

311
00:20:27,809 --> 00:20:29,811
‎เราต้องสร้างเหตุผลขึ้นมาว่าควรซื้อ

312
00:20:29,895 --> 00:20:32,272
‎เวลาใช้ครีมทาตาต้องใช้นิ้วนางเท่านั้น

313
00:20:33,774 --> 00:20:35,734
‎นิ้วที่นุ่มที่สุด

314
00:20:35,817 --> 00:20:37,736
‎เพราะมันเป็นนิ้วที่ขี้เกียจที่สุด

315
00:20:38,403 --> 00:20:41,490
‎นิ้วนางไม่ได้ใช้แคะอะไร
‎ไม่ได้ใช้ชี้อะไร ไม่ได้ใช้ด่าใคร

316
00:20:43,742 --> 00:20:44,618
‎มัน…

317
00:20:45,535 --> 00:20:46,411
‎มันแค่…

318
00:20:48,622 --> 00:20:52,125
‎นิ้วนางมีประโยชน์แค่
‎ใช้ใส่แหวนแต่งงานกับลงครีมทาตา

319
00:20:53,669 --> 00:20:58,382
‎ซึ่งเราต้องค่อยๆ แตะเบาๆ และอ้าปากเล็กน้อย

320
00:21:05,222 --> 00:21:06,223
‎มึงต้องได้ผลนะ

321
00:21:08,558 --> 00:21:10,018
‎โคตรแพง

322
00:21:16,608 --> 00:21:18,110
‎ผมคอยสังเกตริ้วรอยอยู่ที่หนึ่ง

323
00:21:18,193 --> 00:21:20,862
‎ช่วงสองปีที่ผ่านมา
‎ผมมีริ้วรอยหนึ่งมาแรงแซงทุกโค้งเลย

324
00:21:20,946 --> 00:21:24,241
‎ตรงนี้เลย ตรงนี้ ห้ามยังไงก็ไม่ฟัง จนปัญญาแล้ว

325
00:21:24,324 --> 00:21:27,786
‎ผมพยายามติดสินบนริ้วรอย
‎"นี่ครีมทาตานะ แต่ให้ใช้ก็ได้"

326
00:21:32,916 --> 00:21:35,502
‎พิเศษสำหรับแกเลยนะ อย่าไปบอกใครล่ะ

327
00:21:40,382 --> 00:21:42,968
‎และแน่นอน ครีมทาตามันจะเหลือติดนิ้วหน่อยๆ

328
00:21:43,051 --> 00:21:45,512
‎ไอ้ที่เหลือติดนิ้วนั่นเราต้องไม่ให้เสียเปล่า

329
00:21:45,595 --> 00:21:49,725
‎เราเป็นราชาผู้เปี่ยมเมตตา
‎"เอาล่ะทุกคน เอาไปกินซะ ไอ้พวกขอทาน"

330
00:22:02,904 --> 00:22:04,156
‎ผมนอนหงาย

331
00:22:05,866 --> 00:22:08,869
‎ผมนอนหงาย มีคนบอกว่าอย่าเอาหน้าซุกหมอน

332
00:22:08,952 --> 00:22:10,662
‎มันจะยิ่งทำให้ริ้วรอยชัดขึ้น

333
00:22:10,746 --> 00:22:13,832
‎ผมก็เลยนอนหงาย แต่นั่นไม่ใช่ท่าที่ผมชอบเลย

334
00:22:14,374 --> 00:22:17,085
‎นอนหงายมันน่าเบื่อ มันไม่ได้กอดอะไร

335
00:22:17,169 --> 00:22:19,254
‎นอนเฉยๆ อย่างกับแวมไพร์

336
00:22:21,340 --> 00:22:23,884
‎ผมยังจะนอนคว่ำอยู่ นานๆ ที

337
00:22:23,967 --> 00:22:26,636
‎วันที่เจอเรื่องแย่ๆ มา วันที่เป็นวันเกิด

338
00:22:27,387 --> 00:22:28,805
‎ขอรางวัลบ้าง

339
00:22:30,515 --> 00:22:32,768
‎นั่นแหละปมของผมตอนนี้ ผมไม่สูบบุหรี่

340
00:22:32,851 --> 00:22:36,355
‎แต่นานๆ ทีผมจะนอนคว่ำพุงเหมือนเด็กดื้อ

341
00:22:39,024 --> 00:22:43,487
‎ประสบการณ์ผู้ใหญ่อีกอย่างเมื่อเร็วๆ นี้ ผมพา…

342
00:22:44,696 --> 00:22:46,531
‎ผมพาแฟนไปทำแมมโมแกรม

343
00:22:47,657 --> 00:22:49,659
‎การตรวจคัดกรองมะเร็งเต้านมตามปกติ

344
00:22:49,743 --> 00:22:51,995
‎ครั้งนั้นเป็นครั้งแรกของเธอ
‎ผมเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง

345
00:22:53,330 --> 00:22:56,958
‎เวลาตรวจแมมโมแกรม
‎ขั้นตอนคือหมอจะเอานมคุณ

346
00:22:57,042 --> 00:22:59,878
‎ไปวางบนเครื่องกดแผ่นแป้ง

347
00:23:01,963 --> 00:23:04,216
‎แล้วก็จะทุบๆ มันหลายๆ ครั้ง

348
00:23:05,217 --> 00:23:07,636
‎โหดร้ายมาก ผมตะลึงกับขั้นตอนเลย

349
00:23:07,719 --> 00:23:11,681
‎ผมแบบ "นี่เป็นหมอหรือว่ากำลังทำโรตีนม"

350
00:23:17,187 --> 00:23:18,438
‎มันเจ็บมากนะ

351
00:23:18,522 --> 00:23:22,067
‎ครั้งแรกที่หมอทุบนมแฟนผม แฟนผมตด

352
00:23:24,236 --> 00:23:26,029
‎อึ้งไปตามๆ กัน

353
00:23:26,905 --> 00:23:30,409
‎แฟนผมทำสิ่งที่ต้องทำ ปกป้องตัวเอง

354
00:23:31,827 --> 00:23:33,328
‎ก็เขาถูกจู่โจมทำร้ายไง

355
00:23:34,871 --> 00:23:37,707
‎เขาไม่ยอมแพ้ดีๆ หรอก

356
00:23:37,791 --> 00:23:42,087
‎ว่ากันว่าไม่ต่อสู้ก็ต้องตาย
‎แต่บางครั้งเราก็ต้องใช้อีกต.หนึ่ง

357
00:23:43,380 --> 00:23:46,842
‎เรื่องนี้ไม่มีสอนกันในโรงเรียนนะ
‎ต้องเรียนจากโลกกว้าง

358
00:23:51,430 --> 00:23:53,098
‎ตอนที่ผมได้ยิน

359
00:23:53,849 --> 00:23:54,808
‎เสียงตด…

360
00:23:56,518 --> 00:23:58,770
‎ในทันทีนั้นผมเห็นใจเขามาก

361
00:23:59,438 --> 00:24:03,442
‎ผมสงสารแฟนจับใจ
‎เพราะรู้ว่าหมอคงทำเขาเจ็บมาก

362
00:24:04,359 --> 00:24:06,570
‎ผมรู้ว่าเขาอดทนต่อความเจ็บได้พอๆ กับผม

363
00:24:06,653 --> 00:24:11,074
‎แต่ผมก็รู้ด้วยว่า
‎เขากลัวการตดในที่สาธารณะยิ่งกว่ากลัวเจ็บ

364
00:24:13,160 --> 00:24:14,619
‎มันเจ็บขนาดนั้นเลยคุณ

365
00:24:15,829 --> 00:24:16,913
‎ทำแบบนั้นมันเกินไป

366
00:24:16,997 --> 00:24:19,749
‎เราอยู่ที่ห้องตรวจ
‎พยายามจะดูแลให้ใครสักคนสุขภาพดี

367
00:24:19,833 --> 00:24:21,668
‎ไม่ควรรุนแรงขนาดนั้น

368
00:24:23,170 --> 00:24:24,838
‎กับผู้ชายไม่ใช่แบบนี้เลยนะ

369
00:24:24,921 --> 00:24:28,049
‎เวลาคัดกรองผู้ชาย หมอจะทำยังไง
‎หมอจะจับไข่คุณ

370
00:24:29,134 --> 00:24:31,011
‎สอดนิ้วเข้าไปในตูด

371
00:24:33,930 --> 00:24:35,140
‎ก็ชิลๆ นะ

372
00:24:37,767 --> 00:24:40,061
‎ใช่ ถือว่าอ่อนโยนเลยแหละ

373
00:24:40,145 --> 00:24:41,396
‎ผมไม่ถือ

374
00:24:42,647 --> 00:24:44,107
‎เพื่อสุขภาพของตัวผมเอง

375
00:24:50,155 --> 00:24:52,407
‎ถ้าผมไม่ได้คิดไปเอง ผมว่าผู้ชายส่วนมากในนี้

376
00:24:52,491 --> 00:24:54,826
‎เคยคัดกรองตัวเองเล่นๆ ขำๆ มาแล้ว

377
00:24:56,828 --> 00:24:58,788
‎ขำๆ เป็นความรู้

378
00:25:00,165 --> 00:25:01,541
‎รู้จักตัวเอง

379
00:25:04,794 --> 00:25:07,756
‎ประเด็นของผมคือ มันควรเป็นเรื่องง่าย

380
00:25:08,381 --> 00:25:10,717
‎ให้ทุกคนเข้าถึงการรักษาที่จำเป็น
‎ได้อย่างเท่าเทียม

381
00:25:10,800 --> 00:25:13,512
‎ถ้านั่นคือการคัดกรองผู้ชาย
‎ขั้นตอนนี้จะไม่ได้เป็นมาตรฐานเลย

382
00:25:13,595 --> 00:25:16,223
‎ผู้ชายไม่โอเคกับวิธีการตรวจอย่างนั้นแน่ๆ

383
00:25:16,890 --> 00:25:19,100
‎ถ้าหมอบอกผมว่า "เราจะตรวจคัดกรองมะเร็ง

384
00:25:19,184 --> 00:25:21,937
‎แต่เราต้องทุบไข่คุณสักสองสามครั้งนะ"

385
00:25:23,730 --> 00:25:24,856
‎ผมจะแบบ "หมอ…"

386
00:25:25,941 --> 00:25:27,484
‎"ผมน่าจะไม่มีมะเร็งหรอก"

387
00:25:30,445 --> 00:25:32,572
‎"ผมรู้สึกดีหมอ รู้สึกสบายๆ"

388
00:25:34,699 --> 00:25:37,410
‎"รู้สึกเป็นปกติ
‎ไม่ต้องหรอก เอาไว้เจอกันใหม่นะ"

389
00:25:43,208 --> 00:25:44,668
‎น่าทึ่งดีนะครับ

390
00:25:44,751 --> 00:25:47,712
‎ยาที่เรามีอยู่ทุกวันนี้น่าทึ่งมาก

391
00:25:48,421 --> 00:25:51,508
‎แต่จะต้องมีอีกสักกี่ครั้ง ที่เราจะได้อ่านบทความ

392
00:25:51,591 --> 00:25:54,094
‎ว่าพบยารักษาโรคมะเร็งตัวใหม่แล้ว

393
00:25:54,761 --> 00:25:56,638
‎แต่ได้ผลแค่กับหนู

394
00:25:57,639 --> 00:25:59,641
‎เราหยุดตีพิมพ์บทความพวกนี้กันได้ไหมครับ

395
00:25:59,724 --> 00:26:03,311
‎เราตกลงกันได้ไหม
‎ว่านั่นไม่ควรอยู่ในหนังสือพิมพ์เพื่อมนุษย์

396
00:26:04,312 --> 00:26:05,146
‎ไม่เอา

397
00:26:05,772 --> 00:26:07,107
‎นั่นมันข่าวสำหรับหนู

398
00:26:10,151 --> 00:26:12,195
‎ข่าวสำหรับหนูสุดคลาสสิก

399
00:26:13,363 --> 00:26:16,491
‎เป็นข่าวดีมากครับ สำหรับชาวหนูทั้งหลาย
‎บอกให้พวกมันรู้ไปเลย

400
00:26:17,200 --> 00:26:20,203
‎ให้พวกมันรู้ไป แต่ไม่ต้องบอกเราก็ได้

401
00:26:22,956 --> 00:26:26,418
‎ผมได้รู้มาว่าการวิจัยพวกนั้นน่ะ

402
00:26:26,501 --> 00:26:28,461
‎ไม่ได้ส่งผ่านมาถึงมนุษย์ด้วยซ้ำ

403
00:26:29,045 --> 00:26:34,009
‎เราลงทุนทั้งเงินทั้งเวลาไปไม่รู้เท่าไหร่
‎เพื่อพัฒนาองค์ความรู้การแพทย์

404
00:26:34,092 --> 00:26:35,885
‎ให้กับศัตรู

405
00:26:37,554 --> 00:26:40,724
‎ตอนนี้เรามีองค์ความรู้เกี่ยวกับหนู
‎เยอะมากเลยครับ

406
00:26:41,391 --> 00:26:43,602
‎แต่เรารักษาไข้หวัดยังไม่ได้ด้วยซ้ำ

407
00:26:43,685 --> 00:26:46,688
‎แต่ถ้าคุณเป็นหนูโรคเบาหวาน
‎ที่เป็นกลากและเกาต์

408
00:26:48,356 --> 00:26:50,567
‎คุณไม่มีอะไรให้ต้องกังวลเลย

409
00:26:51,067 --> 00:26:53,987
‎คุณได้ใช้ชีวิตดีๆ แน่ เรารับรอง
‎ก็เพราะคุณเป็นหนู

410
00:26:55,196 --> 00:26:57,240
‎ยุคนี้เกิดเป็นหนูสิดี

411
00:26:58,491 --> 00:26:59,826
‎เป็นมนุษย์มันยาก

412
00:27:00,452 --> 00:27:04,873
‎เป็นมนุษย์ในประเทศนี้มันยาก
‎ระบบดูแลสุขภาพของเราหดหู่สุดๆ

413
00:27:05,540 --> 00:27:08,418
‎เข้าใจผมไหมครับ
‎ที่อเมริกา ถ้าคุณได้รับบาดเจ็บ

414
00:27:09,044 --> 00:27:11,713
‎คุณต้องเอาให้ถึงขั้นเจ็บหนักไปเลย

415
00:27:12,589 --> 00:27:14,674
‎เจ็บหนักพอที่จะลดหย่อนได้

416
00:27:16,301 --> 00:27:18,094
‎ถ้าจะให้ดีต้องเดือนมกราคม…

417
00:27:20,722 --> 00:27:22,557
‎แล้วเราจะได้รับการคุ้มครองไปทั้งปี

418
00:27:23,808 --> 00:27:25,477
‎นั่นแหละเกม ต้องทำแบบนั้นถึงจะชนะ

419
00:27:25,560 --> 00:27:28,813
‎อย่าไปเจ็บตัวเดือนธันวานะครับ
‎แบบนั้นมันขี้แพ้

420
00:27:34,527 --> 00:27:37,364
‎ในชีวิตผมเคยมีแค่ปีเดียว ปีที่แสนวิเศษ

421
00:27:37,447 --> 00:27:39,157
‎ที่ผมเจ็บพอได้ลดหย่อน

422
00:27:40,075 --> 00:27:43,495
‎ผมตื่นเต้นมากเลย
‎"เยี่ยม ได้เงินมาใช้ฟรีๆ แล้ว"

423
00:27:44,829 --> 00:27:46,831
‎ได้เวลาทำอะไรบ้างแล้ว

424
00:27:46,915 --> 00:27:48,208
‎ผมไปหาหมอหลายคนเลย

425
00:27:48,291 --> 00:27:50,835
‎ไปหาผู้เชี่ยวชาญด้านปัญหาตูด

426
00:27:52,170 --> 00:27:55,924
‎กว่าจะถึงเวลานัด ปัญหามันก็คลี่คลายไปเองนะ

427
00:27:56,800 --> 00:27:59,094
‎ผมลองหาข้อมูลดู ค่อนข้างแน่ใจนะว่าผมหายแล้ว

428
00:27:59,177 --> 00:28:02,514
‎แต่ผมก็ไปตามนัดอยู่ดี
‎หมอยืนยันตามที่ผมค้นข้อมูลมา

429
00:28:02,597 --> 00:28:04,557
‎หมอว่า "ใช่ คุณหายแล้ว แต่ถ้ายังไง

430
00:28:04,641 --> 00:28:06,309
‎ผมตรวจดูอย่างละเอียดได้นะ"

431
00:28:07,769 --> 00:28:09,187
‎ที่จริงก็ไม่จำเป็นหรอก

432
00:28:09,854 --> 00:28:12,190
‎ผมได้ความสบายใจที่อยากได้แล้ว

433
00:28:12,273 --> 00:28:14,067
‎แต่แล้วผมก็คิดถึงค่าลดหย่อน

434
00:28:15,276 --> 00:28:17,529
‎ผมคิดถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาที่บริษัทประกัน

435
00:28:17,612 --> 00:28:19,406
‎ปล่อยให้ผมรอค่ารักษา

436
00:28:20,198 --> 00:28:22,117
‎แล้วผมก็ "เอางี้"

437
00:28:22,701 --> 00:28:23,868
‎"เอาวาสลีนมาเลย"

438
00:28:28,748 --> 00:28:29,666
‎ตรวจไปเล้ย

439
00:28:30,333 --> 00:28:35,296
‎เอาเลย ไหนๆ ก็จ่ายค่าเข้ามาแล้ว
‎ก็ต้องเล่นเครื่องเล่นให้ครบสิ

440
00:28:37,006 --> 00:28:39,926
‎เครื่องเล่นเห่ยๆ ก็ต้องเล่น
‎อยู่จนถึงเวลาปิดไปเลย

441
00:28:42,929 --> 00:28:43,847
‎ตกลงว่าทำครับ

442
00:28:44,723 --> 00:28:45,724
‎เราตรวจละเอียดกัน

443
00:28:46,808 --> 00:28:48,727
‎ก็ไม่เจออะไรหรอก

444
00:28:50,019 --> 00:28:51,604
‎บอกแล้วว่าไม่จำเป็น

445
00:28:53,064 --> 00:28:55,316
‎หมอเรียกเก็บค่าธรรมเนียมกับประกันไปจุกๆ

446
00:28:55,400 --> 00:28:56,818
‎ผมรู้ว่าหมอพอใจแล้ว

447
00:28:57,819 --> 00:29:00,655
‎แต่ผมยังไม่ได้รับความพอใจที่อยากได้เลย

448
00:29:01,156 --> 00:29:05,368
‎เพราะความยุติธรรมทางเศรษฐกิจ
‎ไม่น่าจะมาจากตูด

449
00:29:07,162 --> 00:29:09,164
‎มันไม่รู้สึกเหมือนเราชนะหรอกครับ

450
00:29:09,831 --> 00:29:12,834
‎ตอนที่นอนตะแคง ให้หมอเอานิ้วไปควานเล่น

451
00:29:12,917 --> 00:29:14,627
‎"เยี่ยม ไงล่ะ อีบริษัทประกัน"

452
00:29:16,504 --> 00:29:17,964
‎นี่เขาเรียกว่าเอาคืน

453
00:29:23,803 --> 00:29:26,556
‎ผมพยายามเอาชนะระบบมาแต่ไหนแต่ไร

454
00:29:27,974 --> 00:29:29,642
‎ถึงจะไม่สมเหตุสมผลก็เถอะ

455
00:29:30,894 --> 00:29:32,562
‎เพราะงั้นผมถึงมีเครื่องคั้นน้ำผลไม้

456
00:29:33,605 --> 00:29:34,689
‎ที่ผมไม่ใช้

457
00:29:36,608 --> 00:29:39,068
‎เพราะในชีวิตผู้ใหญ่อย่างเรา ต้องมีสักตอน

458
00:29:40,653 --> 00:29:42,530
‎ที่เรารู้ตัวว่าเราต้องการสารอาหาร

459
00:29:44,115 --> 00:29:47,118
‎แต่เราไม่ใช่สายกินอาหารอุดมคุณค่าจริงๆ

460
00:29:47,660 --> 00:29:49,621
‎เราอยากได้รหัสโกง สูตรโกง

461
00:29:49,704 --> 00:29:50,872
‎เราได้เจอน้ำผักสีเขียว

462
00:29:50,955 --> 00:29:53,750
‎แล้วเราก็คิดว่า ถ้าฉันดื่มน้ำผลไม้
‎ปัญหาส่วนมากก็จะหายไป

463
00:29:53,833 --> 00:29:55,835
‎แล้วเราก็ไปซื้อน้ำผลไม้มาจากร้าน แล้วก็

464
00:29:55,919 --> 00:29:58,046
‎โห น้ำผลไม้ไม่สัมพันธ์กับรายได้เราเลย

465
00:29:58,838 --> 00:30:00,632
‎นี่เราไม่มีปัญญาซื้อน้ำผลไม้

466
00:30:02,008 --> 00:30:04,761
‎ถ้าซื้อไปมีเครียดแน่นอน

467
00:30:04,844 --> 00:30:05,970
‎เราก็เลยคำนวณ

468
00:30:06,054 --> 00:30:08,223
‎ถ้ามีเครื่องคั้นน้ำใช้ไปอีก 12 ปี

469
00:30:08,306 --> 00:30:10,558
‎จะเก็บเงินได้ล้านดอลลาร์

470
00:30:13,436 --> 00:30:14,646
‎ต้องคิดอะไรอีกล่ะ

471
00:30:14,729 --> 00:30:16,898
‎เราเล่าแผนการอันเฉียบขาดให้เพื่อนฟัง

472
00:30:16,981 --> 00:30:20,235
‎เพื่อนๆ ก็บอกว่าจะให้เครื่องคั้นน้ำที่ตัวเองไม่ใช้

473
00:30:21,110 --> 00:30:23,905
‎เรามองไม่เห็นลางบอกเหตุ ก็เลยปฏิเสธไป

474
00:30:23,988 --> 00:30:26,282
‎เราบอก "ไม่ล่ะ ขอบใจ ไม่ได้อยากได้อันนั้น"

475
00:30:27,367 --> 00:30:29,619
‎ถึงว่าละนายไม่ใช้ต่อ ฉันค้นคว้ามาแล้วโว้ย

476
00:30:29,702 --> 00:30:32,956
‎ความผิดพลาดฉันต้องแพงและดีที่สุด

477
00:30:35,458 --> 00:30:39,212
‎แล้วเราก็จ่ายไปสี่ร้อยดอลลาร์
‎เพื่อซื้อเครื่องบดคั้นน้ำผลไม้แบบสกัดเย็น

478
00:30:39,295 --> 00:30:42,006
‎เราไปตลาดเกษตรกร ซื้อวัตถุดิบสดใหม่

479
00:30:42,090 --> 00:30:44,092
‎ดูออกว่าสดเพราะมันสกปรก

480
00:30:45,593 --> 00:30:47,136
‎เวลาซื้อต้องเลือกแบบนั้น

481
00:30:47,220 --> 00:30:49,347
‎ที่ตลาดเกษตรกรไม่มีผลไม้มันๆ เงาๆ นะ

482
00:30:49,430 --> 00:30:50,723
‎มีแต่เป็นเนื้อแมต

483
00:30:53,309 --> 00:30:57,021
‎เราได้ผลไม้คลุกฝุ่นมา กลับบ้าน ขัดๆ ล้างๆ

484
00:30:57,522 --> 00:31:00,233
‎หั่นเป็นชิ้นๆ คั้นน้ำ ทำความสะอาดอุปกรณ์

485
00:31:00,316 --> 00:31:03,695
‎แล้วไปเก็บ แล้วหนึ่งชั่วโมงต่อมาเราก็คิดว่า
‎"ฉันจะไม่มีวันทำแบบนั้นอีก"

486
00:31:06,030 --> 00:31:08,449
‎ไม่เอา ไม่ ไม่เอา

487
00:31:08,533 --> 00:31:11,703
‎ได้เล่นจัมบาจูซอีกทีก็สนุกดีเหมือนกัน

488
00:31:12,620 --> 00:31:14,038
‎แต่ตอนนี้ขอเลิกเล่นล่ะ

489
00:31:15,290 --> 00:31:16,124
‎พอกันที

490
00:31:16,207 --> 00:31:19,919
‎รู้เลยว่าเครื่องคั้นน้ำตัวนั้นหมดอนาคตแล้ว
‎เพราะผมเอาไปวางไว้หลังตู้เย็น

491
00:31:20,628 --> 00:31:22,672
‎มีฝุ่นเหนียวๆ เกาะเป็นตังเม

492
00:31:23,423 --> 00:31:25,592
‎รู้จักฝุ่นแบบนั้นไหมครับ นั่นน่ะฝุ่นแบบถาวร

493
00:31:25,675 --> 00:31:28,803
‎มันจะไม่ไปไหน สักวันก็จะกลายเป็นน้ำมัน

494
00:31:32,724 --> 00:31:34,517
‎รู้สึกแย่นะครับ

495
00:31:34,601 --> 00:31:37,228
‎ทิ้งเงินสี่ร้อยดอลลาร์ไว้หลังตู้เย็นเฉยๆ รู้สึกแย่

496
00:31:37,312 --> 00:31:39,814
‎แต่ผมมองว่ามันเป็นการบำบัดไปในคราวเดียวกัน

497
00:31:40,607 --> 00:31:42,108
‎ตอนนี้ผมหายแล้ว

498
00:31:42,191 --> 00:31:46,112
‎ตอนนี้ผมซื้อน้ำผลไม้ที่ร้านกิน
‎ไม่มีปัญหา ไม่เครียดอะไร

499
00:31:47,697 --> 00:31:50,742
‎ผมแบบ "ขวดละสิบดอลลาร์เหรอ ราคาดีนี่นา"

500
00:31:51,743 --> 00:31:54,037
‎ผมไปแนวหน้ามาแล้ว รู้แล้วว่าต้องเหนื่อยแค่ไหน

501
00:31:54,621 --> 00:31:56,289
‎ขอบคุณที่ทำเพื่อเรา

502
00:32:02,629 --> 00:32:05,840
‎ผมใช้เวลาและพลังงานมากเกินไป
‎กว่าจะตัดสินใจเรื่องเล็กๆ ได้

503
00:32:06,633 --> 00:32:10,053
‎อย่างเช่น ผมอยู่ที่ร้านไก่ทอดป๊อปอายส์
‎ไปกินมื้อเที่ยง

504
00:32:10,136 --> 00:32:12,847
‎เป็นรางวัลให้ตัวผม
‎ผมเลยพยายามจะเอาให้คุ้มที่สุด

505
00:32:12,931 --> 00:32:15,141
‎ผมประเมินชุดคอมโบที่ทางร้านมีทุกชุด

506
00:32:15,224 --> 00:32:18,603
‎พยายามหาสัดส่วนความพึงพอใจต่อราคาที่ดีที่สุด

507
00:32:19,729 --> 00:32:21,064
‎ระว่างที่วิเคราะห์อยู่

508
00:32:22,231 --> 00:32:24,233
‎มีคนคนหนึ่งเดินเข้ามา แบบไม่ลังเล

509
00:32:24,317 --> 00:32:26,986
‎เขาสั่งอกหนึ่ง บิสกิตสอง กับโซดา

510
00:32:27,612 --> 00:32:29,364
‎นั่นไม่ใช่ชุดคอมโบเลย

511
00:32:31,157 --> 00:32:33,660
‎สั่งแบบนั้นประหยัดเงินไม่ได้เลย

512
00:32:35,203 --> 00:32:36,120
‎ผมอึ้งไปเลย

513
00:32:36,204 --> 00:32:39,248
‎ผมแบบ นี่นายสั่งเมนูแยกรายการ
‎ในร้านป๊อปอายส์เหรอ

514
00:32:41,668 --> 00:32:43,920
‎โห ผมอยากรวยแบบนั้นบ้างสักวัน

515
00:32:45,338 --> 00:32:49,217
‎ความฝันผมเลยนะ สักวันผมอยาก
‎เดินเข้าป๊อปอายส์แล้วก็สั่งตามใจชอบ

516
00:32:50,843 --> 00:32:52,929
‎คิดอะไรได้ก็สั่งเลย ไม่ดูเมนูด้วยซ้ำ

517
00:32:53,012 --> 00:32:55,348
‎ขอจังหวะมาเลย แล้วผมจะสั่งจากใจให้ดู

518
00:33:02,146 --> 00:33:04,315
‎ยากนะครับ ที่จะไม่กินฟาสต์ฟู้ด

519
00:33:04,399 --> 00:33:05,608
‎เวลาที่ไปออกทัวร์

520
00:33:06,359 --> 00:33:09,278
‎อย่างเช่น คืนหนึ่งหลังแสดงเสร็จ
‎ผมกลับโรงแรม

521
00:33:09,362 --> 00:33:11,322
‎ร้านเดียวที่เปิดอยู่ตอนนี้คือเวนดี้ส์

522
00:33:11,406 --> 00:33:14,158
‎อยู่ฝั่งตรงข้ามโรงแรมนี่เอง แต่ว่ามีแต่ไดรฟ์ทรู

523
00:33:14,242 --> 00:33:15,743
‎แล้วผมก็ไม่มีรถ

524
00:33:16,661 --> 00:33:20,081
‎ผมมีเงิน มีความหวัง มีขา

525
00:33:21,165 --> 00:33:22,417
‎ผมเลยเดินกระโดดๆ ไป

526
00:33:24,252 --> 00:33:25,795
‎พกพลังงานดีๆ ไปด้วย

527
00:33:25,878 --> 00:33:28,506
‎ผมเคาะกระจกบอกว่า "ไง เรายังตื่นอยู่ทั้งคู่"

528
00:33:28,589 --> 00:33:29,966
‎"มาทำตามเป้าหมายกันเถอะ"

529
00:33:31,634 --> 00:33:32,885
‎พวกเขาไม่ตื่นเต้นเลย

530
00:33:32,969 --> 00:33:35,805
‎พวกเขาบอกว่า
‎"ช่องไดรฟ์ทรูไม่ขายให้คนเดินเท้า"

531
00:33:35,888 --> 00:33:37,056
‎ผมถามว่า "ทำไมล่ะ"

532
00:33:37,140 --> 00:33:39,642
‎พวกเขาบอกว่า
‎"เพื่อสุขภาพและความปลอดภัยของคุณ"

533
00:33:40,143 --> 00:33:42,812
‎ผมบอกว่า "คือว่านี่ผมมาซื้อเวนดีส์กิน"

534
00:33:45,231 --> 00:33:46,941
‎"จะยกเรื่องสุขภาพมาพูดทำไม"

535
00:33:50,361 --> 00:33:53,114
‎พวกเขาไม่สะเทือน ไม่ยอมขายให้ผม

536
00:33:53,197 --> 00:33:56,826
‎สุดท้ายผมก็เลยเรียกอูเบอร์มา
‎ให้พาผมขับอ้อมร้าน

537
00:33:57,368 --> 00:33:58,369
‎ผมเจาะจงชัดเลย

538
00:33:58,453 --> 00:34:01,622
‎ผมแบบ "รับผมตรงป้ายเมนู ส่งที่กระจก"

539
00:34:03,541 --> 00:34:05,001
‎จะโดยสารแค่นี้น่ะนะ

540
00:34:05,918 --> 00:34:08,629
‎ขอโทษแล้วกัน เดี๋ยวซื้อนักเก็ตไก่ให้กิน

541
00:34:10,882 --> 00:34:14,135
‎ไม่นานมานี้ผมไปออกทัวร์ ที่แคนาดา

542
00:34:14,218 --> 00:34:20,600
‎และที่แคนาดาน่ะ
‎เราซื้อเหล้าได้ตามร้านขายเหล้าของรัฐเท่านั้น

543
00:34:20,683 --> 00:34:23,102
‎ผมไม่รู้ไง ผมไปที่ร้านค้าทั่วไป

544
00:34:23,186 --> 00:34:27,440
‎แล้วก็ซื้อเบียร์ศูนย์เปอร์เซ็นมาแพ็คหนึ่ง
‎โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ

545
00:34:28,691 --> 00:34:32,070
‎ผมน่าจะเอะใจแท้ๆ ว่ามันผิดปกติ
‎มันเป็นอุณหภูมิห้อง สัญญาณอันตราย

546
00:34:33,946 --> 00:34:36,407
‎ผมกลับไปที่คอนโด เอาใส่ช่องฟรีซไปห้ากระป๋อง

547
00:34:36,491 --> 00:34:39,118
‎เอากระป๋องนึงใส่อ่างน้ำแข็ง ให้มันเย็นจัดๆ

548
00:34:39,202 --> 00:34:42,538
‎เปิดฝา ยกดื่มไปสองสามคำ
‎แล้วก็ "อ้าว ไม่เห็นสดชื่นเลย"

549
00:34:44,373 --> 00:34:46,667
‎ผมมองที่กระป๋อง "ไม่มีแอลกอฮอล์ด้วยซ้ำ"

550
00:34:48,419 --> 00:34:50,880
‎"นี่มันน้ำข้าวบาร์เล่ย์อัดฟอง"

551
00:34:52,256 --> 00:34:55,384
‎ผมวางเลย คิดว่าคืนนั้นคงไม่ได้เมาแล้วล่ะ

552
00:34:56,135 --> 00:34:57,678
‎อีกเดี๋ยวก็คงไปนอน

553
00:34:58,387 --> 00:35:00,765
‎พอรู้ตัวอีกที กระป๋องนั้นก็หมด

554
00:35:01,933 --> 00:35:03,392
‎อีกห้ากระป๋องที่เหลือก็หมด

555
00:35:04,769 --> 00:35:06,437
‎ผมซดหมดทั้งแพ็ค

556
00:35:07,105 --> 00:35:10,525
‎ตอนนั้นแหละที่ผมรู้ว่าตัวเองเกินเยียวยาแล้ว

557
00:35:11,400 --> 00:35:14,237
‎ดันหันมาติดเหล้าปลอมเข้าไปอีก

558
00:35:16,072 --> 00:35:18,866
‎แย่นะ แย่เลยล่ะ ผมไม่น่ารอด

559
00:35:18,950 --> 00:35:22,453
‎ผมจะเป็นคนแรก
‎ที่ทิ้งชีวิตไปกับน้ำดื่มที่ไม่มีแอลกอฮอล์

560
00:35:27,458 --> 00:35:31,003
‎ผมมักจะเสพติดอะไรสักอย่างเสมอ
‎แล้วผมก็ชอบอัปเลเวลด้วย จริงๆ

561
00:35:31,629 --> 00:35:34,966
‎ตอนนี้ความต้านทานกัญชากับเหล้าของผมสูงลิ่ว

562
00:35:35,049 --> 00:35:36,467
‎ผมพยายามดึงมันลงอยู่

563
00:35:36,551 --> 00:35:41,305
‎ไม่นานมานี้เพื่อนผมเล่าเรื่องยาดีเอ็มทีให้ฟัง

564
00:35:41,389 --> 00:35:43,724
‎เป็นยาหลอนประสาทฤทธิ์แรง

565
00:35:43,808 --> 00:35:47,520
‎ที่จะทำให้เรารู้ว่าการตายมันเป็นยังไง

566
00:35:48,437 --> 00:35:51,440
‎และผมก็เปิดใจพอที่จะลองสักครั้งสองครั้ง

567
00:35:51,524 --> 00:35:56,070
‎แต่ผมก็คอยระวัง
‎ไม่ให้ตัวเองมีภูมิต้านทานดีเอ็มที

568
00:35:56,154 --> 00:35:58,906
‎เพราะถ้าวันหนึ่งผมเกิดตายไปตามธรรมชาติล่ะ

569
00:35:59,907 --> 00:36:02,702
‎สี่สิบห้านาทีต่อมา
‎ผมแบบ "พวก ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย"

570
00:36:05,163 --> 00:36:07,582
‎นี่มันอะไรเนี่ย ตกลงจะได้ตายไหม

571
00:36:07,665 --> 00:36:09,458
‎ฉันไม่ว่างมานอนอยู่นี่ทั้งวันนะ

572
00:36:10,918 --> 00:36:12,295
‎ยารอบนี้อ่อนวะ

573
00:36:12,378 --> 00:36:14,922
‎คุณนึกภาพการตายที่เราไม่ประทับใจออกไหม

574
00:36:19,635 --> 00:36:22,513
‎ผมดีใจนะ ผมดีใจมาก
‎กับการเดินทางครั้งนี้ กับสแตนด์อัพ

575
00:36:23,306 --> 00:36:26,142
‎ผมใช้เวลาที่นิวยอร์กเยอะมาก

576
00:36:27,018 --> 00:36:29,604
‎เป็นที่ที่เหมาะจะลับคมให้ทักษะนักแสดงตลก

577
00:36:29,687 --> 00:36:32,064
‎แต่ว่าอยู่ลำบากกว่าที่อื่น

578
00:36:32,148 --> 00:36:33,649
‎ตอนย้ายมานิวยอร์กครั้งแรก

579
00:36:33,733 --> 00:36:37,361
‎ผมไม่รู้ว่า ที่นิวยอร์ก ทุกครั้งที่เราต่อสัญญาเช่า

580
00:36:37,445 --> 00:36:39,655
‎ค่าเช่าจะเพิ่มขึ้น ทุกครั้งเลย

581
00:36:40,489 --> 00:36:41,991
‎ตอนนั้นผมไม่รู้ แล้วก็อยู่ไปเรื่อยๆ

582
00:36:42,074 --> 00:36:45,411
‎เมืองอื่นส่วนใหญ่น่ะ
‎เจ้าของห้องจะให้เวลาเราสองสามปี

583
00:36:45,494 --> 00:36:47,872
‎ให้เราก้าวหน้าในชีวิต

584
00:36:50,374 --> 00:36:51,542
‎ซึ่งสมเหตุสมผลนะ

585
00:36:51,626 --> 00:36:55,546
‎เจ้าของห้องในนิวยอร์กสิ
‎"คุณมีเวลาหนึ่งปีที่จะเจริญขึ้นสิบเปอร์เซ็นต์"

586
00:36:57,590 --> 00:36:58,841
‎"รีบหน่อยก็ดี"

587
00:37:00,218 --> 00:37:02,511
‎สิบเปอร์เซ็นต์เชียวนะ เยอะนะ

588
00:37:03,262 --> 00:37:04,096
‎ทุกปีด้วย

589
00:37:04,180 --> 00:37:07,099
‎ผลตอบแทนก้อนใหญ่ทุกปีเลยนะ
‎แรงกดดันสูงมาก

590
00:37:07,183 --> 00:37:09,977
‎พ่อแม่ผมยังไม่เคยกดดันผมขนาดนี้เลย

591
00:37:10,061 --> 00:37:14,023
‎ผมรู้สึกเหมือนว่าตัวเองอยู่นิวยอร์ก
‎เพื่อทำให้เจ้าของห้องภูมิใจ

592
00:37:15,316 --> 00:37:19,237
‎แปลกนะ ผมรู้สึกว่า
‎ฝันของผมคือซื้อบ้านให้เจ้าของห้อง

593
00:37:20,738 --> 00:37:23,241
‎ผมอยากมอบให้เขา เพราะเขาผลักดันผม

594
00:37:23,324 --> 00:37:26,827
‎เขาเชื่อในตัวผม
‎เขาเลือกให้ผมอยู่ห้องเบอร์ 16

595
00:37:32,416 --> 00:37:36,254
‎ธุรกิจนี้มีขึ้นมีลง ขึ้นเยอะลงเยอะซะด้วย

596
00:37:36,337 --> 00:37:39,215
‎จำได้ว่ามีครั้งหนึ่ง ผมตื่นเต้นมาก

597
00:37:39,298 --> 00:37:42,093
‎ผมได้รับเชิญให้ไปแสดงที่บอสตัน

598
00:37:43,844 --> 00:37:44,762
‎ผมตื่นเต้นมาก

599
00:37:45,638 --> 00:37:48,557
‎พวกเขาจะจ่ายค่าตัวให้ ออกค่าเดินทางให้

600
00:37:48,641 --> 00:37:51,394
‎ผมได้รับคำยืนยันการเดินทาง
‎เป็นรถไฟจากนิวยอร์กไปบอสตัน

601
00:37:51,477 --> 00:37:53,729
‎ปรากฏว่าราคาตั๋วน่ะแพงยิ่งกว่า

602
00:37:54,397 --> 00:37:55,815
‎ค่าตัวในการแสดงของผมอีก

603
00:37:57,024 --> 00:37:58,276
‎ผมจ๋อยเลย

604
00:37:58,776 --> 00:38:01,487
‎เริ่มคิดอะไรไปในด้านมืด คิดว่า "โธ่เอ๊ย"

605
00:38:02,613 --> 00:38:04,615
‎"หรือฉันจะเป็นรถไฟดีนะ"

606
00:38:08,661 --> 00:38:11,289
‎"หรือจะต้องทำแบบนั้นเพื่อปากท้อง"

607
00:38:15,584 --> 00:38:17,795
‎"หลานต้องตื่นเต้นมากแน่เวลาเห็นฉัน"

608
00:38:19,422 --> 00:38:22,216
‎"เออใช่ ฉันจะเป็นคุณลุงแห่งปีทุกปีเลย"

609
00:38:22,925 --> 00:38:26,345
‎สาเหตุที่ผมมาทำแบบนี้
‎ก็เพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้คนอย่างหลานผม

610
00:38:26,429 --> 00:38:27,847
‎เดินตามความฝันตัวเอง

611
00:38:27,930 --> 00:38:30,391
‎และนักแสดงตลก
‎อเมริกันเชื้อสายเอเชียก็น่าตื่นเต้นดี

612
00:38:30,474 --> 00:38:33,519
‎แต่การได้เป็นรถไฟ
‎อเมริกันเชื้อสายเอเชียขบวนแรกน่ะ

613
00:38:35,688 --> 00:38:37,148
‎ถือว่าบุกเบิกเลยนะ

614
00:38:41,652 --> 00:38:43,487
‎ผมรักชีวิตนี้ครับ จริงๆ ผมซาบซึ้งมาก

615
00:38:43,571 --> 00:38:45,364
‎แต่ก็นะ บางครั้งผมก็คิดถึง

616
00:38:46,907 --> 00:38:48,367
‎ความมั่นคงของงานเก่า

617
00:38:48,451 --> 00:38:50,328
‎ผมเคยทำงานสำนักงานมาก่อนครับ

618
00:38:50,411 --> 00:38:53,122
‎ส่วนที่ดีที่สุดของงานสำนักงานคือการที่

619
00:38:53,789 --> 00:38:54,832
‎คุณพิมพ์งานได้

620
00:38:57,251 --> 00:38:59,462
‎อยากพิมพ์อะไรก็ได้ตามแต่ใจปรารถนา

621
00:39:00,546 --> 00:39:03,632
‎เพราะงั้นผมถึงได้ไปทำงาน เพื่อที่จะได้ค่าแรง

622
00:39:03,716 --> 00:39:07,386
‎ได้สวัสดิการรักษาสุขภาพ
‎ได้พิมพ์เอกสารให้ตัวผมเองและคนที่ผมรัก

623
00:39:09,388 --> 00:39:12,266
‎ผมรู้ว่าที่บ้านคุณมีเครื่องพิมพ์
‎บ้านใครก็มีเครื่องพิมพ์

624
00:39:12,350 --> 00:39:14,477
‎นั่นน่ะ มันเอาไว้ใช้ตอนฉุกเฉิน

625
00:39:16,437 --> 00:39:19,732
‎เครื่องพิมพ์ที่บ้านตอนนี้
‎เครื่องพิมพ์ตัวนั้นถอดสายไว้

626
00:39:20,524 --> 00:39:21,609
‎ฝุ่นเกาะ

627
00:39:21,692 --> 00:39:23,527
‎มีแต่หมึกสีน้ำเงินเขียว

628
00:39:25,780 --> 00:39:28,366
‎เอกสารออกมาเป็นสีฟ้าหมด
‎"อ้อ เป็นสถาปนิกเหรอ"

629
00:39:33,454 --> 00:39:36,248
‎ที่บ้านผมใจร้ายกับตัวเองนะ ใจร้ายเลยล่ะ

630
00:39:36,332 --> 00:39:39,210
‎คอยกล่อมไม่ให้ตัวเองพิมพ์เอกสารอะไร
‎ผมจะแบบ "อย่า"

631
00:39:40,419 --> 00:39:41,962
‎"ท่องจำเอาสิ"

632
00:39:46,634 --> 00:39:49,345
‎ถ้าผมต้องพิมพ์งานที่บ้านผมจะเลือกหน้า

633
00:39:49,428 --> 00:39:51,806
‎ห้ามสั่ง "พิมพ์ทั้งหมด"
‎จะ "พิมพ์ทั้งหมด" ต้องที่ทำงาน

634
00:39:51,889 --> 00:39:54,558
‎ที่บ้านเราจะคลิกเลือกหน้า

635
00:39:55,559 --> 00:39:56,519
‎ใช้กระดาษทั้งสองด้าน

636
00:39:57,645 --> 00:39:58,521
‎ขาวดำ

637
00:39:59,146 --> 00:40:02,566
‎ตั้งค่าให้สว่างที่สุด
‎เวลาพิมพ์ออกมา เอาให้แทบมองไม่เห็น

638
00:40:07,822 --> 00:40:11,951
‎เพราะงั้นเวลาไปทำงานมันถึงสนุกไง
‎ที่ทำงานเราพิมพ์ได้เร็ว เสรี

639
00:40:12,952 --> 00:40:15,788
‎ไปทำงานแบบนิ้วพร้อมลั่น
‎พร้อมกดปุ่มคอนโทรล-พีทั้งวัน

640
00:40:17,373 --> 00:40:19,959
‎ถึงคุณจะทำเงินไม่ได้พอที่จะใช้ชีวิตในฝัน

641
00:40:20,042 --> 00:40:22,420
‎แต่คุณพิมพ์เอกสารเหมือนมีเงินพอได้เลย

642
00:40:23,421 --> 00:40:25,714
‎ที่ทำงานมันต้องฟุ่มเฟือยสูญเปล่าอยู่แล้ว

643
00:40:26,757 --> 00:40:28,676
‎โดยไม่ต้องรู้สึกผิด

644
00:40:28,759 --> 00:40:31,053
‎เราไม่รู้สึกอะไรเลย

645
00:40:32,221 --> 00:40:35,891
‎คุณเคยโยนเอกสารที่เพิ่งพิมพ์ออกมาทิ้งไปไหม

646
00:40:37,852 --> 00:40:40,729
‎คุณกดสั่ง "พิมพ์ทั้งหมด" เอกสารออกมา

647
00:40:40,813 --> 00:40:42,481
‎เป็นปึกเล็กๆ ใหม่ๆ

648
00:40:43,732 --> 00:40:45,234
‎คุณเคยทิ้ง

649
00:40:46,026 --> 00:40:47,194
‎กระดาษอุ่นๆ ไหม

650
00:40:50,322 --> 00:40:51,490
‎มันรู้สึกผิดนะ

651
00:40:52,533 --> 00:40:56,203
‎รอให้มันเย็นลงก่อนแล้วกัน
‎ค่อยเอาไปทิ้งถังขยะ

652
00:40:56,787 --> 00:40:59,290
‎มันเพิ่งออกมาจากเครื่อง
‎ให้มันอยู่ต่อไปอีกหน่อย

653
00:41:01,500 --> 00:41:02,585
‎แต่เราไม่ลังเลเลย

654
00:41:02,668 --> 00:41:05,296
‎เพราะชีวิตในที่ทำงานทำให้เรากร้าว

655
00:41:10,843 --> 00:41:11,927
‎แปลกดีนะ

656
00:41:12,011 --> 00:41:15,806
‎แปลกนะ ที่ทำงานพยายามควบคุมเราหลายอย่าง

657
00:41:17,141 --> 00:41:19,101
‎แต่ปล่อยให้เราพิมพ์เอกสารได้เลยเพลินๆ

658
00:41:19,768 --> 00:41:21,103
‎ไม่น่าสงสัยเหรอ

659
00:41:21,645 --> 00:41:22,730
‎เพราะพวกเขารู้ไง

660
00:41:23,272 --> 00:41:25,149
‎ว่าต้องหาอะไรให้เราเล่น

661
00:41:25,232 --> 00:41:27,443
‎คอนที่เรารู้สึกว่าเราควบคุมอะไรไม่ได้เลย

662
00:41:28,694 --> 00:41:30,237
‎พวกเขาจะยกเลิกการพิมพ์ไม่ได้

663
00:41:30,321 --> 00:41:32,781
‎การพิมพ์เป็นสิ่งเดียวที่ยืนขวางการปฏิวัติอยู่

664
00:41:34,617 --> 00:41:38,037
‎เวลาที่ทำงานบอกว่า
‎"วันศุกร์หลังวันขอบคุณพระเจ้า เข้างานด้วยนะ"

665
00:41:38,120 --> 00:41:39,622
‎ตอนนั้นแหละที่ผมจะ "อ๋อ ได้สิ"

666
00:41:40,748 --> 00:41:44,126
‎"โอเค สงสัยจะได้เวลาที่ฉันจะ
‎ตีพิมพ์บัญชีจีเมลของตัวเองแล้ว"

667
00:41:47,004 --> 00:41:50,132
‎"สงสัยจะได้เวลาสำรองข้อมูลทั้งหมด
‎เป็นกระดาษแล้วสินะ"

668
00:41:51,634 --> 00:41:54,470
‎"คนอื่นใช้คลาวด์ ฉันจะใช้ต้นไม้"

669
00:41:57,848 --> 00:41:59,475
‎ขอเปิดเผยเลยนะทุกคน

670
00:42:01,185 --> 00:42:02,686
‎ผมใช้เข็มขัดแบบสองด้าน

671
00:42:04,980 --> 00:42:07,149
‎ที่จริงต้องเก็บเป็นความลับนะ
‎ผมมีเข็มขัดหนึ่งเส้น

672
00:42:07,233 --> 00:42:09,026
‎เพื่อนร่วมงานคิดว่าผมมีสองเส้น

673
00:42:11,487 --> 00:42:13,447
‎ถ้าคุณไม่รู้ว่าเข็มขัดแบบสองด้านเป็นยังไง

674
00:42:13,531 --> 00:42:16,784
‎มันคือเข็มขัดหนึ่งเส้น ที่ด้านหนึ่งเป็นสีดำ
‎อีกด้านเป็นสีน้ำตาล

675
00:42:16,867 --> 00:42:18,452
‎หัวเข็มขัดหมุนได้

676
00:42:18,953 --> 00:42:21,956
‎ดังนั้นเราจะเลือกใส่กับรองเท้าหนังสีน้ำตาล

677
00:42:22,039 --> 00:42:23,582
‎หรือรองเท้าหนังสีดำก็ได้

678
00:42:23,666 --> 00:42:26,919
‎แค่ปรับหัวเข็มขัด สีแมตช์กัน ใครๆ ก็เห็น

679
00:42:27,002 --> 00:42:29,213
‎นั่นแหละชีวิตถึงจะก้าวหน้า

680
00:42:32,258 --> 00:42:35,553
‎เข็มขัดสองด้านสำหรับช่วงเวลาพิเศษในชีวิต

681
00:42:35,636 --> 00:42:38,222
‎ในขณะที่ตัวเราเอง
‎ติดหรูพอที่จะมีรองเท้าหนังสองคู่

682
00:42:38,305 --> 00:42:40,182
‎แต่ยังไม่พร้อมจะมีเข็มขัดสองเส้น

683
00:42:43,227 --> 00:42:45,813
‎นี่เป็นช่วงเปลี่ยนผ่าน เดี๋ยวสักวันคุณก็มี

684
00:42:45,896 --> 00:42:48,023
‎สักวันคุณจะมีรายได้พอซื้อเข็มขัดสองเส้น

685
00:42:48,857 --> 00:42:50,818
‎แต่ตอนนี้หมุนๆ ไปก่อน

686
00:42:55,739 --> 00:42:56,615
‎ผม…

687
00:42:57,533 --> 00:42:58,617
‎ผมเป็นพ่อทูนหัว

688
00:42:59,743 --> 00:43:02,037
‎เพื่อนผมเลือกให้ผมเป็นพ่อทูนหัวให้ลูกๆ เขา

689
00:43:02,121 --> 00:43:05,624
‎เลือกให้แฟนผมเป็นแม่ทูนหัว
‎เราก็เลยต้องอยู่ด้วยกันเพื่อเด็กๆ

690
00:43:11,755 --> 00:43:15,426
‎เวลาที่เพื่อนคุณเริ่มมีลูกน่ะ พอเพื่อนคุณเริ่มมีลูก

691
00:43:15,509 --> 00:43:16,885
‎คุณเตรียมใจเอาไว้เลย

692
00:43:17,928 --> 00:43:21,890
‎เตรียมพร้อมจะได้อ่านออกเสียงอีกครั้งเลย

693
00:43:25,769 --> 00:43:28,397
‎อย่าเดาไปเองว่าคุณทำได้

694
00:43:32,651 --> 00:43:35,654
‎ผมแน่ใจว่าคุณอ่านออก นั่นไม่ใช่ปัญหา

695
00:43:35,738 --> 00:43:37,323
‎ปัญหาคือ

696
00:43:37,406 --> 00:43:38,574
‎คุณออกท่าทางเป็นไหม

697
00:43:40,743 --> 00:43:43,662
‎ดัดเสียงให้เหมาะกับตัวละครต่างๆ ได้ไหม

698
00:43:44,580 --> 00:43:47,875
‎ร้องเพลงได้รึเปล่า เต้นได้ไหม
‎รักษาความมั่นใจไว้ได้ไหม

699
00:43:47,958 --> 00:43:51,837
‎ในตอนที่ต้องทำการแสดง
‎ให้ผู้ชมที่ไม่ติหรือชมอะไรเลย

700
00:43:57,092 --> 00:44:00,012
‎ผมไปที่บ้านเพื่อน คิดว่าเราจะกินมื้อเย็นกัน

701
00:44:00,095 --> 00:44:01,847
‎มีตอนหนึ่ง เพื่อนผมวางลูกลง

702
00:44:01,930 --> 00:44:04,099
‎แล้วบอกว่า "อ่านนิทานให้หลานฟังหน่อยไหม"

703
00:44:04,183 --> 00:44:05,392
‎ผมบอกว่า…

704
00:44:05,476 --> 00:44:07,603
‎"พวกนายก็จะฟังด้วยเรอ"

705
00:44:09,688 --> 00:44:11,273
‎แบบฝึกหัดนี้เพื่อใครเนี่ย

706
00:44:15,986 --> 00:44:18,322
‎พวกเขาให้หนังสือชื่อดิมิตี้ดั๊กมา

707
00:44:18,947 --> 00:44:21,659
‎ผมไม่เคยอ่านหนังสือเล่มนี้มาก่อน
‎ผมเริ่มต้นอย่างมั่นใจ

708
00:44:21,742 --> 00:44:23,035
‎ผมเริ่ม "ดิมิตี้ดั๊ก"

709
00:44:23,744 --> 00:44:26,789
‎"ดิมิตี้ดั๊กเดินป่ายปัด
‎เตาะแตะ เดินหัด ฮัมเพลง"

710
00:44:26,872 --> 00:44:30,334
‎"หางเธอส่ายฟึ่บฟั่บ ตีปีกพั่บๆ ขึ้นลง"

711
00:44:31,460 --> 00:44:35,839
‎ตลอดเวลาที่อ่านหนังสือเล่มนี้
‎ผมห้ามตัวเองหนักมากไม่ให้ทำเสียงอีโฟร์ตี้

712
00:44:38,550 --> 00:44:39,927
‎แต่ผมอยากทำมาก

713
00:44:40,678 --> 00:44:42,596
‎เพราะสัมผัสคำพวกนี้เดือดสุดๆ

714
00:44:44,098 --> 00:44:46,308
‎ผมอยากยกย่องเนื้อร้อง

715
00:44:47,309 --> 00:44:49,019
‎"เตาะแตะ เดินหัด ฮัมเพลง"

716
00:44:49,103 --> 00:44:51,939
‎"หางเธอส่ายฟึ่บฟั่บ ตีปีกพั่บๆ ขึ้นลง"

717
00:45:05,494 --> 00:45:07,246
‎ผมว่ามันมีค่ามากนะ

718
00:45:07,329 --> 00:45:09,498
‎ช่วงเวลาที่เราจะได้ใช้กับเด็กๆ มีค่ามาก

719
00:45:09,581 --> 00:45:12,209
‎เพราะพวกแกจะเปิดเผยความจริง

720
00:45:12,292 --> 00:45:15,504
‎เกี่ยวกับตัวเรา
‎ที่คนอื่นในชีวิตเราไม่กล้าบอกเรา

721
00:45:18,006 --> 00:45:20,008
‎วันหนึ่งลูกทูนหัวของผมพูดกับผมว่า

722
00:45:20,718 --> 00:45:21,969
‎"ลุงเช็ง

723
00:45:22,052 --> 00:45:24,888
‎ฟันลุงเป็นสีเหลือง ส่วนข้อศอกสีเทา"

724
00:45:31,645 --> 00:45:33,313
‎ส่วนผมก็ "อรุณสวัสดิ์"

725
00:45:38,527 --> 00:45:40,821
‎ผมบอกไป "เดือนนี้เราเรียนเรื่องสีกันพอแล้ว"

726
00:45:40,904 --> 00:45:43,240
‎"ลุงว่าหลานเก่งแล้ว หลานเก่งเรื่องสีแล้ว"

727
00:45:43,741 --> 00:45:48,287
‎"ลุงว่าได้เวลาที่เราจะเรียนเรื่อง
‎การนำเสนอข่าวด้วยความอ่อนไหวแล้ว"

728
00:45:54,168 --> 00:45:55,544
‎ครั้งหนึ่งหลานชายบอกกับผม

729
00:45:55,627 --> 00:45:58,338
‎"ลุงเช็ง กลิ่นปากลุงเหมือนนกเลย"

730
00:46:01,425 --> 00:46:04,219
‎ฝังอยู่ในสมองผมเลยนะ งัดไม่ออกแน่นอน

731
00:46:05,721 --> 00:46:08,849
‎สมัยนี้เด็กเลือกตั้งได้แล้วนะ 15 ปีเข้าไปแล้ว

732
00:46:10,225 --> 00:46:12,770
‎ยิ่งฟังแล้วไม่เข้าใจ ยิ่งเจ็บ

733
00:46:14,354 --> 00:46:16,482
‎เป็นความอาร์ตเชิงกวี

734
00:46:17,816 --> 00:46:22,279
‎ผมรู้สึกว่ากลิ่นปากผมแย่มาก
‎จนบีบให้แดกคนนี้รู้จักการใช้คำอุปมา

735
00:46:29,703 --> 00:46:33,582
‎เวลาเด็กใจร้ายนี่ทำใจยากนะ ยอมรับได้ยาก

736
00:46:34,458 --> 00:46:36,919
‎เพราะว่าพวกแกยังเด็กอยู่มาก

737
00:46:37,002 --> 00:46:38,086
‎ใสซื่อบริสุทธิ์

738
00:46:38,170 --> 00:46:41,507
‎ไม่ถูกครอบงำโดยศาสนา
‎การเหยียดผิว หรือการเมือง

739
00:46:41,590 --> 00:46:44,468
‎เป็นความเกลียดล้วนๆ เลย

740
00:46:46,220 --> 00:46:47,888
‎สะอาด คุณควรรับไว้

741
00:46:47,971 --> 00:46:50,057
‎เพราะนั่นคือคำพูดจากพระเจ้าถึงคุณ

742
00:46:55,229 --> 00:46:57,022
‎ครั้งหนึ่งผมไปงานเลี้ยงแต่งงาน

743
00:46:58,148 --> 00:46:59,525
‎กำลังมีความสุข

744
00:46:59,608 --> 00:47:02,069
‎เพื่อนผมแนะนำให้ผมรู้จักกับหลานเขา
‎เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ

745
00:47:02,152 --> 00:47:03,737
‎นักแสดงตลกที่ฝันไกล

746
00:47:04,404 --> 00:47:09,034
‎พวกเขาบอกว่า "เล่นตลกให้แกดูหน่อยสิ"
‎ผมตอบไป "ไม่ได้ เราอยู่ที่งานแต่งนะ"

747
00:47:09,535 --> 00:47:12,454
‎"ไม่ใช่บริบทที่เหมาะสม กลุ่มผู้ชมก็ไม่ใช่"

748
00:47:12,538 --> 00:47:13,914
‎"เล่นให้ดูไม่ได้หรอก"

749
00:47:14,414 --> 00:47:17,751
‎เด็กสาวตัวน้อยบอกว่า
‎"ลุงไม่เห็นตลกเลย กลับกลอกด้วย"

750
00:47:22,589 --> 00:47:23,590
‎สะเทือนเลยครับ

751
00:47:25,133 --> 00:47:28,470
‎บาดลึก ฝังใจผมไปทั้งเย็นวันนั้นเลย
‎สลัดยังไงก็ไม่ออก

752
00:47:29,763 --> 00:47:32,891
‎เคยมีเด็กๆ ใจร้ายกับคุณ

753
00:47:32,975 --> 00:47:34,434
‎จนคุณเริ่มจะเป็นบ้าไหม

754
00:47:35,978 --> 00:47:38,772
‎เราจะเริ่มคิดหาวิธีตอบโต้ทางกฎหมาย

755
00:47:41,775 --> 00:47:45,654
‎ผมคิดว่าจะแก้เผ็ดระยะยาว
‎เอาแบบ "หนูเอ๋ย สักวันลุงเอาคืนแน่"

756
00:47:47,030 --> 00:47:49,700
‎"ใช่ ลุงว่าจะเลิกรีไซเคิลดีไหมนะ"

757
00:47:56,832 --> 00:48:00,085
‎"หรือว่าจะช่วยให้สภาพอากาศเปลี่ยนดี"

758
00:48:01,378 --> 00:48:03,005
‎"หวังว่าหนูจะชอบอากาศร้อนนะ"

759
00:48:10,721 --> 00:48:12,973
‎ผมไม่ค่อยมีพลังงานด้านลบหรอกครับ

760
00:48:13,056 --> 00:48:15,893
‎ผมไม่ได้อยากมีด้วย

761
00:48:16,977 --> 00:48:21,064
‎ครั้งสุดท้ายที่ผมอารมณ์เสีย
‎ครั้งสุดท้ายที่ฉุนขาดจริงๆ

762
00:48:21,148 --> 00:48:23,233
‎ไฟนรกลุกโชน

763
00:48:24,443 --> 00:48:27,404
‎ผมเขวี้ยงที่อุดหูทิ้งในห้องพักโรงแรม

764
00:48:29,948 --> 00:48:31,408
‎ถ้าคุณรู้สักนิด

765
00:48:32,326 --> 00:48:33,452
‎เรื่องความโกรธ

766
00:48:34,202 --> 00:48:35,203
‎หรือฟิสิกส์

767
00:48:37,039 --> 00:48:37,998
‎คุณจะรู้

768
00:48:38,498 --> 00:48:40,083
‎ว่าโยนฟองน้ำไป

769
00:48:40,751 --> 00:48:42,586
‎ก็ไม่สะใจหรอก

770
00:48:45,505 --> 00:48:46,757
‎ไม่ได้ระบายความเครียดเลย

771
00:48:46,840 --> 00:48:50,427
‎มีแต่ตอกย้ำว่าเราโกรธ แล้วตอนนี้ก็ดูโง่ด้วย

772
00:48:53,889 --> 00:48:55,891
‎ผมไปเที่ยวกับครอบครัว

773
00:48:55,974 --> 00:48:59,478
‎ผมนอนห้องเดียวกับพ่อ รู้อยู่แล้วว่าเขานอนกรน

774
00:49:00,562 --> 00:49:02,356
‎ผมเอาที่อุดหูมาด้วย เตรียมพร้อมเต็มที่

775
00:49:02,439 --> 00:49:04,816
‎แต่คืนหนึ่งผมตื่นขึ้นมา หาที่อุดหูข้างหนึ่งไม่เจอ

776
00:49:05,901 --> 00:49:08,278
‎ผมหารอบๆ แล้ว แต่ไม่เจอ

777
00:49:08,362 --> 00:49:10,530
‎ผมคิดว่า มีข้างเดียวไปก็ไร้ประโยชน์

778
00:49:10,614 --> 00:49:13,909
‎ก็เลยขว้างมันทิ้งไปในความมืด
‎ด้วยอารมณ์หงุดหงิด

779
00:49:15,327 --> 00:49:19,122
‎ผมคลานกลับขึ้นเตียง
‎แล้วก็เจอที่อุดหูอีกข้างบนผ้าปู

780
00:49:24,920 --> 00:49:27,881
‎แล้วผมก็ ไม่มีประโยชน์แล้วล่ะ
‎แล้วก็โยนมันทิ้งไปไหนไม่รู้

781
00:49:31,760 --> 00:49:32,761
‎ผมนอนลง

782
00:49:32,844 --> 00:49:33,971
‎ผมไม่ได้นอนเลย

783
00:49:35,222 --> 00:49:38,600
‎หลังจากผ่านไปสักพักใหญ่ๆ สุดท้ายผมก็ปลุกพ่อ

784
00:49:38,684 --> 00:49:41,103
‎และในตอนนั้น นี่คือสถานการณ์ที่ท้าทายมาก

785
00:49:41,186 --> 00:49:45,565
‎เพราะเราต้องอธิบายให้คนที่ไม่ได้สติมาตลอดฟัง

786
00:49:46,274 --> 00:49:49,820
‎ว่าที่จริงแล้วเขาระรานคนอื่นอยู่ตั้งสามชั่วโมง

787
00:49:52,030 --> 00:49:54,408
‎เขาไม่เข้าใจหรอก คิดว่าตัวเองบริสุทธิ์

788
00:49:54,491 --> 00:49:57,202
‎เขาเชื่อสุดใจเลยว่าตัวเองบริสุทธิ์

789
00:49:57,786 --> 00:50:02,249
‎ที่จริงเขาพยายามจะจัดฉากคุณด้วย
‎มองคุณเหมือนเป็นปิศาจ

790
00:50:04,543 --> 00:50:06,336
‎พ่อผมน่ะ "แกมีปัญหาอะไร"

791
00:50:06,420 --> 00:50:09,381
‎ผมก็ "แปลกนะที่พ่อไม่รู้เนี่ย"

792
00:50:12,092 --> 00:50:15,095
‎แต่ไม่เป็นไร เพราะผมถ่ายวิดีโอไว้ สามชั่วโมง

793
00:50:15,887 --> 00:50:20,058
‎ผมถ่ายสารคดีสั้นสามชั่วโมงให้พ่อ

794
00:50:20,142 --> 00:50:21,768
‎ที่กำลังตายดังมาก

795
00:50:24,521 --> 00:50:27,315
‎และในวินาทีสุดท้าย พ่อก็เลือกที่จะมีชีวิตอีกครั้ง

796
00:50:27,399 --> 00:50:28,817
‎พ่อกลับมาหาเรา

797
00:50:29,735 --> 00:50:31,194
‎พ่อทำแบบนั้นซ้ำไปซ้ำมา

798
00:50:31,278 --> 00:50:34,406
‎ทำให้ตัวเองหายใจไม่ออก
‎แล้วก็ช่วยให้ตัวเองรอดซ้ำๆ

799
00:50:37,409 --> 00:50:38,702
‎น่ากลัวมากนะ

800
00:50:39,953 --> 00:50:41,705
‎ผมสิที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไรเลย

801
00:50:42,247 --> 00:50:45,167
‎ชั่วโมงแรกผมกลัว ผมเป็นห่วง

802
00:50:46,251 --> 00:50:49,671
‎บางทีเสียงกรนก็หยุดไป ผมก็โล่งใจ

803
00:50:50,172 --> 00:50:51,923
‎แต่แล้วผมก็คิด

804
00:50:52,007 --> 00:50:53,508
‎"หรือว่าตายจริงๆ"

805
00:50:56,762 --> 00:51:01,391
‎ชั่วโมงที่สอง ผมงงว่าพ่อจะอยู่หรือตาย
‎เลือกมาสักทาง เราจะได้ไปกันต่อ

806
00:51:03,351 --> 00:51:05,520
‎ชั่วโมงที่สาม ผมใช้เวลาหาข้อมูล

807
00:51:07,147 --> 00:51:08,440
‎ผนังกั้นช่องจมูกคด

808
00:51:10,233 --> 00:51:11,359
‎เครื่องซีแพบ

809
00:51:12,819 --> 00:51:15,655
‎แล้วผมก็ครุ่นคิดไปมา คิดถึงแต่เรื่องนี้

810
00:51:15,739 --> 00:51:17,699
‎การนอนกรนเนี่ย

811
00:51:17,783 --> 00:51:19,659
‎วิวัฒนาการมาได้ยังไง

812
00:51:21,453 --> 00:51:22,579
‎มันไม่สมเหตุสมผล

813
00:51:23,163 --> 00:51:25,957
‎ในทางชีววิทยา ผมไม่แน่ใจว่า
‎คุณควรได้มาอยู่ตรงนี้ไหม

814
00:51:26,041 --> 00:51:28,001
‎ผมว่าคุณไม่ควรอยู่ในกลุ่มยีนนะ

815
00:51:29,044 --> 00:51:32,214
‎ไม่ใช่ลักษณะที่เหมาะจะเอาตัวรอด

816
00:51:33,423 --> 00:51:35,050
‎คุณไม่ได้สติ

817
00:51:36,051 --> 00:51:37,677
‎แถมยังเสียงดัง

818
00:51:40,597 --> 00:51:42,349
‎เป้านิ่งดีๆ นี่เอง

819
00:51:44,601 --> 00:51:50,023
‎คุณน่าจะถูกเสือเขี้ยวดาบ
‎ลากไปกินตอนนอนตั้งนานแล้ว

820
00:51:51,983 --> 00:51:54,778
‎คุณบอกตำแหน่งเพื่อนคนอื่นให้ศัตรูรู้นะ

821
00:52:03,120 --> 00:52:05,455
‎คุณเคยพยายามเลียนแบบเสียงกรนใครไหม

822
00:52:06,748 --> 00:52:07,999
‎แบบที่ตั้งใจน่ะ

823
00:52:08,083 --> 00:52:10,585
‎เพราะเช้าวันต่อมา ขนาดเปิดเสียงจนสุด

824
00:52:10,669 --> 00:52:13,672
‎ในคลิปก็ยังดังไม่เท่าที่คุณได้ยินจริงๆ เลย

825
00:52:15,423 --> 00:52:18,885
‎คุณเลยแบบ "ช่างหัวคลิป เดี๋ยวจะไลฟ์ให้ดู"

826
00:52:19,636 --> 00:52:22,097
‎"เดี๋ยวจะทำให้ดูว่านายทำอะไรไว้กับฉัน"

827
00:52:23,348 --> 00:52:27,102
‎เราพยายามกรนใส่คนคนนั้นเต็มปอด

828
00:52:27,185 --> 00:52:30,147
‎แต่พอได้สองวิ ก็เริ่มรู้สึกเจ็บสุดๆ

829
00:52:31,356 --> 00:52:32,691
‎ทำต่อไปไม่ไหว

830
00:52:33,316 --> 00:52:36,153
‎แล้วก็รู้ตัวว่านั่นคือสุดยอดพลังปิศาจ

831
00:52:37,154 --> 00:52:40,949
‎เป็นปาฏิหาริย์จากความมืดนะ
‎ที่คนคนหนึ่งนอนกรนทั้งคืน

832
00:52:41,950 --> 00:52:43,368
‎แต่กลับได้นอนพอ

833
00:52:45,787 --> 00:52:48,123
‎แล้วก็เดินจากไป โดยไม่เจ็บไม่ปวดตรงไหนเลย

834
00:52:50,292 --> 00:52:53,128
‎ที่จริงน่าจะมีเลือดนองเต็มไปหมด

835
00:52:59,968 --> 00:53:02,429
‎นอกจากเรื่องกรนแล้ว

836
00:53:03,221 --> 00:53:06,099
‎โดยรวมผมพูดคุยกับพ่อแม่มากขึ้น

837
00:53:06,808 --> 00:53:08,894
‎มีสิ่งหนึ่งเชื่อมสัมพันธ์เราไว้ด้วยกันอย่างน่าแปลก

838
00:53:09,519 --> 00:53:10,478
‎ผลไม้

839
00:53:11,980 --> 00:53:14,858
‎ผู้ใหญ่ชาวเอเชียชอบผลไม้มาก

840
00:53:16,234 --> 00:53:17,485
‎คุณควรรู้ไว้เลย

841
00:53:18,403 --> 00:53:22,449
‎ถ้าคุณคิดจะเดตคนเอเชียที่มีอายุหน่อย
‎คุณต้องรู้ว่าตอนนี้เป็นฤดูของอะไร

842
00:53:23,283 --> 00:53:26,286
‎คุณต้องรู้ว่าตอนนี้อะไรกำลังหวานฉ่ำ

843
00:53:28,205 --> 00:53:31,166
‎คนอเมริกันเชื้อสายเอเชียทุกคน
‎มีความทรงจำในวัยเด็ก

844
00:53:31,249 --> 00:53:34,794
‎ที่พ่อแม่ให้เราไปทำภารกิจ
‎ขโมยผลไม้จากสวนข้างบ้าน

845
00:53:36,588 --> 00:53:38,048
‎ผมหวงแหนความทรงจำนั้นมาก

846
00:53:38,131 --> 00:53:40,342
‎ผมรู้ว่ามันไม่ดี แต่มันสนุกนะ

847
00:53:41,343 --> 00:53:43,470
‎แล้วก็ ผมเข้าใจนะ

848
00:53:43,553 --> 00:53:46,640
‎พ่อแม่ผมอพยพมาจากไต้หวัน

849
00:53:46,723 --> 00:53:50,310
‎พวกท่านโตมายากจน ตอนเป็นเด็กขัดสนมาก

850
00:53:50,852 --> 00:53:54,147
‎สมัยเด็ก แม่ผมไม่สนใจวันเกิดตัวเองเลย

851
00:53:54,231 --> 00:53:57,651
‎เพราะของขวัญอย่างเดียวที่ได้คือไข่ไก่หนึ่งฟอง

852
00:53:58,944 --> 00:54:00,654
‎ชีวิตวัยเด็กของผมต่างออกไปมาก

853
00:54:00,737 --> 00:54:05,533
‎วันเกิดผมจะมีเค้ก ของขวัญ
‎เพื่อนสนิทจะมานอนค้างด้วย

854
00:54:05,617 --> 00:54:08,119
‎ตอนกลางคืนเราจะออกไปปาไข่ใส่บ้านคนอื่น

855
00:54:09,955 --> 00:54:13,375
‎เหลือเชื่อดีนะ
‎พอคิดว่าในหนึ่งรุ่นเรามาไกลแค่ไหน

856
00:54:14,000 --> 00:54:17,379
‎เป็นการก้าวกระโดดเลยนะ
‎จากงานวันเกิดที่มีไข่ฟองเดียว

857
00:54:17,462 --> 00:54:19,714
‎เป็นชีวิตที่ไม่ขาดเหลืออะไรที่ผมมี

858
00:54:21,007 --> 00:54:22,384
‎น่าทึ่งนะครับ

859
00:54:22,467 --> 00:54:25,262
‎ผมรู้สึกขอบคุณมากที่พ่อกับแม่อพยพมา

860
00:54:25,345 --> 00:54:27,013
‎แต่ถึงจะรู้สึกขอบคุณแค่ไหน

861
00:54:27,597 --> 00:54:30,475
‎ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำแบบนั้นเพื่อลูกรึเปล่า

862
00:54:33,603 --> 00:54:36,106
‎มันไม่ค่อยสะดวกนะครับ

863
00:54:37,023 --> 00:54:39,943
‎ต้องทนอะไรมากมาย เสียสละอะไรเยอะแยะ

864
00:54:40,026 --> 00:54:41,111
‎นึกภาพออกไหมครับ

865
00:54:42,445 --> 00:54:44,072
‎ที่ต้องทิ้งบ้านมา

866
00:54:44,864 --> 00:54:47,200
‎ลองคิดดูจริงๆ สักทีว่าอะไรคือการทิ้ง

867
00:54:48,076 --> 00:54:49,369
‎บ้านของเรา

868
00:54:51,246 --> 00:54:54,040
‎ทิ้งครอบครัว ทิ้งเพื่อนๆ ทิ้งชุมชน

869
00:54:54,124 --> 00:54:56,376
‎ทิ้งทุกอย่างที่คุณคุ้นเคย

870
00:54:56,459 --> 00:54:59,879
‎ย้ายไปประเทศที่ไม่รู้จัก ภาษาเขาก็พูดไม่ได้

871
00:54:59,963 --> 00:55:02,757
‎แค่เพื่อให้ลูกหลานได้มีโอกาสมากขึ้น

872
00:55:04,426 --> 00:55:07,012
‎แล้วลูกคุณดันมาเป็นตลกทำสแตนด์อัพ

873
00:55:11,224 --> 00:55:12,600
‎ใจสลายเลยนะ

874
00:55:15,020 --> 00:55:18,815
‎พวกท่านไม่รู้ว่ามีความเสี่ยงนี้อยู่

875
00:55:20,567 --> 00:55:23,069
‎ตอนที่ตัดสินใจว่าจะอยู่ดีหรือจะไปดี

876
00:55:23,153 --> 00:55:26,698
‎พวกท่านไม่รู้เลยว่า
‎ลูกจะโตมาหาทางลำบากเองอยู่ดี

877
00:55:29,909 --> 00:55:32,495
‎อุตส่าห์หาให้ทุกอย่างเพื่อให้ประสบความสำเร็จ

878
00:55:32,579 --> 00:55:35,749
‎แต่ลูกอาจเลือกที่จะลำบากอย่างเต็มใจก็ได้

879
00:55:38,209 --> 00:55:41,296
‎พวกท่านส่งผมเรียนวิทยาลัย
‎ผมได้ปริญญาด้านธุรกิจมา

880
00:55:41,379 --> 00:55:45,633
‎ผมเล่นกับความหวัง
‎และความฝันของพวกท่านจนกระทั่งเรียนจบ

881
00:55:46,551 --> 00:55:48,678
‎แล้วผมก็ "ล้อเล่น"

882
00:55:51,222 --> 00:55:52,599
‎"ผมมีเรื่องตลกล่ะแม่"

883
00:56:07,989 --> 00:56:10,784
‎แม่ผมไม่รู้เลยว่าสแตนด์อัพคอมเมดี้คืออะไร

884
00:56:11,368 --> 00:56:14,287
‎แม่บอกเพื่อนๆ ว่า
‎ผมเป็นเหมือนตัวตลกเวอร์ชันพูดได้

885
00:56:20,835 --> 00:56:23,546
‎แต่พวกท่านภูมิใจในตัวผมนะ
‎ครอบครัวผมภูมิใจในตัวผม

886
00:56:23,630 --> 00:56:25,715
‎ผมเดาเอาครับ พวกท่านยังไม่เคยพูดหรอก

887
00:56:27,342 --> 00:56:31,513
‎ครอบครัวภูมิใจในตัวผมเพราะว่าผมจัดว่าสูง

888
00:56:33,890 --> 00:56:37,185
‎พ่อแม่ที่อพยพมาจะชอบให้ลูกสูงๆ

889
00:56:38,061 --> 00:56:39,771
‎ไม่มีอะไรชอบกว่านี้

890
00:56:39,854 --> 00:56:41,648
‎พวกท่านมองว่านั่นคือความก้าวหน้า

891
00:56:41,731 --> 00:56:44,526
‎เป็นการยืนยันว่าตัวเองตัดสินใจถูกแล้ว

892
00:56:44,609 --> 00:56:49,072
‎เป็นเครื่องบ่งชี้ว่าลูกได้รับสารอาหาร
‎ที่ตัวเองไม่เคยได้

893
00:56:50,323 --> 00:56:52,867
‎ตอนนี้ก็ให้ลูกไปขโมยผลไม้ที่อยู่สูงหน่อยได้แล้ว

894
00:56:58,790 --> 00:56:59,624
‎ผมรู้สึกขอบคุณครับ

895
00:56:59,707 --> 00:57:01,793
‎ผมอยากทำให้พวกท่านภูมิใจ จริงๆ

896
00:57:03,336 --> 00:57:05,547
‎วงการนี้ยากครับ ผมพยายามดันตัวไปข้างหน้า

897
00:57:05,630 --> 00:57:09,050
‎พยายามทำสิ่งที่คิดเอาเองว่าผู้ใหญ่น่าจะต้องทำ

898
00:57:09,134 --> 00:57:12,220
‎ไม่นานมานี้ผมเริ่มหาข้อมูลกับสิ่งที่คนเรียกว่า

899
00:57:12,846 --> 00:57:15,640
‎"อสังหาริมทรัพย์"

900
00:57:17,809 --> 00:57:19,811
‎ใช่ครับ เพราะผมเก็บเงินได้นิดหน่อย

901
00:57:19,894 --> 00:57:22,021
‎แล้วก็หลงเชื่อว่าน่าจะถึงเวลาแล้ว

902
00:57:22,105 --> 00:57:24,607
‎ที่ผมจะคิดเรื่องการซื้อบ้านที่ลอสแอนเจลิส

903
00:57:24,691 --> 00:57:26,276
‎ผมอาจพอเอื้อมถึงก็ได้

904
00:57:26,359 --> 00:57:28,445
‎ผมก็เลยหาข้อมูลดู ปรากฏว่า

905
00:57:28,528 --> 00:57:30,530
‎ผมต้องกู้เงินอีกล้านดอลลาร์

906
00:57:32,157 --> 00:57:33,950
‎ผมยังใหม่และยังไม่รู้อะไรในวงการนี้

907
00:57:34,033 --> 00:57:37,704
‎แต่ถ้าผมต้องกู้เงินหนึ่งล้านมาซื้อบ้าน
‎มันทำให้รู้สึกว่า…

908
00:57:38,621 --> 00:57:39,998
‎ว่าผมซื้อบ้านไม่ไหว

909
00:57:43,460 --> 00:57:46,671
‎นายหน้าผมบอกว่า
‎"เรื่องเล็ก เราจะช่วยคุณยื่นจำนองเอง"

910
00:57:46,754 --> 00:57:48,923
‎ผมก็เลย โอเคได้ ผมจะยื่นใบสมัคร

911
00:57:49,007 --> 00:57:51,342
‎ขอสินเชื่อที่เรียกว่าจัมโบ้

912
00:57:51,426 --> 00:57:52,635
‎เป็นศัพท์เทคนิคครับ

913
00:57:52,719 --> 00:57:56,097
‎ในใบสมัครมันเขียนไว้ เจ ยู เอ็ม บี โอ จัมโบ้

914
00:57:57,599 --> 00:57:59,058
‎เรารู้ว่าเงินก้อนนี้เยอะแน่

915
00:57:59,142 --> 00:58:02,270
‎ถ้าคนในวงการใช้คำเรียกแบบการ์ตูน

916
00:58:05,482 --> 00:58:09,694
‎ถ้าคุณอยากได้รับสิทธิ์กู้จัมโบ้
‎เงินดาวน์คุณก็ต้องเยอะโอ้โห

917
00:58:17,619 --> 00:58:19,746
‎ที่ไม่น่าเชื่อคือมีคนอนุมัติครับ

918
00:58:20,914 --> 00:58:23,875
‎ผมได้รับอนุมัติให้กู้ยืมจัมโบ้อย่างไม่น่าเชื่อ
‎ผมช็อคไปเลย

919
00:58:23,958 --> 00:58:25,210
‎ตอนที่เห็นเอกสาร ผม…

920
00:58:29,214 --> 00:58:30,840
‎พวกเขาคิดว่าผมจ่ายไหว

921
00:58:31,549 --> 00:58:35,220
‎พวกเขาคิดว่าผมจ่ายเงินหนึ่งล้าน
‎กับดอกเบี้ยอีกเก้าแสนไหว

922
00:58:35,303 --> 00:58:39,682
‎นั่นสองล้านดอลลาร์นะครับ
‎ที่พวกเขาคิดว่าผมจ่ายให้ได้ในช่วงชีวิตนี้

923
00:58:40,975 --> 00:58:42,977
‎พวกเขารู้อะไรที่ผมไม่รู้แล้วล่ะ

924
00:58:44,938 --> 00:58:46,523
‎ก็ถือเป็นกำลังใจนะ

925
00:58:46,606 --> 00:58:48,566
‎ผมไม่ซื้อบ้านหรอก แต่ในฐานะนักแสดงตลก

926
00:58:48,650 --> 00:58:51,069
‎ผมชอบเวลาคนแปลกหน้าให้การรับรองครับ

927
00:58:54,239 --> 00:58:55,698
‎ผมสงสัยมาตลอด

928
00:58:55,782 --> 00:58:57,492
‎ว่าเจ้าหน้าที่สินเชื่อคนนั้นคือใคร

929
00:58:58,493 --> 00:59:01,538
‎ใครกันนะ ที่ทำงานที่ธนาคารนั้น
‎คอยตรวจสอบใบสมัคร

930
00:59:01,621 --> 00:59:04,457
‎แบบ "เช็ง หวัง
‎อายุ 42 ปี ชาวอเมริกันไต้หวัน

931
00:59:04,541 --> 00:59:07,126
‎พยายามประกอบอาชีพเป็นนักแสดงตลก"

932
00:59:09,420 --> 00:59:10,755
‎ไม่น่าเดิมพันด้วยเท่าไหร่

933
00:59:12,507 --> 00:59:13,925
‎แต่วันนี้เราจะลองดู

934
00:59:16,427 --> 00:59:18,596
‎ผมเช็ง หวังครับ ขอบคุณทุกคนมากครับ

935
00:59:22,308 --> 00:59:23,560
‎ขอบคุณครับ ทุกคน

936
00:59:24,435 --> 00:59:25,353
‎ซาบซึ้งมากครับ

937
00:59:26,062 --> 00:59:28,314
‎โชคดีครับ รักทุกคน

938
00:59:28,898 --> 00:59:29,857
‎ดูแลตัวเองด้วย

939
00:59:48,376 --> 00:59:52,297
‎(คำบรรยายโดย อัจฉริยา สุกใส)