Downloaded from YTS.MX
Nung Taglagas ng 2019, may tumawag sa akin na source.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tanong niya sa akin, "Inimbestiga mo na ba ang Wirecard?"
"Yung processor ng bayad? Hindi."
"Kahina-hinala sila."
"May ginagawang mga kumpanya."
"Pasok labas ang pera."
Nakakapagtaka talaga.
Tinawagan siya ng ilang kaibigan niya sa ibang mga bansa
na dating natatrabaho sa intelligence agency,
at binalaan nila siya,
"Interesado ka ba sa Wirecard?"
"Hayaan mo nalang ito."
SAPAK
ISANG DOCUMENTARY MULA SA NETFLIX
May iskandalo ang Wirecard, isang digital payments na kumpanya galing sa Alemanya.
Mr. Braun, parang thriller ang mga ulat tungkol sa negosyo mo.
Paanong 'di mo napansin na nawala sayo ang ilang bilyong dolyares?
Pekeng benta, pagmamanipula ng balance sheet, at iba pang mga alegasyon.
Gaano kalala ito?
Money laundering, pagsusugal, porn, at pagsusuporta ng mga terorista.
Magkalaban ang Financial Times at ang Wirecard.
Naghahanap sila ng impormasyon,
at naghahanap rin ang Wirecard ng impormasyon.
Deepfake talaga ito.
Akala mo bangko, pero nagnanakaw na pala sila.
Dang dating COO, si Jan Marsalek, ay tumakas na.
Pinakamalaking scandal ng fraud sa Alemanya.
Hinahanap na ng mga awtoridad si Jan Marsalek.
'Di ako makapaniwala na tumagal ito ng husto.
Malinaw sa akin na magiging malaking istorya ito.
Sinasamantala ng mga scammer ang hangarin ng mga tao.
Sa Alemanya, ang hangarin ng lahat ay, "Mauna sa iba."
Matagumpay ang industriya ng Alemanya,
pero tradisyunal rin ito.
Ang mga sikat na kumpanya sa Alemanya tulad ng Siemens, Daimler, BMW, Volkswagen
ay mga lumang kumpanya.
Kaya ang mga pulitiko sa Alemanya,
at ang mga negosyante ay laging tinatanong,
"Nasaan ang mga bagong kumpanya?"
Gusto namin ng sariling kampeon na global at digital tulad nung sa Silicon Valley.
Ang Google o Facebook ng Alemanya.
At sinamantala ng Wirecard ang pagnanais na ito.
Kilanlin ang Wirecard.
Gumagawa kami ng teknolohiya para mas mapadali ang mga bayaran mo
at para 'di ito nakakaistorbo.
Maki-partner sa Wirecard,
ang nangunguna sa pag-unlad ng teknolohiya sa digital finance.
Bayani siya at rock star.
Palakpakan ninyo ang CEO at CTO ng Wirecard,
Dr. Markus Braun.
Magandang umaga, mga ginang at ginoo.
Ang Wirecard ay parang PayPal ng Alemanya.
Sa ilang salita, ito ang modelo ng negosyo namin.
Pinoprocess ng Wirecard ang mga bayad sa transaksiyon na online.
Sinisigurado nila na pag may binili ako
nakakarating sa retailer ang bayad ko mula sa credit card ko.
Hindi pag-aari ng data ang pokus.
MARKUS BRAUN WIRECARD AG
Tungkol ito sa algorithm na nagbibigay ng halaga mula sa data.
May isang kumpanya kung saan nakasuot ng itim na turtleneck ang founder
at magaling siya magsalita…
Value-add ang modelo ng negosyo,
at kung saan may value-add,
may pera para magbago at umunlad.
…na nagpapamukha na visionary siya.
Ang "Steve Jobs ng Alps."
Ako si Martin Osterloh.
Nagtrabaho ako sa Wirecard ng 16 na taon.
Sumali ako nung 2005, at 130, o 150 lang ang empleyado.
Nung umalis na ako sa Wirecard, umabot na ng 6,500 ito.
Ang Wirecard ay kabilang sa mga plataporma ng financial commerce na mabilis lumaki.
Kapag sa Wirecard ka nagtrabaho,
ipinagmamalaki ng lahat malaking kumpanya ito ng teknolohiya sa Alemanya.
Nakisabay sa uso ang Wirecard nung '90s
at lalo itong sumikat.
Ngayon, nalagpasan na ng Wirecard ang Deutsche Bank
dahil ang halaga nila ay umabot na ng €20 billion.
Bagong simbolo ng pagbabago sa finance sector.
Lumalaki ang kumpanyang ito.
Mas mabilis ito lumaki kumpara sa ibang mga kumpanya sa Alemanya.
At dahil sa tagumpay nila, napapa-bilib ang tao sa kanila.
Bago, matagumpay, global, kumikita
at ipinagmamalaki ng mga pulitiko sa Alemanyang sabihin,
"May FinTech na kumpanya na kami!"
Nung pumunta sa Tsina ang chancellor,
kumampanya siya para sa Wirecard noong 2019 kasama ni Xi Jinping.
Pinaniwalaang ng lahat sa Alemanya ang kumpanyang ito.
Walang maniniwala na mga gangster ang responsable dito.
Bilang mamamahayag, marami kang magagawa
na 'di mo dapat gawin.
Nagsisiwalat ka ng sikreto.
Unang pagkakataon kong marinig ang salitang Wirecard,
naghahanap ako ng kuwento tungkol sa mga kahina-hinalang kumpanya.
Tulad ng corporate fraud. Kasi magandang gawan ng kuwento.
May kinausap akong manager ng hedge fund na taga-Australya.
Sabi niya, "Interesado ka ba sa gangster na Alemanya?"
Palagay ko, may nakita siyang fraud sa account.
Nagsulat ako ng nota,
"Wirecard, tignan mo ito."
Mukhang lihitimo naman ang negosyo nila, mula sa labas.
Umabot sa 6,000 ang empleyado nila. May opisina sila.
Malakas kumita.
Naisip ko na parang,
"Dumadami na ang online payments ngayon, diba?"
Pero maraming dokumento
na nagpapakita ng mga deal na binuo ng Wirecard sa Asia,
at parang kahina-hinala iyon.
Parang peke.
Sa labas ng Europa, may growth ng 25%
na resulta ng pag-unlad ng mga bagong rehiyon sa Asya.
Pero 'di lumaki ang Wirecard dahil dumami ang customer nila.
'Di tulad ng Spotify, nung dumami ang subscriber nila.
Lumalaki sila dahil bumibili sila ng negosyo sa Asya.
Pero 'di magkatugma ang mga numero.
Kinausap ko ang Wirecard.
Sabi nila na, "Busy kami. Wala kaming oras diyan."
Hindi ganun ang mga normal na kumpanya tuwing tumatawag ang Financial Times.
Kaya 'di ako bumigay.
Nakausap ko si Markus Braun sa telepono.
Hello, Markus.
Kamusta.
Salamat sa oras. Nasisiyahan akong makausap ka.
Excited na ako para sa mga tanong mo.
Ayos! Ano ang Wirecard?
May bagong salita, "FinTech."
Angkop ito para ilarawan ang ginagawa namin.
Isa kaming software group, kumpanya ng Internet,
at ang bangko namin ay parang anak ng kumpanya. 'Wag mong baliktarin ito.
"Software group kami at kumpanya ng Internet. Anak nito ang bangko namin."
Kahina-hinala ang mga nasabi niya.
Base sa mga acquisition ninyo sa Asya
na sinuri ko,
maraming posibilidad para ipaliwanag
kung ano ba talaga ang nangyayari sa Wirecard.
Una, baka magulo ang rekord ninyo.
O baka ginagamit ninyo ito para itago ang isang bagay.
Kalokohan iyan.
Pasensya na, mawalang galang lang.
Maraming nagseselos diyan,
at puno ng emosyon, kahit 'di mo alam kung bakit.
Sigurado ako na may nakausap ka nang ganyan.
Kapag may sinasabing masama tungkol sa Wirecard, isa lang ang sinasabi nila.
Sinasabi nila na ang mga kritiko ay kumakampi sa mga short sellers
para ma-manipula nila ang presyo ng shares.
MGA SHORTSELLERS MONEY LAUNDERING! WIRECARD!
Ako si Tobias Bosler,
at matagal na akong short seller.
Madalas, nag-iinvest ang tao kasi akala nila tataas ang share price.
Iba ang short seller. Kumikita kami kapag bumaba ang share price
at nalulugi kami kapag tumaas ito.
Akala ng mga tao sa short seller
ay pinapababa lang namin ang share price ng mga kumpanya
para kumita kami.
May ilan sa komunidad ng mga imbestor na may pananaw na ang mga short seller
ay parang terorista sa pananalapi.
Ngayon, sa totoo,
marami sa short sellers ay kumkuha ng short na posisyon
dahil iniisip nila na masyadong mataas ang halaga ng isang stock.
Short sellers kami.
Kami lang ang "short lang, babae lang" na fund sa buong mundo.
Kumikita lang kami kapag laban sa stock ang pusta namin.
Pusta namin na bababa ang presyo ng mga stock.
At lumalakas ang loob namin sa pusta namin
dahil nag-iimbestiga kami ng maayos para masigurado na tama kami.
Para kaming detektib sa pananalapi.
Tinitignan namin ang mga kumpanya na kahina-hinala.
Dalawang taon ko inimbestiga ang Wirecard.
Naintindihan ko ng husto ang modelo ng negosyo.
Hawak nila ang online na bayad sa mga negosyong pornography at sugal,
pero hindi ito ilegal.
Malaking bahagi ito ng gawain namin,
at pinalakas nito ang kumpanya sa umpisa.
Mga kumpanyang poker, casino, bingo,
at syempre, pati pornography.
Pero hindi porn ang tawag namin dito.
-Sori. Ano tawag n'yo dito? -Emosyonal na content.
-Nagbibiro ka ba? -Hindi.
Ang poker market ng US ay 50% ng poker market sa buong mundo.
Pero nagbago ito nung 2006
nung nagkaroon ng batas sa Amerika na nagsabing ilegal na
para humawak ng mga bayad ng mamamayan ng US na naglalaro ng poker.
Kaya nawalan ng malaking kita ang Wirecard.
Pero kahit lumabas ang batas na ito, tumataas parin ang kita ng Wirecard.
Sino ang kayang gumawa niyan?
May mali dito.
Sinusulat namin ang kuwento, pero medyo komplikado.
Aatras ako, uusad ako, pero sa huli, wala rin ako nakuha.
Sumuko na ako
kasi parang walang interesado sa kuwento ng Wirecard.
Tapos bigla akong tinawagan.
Nakipagkita ako kay Matt Earl.
Tinawagan ata niya ako at sabi niya, "Gusto mo bang mag-lunch?"
Short seller siya.
May blog rin siya tungkol sa fraud.
Zatarra ang blog niya.
Nalaman ko lang ang Wirecard
nung kinontak ako ng tagabasa ng blog ko. Sabi niya,
"Tinignan mo na ba ang Wirecard? Isang kumpanya sa Alemanya?"
May mga alegasyon na may kinalaman ang Wirecard
…UMABOT NG 32% NUNG MARTES… …HINALAAN NG MONEY LAUNDERING…
May mga report ang press
na nagpoproseso sila ng mga iligal na kita mula sa pagsusugal
papasok sa Amerika.
Ilegal iyon. Naisip ko, "Tignan ko kaya ito."
Nakipagkita kami sa isang Japanese na kainan.
Umupo kami at nagtawag ng pagkain. Parang…
"Sige. Ano ba ang nangyayari?"
May binigay si Matt sa ilalim ng mesa,
parang isang punong bag ng Tesco,
na may maraming dokumento. Ganito kakapal.
Pinaliwanag niya na ito ang report ng Zatarra.
Ito ang trinabaho niya.
Umabot ito ng 120 na pahina.
Ito ang mahalaga sa alegasyon ng Zatarra:
akala ng lahat na ang Wirecard ay isang lehitimong taga-proseso ng mga bayad,
pero sa totoo, kumikita sila sa money laundering para sa mga salarin.
Money laundering ang tawag sa paglilinis ng pera na kinita sa ilegal na paraan.
Kung ninakawan mo ang bangko at marami kang nakuhang pera dito
pwede mong i-launder ang pera para magmukhang kinita mo ang perang ito.
Ito ang ginawa ng Wirecard para sa ilang online na negosyo,
pero pareho lang ang prinsipyo.
Ito ang gagawin ng Wirecard. Kung kahina-hinala ang pinagmulan,
tulad ng pagsugal o porn,
iibahin nila ang pangalan ng transaksyon.
Imibis i-rekord nila bilang pagbabayad sa sugal
isusulat nila, "Plorero ito."
Lumusot ang Wirecard
kasi sinamantala nila ang mga kahinaan ng sistema.
Tuwing papasok sa US ang mga transaksyon, dadaan ito sa Bluetool, kumpanyang UK
na base sa Consett, County Durham.
Ang Consett ay isang mahirap na siyudad na dating kilala sa pagmimina.
Iisipin mo na isang kumpanya
na nagpapadala ng milyon-milyong dolyares sa US
ay mayroong mga maaayos na opisina.
Bahay lang ito ng tao.
Kahina-hinala.
Parang sa palabas na Ozark.
Tagong lugar ito
kung saan makaka-launder sila ng maraming pera.
Linapitan kami ng tao mula sa kalsada
kung saan dati kami nakatira.
Tinanong niya kami kung gusto namin ng libreng pera.
Sabi nila na kailangan lang naming pumirma
at kung pumirma kami, bibigyan kami ng £50.
Ang mga linista bilang direktor ng mga kumpanya
…wala silang alam dito.
Ang kumpanya na iyon ay ginamit bilang kabibi para matago ang totoong may-ari,
isang website na pangsugal.
Sabi lang nila na makakatanggap kami ng mga sulat
at kailangan lang namin i-post ito. Iyon lang ang pinagawa sa amin.
May bangko ka sa Alemanya na nagpapadala ng pera sa hilagang bahagi ng England
sa isang tagong siyudad para sa mga kahina-hinalang kumpanya sa ibang bansa.
Siguro aabot ng ilang bilyong dolyares ang mga nakatagong pera.
Nagkataon na itong simpleng siyudad sa hilagang bahagi ng England
ang naging paraan nila para magmukhang lehitimo.
Inayos nila ang istraktura
para maging posible ang money laundering.
Naisip ko na wala nang halaga ang Wirecard
dahil ilegal ang negosyo nila.
Ayon. Kaya ini-short ko ang kumpanya.
Naisip ko na ipagpapatuloy ko lang ang trabaho ko,
at biglang lalabas ang report ng Zatarra ni Matt Earl.
Tapos sasabihin ko, "Oo, tinignan ko na ito."
"Ito ang mga bahagi na kakaiba."
ZATARRA PANANALIKSIK AT IMBESTIGASYON WIRECARD AG (WDI GR)
Dapat sinabi ko, "Short seller si Matt Earl."
Nagpusta ang mga tao laban sa share price ng Wirecard
kaya interesado sila na bumaba ang presyo nito.
Basahin mo habang iniisip ito.
Binibigyan namin ng pansin ang katiwalian ng mga kumpanya.
Syempre, kikita rin kami kasi kung tama kami,
mababawi namin ang puhunan na pinusta namin.
Nung lumabas ang report ng Zatarra, napatakbo ako pabalik ng opisina.
Sabi ko, "Sasabihin ko ito sa lahat, at gusto ko mauna ako."
Nagsulat ako ng mabilis.
Masyado akong nagmadali,
kaya hindi ko naisip ang kinalabasan nito.
Naapektuhan agad ng Zatarra report ang share price ng Wirecard,
at bumagsak ito. Pero lalo ito bumagsak nung nalahthala ang sinulat ni Dan,
at nabigyan ng pansin ang Zatarra report.
Dahil sa post na iyon, nawala na ang isang bilyong euro,
at nalagay kami sa peligro.
Nalaman ko na magiging problemadong kuwento ang Wirecard
nung nagpadala ng mga sulat ang mga abogado.
May tanong sila tungkol sa relasyon
ni Dan at ng mga nagsulat ng Zatarra report.
At may alegasyon na
kinakampihan ni Dan ang mga short seller,
mga taong pumupusta laban sa presyo ng share price ng kumpanya.
Seryosong alegasyon ito, dahil
sinasabi nila na kasabwat ang mamamahayag sa pag-manipula ng share price.
Seryoso ito.
Sa Alemanya, masama ang reputasyon ng mga short seller.
Dahil ang pusta nila ay laban sa share price,
sinisira nila ang mga kumpanya.
Mawawala ang mga trabaho at masama ito.
Walang tiwala ang mga tao sa Zatarra Report.
Sabi ng mga kritiko nito, "Ano bang klaseng report ito?"
"Kulang ang ebidensya para sa mga alegasyon nila."
"Naninira lang sila
kasi hindi nagkakamali ang mga kumpanya ng Alemanya."
Para bang sinisiraan nila ang bansa at ang mga kumpanya ng Alemanya.
PAG DI TINANGGAL SI @DANMCCRUM, WALANG KREDIBILIDAD
Bigla kaming inatake ng lahat.
Kakasuhan na kai, tapos may mga abusadong tumatawag sa amin.
Ngayon lang nangyari ito.
Wala silang patawad.
Bara-bara na silang nagrereklamo sa Twitter.
Sabi ng mga tao, "Oo. Kriminal ka, McCrum. Makukulong ka na."
Minsan may pagbabanta.
"Lagot ka, mapaparusahan ka," parang ganun.
May kotseng nakaparada sa labas ng bahay ko
at sinusundan ako nito.
Nakakakaba.
Sinulat ko ang plaka ng sasakyan,
at konektado ito sa mga ahensyang nagsisiyasat
para sa Wirecard.
Isang araw, sabi ni Paul na may nakikinig
sa mga usapan namin sa opisina.
Sabi ko, "Pano?" Sabi niya, "Mula sa tulay."
May nakita siyang tao.
'Di ako makapaniwala. May bantay pa.
May sensitibong gamit sila para
marinig nila ang usapan ko, mula sa tulay.
Ano ba ang nangyayari?
MUNICH ALEMANYA
Ilang linggo pagkatapos kong buksan ang short position,
may tumawag sa akin, abogado ng Wirecard.
Sabi niya, "Nag-short sell ka ng Wirecard."
Sabi ko, "Pano mo nalaman?"
Binasa niya ang lahat ng transaksyon ko.
Petsa, oras, dami, at pati rate.
Alam niya ang lahat. Sabi niya, "Kailangan natin mag-usap."
Dumating siya, kasama ng dalawang lalaki.
Mukha silang salarin.
Tinulak agad nila ako
at sinuntok nila ng malakas ang pader.
Inaamin ko, natakot talaga ako.
Anong kumpanya ang magpapadala ng salarin sa opisina ng imbestor?
Pagkatapos, 'di ko na siniyasat ang Wirecard.
Hinayaan ko nalang.
At wala nang nagsiyasat sa Wirecard,
maliban kay Dan McCrum.
Isa't kalahating taon ko nang sinisiyasat ang Wirecard
nung lumabas ang Zatarra.
Kaya naisip ko,
"Siguro naman makikita ito ng mga regulator at imbestor at iisipin nila,
'Ang daming kahina-hinala. Imbestigahan natin.'"
Pero walang nangyari.
Tumaas agad ang stock price.
Ang minamahal na mga shareholder…
May tiwala ang mga empleyado kay Dr. Braun pero hindi siya naka-relaks.
Para siyang consultant sa negosyo, habang nagsasaya ang iba.
…mula sa mga nadagdagang halaga sa consumer.
Pero kung nasaan si Dr. Braun,
nandoon din si Jan Marsalek.
Kahanga-hanga si Jan.
Si Dr. Braun ang nagturo sa kanya.
Parang ipinagmamalaki ni Braun
na may kapwa siyang taga-Austria na matuturuan niya
para maging kasama niya sa negosyo.
Kung may nahanap akong kahinaan, pero ako'y…
Mataas ang tiwala ni Jan sa sarili niya.
Kontrolado niya ang lahat ng situwasyon.
'Di tatalab ito. Kulang sa lamig.
'Di ko kayang gayahin ang tiwala niya sa sarili.
Hindi acquirer ang Wirecard.
May mga partner ito sa likod ng lahat.
Kapag tinanong mo siya kung may oras siya,
sasabihin niya, "Oo, palagi, para sayo."
Pero sinasabi niya ito sa lahat.
Ibang klaseng tao si Marsalek.
May karisma,
madaling kausap, at magaling magsalita.
Lahat ng wala ni Braun, hawak ni Marsalek,
kaya bagay sila bilang team.
Kaunti lang ang may alam sa totoong pagkatao ni Jan Marsalek.
Siya ang nasa gitna ng scandal na ito.
Siya ang nagsisiguro na ang turnover
ay lalabas sa kagustuhan ni Braun.
SETYEMBRE 2018 SHARE PRICE: €193
Tumaas ang halaga ng Stock Exchange ng Alemanya dahil sa isang kumpanya.
Ang taga-proseso ng mga bayad, ang Wirecard, mula Aschheim
ay nakarating na sa pangunahing liga ng stock market.
Ang share price ng Wirecard nung nakaraang taon ay €77.40.
Ngayon, €189.40 na ito.
Ayon sa mga numero, malakas ang pag-unlad ng kumpanya.
Tanong para sa mga imbestor kung pano nila kinakalkula ang halaga namin.
Nagulat ang merkado ng Alemanya ngayong linggo dahil sa Wirecard
at nasipa nila ang Commerzbank mula sa DAX index.
Pinapalaki natin ang keyk.
Nasa negosyo ako para palakihin ang keyk.
Narito ang Alemanyang CEO ng kumpanyang Wirecard.
Ngayon, Markus Braun,
papalitan na ninyo ang Commerzbank, sa DAX.
Masasali na kayo sa malalaking kumpanya na kabilang sa benchmark index.
Anong ibig sabihin nito sayo?
Palagay ko na nagdudulot ito ng positong atensyon.
Mabuti para sa mga imbestor.
Pero hindi mababago ang diskarte namin sa negosyo.
Maraming imbestor ay naniniwala sa mga prinsipyong Alemanya
at ngayon, kinilala na rin ito ng DAX.
Akala ng marami na ang kumpanyang kasali sa DAX
ay mahigpit na babantayan ng mga awtoridad sa Alemanya.
Sino bang hindi matutuwang mag-invest sa Wirecard?
Noon, ang Wirecard
ay talagang pinag-usapan sa merkado ng London.
May mga reklamo tungkol sa legalidad nito, pero 'di namin pinansin.
Isang araw, kasama kong magtanghalian ang isang source ko sa stock market,
tapos nabanggit ang Wirecard.
Sabi niya, "Alam mo, nagbabayad sila ng malaki
para hindi sila gawan ng mga kuwento."
Natawa ako. Sabi ko, "Kalokohan iyan."
Sani niya, "Hindi. Totoo ito."
"Babayaran ka ng malaki para lang 'di mo sila gawan ng kuwento."
Sabi niya, "Kausapin mo si Gary."
-Sina Gary at Tom. -Gary. Ako si Tom.
-Ba't may salamin ka. -Mas okey kung wala.
Ganun? Kala ko astig kung meron.
Matagal ko nang kaibigan si Gary. Aktibo rin siyang trader.
Alam na alam niya ang mga nangyayari.
Sa madaling salita, sabi niya, "Ano ba meron sa Wirecard? Tama ba kuwento niyo?"
Sabi ni Gary, "May kilala ako rito. Sabi niya mali ang kuwento ninyo."
"Gusto ka niya kausapin."
Sabi ni, "Sino ba iyan?"
"Si Jan Marsalek."
Muntik ako malaglag sa upuan ko.
Alam mo, confidential na source ko si Gary.
Pano nalaman ni Marsalek na magkakilala kami?
Siguro mga 2017 'to nangyari.
Pumasok ang isa kong kaibigan sa bar kung saan ako madalas mag-almusal
at may dala siyang Post-It na may numero,
at pangalan, Jan Marsalek.
Sabi niya, "Pwede mo siya tawagan? Makakatulong ito sayo"
'Di ko naintindihan. Nakakapagtaka, pero baka kumita kami.
Susubukan nga.
Tumawak ako, tapos sabi niya sa akin,
"Handa na akong magbayad ng malaki
para mapakilala mo ako sa kaibigan mong si Paul Murphy."
Sabi ko, "Kakausapin ko si Paul."
Sabi ni Gary, "Desperadong makipagkita si Jan Marsalek sayo."
"Sasakay siya agad ng eroplano at pupunta dito sa London para lang makipagkita."
Naisip ko agad na panloloko ito.
Kahina-hinala kasi.
Kaya pumayag akong makipagkita.
Gusto namin malaman kung bibigyan ako ni Marsalek ng pera
para hindi na ako magsulat tungkol sa Wirecard.
Iyon ang plano.
Pinakilala ako kay Jan Marsalek.
Matalino siya.
At maingat sa mga salita niya.
Sa unang impresyon,
magaling at diretso siya magsalita at maayos manamit.
Magkalaban ang Financial Times at ang Wirecard.
Naghahanap sila ng impormasyon tungkol sa Wirecard.
Naghahanap ng impormasyon ang Wirecard sa kanila.
Mahirap makipag-usap.
Nagkuwento siya ng husto tungkol sa naranasan niya.
Maraming mamamahayag ay tumatanggap ng pera para magsulat ng masamang kuwento.
Sabi ko na 'di pa ako nakatanggap ng lagay.
Sabi niya, "Alam ko, Paul."
"May nakita akong ebidensya na 'di ka nakatanggap ng lagay."
Naisip ko, "Nasilip mo na account ko sa bangko."
Klaro ito.
Natuklasan ko sa puntong iyon
na hindi niya ako aabutan ng bag ng pera sa lamesa.
Masyadong maraming tao.
Sa huli, sabi ni Jan, "Masaya ako na nakinig si Paul."
Sabi ni Paul, "'Di na namin pag-uusapan ito,
at 'di na uulit-uliting ng FT ang usapang ito."
"Pero kung may bago kaming nakita, 'di kami mananahimik."
Nakangiti lang si Jan.
"'Di mangyayari iyan, kasi wala kaming ginagawang masama."
Sa puntong iyon, may PR fee ako.
Humingi ako ng 500,000 euro.
Pumayag siya sa 32,500 euro kada buwan
para sa 6 na buwan.
Pero sabi niya, "Pwede mo ba akong bigyan ng kontak sa short seller
para alam ko ang nangyayari?"
Para akong double agent, pero alam ni Paul at ni Jan.
Sinimulan ko ang Safkhet Capital Management noong Enero ng 2018.
Nagre-research kami para makahanap ng pagkakataon,
tapos napansin namin madalas nababanggit ang Wirecard.
Papasok na kasi ang Wirecard sa Amerika.
Cashless na.
Konektado ang lahat.
Sa loob ng 20 na taon, kami ang naging pangunahing kumpanya sa solusyon
sa North America at higit pa rito.
Ang bagong nangyari
ay binili ng Wirecard ang negosyong prepaid card ng Citi sa North Amerika.
Magandang paraan ang mga prepaid card para mag-launder ng pera sa iba't ibang bansa
pati na rin ang dirty money.
'Di kailangan ng pangalan sa card o magbukas ng bank account.
Kailangan mo lang ng card na may logo ng Wirecard.
Nakakatakot ang posibilidad ng mga gawaing salarin dito.
Gusto talaga namin imbestigahan
kung may kinalaman ito sa mga alegasyon ng Zatarra
na mangyayari na ito sa Amerika.
Ang mga opisina ng Wirecard ay asa Conshoocken, Pennsylvania,
at dalawang oras ang layo nito sa NYC.
Kaya naisip naming puntahan ito
na nakasakay sa maliit na Volkswagen ni Christina.
Nakita namin ang karatula ng Wirecard,
at walang security, kaya umakyat lang kami.
Napakalaki nito.
Sa totoo, kasya ang 600 na tao dito,
pero halos 30 lang ang tao doon.
Tinanong nila kung ano kailangan namin,
at sabi namin na gusto naming bumili ng mga prepaid card.
Sabi niya na mabilis lang ang proseso. Pwedeng ibigay ang mga card kahit kanino.
Hindi problema ito.
Sabi niya na pwedeng umabot ng $150,000 ang halaga sa isang card.
Nagulat kami ng husto.
Nung nagsiyasat kami sa dark web
para bumili ng mga prepaid card na ini-resell doon,
hanggang $10,000 lang ang halaga.
Sa taglagas ng 2018, tinawagan ko si Dan McCrum.
Sabi ko, "Sinisiyasat namin ang Wirecard sa US."
"May kahina-hinalang nangyayari."
'Di lang si Fahmi ang tumawag sa akin na short seller
pagkatapos masali ang Wirecard sa DAX.
Ang dami kong natanggap na ideya mula sa mga short seller.
May mga nagsasabing may money laundering.
Sabi ng iba na imposible na may negosyo talaga ang Wirecard.
Kaya lang wala silang patunay.
Puro teorya lang. Pero nung… kailnag na iyon?
Isang umaga, Lunes ata ng Oktubre, may nag-email mula sa Singapore.
Mga gawaing salarin sa malaking kumpanyang financial.
Wirecard.
Nakausap ko si Stefania Palma sa Singapore.
Sa Singapore, kahit saan, may Wirecard na ata.
Libu-libong tindahan, negosyante, at hotel
at gumagamit ng mga card machine ng Wirecard.
Natuklasan ni Dan na may potensyal na impormante
na may hawak ng maraming impormasyon
at gusto niyang makipag-usap agad.
Sa Changi Airport ang unang pagkikita.
Halos wala akong alam sa kausap ko.
Nag-ingat talaga ako.
Nalaman ko na Pav ang totoo niyang pangalan.
Siya ang pinuno ng legal sa Wirecard para sa Asya.
Kakaalis lang niya ng kumpanya
at puno siya ng galit
dahil sa mga natuklasan niya doon.
Mabigat ang usapan namin, at umabot ito ng ilang oras.
Natuklasan ko na marami siyang impormasyon.
Tinawagan ko agad si Dan at sabi ko,
"Makakatulong ata ito ng husto."
"Sana totoo lahat ito
kasi kung totoo nga, nako, napakahalaga nito."
Okey. Lintik ito.
Para ngang totoo. Kailangan ko pumunta ng Singapore.
Nagkita kami sa ilalim ng lumang gusali ng Wirecard.
Na-paranoid kami sa kakayahan ng Wirecard mag-hack.
Umasa kami sa ingay ng fountain para 'di kami marinig.
Nagsimula siyang magguhit ng dayagram para ipakita ang sistema ng Wirecard
at ang mga mimyembro nito.
Tapos kinuwento niya kung paano siya nagtrabaho sa Wirecard.
Tinawagan siya ng babae sa finance team,
at may kinuwento siya na kakaiba.
Pinapunta siya sa isang kuwarto sa opisina ng Wirecard
kasama ng ibang taga-finance team.
Ang boss niya ay si Edo Kurniawan, isang taga-Indonesia.
Batang-bata pa siya. Mga 33 lang siya.
Kung tinignam mo ang CV niya, halos walang laman ito.
Pero siya ang pinuno ng finance team sa Asya
at ito ay
malaking bahagi ng negosyo ng Wirecard.
DATUS
Pumasok ang babae sa miting,
at biglang gumuhit si Edo sa whiteboard.
Pinapaliwanag niya kung paano nila papalitan ang rekord nila.
Para bang eksena sa palabas,
"Heto ang bangko. Dito kayo,
tapos sa labas lang ang van."
Parang nanakaw sa bangko.
Tapos kinuwento niya ito kay Pav, yung abogado sa Singapore.
Sabi agad ni Pav, "Sige. Imbestigahan pa natin."
Sa loob ng ilang linggo,
naging seryoso na ang pagsisiyasat sa kumpanya.
PROJECT TIGER BUOD
Hindi ito alam ng mga pinuno sa Wirecard.
Marami silang nahanap na kahina-hinalang transaksyon.
Gumawa si Pav ng presentasyon para sa mga pinuno sa Alemanya.
"Tignan niyo ang nakita namin."
Tapos may mensahe mula sa Munch,
"Magaling. Kami na ang bahala."
"Oo. Si Jan Marsalek na ang bahala rito."
Naging klaro na walang mangyayari.
Tapos pinaalis si Pav,
pero kinopya niya ang laman ng inbox ni Edo
at binigay niya sa amin.
Mga 70GB ang laki ng datus.
Pagbalik ko mula sa Singapore, inisip na namin ang kaligtasan namin.
Alam namin na binabantayan kami ng Wirecard.
Patago si Dan kumilos.
Iniisip na namin na lahat ng bagay sa network ng FT
ay makokompromiso na.
Binigyan namin si Dan ng air-gap na laptop
at tinanggal ang modem nito para hindi ma-hack.
Linagay sa laptop na ito ang mga dokumento na galing kay Pav.
Bawat umaga, kailangan ko i-sign out ang susi sa kaha.
Ganito kahaba ang susi. Isipin mo kung gaano kalaki ang kaha.
Parang malaking ref.
Ilalabas ko ang laptop at ang mga files na tinatrabaho ko
tapos papasok ako sa bunker ko.
Maliit itong kuwarto sa gitna ng gusali ng FT…
at susuriin ko ang mga materyales namin.
Anim na linggo, araw-araw. Ilalabas ko ang laptop sa kaha,
babasahin ko ang mga email, ipi-print ko, tapos susuriin ko.
Kapag uwian na, isasara ko ulit at ibabalik sa kaha.
Uulitin ko sa susunod na araw.
Sinusundan ko lang ang kuwento sa email.
Naghahanap ako ng mga salitang "India" o "Marsalek" sa Outlook.
Ilang taon ko nang sinisiyasat ang kumpanya
tapos biglang
nakapasok na ako.
Sinubukan ko ring makausap si Jan Marsalek.
'Di ko pa siya nakita.
'Di ko pa nakausap, pero alam ko, siya ang kalaban.
Naghahanap lang ako ng paraan para maging konektado siya
sa mga nangyari sa Singapore.
Nakita ko na palagi siya nasa likuran.
May kinalaman siya sa lahat, pero wala akong patunay.
Pero kaya naming pag-initan si Edo Kurniawan,
ang pinuno ng finance team.
Pero kung pinatalsik na ng Wirecard si Edo, wala nang kuwento.
Hi. Si Edo ba ito? Si Edo Kurniawan, tama?
Oo. Pasensya na. Ikaw parin ba ang pinuno ng international finance?
Oo.
Ayos. Sige. Ako po si Dan McCrum.
Tumatawag ako para sa Financial Times.
Inimbestiga ka dahil sa pagpepeke at pag-backdate ng mga dokumento, tama?
Hindi ko alam ito.
Nasa gitna ako ng miting ngayon.
Tinatapos ko ang audit ng grupo.
Baka pwede ka nalang mag-email?
Salamat, Edo.
Bye-bye.
Nandoon pa si Edo at tinatrabaho niya ang audit.
Siguadong may cover-up.
WIRECARD: PALIWANAG NG ISKANDALO SA ACCOUNTING
KAHINA-HINALANG TRANSAKSYON
Na-post na sa internet.
…KUMBINSIHIN ANG MGA REGULATOR…
Pagkatapos ng ilang segundo, bumagsak ang presyo ng Wirecard.
Sa loob ng tatlong araw,
nawalang ng walong bilyong euro ang halaga ng kumpanya dahil sa amin.
May epekto ang kuwento.
Ito ang unang pagkakataon
na natuklasan kong delikado ito.
Narinig ko lang mula sa iba ang kuwento ng Financial Times.
Halata nanaman ang bias.
Sabi nila, "Kasabuwatan ito laban sa Alemanyang kumpanya."
"Dapat ipagtanggol ang kumpanyang Alemanya."
Kinuha ng Wirecard ang isang kilalang abogado mula sa Bavaria.
Sabi ng abogado sa public prosecutor na si Baumler-Hosl,
na inatake ng mga short sellers ang Wirecard
at nasa panganib ito.
Tinawagan ni Hildegard Baumler-Hosl ang financial regulator.
Sabi ng regulator na si BaFin, "Dapat ipagtanggol ang Wirecard."
Ipinagbawal ang short-selling ng shares ng Wirecard.
Nagsampa sila ng criminal charge kanila Dan McCrum at Stefania Palma.
Nagulat ako. Tinawagan ko agad si Dan at sabi ko,
"Dan, anong nangyayari? Ano ito?"
Sabi ng Alemanyang Financial Regulator na si BaFin,
"Iimbestigahan namin ang pagmamanipula sa merkado."
Ano ang ebidensya nila?
Hindi pa kami kinausap, at 'di namin alam ang ebidensya nila.
Naisip ko, "Ano ang ginawa nila para magmukhang salarin ako?"
Hindi ko maintindihan ang nangyayari dito.
Sa simula, 'di talaga ako makapaniwala na
pagkatapos ng lahat ng ginawa namin, kami pa ang mapaparusahan.
Kapag ang regulator ng isa sa pinakamalakas na merkado sa Europa
ay humahabol sa iyo,
pwede kang mawalan ng lakas ng loob,
o pwede mong gamitin ang galit at puot mo para
pagbutihin ang imbestigasyon,
at pagbutihin ang kuwento.
Alam mo na ang pinili naming gawin.
Nasa bunker ako sa London, nagtatrabaho.
Tinitignan ko ang mga kustomer ng Wirecard,
at natuklasan ko na ilang milyong euro
ng negosyo ng Wirecard ay galing lang sa tatlong mga partner.
WIRECARD ASYA
Al Alam, Senjo, at PayEasy.
Sa puntong iyon, nanggaling sa tatlong partner
ang halos kalahati ng global sales ng Wirecard.
Nasa Pilipinas ang isa sa partner nila.
PayEasy ang pangalan ng negosyo.
MANILA PILIPINAS
Sa papel, mahalaga ang PayEasy sa Wirecard.
Sabi namin kay Stefania, "Dapat nating malaman ang nangyayari."
Naalala ko nung pumasok ako sa opisina. Puno ito ng logo ng PayEasy
at ng Fröhlich Tours, isang kumpanya ng bus.
Pasok labas ang mga drayber.
Malinaw na ang mga gawain dito
ay nasa kumpanya lang ng bus.
Nakakapagtaka.
Nag-drayb ako ng tatlong oras papunta sa hilaga ng Maynila
sa isang lugar na sikat sa mga palayan nila.
Hinabol ko ang ConePay, isang partner ng Wirecard sa negosyo.
Nahanap namin ang address.
Bahay ng tao.
Binuksan ng isang mamà ang pinto,
at ang una kong nakita ay isang lamesa na may brown na Pomeranian
at maliit na puting aso.
HINDI ANG AKTUWAL NA ASO
May ilang mga mamà doon
at ginugupitan nila ang mga aso.
Ito ba ay himpilan ng kumpanya sa pagbabayad?
Malinaw na nakatayo kami sa harapan ng bahay.
Tapos may nakaalala,
sabi nila, "Teka. Natanggap namin ito."
May inabot silang sobre sa akin.
Linabas ko ang papel at nakita ko agad ang letterhead ng Wirecard Bank,
Conepay,
at ang address kung nasaan kami.
Nanginig ako bigla,
kasi alam ko na natuklasan na namin ang katotohanan nito.
Ilang taon ko nang sinisiyasat ito.
Ano ba ang meron sa negosyo ng Wirecard?
Money laundering ba?
Pinepeke ba nila ang kita nila?
Tapos biglang matutuklasan mo,
"Lintik."
"Peke ang lahat na ito."
Isang matinding kabulastugan.
…ISKANDALO SA ACCOUNTING…
LINOKO ANG MERKADO
Gumawa sila ng deepfake…
kung saan gumamit sila ng tatlong partner sa negosyo
para mag-imbento ng negosyo.
Sa labas, mukhang totoong kumpanya ito.
Akala ng ilang libong tao na nagtatrabaho sila
sa isang lehitimong kumpanya.
Parang ang Emperador na Walang Damit.
AYON SA DOKUMENTO NG WIRECARD UMAASA ITO SA 3 PARTNER
May bagong report mula sa FT,
at sabi nila, kalahati ng kita ninyo mula sa buong mundo
at halos lahat ng report ninyo na kita
ay galing sa mga tatlong partner ninyo
sa mga nakaraang taon.
Hindi kami magagambala sa kaguluhang ito.
Nagpapatuloy ang financial na thriller na ito
ng Wirecard at ng Financial Times.
Para sa amin, demonyo si Dan McCrum.
Bumababa ang stock price dahil sa mga linalabas niya.
Noong Pebrero, nagkaroon ng bagong artikulo at alegasyon
at bumaba ulit ang share price.
Sa katapusan ng Marso, may mga bagong alegasyon
at bumagsak ulit ang share price.
NAPAPALABAN ANG BILLIONAIRE DAHIL SA MGA ATAKE
Sabi agad ng mga pinuno sa Wirecard
na walang katotohanan ang mga report.
May mga nagsasabi na ang Financial Times
ay sadyang nagpabagsak ng share price ng Wirecard
para kumita ang mga speculator.
Akala namin na kumikita si Dan McCrum.
Sila ang masama, kami ang mabuti.
Nagrerekord na.
Sige. Simulan na.
Pano mo nalalampasan ang mga iskandalo at pagkakagulo?
Naisip mo na bang mag-resign?
Hindi ko naisip iyon.
Masasabi mo bang wala nang matutuklasang masama
para hindi na bababa ang share price?
Tinatanggihan namin ang mga serysong alegasyon na ito.
Haka-haka lang ng merkado ang mga alegasyon na ito.
Sa puntong iyon, marami nang seryosong alegasyon ang FT laban sa kanila,
pero pataas lang ng pataas ang share price ng Wirecard.
Mahal ng mga tao ang kumpanya.
Nagpahayag ang Wirecard ng annual results nila sa Frankfurt stock exchange,
tumaas ang kita nila ng 35%,
may halaga ito ng €350 million,
at patuloy pa raw silang lalaki sa taong ito.
Kasunod ng Wirecard, isang pangunahing kumpanya sa pagbabayad,
tumaas ang halaga ng shares nila ng 6%
pagkatapos makatanggap ng investment na 1 bilyong dolyares mula sa SoftBank.
Nag-invest ang SoftBank ng isang bilyong dolyares sa Wirecard ng Alemanya.
Nung nabalita ang investment ng SoftBank, napatanga kami.
Kapalit ng 6% na pagmamay-ari,
tutulungan sila ng SoftBank para mag-expand sa Japan at South Korea.
'Di kami makapaniwala.
Akala namin na nagpakita na kami ng malinaw na ebidensya
na ito ay fraud.
Pero bibigyan sila ng SoftBank ng 900 milyong euro.
HABANG MAY ISKANDALO SA ACCOUNTING
Sa puntong iyon, kausap ko si Dan,
at nag-isip kami kung paano kami magpapakita ng mas klarong ebidensya.
Negosyo ito ng salarin.
Syempre, pipigilan kami ng Wirecard.
Sa sumunod na araw, may sulat ako galing sa Wirecard.
"May rekord kami ni Nick Gold,
at alam niya na parating na ang kuwento ng FT.
Magkasabwat kayo, at korap kayo."
Inutusan kaming ipaalam sa inyo
Naisip ko, "Sige. Sigurado, setup ito."
"Mga maruruming diskarte 'to ni Marsalek."
May kumpanya sa Alemanya na Wirecard, okey?
Negosyo sa pagbabayad.
Na-short sell ito ng mga manggugulo sa merkado.
At ang mga manunulat ng Financial Times
ay may mga alegasyon laban sa pananalapi ng kumpanya.
Hindi ko kilala si Nick Gold.
CANNES PRANSIYA
Ako si Nick Gold.
Saluhin mo! Ayan!
Imbestor ako.
Masamang imbestor, pero imbestor parin.
Nagkataon lang nung nakilala ko si Nick Gold.
Nagpapainom si Gary Kilbey para ipagdiriwang ang kaarawan niya,
at nandoon si Nick Gold.
Naalala ko si Paul Murphy. Naglasing kami.
Sabi niya na kung kailangan ko ng mamamahayag, siya na iyon.
Inom lang kayo ng inom, heto!
Pagkatapos ng ilang buwan, tinawagan ko siya. Sabi ko, "Magkita tayo, pwede?"
Sabi niya, "Dalawang linggo ako busy, tinatrabaho ko pa ang Wirecard."
Nung sinabi niya na, "Tinatrabaho ko ang Wirecard," naintindihan ko na.
May matutuklasan siya. Hindi positibo ito,
at libreng kita na ito.
Kailangan ko i-short sell ang kumpanyang ito.
Ginawa ko ito sa halaga ng ilang mga milyones.
Nag-short ako ng malaki laban sa Wirecard.
At alam rin siguro ng Wirecard ito.
Alam na nila na matinding short seller si Nick Gold.
Nasa tabing-dagat ako ng Cannes,
tapos sumasayaw ako sa lamesa, parang sira-ulo.
Nagsasaya ako.
Tapos linapitan ako ng isang tao na matagal ko nang 'di nakita.
Matagal ko na siyang kilala.
Sabi niya na hawak na niya ang Kuwaiti National Investment Fund
at may ilang bilyong pound sila na gustong ipasok sa stock market.
Pano raw ako makakatulong?
Pagkatapos ng ilang araw, pumunta ako ng London para makipagkita sa kanila.
Pumasok ang isang napakagarang sheikh
at pumasok ang tagapagsalita niya, kasama ng kakilala ko.
Tapos naupo sila.
Akala ko pwede akong magsalita.
Sabi ko na malaki ang kita kapag nag-short sell ng Wirecard.
Alam ko na pabagsak na ang kumpanya
dahil may artukulo ang Financial Times,
at mandaraya ang kumpanya,
tapos yayaman kami dahil dito.
Sheikh talaga ito. Amoy pera talaga.
Aakalain mo na tunay na sheikh ito.
Pero mali pala ako.
Umalis ang sheikh, tapos namahala ang dalawa para sa kanya.
Sila ang nakausap ko.
-Ako si Nick Gold. -Hello, Nick.
Gaano kalaki ang halaga na ipapasok?
Mga €50 million ang halaga.
Sige.
May short seller, si Nick Gold,
na nakipagkita sa imbestor na patago siyang ini-rekord.
Ito na ang pinakamagandang… Alam namin palabas na ang artikulo.
Sige.
Siguro ngayon na lalabas.
Alam na namin ngayon na ang imbestor na ito ay isang private detectib
na kinuha ng tao na may koneksyon sa Wirecard.
Sori. Pano mo nalaman na palabas na ang artikulo?
-Narinig ko sa Financial Times. -Sige.
Masasabi niya kung ano ang ginagawa nila at kung ano ang pananaw niya sa kumpanya.
Mula sa Financial Times ang source mo, tama?
-Pinuno ng imbestigasyon. -Sige.
Ganun pala.
Ang ginawa ng Wirecard ay… peke ang sheikh.
Binayaran siya ng kaibigan ko ng apat na milyon,
nakuha niya ang apat na milyon ko.
Nakatanggap ako ng text mula kay Paul Murphy.
"Leche, ano ang ginawa mo?"
Setup talaga ito.
Galit na galit ako
kasi nakahanap ang Wirecard ng paraan para magpakita ng ebidensya
na nagpapamukha na kasabwat ko mismo
ang isang nagshort ng stock nila.
ATAKE NG MGA SPECULATOR
Sa loob ng ilang oras, nalaman na ng press sa Alemanya,
at nagsusulat sila ng artikulo tulad ng,
"Ebidensya ito na korap ang FT."
Nainis talaga ako. Inis na inis ako.
Alam ko talaga na na-set up kami,
pero kailangan ko ipagtanggol ang reputasyon ng FT.
Naisip ko, "Paul, magaling kang reporter,
pero may ginawa kang katangahan ngayon."
"Mag-time out ka muna."
Kailangang magkaroon ng imbestigasyong legal
para ipakita sa mundo na 'di totoo ang mga alegasyon.
Doon ko naranasan ang kahinaan ko.
Na-suspend kami.
Kailangan namin maghintay para matapos ang imbestigasyon.
Pero naging weird ang kuwento.
Ako si Jorg Schmitt mula sa Süddeutsche Zeitung.
Ako ang punong patnugot ng team sa imbestigasyon.
Nagtatrabaho ako nung bigla akong tinawagan ng number na 'di ko kilala.
Babae ang kausap ko.
Sabi niya, "Interesado ka ba sa Wirecard?"
"Alam mo ba ang Prinzregentenstrasse 61?"
"Sikretong opisina ni Jan Marsalek iyan."
Pati ang mga malapit na katrabaho ni Marsalek
ay walang alam na may pangalawang opis siya sa Prinzregentenstrasse.
Makikipagkita siya sa mga sosyal na tao,
nagnenegosyo siya at magpa-party ng husto.
Parang barkada ni Marsalek.
Palaging nakikita si Martin W.,
na dating taga-Secret Service ng Austria.
Si El-Obeidi, dating intelligence officer sa Libya.
Si Stani, isang Ruso na pumunta ng Munich para bisitahin ang nanay niyang may sakit
pero palagay namin na taga-FSB siya, isang Rusong secret service agent.
Biglang may mga tatlong dating intelligence agent
na madalas na nasa Prinzregentenstrasse.
Mahalaga ang posisyon ng Prinzregentenstrasse sa Munich.
Katapat lang ito ng consulado ng Rusiya.
May koneksyon ang secret service dito.
Nagulat ako rito.
Bakit interesado ang mga intelligence agency kay Marsalek?
Ang Wirecard ay isang kumpanya
kung saan umaabot ng bilyon ang transaksyon kada taon.
Mahalaga ang mga transaksyon na ito para sa mga secret service
kasi makikita rito kung sino ang 'di na mapagtiwalaan
dahil may makikita na ginamit na nila ang credit card para sa porn,
sa pagpunta sa brothel, o kung ano pa.
Ginawang source si Marsalek
kasi madalas siya pumunta sa iba't-ibang bansa.
Mabilis maintindihan ang koneksyon.
VIENNA AWSTRYA
Nung nabalitaan ko na na-suspende si Paul,
kinausap ako ni Paul. Sabi niya,
"Taga-Awstrya sina Braun at Marsalek."
"Magtanong ka. Mag-imbestiga ka sa Vienna."
May nagrekomenda ng pulitiko
na nagiimbestiga ng korapsyon sa Awstrya.
Si Stephanie Krisper.
Mahilig pumunta sa Vienna ang mga intelligence officer,
mga salarin, at ang mga espiya.
Nagkita kami sa barko na nasa Danube Canal.
Sabi ko, "Kilala mo ba si Jan Marsalek?"
Napaisip siya.
Sabi niya may kakilala siyang kilala si Jan,
pero nag-ingat siya
kasi nag-aalala siya sa mga koneksyon ni Jan.
Nagpasya kaming makipagkita sa Café Pruckel.
Pumasok si Stephanie at pinakilala niya ang kaibigan niya.
Ang nangyari sa sumunod na 20 minuto ay nakakamangha.
Ito ang pinakamahalagang naranasan ko sa 14 taon ko sa pamamahayag.
Ako si Killian Kleinschmidt. Aleman ako.
Nagtatrabaho ako kasama ng United Nations sa isyu ng mga migrasyon at mga refugees.
Kabisado ko ito.
Kung paano makipagtungo sa maraming tao na dumadating.
Noong 2016, palapit na ang eleksyon sa Awstrya.
Nakatanggap ako ng email na nagtatanong kung interesado ba ako sumali sa proyekto
ni Jan Marsalek.
Hindi ko siya kilala.
Hindi ko rin kilala ang Wirecard.
Pagkatapos ng ilang araw, nagkita kami sa sikat na restawran,
ang Kafer sa Munich.
Nakangiti siya at magaling siya magsalita.
Matalinong Awstryano, medyo bolero rin.
Dinidiin niya na interesado siya gumawa ng proyekto sa Libya.
Tinatawid nila ang Sahara para makahanap ng mabuting kinabukasan.
Papuntang Europa ang mga migranteng ito.
Dito nag-uumpisa ang mahabang lakbay nila.
Pitong araw sila sasakay rito sa hangganan ng Libya.
Sabi niya na marami siyang alam sa Libya, at nakapunta na siya doon ng ilang beses,
pero nag interes niya ay makatulong
sa pag-unlad ng kalagayan sa Libya.
Pinamukha niya na mabuti ang ginagawa niya.
Pagkatapos ng usapan, pumayag siyang magbigay ng 200,000 euro para sa team ko,
at magtatrabaho kami sa kampo ng mga refugee sa Libya.
Maganda ang usapan.
Dalawang tao ang humawak sa kasunduan namin kay Marsalek.
Si Wolfgang Gattringer, na nagtrabaho dati para sa Ministry of Interior ng Awstrya,
at si Brigadier Gustenau, na galing sa Ministry of Defense ng Awstrya.
Tapos sumali rin bigla si Koronel Andrey Chuprygin,
dating opiser sa secret service ng Rusiya.
Hindi lang siya katrabaho ni Jan,
pero siya rin ang namamahala sa mga interes ng Rusiya
sa Gitnang Silangan at sa Hilagang Aprika.
Dapat nagtaka na kami.
Sa gitna ng Pebrero, nagkita kami ni Marsalek sa Prinzregentenstrasse
at katapat nito ang Konsulado ng Rusiya sa Munich.
Walang laman. Luma na ang gusali.
Maraming magagandang bagay.
Kausap ni Marsalek si Gattringer at si Gustenau at sabi niya,
"Gusto kong maghanda ng guard force sa hangganan
sa Libya. Mga 15 o 20,000 na tao."
Pinipigilan niyang makatawid ang mga refugee sa border.
Masama ito.
Ang seguridad ng hangganan sa Libya
ay hindi dapat iniisip ng COO ng kumpanya tulad ng Wirecard. 'Di ito normal.
Pagtagal, tinanong ko sa sarili ko, "Ano ang gusto niya sa Libya?"
"At bakit siya sinusuportahan
ng mga tao mula sa gobyerno ng Awstrya
para sa proyekto na hindi naman makatao?"
Doon ako naliwanagan.
Mahalaga ang tema ng migrasyon. Dahilan ito ng pagpanalo o pagtalo sa eleksyon.
Kung hindi mo pinansin ang mga negatibong trend,
o kung hinayaan mo ang imigrasyon,
mapapasama ang lahat.
Si Jan Marsalek ay nagsisilbing tulay
para sa mga Ruso at ang mga right-wing na populista.
Kung gusto ng Rusiya na magkagulo sa Europa,
tatakutin nila ang mga tao tungkol sa mga parating na refugee
para mabuhay ulit ang debate.
Maraming kakilala si Marsalek sa Russia.
Kaya posible na may inaayos si Jan Marsalek
para sa mga Ruso.
Tumatakbo ang isipan ko.
Nakakaloka ito.
Dapat walang kinalaman ang COO ng kumpanyang Aleman
sa paghihikayat ng right-wing na party
para gamitin ang problema sa migrasyon, o sa pag-recruit ng sundalo.
Nakakaloko ang ideya,
pero parang ito na nga ang katotohanan.
Natuklasan ni Sam ang mga koneksyon nito sa Rusiya.
Mas lalo pa kami naging paranoid.
'Di na kami gumagamit ng digital.
Sulat kamay ang lahat, tapos 'di kami nag-uusap sa telepono.
Narinig ni Paul na may mga 28 na private detektib
na nakakalat sa London, at may mga sinusundan sila.
Tinutukan ko ang operasyon ng mga private na imbestigador.
Dahil dito, natuklasan namin na ang taong nagpopondo ng operasyon
ay dating Pinuno ng Foreign Intelligence para sa transisyonal na gobyerno ng Libya.
Si Rami el-Obeidi.
Alam na namin na may interes si Marsalek sa Libya sa puntong iyon.
Sinong makakarinig ng salitang "Pinunong espiya ng Libya," at mag-iisip,
"Oo, sige, ayos lang ito"?
Pag-alis ko ng bahay, tinitignan ko kung mag mga kamera,
iniiba ko ang oras ng pag-alis ko, at ang mga tren na sinasakyan ko.
Tuwing nasa tren ako,
kapag umabot na ako sa istasyon ko, naghihintay ako hanggang sa huling sandali
tapos tatalon ako. Iniisip ko,
"May bumaba rin ba kasama ko?"
Kinabahan ako para sa pamilya ko.
Ito si Freddy McCrum, tatlong araw palang siya nandito.
Iyan ang inaalala ko.
Gagawin mo ang lahat para protektado ang anak mo.
Tuwing naisip ko na nalalagay sila sa peligro dahil lang sa kuwento…
Sino ang may gusto niyan?
Ilegal mag-wiretap ng mamamahayag.
Bawal i-hack ang email nila.
Pero mabisa ang panakot nila.
Nagbukas ng internal inquiry ang Financial Times kay Dan McCrum,
at sinulit ng Wirecard ang panahong ito.
Tumaas ang share price nila.
Nagawa pa nilang ipa-promote sa Chancellor ng Alemanya ang kumpanya sa Tsina.
Nangyari ito sa mga buwan nung walang sinulat ang FT tungkol sa Wirecard.
Nahirapan talaga ako. Gusto kong gumanti.
Galit na galit ako.
Nung natapos ang imbestigasyon, at binigyan na kami ng aproba,
tinawag ko sina Paul at Dan.
Sabi ko, "Sa susunod na kuwento, durugin niyo sila."
Dapat magawa naming maintindihan ng lahat na
peke ang Wirecard.
Galit na kami at 'di na kami magpipigil.
Iyon na ang situwasyon.
Peke ang Wirecard, peke ang negosyo niya,
at sinungaling si Markus Braun.
Narito ang dokumentong patunay.
SUBSIDIARY NG WIRECARD, HALOS WALANG EMPLEYADO, MARAMING KONTROBERSYA
HINDI KILALA ANG AL ALAM
Ganito nila ginagawa ang panloloko nila.
Ito ang mga peke nilang partner. Ito ang mga peke nilang kustomer.
Ito ang lahat ng kailangan ninyo para habulin sila,
para puntahan ang himpilan ng Wirecard at arestahin sila.
Sabi ng The Financial Times
na linipat ninyo ang ilang bilyong euro na bayad
sa 34 na pangalan gamit ng partner ninyo sa Dubai, ang Al Alam Solutions.
HINDI KILALA SI AL ALAM
hindi kilala ng higit kalahati ng kliyente ang Al Alam.
Bibigyan kita ng malinaw na statement.
Hindi totoo ang impormasyon,
at hindi totoo ang presentasyon nito ng FT.
Tinatanggi namin ang mga alegasyon.
BUMABA NG 13% ANG SHARES NG WIRECARD PAGKATAPOS NG ACCOUNTING REPORT
Ang report ni Dan McCrum sa Financial Times…
Nag-alala kami dahil doon.
Pero wala akong kakayahan para makita ang mga transaksyon
sa Gitnang Silangan o sa Pilipinas.
Parang imposible na peke sila.
Masakit, kasi pinaniwalaan ko sila.
Naniwala kami na kailangan naming butasan ang Wirecard
para lumubog sila. Pero hindi sila lumubog.
Mahirap balewalain ang ebidensya mula sa FT.
Tinanggihan ng Wirecard ang mga alegasyon ng pagkakamali nila.
Pero nung 21 ng Oktubre,
ang KPMG ay itinakda ng Wirecard para maging espesyal na taga-audit,
para mapatunayan nila na wala silang mapaghihinalaan sa accounting.
Dr. Markus Braun, pumayag kang magpa-audit sa external na organisasyon
dahil sa mga alegasyon ng FT.
Ang tanong ay, "Bakit ngayon lang?"
Mabilis naman kami kumilos.
Isang linggo palang naman lumipas mula nung inilathala ang artikulo.
Nung una, ayaw pumayag ni Braun.
Tinatanggi namin ng 100% ang mga alegasyon.
Alam ng mga tao sa Wirecard na magagambala sila dito.
Kailan ibibigay ng mga auditor ang report?
Ayaw ko silang unahan, pero siguro sa loob ng ilang buwan.
Naniniwala kami na mabilis namin makukuha ang resulta.
Leche, gumana nga ang kuwento.
Sa wakas, naapektuhan namin sila. Hindi na nila maiwasan.
Nag-aalala na ang mga imbestor nila
kaya itinakda na nila ang KPMG.
Marami ang pwedeng mawala sa kanila.
Ako si Joachim Giehl.
Ako ang kapitbahay ni Markus Braun.
Ang pakiramdam ko sa kanya ay
napakabigat ng stress niya.
Wala siyang binabati na kapitbahay.
Pumapasok lang siya sa kotse.
Hindi siya nagpaparamdam.
Isang araw, mga 8:30 p.m.,
pinarada ko kotse ko sa garahe.
Madilim na at nakita ko si Markus Braun sa pasukan ng sa gusali namin.
Nakatapat ang ilaw sa kanya, at nakita ko na mukhang kabado siya.
Pinaligiran siya ng mga lalaking 'di ko kilala.
Parang hindi sila taga-rito.
Hindi sila mukhang negosyante.
Para silang mga nagtatrabaho bilang security o bodyguard,
para silang mga salarin.
Parang hindi proteksyon ang layunin nila.
Naisip ko na nandoon sila
para tapusin siya.
Humina ang relasyon nina Dr. Markus Braun at Jan Marsalek.
Noong Disyembre ng 2019,
may party kami noong Pasko para sa team.
Biglang dumating si Jan Marsalek.
Nakangiti siya habang sinabi niya,
"Martin, kung nagnakaw ka ng 100,000 sa kumpanya,
hindi na kita rerespetuhin.
Kung magnanakaw ka sa kumpanya, dapat milyones ang halaga.
Ilang daang milyones."
Habang nangyayari ito,
may naisip si Braun na ideya.
Malaking ideya ito.
Naisip niyang bilhin ang Deutsche Bank,
ang pinakamalaking bangko ng Alemanya.
"Project Panther" ang tawag dito. Isang hostile takeover.
Bumuo ng dokumento ang isang malaking consulting company
at pinakita nila kung bakit may katuwiran na i-merg eang lumang bangko
at ang isang bagong tech na kumpanya.
Ang "WireBank," o kung ano man ang tatawagin doon.
Ang ideya ay
kung na-merge ang dalawang kumpanya,
mas malaki ang balanse ng Deutsche Bank kaysa sa Wirecard,
baka matago nito ang fraud ng Wirecard.
Kapag nasa iyo ang bangko, tulad ng Deutsche Bank,
kayang kaya mong itago ang mga maling numero sa laki nito.
Ang talino nga, eh.
Imbis na maghanda sila ng kotse para makatakas,
binili nalang nila ang bangko.
Kung nagawa nila iyon, maituturing na henyo si Markus Braun,
at siya ang magiging pinuno sa isa sa pinakamalaking bangko sa mundo.
Ito na ang huling pusta ni Braun.
Ang auditor ng Wirecard, yung EY,
ay maingan na nag-iimbestiga ng 1.9 billion na pera.
Sabi ng Wirecard na totoo ang perang ito.
Sabi ng Wirecard na
nasa dalawang bangko ng Pilipinas ang 1.9 billion na pera.
Sa okasyong ito, gusto ng mga auditor ng patunay
na kayang kunin ng Wirecard ang pera,
at syempre, hindi ito magawa ng Wirecard, dahil wala naman talagang pera.
Gusto malaman ng lahat kung malalaman ng EY ang katotohanan.
18 NG HUNYO 2020
ARAW NG RESULTA
Hindi ako makatulog noong gabing iyon,
kasi gusto ko handa ako.
Kahit ano na ang mabili ko sa share ng Wirecard,
binili ko, kasi may kutob ako na mangyayari ang lahat sa araw na iyon.
Halos umabot kami ng 100 million nung nangyari ito sa Wirecard
tapos naubusan na ako ng shares.
Noong umaga, nagising ako ng 6. May hinihintay akong mangyari.
Biglang may announcement.
Hindi na mahanap ng mga auditor ang €1.9 billion
na sinabing nasa mga escrow account sa Asya.
Ang dalawang bangko sa Pilipinas
kung nasaan dapat ang €1.9 billion
ay nagsabi na wala silang negosyo
sa taga-proseso ng mga bayaran.
Pineke ang mga dokumento.
Nung nakita ko ito, alam ko na tapos na ang lahat.
18 NG HUNYO 2020 €104.50
Bumagsak ang share price. Alam na ng mga short seller.
Binenta nila ang lahat ng stock ng Wirecard na kaya nilang kunin
at pinagkitaan nila ito.
Pano mo nawala ang ilang bilyong dolyares?
Bumagsak ng 70% ang presyo ng share.
Lintik, nagawa rin namin!
Alam mo, matagumpay kami.
Nahuli namin sila.
PRESYO NG SHARE: €1.28
Kung kumita ka, maayos ang lahat.
Masaya kami para sa mga imbestor namin kasi malaking panalo ito.
Masaya kami sa paghahabol,
pero ang Wirecard ang pinakamalaking kita namin,
at ito prain siguro ang pinakamalaki pagkatapos ng ilang taon.
Mga ginang at ginoo,
para sa Management Board ng Wirecard,
gusto kong magpaliwanag.
Parang The Muppet Show ang pagpupulong nila sa gabing iyon.
Binasa ni Braun ang nasa teleprompter.
Katapusan na ng lahat,
pero base sa sinabi niya, parang magpapahayag pa siya
ng magandang balita sa susunod na quarter.
Sa ngayon, hindi masasabi na ang Wirecard
ay nasaktan
sa isang malaking kaso ng fraud.
Sa loob ng isang linggo, pinasok ang Wirecard sa administrasyon.
Bagsak na sila.
Arestado ang dating CEO ng Wirecard dahil may hinala na pineke niya ang mga account.
Arestado na si Markus Braun.
Pero biglang nawala si Jan Marsalek.
Nasaan ang COO ng bagsak na kumpanya,
Wirecard, ang Awstryano na si Jan Marsalek?
Ang dating Chief Operating Officer ng Wirecard, si Jan Marsalek
ay pumunta ata ng Pilipinas.
Nakarating siya ng 23 ng Hunyo.
Dalawang araw na ang lumipas
at kahapon ng umaga, lumipad siya papuntang Tsina.
Palaging may paarang tumakas ang ahente.
Alam natin na si Marsalek ay nasa opisina hanggang hapon ng Biyernes.
Sabi raw niya
na pupunta siya sa Pilipinas para ayusin ang lahat.
Naghapunan siya kasama ni Martin W. noong gabing iyon.
Nakilala niya si Martin W. sa Prinzregentenstrasse
at dati siyang taga-secret service ng Awstrya.
Kasama ng isa pang Awstryano, at pulitikong right-wing,
nag-book si Marsalek ng flight.
Nagbayad si Marsalek ng halos €8000 na naka-cash…
tapos bigla siyang nawala.
Hindi siya pumunta sa Pilipinas.
Walang katuwiran.
Hindi siya makakapasok sa bansa dahil sa regulasyon ng quarantine.
May mga database kung saan pwede ka tumingin ng datus ng paglipad.
Mula 2015, 60 beses siyang lumipad papuntang Rusiya.
At may isang flight
mula sa maliit na airport na malapit sa Vienna, papuntang Minsk.
Malapit lang ito sa Moscow.
Hindi kontrolado ang hangganan ng Rusiya at hindi na siya nasundan doon.
Pagkatapos nito, puro haka-haka nalang.
Hindi kami sigurado kung si Marsalek ay
talagang informant ng secret service o hindi.
Konektado si Jan Marsalek sa mundo ng secret service,
at dahil dito, palagay ko, mahirap siyang hanapin.
Alam natin na online siya minsan dahil sa lumang Telegram account niya.
Pwede kong tignan ulit.
Online siya minsan kada ilang buwan.
Ang huling pag-online niya ay noong 27 ng Mayo, 2021.
Inumpisahan ng parlyamento ng Alemanya ang isang pagsisiyasat sa Wirecard,
at isa ito sa pinakamalaking iskandalo sa republika ng Alemanya.
Napahamak ng husto ang mga nag-invest ng pera sa Wirecard.
Sila ang unang kumpanyang kasali sa DAX na nalugi.
NUNG BUMAGSAK ANG WIRECARD SA HUNYO 2020 LAGPAS SA 20 BILYON ANG LUGI NG IMBESTOR.
Sa palagay ko, yung mga tao sa Wirecard na may alam sa katotohanan
ay napakakaunti lang.
Kasali si Marsalek.
Pero ano kaya ang alam ni Braun tungkol dito?
Hindi siya emosyonal. Kabado siya.
Tapos nagbigay siya ng maikling pahayag.
"Ang masasabi ko lang ay naloko tayong lahat."
"Biktima ako."
At sabi ng abogado niya na hindi na siya sasagot ng ibang mga tanong.
Umupo siya ng tatlong oras at hindi talaga siya sumagot.
Ngayon na iniisip ko ang nangyari,
pakiramdam ko na dapat napansin ko ang ilang mga bagay.
Ako ay naniniwala na
may posibilidad na hindi niya alam ang ginagawa ni Jan Marsalek.
Pero responsibilidad rin niya na alamin ito.
Mababaw lang ang nalalaman natin.
Hangga't sa nagpakita si Jan Marsalek at nagsalita,
kasi sa kanya lang natin malalaman ang buong kuwento.
Gusto ko sana kausapin si Jan, kung pwede.
Ilang taon ko siyang inaaral, gusto ko siyang maintindihan.
Sino ba yung gumagawa ng fraud sa loob?
Ano ba ang pinag-usapan nina Jan at Markus Braun?
Maginhawa ba ang pakiramdam nila nung bumagsak na ang lahat?
Nakaka-intriga, diba?
NUNG NOBYEMBRE 2020, BINIGYAN SI DAN MCCRUM
NG MATAAS NA PARANGAL SA INVESTIGATIVE JOURNALISM
SA MARSO 2022, SI MARKUS BRAUN AY KINASUHAN NG FRAUD,
PAGLABAG SA TIWALA AT PAGMANIPULA NG ACCOUNTING
HINDI MAKAUSAP SI DR. BRAUN
NAGTATAGO PARIN SI JAN MARSALEK
BASE SA LIBRONG "MONEY MEN: A HOT STARTUP, A BILLION DOLLAR FRAUD,
A FIGHT FOR THE TRUTH" NI DAN MCCRUM
Subtitle translation by: Hannah Vania Guzman