Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
‎(สตีเวนสัน รัฐแอละแบมา)
‎แถวนี้ไม่มีอะไรให้ทำเลย
‎ดังนั้นแทนที่จะเล่นยา ฉันออกไปในป่า
‎(บริทต์นี่ สมิท)
‎แม้ว่าคนอื่นๆ จะคิดว่าฉันบ้…
‎ฉันอาจจะดูเหมือนคนบ้า ‎ที่ออกไปขุดหาก้อนหินข้างนอกนั่น
‎แต่ฉันชอบมองหาก้อนหินกับฟอสซิล
‎ฉันคิดว่ามันเจ๋งดี ก็แล้วแต่คนจะคิด
‎ฉันมีฟอสซิลเจ๋งๆ ด้วยนะคะ ‎ยกเว้นอันที่ปรากฏว่าเป็นขี้หมาซะงั้น
‎ฉันมองหาหินคริสตัลประเภทต่างๆ
‎พลังในการเยียวยา จักระของคุณ
‎มันช่วยให้จิตใจของฉันปลอดโปร่ง
‎ฉันถูกจับในข้อหาฆ่าคนโดยเจตนา
‎ชายคนนั้นเข้ามาในบ้านของฉัน
‎ฉันทำสิ่งที่คิดว่าต้องทำ
‎สิ่งที่ฉันต้องทำ ไม่มีความลังเลใจเลย
‎เพราะถ้าฉันไม่ทำ ‎ป่านนี้ฉันกับน้องชายคงตายไปแล้ว
‎ฉันพร้อมที่จะรับการไต่สวน ‎เรื่องสิทธิ์ในการป้องกันตัวตามกฎหมาย
‎ถ้าพวกเขายอมให้ฉันเล่า ฉันเชื่อว่าฉันจะชนะ
‎ฉันเคยทำคดีเรื่องสิทธิ์ในการป้องกันตัว ‎ก่อนเกิดเหตุมาก่อน
‎และแทบจะทั้งหมด พวกเขาเป็นผู้ชาย
‎สิทธิ์ในการป้องกันตัวตามกฎหมาย ‎เป็นกฎหมายป้องกันตัวในแอละแบมา
‎(แอชลีย์ เรมคัส ‎นักข่าว - แอละแบมามีเดียกรุ๊ป)
‎ตำรวจอาจจะไปยังที่เกิดเหตุ ‎แล้วพบว่ามีคนถูกฆ่า
‎แล้วพวกเขาก็จะพูดว่าสมควรแล้ว
‎และพวกเขาก็จะไม่เอาเรื่องไม่เอาราว
‎คดีของบริทต์นี่ เธอถูกตั้งข้อหาว่าฆ่าผู้ชาย
‎ที่เธออ้างว่าข่มขืนเธอ
‎และถ้าเธอถูกตัดสินว่าผิดจริง ‎เธออาจจะต้องติดคุกชั่วชีวิต
‎ดังนั้นสิ่งที่น่าสนใจที่สุดสำหรับฉันก็คือ
‎"ผู้หญิงสามารถใชัระบบทางกฎหมาย ‎ในการป้องกันตัวเอง
‎แบบเดียวกับผู้ชายหรือเปล่า"
‎(ผู้หญิงที่ถูกทำร้ายสามารถทำได้แค่ไหน ‎เพื่อป้องกันตัวเอง)
‎สนุกจัง
‎ฉันมีลูกสองคน
‎- นั่นน้องชายที่น่ารักของฉัน ‎- บริทต์นี่กับคริส
‎พูดสวัสดีสิ คริส
‎ฉันหย่ากับพ่อของพวกเขา ‎ตอนพวกเขาอายุสี่ขวบกับแปดขวบ
‎ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
‎ในแจ็คสันเคาน์ตี้ มันยากที่จะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
‎เพราะมันไม่มีเงินช่วยเหลืออะไรเท่าไหร่
‎สำหรับแม่เลี้ยงเดี่ยว
‎ฉันทำงานวันละ 12 ถึง 16 ชั่วโมง
‎บางวันก็มากกว่านั้นถ้าฉันหางานได้น่ะ
‎แต่สุดท้ายเราก็อยู่ในโครงการช่วยเหลือของรัฐ
‎บริทต์นี่เป็นเด็กที่ฉลาดมาก
‎เด็กคนนั้นสอบผ่านทุกวิชา
‎โดยไม่ต้องอ่านหนังสือด้วยซ้ำ
‎เธอเป็นนักเรียนดีเด่น
‎บริทต์นี่แต่งงานน่าจะตอนอายุ 19
‎จากนั้นสามีของเธอก็ทิ้งไป แล้วก็กลับไปอยู่กับแม่
‎พวกเขาเดี๋ยวคบเดี๋ยวเลิก
‎จนฉันเลิกตามข่าวเพราะมันแบบว่า
‎"บอกแม่แล้วกันว่า ‎จะให้ตั้งโต๊ะสำหรับกี่คน" ไม่ก็…
‎เธอมีลูกสี่คน
‎และเธอก็เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ลำบาก
‎พยายามทำงาน พยายามดูแลลูกๆ
‎จากนั้นโรคซึมเศร้าก็เล่นงานเธอหนักมาก
‎ตอนที่บริทต์นี่คลอดเบบี้วิล
‎เบบี้วิลเกิดมาพร้อมกลุ่มอาการพอตเตอร์
‎มันเป็นโรคทางพันธุกรรม
‎เขาอยู่ได้แค่ 45 นาที
‎(วิลเลียม เอช สมิท ‎13 มี.ค. 2012)
‎ตอนที่เธอเสียลูกที่เพิ่งคลอด ‎บริทต์นี่ถึงกับเสียศูนย์
‎และพบความสงบจากการเสพยา
‎ฝนตก
‎สถานการณ์ยาเสพติดในแจ็คสันเคาน์ตี้มันแย่มาก
‎สมัยที่ฉันเป็นเด็ก มันไม่ใช่อย่างนี้เลย
‎พอฉันสังเกตเห็นว่า ‎ลูกสาวเริ่มดูเหมือนไม้เสียบผี…
‎เธอเริ่มคบหาสมาคมกับเพื่อนอีกกลุ่ม…
‎- รับอะไรดีคะ ‎- อยากกินอะไรกันไหม
‎ไม่เอาเหรอ
‎ฉันขอแซนด์วิชไส้กรอก ไข่ กับชีสค่ะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- โชคดีนะคะ
‎เช่นกัน
‎แต่ยังไงก็ตาม มันเป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายมาก
‎ขอบอกเลย
‎ฉันเริ่มใช้ยาบ้า
‎แล้วไม่กี่เดือนต่อมา ฉันก็เสียลูกๆ ไป
‎โลกของฉันแตกสลาย
‎ตอนที่เธอเสียสิทธิ์ในการดูแลลูกๆ ‎เธอถึงจุดตกต่ำที่สุด
‎เราพยายามสนับสนุน ‎และช่วยเหลือเธอเท่าที่จะทำได้
‎(ตรวจหาสารเสพติด)
‎และมันยากสำหรับเธอ ‎เธอกลับไปใช้ยาอีกสองสามครั้ง
‎(สายด่วนช่วยเหลือผู้ติดยาเสพติดนิรนาม)
‎แต่เธอก็กลับมายืนได้ใหม่
‎เธอเลิกเสพยา และไม่เสพอีกต่อไป
‎เธอทำงานที่บ้านหลังหนึ่ง ไปได้สวย
‎และในวันที่ 10 มกราคม ปี 2018
‎เจ้าหน้าที่มาตรวจประเมินบ้านของบริทต์นี่
‎เพื่อดูว่าทุกอย่างปลอดภัยสำหรับเด็กๆ ‎และเธอสอบผ่าน
‎จนท.หญิงคนนั้นบอกว่าภูมิใจในตัวบริทต์นี่มาก
‎บริทต์นี่ตื่นเต้นสุดๆ ไปเลยค่ะ
‎เรารอคอยมานานมากเพื่อให้ได้เด็กๆ คืนมา
‎สนุกเหรอจ๊ะ ชอบสัตว์ตัวไหนมากที่สุด
‎ลามะ!
‎ลามะเหรอ มันพยายามถ่มน้ำลายใส่ลูกรึเปล่า
‎บริทต์นี่คิดจะซื้อลูกหมาสักตัว
‎เธออยากให้ลูกๆ ได้เลี้ยงหมา
‎(ท็อดด์ สมิท)
‎ท็อดด์ สมิทเพาะพันธุ์พิตบูลขาย
‎เธอรู้จักท็อดด์ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลาย
‎บริทต์นี่ตกลงซื้อลูกพิตบูลจากเขา ‎ซึ่งเธอก็ซื้อจริงๆ
‎และนั่นมันก่อนที่จะมีเหตุยิงกันแค่ไม่กี่วัน
‎(15 มกราคม 2018)
‎ท็อดด์โทรหาฉัน ‎ถามว่าฉันไปรับเขาที่สวนสาธารณะได้ไหม
‎คนที่มาส่งเขาทิ้งเขาไว้กลางทาง ‎แล้วก็ไม่ยอมกลับมารับเขาอีก
‎ฉันเลยบอกเขาไปว่า "ก็ได้ เราจะไปรับคุณ
‎คุณนอนโซฟาบ้านฉันได้คืนเดียวนะ ‎พรุ่งนี้คุณต้องไป
‎คุณจะมาหลบอยู่บ้านฉันไม่ได้ ‎ที่นี่ไม่ใช่บ้านที่คนมาเล่นยากัน
‎ลูกฉันกำลังจะกลับมาอยู่บ้าน"
‎และเราคุยกันสักพัก
‎(ภาพถ่ายที่เกิดเหตุ)
‎และฉันไม่ได้พยายามจะโอ้อวด แต่ฉันพูดว่า
‎"ฉันมีงานทำแล้ว ฉันกำลังจะได้ลูกคืน
‎อนาคตของฉันดูจะสดใส"
‎จากนั้น…
‎ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ชายคนนี้เกิดคลั่งขึ้นมา
‎เขากระโดดลุกขึ้นและตะคอกใส่ฉัน
‎แล้วเขาก็เอาหัวโขกฉัน
‎ฉันเลยรีบวิ่งไปตามทางเดิน ‎เข้าไปในห้องนอน แล้วก็กระแทกปิดประตู
‎และเขากระแทกเปิดประตู และจู่โจมฉันบนเตียง
‎และเริ่มบีบคอฉัน
‎จากนั้นฉันเริ่มหมดสติ และฉันคิดว่า
‎"ความตายเป็นแบบนี้เองเหรอ ‎พระเจ้า อย่าเพิ่งให้ลูกตายเลย"
‎(ภาพถ่ายที่เกิดเหตุ)
‎พอฉันฟื้นขึ้นมา ฉันฉี่ราดตัวเอง ‎และกางเกงฉันถูกถอดออก
‎และเขากำลังข่มขืนฉัน
‎และเขายังบีบคอฉันอยู่
‎เขาพูดว่า "ถ้าแกพูดแม้แต่คำเดียว ฉันจะฆ่าแก"
‎เขาบอกว่า "แม้แต่หายใจผิด ฉันก็จะฆ่าแก"
‎บริทต์นี่โทรมาประมาณเที่ยงคืน 40 นาที
‎และเธอพูดว่า
‎"แม่ เอาบุหรี่มาให้หนูหน่อยได้ไหม"
‎และฉันตอบไปว่า
‎"ลูกรัก แม่ไม่มีเงินจนกว่าจะวันพุธหรือวันพฤหัส" ‎ประมาณนั้น
‎เธอพูดว่า "แม่ หนูมีเงิน"
‎เธอพูดว่า "แค่มารับหนูไปที่ร้านหน่อย"
‎เพราะเราเหลือรถแค่คันเดียวน่ะค่ะ
‎ฉันเหนื่อยล้ามาก
‎วันนั้นฉันทำงาน
‎มันทั้งหนาวยะเยือกและหิมะตก
‎ผมฉันเปียก และฉันพูดว่า
‎"คริส ไปรับพี่เขาไปซื้อบุหรี่หน่อยได้ไหม"
‎(คริส แมคคัลลี ‎น้องชายบริทต์นี่)
‎ผมหงุดหงิดนิดหน่อยเพราะผมก็เหนื่อย
‎แต่ผมลุกขึ้นและขับไปบ้านของบริทต์นี่
‎ผมนึกว่าจะมีแค่ผมกับบริทต์นี่ไปที่ร้านกัน
‎แต่ท็อดด์เดินตามบริทต์นี่ออกมา ‎และบริทต์นี่ขึ้นไปนั่งด้านหน้า
‎บริทต์นี่พูดน้อยมาก แต่ผมไม่ได้สนใจอะไร
‎(แม็ปโค)
‎ผมขับไปที่แม็ปโค
‎ระหว่างที่เธออยู่ในร้าน ผมกับท็อดด์คุยกันในรถ
‎ฉันกำลังดูแลลูกค้าอยู่ แล้วบริทต์นี่ก็เดินเข้ามา
‎เธอดูแย่มาก คุณดูออกเลยว่า ‎เธอดูเหมือนเพิ่งทะเลาะตบตีกับใครมา
‎ฉันเลยถามว่า "เกิดอะไรขึ้นกับคุณ"
‎ทันทีที่ฉันพูดออกไป เธอบอก…
‎ประมาณว่า "อย่ามีพิรุธนะ"
‎แล้วเธอก็เริ่มเล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้น
‎บอกว่าเธอถูกจับเป็นตัวประกัน
‎บอกว่าเธอถูกท็อดด์ สมิทข่มขืนและซ้อม
‎ฉันบอกว่า "งั้นอยู่ที่นี่แหละ เข้ามาในห้องนี้"
‎เธอตอบว่า "ไม่ได้ น้องชายฉันอยู่ในรถ
‎ถ้าฉันไม่กลับออกไป เขาจะทำร้ายน้องฉัน"
‎ผ่านไปหนึ่งนาที เธอก็ออกมา
‎และผมก็ขับไปส่งพวกเขาที่บ้าน
‎ท็อดด์ลงจากรถก่อน ‎และเริ่มก้าวขึ้นบันไดเพื่อเข้าไปในบ้าน
‎ส่วนบริทต์นี่ ก่อนที่เธอจะลงจากรถ
‎เธอบอกให้ผมกลับไปที่แม็ปโค ‎และคุยกับพนักงานคนหนึ่ง
‎เขาไม่รู้อะไรเลย แบบว่าเขาไม่รู้เรื่องเลย
‎และฉันเริ่มเล่าให้เขาฟัง ‎และเขาพูดว่า "อะไรนะ"
‎ผมเลยขับกลับไปที่บ้านหลังนั้น
‎ผมพกปืนติดตัวเอาไว้เสมอ
‎(ภาพถ่ายที่เกิดเหตุ)
‎ผมเข้าไปทางประตูหลัง
‎และท็อดด์อยู่ในครัว กำลังหาอะไรดื่ม
‎ผมบอกเขาให้เก็บของและออกไปซะ
‎เขาแค่ยืนเฉย ไม่ขยับ
‎ผมแค่อยากให้ท็อดด์ออกจากบ้าน
‎ผมวางปืนบนเคาน์เตอร์ ‎พยายามลากเขาออกจากบ้าน
‎ในตอนนั้นเองเราก็เริ่มชกต่อยกัน
‎(ภาพถ่ายที่เกิดเหตุ)
‎ฉันวิ่งเข้าไปในครัว และพวกเขากำลังสู้กัน
‎ท็อดด์จับน้องฉันไว้ได้ กำลังบีบคอเขา
‎ฉันหยิบปืนขึ้นมาและพูดว่า "ท็อดด์ หยุดนะ
‎"ฉันไม่อยากต้องยิงใคร ปล่อยน้องชายฉันเถอะ"
‎แต่เขาไม่ยอมปล่อย ฉันเลยยิง
‎และไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‎ฉันเลยยิงอีกครั้ง
‎ครั้งที่สาม ทั้งน้องและเขาล้มลงไปทั้งคู่
‎แจ็คสันเคาน์ตี้ 911 ค่ะ
‎สวัสดีค่ะ ฉันต้องการรถพยาบาล มีคนถูกยิง
‎คนที่ยิงเขาอยู่ไหนคะ
‎อยู่ตรงนี้กับฉันค่ะ เขาเป็นน้องชายฉัน ‎เขาจะไม่ต้องเข้าคุก
‎เขา… เขาพยายามปกป้องฉัน
‎ฉันควรทำยังไงดี ช่วยฉันด้วย
‎โอเค คุณต้องปั๊มหัวใจเขา ‎แรงๆ และเร็วๆ 30 ครั้ง
‎หนึ่ง สอง สาม สี่…
‎โปรดส่งรถพยาบาลมาด้วยนะคะ
‎พวกเขากำลังไปโดยเร็วที่สุดค่ะ โอเคนะคะ
‎โอเค ฉันจะออกไปที่ถนน
‎- ในนี้ค่ะ! ‎- ที่ไหน… ใครเป็นคนยิง
‎- ใครเป็นคนยิง ‎- น้องชายฉันเอง
‎เขาอยู่ที่ไหน ออกมาจากบ้าน!
‎- ให้ตำรวจค้นตัวคุณ ‎- เร็วเข้า
‎- น้องยิงเขาเพราะเขาบีบคอฉัน ‎- เร็วเข้า
‎- รีบออกมา ‎- เขาข่มขืนฉัน
‎เดี๋ยวนะครับ มีใครอยู่ในบ้านไหม
‎- ไม่มีใครอยู่ในบ้าน ‎- อยู่ที่นี่นะ
‎เจอเขาที่ชั้นล่าง
‎- ไม่มีชีพจร ‎- ไม่มีชีพจร โอเค
‎ผมถูกเลี้ยงให้ทำในสิ่งที่ถูกต้อง
‎ถึงคนอื่นๆ ในโลกจะไม่เห็นอย่างนั้น
‎ในแจ็คสันเคาน์ตี้ ‎ผู้หญิงไม่ค่อยได้รับการปฏิบัติอย่างเป็นธรรม
‎ผมเลยคิดว่า "ถ้าผมไม่รับผิดเสียเอง ‎พี่จะไม่มีวันได้ลูกคืน"
‎เช้าวันต่อมา ฉันตื่นขึ้น หัวใจฉันหล่นวูบ
‎ฉันบอกแม่ว่า "หนูต้องไปมอบตัว"
‎ตอนแรกคุณบอกเราว่าน้องคุณเป็นคนยิง
‎ใช่ค่ะ
‎แล้วตอนนี้คุณบอกว่าจริงๆ แล้วคุณเป็นคนยิง
‎ฉันน่าจะพูดความจริงตั้งแต่แรก
‎(บริทต์นี่ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรม ‎และถูกคุมขังนาน 10 เดือน)
‎(ราโมนาเอาแหวนแต่งงานของแม่ไปจำนำ ‎และนำรถไปจำนอง)
‎(เพื่อให้ได้เงิน 6,000 ดอลลาร์มาไถ่ตัวบริทต์นี่ ‎ให้กลับมาอยู่บ้านจนกว่าจะถึงเวลาขึ้นศาล)
‎เธอไม่ควรต้องติดคุกเลย
‎ไม่มีอะไรยุติธรรมเลย
‎ฉันสอนลูกให้สู้ สู้กลับแบบสุดใจขาดดิ้น ‎และเธอก็ทำตามนั้น
‎และฉันก็ภูมิใจในตัวลูกมาก
‎สวยจังเลย หมุนเข้าๆ
‎ดูฟองใหญ่นั่นสิ
‎ฉันไปทุกที่ และไม่มีใครยอมให้งานฉันทำ
‎และสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันมีความสุข
‎ก็คือใช้เวลากับลูกๆ
‎และฉันทำแบบนั้นไม่ได้ด้วยซ้ำจริงๆ เหรอ
‎อยากลองไหมจ๊ะ
‎ฉันอยากเล่นกับลูกๆ ‎เหมือนที่เล่นกับลูกๆ ของเพื่อนบ้าน
‎ตลกจังเลย ดูนั่นสิ
‎ฉันเล่นแบบนี้กับลูกตัวเองไม่ได้
‎ฟองสบู่!
‎"จะมีการไต่สวนมูลฟ้อง
‎เพิ่มเติมระหว่างการพิจารณาคดี"
‎สิทธิ์ในการป้องกันตัวตามกฎหมาย ‎ตอนได้ยินครั้งแรก ฉันคิด
‎"กฎหมายข้อนี้ตรงกับสถานการณ์ของเธอเลย"
‎เธอถูกจับข้อหาป้องกันตัว
‎ฉันศึกษากฎหมายข้อนี้ ฉันอ่านในเน็ต ‎ฉันไปหาตำรากฎหมายมา
‎ฉันคิดว่า "ใช่ นี่แหละกฎหมายที่จะช่วยให้เธอ ‎พ้นจากสถานการณ์นี้ได้"
‎ว้าว
‎- เป็นข่าวดีนะคะ ‎- นั่นถ้วยเธอเหรอ
‎ใช่
‎และเราจะใช้สิทธิ์ในการป้องกันตัวตามกฎหมาย
‎แล้วเราจะขอให้พวกเขายกข้อกล่าวหาทั้งหมดนั้น
‎เธอมีสิทธิ์ทุกอย่าง เธออยู่ในบ้านของเธอเอง
‎นี่เป็นเหตุการณ์ที่ตรงตามกฎหมายข้อนี้เลย
‎(บริทต์นี่ยื่นขอการพิจารณาเบื้องต้น ‎สำหรับหลักยิงคนอย่างถูกกฎหมาย)
‎(เพราะเธอไม่มีเงินจ่ายค่าทนาย)
‎(ศาลจึงแต่งตั้งทนายฝ่ายจำเลย ‎ชื่อรอน สมิทให้เธอ)
‎ผมคิดว่าเรื่องของบริทต์นี่น่าเชื่อถือมาก ‎และเรามีกฎหมายอยู่ข้างเรา
‎เธอไม่ได้มีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ผิดกฎหมาย ‎เธอไม่ใช่คนเริ่มก่อเหตุ
‎เธอแค่อยู่ที่บ้าน น้องชายถูกท็อดด์บีบคอ
‎การบีบคอทำให้ถึงตายได้เลย
‎เธอมีเหตุผลในการกระทำ
‎ผมคิดว่าเรามีคดีสิทธิ์ในการป้องกันตัว ‎ตามกฎหมายที่มีโอกาสชนะสูงทีเดียว
‎อัยการติดต่อครอบครัวของท็อดด์
‎พวกเขาอยากให้ฉันรับสารภาพและติดคุก 25 ปี
‎ฉันบอกพวกเขาว่า ‎ฉันจะไม่สารภาพอะไรทั้งนั้น ไม่
‎เพราะฉันเป็นผู้บริสุทธิ์ ‎และฉันยอมติดคุกในฐานะผู้หญิงที่บริสุทธิ์
‎มากกว่าจะสารภาพว่าทำในสิ่งที่ฉันไม่ได้ทำ
‎มุมมองของบริทต์นี่คือ "ฉันจะไม่สารภาพผิด"
‎"เราจะขึ้นศาลสำหรับการพิจารณาหลักการนี้"
‎ฉันชอบทำงานกับรอน สมิท ‎ในฐานะเจ้าหน้าที่สอบสวนเอกชน
‎ฉันเคยทำงานบังคับใช้กฎหมายมาก่อน
‎ฉันออกจากงานนั้นเมื่อหลายปีก่อน
‎เพราะฉันคิดว่าฝ่ายจำเลยเอง ‎ก็มีคดีที่ต้องการความช่วยเหลือ
‎มีผู้คนอาศัยอยู่ในพื้นที่รายได้ต่ำ
‎พวกเขาไม่มีเจ้าหน้าที่สอบสวนที่อยู่ข้างพวกเขา
‎มันต้องมีคนรับหน้าที่ตรงนี้
‎ปกติแล้วในทางใต้ ‎สิทธิ์ในการป้องกันตัวตามกฎหมาย
‎นั่นคือชายคนหนึ่งยืนหยัดขึ้นเพื่อปกป้อง ‎ชีวิต เสรีภาพ และทรัพย์สินของตนเอง
‎ทั้งหมดนี้ที่เราได้ยินเสมอมา
‎พวกผู้ชายได้รับคำชมที่ทำอย่างนี้
‎แต่ถ้าเป็นผู้หญิงหรือชนกลุ่มน้อยเป็นคนทำ
‎คนจะมองอีกแบบหนึ่ง
‎ฉันคิดว่าในทางใต้ หลายๆ ครั้งผู้คนไม่เชื่อว่า
‎การกระทำรุนแรงทางเพศ ‎และการใช้ความรุนแรงในครอบครัวเป็นปัญหา
‎ทำไมมันถึงเป็นเรื่องโอเคที่ผู้หญิงจะต้องบาดเจ็บ
‎และอดทนต่อสิ่งนั้นก่อนที่จะมีใครทำอะไร
‎ฉันเอาใจช่วยคนที่เสียเปรียบ
‎ฉันคิดว่าฉันเอาใจช่วย ‎คนที่เสียเปรียบมาแต่ไหนแต่ไร
‎เราได้วันพิจารณาคดี ‎สิทธิ์ในการป้องกันตัวตามกฎหมายแล้ว
‎เป็นวันที่ 14 มกราคม 2020
‎และเราตื่นเต้นกันมาก
‎สวดภาวนาว่าขอให้มันจบ ‎ขอให้ฝันร้ายนี้จบทีเถอะ
‎(ฉันแกร่งและคุณก็เช่นกัน ‎รักแม่นะคะ)
‎ฉันหวังว่าเรื่องนี้จะผ่านฉลุย
‎เพราะมันไม่ควรเป็นกฎหมายสำหรับผู้ชายเท่านั้น
‎จบนะ
‎(การพิจารณาเรื่องสิทธิ์ในการป้องกันตัว ‎14 มกราคม 2020)
‎(ห้องพิจารณาคดี หมายเลขหนึ่ง)
‎ตอนที่บริทต์นี่ให้การ ‎คุณจะได้ยินเสียงเข็มตกพื้นได้เลย
‎มันเงียบขนาดนั้น
‎"เอาละ บริทต์นี่" "ค่ะท่าน"
‎"ตอนแรกคุณอนุญาตให้ท็อดด์ ‎เข้ามาในบ้านได้ใช่ไหม"
‎"ใช่ค่ะ"
‎"ตอนที่เขาทำร้ายคุณในบ้าน ‎เขายังได้รับอนุญาตให้อยู่ที่นั่นหรือเปล่า"
‎"ไม่ค่ะ"
‎"ตอนที่เขาทำร้ายน้องชายคุณ ‎เขาได้รับอนุญาตหรือเปล่า"
‎"ไม่ค่ะ"
‎"คุณกลัวไหมว่าเขาจะทำร้ายคุณ"
‎"เขาทำร้ายฉันไปแล้วค่ะ"
‎พยาบาลที่ตรวจสอบการละเมิดทางเพศ
‎ให้การว่าพบอาการบาดเจ็บ ‎บนร่างกายของบริทต์นี่ 33 แห่ง
‎และคำให้การของพยาบาลคนนี้ก็น่าสนใจมาก
‎(คุณจีนีน ซูเออร์แมนน์ให้การดังต่อไปนี้)
‎"มีแผลถลอกสองแผลที่ด้านซ้ายของคาง
‎และมันตรงกับรอยกัด
‎มีแผลที่หน้าอก เต้านม ขา แขน เท้า"
‎แล้วก็ "เธอมีรอยฟกช้ำที่ตรงกับรอยมือคน"
‎แล้วก็ "เธอมีรอยช้ำที่ต้นคอ
‎ฉันคิดว่าร่องรอยต่างๆ ที่ฉันพบ ‎ตรงกับการทำให้หายใจไม่ออกด้วยการบีบคอ"
‎ฉันร้องไห้โฮเลยค่ะ
‎เพราะบนกระดาษแผ่นนั้นคือลูกสาวฉัน
‎พยาบาลยังให้การอีกด้วยว่า ‎เธอบอกแน่ชัดไม่ได้ว่า
‎บริทต์นี่ถูกละเมิดทางเพศจริงหรือไม่
‎แต่พยาบาลพูดเอาไว้ชัดเจนมาก
‎ว่าไม่ใช่เรื่องแปลกที่ในคดีข่มขืนนั้น
‎เราบอกแน่ชัดไม่ได้ว่ามีการข่มขืนหรือไม่
‎อาการบาดเจ็บดังกล่าว ‎ทำให้เรื่องเล่าของเธอน่าเชื่อถือ
‎ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไง ฉัน…
‎- ฉันถูกบีบคอเกือบตาย… ‎- ค่ะ
‎ถูกข่มขืนใกล้กับเตียงสองครั้ง
‎แปลว่าเขาข่มขืนคุณหรือคะ
‎เปล่าค่ะ เขาไม่ได้ข่มขืนฉัน เขาแค่พยายาม
‎ในสายกับ 911 บริทต์นี่บอกว่าเธอไม่ได้ถูกข่มขืน
‎อัยการเจสัน เพียร์ซถามบริทต์นี่
‎"ทำไมคุณโกหกว่าไม่ได้ถูกข่มขืน"
‎บริทต์นี่ตอบ "ฉันไม่รู้"
‎ทนายของบริทต์นี่นำข้อมูลที่ระบุว่าบริทต์นี่ ‎มีอาการบอบช้ำทางจิตใจจากเหตุการณ์รุนแรง
‎และการพูดในจังหวะนั้นว่า
‎"เปล่า ฉันไม่ได้ถูกข่มขืน" ก็มีความเป็นไปได้
‎สำหรับคนที่เพิ่งเจอเรื่องสะเทือนขวัญมา
‎คุณจะอยากเผยทุกอย่างให้คนแปลกหน้าฟัง
‎และบอกว่า "โอเค ใช่ ‎ฉันเพิ่งถูกละเมิดและถูกข่มขืนมา" เหรอครับ
‎เหยื่อที่ถูกข่มขืนหลายคนจะไม่บอกใครในทันที
‎อาจใช้เวลาหลายปี
‎อัยการเจสัน เพียร์ซพูดว่า ‎"ดูเหมือนคุณจะมีความจำแบบเลือกจำ"
‎ประเด็นของการไต่สวนคือ ‎การตั้งข้อสงสัยในเรื่องราวของเธอ
‎เห็นชัดว่าเธอถูกถามในเรื่องที่ตอบได้ยาก
‎แต่ฉันว่าเธอควบคุมสติได้ดี
‎อัยการถามบริทต์นี่
‎"คุณไม่ได้เห็นเขาถืออาวุธอะไรใช่ไหม ‎ในคืนวันนั้น"
‎บริทต์นี่ตอบ "มือของเขาค่ะ"
‎คุณเพียร์ซพูดว่า "โอเค และนั่นจะเป็น…"
‎บริทต์นี่แทรกขึ้นมา "กับอวัยวะเพศของเขา
‎และปากของเขา
‎ฉันเห็นอาวุธมากมาย"
‎(รายงานการวิเคราะห์สารเสพติด)
‎ท็อดด์ สมิทมีสารเมทแอมเฟตามีน ‎ในเลือดปริมาณสูงมาก
‎สูงจนน่ากลัว
‎นักพิษวิทยาให้การว่าระดับ 200 คือระดับปกติ
‎ที่คุณจะเห็นในเคสคนเมายาบ้าขับรถ
‎(ระดับเมทแอมเฟตามีน 840)
‎ถ้าคุณเห็นคลิปที่ตำรวจพยายามจะจับคนคนหนึ่ง
‎ตำรวจห้าคนเอาเครื่องช็อตไฟฟ้าช็อตเขา ‎และเอากระบองตีเขา
‎แต่ชายคนนั้นยังสู้ได้อย่างกับซูเปอร์แมน
‎เธอพูดว่านั่นใกล้เคียงกับ
‎พละกำลังของคนที่เสพยาบ้าเข้าไประดับนั้น
‎(เจฟฟ์ โพ - ลูกพี่ลูกน้องของท็อดด์)
‎ผมถามว่า "มันทำให้นายรู้สึกยังไง" ‎เขาตอบว่า "เหมือนซูเปอร์แมน"
‎ผมกับท็อดด์สนิทกันมาก ‎เหมือนพี่น้องคลานตามกันมา
‎ผมจำได้ว่าเราขับรถโฟร์วีล ‎กับมอเตอร์ไซค์ขึ้นไปบนเขา
‎มีลำธารเล็กๆ ที่นั่น
‎เรามักจะแวะดื่มน้ำกันตรงตาน้ำ
‎ถ้าคุณไม่รู้จักท็อดด์ ไม่ได้อยู่กับเขาทุกวัน
‎คุณจะไม่เข้าใจเขาหรอก
‎ท็อดด์เป็นอีกคนหนึ่งเลยเวลาเขาไม่เสพยา
‎นี่เป็นประวัติอาชญากรรมของท็อดด์ ‎ที่เราพริ้นต์ออกมา
‎มีประวัติถูกจับกุมเป็นสิบๆ ครั้ง
‎บางข้อหา ‎เกี่ยวกับการใช้ความรุนแรงในครอบครัว
‎มีการทำร้ายร่างกายอีกแล้ว
‎ทำร้ายร่างกายอย่างรุนแรง
‎ภรรยาเก่าของท็อดด์รู้ว่าฉันเจออะไรมา
‎เธอโชคดีที่รอดตายมาได้ ‎และเธอช่างกล้าหาญมาก
‎ฉันถูกท็อดด์จับขังไว้หลายครั้ง ‎และถูกทำร้ายร่างกายนานเป็นปีๆ
‎(สัมภาษณ์อดีตภรรยาของท็อดด์)
‎เรื่องสุดท้ายที่เกิดขึ้นกับฉัน ‎ซึ่งทำให้ฉันนึกถึงบริทต์นี่มากๆ ก็คือ
‎ตอนที่ฉันถูกจับมัดไว้กับเก้าอี้ด้วยเทปกาว
‎ฉันถูกเขาขังไว้นานเป็นวันๆ ทั้งถูกซ้อม ‎ถูกข่มขืน และถูกละเมิดทางทวารหนัก
‎ทุกอย่างที่บริทต์นี่ต้องประสบ และยิ่งกว่านั้นอีก
‎ระหว่างการไต่สวน ‎คดีสิทธิ์ในการป้องกันตัวตามกฎหมาย
‎สิ่งที่อัยการเจสัน เพียร์ซพูดถึงบ่อยมาก
‎เป็นคำถามที่ว่า "บริทต์นี่เชื่อถือได้หรือไม่"
‎คืนที่เกิดการทำร้ายร่างกาย
‎บริทต์นี่ติดต่อหาแม่ของเธอเป็นคนแรก
‎เธอไม่ได้โทรหาตำรวจ
‎ท็อดด์บอกว่า "ถ้าแกโทรหาตำรวจ ฉันจะฆ่าแก"
‎แต่ฉันต้องหาคนช่วยไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
‎ฉันเลยพูดว่า "ไปสูบบุหรี่กันเถอะ"
‎ฉันรู้ว่าฉันไม่มีบุหรี่
‎ฉันรู้ว่าฉันจะต้องโทรหาใครสักคน ‎เพราะฉันไม่มีรถ
‎คืนนั้น ตอนที่เธอโทรหาฉัน ‎เขาให้เปิดลำโพงโทรศัพท์
‎เขาได้ยินสิ่งที่เธอพูด
‎เพราะเขาไม่อยากให้เธอ ‎บอกใครว่าเกิดอะไรขึ้น
‎และเพจ เพนเตอร์ก็ให้การเรื่องที่เธอทำงาน
‎ในคืนที่บริทต์นี่เข้ามาในร้าน
‎และบอกเธอว่าเธอถูกทำร้ายร่างกาย
‎บริทต์นี่บอกว่า ‎"ขอกระดาษกับปากกาให้ฉันหน่อย"
‎แล้วเธอก็เริ่มเขียนชื่อกับเบอร์โทรศัพท์
‎(ภาพถ่ายหลักฐาน)
‎เธอบอกว่า "ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ‎ท็อดด์ สมิทเป็นคนทำ"
‎และเธอบอกว่า "โทรหาแม่ฉัน ‎และบอกให้แม่ไปรับฉันด้วย"
‎(ราโมนา)
‎"ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม
‎เพราะดูเหมือนคุณเชื่อว่าแม่คุณมีความสามารถ
‎ในการจัดการกับท็อดด์ที่กำลังโกรธ ‎และใช้ความรุนแรงได้ดีกว่าตำรวจ"
‎ฉันต้องการแม่จริงๆ ค่ะ
‎เพราะที่แจ็คสันเคาน์ตี้ ‎ฉันรู้สึกว่าพวกตำรวจมักจะเข้าข้างผู้ชาย
‎แต่ฉันรู้ว่าแม่ฉันจะทำให้เขาออกจากบ้านได้
‎ฉันเคยเห็นตำรวจโผล่มาที่แจ็คสันเคาน์ตี้
‎เพราะมีคนโทรแจ้งเรื่องความรุนแรงในบ้าน ‎และบอกทุกคนว่า
‎"ฟังนะ พวกคุณจะติดคุกกันทั้งคู่"
‎"ไม่ใช่เข้าคุกคนเดียว แต่ทั้งสองคน"
‎แทนที่พวกเขาจะสืบว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ในย่านนี้ผู้หญิงมักจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
‎แม่ของฉันกับสามีเก่าทะเลาะกันทุกวัน
‎แบบว่าซ้อมกันเลย
‎แล้วแม่ฉันจะติดคุกทุกรอบ
‎ดังนั้นฉันไม่แปลกใจเลย ‎ที่บริทต์นี่จะอยากให้ฉันโทรหาแม่ของเธอ
‎(สิทธิ์ในการป้องกันตัวตามกฎหมาย)
‎ระหว่างการพิจารณาคดี ‎มีผู้หญิงจำนวนมากออกมาเดินให้กำลังใจบริทต์นี่
‎และมีการแบ่งปันเรื่องราวมากมายในวันนั้น
‎ผู้หญิงกล้าออกมาพูดมากขึ้น ‎ว่าเคยเกิดอะไรขึ้นกับพวกเธอ
‎และระบบยุติธรรมทำให้พวกเธอผิดหวังยังไง
‎แต่พวกเธอพร้อมที่จะลุกขึ้นมาสู้แล้ว
‎พวกเธอพร้อมที่จะเห็นความเปลี่ยนแปลงแล้ว
‎(ฉันถูกข่มขืน ฉันรู้จักอันตรายและบาดแผล…)
‎(ฉันเองก็รอดจากการข่มขืน ‎ฉันชื่นชมผู้หญิงคนนี้…)
‎มีผู้หญิงมากมายเหลือเกินที่ติดต่อฉันมา ‎และบอกเล่าเรื่องราวของตัวเอง
‎คนที่เป็นชนกลุ่มน้อย ต่างเชื้อชาติ ‎ต่างเพศสภาพ ต่างศาสนา
‎ทุกคนติดต่อเข้ามา บอกฉันว่าพวกเธอก็ถูกทำร้าย
‎ไปแจ้งตำรวจ แต่ตำรวจก็ไม่ยอมจับกุมผู้กระทำ
‎และบางคนก็เป็นผู้หญิงที่ติดคุกเพราะสู้กลับ
‎หลายคนจากแอละแบมา
‎และพวกเธอมาจากนอร์ทแคโรไลนา ‎จากนิวยอร์ก นิวเม็กซิโก
‎จากทั่วทุกหนแห่ง
‎("ระบบ" ของเรามีความบกพร่อง)
‎สิทธิ์ในการป้องกันตัวตามกฎหมาย ‎มีไว้สำหรับชายผิวขาวเท่านั้น จากที่ฉันเห็น
‎มันไม่ได้มีไว้เพื่อชนกลุ่มน้อย ‎ไม่ได้มีไว้เพื่อผู้หญิง แต่มีไว้เพื่อชายผิวขาว
‎และฉันไม่คิดว่ามันยุติธรรม
‎(ผู้หญิงอุทธรณ์เรื่องการป้องกันตัวเองไม่สำเร็จ)
‎พวกเธอจุดไฟในตัวฉันขึ้นมา
‎เราเป็นแค่คนที่ไม่มีความสำคัญอะไร ‎คนอื่นมองเราอย่างนั้น
‎แต่เมื่อเรามีคนไม่สำคัญมารวมตัวกันหลายๆ คน…
‎โดยเฉพาะพวกผู้หญิงที่โกรธจัด
‎พวกเขากลายเป็นคนสำคัญขึ้นมา
‎(ผู้หญิงไม่ได้โกรธ แค่หมดความอดทน!)
‎เรากลายเป็นคนสำคัญ
‎(เราสำคัญ!!)
‎เรามีเสียง เราตั้งใจจะใช้เสียงของเรา
‎(ทวงความยุติธรรมให้บริทต์นี่)
‎(การไต่สวนเรื่องสิทธิ์ในการป้องกันตัวจบลง)
‎(และบริทต์นี่ต้องรอศาลตัดสิน)
‎ฉันอยากได้ลูกๆ คืน
‎ฉันอยากให้พวกเขารู้ว่าแม่ไม่ใช่ฆาตกร
‎แม่ป้องกันตัวเอง ‎และลูกๆ ก็ควรป้องกันตัวเองเสมอ
‎ฉันภาวนา ฉันภาวนาให้ทุกอย่างจบด้วยดี
‎มันจะจบด้วยดี
‎(เมืองสตีเวนสัน)
‎ไม่กี่สัปดาห์หลังการพิจารณาคดี ‎สิทธิ์ในการป้องกันตัว
‎ผู้พิพากษาโฮลท์ออกเอกสารยาว 19 หน้า ‎เพื่อปฏิเสธความคุ้มครอง
‎หลักๆ ก็คือ ผู้พิพากษาเขียนว่า ‎บริทต์นี่พิสูจน์ไม่ได้ว่า
‎เธอมีความชอบธรรมด้วยกฎหมายที่จะลั่นไก
‎ท็อดด์ทำร้ายบริทต์นี่ สมิทไหม
‎เห็นชัดว่าเขาทำ
‎ผู้พิพากษาอาจจะเชื่อว่าเขาทำ
‎แน่นอน นั่นไม่ใช่ตอนที่บริทต์นี่ สมิทยิงท็อดด์
‎เธอมีเหตุผลดีพอไหมที่เชื่อว่า
‎ท็อดด์จะฆ่า ‎หรือทำให้น้องชายของเธอบาดเจ็บหนัก
‎นั่นคือปัญหา และผมคิดว่าผู้พิพากษา ‎คิดว่านั่นเป็นปัจจัยสำคัญ
‎ตอนที่เธอปฏิเสธคำร้องของเรา
‎"หลังจากพิจารณาหลักฐานทั้งหมดแล้ว
‎ศาลพบว่าจำเลยพูดไม่ตรงกันหลายจุด
‎เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่รายล้อมการตายของท็อดด์"
‎ยกตัวอย่างเช่น การที่บริทต์นี่โกหกในครั้งแรก
‎ว่าน้องของเธอเป็นคนลั่นไก
‎มันวกกลับมาเล่นงานเธอเอง
‎ในสายตาของผู้พิพากษา ‎มันทำลายความน่าเชื่อถือของเธอ
‎ฉันจึงคิดว่ามันค่อนข้างชัดเจนว่า ‎ผู้พิพากษาไม่เชื่อคำให้การของเธอ
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ไม่เป็นไร
‎(ผู้พิพากษาเจนิเฟอร์ โฮลท์ ‎และอัยการเขตเจสัน เพียร์ซ)
‎(ปฏิเสธที่จะออกความเห็นในสารคดีเรื่องนี้)
‎(หลังแพ้ในการไต่สวน ‎เรื่องสิทธิ์ในการป้องกันตัวตามกฎหมาย)
‎(บริทต์นี่จะต้องสู้คดีในศาล ‎และอาจถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิต)
‎ปฏิกิริยาส่วนใหญ่ที่ฉันได้จากผู้อ่าน
‎คือ "ฉันยังคิดว่าเธอไม่มีความผิด"
‎พวกเขาไม่สนว่าคำพูดของผู้พิพากษา
‎ผมเกลียดที่ท็อดด์โดนยิงตายเพราะเรื่องนี้ แต่ว่า
‎ผมเชื่อจริงๆ ว่าเธอป้องกันตัวเอง
‎คนอาจจะคิดว่าตลกดีที่ผมพูดอย่างนั้น ‎เพราะผมเป็นลูกพี่ลูกน้องของท็อดด์ แต่…
‎ผมไม่อยากเห็นเธอติดคุก ไม่อยากจริงๆ
‎คนพูดว่าผู้หญิงมีสิทธิ์ที่จะปกป้องตัวเอง
‎แต่พอพวกเธอปกป้องตัวเองเข้าจริงๆ ‎เตรียมใจไว้เลยว่าจะโดนอะไรจากสังคม
‎มันไม่ใช่ตัวกฎหมายหรอกที่ต้องเปลี่ยน
‎มุมมองของเรา ‎ที่คิดว่าผู้หญิงต้องอยู่ในกรอบต่างหาก
‎การที่พวกเธอใช้ความรุนแรง
‎แม้แต่กับคนที่ทำร้ายเธอ ‎หรือข่มขืนเธอ หรืออะไรแบบนั้น…
‎มันอยู่ที่การรับรู้ของเราต่างหาก
‎และเวลาที่เรามีคดีที่เกี่ยวกับชนกลุ่มน้อย ผู้หญิง
‎มาดูกันว่าทำไมคนเรา ‎ถึงไม่ได้รับความเท่าเทียมกัน
‎นั่นคือปัญหาสังคม นั่นคือปัญหาการเหมารวม
‎ทนายเอาข้อเสนอสุดท้ายมาให้ฉันดู ‎และฉันถามว่า "เป็นคุณจะทำยังไง"
‎พวกเขาตอบว่า "ผมจะรับนะ
‎เพราะยังไงคุณก็ต้องติดคุกอยู่ดี"
‎(หญิงชาวแอละแบมาสารภาพผิด ‎ต่อข้อหาฆาตกรรมผู้ที่ถูกอ้างว่าเป็นคนร้ายข่มขืน)
‎ฉันรู้ว่าฉันทำเพื่อลูกๆ
‎พวกเขาจะรู้สึกดีขึ้นเมื่อรู้ว่ามันจบแล้ว
‎รู้ไหมคะ แบบว่าฉันตัดสินใจดีแล้ว
‎แม่ฉันสบายดี น้องชายฉัน… ทุกคนสบายดี
‎และลูกๆ ฉันสบายดี
‎ฉันก็จะไม่เป็นไรหรอก
‎ฉันพยายามจะคุมสติไม่ให้เป็นบ้าอยู่ในนี้
‎(การดำเนินการของศาล ‎สารภาพผิด)
‎เธอบอกว่าเธอรู้สึกว่าตัวเองจนมุม
‎เพราะถ้าเธอไปสู้คดีในศาล ‎ผู้พิพากษาที่จะตัดสินโทษเธอ
‎ในกรณีที่เธอถูกตัดสินว่าผิด ‎คือผู้พิพากษาคนเดียวกับที่เขียนคำสั่ง 19 หน้า
‎ว่ากังขาเรื่องความน่าเชื่อถือของเธอ
‎เธออธิบายกับฉันว่า
‎เธอเลือกทางเลือกที่แย่น้อยกว่า ‎แล้วก็สารภาพผิด
‎เธอจะถูกหักลบเวลาที่เธอติดคุกไปแล้ว
‎ระหว่างรอสู้คดีในศาล
‎โทษจำคุกหกเดือนสำหรับคดีฆ่าคนโดยเจตนา
‎และเธอจะต้องอยู่แต่ในบ้านนาน 18 เดือน
‎เป็นคุณจะยอมเสี่ยงทุกอย่างไหม
‎คุณจะเดิมพันชีวิต
‎กับคนที่คุณไม่รู้ว่าจะตัดสินชีวิตคุณยังไงไหม
‎ดังนั้นฉันเข้าใจว่าทำไมเธอยอมสารภาพผิด
‎ไม่รู้สิ ฉันโทษเธอไม่ได้ที่ทำอย่างนั้น
‎มันแค่น่าช้ำใจ
‎มันจะเป็นประวัติติดตัวเธอไปตลอด ‎ว่าเธอเคยเป็นผู้กระทำผิดในคดีฆ่าคนโดยเจตนา
‎มันจะติดตัวเธอไปตลอด
‎มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่ข้อเสนอที่ให้ฉัน
‎คือติดคุกหกเดือนสำหรับการฆ่าคนโดยเจตนา ‎และนานกว่านั้นสำหรับการฆ่าคนโดยประมาท
‎ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมข้อหาฆ่าคนโดยเจตนา ‎ถึงรับโทษน้อยกว่าการฆ่าคนโดยประมาท
‎มันไม่สมเหตุสมผลสำหรับฉันเลย
‎พวกเขา… ระบบศาลที่นี่ ‎อยากให้ฉันยอมรับข้อหาฆ่าคนโดยเจตนา
‎ให้พูดว่าฉันยอมรับข้อหานั้น
‎ทั้งที่ตอนแรกฉันลั่นวาจาเอาไว้ว่า ‎"ฉันจะไม่รับสารภาพในข้อหาฆ่าคนโดยเจตนา"
‎และฉันรู้สึกว่าฉันทำให้หลายคนผิดหวัง
‎และฉันทำให้ตัวเองผิดหวังด้วย
‎แต่มันเป็นสิ่งที่ฉันต้องสู้อยู่ทุกวัน
‎(จากการศึกษาพบว่าผู้หญิงส่วนใหญ่ ‎ที่ฆ่าคนที่ทำร้ายตัวเอง)
‎(ลงเอยด้วยการรับสารภาพ ‎มากกว่าจะไปสู้ต่อในชั้นศาล)
‎ไง ลูกรัก
‎ทำอะไรอยู่จ๊ะ
‎- แม่สวยจัง ‎- ไม่สวยซะหน่อย
‎ลูกเป็นยังไงบ้างในนั้น
‎วันฮาโลวีนสนุกดีค่ะ
‎เราแต่งตัวกัน และ… รอเดี๋ยวนะ
‎- นี่ ลินน์ ‎- อะไร
‎ลินน์แต่งเป็นแบล็คอายพี
‎เธอทาตาสีดำ แล้วเขียนตัว "พี" บนเสื้อ
‎ลอเรนเป็น "ซีเรียล" คิลเลอร์
‎เธอเอาถุงซีเรียลมาห้อยคอ ‎และเขียนว่า "คิลเลอร์" ไว้ข้างใน
‎หนูเป็นเทพีสันติภาพค่ะ
‎การติดอยู่ในคุกและห่างจากลูกๆ ในวันฮาโลวีน…
‎มันเป็นฮาโลวีนที่ดีที่สุดที่จะมีได้ในนี้
‎สงสัยแม่ต้องไปเมาแล้วขับ ‎หรือเมาในที่สาธารณะสักหน่อย
‎แม่จะได้ไปเจอลูกและกอดลูก
‎หมดเวลาแล้วจ้ะ ลูกรัก
‎สิบวินาที
‎- รักแม่นะคะ ‎- รักลูกจ้ะ
‎โอเคค่ะ
‎แสงไฟวันคริสต์มาสทำให้ฉันเศร้า
‎เราเห็นคนอื่นๆ
‎พวกเขาคุยกันว่าจะซื้ออะไรให้ลูกๆ ‎สำหรับวันคริสต์มาส
‎ในขณะที่ฉันต้องมากังวลว่า
‎ลูกจะมีอะไรกินในวันคริสต์มาส ‎หรือวันขอบคุณพระเจ้าไหม
‎บริทต์นี่ไม่สมควรเจออะไรแบบนี้
‎เธอถูกเขาข่มขืนและถูกซ้อมและเกือบถูกฆ่าตาย
‎แล้วตอนนี้ เธอถูกระบบข่มขืนและซ้อม
‎ถ้าคุณคิดว่าท็อดด์เป็นเหยื่อ ‎คุณคิดว่าสิ่งที่บริทต์นี่ได้รับนั้นสาสมไหม
‎(โจชัว ท็อดด์ สมิท)
‎และถ้าคุณไม่คิดว่าท็อดด์เป็นเหยื่อ ‎และคุณคิดว่าเธอเป็นเหยื่อ
‎ฉันก็ไม่คิดว่าคุณจะคิดว่า ‎เธอได้รับความยุติธรรมเช่นกัน
‎มันเหมือนกับว่า ไม่ว่าคุณจะเข้าข้างใคร
‎ฉันไม่รู้ว่า ‎คุณจะพบความยุติธรรมที่แท้จริงในเรื่องนี้
‎(การศึกษากรณี ‎สิทธิ์ในการป้องกันตัวที่ครอบคลุมที่สุด)
‎(พบว่าผู้หญิงมีโอกาสถูกตัดสินว่าผิด ‎มากกว่าผู้ชายสองเท่า)
‎(เมื่ออ้างว่าเป็นการป้องกันตัว ‎ในบ้านของตัวเอง)
‎(ผู้หญิงหลายพันคนถูกจำคุกในสหรัฐฯ)
‎(ในข้อหาฆ่าคนที่ข่มขืน ‎หรือทำร้ายร่างกายพวกเธอ)
‎(ถ้าคุณหรือคนรู้จักรอดชีวิตจาก ‎ความรุนแรงทางเพศหรือในครอบครัว)
‎(และต้องการให้ช่วยหาข้อมูล ‎ไปที่ WWW.WANNATALKABOUTIT.COM)
‎คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี