Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Kurwa!
Skateboarding pomógł mi przejść w życiu przez wszystko.
Ludzie pytają: „Ty jesteś Lacey Baker?”. Odpowiadam: „Tak”.
Szalona sprawa.
Nie potrafię patrzeć na swoje nagrania, kiedy miałem 13-18 lat.
Lacey Baker była cholerną osobą,
którą wykreował otaczający mnie świat.
Musiałem się nią stać.
Wszystkie moje marzenia były od tego zależne.
Jak można było to odrzucić?
NETFLIX — FILM DOKUMENTALNY
Zdominowała kobiecy skateboarding na wiele lat.
Nikt inny nie robi tego, co Baker.
Pierwszy złoty medal Lacey Baker.
Siedem medali w X Games.
Mistrzyni Super Crown 2016 i 2017.
Legenda kobiecego skateboardingu.
Możesz zrobić drop ina
i dwa kickflipy, zanim tam dojedziesz?
Rety, przyjmuję wyzwanie.
ZAWODOWA SKATERKA / PRZYJACIÓŁKA
Próbowałeś kiedyś na rampie
zrobić drop ina i skończyć trickiem na płaskim?
- Nie. - Gwarantowana klęska.
Dobra.
Obsesja na punkcie deskorolki zaczęła się od próby wykonania kickflipa.
Co się dzieje?
Kiedy mi się w końcu udało,
odmieniło mi to cały świat.
To uczucie było bardzo silne.
Wciąż tak mam, gdy nauczę się nowej sztuczki.
To się nie zmienia.
Udał mi się pieprzony przedni crook!
O Boże!
Ostatnim razem próbowałem tego w wieku 16 lat w Wesco Park.
- Po prostu… - Jasne.
Potem mówiłem: „Nie, to był ostatni raz”.
- O rany. - No tak.
- Obtarło ci się? - Tak.
Skateboarding trafia do elitarnych sportów w Tokio.
Tak, pojawi się w końcu na igrzyskach olimpijskich.
To kamień milowy dla sportu,
który 25 lat temu był przeciwieństwem mainstreamu.
OGŁOSZENIE EKIPY OLIMPIJSKIEJ
- Hej. - Miło cię widzieć.
Ciebie też.
- Jesteś. Fajnie. - Wzajemnie.
- W porządku? - Co tam?
Ogłosimy dziś skład amerykańskiej drużyny narodowej.
PRZEWODNICZĄCY SKATEBOARDING USA
Ci skaterzy, dzięki swojemu oddaniu i pasji,
wywalczyli sobie prawo, by polecieć na igrzyska w Tokio 2020.
Skateboarding zadebiutuje na igrzyskach,
więc chcę tam być.
Wciąż nie wierzę, jak daleko zaszedł ten sport.
To obłędne, że pojawiła się taka szansa.
Alexis Sablone.
To szczyt rywalizacji i wielki zaszczyt.
Żałowałabym resztę życia…
DRUŻYNA NARODOWA USA
…gdybym o to nie zawalczyła.
Choć bywa dziwnie.
I nie wiadomo, jak to wpłynie na skateboarding.
A teraz Lacey Baker.
Kolejna weteranka kobiecej sceny.
To historyczne wydarzenie.
Lacey rozjeżdża rywali na desce od lat…
Trzeba się zakwalifikować,
więc będzie ostra rywalizacja.
To spory stres.
Zatem gratulacje.
Hurra.
- Dzięki. - …zobaczymy, jak pójdzie.
Drużyna Narodowa USA Kobiet w Skateboardingu 2019.
Dziękuję.
Szybko dostrzegłem talent Leo.
ZAWODOWY SKATER
Był zdeterminowany, co jest niespotykane w tak młodym wieku.
Lee jest jedną z najzdolniejszych osób w tym sporcie.
Wykonuje ryzykowne sztuczki, które mało kto
zrobi za pierwszym razem, a tym bardziej spróbuje na zawodach.
W tych trickach czuć pewność siebie
i umiejętności techniczne.
FOTOGRAF
Łączy imponujący flip trick
z trudnym manualem.
To specyficzny styl jazdy na desce,
który wymaga niebywałego uporu.
Leo trzyma poziom, bo dużo trenuje.
Męczy trick przez dwie godziny.
To bardzo inspirujące.
ZAWODOWA SKATERKA
Liczą się umysł i umiejętności.
Trzeba tworzyć jedność z deską,
żeby zrobić flipa, złapać, wylądować na manualu
i zakończyć znów flipem.
Potrzeba siły umysłu. Lee to ma.
Chcemy pokazać, jak rośnie poziom jazdy na deskorolce.
- Kocham cię. - Ja ciebie, mamo.
- Teraz faceci. - To dla ciebie.
MAMA
- Kolejna dla mnie. - Tak, nagroda dla mamy.
To ważne, żeby osoba taka jak ja
mogła być otwarcie queer na poziomie globalnym.
Ale też jako osoba trans
czuję się nie na miejscu w tym układzie.
Cześć.
Opowiedzieć ci o moim pomyśle?
Postawimy tam biurko i zrobimy z tego salon.
Niekończący się projekt remontu domu.
Będzie lepiej, bo moim zdaniem…
To ważne, by być z kimś, kto cię rozumie.
Mel to osoba niespotykanie ciepła, kochająca i wspierająca.
Pozbędziemy się twojego biurka.
To wzmacniacz z deską na wierzchu.
Czyli to nie biurko.
Dobra.
Nie należę do świata skaterów
i zanim poznałam Lee, nic nie wiedziałam,
ale razem było nam świetnie.
DZIEWCZYNA LEO
Łatwo było się do niego zbliżyć.
Przyjedziesz?
Tak, Lee się zjawi.
Chyba przylecę pierwszego.
Muszę nagrać film z jazdy na deskorolce.
Potem w weekend są zawody.
Przylecisz 26…
W branży znają mnie jako Lacey Baker.
Wolę, gdy przyjaciele i rodzina mówią do mnie Leo.
Mało kto o tym wie, zwłaszcza w branży,
bo to…
Nie wiem dlaczego.
Jestem w trakcie procesu odkrywania siebie…
Nie wiem. Cholera. To będzie spora sprawa w branży…
gdy ludzie się o tym dowiedzą.
Kiedy poznałam Leo, zapytałam o preferowane zaimki.
Nerwowa, szybka reakcja brzmiała: „Może być ona/jej”.
Dodał: „Pierwszy raz ktoś mnie o to pyta”.
Unikałem tematu.
Ale następnego dnia powiedziałem: „W sumie…”.
Ona na to: „Jestem queer, rozumiem”.
Fakt, że mogę to odkrywać
u boku kogoś, kto naprawdę mnie rozumie,
jest wyzwalający.
Pewnego wieczoru coś w nim pękło i wszystko się z niego wylało.
Jest trans i od dawna miał tego świadomość,
ale próbował to zignorować.
Kariera wykluczała ujawnienie się.
Musi wybierać między
byciem sobą a karierą, która wymagała wielu poświęceń.
To było niczym podwójne życie.
W jednych przestrzeniach jestem Lacey,
w innych mogę być sobą.
Obawiasz się gwałtownej reakcji?
Prosimy panie o ładny uśmiech.
Przepraszam.
Właśnie tam.
Ładnie. Popraw kurtkę. Nie widzę Nike.
Szybko, dla ekipy.
Oficjalne zdjęcia zespołu.
Dobra, zapozuj.
Przyjaźnię się z Lee od lat.
Jest znany i ceniony międzynarodowo jako ktoś inny.
Mówienie o Lee „on” wprowadza zamieszanie.
Nie chciałabym,
żeby nie zdobyło należnego mu uznania.
Obróć się.
- Baza. - Dziewczyny.
Tak, laski!
No właśnie.
Nie wyobrażam sobie, jak Lee się z tym czuje.
Nawet ja czuję się z tym źle…
„Dobrze, panie”. Nie pasuje mi to do tego, co robimy.
Czujesz się wrzucona do kategorii „kobiet”.
Ale my jeździmy na desce.
Pozuj dla mnie…
Nie chcę.
AZ, sprawisz, żeby się uśmiechnęła?
- Niech się uśmiechnie. - Tak!
Kładą duży nacisk na igrzyska.
To całkiem inny świat od zwykłej jazdy na desce.
Wolniej!
Gdybym w latach 90., kiedy zaczęłam jeździć na desce,
powiedziała, że stanie się to konkurencją olimpijską,
ludzie by mnie wyśmiali.
Nie nazywaliśmy się sportowcami.
Jazda na desce nie była sportem, była wręcz antysportowa.
Każdy mógł to robić. Telewizja upraszcza rzeczywistość.
Jeździliśmy, bo to uwielbialiśmy…
Nie, żeby wygrywać zawody.
Dostaję srogą nauczkę od piętnastolatki.
BYŁA SKATERKA / MENADŻERKA BRANDU
W młodości nie było z tego kasy.
Jeździliśmy z pasji. To było niesamowite.
Co o tym myślisz?
- Cudowne. - Fajne?
Bardzo. Są ekspertkami.
Myślałam, że to tylko dla chłopaków. Pierwszy raz widzę dziewczyny.
I tyle. Staliśmy się małymi skaterami.
Co robisz?
ZAWODOWA SKATERKA
Zabawne, bo nie mówiłam po angielsku.
Porozumiewaliśmy się za pomocą kuksańców.
Tak się zaprzyjaźniliśmy.
Co robisz, Vanessa?
Wymiatam w cholerę.
Naszej generacji zależało tylko na jeździe na desce i nauce tricków.
ZAWODOWA SKATERKA
Tak!
Teraz mamy cel.
Jest nim złoto olimpijskie.
Liczą setnymi
czy od jednego do dziesięciu?
Na skateparku będzie od 0 do 100.
Czyli setne.
- Uliczny – dziesiętne. - Dobra.
Odlot.
Rozpisali tu logistykę dla każdego zawodnika.
Znacie zasady liczenia tricków?
- Zaliczają, gdy robi się przejście. - Tak.
Aby się liczyło, dotykaj tailem o ziemię przy tricku.
Myślę, że logika igrzysk
jest nam, skaterom, obca.
To utrudnia nam życie.
Najpierw robi się sztuczkę techniczną,
a potem cholernie trudny obrót ciałem.
Jak to do siebie przyrównać?
Chcemy przesuwać granice tego, co jest możliwe w skateboardingu.
Dzięki za przybycie.
Dumą napawa mnie
nasza droga do Tokio 2020.
W gruncie rzeczy skateboarding jest tak trudny,
że każdy, kto to umie, jest szanowany.
Można wziąć piłkę i rzucić nią do kosza.
Zapewniam, że nie zrobisz ollie w jeden dzień.
Powinni być olimpijczykami ze złotem.
Nie cierpię gadania, że mamy szczęście tam być.
To oni mają szczęście, że nas mają.
Solidna jazda. Niezły miks, przejechała cały tor.
Były flip tricki. Pojechała po poręczach. Pełen wypas.
- I jak? - Dobrze.
MENADŻERKA KOBIET
Stawka nigdy nie była tak wysoka.
Tak!
Konkurencja nigdy nie była równie mocna.
Ostatecznie w ekipie zostają ci z najlepszymi wynikami.
Tak! Co tam, chłopie?
Nie mogę sobie teraz pozwolić
na operację i przerwę w jeździe…
To będzie coś całkiem nowego.
Nasze zawody były rozłożone w czasie.
Odbywały się trzy, cztery razy do roku.
Teraz mamy ustalony harmonogram
jednych zawodów po drugich.
Równolegle trzeba myśleć o treningu i terapii fizycznej.
Praca non stop.
To spora zmiana.
Szczególnie dla tych, którzy jeżdżą od dawna.
To będzie niełatwy rok zawodów.
Skupiam całą swoją energię na dbaniu o siłę fizyczną,
zdrowie psychiczne i umiejętności jazdy.
Zakwalifikowanie się na igrzyska to byłaby wielka sprawa.
Jestem w stanie się tam dostać.
- O tak! - Tak!
- I koniec czasu. - Niesamowite.
Lee jest pionierem. Należało mu się to miejsce.
Mało kto pracuje tak ciężko jak Lee.
Chciałabym, żeby…
Lee się zakwalifikowało, bo stać je na wygraną.
Ale nie wiem, czy ma do tego serce.
METRO
Późno to do mnie dotarło.
Patrząc wstecz, dziwi mnie to,
bo przecież było tyle sygnałów.
Pamiętam, że za młodu mówiłem sobie:
„Nie, jestem chłopakiem”.
Ale ugrzęzło to w pieprzonych czeluściach kapitalizmu.
Przez lata Lee był gwiazdą kobiecej jazdy na desce.
W kółko mówiono o nim jako o kobiecie.
Przyczepili mu etykietkę.
Lacey Baker, długie blond włosy.
Przypisano mi to,
tak jakby to był mój znak rozpoznawczy.
Nigdy tego nie chciałem.
Byłem na różnych spotkaniach, rozmowach między dorosłymi.
Mówili: „Wszystko, nawet imię i nazwisko Lacey Baker, jest łatwo sprzedać”.
Mocny flip.
„W ekipie dziewczyn noś ubrania dziewczęce”.
Był spory nacisk na kobiecy ubiór.
Wtedy zaczęło mi być megadziwnie.
Chyba każda firma na to naciskała.
Ma się ubierać tak i tak.
Może jest skaterem i punkiem, ale niech nie wydziwia.
Zapłaciłbym, by usłyszeć, jak ktoś mówi: „Powinnaś być taką i siaką dziewczyną”.
Widzieli we mnie narzędzie
do sprzedaży ubrań dla kobiet.
Mówili: „Zmień w sobie tę jedną rzecz”.
A ja na to:
„Zrobię to i wzmocnię swoją pozycję”.
To miało pozwolić mi jeździć.
Co mogłem wiedzieć w tak młodym wieku?
- Co robisz? - Zakładam skarpetki.
Rozważam zabranie ci koszulki.
Śmiało.
- Może ta? - Jest brudna, ale bierz.
W domu poczuł się akceptowany
w ramach wspólnoty queer. Mógł być sobą.
Potem idzie do pracy,
kręci filmik, wyjeżdża na zawody,
a tam jest wielki nacisk
na bycie „kobiecą skaterką”.
Płeć jest bardzo ważna w jego zawodzie,
tylko że on jest innej płci. To obłęd.
Mówi: „Całe życie na to pracowałem. Mogę się utrzymać z tego, co kocham.
Nie mogę z tego zrezygnować i zrobić coming outu jako trans”.
Obserwuję, jak przez to przechodzi…
Nie mogę tego nijak naprawić i to jest chyba najtrudniejsze.
Szukam tego, co będzie dla mnie dobre.
Staram się cieszyć swoim ciałem.
Mam 27 lat i zajście tak daleko to długi proces,
a to zaledwie początek drogi.
W innym życiu może przeszedłbym tranzycję i zamieszkał w innym mieście,
by żyć długo i szczęśliwie.
Obecna sytuacja jest taka, że muszę odsłonić się przed światem,
ale nie chcę tego zrobić.
COVINA, KALIFORNIA
To moje liceum.
Gdy było mało lekcji, jeździliśmy za tym sklepem.
Jest tam płasko.
Po szkole jeździliśmy tam na desce.
Młodość i skateboarding to wieczne szukanie ramp w magazynach.
- Tak, zrobię flipa ze wszystkiego. - Zobaczmy…
Szukałam najwyższego zeskoku.
Teraz szukam najniższej przestrzeni do jazdy.
Zdecydowanie.
Halo?
- Hej, mamo. - Cześć!
- Cześć, mamo. - Cześć.
- Pachnie domem. - Co tam?
- Cześć. Jak tam? - Dobrze, a u ciebie?
Tak bardzo cię kocham.
- Miło cię widzieć. - Tęskniłam.
Świetnie tu wygląda, mamo.
Tyle tu gratów.
Rety!
- Nie do wiary. - Oj…
Tak długo się znamy.
- Dzieciaki. - Spójrz na ten plakat.
To był pierwszy plakat z tobą.
„Kickflipy i paluszki rybne”. Że co niby?
Lacey nosiła te buty,
gdy dotarła do półfinału Tampa Am w 2008 roku.
- Wypasione. - Moja mama…
Słyszę, jak mówią na niego Lee,
ale ja wciąż nie potrafię, choć bardzo bym chciała.
- To Evan. - Chcę to mieć.
Wiem, że ona jest chłopakiem.
Że on nim jest.
Nauczę się. Zobaczycie.
Kto to zrobił? Mamo?
- Nie mam pojęcia. - Wymyślne.
Porządny album z wycinkami.
Zobaczcie z tyłu. Księżniczka Skateboardu.
Może zmienię na to swoją nazwę na Instagramie.
Tak.
CEREMONIA PRZYJĘCIA DO GALERII SŁAW
NORTHVIEW HIGH LICEUM LEO
Witamy na ceremonii przyjęcia do galerii sław.
Pierwsza osoba to uosobienie kandydata do galerii sław.
Członkini reprezentacji USA w skateboardzie na igrzyskach 2020.
Jej osiągnięcia są niebywałe.
Co tam?
- Dziękuję. Jak tam? - Dobrze.
- Fajowo. - Gratuluję.
Wielkie dzięki.
Mamy szczęście. Mało mamy wyróżniających się kobiet.
Ale te, które mamy, to ty i Tatiana…
- Tak. - Tak.
Fajnie mieć tu światowej klasy sportowców.
- Dzięki. - Dobrej zabawy na igrzyskach.
To było niezręczne.
No tak…
Dziwnie mi, gdy nazywają mnie kobietą.
Naprawdę dziwnie. Co tu może być?
Rety, dobrze was widzieć.
- Prawda. - Zobacz. Spójrz na siebie.
Kurwa, ale obłęd.
Ale był z ciebie słodziak.
Wciąż jesteś słodziakiem.
Sklep byłby niczym bez skateboardzistów.
Są jego integralną częścią.
Dzieciaki przychodzą tu,
bo w Covinie jest niewiele fajnych miejsc.
Trudno nie popaść w kłopoty.
Ten sklep to taki drugi dom,
bo dzieci na deskach pochodzą z rozbitych rodzin.
To nasza rodzina.
No tak.
Robimy, co możemy.
O to chodzi w skateboardingu.
Można było pojeździć, żeby zapomnieć o problemach w domu.
Wspólnota skaterska w Covinie
uratowała mi życie.
Było dużo pięknych wspomnień, trochę dobrych,
ale były też złe.
Bywały trudne chwile.
Lata 90. zaczęłam
z trójką pięknych dzieci i uzależnieniem od mety.
Moi rodzice poznali się na odwyku. Tam mnie poczęto.
Byłam na odwyku, gdy urodziłam Lacey.
Wyszłam i wkrótce potem wróciłam do nałogu.
No i…
siostra zamknęła przede mną drzwi.
Powiedzieli, że nie dostanę dzieci.
Lacey płakała za mną za drzwiami.
Waliła w drzwi i wołała: „Mamo”.
Jak mam o tym zapomnieć?
Mam wrażenie, że ominęło mnie tyle przeżyć rodzinnych.
Mój ojciec był utalentowaną gwiazdą rocka,
ale też ćpunem.
Droga była wyboista.
Skróciło mu to życie. Umarł młodo.
Dzieci trafiły do rodzin zastępczych.
Chyba miałem trzy lata.
Oglądałem moich dwóch przybranych braci na deskorolkach.
Cały czas jeździłem, próbując nauczyć się kickflipa.
Uwielbiam to zdjęcie.
Które to?
To moje trzecie urodziny. Stoisz przy mnie.
- Pomagam zdmuchnąć świeczki? - Tak. Ale malec ze mnie.
- Słodziak, co? - Tyci.
Był z ciebie słodziak.
Wiem.
Mama próbowała się z tego wyrwać.
Udało się jej.
Szybko, mamo, kamera!
Nagrywam, kręcę czy jak to się mówi.
Mama nas odzyskała i zamieszkaliśmy w domu.
Wyostrz.
Niewiele mieliśmy,
ale umożliwiła mi jazdę na desce, bo to mi dawało szczęście.
Ma ten trick opanowany.
Mama zawoziła mnie na zawody raz w tygodniu.
Tak spędziłem nastoletnie lata. Potem znalazłem sponsora.
- Rety. - Komplet koszulek.
Mama zebrała wszystkie koszulki
z serii Damn Am i Tampa Am.
To dostałaś na Super Girl. Mówiłaś:
„Nie, w tym mnie nie zobaczycie”.
Dziewięć miesięcy w roku spędzaliśmy w samolocie.
Rola menadżerki bywała ciężka.
Coś poszło źle w weekend
i dzwoniono do mnie: „Dlaczego nie nosiła tego czy owego?”.
Wiązało się z tym wiele spięć,
bo wciąż się upewniałam:
„Masz nalepki? Gdzie jest koszulka?”.
Boże, nie chciałam taka być.
Nie chciałam być taką mamą.
Robiliśmy wam wtedy zdjęcia z Antem.
Chciałem spełnić różne marzenia,
ale mieliśmy słabą sytuację finansową w domu.
Mama nie opływała w luksusy.
Z powodu kontuzji miała rentę pracowniczą.
Mój skating stanowił sporą część dochodu rodziny.
Pierwszy dorosły wyjazd.
W 2008 roku w Maloof Money Cup wygrałem 25 000 $.
Utrzymywaliśmy z tego.
Gdyby Leo miał wybór jako dziecko, nie uczestniczyłby w tych zawodach.
Do niedawna nie było możliwości,
by deskorolkarki robiły karierę poza zawodami.
Przez lata marki nie traktowały kobiecej jazdy poważnie.
Wygranie zawodów raz do roku…
Dobra.
…bywało jedyną szansą na zarobek.
- Drugie miejsce. - Drugie!
To był złoty bilet Leo.
Godził się na wszystko,
żeby zarobić na życie i móc jeździć na desce.
Jest tego więcej?
Niesamowicie się to przegląda.
Przeszedłem niejedną przemianę.
Próbowałaś już?
Mocno złap mnie za ręce.
Nadepnij.
- Ruszamy. - Gotowa.
- Chcesz odpocząć? - Do trzech razy sztuka.
Jedziemy. Do trzech razy sztuka.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Który to dzień nauki jazdy?
Czułem brak inkluzywności.
Jakby nie było dla mnie miejsca w skateboardingu.
Wiem, że są inni tacy skaterzy.
Marzy mi się więcej takich eventów, żeby angażować ludzi.
Stwórzmy własną odsłonę branży.
Queerową branżę skaterską.
Cześć.
Dziękuję za przybycie na moje wydarzenie. Czy jakoś tak.
Zróbmy szybką rundkę: przedstawcie się,
podajcie zaimki i jedno słowo, którym opiszecie,
jak się tu czujecie.
Jestem Gigi, ona/jej…
i jazzowo.
Prywatnie używam zaimków on/jego, ale publicznie jeszcze nie.
Jaram się tym, że uczę się,
jak przekazywać swoją wiedzę o desce.
I tym, że dzielę się tą przestrzenią.
Dzięki za przybycie.
Powiedzenie tego wyzwoliło mnie.
Pomyślałem, że jednak mogę
publicznie mówić o swojej tożsamości płciowej
i o tym, jak się czułem przez całe życie.
Liczę, że Lee zrobi coming out i powie światu, że jest trans.
ZAWODOWA SKATERKA
Wiecie, ile to by dla mnie znaczyło?
Potrzebujemy kogoś, kto głośno powie:
„To jest spoko”.
To jest spoko.
Zmieniłoby to wszystko.
CZERWIEC 2019 ROKU
Opowiesz mi o swoim stroju?
Po prostu mi w tym dobrze.
Właśnie zaczął się oswajać
ze swoją męskością.
To było wyzwalające i fajne.
Stwierdził, że jest gotów z tym żyć.
Chciał przyjść do studia i strzelić sobie sesję portretową.
Robiliśmy zdjęcia i myślałem sobie: „Ale zarąbiście”.
GEJ
BĘDZIE DOBRZE
Chyba właśnie wtedy stwierdził:
„Mam to już w dupie”.
Wrzuciłem posta, bo mi się podobało. Napisałem, co mi przyszło do głowy.
MOŻECIE UŻYWAĆ PRAWIDŁOWYCH ZAIMKÓW? ONO/JEGO, DZX
KOCHAM WAS. ON/JEGO TEŻ SĄ OKEJ
Ale komentarzy się namnożyło.
ALE W REPREZENTACJI KOBIET JEŹDZI
LIGA ULICZNA – KATEGORIA? CO SIĘ LASKA ZŻYMA?
ONO JEST SKATEREM I ROBI KICKFLIPA. ON MA JAJNIKI.
TO TA PORA MIESIĄCA?
BRZMI W CHUJ KOBIECO JAK DLA MNIE
Wiedziałem, że będą takie komentarze.
Gdybym powiedział, że oczekuję zaimków on/jego,
cały świat krzyczałby: „Rety, nie możesz jeździć w zawodach”.
NIE WCIĄGAJ NAS W SWOJĄ SEKSUALNOŚĆ I PROBLEMY PSYCHICZNE
Igrzyska są w lipcu.
Za jakieś osiem miesięcy.
Wciąż sobie powtarzam, że już niedługo.
Czemu tego nie zrobić teraz?
ZDROWIEJ, LACE :(
Duszę to w sobie od tak dawna, że inaczej nie umiem.
Może powinienem skupić się na swoich potrzebach.
Ale nawet nie próbuję, bo nie czuję, że…
zasłużyłem na to.
Halo. W czym mogę pomóc?
Chciałem umówić się na konsultację w sprawie mastektomii.
Ma pan skierowanie?
Nie. Od kogo muszę je mieć?
Od terapeuty.
- Okej. - Musi dopuścić do operacji.
Ma pan preferowane imię?
Nie. Może być Lacey.
Dobrze.
Nie chcesz, żeby mówili ci Lee?
Proszę o adres, żebym mogła pana zarejestrować.
Przepraszam. Może pani jednak zapisać preferowane imię jako Lee?
L-E-E.
Chwileczkę.
Mogę umówić się na tę wizytę?
Mam też intensywny harmonogram podróży,
bo biorę udział w zawodach i jeżdżę zawodowo na desce.
Czy można byłoby ustawić
dwie lub trzy wizyty, żeby…
Nie mogę. Opieram się na tym, co mam.
Najbliższy dostępny…
Gdy siedem lat temu odkryłem, że istnieje możliwość mastektomii,
zacząłem o niej marzyć.
Ale co miesiąc jeżdżę na zawody.
Nie wiem jeszcze do końca, co chcę osiągnąć.
To wszystko?
Podejmuję kroki, które wydają się słuszne.
Buziaka?
Ale się ekscytuję.
Lubię, kiedy latamy razem i nocujemy w fajnych hotelach.
Tak.
Gdzie teraz jesteśmy?
To Super Crown w Rio.
SLS SUPER CROWN RIO DE JANEIRO, BRAZYLIA
Baker, od jednego końca do drugiego.
Tyle osób wokół niego rajcowało się tym, że poleci na igrzyska.
Jego mama, menadżer, ja, fani.
Podczas wywiadów pytano go: „Lecisz na igrzyska?”.
Cała kariera skupiona była wokół tego.
Kazałam mu szukać szczęścia, ale mówiłam też: „Igrzyska? Ale odlot.
Zrób to, jeśli możesz”.
Norwegia.
X GAMES OSLO, NORWEGIA
Londyn.
Nie mamy pojęcia, dokąd lecimy ani kiedy.
Cieszymy się przygodą.
Hiszpania, Portugalia.
Potem Dew Tour.
Dobry dzień dla Baker.
Próbuje długiego nose manuala.
Potem jeździłem w Minneapolis.
To 14. występ w X Games.
Cztery miesiące tego non stop.
Sporo tego.
Jesteśmy w Meksyku.
Myślałem o tranzycji i o tym, jak by to wpłynęło na relację z Mel.
Pojawia się niepewność odnośnie do tego, co się zmieni
i jak to wpłynie na nasz związek.
Nie ma mowy, żebym go nie wspierała.
Ale jest to dla mnie nieco straszne.
Nie twierdzę, że wiem, co się stanie.
Poczekamy i zobaczymy.
Ciężko byłoby się rozstać.
Nie chcę tego.
Ale pragnę też być szczęśliwym i nie uciekać od swoich potrzeb.
Już dawno temu należało obejrzeć te filmiki z jazdą na desce.
- Od dawna chcę ci je pokazać. - Alexis mówiła: „Zobacz Welcome To Hell”.
Żyłem tym. Codziennie to oglądałem.
Co na to twoja mama?
„Niesamowite wideo. Przyznaję, że zakręciła mi się łezka.
Wróciły wspomnienia. Kocham Alyssę i ciebie”.
A fuj!
Uroczo.
Kurwa.
Po powrocie do Nowego Jorku
masz miesiąc odpoczynku, prawda?
Dziesięć dni.
No tak. Niewiele czasu.
Rety, a potem mam drugą wizytę.
No tak, już niebawem.
Chcę porozmawiać o tym, jak mają wyglądać blizny.
Ciekawe. To można wybierać?
Wybiera się rozmiar sutka i takie sprawy.
Obłęd. Jaki chcesz rozmiar sutka?
Normalny?
Żeby wyglądały zwyczajnie?
No i umówię termin.
Dzień po Tokio.
Idziemy na premierę wideo Nike SB.
W wideo parcie każdy skater otrzymuje od dwóch do czterech minut materiału.
To ich najlepsze uliczne filmiki.
Strasznie się jaram. Chodźmy.
Gotowy?
W wideo parta wkłada się całe serce.
Pokazujesz swój styl jazdy i wybierasz piosenkę.
Wyrażasz tym wideo to, kim jesteś.
Jeśli zawody to test, wideo part to praca magisterska.
Pokazujemy tak, kim jesteśmy.
Kręcenie tego to jak rodzenie dziecka,
ale ciąża trwa trzy lata i jest okropna.
Pełno w niej krwi, złamanych kości i naderwanych ścięgien.
Otwierasz siebie przed światem.
Pokręcona sprawa.
Jeśli zapytasz przeciętnego dzieciaka na skateparku,
kto wygrał kwalifikacje olimpijskie w weekend,
nie będzie wiedzieć.
Największy podziw w świecie deskorolkarzy wzbudza to,
co nagrałeś na wideo.
Do mnie najbardziej przemówił wideo part Briana Andersona w Welcome to Hell.
Podjeżdża do krawędzi, gotowy na niej wymiatać.
Elissa Steamer, Welcome to Hell.
Oglądałam ją jako mały szczyl.
„Mogę tak zrobić. Nauczę się tego”.
Być częścią filmu, w którym bierze też udział Elissa,
to odlot.
Kiedy to się stało?
Liczę, że wszystkim spodoba się wideo. Proszę!
Tak!
Stary, ale czad!
Twój part był mega. Rany. No i odlotowe utwory.
Gdy jeżdżę, zwłaszcza ze społecznością queer,
czuję się wolny i pojednany ze sobą.
- Dziękuję. - Jestem z ciebie dumna.
Wszystko, co robisz, jest piękne.
- Tak. - Mimi!
Przez wiele lat sponsorzy mocno na mnie wpływali.
Wiem! Dzięki.
Najbardziej chcę się skupić na deskorolce
i na wideo partach.
Już nie chcę chodzić na kompromisy w zawodach.
Przez jakiś czas byłem zły,
zdołowany i odciąłem się od branży.
Długo unikałem swojej tożsamości skateboardzisty.
Czułem niesmak.
Duże kontrakty w skateboardingu zawiera się z firmami obuwniczymi.
Adidas, Nike, Vans…
Tylko oni płacą tyle, że można z tego dobrze wyżyć.
Finansują zawody, loty i tak dalej.
Rozmawiał ze sponsorami.
Prosił o 500 dolców.
A oni mówili, że tyle nie mają.
Baker zdominowała kobiecy skateboarding.
Masz jednego z największych skaterów.
Niezależnie od płci. Po prostu jest wspaniały.
Zwycięzca wielu zawodów.
Chyba musiał kupić parę butów, żeby wygrać w nich zawody.
Pokręcone na maksa.
Było w światowej czołówce, zwyciężyło tyle zawodów,
ale nikt go nie chciał mieć w ekipie czy gdziekolwiek.
Kariera nagle mi siadła.
Poszedłem do szkoły i znalazłem pracę, bo uznałem, że nie mam tam czego szukać.
Gdy Leo był młodszy,
skrócił sobie włosy i powoli odpłynęli sponsorzy.
To było trudne.
Czeka nas powtórka z rozrywki?
Obawy są jeszcze większe.
Kiedy mamy to nosić?
- Podczas ogłoszenia. - Mają tylko XL?
A chłopaki co zakładają?
Nie możesz tego założyć.
Pada deszcz facetów
Co to ma być?
- Przekonasz Lee, żeby to dziś założył? - Tak.
Byłoby super.
Do ekipy wraca doświadczona osoba Lee Baker.
Igrzyska sprowadzają się do tego, kto jest królem i królową sportu.
Udział w igrzyskach opiera się na tej binarności.
Są mężczyźni i kobiety.
Ale przecież istnieje spektrum płci.
Wielu skaterów nie identyfikuje się jako mężczyzna lub kobieta.
Chcą jeździć i rywalizować na elitarnym poziomie.
Ale muszą wybrać płeć, żeby jeździć.
Zawody obdzierają mnie
ze wszystkiego, co mnie definiuje.
Gubię się w tym, czego inni ode mnie chcą.
Istnieje tu wiele czynników typu sponsorzy
czy to, co dobre dla mojej kariery według innych…
„Ale igrzyska są fajne.
Pierwszy raz tam będziemy. Tworzymy historię”.
Te głosy nie ustają.
„Igrzyska”!
Tu wydział zdrowia Housing Works.
Jeśli sytuacja zagraża życiu, odłóż telefon i zadzwoń po karetkę.
W przeciwnym razie proszę czekać. Dziękuję.
Ile pieprzonych lat zamierzam to odkładać?
Jak długo mam jeszcze udawać, zanim…
Może już zawsze…
Wszyscy mówią, że do igrzysk został tylko rok.
Jeśli zaczekam jeszcze rok, może już być po Leo.
Nie da się uciec przed dysforią.
Skóra mi od tego cierpnie.
W tej chwili od samego mówienia o tym.
Spotykanie się z lekarzami, próba uzyskania skierowań…
Cały ten proces…
Jeden lekarz odmówił wystawienia skierowania.
Zdruzgotało mnie to. Błagałem kolesia.
„Wystaw mi skierowanie”.
Zegar tyka.
Czym mogę służyć?
Dzwonię, bo tu jest napisane,
że moje ubezpieczenie uwzględnia Housing Works.
Muszę przekazać to komuś innemu.
To może potrwać, bo mamy kilkanaście numerów.
Musimy dzwonić według listy, dopóki ktoś nie odpowie.
- Proszę o cierpliwość. - Jasne.
Wolałbym tego nie robić.
Potem myślę sobie: „Muszę jeździć,
robić to dla mamy i społeczności”.
Ale czasami po prostu myślę o śmierci…
I tyle.
To będzie najtrudniejsza decyzja twojego życia.
Nie umiem powiedzieć: „Mam dość”.
ROZMOWA Z AGENTKĄ
Ale muszę to zrobić.
Decyzja o rezygnacji z zawodów
lub z igrzysk jest bardzo emocjonalna.
Czyli zamierzasz się wycofać?
Osiem najlepszych skateboardzistek świata
rozpocznie wyścig o udział
w Igrzyskach Olimpijskich w Tokio 2020.
Brawa dla Lacey Baker!
Jestem szczęśliwy, gdy jeżdżę na desce.
I to zawsze.
Jest mi wtedy dobrze.
Ale nie będąc sobą, czuję się źle.
Czuję, jakby mi grzebano w otwartej ranie,
gdy mówią: „Dobra, panie” albo: „To półfinał kobiecy”.
Rozgrzebują to, a ja już mam dość.
Staram się nie zamykać w sobie.
Na skateparku połowa ludzi mówi mi Lacey, a druga połowa Lee.
Chcę tylko jeździć na desce, ale nie mogę się skupić.
Chaos w głowie jest za duży,
bo kim mam wtedy, kurwa, być?
STYCZEŃ 2020 ROKU
ARTYSTA / ZAWODOWY SKATER
- Co tam, Lee? - Rety!
Pokażę ci moje flipy.
Za długo?
- Co? - Dobra.
Ale jesteś głupi. Cicho bądź.
Grind był za długi?
Bosko się śmiejesz.
Co myślisz o tym stroju? Mów szczerze.
Wymiata.
Piersi mam spłaszczone, ale je widać.
Na moje oko wygląda, jakbyś dużo trenował.
To pewnie przez dysforię.
Wyglądasz super.
Nie świruj w tej sprawie.
Ja mam w moich klipach odwrotnie: „Czy widać, że mam piersi?”.
- To było zajebiste. - Cher.
- Tak? - Zrezygnowałem z igrzysk.
Ale się jaram, że to zrobiłeś.
- Ja też. - Zgoda.
Możesz wciąż jeździć…
Śmigałem po quarter pipie i wołali do mnie: „Lacey Baker”.
Poleciałem do domu i pomyślałem, że już dłużej nie dam rady.
Po prostu nie.
Chcę trzymać z wami.
Tak, kurwa!
Jesteśmy ulicznymi skaterami i tyle.
- Tak. - Tak.
Tylko ulice, koniec z zawodami.
Kręcimy filmiki.
Wysłałem e-maila,
że rezygnuję z kobiecej drużyny olimpijskiej.
Poczułem się…
Poczułem wolność, nowy początek.
Rozumiem, dlaczego niektórzy uznają to za szaloną decyzję.
To historyczne wydarzenie. Mogłem pojechać, ale zrezygnowałem.
Mogłem dalej odkładać na bok swoje potrzeby
o kolejny rok, a potem o cztery.
I jeszcze cztery, na wszystkie igrzyska aż do śmierci.
Albo po prostu stwierdzić: „To koniec”.
Bardziej szalone od udziału jest stwierdzenie: „Walić igrzyska”.
Czuję się tak, jakbym odsiedział swoje.
Powinienem móc robić, co chcę.
Za długo byłem Lacey Baker.
Mam dość tego jebanego podwójnego życia.
Każdy wie, jak wielką sprawą byłoby, gdyby poleciał na igrzyska.
Ale trudno o coś bardziej punkrockowego niż stwierdzenie: „Walić to”.
Zrobię coś innego, coś dla mnie nowego.
I trzymam kciuki, bo nie wiem, co mnie czeka.
Szczerze, nie wiem.
Kurwa, czy stracę wszystko?
MARZEC 2020 ROKU
Szybko rozwija się sytuacja pandemii koronawirusa w USA
i na całym świecie.
Gwałtownie rośnie liczba przypadków.
Już 80 milionów Amerykanów musi zostać w domu.
Stan wyjątkowy ogłoszono też w Nowym Jorku.
- To zbędne. - Tu się znajdzie miejsce.
Spakowaliśmy cały dobytek i jedziemy na północ.
Nie chcemy utknąć tutaj na nie wiadomo jak długo.
Ogłoszono dziś,
że z powodu pandemii przełożono igrzyska na przyszły rok.
MYJ RĘCE MYDŁEM
W MIEJSCU PUBLICZNYM ZASŁANIAJ TWARZ
Leo postanowił obejrzeć szczeniaki.
Zgodziłam się je obejrzeć, ale wykluczyłam ich przygarnięcie.
Skończyło się na: „Bierzemy szczeniaka”.
Jesteśmy całkowitymi przeciwieństwami.
Urocze życie, co?
COVID nam to pokazał.
Nie jest źle.
Dajmy Carlosowi marchewkę. To teraz szczyt naszych rozrywek.
Leo jest domatorem.
Dobry piesek.
A ja wręcz przeciwnie.
Pragnę podróżować i udzielać się towarzysko.
Tak.
Nie da się niczego zaplanować,
bo nikt nie wie, co będzie.
Kwarantanna była idealna dla Leo i jego tranzycji.
Nie chciał, żeby szum życia go rozpraszał.
Chciał się skupić na tym, co działo się z jego ciałem.
To dało mi możliwość odkrywania.
Na osobności jest łatwiej.
Możesz być sobą i swobodnie odczuwać.
Jestem tym przytłoczony.
Myślę o tym,
że już nie muszę cierpieć.
To jest…
największe wydarzenie w moim życiu.
A potem mówię…
że cię kocham i chcę, żebyś została.
Zrozumiałbym, ale też…
Sporo tych emocji.
Tak.
- Nie chcę odchodzić. - Nie rób tego.
FORT LAUDERDALE, FLORYDA 2021
PYTANIA PO OPERACJI NOC PRZED OPERACJĄ
Może wezmę te ze sobą. Cześć.
Jestem gotowy.
Fizycznie gotowy. Psychicznie? Niezbyt.
- Psychicznie? Pewnie, że tak. - Dobrze.
- Chcę to już zrobić. Za długo… - Pa, pa, cycuszki.
- Tak jest. - Operacja Pa, Pa Cycuszki.
O Boże.
OŚRODEK CHIRURGII JEDNEGO DNIA
O Boże.
Do zobaczenia.
- Powodzenia. - Dzięki.
Widzimy się.
Odbiorę cię.
Dobrze.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
WYPIS PACJENTÓW
- Pa, Leo. Dbaj o siebie. - Dziękuję.
Powodzenia.
Nie wbije ci się z przodu?
Chcę usiąść z przodu, ale nie mogę mieć tu pasa.
Pojeździmy na desce?
Pewnie już nigdy nie założę koszuli.
Musimy teraz posłuchać Gagi.
Wygląda bosko. Chcesz zobaczyć? Spójrz w lustro.
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ
O rany.
Jak się czujesz?
Nigdy nie czułem się lepiej.
- Serio? - Tak.
Zamawiamy teraz dla Glue Boards.
- Chcemy zanurzyć w czerwieni… - To logo w niskiej rozdzielczości?
Litery daj wokół krawędzi.
- Świetny pomysł. - Fajowo.
W dzieciństwie pociągało mnie w firmach skaterskich to,
że tamci ludzie robili to, co chcą.
Gotowy?
Zaczynamy.
- Wybacz. - Nie byłem gotowy.
Świetne.
Cały czas palimy w tym nagraniu.
Glue Skateboards to firma,
którą zakładam ze Stephenem i Cher
dla queer skaterów.
Mnie ta firma wydaje się zajebista.
Stworzyliśmy firmę, dla której chcemy jeździć.
Jazda.
Może nie byłabym taka jak teraz, gdybym nie poznała Bakera.
Może dzięki niemu jestem skaterką.
Gdy tylko Lee zrobił coming out, uświadomiłam sobie,
że nasz ukochany skater też jest trans.
Obłęd na maksa.
Przejść dołem?
- Zdjąć folię? - Pewnie.
O tak!
- Odlotowe. - Tak.
Lepsze tło.
Co tam, mamo?
- Cześć, Leo. - Mama Leo.
Cześć!
Tak bardzo cię kocham.
Ja ciebie też, mamo.
- Nie wiem, co powiedzieć. - Też nie. Tyle czasu minęło.
- Jejku. - Zostawili to.
- Wiem. - Ołtarzyk dla Leo.
Wiedziałam, że Battle at the Berrics to twoje ostatnie zawody.
Choć nic nie powiedziałeś.
Pomyślałam, że ostatni raz widzę twoje imię na tablicy
czy na koszulce.
Tak po prostu.
Jest tak cholernie dzielny,
że żyje w prawdzie wobec siebie.
Myślę o dzieciach, które nie miały szczęścia,
by mieć rodzica, któremu mogą powiedzieć:
„Mamo, jestem gejem”.
„Mamo, jestem trans”.
I wszystko gra.
Strasznie trudno było zrobić coming out przed Nike.
Ale powiedziałem im, że jest jak jest.
O rety.
Odpowiedzieli: „Dobra, zróbmy to”.
To takie nierealne, że tam jestem.
Nie wiedziałem,
że będą ogromne billboardy.
Po prostu się pojawiły.
Chcemy teraz zrobić kilka zdjęć twarzy.
Neutralne, potem z zamkniętymi oczami.
Radość, obrzydzenie i tak dalej.
- Dobra. - Coś w tym stylu.
Obecność Leo w grze natchnęła innych do tego, by odkrywali siebie.
Dodało im to poczucia wartości.
Ale to odjechane.
Mówiłem: „Grałem w to. Mogę być skaterem.
Chcę nim zostać, gdy dorosnę”.
Zostałem nim i trafiłem do gry.
Lata zmagań wiele mnie nauczyły.
Ciężka praca się opłaciła.
Ludzie mówią mi, że dalej jeżdżę i wymiatam.
Firmy chciały w to zainwestować.
REKLAMA NIKE
Pojawiło się tyle nowych możliwości,
których nie miałem wcześniej.
TOKIO 2020
Pierwsze miejsce.
Oglądałem olimpiadę
i byłem wniebowzięty, że mnie tam nie ma.
Wiem, co jest dla mnie najlepsze.
Chyba cały czas to wiedziałem.
Nawet jako małe dziecko.
REKLAMA MERCEDESA
WIDEOKLIP MILEY CYRUS
Leo odniósł sukces
i został zauważony przez wiele osób.
Prawdziwa reprezentacja polega na tym, że daje się przyzwolenie na bycie sobą.
Nike zrobi mi buty pro.
- Buty pro? - Mój własny model.
Wiesz…
- Jestem z ciebie taka dumna. - Wiem.
Boże, Leo.
Halo?
Cześć.
- Cześć. - Hej, szczeniaczku.
Potrzebujemy naklejek.
Chodźmy po nie.
Proponuję same naklejki Glue…
Zdecydowanie.
Zaczynam wracać do tej osoby z czasów…
Będzie super.
…gdy nie byłem sponsorowany.
Nie ma już…
fasady.
Skating to wielomiliardowy biznes.
Na dwóch rękach można policzyć zawodowców,
którzy są gejami, queer, trans czy choćby po prostu kobietami.
- Obłęd. - Kto ich wymieni?
Epicka impreza Glue.
Zaraz się zacznie.
O Boże.
- Kickflip. - Okej.
Za pierwszego kickflipa damy deskę.
Ale macie 30 sekund.
IMPREZA UPOMINKOWA GLUE SKATEBOARDS NOWY JORK
Mamy zwycięzcę!
Podziwiam Leo.
Jest wolny i robi, co chce.
Jest sobą i nie boi się ukazać prawdziwego siebie.
Stary, robią wszystko to, co powinni.
Leo wniesie do skatingu bardzo potrzebnego ducha autentyczności.
Świetnie, właśnie tak.
Obróć się.
Leo stał się popularny, sławny i rozwalił system.
Wiem, jak to jest,
gdy nie ma się wzoru do naśladowania.
Mam pojechać do szpitala?
Osoby trans są wszędzie.
Żałuję, że tego nie wiedziałem jako dziecko.
Cała droga, którą przebyłem,
to jedna wersja bycia trans.
Ale jest ich mnóstwo.
Nie mam odpowiedzi.
Poza tymi, które sam uzyskałem.
To ważne okazywać sobie zrozumienie.
Każda wersja twojej osoby jest ważna.
Jestem jedną pieprzoną osobą…
która akurat jest trans.
Samo istnienie powinno wystarczyć.
Koniec końców jestem pieprzonym skaterem.
Będę jeździł na deskorolce
i się tym cieszył.
Bo życie jest takie krótkie i nie zamierzam więcej go marnować.
Napisy: Przemysław Stępień