Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRESENTA
Din que os soños son para evadirse.
Unha oportunidade para fuxir da vida real
e viaxar a un mundo sen consecuencias…
pero é mentira.
Os soños non son casuais.
Nós facemos que ocorran.
Deseñámolos con moito esmero para vós.
Temos os nosos motivos
e as nosas normas.
Creamos os soños para axudarvos no voso camiño
e, co que a ela lle agarda,
vai precisar toda a axuda posible.
Bo día, Porqui.
Bo día, Bugsy!
Ola, papá, que traes?
Moitas leguas viaxei sucando o mar para traer o almorzo.
Vaia, grazas.
Espera que che axudo.
- Mellor? - Grazas.
Ola, Bugsy!
Vale.
Chula vai.
E… chula vai.
Imos ben, petís?
NÓMADE
Cambiou o vento.
E que vas facer?
Proa arriba.
Un pouco máis.
Aí tes, petís.
Chámase Fred.
Ola, Fred.
E o meu é Seymour.
Por que teño que estudar matemáticas
se vou coidar do faro igual ca ti?
Xa sei todo o que hai que saber sobre o faro.
Respóndeme a isto:
para que serve un faro?
Gardan os barcos.
Non. Non é iso,
pero cando saibas a resposta…
dareiche as chaves do faro, prometido.
Agora á cama.
E Porqui?
Teño 11 anos.
Síntoo, Porqui. É un rito de paso.
Como dis?
Non te preocupes. Eu non te vou abandonar.
Ben, pois boa noite.
Agarda!
Un conto?
Un de Flip?
Vale.
Sei un que nunca escoitaras.
Como sabes, Flip e mais eu viviamos coma foraxidos.
Iamos todas as noites á caza do tesouro e cousas así.
Un día Flip dime: "A que non sabes o que oín?"
Oíra falar dunhas perlas máxicas.
Se consegues unha, podes pedir o desexo que queiras.
O problema era que só se atopaban
nas augas máis perigosas coñecidas pola humanidade:
o Mar dos Pesadelos.
En canto o oín díxenlle: "Comigo non contes. Non quero saber nada."
Pero xa sabes como é Flip, así que fixo o dobre toque
e cando o fai o teu compañeiro…
- Non te podes negar. - Xusto.
É o Código.
Levantamos áncora pois.
Vouche dicir unha cousa: ía frío, moito frío.
Pero dixen, oe, igual con ese clima Flip non cheira tan mal.
Entón chegou a tormenta.
E as ondas.
De súpeto oín un forte estrépito.
Oíao arredor de nós.
Cada vez soaba máis forte.
Era o remuíño máis grande e letal que vira nunca.
A xostra xirou, bateume nas costas
e tiroume á auga.
Caín coma unha chumbada.
Afundía cada vez máis,
ata que vin un burato no fondo do mar
e nadei cara el.
Que había ao outro lado?
Un lugar morto.
Non había vida de ningún tipo,
só ósos de antigas criaturas mariñas.
Foi entón cando veu por min.
O monstro.
Alzouse dende a escuridade,
era unha criatura negra coma a noite, a máis grande que vira xamais.
Tiña uns tentáculos longos e escuros.
O medo paralizoume.
E despois, lentamente,
moi lentamente,
colleume e sacudiume con todas as súas forzas, e eu collín…
Pausa.
Espera, non podes parar agora.
Na parte que dá medo dis?
Non daba medo.
Era un comezo potencialmente interesante.
- Aquí Peter. - Comezo potencialmente interesante.
Recibido.
Escóitame, Nemo. Hai unha barca en problemas en Lopez
e a noite vaise poñer fea.
Sabes o que tes que facer se se vai a luz, non?
Prendo o xerador, limpo a bomba e aviso por radio de problemas.
Seino, papá.
Durme ben.
Oe,
pilleite.
Para.
Boa noite.
Boa noite. Volvo deseguida.
Papá?
Socorro!
Carla.
Onde está meu pai?
Nemo,
foise, pequena.
Foise.
Síntoo.
É a súa última vontade. Contárache algo?
Súa nai morreu cando era un bebé. Está acostumada a ter só un pai.
Non ten a ninguén máis.
Es ti ou que a tutele o estado.
Meterana nunha casa de acollida ou…
Nemo, lembras o teu tío?
Non.
Nunca o coñecín.
O teu pai deixou instrucións.
En caso de que lle pasara algo…
quería que foras vivir á cidade con teu tío.
Pero teño que coidar do faro.
Nemo, non podes vivir soa.
Pero podo facelo. Sei como. Papá ensinoumo todo.
Síntoo, pequecha.
"Por moi lonxe dos confíns do tempo e do espazo
que me poida levar a corrente,
espero ver o meu Piloto cara a cara
unha vez atravese a barra."
É el.
Diga?
Non é un bo momento.
Perdín a meu irmán no mar.
Non. Digo que morreu. Estou no seu funeral.
Non estabamos moi unidos.
Unidos.
Estou… contento co meu plan.
Carla.
Ola.
Sinto a túa perda.
A nosa, quero dicir.
Podemos…
Hai que ir marchando ou perderemos o ferry.
Ollo coa alfombra.
- Síntoo. - Non…
É un edificio bárbaro.
Non fai falla saír.
Eu nunca o fago, xa que traballo dende a casa.
Perdoa.
Hai tinturaría, cafetaría…
Ata teñen un estudo de zumba.
Gústache o zumba?
Zumbar como as abellas?
Non sei, nunca probei a ir.
Oe…
Gústanche os picaportes?
Aquí teño os meus bebés.
Vendes picaportes?
Non… Eu non os vendo.
Teño unha compañía que vende picaportes,
ferrollos, embelecedores…
A diferenza é que nós
non seguimos as últimas tendencias, como a maioría do sector.
Non, grazas. Preferimos o clásico.
É unha cuestión de seguridade, non moda.
- Non toques iso. - Síntoo.
Non é un xoguete.
É unha antigüidade.
Saíu dunha cela de Alcatraz.
Por se teño que pecharte.
Non o vou facer.
Era unha broma.
Precisas un abrazo ou algo?
Non.
Pois boa noite.
Xa o sei, Porqui. Eu tamén quero que volva.
COMO CRIAR UN NENO
Porqui.
Que?
Para!
Non.
Non! Para! Agarda!
Para! Pausa!
Non!
Para! Non!
Semáforo en vermello. Para!
Está vermello.
PORTO DE TRANSBORDADORES DA ILLA
Veña, Porqui.
Grazas.
Ola, Bugsy.
Papá?
Quen es?
Ninguén?
Só unha desas cousas raras que pasan nos soños.
Ignórame. Xa marcho.
Volve despois! Estou lavando a louza.
Vaia, non funcionou.
Conque ti es a nena.
Que fas aquí?
E onde está meu pai?
Non cho dixeron?
Sei o que pasou.
Teu pai e mais eu eramos compañeiros hai anos,
antes de ter el unha filla.
Grave erro, creo eu.
Malo, tolo e un coñecido perigoso.
Chámome Flip.
Ti es Flip?
Crin que eras un invento de meu pai
e non te imaxinaba así.
Así de guapo?
Ou de espléndido, se queres.
Así de peludo.
E… de fedorento.
Sei que non es real,
pero sempre te imaxinei como un humano normal.
Insultáchesme catro veces seguidas coma se tal cousa.
Que túzara.
Oe, eu só vin a darche o pésame.
Sinto a túa perda.
E para iso desbaratas o seu cuarto?
Agora que me lembro,
teu pai tiña un mapa.
Así de grande e con formas e liñas raras.
Ten unha ostra cunha perla debuxada.
É un mapa único. Arriscamos a vida para roubalo.
- Nunca vin un mapa coma… - Non me mintas!
Teu pai querería que o tivera.
Non minto.
Dá igual, xa o atoparei.
Oe, non podes entrar así coma se foses un ladrón.
Dilo coma se fose algo malo.
Un ladrón só colle o que non é seu.
Non podes roubar nos soños dos demais.
Claro que si. Só hai que saber como entrar e como saír.
Estou no teu.
Es produto da miña imaxinación.
Xa quixeras ti soñar algo así de bo. Mira para aquí.
Fermosísimo.
Por favor! Non te quero aquí.
Só quero a meu pai.
Vale.
E se puideses ver a teu pai?
De que falas?
De ir á caza do tesouro, dun máxico.
Permíteche desexar o que queiras no País dos Soños.
Podería ver a meu pai.
Si, poderías ver a teu pai aquí, todas as noites.
Pero preciso ese mapa, nena.
Non sei de que falas.
Si, créote.
Espera! Axúdoche a atopar o mapa! Podo acompañarte!
Iso sería moi divertido.
Claro que non tes equipo nin habilidades e sen o mapa non me serves para nada.
Hora de espertar, neniña.
Un mapa.
Xa estás esperta. Ben.
Que fas?
Cal foi o soño máis raro que tiveches?
Non os lembro.
En realidade, creo que non soño.
Tróuxenche un vaso de leite.
Emocionada polo primeiro día de escola?
Escola?
Este sitio debería ser incrible. Custa unha fortuna.
Papá di que as escolas son cárceres.
Pechan os nenos física e mentalmente,
logo o traballo róuballes a liberdade
e ao final rematan nunha residencia, o último cárcere.
A escola non é un cárcere.
Podo marchar cando queira?
Igual un pouco si o é.
A campá non axuda.
Nemo, ola. Benvida a Westbrook.
Son a Srta. Arya, a orientadora. Ola.
Sei que é un momento difícil,
pero sabes que é o máis resiliente do mundo?
Non é o titanio.
O tungsteno? Ten máis forza ten…
O espírito.
Ah, metaforicamente dis.
Estás pasando por algo difícil, pero, sabes?
Es máis forte do que cres.
Podemos falar un segundo?
- Só un momento. - Si.
Só quería avisarvos.
O pai de Nemo criouna como unha ermitá.
Non nun sentido negativo, pero tedes moito traballo por diante.
Vai precisar moito apoio emocional.
Si, espero que a axudedes con todo iso.
Non podemos facelo nós sós.
- Non. - Verdade?
Por suposto. Non vos dedicades a iso?
Non sei como coidar dunha nena nin falar de sentimentos.
Creo que estaría mellor en calquera outro sitio.
A ver.
Ah, si, douche a man.
Es máis capaz do que cres.
En serio. Só tes…
Tes que conectar con esa parte
á que non acostumas acceder.
Xa.
Tes que conectar con ela.
- Inténtao. - Vale.
Ola a todos. Grazas, Srta. Young.
Ola, rapaces, como estades?
Esta é Nemo e vaise incorporar á vosa clase.
Agradeceríavos que a fixésedes sentir
coma na casa.
Perdón.
Escoitádeme todos.
Vitoria para o planeta:
hai útiles biodegradables na cafetaría.
Gañamos!
Nemo, Jamal. Jamal, Nemo.
Son sete días.
Chegas tarde, tes un punto azul.
Con tres azuis póñenche un vermello e avisan a teus pais.
Descarga a app no móbil.
Non teño.
Que curioso.
Pero vas precisar a aplicación.
Gústache algún club?
Eu estou en reciclaxe, debate, cerámica, un grupo de improvisación,
petanca, coro eslavo, orquestra, carpintaría, frisbi…
A que colexio ías antes?
A ningún. Estudaba na casa.
Vivía nun faro con meu pai.
Un faro? Tiña que ser unha pasada.
Por que te mudaches?
Meu…
Meu pai está de viaxe. Por iso vin.
Vivo con meu tío, por agora.
Mola.
Eses son os Testazombi.
Disfrazámonos de zombis e vemos filmes.
É mellor do que parece. Creo.
Senta con nós.
Teño deberes de mates.
ESCOLA WESTBROOK
Vale.
Ocorréuseme unha actividade xenial para facer xuntos.
Ganzúas. Probablemente dun mestre ladrón.
Ou dun cerralleiro retirado.
Paréceche?
Eu aprendín cando tiña a túa idade.
Fun o primeiro da escola en interesarse nas portas.
O truco está en movelas amodo
e notar o agarre.
E, sen darte conta…
Houdini? Houdini que aparte que aí vou eu.
É un lema que teño. Non tes por que dicilo.
Queres intentalo?
Estou farta de portas.
Non pasa nada. Podemos… Podemos facer outra cousa como…
xogar ao fútbol.
Podemos xogar a iso. Ou queres facer un forte con almofadas?
Estás lendo unha lista no móbil?
Estou, si.
Vou ir…
Claro. Por suposto.
Porqui?
Porqui, que fas?
Mi madriña, Porqui.
Atopáchelo.
EQUIPO: COMIDA, FOCO, CORDA, LIBRO ABURRIDO
Veña, Porqui. Imos por papá.
GUISO DE POLO
Libro aburrido…
PICAPORTES EXTRAORDINARIOS
Vémonos.
Teño que ver o horario, déixasme o móbil?
Si.
AUSENCIAS
Mírate usando unha app. Ves o que pasa se o intentas?
O MEU FILLO/A FALTARÁ 2 SEMANAS
Cada día aprendo algo novo.
SOTO
SÓ PERSOAL
Ai, Flip.
Veña, Porqui.
Flip?
Flip!
Ti.
Atopei o mapa.
Sabía que me caías ben.
Intentaches matarme.
Intentaba espertarte. Non podes morrer nos teus soños.
Faláchesme disto en soños e atopeino no mundo consciente.
Como é iso posible?
Igual o mundo real é moi grande.
Eh! É o meu mapa. Non podes collelo.
Xa, lamento dicircho, rapaza,
pero coller cousas é o que fago.
Dixeches que volvería ver a meu pai, vou contigo.
Paréceme moi tenro e eu tamén o estraño, pero ti non vés!
Lisca.
Que fixeches?
Dobre toque.
Contouche o do dobre toque?
Tes que levarme. Código do foraxido.
Non me veñas co Código.
Son un dos creadores.
Antes de min, era só un toque.
Non imos de excursión escolar ao país da piruleta, oes?
Iremos polos soños de outros para chegar ao tesouro.
Se morres, é culpa túa.
Dixeches que non se podía.
Nos teus non. Se morres no teu soño, espertas,
no doutra persoa, xa non espertas máis.
Dáme igual. Eu vou.
Vale.
Como me atrases ou metas a zoca, collo o mapa e quedarás soa.
- Trato. - A ver o equipo.
Dobre toque.
Que é isto? Picaportes extraordinarios.
É do meu tío Philip. Vende picaportes.
Non ten amigos, nin vida e faime ir á escola.
Vaia monstro.
Isto durmirate antes que calquera pílula.
Vale. Agarra isto cando quedes durmida.
Así poderás atoparme polo camiño, vale?
Que narices é iso?
Un porco. Chámase Porqui.
Moi orixinal. Que veña. Encántame o touciño.
A ver, mira isto.
O Mundo dos Soños.
É o mapa de todos os soños do mundo. O País dos Soños.
Daquela, teu pai e mais eu usabámolo para ir de aventuras,
saltabamos polos soños ata chegar ó noso destino.
CAEN OS DENTES
Ripámosllo a unha poli dos soños da Axencia.
Inda me persegue.
Axencia?
A ADAS, Axencia de Actividades Subconscientes.
Por desgraza para nós, son os babecos que deciden o que soñas.
A menos que acabe aquí.
O Mar dos Pesadelos.
O Mar dos Pesadelos. Papá faloume del.
Aí é onde están as perlas.
O maior tesouro do mundo.
O problema é que os polis dos soños
non queren que saibamos que existen.
Porque, se consegues botarlle man,
podes desexar o que queiras no País dos Soños
e eles perden o control.
Podería ver a meu pai?
Se sobrevives, cousa que dubido.
Teu pai mataríame se soubera disto.
Escoita, buscamos soños recorrentes.
Así poderemos saír igual ca entramos.
Onde está a porta?
Que porta?
A Axencia ten portas que conectan os soños.
Suponse que os civís non as coñecen, pero eu son un xenio.
Aí a tes.
Non, isto antes aquí non estaba.
En canto atravesemos a porta, todo cambiará.
Se metes a zoca, morres e adeus ao Mundo consciente.
Vale.
A que agardamos?
Así se fala.
Benvida ao meu mundo, rapariga.
Soño noviño de todo, sen rematar.
Que é como dicir, "requintado".
Son un foraxido, así que non sigo as regras,
pero son estas.
Número un: pasar desapercibidos.
Mellor que non nos pillen nos soños doutra xente, creme.
Como nos cacen os porcos eses…
Perdoa, meu.
Se te cazan os polis, encerrarante e tirarán a chave.
Podrecerás nunha sucia cela
para toda a eternidade até que ceses de existir.
Camúflate.
Xa, ti non destacas nadiña.
Número dous: céntrate.
Non viñemos divertirnos.
Entramos, atopamos a porta e saímos.
Dereitos ao seguinte soño. A única misión é atopar as perlas.
Número tres: non somos amigos nin compañeiros.
Eu son o xefe e faise o que eu diga, entendido?
Si, a terceira é unha chea de frases agresivas.
As resabidas non caen ben.
- Desculpe. - Ola, meu.
Que hai?
Seguro que non se equivocou de soño?
Non o vexo na lista.
A nena representa a infancia perdida.
Eu son unha alarmante mistura de figura paterna
e puro poder masculino.
E iso que é?
Irmán…
A veces un porco é un porco.
Porquiño parvo.
Si.
Biblioteca…
Ti trouleas?
Non.
Si que trouleas. E eu tamén.
- Grazas. - Vale.
Que narices fas?
Non sei, só quería axudar.
Déixallo aos profesionais, ou sexa, a min.
O truco é desviar a atención. Sabías?
Isto será real? Si o é, si.
Agora si que si.
Para que queres o Mundo consciente tendo isto?
Oia. Axente Green. Axencia de Actividades Subconscientes.
É este o ladrón polo que chamou?
Grazas, meu.
A próxima porta.
Está tras o escenario.
E agora…
A raíña da salsa da Habana Vella!
Aí está a soñadora.
- Típico soño co reprimido. - Que?
Sabes quen é Freud? Represión.
As emocións que adoitas conter,
no País dos Soños rebentan.
Garántoche que no mundo consciente é totalmente diferente.
Vesme? Si.
Que é ese cheiro?
Fragrancia natural. De Flip.
Un poder masculino moi puro.
Pero, ao mesmo tempo, unha profunda tristura.
Coma un neno perdido lonxe da casa.
Baila comigo.
Oe! Dixeches que non viñemos divertirnos.
Ti non viñeches divertirte, eu son un foraxido.
Se non me divertise, estaría facendo mal o meu traballo.
Quen e esa?
Lisca, Nemo. Vas estragar o soño desta amable señorita. Adeus.
Flip!
E as perlas?
Flip!
Flip, por favor!
Estou Flipando
Vamos á porta. Axiña.
Ola, Flip. Onde está o mapa?
Green.
Levo moito tempo agardando isto.
Poli dos soños.
Quedas a…
Que demos…?
Pesadelo!
Coidado!
Deus santo!
Que noxo!
Mi madriña.
Tardei anos en librarme da policía esa.
Primeiro soño contigo e aparecen ela e un pesadelo?
Das mala sorte.
E non o pillo, o pesadelo pasou da soñadora.
Por que viña a por nós?
Xa o vira antes.
A noite que morreu meu pai.
É teu. O pesadelo é teu.
Que?
Trouxéchelo ti. Os pesadelos cheiran o medo.
Perséguete. E non parará até dar contigo.
Estragas todas as festas?
Nunca fun a ningunha.
Non debín traerte. Dáme o mapa.
Non. Fixen o dobre toque.
Dámo!
Que é iso?
Non! Non espertes!
Non, dáme o mapa!
Ola.
Que fas aquí?
Vixiar os cogomelos.
O club do cogomelo. Só ten un membro.
Estás a esconderte aquí abaixo?
Non.
Porque non viñeches a clase e isto parece un agocho secreto.
Así que…
A escola cre que estou de viaxe e meu tío cre que estou na escola.
Que forte.
Non lle digas a ninguén que estou aquí.
Voto de silencio.
Podes probar os cogomelos, pero límpaos antes.
É esterco, non a miña caca. Iso sería raro.
Adeus.
Vémonos.
Ola…
Anana.
Lévoche…? Quero ensinarche algo moi chulo.
Lista?
E… sorpresa!
Falei con Carla para traelo
e pensei que igual o sábado podiamos ir navegar.
Podes ir ti, quero dicir.
Eu son home de terra firme.
Teño un estómago delicado.
NÓMADE
Deberías vendelo ou algo.
Non creo que queira volver navegar.
Nemo, sei que é difícil
e diferente e que dá medo.
Pero creo que illarte do mundo como teu pai,
sería un erro.
De que falas?
Antes o teu pai era diferente,
pero túa nai morreu e…
Meu pai non se illou.
Mudouse a unha illa.
Ti vas a algures ou fas algo?
Tes amigos? Os picaportes non contan.
Só digo que non teñas medo de, non sei, volver divertirte.
Non me dá medo nada.
Vou durmir.
Son as cinco e media.
Sei que só queres durmir porque estás triste.
Sei como te sentes,
pero un vive cando está esperto.
Eu non!
Durme.
Carafio. É interesante!
Estás ben?
Quero durmir.
Igual se puxeses o pixama…
Eu durmo así vestida.
Ben, que facía teu pai para axudarche a durmir?
Ás veces…
Contábame un conto.
Non es moi maior?
Dá igual.
Non, está ben.
Podo probar a inventar unha historia.
Perdoa, non sabía que me ías mirar, pero non pasa nada.
Este conto ten algo de verdade
e trata dun home.
En Noiteboa.
Creo.
Que recibiu trinta mil picaportes de porcelana dun provedor francés,
pero, no canto de ter un diámetro de tres polgadas,
tiñan un de tres centímetros.
Intenta ti encaixalo agora nun embelecedor estándar.
Que podía facer?
Precisaría un milagre de Nadal.
Nese intre, o noso heroe decatouse
de que os picaportes tiñan o tamaño ideal
para os tiradores das gabetas dun armario.
Debías estar cansa, esa era a parte emocionante.
Boa noite, Nemo.
Flip.
Vaia.
Volviches.
Toda unha sorpresa.
- Estou orgulloso. - En serio?
Non. Lisca. Volve á casa.
Non teño casa. Sen a perla, non teño nada.
Non o entendes, nena.
Os pesadelos cheiran o medo e ti tes medo.
Non é certo.
Falo en serio.
Colle os teus sentimentos, fai unha bóla con eles e entérraos ben.
Isto non o fago por ti, fágoo por teu pai.
Eu tamén.
Xa, pois eu máis.
Porqui!
Nada de porcos, marcha de aquí.
Veña, Porqui!
E ti quen es no mundo consciente? Ou que es?
Esquecino, non me importa.
Fai moito que non esperto.
Como? Tes que espertar.
Todo o mundo o fai.
Eu non. Cando teu pai o deixou antes de naceres ti,
eu seguín, sabes?
Porta tras porta, soño tras soño.
E aí foi cando me decatei de que non tiña que espertar.
Despois dun tempo comezas a esquecer pequenos detalles
como quen es, por exemplo.
Tanto ten, en canto teña a perla, terei todo o que quero.
Que vas desexar?
Librarme da axente Green quizais.
Eu quero a meu pai.
Se puidese velo, dáme igual o que ocorra no mundo consciente.
Eu tamén o boto de menos.
Falouche moito de min, non?
- Cada noite. - Como non.
Eramos un gran equipo.
Iamos onde queriamos, colliamos o que queriamos.
Estabamos na cabeza da lista dos máis buscados.
Xa che digo.
Agora creo que baixei ata o 13, pero estou recuperándome.
Nótoo.
En fin…
Non consigo localizar a porta, móvese seguido.
Meu.
A porta está no camión.
- Mola. - Mola.
Verdade?
Trouleas?
- Si, trouleas. - Trouleo moitísimo.
Despexado.
Si!
Somos os amos!
Quen soña con levar o camión do lixo?
Non xulgues. Ao menos é orixinal.
Non coma: "Non estudei para o exame! E os meus pantalóns?"
Ou: "Mira, vou subido nun ganso xigante!"
Nunca oíra o do ganso xigante.
É o soño máis popular en Canadá. Búscao.
Green.
Flip!
Flip, axuda!
Green.
Mira!
Mira que forte son.
Rápido, a porta está na cabina.
Estás de chanza.
Non se rende.
Xa, quere o seu mapa.
Ai, non.
Incrible.
Que clase de maníaco vai ao volante?
Veña!
Anda, ola.
Conduzo o meu camión.
Agora entendo eses xiros chapuceiros.
Bonitas tatuaxes.
Conduza máis rápido, señor.
Ai, Deus.
Onde está a porta?
Aquí está. Toma, suxeita isto.
Pechado, como non. Xenial.
Non pinta ben.
Perfecto.
Non pinta ben. Outra vez.
Cálmate, rapaza.
Podo facelo.
Ai, Deus.
Es un imán de pesadelos.
Hurra!
Iso si foi unha fuga.
Crin que ías perder un brazo, o que sería ben noxento.
Que fas?
Adoito secar ao aire, pero hai unha canción de mafioso que me encanta.
É un tanto rebelde, entendes? Levanta as mans, lista?
Non me toques os cornos porque suxeitan o meu halo.
Ven aquí.
Agora pistoliñas.
Somos foraxidos, deixádeme en paz!
Estou orgulloso.
Inda vas ser nunha foraxida.
Corre!
Recoñezo que non mo puxeches fácil.
Por fin me podo xubilar e ir tomar o sol.
Trinta anos.
Trinta anos perseguíndote por estragar os soños.
Teño 160 anos, debín retirarme hai moito, pero, non,
o teu maldito nome seguía no meu taboleiro.
Pois agora si te pillei.
Todo incluído. Un dos soños mellor valorados do País dos Soños.
Enviareiche unha postal, ao cárcere, claro.
Tampouco é para presumir.
Atención! Capturei o número 28 da lista dos máis buscados.
Máis ben o número 13.
Perdiches facultades, meu.
Ben. Quedas arrestado.
Non tes nada.
Levaches unha lura a unha festa, a ti paréceche gracioso?
Dito así, si.
Vale.
Próbaos con flocos de millo.
Recólleos.
Iso puxéchelo ti aí. Sei que eu non fun.
Roubeino de forma xusta.
E o mapa?
Mapa? Onde vai diso! Non teño nin idea de onde está.
E esta? É a túa gardacostas?
Ela? Arrastreina comigo, non ten nada que ver con isto.
Cometiches moitos crimes, Flip. A condena será larga.
É dicir, eterna.
Ben, imos pecharte e buscar ese mapa, paréceche?
O certo é que vou botar de menos darche caza. Oe! Aquí.
Sempre podes soltarme, se así te sentes mellor.
Non, síntome moito mellor pechándote.
Dito así parece divertido.
Perdoa, estivo fóra de lugar.
Cres que es un mangallón,
- pero só es un meniño… - Ola, Cindy.
Ola, Frank!
Cindy? 160 anos.
Que pillabana.
Perdoa, Cindy.
AXENCIA DE ACTIVIDADES SUBCONSCIENTES
E segues en soños de Edipo?
Non, cambiáronme á 6200.
Vaia, iso é esgotador.
ESCALEIRA SEN FIN
Así polo menos fago exercicio.
Gofre?
Non es máis ca un meniño patético.
Grazas.
Isto funciona coma un reloxo.
Non permitiremos que estragues as engrenaxes.
Coñezo de sobra os tipos coma ti:
"O País dos Soños é unha festa! Non marcharei nunca!"
Ata que, un día, decátaste de que estás só.
Sen amigos, sen familia.
Non lle importas a ninguén porque non quixeches espertar.
Que cres que intento facer?
Pois agora serás un vago recordo.
Pasáchelo ben, Flip,
pero ata aquí chegaches.
Agarda! Non.
Por favor! Para! Non!
Esquécete, non imos saír de aquí.
Agora que facemos?
Non hai que facerlle.
Crin que non querías espertar.
Non podo.
Se pasas moito tempo no País dos Soños, esquécelo todo.
Pensei que, se conseguía a perla, podería recordar quen son.
Só quero espertar.
Leva razón:
non lle importo a ninguén.
A min si.
Gardacostas, ven comigo.
E el?
El queda aí.
Non pode evitalo.
- Non lembra quen é. - Rapidiño. Pois agora xa pode.
Ten tempo de sobra.
Sinto que non funcionase.
Non moitos poden ver o que hai entre bastidores.
Ensínoche onde se crea a maxia?
Benvida á Axencia de Actividades Subconscientes.
Como ves, non se actualiza o vestiario
nin as instalacións dende os 70,
porque a Axencia gasta os cartos nos soños e a nós dannos migallas.
Ben, tes dúas opcións:
podes acabar nunha cela soa para sempre coma Flip
ou pódote soltar,
pero só o farei se aprendiches a lección.
Do contrario, vas de cabeza ao correccional.
A ver,
parece que pasas por un mal momento.
Démosche o soño do faro.
É o teu lugar seguro. Alí non chegan os pesadelos.
Pero meu pai non está.
Quero velo.
Xa, non che damos o que queres,
senón o que precisas.
Aquí todo ocorre por unha razón.
Estás enredando cunha máquina moi ben engraxada.
Pois dáme un soño con meu pai.
- E non marcharei. - Xa…
Ningún soño dura eternamente, vale?
Todos esvaecen antes ou despois.
Visitarás o faro unha tempada
e despois xa non estará, pero terás outros soños.
Pasarás páxina.
Pero non quero.
Se non avanzas, os pesadelos atoparante e destruirante.
E como os boto?
Sendo valente.
Cando o sexas, non poderán magoarte.
Non lle temo a nada.
Ser valente non é non ter medo,
senón facer o que tes que facer a pesar del.
Sei que non che dan medo as persecucións en coche ou saltar dun acantilado.
Falo do que de verdade temes: estar soa.
Algún día, atoparás algo novo.
Algo tan importante,
que deixarás de aferrarte ao que xa non está.
Cando iso pase,
a enorme lura esa que te segue a todas partes?
Esfumarase.
Non mais pesadelos.
Ata a puberdade.
Toda esa época é un pesadelo.
Cres que a solución son unhas perlas máxicas?
Vouche contar un segredo:
non existen.
Son un mito.
Queda onde debes.
Nemo, tes o soño que has de ter.
Facemos que así sexa.
Hora de espertar.
COMO FALAR CUN PREADOLESCENTE
Ei, non podes durmir?
Eu tampouco.
Sabes? As cousas empeoran xusto antes de mellorar.
O mundo é así de estúpido.
Non o volverei ver máis.
Quero amosarche algo.
Senta.
Hai anos que non abría isto.
Onde está…
A ver.
Ese é teu pai.
Meu pai?
Sentía devoción por el.
Teu pai e mais eu, só nos tiñamos o un ao outro.
A min tamén me contaba contos todas as noites.
Sobre as aventuras que viviramos.
Os tesouros que atopariamos.
Viviamos nun mundo fantasioso.
Supoño que era mellor que o real.
Corda vermella?
Si, era un truco noso
para atoparnos nos soños.
Estabamos convencidos de que aprenderamos a vernos en soños
e iamos xuntos de aventuras.
Flip.
Como sabes iso?
Vas vestido coma Flip. Non o entendo.
Flip era o meu nome de foraxido.
Eu era moi tímido. Case non falaba con outros nenos,
pero, estando nos nosos soños,
podía ser quen quixese.
E decidín ser Flip.
Despois teu pai coñeceu a túa nai. Era tan marabillosa…
Es cuspida a ela.
E… decidiron vivir unha auténtica aventura.
Pedinlle que non marchara,
pero alá marcharon, a navegar arredor do mundo.
Cando quedei só, pecheime moito máis ca antes.
Dixeches que non lembras os soños.
Foi aí cando empezou, non?
Si, supoño.
Estaba tan doído que pasei tres días sen durmir.
Despois diso… Adeus a Flip.
Era só Philip.
Teu pai chamaba de cando en vez
e sempre me contaba as súas aventuras.
Cando me preguntaba que facía…
tiña que falarlle da miña vida aburrida,
así que tras un tempo…
deixei de contestar.
Tanto ten…
É auga pasada.
Pasei páxina. El tamén, seguro.
Teño que volver.
Teño que prepararme para a escola, digo.
Prepararte? Se son as cinco da mañá.
Teño moito que facer.
Podo coller as túas ganzúas para a escola?
Claro, lévaas.
Meu pai non pasou páxina.
Contaba contos sobre ti cada noite.
Nemo. Ola.
Teño présa.
Oín a Davenport e Arya falar dela.
Sabes por que se mudou, non? Morreulle o pai.
Desculpen, perdón!
Ola, rapaz.
Conduzo o meu camión.
Xa sei.
Ti, fóra.
A infancia perdida.
Bebés.
Obviamente.
Ben…
Ao choio!
Bo día.
Viñeches por min!
Vólvese polo compañeiro
- Inda que amole de… - Carazo!
Ata isto no dedo mentres te saco.
Si, xa sei.
Forzas fechaduras?
Sabía que eras unha foraxida.
Houdini? Houdini que aparte que aí vou eu.
Vaia, vaia, mirade.
Que temos aquí?
Oe.
Veño do correccional, este fulano estaba a roubarnos.
Xoguetes, lambetas, cachorros…
Xa, non tes nada, moza.
Gústache estragar os soños dos nenos?
Gústache arrincarlles a cabeza aos peluches, eh?
E se che arrinco a túa?
Levádeme con vós. É moi mala.
É do correccional, meu, non andan con lerias.
Teño que marchar.
- Xa. - Vémonos despois.
De verdade é necesario?
Vaia, que incómodo.
Isto ten que ser unha broma.
Vexamos o dura que es sen ese chintófano.
Vale. Queres probar isto?
- Si? Listo? - Dálle.
Mi ma.
Que forza tes para unha señora de 160 anos.
Quedas a…
O truco é desviar a atención.
Xa me estou arrepentindo de ser tan boa contigo.
Xa. Desculpa, Cindy.
- Perdón. - Perdoa.
A ver como fago… Deus.
A ver así. Ben.
Xa o teño.
Lista.
Oe.
Un recordiño.
Di pataca.
Patate!
Perfecta.
Síntoo.
Eu non.
Vale. A ver, mira.
Si.
O ascensor levaranos a onde queremos.
Última parada antes do Mar.
Imos polas perlas.
Xa, teño que dicirche unha cousa.
Si, nun segundiño.
Que boa.
Si. As perlas non existen.
De que falas?
Son un mito. Díxomo Green.
E ti crela?
Só quere poñerte no teu sitio.
Non son un mito, creme.
Como o sabes?
Teu pai viunas.
Estivemos alí. O Mar dos Pesadelos?
Baixou polo remuíño. Ata o fondo.
Entón viu as perlas, había miles.
Teu pai tiña moita imaxinación, pero nunca mentiría.
EMERXENCIA
Non podemos volver.
Non o faremos.
Veña, rapaza.
Canta luz.
Moito mellor.
Ben, alá imos.
Porqui!
Veña!
A última porta ten que estar por aquí.
Sigue, veña!
Ala.
Ei, coidado.
E agora que facemos?
Ola! Que vos parecen estas vistas?
Canadense?
O soño máis popular, díxencho.
Lisca!
Toma isto!
- Veña, Flip! - Que fas?
- Os gansos! - Estás tola!
Ei, ola!
Va que son unha beleza?
Oe, sabías que hai unha confeitaría
ou cafetaría, como dicides vós, a uns 20 km…
- Oe, meu! - Si?
Podo collerche o ganso prestado?
Claro, meu. Lévao.
Ollo ao piollo!
Alí abaixo.
Mi madriña.
Que marabilla, Bob!
Adeus, Bob.
Deberiamos ser compañeiros, que me dis?
Teño que contarche unha cousa.
Alí está! Atopeina, gañeiche!
Unha carreira! O último é un soño podre!
Agarda. Con calma.
É a derradeira porta.
E está aberta.
Cousa rara.
Por que murmuras?
- Porque dá medo. - E está escuro.
- Si, e escuro. - E arrepiante.
Si.
Eh!
Só me aseguro de que no hai ninguén.
Xa sabes…
É a porta ao Mar dos Pesadelos, así que…
As perlas están aí. Ben.
Vale.
Lista?
Imos aló, compañeira.
- Non quero ir diante. - Calma.
- Teño medo. - É unha iniciación…
- Vale. - Moi ben.
Que frío.
Vaia chea de auga.
Vale.
Vou dar un baño, non é para tanto.
Sei quen es.
Descubrino no mundo consciente.
Por que demos no mo dixeches?
Agarda. Conservo o meu pelo?
Si, pero tes menos.
Déixame adiviñar. Son un famoso foraxido. Os homes témenme, as mulleres adóranme.
Es un vendedor de picaportes.
Que dixeches?
Es o irmán de meu pai, Philip.
De pequenos viñades cada noite ao País dos Soños.
Ata que se foi.
Caramba.
Entón Philip deixou de soñar e non puideches espertar.
Xa me lembro.
Pero coa perla,
espertarás e volverás ser unha única persoa.
Pois que baixón.
Vou facer que nos maten por ese tío?
Estamos moi preto e necesítate.
Pois eu non o necesito a el. Aquí xa teño todo o que quero.
Viño, mulleres e gofres. Todiño.
Non necesariamente nesa orde.
Non son un vendedor de picaportes, son Flip, o foraxido!
Pero pensaba que coas as perlas
podería estar con meu pai pola noite e contigo polo día.
Serías un pai a media xornada.
Non son o pai de ninguén.
Entón réndeste?
Isto é o que vou facer,
vou ir a un soño que teña bar,
vou beber ata esquecer quen son
e coñecerei a exmoza de alguén, que isto está cheo.
Pero fixen o dobre toque.
Eu tamén.
A noite que marchou teu pai, supliqueille que quedase.
Irei eu soa.
Volverei ver a meu pai e dáme igual se non esperto.
Non. Non podes.
Ir só é moi perigoso.
Non podes dicirme que facer porque non es meu pai.
Nunca debín traerte.
Volve á casa se non queres acabar coma min.
Nemo.
Nemo. Esperta.
Esperta.
Nemo?
Colle as cousas.
Imos chamar a teu tío.
Non só nos mentiches, Nemo, tamén te agochaches.
Ignorabamos onde estabas. Podías estar en perigo e nós sen sabelo.
- Xa. - Por que o fixeches?
Non o entenderías.
Ponme a proba.
Vale.
Igual lle axuda que fales ti antes.
Philip?
Poderías dicirlle a Nemo como te sentes?
Que quere que lle diga? Isto non é o meu.
Todo o mundo ten sentimentos, queira ou non.
Non vos dades conta, pero estades no mesmo barco.
Veña. Estades sufrindo por emocións moi intensas
e tedes que lidar con elas.
Ou igual non.
Iso é o que me din sempre, pero non sei eu.
Nunca lidei cos meus sentimentos e estou ben.
Estaba ben.
Debiches mandarme en acollida.
Seguro que estarías mellor.
Ao menos os pais de acollida saben o que fan.
Nemo, igual deberiamos falar.
Non. Ti queres desfacerte de min, así que faino.
Non quero desfacerme de ti, Nemo. Intento axudarche.
Es tan malo coma el.
Que? Coma quen?
Só pensas en ti.
En serio? Non fixen máis ca coidar de ti.
Cociño, entreteño.
Inténtoo.
E que consigo? Que me mintas á cara.
Creo que estamos conectando, déixoche as miñas queridas ganzúas e…
A ninguén lle interesan as portas, vale? Por que cres que non tes amigos?
Por que cres que vives só?
Vai ao teu cuarto!
Onde cres que vou? Non es meu pai!
Tampouco o pretendo!
Vivo só porque me gusta!
Eu non quería isto nin che pedín que viñeses vivir aquí!
Pero alégrame que viñeses.
Porqui, imos á casa.
Nemo?
Non sei. Non…
Carla, non sei. Acabo de espertar e non está.
Eu que sei a onde puido ir.
Claro.
Porqui!
Si!
O Fin do Traxecto!
Imos de festa!
MÁIS BUSCADO #1
Viva!
Número un! O mellor do País dos Soños!
Viches isto?
Oxalá pillen a ese infeliz.
Ai, si. O tipo parece un mal bicho, un merdento.
Levou unha nena ao Mar dos Pesadelos,
deixouna alí e ela entrou soa.
- Que? - Si.
Oe, ti es…
Un brillante diamante rosa?
- Fermoso, va que si? - Que bonito.
Veña, Porqui. Colle unha e marchamos.
Toma!
Flip.
Flip!
Xa te teño.
Sube!
Volviches por min!
Código do foraxido: xamais se abandona a un compañeiro,
- inda que amole de… - Carazo!
Carazo!
Ah! Teño unha perla!
Xenial!
Ata nunca, pallasos!
Ola, rapaces!
Pesadelo!
Ao faro! Green dixo que é o meu lugar seguro!
Xa o sei!
Non mires abaixo!
- Ascende! - Iso fago!
Ai, Deus…
Non! Pilota!
Flip, veña. Flip!
Carafio, vaia feira.
Pensas que vas dar unha volta…
Oi, perdoa, meu.
E acabas dando un mergullo.
Aquí o está.
Ven para aquí!
Veña. Oe, Emmett, ti trouleas?
Trouleo.
Ven aquí. Entra!
Oe, Emmett, xira á dereita.
Imos aló.
- Non podo. - Quieto.
Que é iso?
Dálle, Emmett!
Si!
Axuda! O meu pelo!
Sabía que volverías!
Cheirei o teu almiscre.
McRoy ao centro. Aí está O'Reyll… Gran pase a Joseph e gol!
- Entrou! - Veña!
GARDACOSTAS DOS ESTADOS UNIDOS
Ímolo conseguir.
Veña. Xa vexo o faro.
Veña, xa case estamos. Por fin poderás pedir o desexo.
Que pasa?
Non me encontro ben.
Nemo!
Eh! Frea!
Porqui.
Que pasa?
Algo non vai ben.
Voute levar á casa.
Alí estarás segura.
Alí!
Agarda, a perla.
Caeume. Temos que volver.
Ti vai ao faro, xa collo eu a perla, si? Vai!
Espera. Non, sen ti non.
Flip!
Nemo!
Nemo, vai! Vai ao faro!
Dálle saúdos a teu pai.
Flip? Esperta.
Philip!
Que fas?
Non! Volve! Philip!
Non!
Vamos á casa.
Seica vou ter que facer un montón de papelame.
Entón, Nemo, como te sentes? Diferente?
Unha gran viaxe, ti soíña.
Vexo que atopaches unha perla.
Ao final non van ser un mito.
Non recuperei a meu pai.
Renunciaches ao teu soño.
Supoño que atopaches algo máis importante.
Ben, teño que ir traballar.
Tes un porquiño moi bo.
Abrázao da miña parte.
Díxencho.
Tes o soño que has de ter.
Facemos que así sexa.
O que pase agora,
depende de ti.
En serio? Pero mira que desfeita.
Pode vir un equipo de limpeza xa? Veña.
Estrañeite moito.
Eu tamén.
Unha carreira?
Axuda!
- Nemo! Non respira. - De acordo.
Xa nos encargamos. Aparta. Veña.
Descubriches para que é o faro?
Non é para gardar os barcos.
Non. Se fora para iso, nunca os deixariamos saír ao mar.
Nada. A ver. Un, dous, tres catro, cinco, seis…
- Veña, Nemo! - Sete, oito, nove…
- Respira! - Veña.
Para guiar o teu camiño.
Iso é.
Para que poidas ver as cousas que o fareiro só pode soñar.
Non che ensinei todo iso para que vivises nunha illa.
Fíxeno para que soubeses…
que es capaz de todo.
Vale, veña, Nemo.
Un, dous, tres…
Crin que non podía seguir sen ti.
Viaxaches ao Mar dos Pesadelos
e volviches sa e salva.
Non creo que o mundo consciente sexa un reto tras iso.
Pero todo depende de ti.
A vida agárdate, Nemo.
Sería unha mágoa perdela.
Teño que volver.
Esa é a miña nena.
E xamais esquezas…
o orgulloso que estou de ti.
E bótalle un ollo a meu irmán.
Parece normal, pero non o é.
No fondo, é un salvaxe.
Adeus, papá.
Moi ben, veña!
Vale, erguédea!
Xa está! Ben feito, Nemo! Moi ben!
Moi ben.
Estás ben.
Xa te teño e no te vou deixar xamais, oes?
Flip?
Si, son Flip.
E Philip. Philip e Flip.
Flilip.
- Ata mañá, Jamal. - Vémonos.
Pouca xente o sabe, pero son un ladrón experto.
Que va, non es tal.
- Mi ma… - Tes uns pulsos moi suaves.
Que? Como o fixeches?
Voute levar navegar.
Igual te podes unir para próxima.
Si, encantaríame.
Xenial.
Agarda. Preciso o meu reloxo.
Xa.
Non, en serio, devólvesme o reloxo?
Chámame.
Xenial. Xa estás lista para durmir.
Non me gusta chegar tarde.
E cal é o plan de hoxe?
Non sei. Creo que vou dar unha volta e a ver que pasa.
Pinta ben.
- Boa noite, petís. Quérote. - Eu tamén.
Tentarei estar á hora.
Doces soños.
Subtítulos: Laura Feijóo Sánchez.