Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Następny, proszę.
Dzień dobry.
Następny, proszę.
Wszyscy na ziemię!
Cholera.
Nie zgrywać bohaterów! Leżeć!
Nie strzelaj.
Na ziemię!
- Nie strzelaj. - Jazda.
Ruchy.
A ty dokąd? Leżeć!
Cholera!
Panie i panowie, to nie jest napad.
Zachowajcie spokój, a wrócicie do domu.
DZIEŃ WCZEŚNIEJ
Nazywam się Calvin Khumalo.
Urodziłem się w Mabopane, gdzie bieżąca woda to luksus.
Ja i moi towarzysze dorastaliśmy w RPA, w czasach apartheidu,
w najbardziej nierównym społeczeństwie na świecie.
Dołączyliśmy do ruchu wyzwolenia po zamieszkach z 16 czerwca,
w których zginęło wielu naszych rówieśników.
Gdy większość naszych przywódców trafiła do więzienia lub na wygnanie,
młodzi uznali, że to oni muszą położyć kres
temu nieetycznemu systemowi.
Naszym celem był całkowity paraliż kraju.
Reżim białej mniejszości pozostawił nam tylko jeden wybór:
przemoc.
Rozkazy z naczelnego dowództwa były proste:
sabotaż strategicznych punktów w stolicy
bez ofiar cywilnych.
Taki był plan.
Seahorse dostarcza ropę Południowoafrykańskim Siłom Obrony.
Bez ropy…
Stracą władzę.
Podłożymy ładunki wybuchowe i rozwalimy jak najwięcej zbiorników.
Nie muszę wam mówić, że jeśli nas złapią,
to nie czeka nas więzienie.
Tylko sznur.
Ciężarówka zaraz powinna tu być.
Ruszamy na sygnał kierowcy, szybko.
PIEKARNIA
Panowie, dwie minuty.
Terra! Szybciej!
Mamy mało czasu.
Nie wytrzymam!
- Terra… - Mbali!
Wsiadaj!
Jak trzeba, to trzeba.
Spóźnia się.
- Niedobrze. - Nie możemy iść pieszo?
Bez kierowcy nie wejdziemy.
To na pewno tutaj? Błędy się zdarzają.
Khumalo nie popełnia błędów.
Dobra.
Już od dawna nie możemy namierzyć tych gości,
a oni, zamiast uciec, wracają do stolicy,
jednego z najlepiej chronionych miast w kraju.
To nie ma sensu.
Ma, i to sporo.
To ich arena.
Centrum ich walki.
Czas na wiadomości.
Wczorajszy wybuch w elektrowni Rooiwal w okolicach Pretorii
pozbawił prądu tysiące domów
i spowodował straty warte miliony randów.
To ostatni z serii aktów sabotażu dokonanych przez terrorystów,
które wstrząsnęły wielkimi miastami…
Koniec z tym.
Dalej, MK!
Kapitan Langerman prosi o informacje…
Ekipa MK!
Dalej, MK!
…pod numerem 012-555-2670.
A ty dokąd?
Jeden wysiadł.
Szykujcie się!
Wycofajcie się! Idzie w waszą stronę!
Czarna kobieta pali w miejscu publicznym…
Akurat.
Co jest?
- Wsiadajcie. Jedziemy. - Kierowca!
Ruszajmy.
Robimy to czy nie?
- To nie on. - Co?
To nie nasz kierowca.
- A kto? - Coś jest nie tak.
- Coś nie gra. - Czuję to.
Czuję to.
Wsiadajcie.
Piekarko…
Bezdomny.
Piekarko, chyba chcą uciec.
Przerwać misję!
- Jazda! - Wkroczcie.
Hej!
Nie strzelajcie, chcę ich żywych!
Jazda!
- Masego! - Bierzcie broń!
Ruszaj!
- Jazda, Masego! - Ruchy!
- Ruszaj! - Masego!
Za nimi!
- Jedź. - Szybciej!
Skręć tutaj.
Dawaj, stary!
Szybciej!
Nie da się szybciej?
Spieprzaj! Zabiję cię!
Co teraz?
Nie zwalniaj.
Zabierz to stąd! Z drogi!
Chyba ich zgubiliśmy.
Jazda!
Chce nas zabić. Szybciej!
Jedź!
Kto to jest?
Postój taksówek!
Ominąłeś!
Wycofaj.
Dalej!
Wjeżdżaj, bracie!
Wrobili nas.
- Jedź, Masego! - Bierzcie broń!
Jedź!
Towarzysze.
Straciliśmy towarzysza Masego.
Musimy iść.
Dalej, towarzysze. Musimy znaleźć wyjście.
Masego?
Masego! Obudź się! Co ty wyprawiasz?
Masego, nie rób mi tego!
Masego, błagam.
Terra, musimy iść.
- Idź, ja z nim zostanę. - Terra, musimy iść.
Szybko, idź.
Terra… Mbali. Musimy iść.
Mbali!
Walcie się!
Terra! Musimy uciekać!
Chodźmy.
Szybko!
To chyba Pieter!
Pieter, jesteś cały?
Czysto.
Oddycha.
Trzymaj się, stary.
Pretoria Post.
Ta sama furgonetka, co przy elektrowni.
Trzymaj się, już jadą.
Zostawili jednego.
Przeszukajcie cały budynek!
Sprawdźcie każdy kąt!
Muszą gdzieś tu być! Dawać tu wszystkich! Sprawdźcie auta!
Tędy!
Ślepy zaułek!
Tutaj!
Wynośmy się stąd!
Dobra.
- Wiejcie! - Jazda!
Szybciej!
Jeden za drugim!
Szybciej!
Z drogi!
Szybciej!
- Szybciej, chłopaki! - Uciekaj!
Khumalo!
Calvin!
Inhalator!
Calvin, możesz biec?
Szybko!
Kryć się!
Padły strzały!
Idziemy!
Wiejcie!
Dalej!
Cholera, pusto!
Tędy.
Z drogi!
Jazda!
Calvin!
Aldo!
Dalej!
Chodź, Aldo.
Dobrze.
Na ziemię!
Z drogi!
Wszyscy na ziemię!
Jazda!
To oni!
W lewo!
Wszyscy na ziemię!
Z drogi!
Odwrót!
Co to za gówno?
Otoczyli nas.
Boże!
Z drogi!
Proszę uciekać!
Jazda!
Wstrzymać ogień!
Zabezpiecz drzwi.
Następny, proszę.
To bank.
Co robimy, panowie?
Niedobrze.
Uspokój się.
Terra, idź w tamtą stronę.
Aldo, ty tam.
Możesz przestać?
To obrzydliwe.
Cześć, ślicznotko.
Pomyliłeś kolejkę.
Przeciwnie.
Stoję we właściwej.
Jestem Cornelius Washington.
Nieładnie.
Co ty wyprawiasz, chłopcze?
Słucham? Kogo nazywasz chłopcem?
Nie zgrywaj głupka. Nie ta kolejka.
Tylko biali. Czarni tam.
Zabieraj te łapy. Jestem Amerykaninem.
Czyżby?
Teraz jesteś w Afryce, chłopcze!
To Amerykanin, który dzwonił wczoraj.
No raczej. Daj spokój, facet.
Nie mówiłaś, że jest czarny.
A musiałam?
Zostaw go, Johan.
Przepraszam, panie Washington.
Nie ma sprawy.
Jestem z Tuscaloosy w Alabamie.
Ciągle mam do czynienia z durnymi wieśniakami.
Dziękuję za zrozumienie.
Uwaga, wszyscy.
Przestępcy wzięli zakładników.
Nikt nie wchodzi i nie wychodzi.
Tam będzie stanowisko dowodzenia.
Schoeman, telefony.
Dzień dobry.
Następny, proszę.
Kapitanie, strzelają do zakładników.
Jeszcze nie. Za wcześnie.
Załatw mi megafon.
Wszyscy na ziemię!
Nie zgrywać bohaterów!
Ruchy!
Leżeć!
Chodź tutaj.
Na ziemię!
- Nie strzelaj. - Jazda.
Na ziemię!
A ty dokąd?
Panie i panowie,
to nie jest napad.
Zachowajcie spokój, a wrócicie do domu.
Wytrwamy!
- Ruchy! - Dobrze.
Dawaj to.
Dobrze, tylko nie strzelaj. Mam dwuletnią córkę.
Chcesz ją jeszcze zobaczyć? Bez numerów.
- Dobrze. Przepraszam. - Jazda.
Wstawać!
Nie rób mi krzywdy.
Pieniądze są w skarbcu, weźcie je. Tylko nikogo nie krzywdźcie.
Rusz się.
- Dobrze. - Już.
Szybciej.
Pokażę ci, gdzie jest skarbiec.
To nie jest napad.
A co?
Jak ci na imię?
Christine. Jestem kierowniczką.
Kierowniczka Christine.
Macie tylne wyjście?
Nie, tylko główne.
Rusz się.
Ruchy!
Dobra.
Wstawać!
Na ziemię!
Nie tam, tam. Jazda!
Siadać.
Co z tobą?
Ta jest chyba tępa.
Ciebie też to dotyczy.
- Podłoga jest brudna. - Siadaj!
Nie wkurzaj mnie.
Ruszać się!
Wy też, paniusie!
Kapitanie?
Kapitanie? Chyba coś mamy.
Tak?
Nie ruszę się stąd.
- Co to za jedna? - Jakaś Jane.
Twierdzi, że jest krewną kierowniczki.
Białej kobiety o imieniu Christine.
Chce pomóc. Co pan na to?
Niech będzie w pobliżu. Może się przydać.
Nie mogę tu umrzeć.
Khensani jest w ciąży.
Wiem.
Nie myśl o tym.
Erasmus…
Ktoś zdradził.
Khumalo ma wiele do wyjaśnienia.
Czy ja wiem? To na pewno nie Calvin.
To kto?
Sprzedał nas ktoś z dowództwa.
Chcę odpowiedzi.
I to teraz.
Cholera!
Odstrzelcie każdego, kto podejdzie do tych okien!
Calvin Khumalo, Aldo Erasmus, Mbali Terra Mabunda.
Otoczyliśmy budynek.
Skąd zna nasze nazwiska?
Nazwiska? Skąd wiedział o naszej misji?
Oddajcie broń i wyjdźcie z rękami nad głową.
Może kierowca?
Nie. Kierowca wiedział tylko,
że ma się z nami spotkać i wwieźć do środka.
A on wiedział wszystko.
Ktoś musiał mu powiedzieć.
Powtarzam: otoczyliśmy budynek.
Nie patrzcie tak na mnie.
Straciłam dziś Masego. Nawet mnie nie wkurzajcie.
Nie byliśmy jedynym oddziałem.
Wyjdźcie z rękami w górze.
Co zrobimy?
Wyjdziemy stąd.
Calvin Khumalo?
Tu kapitan Langerman z policji.
Spotkaliśmy się przed bankiem.
Mów po angielsku.
- Skąd znasz nasze nazwiska? - Śledzimy was od miesięcy.
Wiemy, że odpowiadacie za Rooiwal.
Południowoafrykańczyk, który nie zna afrykanerskiego?
A ty znasz zuluski?
Nie.
Żyjecie tu od 400 lat i nie nauczyliście się miejscowego języka.
- Taki z ciebie Południowoafrykańczyk? - Nie ulegajmy wrogości.
Za późno, kapitanie.
Musisz coś zrozumieć.
Jesteśmy w Pretorii.
Przejmując ten plac i ten bank,
plujecie w twarz Afrykanerom.
W dupie mam Afrykanerów.
Zniszczyli moją rodzinę i wiele innych.
Mówię tylko, że to my dwaj musimy wypracować rozwiązanie.
Spokojnie i szybko.
Inaczej źle się to skończy.
Dla wszystkich.
Posłuchaj.
Powiem ci, co się stanie.
Ja i moi towarzysze wyjdziemy stąd bezpiecznie.
Chyba że mamy zacząć wyrzucać ciała.
Nie.
Nikt nie musi ucierpieć.
Dam ci, czego chcesz.
Chcę helikopter.
I nieuzbrojonego pilota.
Polecimy bezpiecznie w wybrane miejsce,
które pilot pozna później. Żadnych sztuczek.
Zrozumiano?
Dobrze.
Kapitanie,
mamy tu amerykańskiego obywatela.
Poleci z nami.
Macie 20 minut.
Szykujcie się do wyjścia.
Kapitanie!
Nie teraz.
Kapitanie!
Może być tutaj?
Idealnie.
Z całym szacunkiem…
to się może skończyć niezłym bałaganem.
Lepiej tutaj, niż w banku.
Załatw mi helikopter. Muszą wyjść na zewnątrz.
Hej, bracie.
Wszystko w porządku?
Wyjdziemy stąd.
Już niedługo.
Wrócisz do Khensani.
Naprawdę w to wierzysz?
Niedługo przytulisz swoje dziecko.
Daj spokój, Aldo.
Wiem, że mamy za sobą ciężki dzień.
Straciliśmy Masego, ale…
bywało już znacznie gorzej.
A Terra jeszcze nikogo nie zabiła, więc…
będzie dobrze.
Wracajmy do domu.
Panie i panowie.
Dziękujemy wam za miłą współpracę.
Przepraszamy za wszelkie niedogodności.
Nie chcieliśmy tu trafić, ale tak się stało.
Niestety, jeśli ja i moi towarzysze mamy stąd odlecieć,
będziemy potrzebowali
ochotnika.
Jestem czarny, tak jak ty.
Nie mam z tym nic wspólnego.
Nagle jesteś czarny?
Ale masz rację,
jesteś czarny.
Tak jak ja.
Ty będziesz naszym Amerykaninem.
Cele opuszczają bank.
Powoli.
Idą w stronę helikoptera.
Terra!
- Od kiedy jesteś gliną? - Nie jestem.
To francuski Alouette z 1964 roku, jak z Matoli.
Znasz się na rzeczy.
To blizna z Matoli.
Nie próbuj żadnych sztuczek. Jazda.
Idziemy.
Cele wchodzą do helikoptera.
Przyjąłem. Wszystko gotowe.
Wsiadajcie.
Lećmy.
Coś tu nie gra.
Aldo, właź!
Calvin, ja…
Co ty robisz?
Schoeman, co mówią?
Aldo, chodźmy!
Aldo, zaufaj mi! Chodź, lecimy.
- Za łatwo poszło. - Właź!
Calvin!
Strzelaj!
Zakładnik ucieka.
- Nie strzelać! - Wstawaj!
Strzelaj!
Nie strzelać!
Wyłaź, psie!
Jazda!
Wracamy do banku! Szybko!
Zakładnik w białej koszuli jest Burem.
Czemu nie strzelacie?
Wstrzymać ogień.
Nawaliłeś, kapitanie!
Widzę cię! Nawaliłeś!
- Co się stało? - Dobrze wiesz!
Cholera!
Właź tu, psie.
Jazda!
Odsunąć się!
Jazda!
Siadać!
Zostałeś sam. Słyszysz?
Zostałeś sam.
- Nie! - Schoeman?
Straciliśmy sygnał.
Trzy siódemki? Czarny rasista?
To nie tak.
Jesteś śmieciem.
Jazda. Na podłogę!
Wiedziałem, że nie pozwolą nam odlecieć.
Przepraszam.
Powinienem był cię posłuchać.
Przepraszasz?
Już ja cię przeproszę, sukinsynu!
Sama mogłam cię zabić!
A co z Masego?
- Ty samolubny gnoju! - Idź do diabła!
Co?
- Pokażę ci piekło. - Dość!
Terra, proszę. Rozumiem cię.
Ten pies prawie nas zabił.
Już byśmy nie żyli, gdyby nie on.
Proszę…
Ja krwawię.
Wstawaj!
Terra!
Co robisz?
Właź tam.
Idziemy.
Twardziele z bronią?
Jesteście zwykłą bandą terrorystów.
Wstawaj.
Pracujesz dla białych? Wstawaj!
Kto na nas nakablował?
Na kolana, do cholery!
- Kto na nas nakablował? - Nie…
- Gadaj! - Nie wiem!
Łżesz jak pies!
Nie wiem.
Jestem tylko pilotem.
Terra.
Masego zginął przez takich jak on.
Terra…
Idź ochłonąć.
Policja wiedziała o misji w Seahorse,
bo ktoś im powiedział.
Moim zdaniem masz dwie opcje.
Albo nic nie powiesz i tutaj umrzesz,
albo zdradzisz informatora
i przeżyjesz.
Nic nie wiem.
Nie brałem udziału w operacji.
Byłeś uzbrojony.
Wsadzili broń do helikoptera, żebym mógł was załatwić
po podaniu lokalizacji.
Czekaliby na was.
Urządzili zasadzkę.
Na rozkaz brygadiera.
Musisz zrozumieć jedną rzecz.
Po wszystkim czeka was jedna z dwóch rzeczy.
Więzienie
albo śmierć.
Znaleźli podsłuch.
A myślałem, że gorzej już być nie może.
No tak.
Zjawił się Krokodylek.
Kapitanie Langerman.
Panie brygadierze.
Wielki Krokodyl chce się spotkać. Żąda krwi.
Pracujemy nad tym od miesięcy.
Nie mówię do ciebie.
Co to jest?
Helikopter.
Tyle sam widzę.
Co on tu robi? Przed pomnikiem Paula Krugera?
Zabierzcie go.
A, właśnie…
Sprawdziliście listę pracowników?
Córka ministra sprawiedliwości, Christine, jest jedną z zakładników.
Naprawdę?
Tak, Schoeman.
Naprawdę.
Dlatego tu jestem.
Ja, te wszystkie konie, psy, broń, żołnierze i cała reszta.
Dość tego gówna.
Rozumiemy się, kapitanie?
Co masz w tej walizce?
A jak myślisz?
Czekaj.
Może się jakoś dogadamy?
Chcesz forsę?
Dobra.
Proszę bardzo.
Nie chcę twoich pieniędzy.
Daj spokój. Kto nie chce pieniędzy? Organizuję walki bokserskie.
Pamiętasz walkę Johna Tate’a z Gerriem Coetzee?
A Nelson Mandela? Jego chyba znasz?
Jest bokserem.
Wypuść mnie.
I to jest myśl.
Tak?
- Hej! - Spokojnie.
Co jest?
Mam plan.
To mamy umowę czy nie?
Siadaj.
Przepraszam. Kiedy stąd wyjedziemy?
Ci ludzie potrzebują jedzenia i wody. Muszą skorzystać z toalety.
Co to za plan?
- Nie wypuszczą nas. - Nie poddam się.
Nie o to mi chodzi.
Zastanówcie się.
Od początku próbują nas zabić.
Wiem, że nigdy was nie zawiodłem.
Aż do dzisiaj.
To może być nasza ostatnia misja.
Ale…
jeśli nasze życie nie jest nic warte,
może uda nam się ocalić inne, bezcenne.
Calvin.
Calvin!
Premier nie będzie negocjował.
Próbowaliśmy już tego.
Znowu zaczynasz.
Tak, próbowaliśmy.
Dla nas. Jasne?
A jeśli zmienimy to w ruch?
Ruch? Potrzebujemy zgody dowództwa.
Tutaj my jesteśmy dowództwem.
Nie poddamy się.
Nie wycofamy.
25 STYCZNIA
Calvin?
Mówiłem, że niespełnienie moich żądań przyniesie konsekwencje.
O czym ty mówisz?
Spełniłem je. Dostarczyłem ci helikopter.
Helikopter?
To nie był helikopter, tylko pułapka.
Nie chcę waszego helikoptera.
To jak chcesz stamtąd wyjść?
Wiesz co?
Nie chcę.
To czego chcesz?
Spotkajmy się przy drzwiach.
Musisz ze mną porozmawiać.
Powiedz, czego chcesz.
Wolności.
Natychmiastowego uwolnienia Nelsona Rolihlahli Mandeli.
Wycofacie zarzuty.
Chcemy ułaskawienia od premiera,
na piśmie.
Mandela?
Masz godzinę, żeby dostarczyć mi podpisane ułaskawienie.
Godzinę później macie go wypuścić, na oczach wszystkich.
Wtedy ja i moi towarzysze się poddamy.
To będzie trudne.
Trudne?
Nie rozumiesz.
Ile kosztuje wolność, kapitanie?
Nie wiem.
Wszystko.
Masz godzinę.
Myślisz, że to zrobi?
Nie pozostawimy im wyjścia.
Trzeba ich porządnie zmotywować.
TERAZ SILNIEJSI O 1 000 000 000
Więc to zróbmy.
Panie Boże,
modlimy się do ciebie…
by nikomu nic się nie stało, bez względu na stronę.
Pomóż nam bezpiecznie stąd wyjść.
Żeby Ernie mógł świętować drugie urodziny swojej córki, Karmen.
Modlimy się też za Amandę i jej nienarodzone dziecko, Simona.
Twoje jest królestwo, potęga i chwała.
- Amen. - Amen.
Amen.
Dziękuję.
Żądają uwolnienia Nelsona Mandeli.
W zamian wypuszczą zakładników
i poddadzą się.
Co ci jest?
Nie mogę oddychać.
Dobra, usiądź.
Już dobrze.
Czujesz się lepiej?
Nic mi nie jest.
W porządku, chodźmy.
Ukochana.
Terra.
Masz na imię Terra, tak?
Czego chcesz?
Proszę, mamy tu kobietę w ciąży.
To nieludzkie. Nie możecie nas tu trzymać.
Co z tobą?
Zrób coś.
Siadaj.
Bo co?
Nie dosłyszałam.
Mówiłeś coś?
Wszystkie smoluchy są takie same.
Same bandziory.
Johan.
Wstawaj.
Użyj jeszcze raz słowa „smoluch”.
Powiedz „smoluch”.
Nie mówił poważnie.
Następnym razem…
trzymaj gębę na kłódkę, jasne?
Posłuchaj.
Jesteśmy spragnieni i głodni.
- A ja mam dziś lot. - Dziewczyny…
Uspokójcie się, proszę.
Pracujemy nad tym. Dobrze?
Cholera.
Idź.
Mam nadzieję, że masz już ułaskawienie.
Wiesz, że niczego nie wykluczamy,
ale takie rzeczy trwają.
Takich ludzi jak Mandela nie da się uwolnić ot tak.
Za słabo się starasz.
Halo?
Calvin!
Co ty wyprawiasz?
Khumalo, co robisz?
Khumalo, powiedz coś!
Wstawaj.
Po co?
- Wstawaj. - Wstawaj.
Nie po to tu przyjechałem.
To jakieś jaja.
Idziemy.
- Rany. - Bierz wózek.
- Ruchy. - Idź.
Aldo, karabin.
Pilnuj ich.
Brygadierze, wychodzą. Drzwi się otwierają.
Mam czysty strzał.
Wstrzymać ogień.
Wychodzą, robimy postępy.
Kto to?
Załatwmy ich teraz.
Nie, coś tu jest nie tak.
To oni. Wyszli.
Zastrzel ich.
Jeden z nich nie jest podejrzanym.
Tego nie powiedziałem. Wydałem ci rozkaz.
Zastrzel drani.
Calvin jest przebiegły.
Trzymaj!
Nie narażałby się tak.
Ten człowiek może być zakładnikiem.
Rozlej to.
Proszę posłuchać, kapitanie.
Wydałem panu rozkaz.
Brygadierze, mamy zgodę? Mam czysty strzał.
Nie strzelać bez mojej zgody.
- Langerman… - Pogadam z nim.
Langerman!
Rozlewaj!
Co to ma znaczyć?
Czas minął, kapitanie.
Szybciej. A teraz podpal.
Podpal!
Dlaczego to robisz?
- Po co? - Podpal.
Proszę zaczekać.
To wielkie nieporozumienie. Zaczekajcie.
- Podpalaj! - Nie chcę kłopotów.
To nie moja sprawa.
- Błąd. - Nie jestem stąd.
Jesteś w domu.
- Jazda! - To Amerykanin.
Jestem Amerykaninem! Organizuję walki bokserskie!
Nie powinno mnie tu być. Zabierzcie mnie stąd!
Zamknij się! Posłuchaj.
Mówię ostatni raz.
Podpal to!
Proszę, zrób to.
Pozwolenie na strzał?
Uwolnić Nelsona Mandelę!
- Mam go na muszce! - Nie!
Uwolnić Nelsona Mandelę!
Zastrzelmy go!
Nie strzelać! Negocjujemy!
Uwolnić Nelsona Mandelę!
Muszą go uwolnić!
Uwolnić Nelsona Mandelę!
Uwolnić go!
Uwolnić Mandelę!
Do środka, już!
Calvinie, uwolnij część zakładników.
To będzie oznaką dobrej woli.
Chyba nie rozumiesz, o czym mówię.
Odezwij się, gdy zdobędziesz ułaskawienie.
Inaczej będę palił coraz więcej pieniędzy.
A gdy forsa się skończy…
Wiesz, co się stanie.
Uwolnić Nelsona Mandelę! Uwolnić go!
Władza dla ludu!
Prawie wywołałeś międzynarodowy incydent.
To był amerykański zakładnik.
Przecież jest czarny.
Mam gdzieś to, że jest Amerykaninem.
Uciszcie ich.
Pozbądźcie się tego zamieszania. Nie chcę ich słuchać!
Władza dla ludu!
To nie było spoko.
Wiem, że chcecie wolności,
ale wolność kosztuje.
Ja za nią nie zapłacę.
Więc kto?
Chyba nie rozumiesz.
Wszyscy musimy zrzucić kajdany.
Daruj sobie.
Ten kapitan to niezły gnój.
Słowo daję…
Mam gdzieś to, co mówi Khumalo. Chcę pomścić Masego i to zrobię.
Kapitan Langerman dostanie za swoje.
Gwarantuję.
Przepraszam.
Krwawię. Muszę iść do łazienki.
Zajmij się tym psem, zanim go zabiję.
- Wstawaj. - Co tam się stało?
Prawie mnie postrzelili.
Mówili o uwolnieniu Mandeli.
- Kazali mi spalić pieniądze. - Co?
Porozmawiam z nim.
Oszalałaś? Co ty wyprawiasz?
Idę z tobą, paniusiu.
- Musimy porozmawiać. - O czym?
Nie dostaliśmy jeszcze jedzenia ani wody.
Są już w drodze.
Gdy weszliście do tego banku,
zniszczyliście wszystkim życie, w tym sobie.
Ja zniszczyłem wszystkim życie? Ja?
To nie przeze mnie stoisz nie w tej kolejce.
- To nie powinno mieć znaczenia. - Racja.
Ale w naszym kraju ma, dla takich jak my.
I tu się mylisz.
Ja i ty…
nie jesteśmy podobni.
Bardziej, niż chciałabyś przyznać.
Znam takich jak ty.
Masz się za wyjątkowego.
Ale to nieprawda.
Kogoś ci to przypomina?
Może i masz rację. Ale to nie zmienia faktu,
że próbujesz tu dokonać niemożliwego.
„Wszystko wydaje się niemożliwe, póki się tego nie zrobi”.
To bardzo mądre i piękne słowa.
Ale jaki masz plan?
To jest mój plan.
Palenie pieniędzy?
Jak się stąd wydostaniecie?
Policja uważa Mandelę za najgroźniejszego terrorystę.
Spal tu wszystko. Oni go nie wypuszczą.
Nie muszę się przed wami tłumaczyć.
A teraz usiądźcie!
Jazda!
A mądrym człowiekiem, który wypowiedział te słowa,
jest Nelson Mandela.
To jego chcemy uwolnić.
Usiądźcie.
Prędzej czy później policja tu wejdzie.
A wtedy zabiją ciebie i wszystkich pozostałych.
Ja nie chcę oberwać.
- Wtedy… - Gówno mnie to obchodzi.
A powinno cię obchodzić.
Sam cię zabiję, jeśli się stąd nie ruszysz.
Idziemy.
Gdy zaczniecie wypuszczać zakładników,
mam wyjść z pierwszą grupą.
Niby czemu?
Bo jeśli nie, Aldo…
powiem twoim przyjaciołom, kto jest prawdziwym informatorem.
Nie zapomnij o naszej umowie.
Wiemy, gdzie jest twoja żona.
Wiesz co?
Masz rację.
Przyjaciół…
trzyma się blisko.
Mojej rodzinie się nie grozi.
Aldo!
Aldo.
Co się stało?
Próbował mnie zabić.
Dobra.
Wstawaj.
Nie mogą się dowiedzieć.
Bo wtedy zaatakują bank.
Przenieśmy go.
Weź go za nogi.
Masz krew na rękach.
Umyj je.
- Chcemy jedzenia i wody. - Mogę załatwić.
Ale chcę czegoś w zamian.
Dwoje zakładników.
Czworo.
Dwoje.
Dobrze.
Ale jedną z nich ma być Christine.
Dlaczego?
Co w niej takiego wyjątkowego?
Nic.
Bank chce zapewnić bezpieczeństwo swojej kierowniczce.
Standardowa procedura.
Dostarczcie jedzenie i wodę.
Przywieźli jedzenie i wodę.
Ty wyjdziesz pierwsza.
Wstawaj.
Postępujesz właściwie, synu.
Policja prosi o wypuszczenie ciebie, Christine.
Wiesz dlaczego?
Nie mam pojęcia.
Dobrze, możesz iść.
Nie wyjdę stąd.
Christine, co ty robisz?
W takim razie ja ją zastąpię. Podaj mi torebkę.
Siadaj.
Christine, lepiej idź, zanim zmienię zdanie.
Nie zostawię tutaj tych ludzi.
Odpowiadam za nich. Nie mogę ich porzucić.
Susan może iść za mnie.
Ernie.
Pomożesz mi z jedzeniem.
Wychodźcie.
Do zobaczenia.
Gdzie jest Christine?
Nie chce wyjść.
Dlaczego?
Skąd mam wiedzieć? Może jej się spodobało.
Wydałem wam dwie zakładniczki. Dostarczcie ułaskawienie!
Ruchy.
Gdzie jest Christine?
Nie chce wyjść z banku.
Cholera.
Kapitanie, może wykorzystamy tę staruszkę?
Nie.
Czemu nie?
Bo ja tak mówię.
Mogłaby przekonać Christine do wyjścia.
Coś wam wyjaśnię.
Chcecie zrobić bohaterkę ze sprzątaczki przy kamerach państwowej telewizji?
Mamy wyjść na desperatów?
Kurwa.
Kapitanie!
Pański plan nie działa? Mój zadziała.
Wyłaź. Koniec przerwy na toaletę.
Sznurówki.
Hej.
Szybciej. Nie ociągaj się.
- Rzuć broń. - Hej!
- Rzućcie broń! - Odłóż to.
Macie rzucić broń!
- Bo go zabiję! - Spokojnie.
Zrobię to! Rzućcie broń!
Rzućcie broń!
Zabiję go!
- Spójrz na mnie! - Uspokój się.
Cofam się! Odkładam broń!
- Zabiję go! - Dobra!
Odkładam broń!
Słyszysz? Odkładamy broń!
Strzelają. Jazda!
Terra, czekaj.
Wszystko wystrzelałeś.
Khumalo, zastrzel go!
Wróg jest tam. Nie zabijamy cywilów.
Ale jeśli to się powtórzy, poniesiecie konsekwencje.
Rozumiecie? Zachowajcie spokój, a wrócicie do domu.
To nie jest spokój.
Sprawdź, co z Aldem.
- Ernie. - Tak?
Chodź tu.
Właśnie dostałeś awans. Przykuj tam swojego szefa.
Wstawaj, psie.
Spokój!
Na ziemię.
Pokaż mi to.
Nic mi nie jest.
Przepraszam.
Co?
Możemy jakoś pomóc?
Nie wiem. Zrób, co możesz.
Słyszeliśmy strzały. Co tam się dzieje?
Nikt jeszcze nie ucierpiał.
Ale to może się zmienić.
Kończy ci się czas.
Potrzebuję jeszcze 30 minut.
Nie ma mowy.
Masz 15 minut.
Piętnaście.
Nie teraz.
Dlaczego nie wyszłaś?
Miałaś szansę i z niej nie skorzystałaś.
Chcę tylko pomóc.
Jasne.
Na pewno.
Gdzie ona jest?
Odsuń się od drzwi.
Stąd nie ma wyjścia.
To nie ma nic wspólnego ze mną. Chcę stąd wyjść.
Nie stawiaj warunków.
Czemu miałbym cię nie zabić?
Co?
Zabijesz mnie jak tego pilota? Śmiało.
Pewnie miałaś białych rodziców.
Białych przyjaciół. Zawsze mówiłaś po angielsku.
- Skąd…? - Nieważne.
Rzecz w tym,
że możesz się ukryć za swoją historią.
Twój wygląd ci na to pozwala.
Wykorzystujesz swoje przywileje i pieniądze, by utrzymać pozory.
Ale nie ukryjesz tego, kim naprawdę jesteś.
Nie znasz mnie!
Myślisz, że łatwo jest być mną i wyglądać jak ja?
Ludzie ze mnie szydzą i zastanawiają się, kim jestem.
Nie znasz mnie.
Nic nie wiesz o moich wyborach.
Calvin.
Masz rację.
Nie znam cię.
Pilot zginął, bo zaatakował.
Ale gdy policja się dowie,
zaatakuje bank.
KASJER – EUROPEJCZYCY
Dołącz do reszty.
Cały dzień myślałem, kto może być informatorem.
Pomyślałem, że to mógł być Masego.
Zastanawiam się… Może Terra?
Nie.
Nie Terra.
Ma złote serce.
Masego…
Chodźmy.
Ja to zrobię.
Pastor… jak ci tam?
Bez urazy, ale to nie dla ciebie.
Nie zgadzam się.
Ja też chciałbym pomóc.
Możesz mi przystawić do głowy broń.
To nie będzie konieczne.
Rób, co mówię, a będziesz bezpieczny.
Czemu znowu to robisz?
Dlaczego?
Niełatwo spełnić twoją prośbę.
Wiesz o tym.
Nie rozumiesz, kapitanie? Skończył ci się czas.
Ile wam to zajmie?
Chyba mam dość palenia forsy.
Powinienem spalić ten budynek, plac,
a może i ten pomnik!
Spalę cały kraj, jeśli będę musiał!
Uwolnijcie go!
Zróbcie, co mówią! Niech zwycięży rozsądek!
Staram się, pastorze.
Za słabo!
Jeśli to ma się udać, Calvin musi mi pomóc.
A ty mi nie pomagasz.
- Przez ciebie ktoś zginie. - Zwiększ wysiłki.
Dotrzymuj obietnic.
Słyszysz?
- Kapitanie! List od premiera! - Calvin, czekaj!
- Czekaj! - Kapitanie!
Uwolnią Mandelę.
Calvin, zaczekaj. To twój list.
Ułaskawienie i zwolnienie z więzienia.
Podpisane przez premiera.
Przyniosę ci go.
Zrobią to.
Wypuszczą Mandelę.
To tylko list.
Kiedy dokładnie go wypuścicie?
Pewnie za kilka godzin.
Zaczekaj! Posłuchaj!
Jeśli to ma się udać,
muszę tam wejść i sprawdzić, czy zakładnikom nic nie jest.
Wtedy go wypuszczą.
Proszę.
Tak to działa.
Ty decydujesz.
Aldo!
Nie podchodź!
Żeby było jasne, kapitanie.
To tylko list.
Wywiążcie się.
Wywiążcie się!
Jasne?
Ty psie.
Co on tu robi, Khumalo?
Spokojnie, Terro. Uwolnimy Mandelę.
Nie waż się mówić mi po imieniu.
Spokojnie.
Dzień dobry.
Jestem z policji.
Mam sprawdzić, czy wszyscy są cali.
Staramy się was stąd wydostać.
Christine.
Ludzie na zewnątrz się martwią.
Chodź ze mną, proszę.
Nie.
Dobrze.
Calvin, proszę. Muszę ją zabrać.
Wygląda na to, że tu czuje się bezpieczniej.
Chyba zobaczył pan już wszystko.
Proszę wyjść.
Zaraz.
Gdzie on jest?
Kto?
Pilot, Sechaba Maselemola. Gdzie on jest?
Wiesz co, kapitanie? Dość tej gościny.
Wynocha, już.
Chwila.
Połóż nogę na stole.
Terra, co ty robisz?
Drugą.
To nie tak.
Widzisz, Khumalo? Nie można mu ufać.
Na ziemię.
Na kolana!
Tyle kłamstw.
Czy cokolwiek jest prawdą? To prawdziwy list?
- Tak. - Jest prawdziwy?
Nie okłamuję cię.
- Oby tak było. - Proszę.
Opuśćcie broń.
Nikomu nie musi się stać krzywda.
Ma rację.
Uspokójmy się. Dobrze?
Spokojnie. Odłożę broń.
Aldo, ty też.
Terra, odłóż broń.
Terra.
Terra, odłóż broń.
Terra.
Mbali!
Dobra.
Kapitanie.
Pora na pana. Proszę wyjść.
Kapitan Langerman.
Tak się nazywasz?
A co?
Nazywasz się Langerman czy nie?
Tak. Co z tego?
To…
Terra, skąd go znasz?
Nie powiedziałem wam, jak się nazywa.
Ja go nie znam.
Ale Aldo tak.
Wymienił wcześniej jego nazwisko.
Prawda, Aldo?
Kapitan Langerman dostanie za swoje.
Gwarantuję.
Prawda, Aldo?
To prawda, Aldo?
To prawda?
Znaleźli Khensani.
Terra, przepraszam.
Aldo!
Aldo, nie!
Aldo…
Czemu nic nie powiedziałeś?
Okłamali cię.
Powinnam odstrzelić ci łeb!
Okłamałeś go.
Wolność dla Mandeli?
To…
kolejne kłamstwo.
Wyjdź stąd.
Natychmiast!
Wstawaj.
Rusz się.
Ruchy!
Tak mi przykro.
Przepraszam, Aldo.
Przepraszam.
Czemu nam nie powiedziałeś?
Zgadzam się, panie ministrze.
Tak.
Oczywiście.
Zadbam o to.
Dziękuję, panie ministrze.
Langerman, Schoeman.
Wchodzimy.
- Co? - A co z zakładnikami?
- To nieistotne. - Brygadierze…
Jeden z nich zginął. Są osłabieni.
Mogą się poddać.
Znajdziemy pokojowe rozwiązanie.
Myślicie, że po tym, co się stało,
zdołacie go przekonać?
Kiedy byłem w banku,
widziałem człowieka, który nie był gotów pociągnąć za spust.
Mógł mnie wziąć na zakładnika, a tego nie zrobił. Dlaczego?
Ta cała sytuacja, przemoc i morderstwo,
go wyniszcza.
Mam uwierzyć, że ten przeklęty terrorysta jest dobrym człowiekiem?
Nie.
Mówię tylko,
że Calvin Khumalo
walczy o sprawiedliwość.
Nie chce stracić więcej ludzi.
Na tym…
polega twój problem.
Myślisz, że te śmiecie
to ludzie.
Won!
Calvin! Mam pomysł…
Czego chcesz?
Nic dla ciebie nie mam.
Tam jest policja, a tu są zakładnicy.
Czego chcesz?
Chcę pobyć chwilę sam.
W wieku ośmiu lat straciłam matkę.
Miesiąc po jej śmierci pojawiła się Jane.
Jaka Jane? Daj mi spokój.
Wyjdź stąd!
Była moją nianią, ale nie tylko.
Posłuchaj.
Opowiadała mi o miłości i równości.
- Mówiła, że ubuntu to nasz obowiązek. - A co wy o tym wiecie?
Co wiecie o człowieczeństwie?
Stajemy się ludźmi tylko poprzez innych ludzi.
To tylko słowa.
Minister sprawiedliwości.
To mój…
To twój ojciec.
Dlatego chcieli cię wydostać.
Widziałam, jak mój ojciec odebrał człowiekowi życie.
Zabił go, ot tak.
Dlaczego?
Bo był czarny?
Co z tego?
Co z tego, Christine?
Zabili go, bo był czarny. Nas też zabijają.
Jesteśmy biedni, bo jesteśmy czarni. Jestem tu, bo jestem czarny.
Co z tego?
Uprzywilejowanie nie jest bolesne.
Mój ojciec i jego ludzie
reprezentują wszystko, czym nie chcę się stać.
Dlatego ci pomogę.
Jak?
Co się dzieje, Calvin?
O co tu chodzi?
Coś wam powie. Słuchajcie.
Kapitanie, ci ludzie nie są przestępcami.
Nie przyszli tu dla pieniędzy.
Chcą coś przekazać.
Chcą tylko wolności.
Co w tym złego?
Pomyśl o swojej rodzinie.
O swoim ojcu. Proszę.
Tato.
Błagam cię.
Wiem, że mnie widzisz.
Rób, co każą. Proszę.
Zrób to, co należy.
Christine!
Nie! Co ty robisz?
Łapy precz!
Uwolnić go!
Uwolnić Nelsona Mandelę!
Uwolnić go!
Uwolnić Nelsona Mandelę!
Wstrzymać ogień!
Skąd padł ten strzał?
Znajdźcie go!
Wycofaj się.
Christine.
Przynieście ręczniki, szybko.
Już dobrze.
Jesteś dzielna.
Christine…
Nic jej nie będzie.
Trzymaj się, Christine.
Już dobrze, Ernie.
Już dobrze.
Kapitanie, to ten snajper.
Kto ci kazał strzelać?
Dostrzegłem zagrożenie.
Jakie zagrożenie? To była biała kobieta.
Postrzeliłeś córkę ministra sprawiedliwości.
Stracisz przez to karierę.
To kwestia bezpieczeństwa narodowego.
Chodź ze mną.
Jestem zmęczona.
Wiem.
Nie przejmuj się.
Dobrze zrobiłeś.
- Zaopiekujemy się tobą, żołnierzu. - Dziękuję.
Możesz odejść.
To jedyne zdjęcie, jakie zatrzymałem.
Naszym domem była kryjówka w Mabopane.
Dorastając, widziałem obcych przewijających się przez mój dom,
w makijażu. Naloty policyjne…
Kiedy byłem mały,
widziałem, jak policja
zastrzeliła moich rodziców.
Widziałem moich dziadków na kolanach.
Błagali o życie.
Coś sobie wtedy obiecałem.
Że nie spocznę, póki ich nie pomszczę.
I ten wybór…
doprowadził mnie do MK.
Do ruchu wyzwolenia.
Doprowadził mnie tutaj.
Mieszkałam z mamą w Mamelodi.
Nieźle sobie radziła, dopóki nie urodziła mnie.
Wtedy wszystko się zmieniło.
Dzieci nie chciały się ze mną bawić.
Ich rodzice mnie demonizowali.
Nigdy mnie nie zaakceptowali.
Więc…
oddała mnie do adopcji swoim pracodawcom.
Rodzinie Page’ów.
Kochali mnie.
Opiekowali się mną.
Ale nigdy mnie nie zrozumieli.
Mojej czarnej tożsamości.
Nikt nigdy nie zrozumiał.
Khumalo, telefon do ciebie.
Jesteś tam, Calvin?
Tak.
Brygadier wysyła oddział. Nie mogę na niego wpłynąć.
Zakładnicy mogą zginąć.
Calvin? Halo?
Dzwonili z gabinetu premiera.
Wypuszczą Nelsona Mandelę.
Jesteście wolni.
Dziękuję.
Wasza wolność…
za dużo kosztuje.
Więcej, niż myślisz.
Nie.
Langerman, idź do domu.
Spędź trochę czasu z żoną.
To rozkaz.
Wykonałeś swoje zadanie.
Ile kosztuje wolność?
Nie wiem.
Wszystko.
Wkraczajcie.
Wkraczamy!
Khumalo!
Śmierć psom!
Walcie się!
Chodź, Terra!
Łatwizna!
Tędy!
Dranie!
Pokazaliśmy im.
Pokazaliśmy tym psom!
- Zatańczyli dla nas. - Tak.
Trafili mnie.
To tylko draśnięcie.
Calvinie Khumalo, wyjdźcie.
Z rękami na głowie, natychmiast.
Ostatnia szansa.
Dla nas.
Macie ostatnią szansę!
Jeszcze raz.
Wytrwamy.
Cholera.
Wchodzimy jeszcze raz.
FILM INSPIROWANY PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI
TRÓJKA Z SILVERTON I GEORGE MOLEBATSI ZAPOCZĄTKOWALI RUCH
NA RZECZ UWOLNIENIA NELSONA MANDELI
NELSON MANDELA WYSZEDŁ Z WIĘZIENIA 11 LUTEGO 1990 ROKU
I ZOSTAŁ PIERWSZYM CZARNYM PREZYDENTEM REPUBLIKI POŁUDNIOWEJ AFRYKI
Napisy: Aleksandra Basińska